စည်းမစောင့်ကြသူများ အပိုင်း (၁)

 စည်းမစောင့်ကြသူများ အပိုင်း (၁)

ရေးသားသူ - သူရိန်စိုးလွင်

(ဖြစ်ရပ်မှန်နဲ့စိတ်ကူးယဉ်နဲ့ရောသမှမွှေထားပါတယ်)

(01)

ကျွန်တော့်နာမည်က ဝေယံပါ။ အသက်က20ရှိပါပြီ။ ကျွန်တော့်မှာ အမေပဲရှိပါတယ် ဒေါ်နန်းဝေပါ ။ အသက်ကတော့ ၃၇ အိမ်မြေပွဲစားလုပ်ပြီး သူ့အသက်အရွယ်နဲ့ဆိုရင်လှတဲ့အထဲပါပါတယ်။

ကျွန်တော့်မှာ ၉တန်းကတည်းကကြိတ်ကြွေနေရတဲ့သူငယ်ချင်း သီဟမောင်ဆိုတာရှိပါတယ်။ ၉တန်းကတည်းကအရပ်က၆ပေနီးပါးရှိနေပြီး သူအဖေကလည်း bodybuilder တစ်ယောက်ဆိုတော့ သူရဲ့ခန္တာကိုယ်ကလည်းအားကစားသမားလိုသန်မာပြီး ရုပ်ကလည်း နိုင်းနိုင်းနဲ့ မင်းလားငါလားဆိုသလိုချောတာပါပဲ။

ငယ်ငယ်ကတည်းက အနိုင်ကျင့်ခံရတိုင်း သူကကာကွယ်ပေးနေကျမလို့ သူ့အပေါ်တွယ်တာသွားတာလားမပြောတတ်ပေ။

ကိုယ့်ကိုယ်ကို gayမှန်းစသိတဲ့အချိန်ကတော့  ၁၀တန်းနှစ်မှာ သီဟမောင်က ဆေးကျောင်းတတိယနှစ်တတ်နေတဲ့အမကြီးနဲ့ရည်းစားဖြစ်လို့လိုက်သွားရင်းသိလိုက်တာပါ။ချိန်းတာကတော့ သီဟမောင်တို့အိမ်ထဲမှာချိန်းတာပါ။သူ့အဖေကလည်းနေ့ခင်းဆိုအလုပ်သွားတော့ အိမ်ထဲမှာလွတ်လွတ်လပ်လပ်ချိန်းတွေ့ကြတာပေါ့။

အစကတော့ ချိန်းတွေ့တာ လက်ကိုင်ပခုံးကိုင်လောက်ပဲထင်နေတာပါ။ကျွန်တော်ကတော့် သူ့အိမ်ရှေ့မှာလူစောင့်ရတာပါ။

အဲ့ဒီမှာ အိမ်ထဲကနေညည်းသံတွေကြားလိုက်ရလို့ ထကာစပ်စုလိုက်တော့

"အားးးအဟင့်ဟင့်မောင် မောင်အားးးမကြမ်းနဲ့ကွာ"

သီဟမောင်ကကုတင်အောက်ကနေမတ်တပ်ရပ်ပြီးကုတင်ပေါ်မှာပေါင်ကားထာတဲ့ သူ့ရည်းစားကို လိုးနေတာများကုတင်ကျိုးမလားအောင်းမေ့ရတယ်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..အမေ့အားးးအဟင့်ဟင့်အားးးးမောင်ရယ်အားး"

သီဟမောင် ပရိုကျကျလိုးနေတာကိုမြင်မှ ဒီကောင် ဘယ်အချိန်ကတည်းက လိုးတတ်တာလဲလို့တွေးမရဖြစ်နေသည်။ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်ကြည့်နေမိတာက သီဟမောင်ရဲ့ တောင့်တင်းပြီး ကြွက်သားအဖုဖုနဲ့ခန္တာကိုယ်ကြီးပါပဲ နဂိုလ်ကတည်းကကြိတ်ကြွေနေတဲ့သူမလို့သူ့ရဲ့ခန္တာကိုယ်ကိုကြည့်ပြီး ရေငတ်သလိုပင်ဖြစ်လာသည်။

