ထင်မှတ်မထားသော အလှဧကရီ (စ / ဆုံး)

ထင်မှတ်မထားသော အလှဧကရီ (စ / ဆုံး)

ရေးသားသူ -  @pyawpyamei

Taboo ဇာတ်လမ်းကောင်းလေး ဖြစ်ပါသည်။

Incest and Taboo

Incest ဆိုတာ .. သွေးသားအရင်းအချာတွေ လိင်ဆက်ဆံတာကိုဆိုလိုပါတယ်။ အရင်းခေါက်ခေါက်တွေကိုဆိုလိုပြီး တစ်ဝမ်းကွဲ - နှစ်ဝမ်းကွဲ တွေမပါပါဘူး။

ဥပမာ - အဖေနဲ့သမီး။ အမေနဲ့သား။ မောင်နှမအရင်းချင်း။ အဲဒါပဲအကြုံးဝင်ပါတယ်။

...

Taboo

Taboo ဆိုတာ .... အရင်းခေါက်ခေါက်တွေမဟုတ်တော့ပဲ တစ်ဝမ်းကွဲ ကနေစပြီး အမျိုးပါတ်သတ်သွားတာနဲ့ Taboo လို့ခေါ်ပါတယ်။ 

ဥပမာ ...

အကိုရဲ့မိန်းမ (မရီး) နဲ့ဖြစ်ကြတယ်ဆိုတာမျိုး ၊ မိန်းမရဲ့ညီမ (ခယ်မ) ဖြစ်ကြတယ်ဆိုတာမျိုး ၊ သားမက်နဲ့ယောက္ခမဖြစ်ကြတယ်ဆိုတာမျိုး ချွေးမနဲ့ယောက္ခထီးဖြစ်ကြတယ်ဆိုတာမျိုး တူနဲ့အဒေါ်နဲ့ဖြစ်ကြတာမျိုး၊ ပထွေးနဲ့မယားပါသမီးနဲ့ဖြစ်ကြတာမျိုး ပါတ်သတ်မှုတစ်ခုရှိပြီး အရင်းခေါက်ခေါက်မဟုတ်တဲ့ အုပ်စုကို Taboo လို့ခေါ်ပါတယ်။ မောင်လှယ် နှမလှယ်ပေးစားတာမျိုးက အင်းစက်မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါ Taboo ဖြစ်ပါတယ်။

တစ်ချို့မောင်နှမတွေ ချမ်းသာကြတာကျိကျိတတ် ဖိတ်ခြင်းဖိတ် ကိုယ့်အိတ်ထဲဖိတ်ဆိုပြီး ညီမရဲ့သားနဲ့ အကိုရဲ့သမီးကိုပေးစားတာမျိုးကိုပြောတာပါ။

မရှိဘူးလို့တော့ မငြင်းပါနဲ့။မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့တွေပါ။ပြဿနာတော့တစ်ခုရှိပါတယ်။ ၃ ၀မ်းကွဲကနေစပြီး ကလေးယူတာပြဿနာ မရှိပေမယ့် အဲ့ထက်ပိုနီးစပ်တဲ့အတွဲတွေကျ ကလေးမယူသင့်ပါဘူး။

မွေးလာတဲ့ကလေးက " ဒေါင်း " လို့ခေါ်တဲ့ သိုက်ကလာတယ်လို့ခေါ်တဲ့ ပုံစံလေးတွေဖြစ်လာတတ်ပါတယ်။ကလေးရဲ့ကျန်းမာရေးမှာလည်း အထူးညံ့တတ်ပါတယ်။ သွေးနဲ့ပါတ်သတ်တဲ့ရောဂါဖြစ်လာရင် ငွေကြေးမတတ်နိုင်သူတွေအဖို့သေဖို့ပဲရှိပါတယ်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ လည်ပါတ်စီးဆင်းနေတဲ့သွေးနဲ့ ပြင်ပကသွေးက မတူညီတဲ့အတွက် သွေးသွင်းလို့မရတဲ့ ပြဿနာတတ်လာပါတယ်။ 

ဥရောပနဲ့အနောက်နိုင်ငံတွေမှာတော့ ရိုးနေပါပြီ။ သိသာသိစေ မမြင်စေနဲ့ပေါ့။ စားတက်ရင် စားလို့ရ၏။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ကဲ ...ဇာတ်လမ်းလေးပဲ စလိုက်ရအောင်

ကျွန်တော့် အသက်ကတော့ အခုမှ အသက် ၂၀ ကျော် ၂၂ နှစ်လောက်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။ ကျွန်တော်က မိုင်းလားဘက်မှာ အလုပ်လုပ်နေတာ သုံးနှစ်ကျော်ကျော်ရှိပါပြီ။ အဲဒီမှာ ဖေ့စ်ဘုတ်ကနေ အစ်မတစ်ယောက်နဲ့ စတင်သိခဲ့ပါတယ်။ သူမရဲ့ အကောင့်ထဲမှာတော့ နောက်ကျောဘက်ကနေ ရိုက်ထားတဲ့ ပုံတွေချည်းပဲ တင်ထားပါတယ်။သူသင်ထားတဲ့ ပုံတွေကိုကြည့်ရင်တော့ တော်တော်လှတဲ့ပုံတွေချည်းပါပဲ။

ဆိုလိုတာက သူမရဲ့ မျက်နှာကို ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက် ဖေ့စ်ဘုတ်မှာဘယ်တုန်းက သူငယ်ချင်း ဖြစ်ခဲ့ကြလဲဆိုတာတော့ ကျွန်တော် မမှတ်မိတော့ဘူး။ နောက်ပိုင်းမှာ သူကပုံတွေခဏခဏ တင်လာတာနဲ့ ကျွန်တော်လည်း သူရဲ့ပုံတွေကို Like ပေးရင် သူ့ရဲ့  facebook profile ထဲကို ခဏခဏဝင်ကြည့်ဖြစ်တယ်။

ပုံအချို့ဆိုရင်လည်း ဖုန်းထဲမှာတောင် သိမ်းထားမိသေးတယ်။ တစ်နေ့တော့ သူမကို စာပို့ဖြစ်တယ်။ တကယ်တော့ သူမရဲ့ ပုံတွေကို မြင်တိုင်း သူ့ကို စကားပြောချင်နေမိတာပါ။ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓကလည်း အရမ်းဆွဲဆောင်မှုရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မရဲခဲ့ဘူး ။ ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော်က မင်္ဂလာပါ အလှဧကရီ လို့ စပြီးနှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်။ သူက ဝင်ကြည်ပေမဲ့ ဘာမှပြန်မပြောပါဘူး။

ကျွန်တော်လည်း ထပ်ပြီး မရေးရဲတော့တာနဲ့ အဲ့ဒီလောက်နဲ့ပဲ ကျေနပ်နေမိတော့တယ်။ ဒီလိုနဲ့ အဲ့ဒီနေ့ မွန်လွဲပိုင်းလောက်မှာ သူက ဖေ့စ်ဘုတ်မှာ ပုံသစ်တစ်ခု ထပ်တင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အဲဒီပုံအောက်မှာ "အစ်မပုံတွေကဘယ်တော့မှ မရိုးနိုင်ဘူး.. ဒီပုံလေးကိုတော့ သိမ်းထားခွင့်ပြုပါနော်" လို့ ကွန်းမန့်မှာ ရေးလိုက်ပါတယ်။ 

သူက ကျွန်တော်ကွန်းမန့်ကို Like ပေးရုံပဲ ပေးပြီး ဘာစာမှပြန်မရေးပါဘူး။ ကျွန်တော်ဘက်ကလည်း ဘာမှတော့ မျှော်လင့်မထားပါဘူး။

အဲ့ဒီနေ့ပဲ ညနေ ၆ နာရီလောက် ကျွန်တော်ရေချိုးနေတုန်း မက်ဆင်ဂျာက နိုတီ အချက်ပေးသံ ဆက်တိုက်ကြားနေတယ်။ ဘယ်သူများ ဘာတွေပို့နေလဲလို့ စဉ်းစားနေမိပေမယ့် ရေချိုးမပြီးသေးလို့ မကြည့်ဖြစ်ပါဘူး။ ရေချိုးပြီးမှ ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ ကျွန်တော် အံ့ဩဝမ်းသာသွားမိတယ်။ ဘာလဲဆိုတော့ ပို့လာတဲ့ သူက ကျွန်တော်ပြောနေတဲ့ အလှဧကရီ မို့ပါ။

ဒါပေမဲ့ သူ ဘာတွေပို့လာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မသိဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူကတရုတ်စာနဲ့ စာတွေရေးပြီးပို့လာတာကိုး။ တရုတ် စကားပြောတတ်ပေမယ့် တရုတ်စာတော့ အရုပ်စကားလုံးလောက်ပဲ သိတာပါ။ ဒါပေမဲ့အခုခေတ်က လွယ်ပါတယ်။ Google translate ရှိတယ်မို့လား။ 

ဒါနဲ့ ကျွန်တော်လည်း သူပို့လာတဲ့ တရုတ်စာကို ကူးပြီးဘာသာ ပြန်လိုက်တော့ သူပို့လာတဲ့ စာရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို သိပါပြီ။ သူရေးပို့လာတဲ့စာက ကျွန်တော်စာပို့တာကို သူမမြင်ပေမယ့်  ကျွန်တော်အကောင့်မှာ လူပုံတင်ထားတာ မတွေ့လို့ သူပြန်မပြောရဲတဲ့ အကြောင်း တကယ်လို့ စကားပြောချင်ရင် စာနဲ့မပို့ပဲနဲ့ အသံဖိုင်နဲ့ ပို့ပေးဖို့ အကြောင်း ရေးထားတာ ။

ပြောချင်တာကတော့ သူက ကျွန်တော့်ကို သိပ်မယုံဘူး။ အကောင့်မှာ လူပုံအစစ် မတင်ထားလို့ အဲ့လိုပြောချင်တာနေမယ် ။ နောက်ပြီး တကယ်လို့ ကျွန်တော်ဘက်က အသံဖိုင်နဲ့ပို့ပေးရင် သူက ကျွန်တော့် အသံကိုနားထောင်ပြီး အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲဆိုတာကို ခန့်မှန်ချင်တို့လည်း ပါမှာပေါ့လေ။ ဖြစ်မှာပါ။ ကျွန်တော်လည်းအသံနဲ့တော့ မဟုတ်ဘဲ စာနဲ့ပဲ ပြန်ရေးလိုက်တယ်။

" အစ်မမှာ အဖော်မရှိသေးဘူးလား။ မရှိရင်ကျွန်တော်ပဲ အဖော်လုပ်ပေးမယ်" လို့ စာရေးပြီးပို့လိုက်တယ်။ သူကချက်ချင်း ဝင်ကြည့်ပြီး ခဏနေတော့ အသံဖိုင် ပြန်ပို့လာပါတယ်။ သူက ငါ့ကို အစ်မလို့ ခေါ်ရအောင် မင်းအသက် ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲလို့ မေးလာပါတယ်။

ဒီမှာ နည်းနည်းလောက် ရှင်းပြချင်တာ တစ်ခုရှိတယ်။ မိုင်းလာဘက်မှာ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် စကားပြောရင် အသက်ကြီးပဲဖြစ်ဖြစ် အသက်ငယ်ပဲဖြစ်ဖြစ် စကားပြောရင် မင်းနဲ့ငါပဲ ပြောကြပါတယ်။ကျွန်တော်တို့ အောက်ပြည်အောက်ရွာမှာ အဲ့လိုပြောရင် ရိုင်းတယ်လို့ ပြောပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မိုင်းလားဘက်မှာတော့ အဲ့ဒါက ရိုင်းတာမဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့ ပြောနေကျ စတိုလ် သူတို့ပြောနေကျ စကားပါပဲ။ 