သူ့ရည်းစားကိုအားရပါးရလိုးပြီး စောက်ဖုတ်ထဲကနေ လီးတန်ကြီးဆွဲနှုတ်တဲ့အချိန်မှာတော့ ကျွန်တော်မျက်လုံးပြူးသွားမိသည်။ အရှည်ကပေတန်နဲ့တိုင်းမယ်ဆိုရင် ၈လက်မလောက်ကိုရှည်ပြီးလုံးပတ်က ကျွန်တော့်ရဲ့လက်ကောက်ဝတ်လောက်ရှိသည်။

အမွှေးတွေက သိပ်မထူသေးတာတော့တွေ့ရပြီး စောက်ရည်တွေရွဲနေတဲ့ လီးကြီးကိုကြည့်ပြီး ထိုလီးကြီးကိုထိချင်ကိုင်ချင်စိတ်တွေက ဒူးကိုညွှန့်မတတ်ပေါ်လာသည်။ ထိုအခါမှကိုယ့်ကိုယ်ကို Gayဆိုတာဝန်ခံလိုက်သည်။

~~

ဒီလိုနဲ့၁၀တန်းနှစ်တစ်လျှောက်လုံးမှာ မိန်းမအရသာသိသွားတဲ့ ဒီကောင်က မိန်းမပတ်ရှုပ်တော့သည်။

ကျွန်တော်ကတော့ သူ့ရဲ့နောက်ကလိုက်ပြီးကင်းစောင့်ပေးရတာမျိုးလုပ်ရသည်။ တစ်ခါတစ်လေ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဂေးဆိုတာမျိုးသူ့ကိုပြသပေမယ့် 'မင်းဘာဖြစ်နေတာလဲ' အိညောင့်အိညောင့်နဲ့ ဒါကြောင့်မင်းကိုဟိုကောင်တွေကဗိုလ်ကျတာ' လို့အမြဲဆူလေ့ရှိသည်။

သီဟမောင်ကသာမသိတာ သိတဲ့သူကတစ်ယောက်ရှိသည်။အဲ့ဒါ သီဟမောင်ရဲ့အဖေ ဦကျော်စွာပါပဲ။ ကျွန်တော့်ကို gayအဖြစ်ပထမဆုံးပါကင်ဖွင့်ပေးခဲ့တဲ့သူလည်းဖြစ်သည်။

ကျွန်တော့်ရုပ်ရည်ကိုပြောပါရစေ ။ငယ်ငယ်ကတည်းကအမေ့ရဲ့သွန်သင်မှု့အောက်မှာနေခဲ့ရတာဆိုတော့ ဖြူဖြူသွယ်သွယ်လေးဖြစ်ပြီး အမြဲသနပ်ခါးလိမ်းထားသူဖြစ်သည်။အရပ်ကလည်း5ပေ4လက်မဆိုတော့ ပုံစံလေးက ကိုရီးယားလူငယ်လေးပုံပေါက်သည်။

သီဟမောင်က ကျွန်တော့်အိမ်အမြဲလာသလို ကျွန်တော်ကလည်း သူ့အဖေအိမ်အမြဲသွားလေ့ရှိသည်။တစ်ရက်မှာတော့

"သီဟရေ သီဟမင်းရှိလား"

"ဝေယံပါလား အိမ်ထဲလာလေ မင်းသူငယ်ချင်းဦးခိုင်းလိုက်လို့မြို့ထဲ သွားတယ် လာလာ"

"ဝေယံပါလား အိမ်ထဲလာလေ မင်းသူငယ်ချင်းဦးခိုင်းလိုက်လို့မြို့ထဲ သွားတယ် လာလာ"

အိမ်ထဲဝင်လိုက်တော့ ဦးကျော်စွာက ပက်လက်ထိုင် ခုံပေါ်မှာထိုင်နေပြီး ကျွန်တော်ဝင်သွားလိုက်တော့ ကျွန်တော့်ကိုစူးစိုက်ကြည့်နေတာမလို့ နည်းနည်းလန့်သွားသည်။

"ဒီနေ့ဦး gym ရုံမသွားဘူးလား နားတယ်ပေါ့"

"အေးကွာ ကိုယ်လက်တွေညောင်းနေလို့ သားတစ်ယောက်မွေးထားပါတယ် တစ်နေ့တစ်နေ့ဖွန်ကြောင်ဖို့ပဲသိတဲ့ကောင်မွေးထားမိတာ"

ထိုအခါမှ ကျွန်တော် ဦးကျော်စွာကိုသနားသွားမိသည်။ကျွန်တော်ကတော့ အမေကိုအမြဲနှိုပ်ပေးနေကြဆိုတော့ ဘယ်လိုနှိုပ်ပေးရမလဲဆိုတာကောင်းကောင်းသိနေသည်။

"ဦး သားနှိုပ်ပေးမယ်လေ"

ကျွန်တော်ကပြောပြောဆိုဆိုထပြီး သူ့ရဲ့ဇာတ်ကြောကိုဆွဲပေးလိုက်သည်။ဦးကျော်စွာရဲ့ပုခုန်းကြီးကတောင့်တင်းနေပြီးနှိုပ်ရတာအရမ်းတင်းမာနေသည်။

"ကောင်းလိုက်တာ သားရယ် သားလက်ကလေးကနုနုလေး တကယ်ကို မိန်းကလေးလက်ကျနေတာပဲ"

အရင်တုန်းကတော့စိတ်ဆိုးမိမှာဆိုပေမယ့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုဂေးလို့ခံယူလိုက်ကတည်းက မိန်းကလေးနဲ့နှိုင်းယှဉ်ရင်ပျော်လာမိသည်။

"ဦး ပေါင်တွေကောနှိုပ်ပေးမယ်"

ဦးကျော်စွာရဲ့ ကြွက်သားကြီးတွေကိုင်ရတာသဘောကျလာသောကြောင့် ကျွန်တော်ဆက်ကာနှိုပ်ရင်း သူ့ရဲ့ပေါင်တန်ကြီးတွေကိုပါနှိုပ်ပေးတော့သည်။

"ဟိုကောင်သီဟနဲ့ အဆင်ပြေလားသား အနိုင်ကျင့်ရင်ပြောနော် ဦးဆူပေးမယ်"

ဘာသဘောနဲ့ပြောတာမသိပေမယ့် ကျွန်တော်ကတော့ သူစိမ်းယောင်္ကျားတစ်ယောက်ဆီကဂရုစိုက်ခံရတာပျော်နေမိသည်။

"ဟဲဟဲ ကျောင်းစာကူးခိုင်းတာပဲရှိတယ် အနိုင်မကျင့်ပါဘူး"

"အေးအနိုင်ကျင့်ရင်ပြော သီဟကတော့ တစ်ပတ်ကိုတစ်ယောက်လောက်ရည်းစားချိန်းတာ သားကောကောင်မလေးမရှိဘူးလား"

ဦးကျော်စွာက သူနှိုပ်ပေးတာကိုဇိမ်ခံရင်းမေးလိုက်သည်။

"အာ မရှိပါဘူးဦးရဲ့ ဘယ်ကလာ"

"ဒါဆို ကောင်လေးကော"

ဦးကျော်စွာစကားကြောင့်နည်းနည်းလန့်သွားပေမယ့် သူနဲ့ဒီနေ့စကားပြောရတာ အဆင်ပြေနေတာမလို့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်ပြောလိုက်သည်။

"အာ ဦးကလည်း ဘာတွေမေးနေတာလဲ ယောင်္ကျားလေးအချင်းချင်းကို"

"မရှက်ပါနဲ့ သားရ ဦးကခေတ်မှီပါတယ် ဒါမျိုးတွေနားလည်ပါတယ်"

အမွှေးတွေထူပိန်းနေတဲ့ပေါင်တန်ကိုနှိုပ်နေရင်း သူ့ရဲ့ Sports pants ကနေဖောင်းကြွလာတာကိုသတိထားမိပြီး အသက်ရှုတွေမြန်လာသည်။

"သီဟ တော့သွားမပြောနဲ့ ဦးတောင် ကောင်လေးသုံးယောက်လောက်နဲ့ gymမှာဖြစ်ခဲ့သေးတယ်"

"လျှောက်ပြောနေတာ မစပါနဲ့ဦးကလဲ"