ကျွန်တော်လည်း " အသက် ၂၀ကျော်ပဲ ရှိပါသေးတယ်" လို့ စာနဲ့ရေးပြီး ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။ သူက တကယ်ပဲ စကားပြောလို့ ရမလားလို့ ပြန်မေးလာပါတယ်။ သူအဲ့ဒီလို ပြောတော့ ကျွန်တော်လည်း ဖုန်းဆက်လိုက်တယ်။ သူလည်း ဖုန်းလက်ခံပြီး စကားပြောပါတယ်။ သူ့အသံက ဘယ်မှာ ကြားဖူးမှန်းမသိဘူး။ နားထဲမှာ အတော်ရင်းနှီးနေသလို ရှိပေမယ့် ဘယ်သူ့အသံမှန်း စဉ်းစားလို့မရပဲ ဖြစ်နေတယ်။

အဲဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော်တို့ စကားပြောဖြစ်ကြပါတယ်။ သူ့နာမည်က "မယု " လို့ပဲ ခေါ်ပါစို့။ အသက်က တော့ ၃၀ ကျော်ရှိပြီဖြစ်ပြီးဖြစ်ပြီး အရင်က အဖော်ရှိဘူးလို့ ပြောပါတယ်။ သူက ကျွန်တော့်ကို သူ့ရဲ့ ချစ်သူလုပ်ချင်သလားလို့ ပြန်မေးပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အရင်က ချစ်သူရှိဘူးပေမယ့် လမ်းခွဲထားပြီးပြီ လို့ ပြန်ပြောရင်းသူ့ရဲ့ ချစ်သူဖြစ်ခွင့်ပေးဖို့ တောင်းဆိုလိုက်ပါတယ်။

အဲဒီကစပြီး ကျွန်တော်တို့ ညတိုင်း စာပို့ စကားပြောဖြစ်ကြပါတယ်။ ဗီဒီယို ကောတော့ လုံးဝ မခေါ်ဖြစ်ကြပါဘူး။ သူ့ဘက်ကပြောတာ က ဗီဒီယို ကော ဖွင့်ပြီးဆက်ရင် ကျွန်တော့်ကို Block ပစ်မယ်လို့ပြောထားတာကြောင့် သူ့ဆီကို ဗီဒီယိုကော လုံးဝ မဆက်ဖြစ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်က သူ့ကို အပြင်မှာ တွေ့ချင်ပေမယ့် သူက မတွေ့ရသေးဘူး လို့ ပြောတာကြောင့် ဖေ့စ်ဘုတ်ကချည်း ချစ်သူ လုပ်လာတာ တစ်လကျော်လောက်ကြာမှ သူနဲ့အပြင်မှာ တွေ့ခွင့်ပေးမယ်လို့ ပြောပါတယ်။ တွေ့ကြမယ့် နေရာကတော့ စားတောင်ဆိုင်ကြီး တစ်ခုဖြစ်ပြီး သူစားပွဲနံပါတ်ပို့ပေးထားမယ် ရောက်ရင် အဲဒီစားပွဲကိုသွားဖို့ ပြောပါတယ်။

ဒီလိုနဲ့ အဲ့ဒီနေ့ ရောက်လာတဲ့အခါမှာတော့ ကျွန်တော်လည်း ပျော်လည်းပျော် ရင်လည်း တော်တော်ခုန်တယ်။ facebook ကချစ်သူ တစ်ခါမှ မျက်နှာချင်းမဆိုင်ဘူးသေးတဲ့ သူနဲ့ သွားတွေ့ရမှာ ဆိုတော့လေ။ အဲ့ဒီနေ့ ရေချိုးနေတုန်း ကျွန်တော် အမျိုးမျိုးတွေးနေမိပါတယ်။ 

သူ့ရဲ့ ပုံတွေကို ခဏခဏမြင်ဖူးထားတော့ မျက်နှာက သိပ်မချောရင်တောင် ကိုယ်ခန္ဓာကလှတယ်။ ပေါင်တံဖြူဖြူ ခါးသေးရင်ချီကိုယ်လုံးနဲ့ဆိုတော့ မျက်နှာမချောရင်တောင် လက်ခံနိုင်ပါတယ်လို့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် တွေးပြီး ပျော်နေမိပါတယ်။ 

သူလည်း ကျွန်တော့်လိုပဲ ဖြစ်မှာပါ။ ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော့် ခန္ဓာပုံတွေ သူ့ဆီပို့ပေးဖူးပါတယ်။ မျက်နှာတော့ သူလည်းမပြသလို ကျွန်တော်လည်းမပြပါဘူး။ တွေ့မှသိရမယ်လို့ နှစ်ဖက်လုံးက သဘောတူထားကြတာပါ။ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက် ဘယ်သူ့ မျက်နှာမှ မသိရသေးတဲ့ အနေအထားပေါ့။

ဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော်လည်း ရေချိုးသန့်စင်ပြီး အဝတ်အစားကောင်းကောင်းဝတ်ဆင်ပြီး ဆိုင်ကယ်နဲ့ အတူချိန်းထားတဲ့ ဆိုင်ကို ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ ဆိုင်ထဲဝင်သွားပြီး ဝန်ထမ်းကို မေးတော့ ဝန်ထမ်းက အတွင်းဘက်ကို ခေါ်သွားပြီး ချိန်းထားတဲ့ စားပွဲနံပါတ်ကို ညွှန်ပြပါတယ်။

စားပွဲဆီကို သွားပြီး အနောက်ဘက်ကနေ ကြည့်လိုက်တော့ ကျွန်တော် ချစ်တဲ့ အစ်မမိန်းကလေးကကျောပေးပြီးထိုင်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ တွေးနေကြပုံထဲက အတိုင်းပါပဲဗျာ။ အပြင်မှာလည်း အလွန်လှပနေပါတယ်။

သူက ကင်းပတ်စကပ် အတို ၊အင်္ကျီလက်တို အဖြူ လက်မောင်းတွေကအစ ဖြူဝင်းနေပြီး ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကလည်း အလွန်ဖြူစွတ် လှပနေပါတယ်။ ကိုယ်ခန္ဓာက အချိုးအစားကျပြီး ဆံပင်တွေကလည်း ပုံထဲကအတိုင်းရွှေဝါရောင် သန်းနေပါတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်တွေ့ရတော့မယ်၊ တွေ့ချင်တဲ့ အလှဧကနဲ့ လို့ တွေးရင်း ကျတော်က ချက်ချင်းမသွားသေးပဲ ခပ်လှမ်းလမ်းကပဲ သူ့ကို အကဲခက်ကြည့်နေမိတယ်။

ဆိုင်ကကြီးလွန်ပြီး လူဝင်လူထွက်ကလည်းများတော့ ကျွန်တော်ဘက်ကို ကျောပေးထားတဲ့ ကျွန်တော့်ကောင်မလေးလည်း ကျွန်တော် ရောက်နေမှန်း သူမသိပါဘူး။ ကျွန်တော်လည်း ငါးမိနစ်လောက် ရောင်ပေရောင်ပေနဲ့ သူမကို ကြည်လို့ဝမှ သူ့ဆီ လျှေက်သွားမိတယ်။ ကျွန်တော်လျှောက်သွားနေတုန်းပဲ မက်ဆေ့ဂျာက နိုတီအချက်ပေးတာလားလို့ ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ သူပို့လိုက်တာဖြစ်ပါတယ်။

"မလာသေးဘူးလား ငါရောက်နေတာကြာပြီ မလာရင်ခဏနေရင် ငါပြန်တော့မယ်နော်" 

လို့ ရေးလာတာပါ ။ကျွန်တော်လည်း သူ့ဆီကို လျှောက်သွားရင်း ရောက်လုနီးပါး ရောက်သွားပါပြီ ။ ဒါပေမဲ့ ဘာမှ အသံမပေးဘဲ သူ့နားရပ်ပြီး သူ့ဆီ စာပြန်ပို့လိုက်ပါတယ်။ 

" ဘယ်မှလှည့်မကြည့်ပဲ သူများကို ဆူဖို့ပဲ သိတယ်နော်"

လို့ ရေးပြီးပို့လိုက်တော့ သူလည်းချက်ချင်း ကျွန်တော်ဘက်ကိုလှည့်ပြီး ကြည့်လိုက်တော့ ကျွန်တော်ရော သူပါ အလန့်တကြားပြောရမလား နှစ်ယောက်သား ဟာကနဲ ဖြစ်သွားတော့တာပဲ။

ဖြစ်ပုံကတော့ ပြောကို မပြောချင်တော့ပါဘူးဗျာ။ ကျွန်တော်စွဲလမ်းလာခဲ့တဲ့ ကျွန်တော်စိတ်ကူးယဥ်လာခဲ့တဲ့ကျွန်တော် နေ့တိုင်းညတိုင်း စကားပြောလာခဲ့တဲ့ ကျွန်တော်ရဲ့မမ အလှဧကရီဟာ ကျတောရဲ့ အဒေါ်အရင်း အန်တီယု ဖြစ်နေတာပါပဲဗျာ။ အန်တီယု လည်း သူ့ကို ကြည့်ရတာ ကျတော့်လိုပဲ ဖြစ်မှာပါပဲ။ 

ဒါပေမဲ့ သူကတော့ ရယ်ချင်သလိုနဲ့ပါးစပ်ကို လက်နက်အုပ်ထားရင် တခစ်ခစ် နဲ့ ရယ်ပြီးပြောတယ်။

" ကောင်စုတ်ကလေး လက်စတတ်တော့ မင်းကိုး " တဲ့။ 

ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပါဘူးဗျာ။ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်လုံးကလည်း အကောင့်ထဲမှာ ကိုယ့်မျက်နှာကိုယ် ပြမထားတော့ ဘယ်သူ့ကိုအပြစ်တင်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေတော့တာ။ ခုနက တွေးထားတဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုတွေလည်း အကုန်ပျောက်ကွယ်သွားပါပြီပေါ့ဗျာ။

အဲဒီလိုနဲ့ အတူနှစ်ယောက်သား ရှက်ရှက်နဲ့ပဲ နောက်ဆုံးတော့ အတူ ရယ်မောမိကြတယ်။ အန်တီလေးက 

" ငါစဉ်းစားထားတာ ကောင်လေးချောချောလေးတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ရသွားမယ် ဆိုပြီး ကြိတ်ပျော်နေတာ ဒီလိုဖြစ်လာမယ်လို့ လုံးဝမထင်ထားဘူး" လို့ ရယ်ရင်းပြောလို့ 

" ကျွန်တော်လည်း အတူတူပါပဲ အန်တီ ရာ ကျွန်တော်စိတ်ထဲမှာတော့ ရှယ်မိုက် ရှယ်လန်းတဲ့ မိန်းကလေးနဲ့တွေ့ရပြီးထင်နေတာ အခုတော့" ဆိုပြီး စကားကို ကုန်အောင် တမင်မပြောဘဲ ရပ်ထားလိုက်တယ်။

ဘာလို့လည်းဆိုတော့ အကုန်ပြောလို့ မရဘူးလေ။ ဖုန်းထဲမှာ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် စကားပြောတုန်းက နှိုက်နှိုချွတ်ချွတ်ကို ပြောကြတာဆိုတော့လေ။ ကျွန်တော့်စကားကို ကြားတော့ သူလည်း ရှက်သွားတယ် ထင်ပါရဲ့၊ သူမ မျက်နှာ နီလာသလိုပဲ။ ပြီးမှ သူက 

" ငါ့တော့ အရက်သောက်ရတော့မယ်၊ ဒီညသာ မသောက်ရရင် အိပ်လို့တောင် ရတော့မှာမဟုတ်ဘူး" လို့ ပြောပြီးထသွားပြီး အရက်သွားမှာပါတယ်။ သူရဲ့ကျောပြင်ကိုကြည့်လိုက်ရင် ပုံထဲကအတိုင်းပါ။