ကျွန်တော် တဖြည်းဖြည်းဖောင်းလာတဲ့ဟာကြီးကိုကြည့်ပြီး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေသည်။

"တကယ်ပြောတာ သားရဲ့ အခုခေတ်ယောင်္ကျားလေးအချင်းချင်းဖြစ်တယ်ဆိုတာ အဆန်းမဟုတ်တော့ဘူး..လာဦး ဖုန်းထဲမှာ ဦးနဲ့ဖြစ်တဲ့ကောင်လေးတွေ videoရိုက်ထားတယ် ကြည့်မှာလားလာ"

ကျွန်တော် လည်းသိချင်စိတ်နဲ့ဦးကျော်စွာနားကပ်သွားတော့ ဦးကျော်စွာနားကပ်သွားတော့ ဦးကျော်စွာကသူ့ရဲ့ခါးက်ုဖက်လိုက်ပြီးသူ့ရဲ့ပေါင်ခွပေါ်ထိုင်ဖို့ဖိချလိုက်သည်။

"ဒီမှာကြည့် သား ဘယ်သူမှတော့မပြောနဲ့နော်"

ဦးကျော်စွာက ဖုန်းကိုထုတ်နေစဉ်မှာပဲ သူ့ရဲ့ပေါင်ကြားက ဟာကြီးကတင်းမာလာတာကိုခံစားမိသည်။ သူ့လက်တွေကလည်းကျွန်တော့်ခန္တာကိုယ်ကိုဟိုပွတ်ဒီပွတ်နဲ့မလို့ ကြာတော့မနေတတ်တော့ချေ။

"ဦးကလည်း သားကိုဘယ်လိုလုပ်နေတာလဲမနေတတ်တော့ဘူး"

"ငြိမ်ငြိမ်လေးနေပြီး ကြည့်နော်သား အာရုံမလွင့်နဲ့"

ဦးကျော်စွာက Gymမှာ သူရိုက်ထားတဲ့ videoကိုဖွင့်လိုက်တော့ ဖွင့်ဖွင့်ချင်းမှာပဲ မျက်မှန်လေးနဲ့ အသားဖြူဖြူကောင်လေး ကျွန်တော့်ထက်တော့ကြီးမည်ထင်သည် ။ ထိုကောင်လေးက ဦးကျော်စွာရဲ့ ပေါင်ကြားမှာထိုင်ကာ ဦးကျော်စွာရဲ့ လီးတန်နီနီကြီးကိုစုပ်နေတာကိုမြင်ရသည်။

ကျွန်တော်ကြည့်နေတာကိုအခွင့်ကောင်းယူပြီး ဦးကျော်စွာက ကျွန်တော့်ရဲ့လုံးကျစ်နေတဲ့ဖင်လုံးလေးတွေညှစ်ကာနူးနပ်နေသည်။

"ဦး....ဦး..ယောင်္ကျားလေးချင်းအဲ့လိုလုပ်လို့ရလို့လား"

"ရတာပေါ့ကွ ဒီကောင်လေးဆို‌ဆေးကျောင်းတတ်မဲ့ကောင်လေး..မနေ့ကသူ့အမေကနည်းနည်းနွဲ့နေလို့ဆိုပြီးGymရုံလာပို့သွားတာ အဲ့ဒါဦးလီးကိုပြလိုက်တော့ အိန္ဒြေမဆယ်နိုင်ဖြစ်သွားတာပဲ"

ဗီဒီယိုထဲမှာ အငမ်းမရစုပ်နေတဲ့လီးကြီးက အခုသူဖင်ကိုမကြာခဏရန်လာရှာနေသည်။

"နောက်တစ်ယောက်ရှိသေးတယ်ကြည့်ဦး"

ဦးကျော်စွာက ဘေးကိုဆွဲပြလိုက်တော့ Gymရဲ့lockerခန်းထဲမှာ ရုပ်ချောချောကောင်လေးတစ်ယောက်ကို ဦးကျော်စွာက အနောက်ကနေဖင်လိုးနေတာကိုမြင်လိုက်ရသည်။

"ဦး ဦး ဒါဒါက ဟိုရွှေဆိုင်ကြေငြာတဲ့မော်ဒယ်မလား"

"မော်ဒယ်လား မသိဘူး ဦးကိုအထာပေးတာနဲ့ဆွဲလိုးလိုက်တာ"

စကားတပြောပြောနဲ့ ဦးကျော်စွာရဲ့လက်တွေက ကျွန်တော့်အိင်္ကျီထဲရောက်လာပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့နို့သီးသေးသေးလေးတွေကို သူ့လက်နဲ့ပွတ်ချေနေသည်။ ကြည့်နေတဲ့ videoအရှိန်နဲ့ ကျွန်တော် မရုန်းချင်တော့ပေ။

"သားကော စမ်းချင်သေးလား မရှက်ပါနဲ့ သားလည်းယောင်္ကျားတွေစိတ်ဝင်စားတာဦးသိပါတယ်"

"ဟိုဟို..."

ဦးကျော်စွာက ကျွန်တော့်အား ပေါင်ပေါ်ကဆင်းစေပြီး သူ့ရဲ့ဘောင်းဘီကိုချွတ်လိုက်တော့ အကြောတပြိုင်းပြိုင်းနဲ့ ၆လက်မကျော်ကျော်ရှည်သည့်လီးနီကြီးကပေါ်လာသည်။

သားဖြစ်သူ သီဟမောင်လောက်မကြီးပေမယ် ထိုလီးကြီးကအသည်းယားဖို့ကောင်းသည်။

"ကိုင်ကြည့်လေသား "

ဦးကျော်စွာက ကျွန်တော့်လက်ကိုယူကာ သူ့လီးကြီးပေါ်တင်ပေးလိုက်သည်။အရမ်းကြီးလည်းမမာ အရမ်းကြီးလည်းမပျော့ပဲ တောင်တင်းပြီး အသက်ရှိနေသလိုကြီးမလို့ပူနွေးနွေးနဲ့ ကျွန်တော်ကိုင်မိပြီးလက်မလွှတ်ချင်ဖြစ်သွားသည်။ ဦးကျော်စွာက ကျွန်တော့်အားမကြာခင်စားရတော့မယ့် ယုန်သူငယ်လေးအား ကျားကြီးကြည့်သလိုကြည့်နေတာကို မသိပေ။

"သား စုပ်ကြည့်လေ ဦးလီးကိုစုပ်ရတာ သားလိုကောင်လေးတွေအရမ်းကြိုက်တယ်.. ဒါကြောင့်ဦးလီးကိုအမြဲသန့်နေအောင်ထားတာ"

ကျွန်တော်က လည်းစုပ်ကြည့်ချင်နေတာမလို့ မငြင်းတော့ပဲ ပထမဆုံးစုပ်ကြည့်လိုက်သည်။ စိတ်ထဲကမနေနိုင်တော့ပဲ ပြန်အံထွက်လာသည်။

နောက်တစ်ခါစုပ်ကြည့်သည်။ပြန်အံထွကါလာပြီးနောက်ဆုံးမှာတော့ ဦးကျော်စွာရဲ့လီးကြီးကို စုပ်နိုင်သွားပြီး videoထဲကဆေးကျောင်းသားလေးကိုအငမ်းမရစုပ်နေမိသည်။

ထိုစဉ် phone callဝင်လာတာကြောင့်ဦးကျော်စွာကိုင်လိုက်သည်။သီဟမောင်ဆီကဖုန်းဖြစ်သည်။

"ဘာမင်းပြန်လာပြီလား စောလှချည်လား"

သီဟမောင်ပြန်လာပြီဆိုတဲ့အသံကြောင့် ကျွန်တော်လန့်သွားပြီးဆက်မစုပ်ပဲလီးကိုနှုတ်မည်အပြု ဦးကျော်စွာက သူ့လီးကို အရင်းထိ ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲကိုဖိကပ်လိုက်ပြီး ဆက်စုပ်ဖို့အမူအရာနဲ့ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမှာ ဝေယံရောက်နေတယ် သူစားဖို့ရေခဲမုန့်နဲ့ ဖာလူဒါလေးဝယ်ခဲ့ဦး "