တကယ်လှပတဲ့ အန်တီ ယု ပါပဲ။ တကယ်တော့ အန်တီယု တို့ ညီအစ်မတွေက အားလုံးရုပ်ချောပြီး ကိုယ်ခန္ဓာတောင့်တင်းကြတာချည်းပဲ။ အန်တီယုတို့က မောင်နှမငါးယောက်ရှိတယ်။ မိန်းကလေး လေးယောက်နဲ့ ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်ပါ။ ယောကျ်ားလေးက အကြီးဆုံး ဖြစ်ပြီး ပြောရရင် ကျတော့် ဦးလေးကြီးပေါ့။ ကျွန်တော့် အမေကတော့ ဒုတိယမြောက် အကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး အမေနဲ့ အန်တီယုရဲ့ကြားမှာ အဒေါ်နှစ်ယောက်ရှိတယ်။ အငယ်ဆုံးကတော့ အန်တီယု ပါ။

အန်တီက ကျွန်​တော်ထက် အသက် ခုနှစ်နှစ်ကြီးပါတယ်။ သူက အရင်က အိမ်ထောင်ကျဖူးပြီး သူ့အမျိုးသားကမိုးယဇ်ဆေးဝါးသုံးစွဲသူဖြစ်ပြီး သူမကိုလည်း အမြဲရိုက်တက်လို့ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့နှစ်ယောက် လမ်းခွဲခဲ့ကြတာပါ။

ခဏကြာတော့ အန်တီယု က အရက်ပုလင်းလာပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ဒီညတော့ အရက်သောက်မှရတော့မယ်။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော်တို့ တူဝရီးနှစ်ယောက် အတူတူ အရက် တပုလင်းရဲ့တဝတ်ကျော်သောက်လိုက်တယ်။သောက်ပြီးတဲ့နောက် အန်တီယု က

" ငါမဟုတ်ဘဲ တစ်ခြားမိန်းကလေးသာ ဆိုရင် မင်းဘယ်လို လုပ်ဖို့စဉ်းစားထားလဲဲ" တဲ့ ။ ကျွန်တော်လည်း အမှန်အတိုင်းပြောလိုက်တာပေါ့။ 

" အန်တီသာ မဟုတ်ရင်ဟိုတယ် ခေါ်သွားပြီး အတူတူ ကစားမှာပေါ့ " လို့  ပြောလိုက်တယ်။ ဒါနဲ့အန်တီလည်း 

" ကောင်းပြီ။ ဒါဆိုငါ့ကို ဟိုတယ်လိုက်ပို့ ငါလည်းဟိုတယ်မှာ အနားယူချင်တယ်လို့" ပြောတာနဲ့ ကျွန်တော်လည်းငွေရှင်းပြီး သူ့ကိုဆိုင်ကယ်နဲ့ဟိုတယ်ဆီကိုခေါ်သွားလိုက်တယ်။ တရုတ်ငွေ ၃၀၀ ကျော်ကုန်ကျပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အဒေါ်ဆီမှာ ငွေတွေ အများကြီးပဲ။ သူပဲ ငွေရှင်းလိုက်တယ်။ အခန်းထဲရောက်တော့ အဒေါ်က အရက်မူးနေပြီး သူက မွေ့ရာကုတင်ကြီးပေါ်စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပုံစံနဲ့ ပက်လက်ကလေးအိပ်ပြီး ခဏလောက်လှဲပြီးအိပ်နေတယ်။ ပြီးမှ သူက

" လာအိပ်လေ ကောင်လေး ငါ့နားမှာ လာအိပ်" လို့ ကျွန်တော့်ကို ငယ်ငယ်ကတည်းက ခေါ်နေကြအတိုင်းခေါ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း သူ့နားမှာ ဝင်လဲချလိုက်တယ်။ ကျွန်တော်လည်း အိပ်လိုက်ရော သူက ကျွန်တော့်ကိုယ်ပေါ်ကို တတ်ခွပါတော့တယ်။ ပြီးမှ သူက 

" ကောင်လေး ငါဖြစ်နေလို့ ဘာမှ မလုုပ်တော့ဘူးလို့ မပြောနဲ့နော် " ကျွန်တော်လည်း " အဒေါ် အရက်တွေအရမ်းမူးနေပြီး ရေချိုလိုက်ပါလား အမူး ပြေတာပေါ့" လို့ပြောလိုက်တော့ သူက ကျွန်တော့်ပါးကို အားပါပါပါနဲ့ဖြန်းခနဲ တစ်ချက်ရိုက်ချလိုက်တာ ကျွန်တော့်ပါးတောင် ပူထူသွားတယ်။ ရိုက်ပြီလို့ သူက ဆက်ပြီး

" ငါကတော့ ကောင်လေးနဲ့တွေ့ပြီး ပျော်ရတော့မယ်လို့ တွေးပြီးကြိတ်ပျော်နေလိုက်တာ တွေ့မယ်တွေ့တော့ကိုယ့်တူကို လာတွေ့တယ် ငါမကျေနပ်ဘူး ငါရဲ့ ရင်တွင်းခံစားချက်ကို နင်မသိနိုင်ဘူးလား" လို့ပြောပြီး ငိုပါလေရော။ 

သူပြောတာက အဲ့လောက် မကဘူးပေါ့နော် ။ ကျွန်တော် အကုန်မမှတ်မိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူခံစားနေရတာတွေအားလုံးကိုကြားလိုက်ရပါပြီ။ 

အန်တီယု ဘာအလိုရှိနေလဲဆိုတာကို ကျွန်တော်သိပါပြီ။ ကျွန်တော်လည်း သူ့အပေါ်စိတ်မဝင်စားတာတော့ဘယ်ဟုတ်မလဲဗျာ။

ဒါနဲ့ ခုတော့ သူက လမ်းခင်းနေပြီမဟုတ်လား။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် လူချင်းမတွေ့ခင်က ပြောတဲ့စကားတွေက နှိုက်နှိုက်ချွတ်ချွတ် ဆိုတော့ သူ့ကို ကျွန်တော် စွဲလမ်းတာပေါ့။ ခုတော့သူလည်းလိုချင်နေပြီမဟုတ်လား။

ဒါနဲ့ ကျွန်တော်လည်း သူ့ကိုဖတ်လိုက်တယ်။ တစ်ချက်တော့ သူတွန့်သွားတယ်။ ပြီးတော့အငိုတိပ်သွားတယ်။ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကို လှမ်းကြည့်တယ်။ ကျွန်တော် ဘာမှအချိန် ဆွဲမနေတော့ပါဘူး။ သူ့ နှုတ်ခမ်းကို စုပ်ယူလိုက်ပြီး လက်က စတင်လှုပ်ရှားလိုက်ပါတယ်။ 

အစပိုင်းကတော့ သူက အင်တင်တင်လို ဘာလိုလိုပါပဲ။ နောက်တော့ သူလည်းမထူးတော့တဲ့ အခြေနေကြောင့်လား။ ဒါမှမဟုတ် စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကြောင့်လား မသိ၊ ကျွန်တော့်ကိုပြန်ပြီးကစားပါတော့တယ်။ ဒါနဲ့ပဲ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် အပေးအယူ အတိုင်းအဖောက်ညီညီနဲ့ အတူကစားကြရင်း အဲဒီည အတူတူ ပျော်မွေ့ခဲ့ကြပါတော့တယ်။

ဒီလိုနဲ့ နောက်နေ့ မိုးလင်းလို့ ပြန်ခါနီးတော့ သူက " ငါ့ ကောင်လေးက မဆိုးဘူး" လို့ပြောတော့ ကျွန်တော်လည်း" ဘာမဆိုးတာလဲ အန်တီ" လို့မေးတော့ သူက " နင့်အပြုအမူတွေ ငါစွဲသွားပြီသိလား အဲ့ဒါကြောင့် ငါနဲ့ ရည်းစားလုပ်မလား"

ကျွန်တော်လည်း

" ဟာအန်တီကလည်း ရည်းစားတော့ ဘယ်ဖြစ်လို့ရမလဲ အမေသို့သိရင် ဆဲလိမ့်မှာပေါ့ လို့ ဒီလို လုပ်လေအန် သဘောကျတယ် ဆိုရင် အချိန်မရွေး ကျနော့်ကိုခေါ် လေ ကျွန်တော်လာခဲ့မယ်လို့ပြောတော့ သူက " တကယ်ပြောတာလားကောင်းလေး တဲ" ။ 

ကျွန်တော်လည်း"တကယ်ပေါ့ အန်တီကလည်း ဘာလိင်စရာလိုလို့လဲ ဒါပေမဲ့ အန်တီအိမ်ထောင်ပြုသွားရင်တော့ မရတော့ဘူးပေါ့ " လို့ ထပ်ပြောလိုက်တော့

သူက "အိုကေ ကတိနော် ကောင်လေး ဒီကြားထဲရည်းစား မထားရဘူးနော် " လို့ပြောပြီး ခဏစဉ်းစားပြီး သူကဆက်ပြီးတော့ " တကယ်လို့ ငါ့တူက ရည်းစားရှိပြီဆိုရင်လည်း အန်တီ့ကို ပြောရမယ်နော်" 

ကျွန်တော်လည်း "စိတ်ချု ကျတော်််် ရည်းစား ထားရင် အရင်ဆုံးပြောပြမယ်လို့" ကတိခံပြီးကျွန်တော်တို့တူဝရီးနှစ်ယောက် ကိုယ့်နေရာဆီကို ပြန်ဖို့လမ်းခွဲကြပါတော့တယ်။ 

ပြီးပါပြီ။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

တရုတ်ပြည်က သဘောကောင်းတဲ့ ဒေါ်လေး (စ/ဆုံး)

Taboo ဇာတ်လမ်းကောင်းလေး ဖြစ်ပါသည်။

ဒီအဖြစ်အပျက်က တစ်ခါတုန်းက တရုတ်ပြည်မှာ အလုပ်သွားလုပ်ရင်း ဒေါ်လေးနဲ့ ကျွန်တော်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကျွန်တော်ရဲ့ အဖြေပျက်လေးပါ။

အဲ့ဒီတုန်းက ကျွန်တော်က ဆောက်လုပ်ရေး အလုပ်လုပ်ပါတယ်။ အဲဒီ တရုတ်ပြည်မှာက ကျွန်တော့်အဒေါ် တစ်ယောက်ရှိတယ် ။ သူကတော့ တရုတ်မှာ ငါးနှစ်ခြောက်နှစ်လောက် ကြာပါပြီ။ တရုတ်လူမျိုးနဲ့ အိမ်ထောင်ကျပါတယ်။ အဒေါ်ရဲ့ ယောကျ်ားက တစ်လကို တစ်ခါနှစ်ခါလောက်ပဲ အဒေါ်ဆီ လာနေတယ်။ 

ကြည့်ရတာတော့ အဒေါ်် က မယားငယ်ပုံစံပါပဲ။ ကျွန်တော့် အထင်ပေါ့လေ။ ဟုတ်မဟုတ်တော့ ကျွန်တော်လည်းအတပ် မပြောနိုင်ဘူး။ အဒေါ်က မုန့်လုပ်တဲ့ စက်ရုံမှာ အလုပ်လုပ်ပြီး ကျွန်တော်တို့နေတဲ့ နေရာနဲ့ တော်တော်ဝေးတယ်။ အလှမ်းဝေးပေမဲ့ ခဏခဏတော့ သူ့ဆီကို ကျွန်တော် သွားလည်ဖြစ်တယ်။

အဒေါ်က အသားဖြူတယ်။ မသိရင် တရုတ်မလို့ပါပဲ။ အရပ်က မနိမ့်မြမမြင့်။ အသက်က ၃၀ပါ ။ 

ကျွန်တော် အဒေါ်ကို စပြီးစိတ်ဝင်စားကြိုက်မိတာကတော့ အဒေါ်ဆီကို သွားလည်တဲ့ အချိန်တွေကနေ စတာပါပဲ။ ရေချိုးတဲ့ အချိန်တွေမှာ မကြာခဏ ဆိုသလို မြင်ခဲ့ရတယ်။ သူတို့ရေချိုးကြတဲ့အခါ သိတဲ့ အတိုင်းပဲလေ။ ကျွန်တော် ဘယ်အချိန် သွားလည်လည် အဲဒီလိုပဲ မကြာခဏ မြင်တွေ့ရတာနဲ့ အ‌‌ဒေါ်် အပေါ်  စိတ်စွဲလမ်းလာခဲ့တော့တာပါပဲ။

အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်က သွေးရင်းသားရင်း အဒေါ််နဲ့တူ မဟုတ်ကြပါဘူး။ တော်တော်လေးဝေးကွာတဲ့ ဆွေမျိုးတော်စပ်ကြတာ ဖြစ်လို့ ကျွန်တော် အဒေါ့်အပေါ်စိတ်စွဲလမ်းမိတာပါ။ တကယ်လို့ သွေးရင်းသားရင်းသာ နီးစပ်ရင်တော့ ဘယ်လိုမှ မဝံ့ရဲပါဘူးဗျာ။

အဒေါ်က တစ်ခါတလေ အင်္ကျီဝတ်ရင်တောင် အတွင်းခံ မဝတ်ဘူး။ ဒါတွေက ကျွန်တော်က သူ့ဆီ သွားလည်ရင်မြင်တွေ့နေကြ။ သူရဲ့နေထိုင်မှုပုံစံပေါ့။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကို မေ့လို့မရစေတဲ့ အမှတ်တရတွေဆိုလည်း မှားမယ် မထင်ပါဘူး။

ဒါက ကျွန်တော် အလုပ်သိပ်မလုပ်ရတဲ့ အခါတွေဆို အဒေါ်ဆီကို သွားလည်တဲ့ အခါမျိုးတွေကို ပြောပြတာပါ။

နောက်ပိုင်းတော့ ကျွန်တော်လုပ်နေတဲ့ အလုပ်တွေလည်း များလာတာနဲ့ အဒေါ်တို့ဆီကို သိပ်မသွားဖြစ်တော့ပါဘူး။ အလုပ်ရှုပ်ပြီး အဒေါ်ဆီကို သွားမလည်ဖြစ်တာ သုံးလလောက်ကြာမယ် ထင်တယ်။

နောက်တော့  အလုပ် နည်းနည်းပါးလာတာနဲ့ အဒေါ််ဆီကို သွားလည်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဒီတစ်ခေါက် သူ့အခန်းရောက်တော့ အဒေါ်ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေပါ ရောက်နေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ သူတို့က ထမင်းဟင်း ချက်ပြုတ်စားသောက်နေကြပြီး ကျွန်တော့်ကိုလည်း ထမင်းပွဲဟင်းပွဲတွေ ကူူချပေးခိုင်းပြီး အားလုံး ဝိုင်းဖွဲ့ စားသောက်ကြပါတယ်။ 

အဒေါ်ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေထဲမှာ မိန်းကလေးပျိုတွေလည်းပါတယ်။ မုဆိုးမတွေလည်းပါတယ်။ ကျွန်တော်ထက်အသက်ပိုကြီးကျတော့ အားလုံးကို အစ်မလို့ပဲ ခေါ်ရပါတယ်။ မိန်းကလေးတွေကြားထဲမှာနေရတာလွယ်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ 

ယောင်္ကျားတွေ့အကြောင်း အမျိုးမျိုး ပြောဆိုနေကြတာနဲ့ အဲ့ဒီအမျိုးသမီးတွေကြားထဲမှာ ကျွန်တော်ဝင်ပြောဖို့တောင် မတတ်နိုင်တော့ပါဘူး။ ထမင်း စားသောက်ကြပြီး အဲဒီအစ်မတွေ ကိုယ့်အခန်းကိုယ် ပြန်သွားကြပြီးကျွန်တော်ကတော့ မပြန်သေးပါဘူး။

ကိုယ့်အဒေါ်အခန်းပဲ သူတို့ပြန်သွားလည်း ကိစ္စမရှိဘူးလေ။ ဘယ်အရှိန်ပြန်ပြန် ရတယ်။ မပြန်ချင်လည်းရသေးတယ်။ သူတို့အဖွဲ့ပြန်သွားကြတော့ အဒေါ်နဲ့ကျွန်တော်လည်း ဟိုအကြောင်း ဒီအကြောင်းနဲ့ စကားပြောကြတာအချိန်ကုန်မှန်း မသိလိုက်ဘူး။ 

နာရီကြည့်လိုက်တော့ ညတစ်နာရီတောင် ရှိတော့မယ်။ ဒီလိုနဲ့ကျွန်တော်လည်း ကိုယ့်အခန်းကို ပြန်သွားခဲ့ပါတယ်။ 

နောက်တစ်နေ့ မနက်ရောက်တော့ စာပို့လာတယ်။ ဒီနေ့ အလုပ်ဆင်းလာတဲ့။ ကျွန်တော်က လုပ်လည်းရတယ် မလုပ်လည်းရတယ် အလုပ်ကသိပ်မရှိဘူး ဒေါ််လေးဘာလိုလို့လဲလို့ ပြန်မေးတော့ သူက မနေ့ကသူငယ်ချင်းတွေက မြစ်ကမ်းနားမှာ သွားပြီး စားသောက်ကြမယ်လို့ ခေါ်ထားလို့ အလုပ်နားလို့ ရတယ်ဆိုရင် မနက်ပိုင်းကျရင်အဒေါ့်အခန်းမှာ လာကြိုဦးတဲ့။

ဒီလိုနဲ့ နေ့လည် ၁၂နာရီလောက် ရောက်လာတော့ အဒေါ်် က ဖုန်းဆက်လာတယ် ။ မလာသေးဘူးလား လူတွေအကုန်ရောက်ကုန်ပြီလေ ။ အဲ့ဒီအချိန် ကျွန်တော်က လမ်းတစ်ဝက်လောက်ရောက်နေပြီ ကျွန်တော်လည်းဟုတ်ကဲ့ လာနေပြီ ပြောပြီး သူတို့ဆီရောက်တော့ ဒီနေ့ လူတွေအများကြီးပဲ။

ယောကျာ်းရော မိန်းကလေးရောပဲ မိန်းကလေးတွေကတော့ မနေ့က အစ်မတွေမို့ ရင်းနှီးပြီးသားပါ။ ယောင်္ကျားလေးတွေကတော့ မသိဘူး။ ဒီလိုနဲ့ အဲ့ဒီကနေ မြစ်ကမ်းနားကို အတူတူ သွားခဲ့ကြတယ်၊ မြစ်ကမ်းနားရောက်တော့ တချို့ကထိုင်ခင်းတွေခင်ကြတယ်။ တချို့လည်း အသားကင်ဖို့ မီးဖိုပြင်ကြတယ်။ ခဏနေတော့ အစားအသောက်တွေ အဆင်သင့်ဖြစ်လာပြီး ဝိုင်းစားကြတယ်။ ကြိုက်တဲ့သူတွေက ဘီယာသောက်ကြ။ မကြိုက်တဲ့သူတွေက အချိုရေသောက်ကြတယ်။

ဒါပေမယ့် မိန်းကလေးတွေထဲမှာတော့ ဘီယာမကြိုက်တဲ့သူ မရှိသလောက်ပါပဲ။ ဘီယာတွေ ဝမ်းထဲရောက်တော့ လူတွေရဲတင်းလာပြီး သီချင်းတွေဆိုပြီး ဝိုင်းကကြတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ သူတို့နဲ့ သိပ်မရင်းနှီးတာကြောင့် သူတို့နဲ့အတူ မကရဲပါဘူး။

နောက်ပြီး ကျွန်တော်က အပြင်လူလို ဖြစ်နေတော့ ဘီယာသောက်တာ တစ်ဗူးတောင် မကုန်ဘူး။ သူတို့တွေကတော့ အကုန်လုံးမူးနေကြပြီဆိုတာ ကျွန်တော်သိတယ်။ ကစားရင်းနဲ့ ညနေငါးရီ၊ ၆နာရီလောက်ရောက်လာမှအိမ်ကိုပြန်ကြတယ်။

မပြန်ခင်လေးမှာ အဒေါ့်သူငယ်ချင်းတွေက ကျွန်တော့်ကို မင်းရဲ့အတော်ကတော့ တော်တော်မူးနေပြီလို့ ပြောကြတယ် ကြည့်ရသလောက်တော့ အဒေါ်သိပ်မမူသေးတဲ့ ပုံပါပဲ။

ဒီလိုနဲ့မြို့ထဲပြန်ရောက်တော့ လူစုခွဲပြီး ကိုယ့်နေရာကိုယ် ပြန်သွားကြတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အဒေါ်ကို သူ့အခန်းဆီပို့ပေးခဲ့တယ်။ သူကတော့ စကားမပြောနိုင်တော့ဘူး။ တော်တော်မူးနေပြီ ထင်တယ်။ အခန်းထဲဝင်တာတောင် မနည်းတွဲပြီးပို့ရတယ်။

အိပ်ခန်းထဲ ရောက်တော့ သူက ကျွန်တော့်ကို မင်းမပြန်ချင်သေးရင် သည်မှာပဲ အိပ်ပေါ့ သင့်တော်တဲ့ နေရာအိပ်တော့ လို့ပြောတယ်။ ကျွန်တော်လည်း တရုတ်ပြည် စဝင်လာတုန်းက ဒီမှာ လာအိပ်ဖူးတော့ ကုဋင်ဘေးက ဆိုဖာပေါ်မှာတင် ဝင်အိပ်လိုက်တော့တယ်။ ဘယ်လိုမှအိပ်မရဘူး။ ကုတင်ပေါ်မှာ အိပ်ပျော်နေတဲ့ အဒေါ့်ကိုပဲစိတ်ကရောက်နေတယ်။ အဒေါ်ကတော့ အိပ်ပျော်သွားပြီ၊ မူးနေပုံကလည်း တော်တော်ဆိုးတယ်။ 

ဘောင်းဘီတိုလေးဝတ်ထားတာဆိုတော့ သူ့ရဲ့ အောက်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရင် မမြင်သင့်တဲ့အရာတွေတောင်မြင်နေရလို့ ကျွန်တော့်ကို နေရခက်စေတယ်။ အဲဒါကိုမြင်ပြီး ကျွန်တော် တစ်ကိုယ်လုံးကြက်သီးမွှေးညှင်းတွေတောင်ထလာပြီ သွေးတွေ ဆူလာတယ်လေ။ 

ဒါနဲ့ ကျွန်တော်လည်း သူ့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်တယ်။ အဝတ်အစား မလဲတော့ဘူးလား။ အဒေါ်အဝတ်အစားတွေကမနက်က မြေကြီးတွေနဲ့ ညစ်ပတ်နေတယ်လေလို့ ပြောတော့ သူက အေး အဲဒီအတိုင်းပဲလို့ ပြန်ဖြေတယ်။ 

ခဏနေတော့ သူရုတ်တရက် ထလာတယ်။ မူးနေတော့ ကျွန်တော် အခန်းထဲမှာ ရှိနေမှန်းတောင် သူသတိရပုံမပေါ်ဘူး။ သူထပြီး ညအိပ် အဝတ်အစားတွေကို လဲလှယ်နေတာ ကျွန်တော်ဖြင့် ကြက်သေသေဖြစ်သွားမိတယ်။အဝတ်အစားလဲပြီး သူက ဆက်အိပ်သွားတော့တယ်။ 

သူအိပ်ပျော်သွားတာမြင်တော့ ကျွန်တော်လည်း အတွေးပေါ င်းများစွာနဲ့ အိပ်ပျော်နေတဲ့ သူ့ကို သေချာကြည့်နေမိတော့တယ်။ သူက ညအိတ်ဝတ်စုံသာ ဝတ်ထားတာ ။ အတွင်းပိုင်းကတော့ ဘာမှမရှိဘူး ဆိုတာ ကျွန်တော်သိနေတော့ ဘယ်လိုလုပ်ရမှန်းမသိတော့ဘူး။