ဦးကျော်စွာက သီဟမောင်နဲ့ဖုန်းပြောရင်း ကျွန်တော့အတွက်မုန့်ဝယ်ဖို့မှာနေသည်။ ဖုန်းကြသွားတော့ လီးစုပ်နေတဲ့ကျွန်တော့ကိုဆွဲထူလိုက်ပြီးပွေ့ချီလိုက်သည်။သူ့ရဲ့လက်မောင်းကြီးတွေကြားမှာ ကြက်ကလေးငှက်ကလေးလိုပါသွားသည်။

"သား လာတော့ အချိန်မရှိဘူး ဦးတို့လိုးရအောင်"

ကျွန်တော် ကခံချင်ပေမယ့် တကယ်တမ်းလိုးတော့မည်ဆိုတော့ ကြောက်နေမိသည်။

"ဦး ဦး သားသားကြောက်တယ်"

"မကြောက်ပါနဲ့ သားရဲ့ ဦး‌မှာအတွေ့ကြုံအများကြီးရှိတယ်"

ပါးစပ်ကသာပြောနေတာသူ့ရဲ့လက်တွေက ကျွန်တော့်ဘောင်းဘီကိုချွတ်ပြီးနေပြီဖြစ်သည်။

ကျွန်တော့်ရဲ့ တင်ပါးဖြူဖြူလေးနှစ်ဖက်ကို ကြမ်းတမ်းစွာကိုင်ရင်း သူလီးကြီးကတဆက်ဆက်တုန်နေသည်။သူကအိပ်ရာပေါ်ကိုကျွန်တော့်အားလေးဘက်ထောက်ခိုင်းထားပြီး သူ့ရဲ့အိတ်ထဲက ချောဆီပုလင်းကို ကျွန်တော့်ရဲ့ခရေဝတစ်ဝိုက်ကိုသုတ်လိမ်းလိုက်ပြီး သူ့လီးတန်ကြီးပါဆွတ်လိုက်သည်။

ထိုနောက်ဒစ်ဖျားကြီးနဲ့အရင်နူးနပ်ပြီး အထဲသို့ဖိချလိုက်သည်။

"ဗျစ်ဗျစ်ဗျစ်အားးးးးအအမလေးဗျ ဦးမမရဘူးနာတယ်အဟင့်ဟင့်"

ငယ်စဉ်ကတည်းကအပ်စူးရင်တောင်ငိုတဲ့ကျွန်တော်က လီးတန်ကြီးစဝင်ချိန်မှာမခံနိုင်ပဲငိုမိသည်။

"ခဏပဲနာမှာ သားရဲ့ ပြီးရင်းကောင်းသွားမှာ သားက စအိုကြောတွေကို ဦးလီးကြီးကိုလျောလျောလျူလျူဖြစ်အောင်ဝင်ခွင့်ပေးလိုက် ဟုတ်ပြီလား"

ဦးကျော်စွာလီးကြီး ဝင်ပြီးသားအစွယ်ပြန်ထွက်ရိုးထုံးစံမရှိဆိုတဲ့စကားကိုနှလုံးမှုထားပုံရသည်။ကျွန်တော့်ကိုချော့ကာ ထပ်မံသွင်းလိုက်ပြန်သည်။

"ဗျစ်ဗျစ်ဗျစ်ဗျစ် အားးးးအမေရေ အဟင့်ဟင့်အားး"

နောက်ထပ်နာကျင်မှု့တွေကြောင့် ကျွန်တော်တော့ ဖင်ခံမိတာမှားပြီဟုတွေးမိပြီး ငိုကြွေးလိုက်သည်။ကျွန်တော်စိတ်ထဲမြန်မြန်ပြီးပါစေဟုဆုတောင်းနေစဉ်မှာပဲ ဦးကျော်စွာက သူ့ရဲ့လီးတန်ကြီးတစ်ချောင်းလုံးကိုအနောက်ကနေ ကျွန်တော့်ပုခုန်းကိုကိုင်ကာ အဆက်မပြတ်ဆောင့်ကာ စတင်လိုးတော့သည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..အားးးအအအိာအဟင့်ဟင့်အအအအမေ့အအ"