စိတ်ကလည်းတားမရ ဆီးမရဖြစ်နေတာနဲ့ သူ့အပေါ်တတ်ခွပြီး စတင်လှုပ်ရှားပါတော့တယ်။ သူကနိုးလာပြီးကျွန်တော့်ကို မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲလို့ မေးတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော်မအောင့်နိုင်တော့ဘူး အဒေါ်ရယ် ကျွန်တော့်ကို ခွင့်လွှတ်ပါလို့ ရိုးရိုးသားပဲ ပြောလိုက်တယ်။

သူက ငါတို့က ဆွေမျိုးတွေလေ သူများတွေသိသွားရင် မင်းမရှက်ရဘူးလားလို့ ပြန်ပြောတယ်။ ကျွန်တော်တို့ တ ယောက် မပြောရင် ဘယ်သူမှမသိပါဘူး အဒေါ်ကလဲ လို့ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။ အဲ့ဒီလို ပြောလိုက်တော့ သူလည်းခဏလေးတော့ တွေဝေသွားတယ်။ ပြီးမှ အေး လုပ်ချင်လည်းလုပ်လေ လို့ပြောတော့တယ်။

ကျွန်တော်လည်း ခွင့်ပြုချက်ရပြီဆိုတာနဲ့ စိတ်ကြိုက် ဆက်လုပ်ရှားလိုက်တော့တယ်။ ဒါပေမယ့်ကြာကြာမခံနိုင်ဘူး။ နှစ်မိနစ်လောက်ပဲကြာမယ် ထင်တယ်။ ဒါနဲ့ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော် အထဲကို လွှတ်တော့မယ်နော် လို့မေးလိုက်တယ်။ သူကလည်း အေး လို့ပြောတာနဲ့ ကျွန်တော်လည်း ခွင့်ပြုချက်ရပြီဆိုတော့ ပိုပြီး အရှိန်မြင့်ပြီးလုပ်လိုက်တယ်။

သူ့ရဲ့ ငြီးသံလေးတွေ ဆူညံလာပြီး ကျွန်လည်းပြီးသွားတယ်။ အားလုံးပြီးဆုံးသွားတော့ ကျွန်တော်က အ‌‌ဒေါ့်ကိုဖတ်ထားလို့ရမလားလို့ တောင်းဆိုတော့ သူလည်း အေး လို့ဖြေတယ်။ မူးနေတဲ့ အသံနဲ့ပေါ့။ ကျွန်တော်လည်းသူ့ကို ဖတ်ထားရင်း အိပ်ပျော်သွားခဲ့တယ်။

နိုးလာတော့ အဒေါ်က ကျွန်တော့်နားမှာ ရှိမနေဘူး။ ရေချိုးခန်း မီးလင်းနေတာ တွေ့တော့ ကြည့်လိုက်တော့အဒေါ်ရေချိုးနေတာ။ ကျွန်တော်လည်း ဖုန်းကို ယူကြည့်တော့ ည ၉:၀ နာရီ ခွဲနေပြီ။ရေချိုးခန်းတံခါးကို သွားဖွင့်ကြည့်တော့ သူက သူက မင်းဘာလာလုပ်တာလဲ ငါရေချိုးနေတတ်လေ လို့ ပြောတယ်။

ကျွန်တော်က ကျွန်တော်လည်း အဒေါ်နဲ့အတူတူ ရေချိုးချင်လို့ ပြောတော့ သူ ဘာမှမပြောဘူး။ အဲ့ဒီနောက်အတူတူရေချိုးဖြစ်ကြတယ်။ နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်လုပ်ဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်။ သူလည်းဘာမှမပြောဘဲ ကျွန်တော့်ကို ခွင့်ပြုပြန်တယ်။ ဒီတစ်ခါလည်း ငါးမိနစ်လောက်ပဲ ခံနိုင်ပါတယ်။

ဒီတစ်ခါတော့ အဒေါ့် ကို မမေးတော့ဘူး။ ထွက်ခါနီးရင် အရှိန်မြင့်ပြီးဒုတိယအကြိမ်အဖြစ် သူ့ထဲကိုပဲ ထည့်လိုက်ပြန်တယ်။ 

ရေချိုးပြီးနောက် ညစာအတို ထွက်စားကြပြီး အခန်းပြန်ရောက်တော့ အတူတူအိပ်ပျော်သွားကြတယ်။ ဒီလိုနဲ့နောက်ပိုင်းတွေမှာလည်း အကြိမ်ကြိမ်ဆက်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ကျွန်တော်က အပြီးအပိုင် ကိုယ့်မွေးရပ်မြေကို ပြန်တော့မယ်လို့ အဒေါ်ကို ဖုံးဆက်တော့ အဒေါ်က မပြန်ခင် သူ့ဆီလာလည်ဖို့ပြောတာနဲ့ သူ့ဆီရောက်သွားတော့ ထုံးစံအတိုင်း သူယောက်ျားက ပြောခဲ့သလိုပါပဲ။ တစ်လမှ တစ်ရက်နှစ်ရက်လောက်ပဲ သူ့ဆီလာတာဆိုတော့ အခန်းမှာ အဒေါ်တစ်ယောက်တည်းရယ်။ 

ဒါနဲ့ အဒေါ်က အိမ်ကို ပစ္စည်းလက်ဆောင်တွေပေးဖို့ လုပ်ပေးရင်းနဲ့ အဲ့ဒီညက နှုတ်ဆက်ပွဲအနေနဲ့ အဒေါ်ဖက်က စိတ်ပါလက်ပါနဲ့ ကျွန်တော့်ကို တစ်ညလုံး ပြုစုပေးတယ်။ ပြီးတော့ သူက ပြောသေးတယ်။ အမှန်တော့သူကကျွန်တော့်ကို စွဲလမ်းသွားပြီ မထင်မှတ်ဘဲ ကျွန်တော်က အပြီးအပိုင်ပြန်တော့မယ် သိတော့ သူ အရမ်းဝမ်းနည်းတယ်။

ဖြစ်နိုင်ရင်မပြန်စေချင်ဘူး။ ပြီးတော့ သူကပြောသေးတယ်။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်က တရုတ်ပြည်ကို ပြန်လာချင်သေးတယ်ဆိုရင် အချိန်မရွေး သူ့ဆီမှာ လာတည်းပါလို့လည်း ပြောသေးတယ်။

ဒါနဲ့ပဲ အဲ့ဒီည ကျွန်တော်တို့ ၂ ယောက်အတူတူ ပျော်ပါးရင်း နောက်နေ့လည်း ကျွန်တော်မပြန်ဖြစ်သေးဘဲ အသဒေါ် ကျေနပ်တဲ့အထိ သုံးရက်ဆက်တိုက် အတူနေပြီမှ မြန်မာပြည်ကို ကျွန်တော်ပြန်လာခဲ့တယ်။ လမ်းစရိတ်အနေနဲ့ ကျွန်တော်ကို ယွမ်ငွေ ၂ ထောင်တောင် ပေးလိုက်သေးတယ်။ အရမ်းသဘောကောင်းတဲ့ အဒေါ်ပါပဲ။

ပြီးပါပြီ။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ဒီလို ကိစ္စတွေမှာ တချို့က သိပ်ကံကောင်းကြတယ်။  ကြံဖန်ပြီး စားခွင့်ကြုံရတယ်။ တချို့များတော့ မင်္ဂလာဆောင်ပြီး မကြာခင်ပဲ ပြည်ပ အလုပ်ထွက်လုပ်ရတယ်။ ငတ်ပြီပေါ့။ ကြံတက် ဖန်တက်ရင်တော့ မငတ်ပါဘူး။ အငတ်တူ ဘဝတွေချင်း တွေ့ကြပြီး လူမှုကွန်ယက်တွေမှာ ဆဲကြ ဆိုကြတာ တွေ့နေရမှာပါ။ 

အာလုံး အငတ်ဘေးမှ ကင်းဝေးကြပါစေ..။

ဟော့ဒီ ယူကျုချန်နယ်လေးမှ ကူးယူဖော်ပြပါသည်။ နှုတ်တစ်ရာစာတစ်လုံး မဟုတ်လား။

https://www.youtube.com/@pyawpyamei

မေ့ဖို့ခက်တဲ့ အဖြစ် (စ/ဆုံး)

ရေးသားသူ -  @ပျော်တတ်တဲ့သူတွေအတွက်နေရာ

Taboo ဇာတ်လမ်းကောင်းလေး ဖြစ်ပါသည်။

Incest and Taboo

Incest ဆိုတာ .. သွေးသားအရင်းအချာတွေ လိင်ဆက်ဆံတာကိုဆိုလိုပါတယ်။ အရင်းခေါက်ခေါက်တွေကိုဆိုလိုပြီး တစ်ဝမ်းကွဲ - နှစ်ဝမ်းကွဲ တွေမပါပါဘူး။

ဥပမာ - အဖေနဲ့သမီး။ အမေနဲ့သား။ မောင်နှမအရင်းချင်း။ အဲဒါပဲအကြုံးဝင်ပါတယ်။

...

Taboo

Taboo ဆိုတာ .... အရင်းခေါက်ခေါက်တွေမဟုတ်တော့ပဲ တစ်ဝမ်းကွဲ ကနေစပြီး အမျိုးပါတ်သတ်သွားတာနဲ့ Taboo လို့ခေါ်ပါတယ်။ 

ဥပမာ ...

အကိုရဲ့မိန်းမ (မရီး) နဲ့ဖြစ်ကြတယ်ဆိုတာမျိုး ၊ မိန်းမရဲ့ညီမ (ခယ်မ) ဖြစ်ကြတယ်ဆိုတာမျိုး ၊ သားမက်နဲ့ယောက္ခမဖြစ်ကြတယ်ဆိုတာမျိုး ချွေးမနဲ့ယောက္ခထီးဖြစ်ကြတယ်ဆိုတာမျိုး တူနဲ့အဒေါ်နဲ့ဖြစ်ကြတာမျိုး၊ ပထွေးနဲ့မယားပါသမီးနဲ့ဖြစ်ကြတာမျိုး ပါတ်သတ်မှုတစ်ခုရှိပြီး အရင်းခေါက်ခေါက်မဟုတ်တဲ့ အုပ်စုကို Taboo လို့ခေါ်ပါတယ်။ မောင်လှယ် နှမလှယ်ပေးစားတာမျိုးက အင်းစက်မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါ Taboo ဖြစ်ပါတယ်။

တစ်ချို့မောင်နှမတွေ ချမ်းသာကြတာကျိကျိတတ် ဖိတ်ခြင်းဖိတ် ကိုယ့်အိတ်ထဲဖိတ်ဆိုပြီး ညီမရဲ့သားနဲ့ အကိုရဲ့သမီးကိုပေးစားတာမျိုးကိုပြောတာပါ။

မရှိဘူးလို့တော့ မငြင်းပါနဲ့။မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့တွေပါ။ပြဿနာတော့တစ်ခုရှိပါတယ်။ ၃ ၀မ်းကွဲကနေစပြီး ကလေးယူတာပြဿနာ မရှိပေမယ့် အဲ့ထက်ပိုနီးစပ်တဲ့အတွဲတွေကျ ကလေးမယူသင့်ပါဘူး။

မွေးလာတဲ့ကလေးက " ဒေါင်း " လို့ခေါ်တဲ့ သိုက်ကလာတယ်လို့ခေါ်တဲ့ ပုံစံလေးတွေဖြစ်လာတတ်ပါတယ်။ကလေးရဲ့ကျန်းမာရေးမှာလည်း အထူးညံ့တတ်ပါတယ်။ သွေးနဲ့ပါတ်သတ်တဲ့ရောဂါဖြစ်လာရင် ငွေကြေးမတတ်နိုင်သူတွေအဖို့သေဖို့ပဲရှိပါတယ်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ လည်ပါတ်စီးဆင်းနေတဲ့သွေးနဲ့ ပြင်ပကသွေးက မတူညီတဲ့အတွက် သွေးသွင်းလို့မရတဲ့ ပြဿနာတတ်လာပါတယ်။ 

ဥရောပနဲ့အနောက်နိုင်ငံတွေမှာတော့ ရိုးနေပါပြီ။ သိသာသိစေ မမြင်စေနဲ့ပေါ့။ စားတက်ရင် စားလို့ရ၏။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ကဲ ...ဇာတ်လမ်းလေးပဲ စလိုက်ရအောင်

ကျွန်တော်တို့ ဆွေမျိုးသားချင်းတွေကတော့ မြို့ပေါ်ကို အများစုပြောင်းရွေ့ နေထိုင်ကြပြီ ဖြစ်ပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ အိမ်ကတော့ မိဘတွေကရွာမှာပဲ ဆက်လက်နေထိုင်ခြင်းကြသေးတာကြောင့် ရွာမှာလည်း အိမ်တစ်လုံးရှိပြီး မြို့မှာလည်း အိမ်တစ်လုံးရှိပါတယ်။  

ရွာကအိမ်မှာတော့ မိဘတွေနေထိုင်ပြီး တစ်ခါတစ်လေ မိဘတွေ တခြားရွာ တခြားမြို့တွေကို ခရီးသွားကြတဲ့အခါ အိမ်ကို စောင့်ပေးနေကျ လူကတော့ ရွာမှာနေတဲ့အဒေါ် လေးနဲ့သူ့ချွေးမပါ။

အဒေါ် လေးက မုဆိုးမဖြစ်လာတာ ခြောက်နှစ်ကျော်ပြီ ။ မုဆိုးမ ဖြစ်ပြီး အိမ်ထောင်ကျတာ စောလို့ အသက်က (၃၉ ) နှစ်သာ ရှိသေးပေမယ့် သားတစ်ယောက်နဲ့ သမီးတစ်ယောက်ရှိပါတယ်။

သူ့ရဲ့သားကတော့ အိမ်ထောင်ကျပြီး သမီးကတော့ ကျောင်းတက်ဆဲပါ။ အဒေါ် က အသားဖြူပြီး ကိုယ်ခန္ဓာအချိုးအစားကလည်း ကြည့်ကောင်းတဲ့ ကိုယ်လုံးရှိပြီး မျက်နှာလှပတဲ့အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပါ။ အိမ်ထောင်မပြုတော့တာ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့မသိပါဘူး။ 

ဘယ်သူမှ မလိုချင်လို့တော့ ဘယ်နည်းနဲ့မှမဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ဖော်ရွေ ပြီးစကားပြောကောင်းရုံသာမက ရုပ်ချောပြီး မျက်စိကျစရာဖြစ်နေဆဲမို့လို့လေ။ အဒေါ် လေးက အိမ်ထောင်မပြုတော့ပေမယ့် သူ့ရဲ့သားကြီးကတော့ အိမ်ထောင်ပြုပြီး သူ့မိန်းမက ကိုယ်ဝန်သုံးလကျော်တောင် ရှိနေပါပြီ။ 

လက်ရှိမှာတော့ အဒေါ် လေးရဲ့သားက ဖာပွန်ဘက်မှာ အလုပ်သွားနေတာ ၂ လကျော် သုံးလနီးပါးရှိသွားပါပြီ။ 

ဒီလိုနဲ့ ဝါတွင်းကာလရောက်တော့ ကျွန်တော့်မိဘတွေက (၈)ရက်နေ့ကနေ လပြည့် နေ့အထိတရားစခန်းဝင်ကြတဲ့အတွက် ကျွန်တော့်ကို ရွာကအိမ်ကို သွားစောင့်ခိုင်းပါတယ်။

ကျွန်တော်လည်း မွန်းလွဲသုံးနာရီလောက်မှာ ဆိုင်ကယ်မောင်းပြီး ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ မိုးရာသီဖြစ်ပြီး မိုးအရမ်းရွာနေတာကြောင့် အမြန်မမောင်းနိုင်လို့ ညနေ (၅)နာရီလောက်မှ ရွာက အိမ်ကို ရောက်တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာအိမ်မှာ အ‌ဒေါ်လေးရှိနေပါတယ်။

သူကကျွန်တော်မိုးစိုပြီးရောက်လာတာကိုမြင်တော့ 

" မောင်ဇော် မိုးကာ တောင်မပါလာဘူးလား တစ်ကိုယ်လုံးမိုးစိုကုန်ပြီ သွား ရေအရင်ချိုးပြီး အဝတ် လဲလိုက်စမ်း အအေးမီးလိမ့်မယ်" 

လို့ပြောပြီး သူကတော့ သူတို့အိမ်မှာ ဟင်းသွားချက်ဖို့အတွက် အိမ်ဝန်းထဲကနေပြန်ထွက်သွားပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ရေချိုးဖို့ပြင်ဆင်တယ်။ ကျွန်တော်တို့အိမ်ရဲ့ ရေချိုးတဲ့နေရာကတော့ အကာအရံ သိပ်မရှိပါဘူး။ အပြင်ဘက်ကနေ ကြည့်ရင်တော့ ရေချိုးတဲ့နေရာကို တိုက်ရိုက်မမြင်ရပေမယ့် မီးဖိုချောင်ဘက်ကနေ လှမ်းကြည့်ရင်တော့ ကောင်းကောင်းမြင်ရတယ်။ 

အိမ်မှာ ကျွန်တော်တစ်ယောက်ထဲ ရှိနေတာမို့ကျွန်တော်လည်း အဝတ်အစားတွေ ဖယ်လိုက်ပြီး (ကိုယ်တုံးလုံးပဲ) ရေချိုးလိုက်တယ်။ မိုးရေမိထားတော့ ခေါင်းပါလျှော်လိုက်တယ်။ ပြီးခါမှမီးဖိုချောင်ဘက်ကိုလမ်းကြည့်လိုက်တော့ အဒေါ်လေးက ဘယ်တုန်းကပြန်ရောက်နေလဲ မသိဘူး။ မီးဖိုချောင်ထဲမှာရှိနေတာ။ 

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အဒေါ် လေးကတော့ ကျွန်တော့်ကိုယ်လုံးကို မြင်မိမှာ အသေချာပဲ။ ကျွန်တော်ဖြင့် ရှက်လိုက်တာဗျာ။ ဒါနဲ့ပဲ ကဗျာကယာ ပုဝါသုံးပြီးကိုယ်ကို အမြန်ပတ်ပြီး ဖုံးလိုက်တယ်။ အ‌ဒေါ်လေးကတော့ ဘာမှမမြင်လိုက်တဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ ကျွန်တော့်ကို 

" ငဇော် ရေချိုးပြီးရင်ထမင်းလာစားတော့လို့" လှမ်းခေါ်တယ်။ 

ကျွန်တော်လည်း

"ဟုတ်ကဲ့ပါအ‌ဒေါ် " လို့ပြန်ပြောပြီးအခန်းထဲမှာ အဝတ်အစားလဲပြီးထမင်းစားဖို့ ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။

ထမင်းစားပြီးနောက် မိုးကလည်း ဆက်ရွာတုန်းပဲ။ ကျွန်တော်တို့ အိမ်က အောက်ထပ်မှာ အခန်းသုံးခန်းရှိပြီး ကျွန်တော်က ဧည့်သည်အတွက် ထားထားတဲ့ အောက်အခန်းမှာ နေတယ်။အပေါ်ထပ်မှာတော့ အခန်းနှစ်ခန်းရှိတယ်။ 

မိုးအရမ်းရွာနေတာကြောင့် အဒေါ် လေးကသူတို့အိမ်ကို ပြန်ရတာ ပျင်းစရာကောင်းလို့လို့ "ဒီညတော့ ဒီအိမ်မှာပဲအိပ်တော့မယ်" ဆိုပြီးအပေါ်ထပ်အခန်းမှာသွားအိပ်ပါတယ်။

အိမ်က နှစ်ထပ်တိုတ်အိမ်ဖြစ်ပေမယ့် ကြမ်းခင်းကတော့ ပျဥ်ပြားတွေနဲ့ပဲ ခင်းထားတာပါ။ ကျွန်တော်ကတော့ ဖုန်းထဲမှာ ရုပ်ရှင်တွေလိုက်ကြည့်နေရင်းနဲ့ လူပျိုတွေကြည့်နေကျ ဇာတ်လမ်းတွေဘက်ကို ရောက်သွားပါတော့တယ်။

အဲဒီလို ကြည့်နေရင်းနဲ့ ကျွန်တော်ရဲ့ အရာလည်း မာလာပြီး ထုံးစံအတိုင်းလက်နဲ့ အဖော်ပြုနေမိတယ်။ ခဏနေတော့ အဒေါ် လေးက ကျွန်တော့်အခန်း တံခါးကိုလာခေါက်ပြီး

"ငဇော် ငဇော်" လို့လှမ်းခေါ်သံကြားတာနဲ့ ကျွန်တော်လည်း ကိုယ့်ကိုစောင်နဲ့ပတ်ပြီးတံခါးကို အမြန်သွားဖွင့်ပေးလိုက်တယ်။

အဒေါ်လေးက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပြီး 

" ငဇော် မင်းကိုကြည့်ရတာ အတော်လေး အေးနေတယ်ထင်တယ်"လို့ပြောပါတယ်။ 

ကျွန်တော်လည်း "ဟုတ်ကဲ့ အနွေးထင်မပါလာလို့ အေးနေလို့ပါ" လို့ သူပြောတဲ့အတိုင်းလျှော်လဲရောထိုင်သဘောနဲ့ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ 

ကျွန်တော်ပြောနေတုန်းမှာပဲ အဒေါ်လေးကအခန်းထဲ ဝင်လာပြီး ကျွန်တော်ရဲ့ အိပ်ယာအပေါ်တည့်တည့်ကိုလက်ညှိုးထိုးပြီး "အဲ့ဒီမှာ အပေါက်ရှိတယ် အပေါက်ကနေ ချောင်းကြည့်ရင် အောက်မှ ာဘာလုပ်နေလဲဆိုတာအကုန်မြင်ရတယ်တဲ့"

ကျွန်တော့် မျက်နှာ ချက်ချင်းပူထူသွားမိတယ်။ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ကျွန်တော်လက်နဲ့ အဖော်ပြုနေတာကိုသူမြင်သွားခဲ့ပြီ မဟုတ်လား။ အဒေါ်လေးက ကျွန်တော့်အိပ်ရာပေါ်ကိုတက်သွားပြီး 

"လာအိပ်လေငဇော်" လို့ကျွန်တော့်ကို လှမ်းခေါ်ရင်း ပြီးမှ 

"မင်းစောင်ကိုယူလာခဲ့စမ်းလို့" ထပ်ပြောပါတယ်။

ကျွန်တော်လည်း ရှက်ရှက်နဲ့ သူ့ဆီသွားတော့ အဒေါ်လေးက ကျွန်တော့်ကိုယ်ပေါ်က စောင်ကိုဆွဲဖယ်ပစ်လိုက်တယ်။ ကျွန်တော့်အရာက တင်းမာပြီးထောင်နေစဲ ဖြစ်တာကိုအဒေါ်လေးက တစ်ချက်ကြည့်ပြီး သူ့လက်နဲ့ လာကိုင်ပါတယ်။

ကျွန်တော်လည်း ဖုန်းထဲက ရုပ်ရှင်ဇာတ်လမ်းကြည့်ထားတော့ အဒေါ်လေးက အဲဒီလိုလာလုပ်တာနဲ့ ဘာမှမစဉ်းစားနိုင်တော့ဘဲ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ကို လှန်တင်လိုက်ပါတယ်။ အဒေါ်က ဘာမှမပြောဘဲ ကျွန်တော့်ကို ငေးကြီးနေတော့ ကျွန်တော်လည်းဘာမှထပ်ပြောမနေတော့ဘဲကျွန်တော့်ကောင်နဲ့ စတင်လုပ်ချလိုက်တယ်။ 

ခဏလေးပါပဲ။ အဒေါ်လေးက ကျေနပ်သေးပုံမပေါ်ဘူး။ သူကဆက်ပြီးကျွန်တော့်ကို ပြုစုပေးတော့ ကျွန်တော့်ကောင်က လှုပ်လှုပ်ရှားခြား ပြန်ဖြစ်လာတယ်။

အဲ့ဒါက ကျွန်တော်က လူရွယ်ပိုင်းပဲ ရှိတာလည်းပါမှာပေါ့။ ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော်ကအဒေါ်လေးကိုကောင်းကောင်းပြုစုလိုက်တယ်။ အဲ့ဒီညအဒေါ်လေးက အပေါ်ထပ်ကိုမတက်တော့ဘဲကျွန်တော်နဲ့ပဲအတူနေတယ်။

ဒီလိုနဲ့ အဲ့ဒီညကတော့ ကျွန်တော်က လေးခါတိတိ သူ့ကိုပြုစုရင်း သူလည်းကျွန်တော့်ကို ပြုစုရင်းနဲ့မိုးရွာတဲ့ညကို အဒေါ်လေးနဲ့အတူတူမိုးလင်းတဲ့အထိဖြတ်သမ်းခဲ့ကြတယ်လေ။

မနက်လင်းလာတော့ ကျွန်တော်မနိုးသေးပါဘူး။ အဒေါ်လေးက သူတို့အိမ်ကနေ ထမင်းဟင်သွားယူလာပြီးပြင်ဆင်ထားပြီးပါပြီ။ ကျွန်တော်လည်းထပြီး မျက်နှာသစ် သွားတိုက်ပြီး မနက်စာစားပြီးတဲ့အခါ (၈)နာရီကျော်လောက်ရှိပြီဖြစ်ပြီး မိုးကလည်းဆက်တိုက်ရွာနေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။ 

ထမင်းစားပြီးလို့အဒါ်လေးက ပုဂံတွေရေဆေးကျောနေတော့ အနောက်က သူ့ရဲ့အနေအထားကို ကြည့်ပြီး သူ့နောက်ကို သွားစတော့ သူကပြုံးရင်းနဲ့ "အခန်းထဲမှာသွားစောင့်နေ"လို့ ပြောတာနဲ့ ကျွန်တော်လည်းအခန်းထဲမှာ သွားစောင့်နေခဲ့ပါတယ်။

ခဏနေတော့ အဒေါ်လေးလည်းအခန်းထဲဝင်လာတာနဲ့ ဒီနေ့တော့ မနေ့ကလို မကြောက်တော့ပါဘူး။

သူ့ကိုစတင်ပြုစုပေးလိုက်တယ်။ ကျွန်တော်အကြာကြီး ပြုစုပေးပြီး စတင်လုပ်ကြပါတော့တယ်။ ကျွန်တော်တို့လည်း ဘာမှမစိုးရိမ်ပဲ အခန်းထဲမှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေခဲ့ကြပါတယ်။ အခန်းတံခါးကိုလည်း သေချာမပိတ်ထားခဲ့ပါဘူး။ မိုးအရမ်းရွာနေတော့ ဒီအချိန်မှာဘယ်သူမှလာမှာမဟုတ်ဘူးလို့ တွက်ထားကြတာကိုး။ 

ပြီးတော့လူလာရင်လည်းလှမ်းခေါ်မှာဖြစ်သလို အိမ်မှာခွေးလည်းမွေးထားတော့ ခွေးကလည်းဟောင်းမှာပဲ ဆိုပြီးစိတ်ချလုပ်ခဲ့ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုစိတ်ချလုပ်နေတုန်းမှာပဲ တစ်ယောက်ဝင်လာပြီး မြင်သွားပါတော့တယ်။

အဲဒီလူကမဝါ။အဒေါ်လေးရဲ့ ‌ချွေးမ ကျွန်တော်နဲ့ဆို ညီမပေါ့။ ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်သွားပါပြီ။ အိမ်ကိုတခြားသူလာရင် ခွေးဟောင်းမယ်။ သိတဲ့သူဆိုရင်လှမ်းခေါ်မယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မဝါက အသံတောင်မပေးဘဲ ဝင်လာတာ။

သူကအိမ်ကို မကြာခဏ လာနေကျဆိုတော့ ခွေးက သူ့ကိုအကျွမ်းတဝင်ရှိနေလို့ မဟောင်တာလေ။ သူအခန်းထဲဝင်လာတဲ့အချိန်မှာ အဒေါ်လေးကကျွန်တော့်ကို ပြုစုပေးနေတဲ့အချိန်နဲ့တည့်တည့်ကြီး မြင်သွားခဲ့တာဗျာ။

ကျွန်တော်တို့ရဲ့အဖြစ်အပျက်ကိုမြင်သွားတဲ့ မဝါက

 "အမေနဲ့ အစ်ကိုလေးတို့ ဘာတွေလုပ်နေကြတာလဲ" 

လို့အော်ပြောပြီးခဏကြောင်ပြီးရပ်ကြည့်နေသေးတယ်။ ပြီးမှအိမ်ပေါ်ကို အမြန်တက်သွားပါတော့တယ်။

သူ့အသက်က ကျွန်တော်ထက်ကြီးပေမယ့် ကျွန်တော်က အကိုတော်တာကြောင့် မဝါက ကျွန်တော့်ကို အကိုလေးလို့ခေါ်ပါတယ်။ မဝါက ဘာဖြစ်သွားလဲ မသိပေမဲ့ ကျွန်တော်နဲ့အဒေါ်လေးကတော့ တုန်လှုပ်သွားတာ ပြောစရာမလိုတော့ပါဘူး။ 

အဒေါ်လေးက သူ့ရဲ့အဝတ်တွေကို အမြန်ပြန်ဝတ်ပြီး သူ့ချွေးမလေးနောက် အမြန်လိုက်သွားပါတယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်စကားပြောသံ ကြားနေရတယ်။ လိုချင်စိတ်လွှမ်းမိုးသွားလို့ သတိမထားမိဘဲ မှားယွင်းသွားကြောင်းချွေးမလေး တခြားသူတွေကိုသွားမပြောဖို့အမျိုးမျိုးတောင်းပန်ချော့မော့သံကို ကျွန်တော်ကြားနေရပါတယ်။ 

ဒါပေမယ့် မဝါက ဘာမှပြန်ပြောသံမကြားရဘူး။ အဒေါ်ကလည်း ငိုရိုပြီးအောက်ထပ်ကို ပြန်ဆင်းလာပါတယ်။အဲဒီလို လူသိသွားမှာကို စိုးရိမ်တဲ့ကိစ္စအတွက် ကျွန်တော်လည်း ငြိမ်ခံနေလို့ မရတော့ပါဘူး။

ဒါနဲ့ ကျွန်တော်လည်း မဝါရှိတဲ့ အပေါ်ထပ်အခန်းထဲကို တက်သွားပြီး မရည်ရွယ်ပဲအမှတ်မထင်ဖြစ်သွားကြောင်း မိုက်မဲတဲ့စိတ်လွှမ်းမိုးသွားလို့ပါ ဆိုပြီးတက်နိုင်သမျှ ချော့မော့ပြောဆိုရင်း မဝါလက်မောင်းကို ကိုင်ထားရင်း တောင်းပန်ခဲ့ပါတယ်။

မဝါက အသားဖြူတဲ့သူ မဟုတ်ပေမဲ့ အသားမဲသူလည်း မဟုတ်ဘူး။ အသားညိုတယ်ပြောရအောင်လည်း ဖြူနေပြန်တယ်။ ကိုယ်လုံးကတောင့်တင်းပြီး ဗလတောင့်သလိုမျိုး ပုံစံပေါင်းနေတာ။ မျက်နှာကတော့အချောစာရင်းထဲတော့မပါပေမဲ့ အရုပ်ဆိုးထဲတော့တော့မဟုတ်ဘူး။ ကြည့်ပျော်ရှုပျော်မျက်နှာထားမျိုးပါ။

ဒါပေမဲ့ သူ့အသံကတော့ မချိုဘူး။ အသံကမချိုပါဘူးဆိုမှ အခုလို အသံမာမာနဲ့ပြန်ပြောတော့ ဘယ်လိုနေမလဲ၊စဉ်းစားတာကြည့်ကြပေတော့ဗျာ။ သူက 

"စိတ်မထိန်းနိုင်လို့တဲ့လား ဘာတွေစိတ်မထိန်းနိုင်တာလဲ ဆွေမျိုးသားချင်းတွေလဲ စိတ်မထိန်းနိုင်စရာလား ဒါတင်မကဘူး ညီမယောက္ခမကအစ်ကိုနဲ့ဆိုရင် အဒေါ်အရင်း အဒေါ်ဆိုတာ အမေနဲ့ ဘာခြားလို့လဲ ဒါလည်းစိတ်မထိန်းနိုင်လို့ဖြစ်တယ်လို့ ပြောချင်သေးလားလို့" 

အစုံပြောပါတော့တယ်။

ကျွန်တော်လည်းဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပါဘူး။ မျက်နှာတွေ ပူစပ်ပူလောင်ဖြစ်သွားပြီး အစောပိုင်းက ထကြွနေတဲ့ စိတ်တွေလည်း အကုန်ပျောက်ကွယ်သွားပါတော့တယ်။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော်လည်းအကြံရတာနဲ့ ဇာတ်လမ်းထွင်ပေးလိုက်တယ်။

အဒေါ်လေးကသူ့ခြေထောက်တွေညောင်းလို့ဆိုပြီးနှိပ်နှယ်ခိုင်းလို့နှိပ်ပေးရင်းနဲ့ အကိုက စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲဖြစ်သွားတာပါလို့ ပြောလိုက်တယ်။ အဲဒီအခါ သူက

" ဒါဆိုရင် ညီမလဲအစ်ကိုလေးကိုလာနှိပ်ပေးပါဦး ဆိုပြီး အစ်ကိုလေးကို အိပ်ပေးပြီးခိုင်းရင်ရော အစ်ကိုလေးကလုပ်ပေးမှာလားလို့"ပြန်ပြောလာတယ်။

သူရွဲ့ပြောတာလား ဘာလားတော့မသိပေမယ့် ကျွန်တော်လည်းစိတ်ထဲရှိတဲ့အတိုင်း ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ရှေ့မှာလာလှဲပြရင် ဘယ်ယောကျ်ားမှမထိန်းနိုင်ပါဘူးလို့ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။ ကျွန်တော့်စကား လဲ ဆုံးရော သူက အိပ်ယာပေါ် တတ်သွားပြီး ထမိန်ကိုဖယ်လိုက်တယ်။

အဲတော့မှ အသားမဖြူဘူးလို့ ခုနကျွန်တော်ပြောတာမှားသွားတယ်။တကယ်တော့ သူ့ပေါင်တန်တွေ ဖြူ‌ဖွေးနေတာပဲ။ ကျွန်တော်လည်း

" အဲဒီလိုမလုပ်နဲ့ညီမလေး ငါမထိန်းနိုင်ဘဲဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"လို့ပြောတော့ သူက

" မထိန်းနိုင်ရင်လည်းနေ အမေနဲ့တောင် အစ်ကိုလေးက လုပ်သေးတာပဲ" လို့ပြန်ပြောတယ်။

"တကယ်ပြောတာလားညီမလေး" လို့ပြောပြီးတံခါးကိုပိတ်လိုက်တယ်။

ညီမလေးကတော့ ဘာမှမပြောဘဲငြိမ်နေတာ။ ကျွန်တော်စိတ်တွေလည်း ဘာမှမစဉ်းစားတော့ဘူး။ သူကကိုယ်ဝန်သုံးလရှိပြီဆိုပေမယ့်ပထမကိုယ်ဝန်ဖြစ်လို့ဗိုက်သိပ်စိတ်မထွက်သေးပါဘူး။ ကျွန်တော့်စိတ်တွေတကယ်မထိန်းနိုင်တော့ပါဘူး ၊ အဒေါ်လေးကိုပြုစုပေးသလိုသူ့ကိုပြုစုပေးလိုက်တော့တယ်။

ဒါပေမယ့်အကြာကြီးတော့ မပြုစုပေးရဲ့ဘူး။ ဘာလို့ဆိုတော့ အဒေါ်လေးက ဘယ်နားနေမှန်း မသိဘူးလေ။ ခဏလေးပြုစုပြီး သိုင်းကွက်ခင်းလိုက်ပါတော့တယ်။ မဝါကလည်းအရမ်းကို သဘောကျနေပုံရတယ်။ဘယ်လောက်ကြာသွားမှန်း မသိတော့ပါဘူး။

နတ်ပြည်ရောက်ခါနီးမှအပြင်က အဒေါ်လေးအခန်းတံခါကိုလာခေါက်နေတယ်။ မရတော့ဘူးလေ။ နတ်ပြည်ရောက်လုနီးပြီမို့ ကျွန်တော်လည်းအရှိန်မြှင့်ပြီးနတ်ပြည်ခြောက်ထပ်ရောက်အောင်တက်လိုက်ပါတော့တယ်။

အားလုံးပြီးသွားတာနဲ့ ချွေးတွေသုပ်ပြီး ဒေါ်လေးကို တံခါးအမြန်သွားဖွင့်ပေးလိုက်တယ်။ တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်တာနဲ့အဒေါ်လေးက

"နင်တို့နှစ်ယောက်သားဘာတွေ လုပ်နေကြတာလဲလို့" မေးပြီး ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ကြတယ်ဆိုတာကို ရိပ်မိသွားတယ်ထင်တယ်။ သူက သူ့ချွေးမလေးကို 

"ဟို ချွေးမလေးရယ် မင်းက အိမ်ထောင်ရှိတယ်လေ ငါကျတော့ အိမ်ထောင်မရှိဘူးလေ"လို့ပြောတယ်။

မဝါကလည်း "ပြီးသွားပြီပဲအမေရယ် အမေရော သမီးရော ဘယ်သူမှ မထိန်းနိုင်ကြတော့တာပဲဟာ"လို့ပြောပြီးအောက်ထပ်ကိုဆင်းသွားပြီးသူတို့အိမ်ဘက်ကိုပြန်ထွက်သွားပါတော့တယ်။

အဒေါ်လေးလည်းကျွန်တော့်မျက်နှာကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးဘာမှမပြောဘဲ သူ့ချွေးမလေးနောက် အောက်ထပ်ကိုဆင်းသွားပါတယ်။ အိမ်မှာ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့နောက်တစ်ရက်ကုန်သွားပေမယ့် အဒေါ်လေးလည်းမလာဘူး။မဝါလဲပေါ်မလာဘူး။

ဒုတိယမြောက်နေ့လည်ပိုင်းအထိလည်း ဘယ်သူမှ အိမ်ကို မလာဘူး။ ကျွန်တော်လည်း သူတို့နှစ်ယောက်ကိုမျှော်နေမိလားမမျှော်မိလားသေချာမသိပေမယ့် စိတ်ထဲမှာတော့ ဘယ်လို ဖြစ်နေမှန်းမသိလို့ ဖုန်းထဲက ရုပ်ရှင်တွေကိုကြည့်ရင်ပဲ သူတို့နှစ်ယောက်ကိုလွမ်းဆွတ်နေမိတော့တယ်။

အဲ့ဒီလိုနဲ့ တညနေ ၅ နာရီကျော်လောက်မှာ အဒေါ်လေးရောက်လာပါတယ်။ အဒေါ်ရောက်ပြီး ငါးမိနစ်တောင် မပြည့်သေးဘူး။ သူ့ချွေးမလေးမဝါလည်း လိုက်လာပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော်ဘာမှလုပ်ချင်စိတ်မရှိတော့ပါဘူး။ လုပ်ခဲ့မိတာတွေအတွက်စိတ်ထဲမှာလုံးဝမကောင်းပါဘူး။ တစ်ယောက်က အဒေါ်လေး တစ်ယောက်ကညီမမဟုတ်လား။

အဲ့လိုတွေးမိပြီး စိတ်ဓာတ်ကျလာတာနဲ့ ဆိုင်ကယ်စီးပြီးဘီယာသွားဝယ်သောက်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ အဒေါ်ကဘုရား ရေချမ်းလဲနေပြီး မဝါကတော့မရှိတော့ပါဘူး။ ကျွန်တော်လည်း ဘီယာလေးဗူးထိုင်တောက်လိုက်တယ်။ 

အဲဒီအချိန်မှာ ညခုနစ်နာရီထိုးတော့မှာဖြစ်လို့ ကျွန်တော် ရေချိုးပြီး အိပ်ခန်းထဲဝင်လာတဲ့အခါ ကျွန်တော့်အိပ်ရာပေါ်မှာကျွန်တော့်ကိုစောင့်နေသလိုမျိုးလုပ်နေတယ်။အဒေါ်လေးလည်းချက်ချင်းကျွန်တော့်ကို ပြုစုခိုင်းပါတော့တယ်။

အားလုံးပြီးဆုံးသွားတော့ အဒေါ်လည်း သဘောကျကျေနပ်သွားပုံရတယ်။ အဒေါ်လည်း သူတို့အိမ်ကိုပြန်သွားပါတယ်။ အဒေါ်ပြန်သွားတဲ့အချိန်က ည (၈)နာရီလောက်ရှိပြီဖြစ်လို့ သူထပ်မလာတော့ဘူးလို့ ထင်ထားခဲ့တာပါ။ဒါပေမဲ့ည ၈နာရီခွဲလောက်မှာကျွန်တော့်ဆီကိုပြန်လာပြီးအတူတူအိပ်တယ်။

မနက်လင်းလာတော့ အဒေါ် ဘယ်အချိန်ပြန်သွားလဲ မသိလိုက်ပါဘူး။ ကျွန်တော်နိုးလာတဲ့အခါ အဒေါ်မရှိတော့ပါဘူး။ ကျွန်တော်လည်းထပြီး မျက်နှာသစ်သွားတိုက်ကာ အိပ်ခန်းထဲ ဝင်လာတဲ့အခါ အဒေါ်ရဲ့ချွေးမလေးကအိပ်ယာပေါ်မှာအိပ်စောင့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတာနဲ့"

" ညီမလေးဘယ်အချိန်ကတည်းကရောက်နေတာလဲလို့" မေးတော့ သူက

"အစ်ကိုလေးမထခင်ကတည်းကရောက်နေတာပါ"လို့ပြန်ပြောပါတယ်။

ကျွန်တော်လည်း" ညီမလေး အမေရော" လို့မေးတော့ သူက

"အစ်ကိုလေးရယ် အမေ့အကြောင်းမေးမနေနဲ့တော့ လာပါတော့ အခု အမေဈေးသွားနေတယ်လို့" ပြန်ဖြေရင်းကျတော့်ကို ခေါ်ပါတော့တယ်။ ကျွန်တော်လည်း ဘယ်လိုမှငြင်းဆန်လို့မရတော့ပါဘူး။

ဒါနဲ့ပဲ ညီမကိုလည်း ပြုစု ယုယရင်ပြီးသွားတဲ့အခါ သူလည်းဘာမှမပြောဘဲချက်ခြင်းပြန်သွားပါတယ်။ မဝါပြန်သွားပြီးနောက်မှာတော့ ကျွန်တော်စိတ်ထဲမှာလုံးဝမကောင်းတော့ပါဘူး။ တချက်က လူသိသွားမှာကိုကြောက်တာဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ချက်က ကိုယ်လုပ်မိတာမှားသွားပြီလားဆိုပြီးစိုးရိမ်တာကြောင့်ပါ။

လုပ်နေတုန်းကတော့ ဘာမှမစဉ်းစားမိဘဲပြီးသွားမှ အမျိုးမျိုးစဉ်းစားပူပန်တာနဲ့ အဒေါ် ထမင်းဟင်းလာပို့တဲ့အခါ"မြို့ပေါ်ကိုပြန်တော့မယ်လို့"ပြောပြီးမြို့ကအိမ်ဆီကိုပြန်လာခဲ့ပါတော့တယ်။

မြို့က အိမ်ကိုရောက်တော့ အစ်မက"မောင်လေး ပြန်ရောက်လာပြီလား လို့"မေးပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း"နေသိပ်မကောင်းလို့ပါလို့"ပြန်ပြောပါတယ်။အမက ကျတော့်မျက်နှာကိုကြည့်ပြီး

"အေးတကယ်ပဲ မင်းမျက်နှာလည်းညှိုးပြီးအားပျက်နေတဲ့ပုံပဲအားဆေးထိုးမလား နင့်ယောက္ဖ ကိုခေါ်လိုက်မယ်လေလို့"ပြောပါတယ်။

ကျွန်တော်လည်း"မလိုပါဘူး အစ်မရာနည်းနည်းအိပ်လိုက်ရင်ပုံမှန်ဖြစ်သွားမှာပါလို့"ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ ဒါကဆေးထိုးဖို့မလိုဘူးလေ အိမ်ကြက်ဥလေးငါးလုံးစားလိုက်ရင် အားပြန်ပြည့်လာမှာပဲဟာကို။

အဲ့ဒီလိုနဲ့ အဲ့ဒီနေစလို့ ရွာစီကိုကျွန်တော်မသွားဖြစ်ပါဘူး။ဒါပေမဲ့သုံးနှစ်လောက်ကြာတော့ ကျွန်တော်အိမ်ထောင်ကျပါတယ်။ အိမ်ထောင်ကျတော့ ရွာကလူကြီးတွေသွားကန်တော့ ဒေါ်လေးက ကျွန်တော့်ကိုကြည့်တဲ့အကြည့်ကအဓိပ္ပာယ်ဖော်မရအောင်ပါပဲ။

ဖြစ်ချင်တော့အဲဒီညကကျွန်တော့်အမျိုးသမီးကရွာက သူတို့အမျိုးအိမ်ကခေါ်ထားတယ်။ ဒါနဲ့ကျွန်တော်လည်းအတော်တို့အိမ်မှာအိပ်တယ်။သိတဲ့အတိုင်းပေါ့။အဒေါ်နဲ့ကျွန်တော်ကစိတ်ချင်းသိနေတော့ အဲဒီည အဒေါ်ကနောက်ဆုံးအနေနဲ့ကျွန်တော့်ကိုအကိုအညီတောင်းတာနဲ့ ကျွန်တော်လည်းသူ့အလိုကျ ဖြည့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ 

မဝါကတော့ရိပ်မိမိတယ်။ ဒါပေမယ့် သူလည်းဘာမှမပြောပါဘူး။ သူကတော့ သူယောက်ျားပြန်လာပြီ။နောက်ပြီး သူ့သားလေးကလည်း ၂ နှစ်ကျော်သားဖြစ်နေပြီလေ။ မဝါက 

"အစ်ကိုလေး နောက်ဆိုရင် ဒီလိုမလုပ်နဲ့တော့ အစ်ကိုလေးမှာ အိမ်ထောင်ရှိနေပြီလို့"

ကျွန်တော့်ကိုသတိပေးပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း"သိပါပြီလို့" ပြောပြီးနောက်တစ်နေ့မှာတော့ကျွန်တော်တို့လင်မယားမြို့ပေါ်ကိုပြန်တက်သွားပါတော့တယ်။

ပြီးပါပြီ။

The End

............................................⭐⭐⭐⭐⭐..........................................