ပထမပိုင်းနာကျင်နေသော်လည်း နောက်တော့ သူ့ရဲ့အရှိန်နဲ့ဆောင့်နေတဲ့လီးတန်ကြီးကျွန်တော့်ဖင်ထဲဘယ်အချိန်ဝင်လာမလဲဆိုတာ မျှော်လင့်ရင်း ဖင်ခံရတဲ့အရသာကိုတွေ့ကာ ကျွန်တော့်ရဲ့ကလေးသာသာသုံးလက်မလီးလေးက ဂွင်းမတိုက်ရပဲနဲ့ကိုအရည်ထွက်သွားသည်။

ဦးကျော်စွာက ကျွန်တော့်ခန္တာကိုယ်အား အားပါးတရသုံးဆောင်ပြီး သူ့ရဲ့ပြစ်ချွဲတဲ့ လီးရည်များကို ကျွန်တော့်ရဲ့ စအိုထဲပန်းထုတ်ကာပြီးမြောက်လိုက်သည်။

~~~~~~~~~~

သီဟမောင်ပြန်လာတော့ ကျွန်တော့်တစ်ကိုယ်လုံးလဲအရိုးကျိုးတော့ဟန်ဖြစ်နေပြီး ကွတကွတဖြစ်နေသည်။

"သားရေ မင်းသူငယ်ချင်းကို လိုက်ပို့လိုက်ဦး စောနအိမ်သာပေါ်ကအတတ်ချော်လဲလို့ ဖင်နာသွားတယ်ထင်တယ်"

သီဟမောင်က အကြောင်းအရင်းမသိပဲရယ်မောလိုက်သည်။ထိုနေ့ဖင်ခံပြီးနောက်တစ်နေ့ ကျွန်တော့်မှာဖျားလေတော့သည်။သီဟမောင်ကတော့ ကျွန်တော့်အားလူမမာလာမေးရင်း ကျောင်းမြန်မြန်ပြန်တတ်အောင်ပြောသည်။

"မင်းခန္တာကိုယ်ကမိန်းကလေးကျနေတာပဲ..ငါ့အဖေပြောလည်းပြောစရာ အဖေကမှာလိုက်တယ်..Gym လာဆော့လှည့်တဲ့ ဒါမှ အဖျားမဝင်တော့မှာ"

ကျွန်တော်ကတော့စိတ်ထဲကနေ

"မင်းအဖေနဲ့ Gymဆော့လို့တော့ ဖင်ပါအဆော့ခံရပြီး အဖျားတင်မကဘူး အရင်းထိပါဝင်မှာ သူတောင်းစားရေ"

~~~~~~~~~~~~~~~

(02)

နောက်ရက်တွေ ကျွန်တော်  သီဟမောင်ရဲ့အိမ်ကိုမသွားရဲတော့ပေ။ စာမေးပွဲကလည်းနီးနေပြီမလို့ ကျွန်တော်စာကိုသာမဲလုပ်နေလိုက်သည်။ စိတ်ထဲမှာတော့ ဦးကျော်စွာရဲ့ လီးကြီးကိုတမ်းတနေမိတာတော့အမှန်ပင်။

စာမေးပွဲပြီးသွားတော့ သီဟမောင်တစ်ယောက် ပို၍ပင် စောတရုံးရုံးနဲ့ခြေရှုပ်လာသည်။ ဘယ်လောက်ခြေရှုပ်သလဲဆိုရင် သူ့ရက်ကွက်က စော်ငါးယောက်လောက်နဲ့ရည်းစားဖြစ်ရတာအားမရလို့ ကျွန်တော်တို့အိမ်တစ်အိမ်ကျော်က မော်ဒယ်ပေါက်စလေးနဲ့ပါလာဝိုက်နေသည်။

"မောင်သီဟရေ မင်းသူငယ်ချင်းလည်းစော်လေးဘာလေးရှာပေးပါလိုက်ဦး တစ်ရက်တစ်ရက် ကွန်ပြူတာဘေးကကိုမထဘူး "

အမေက အိမ်ခြံမြေပွဲစားလုပ်နေတာဖြစ်ပြီး သီဟမောင် ရည်းစားပွေတာကို ကျွန်တော်ပြောလို့သိထားသည်။

"စိတ်ချအန်တီ ဒီကောင့်ကို ကျွန်တော်ပညာကုန်သင်ပေးလိုက်မယ် တစ်ပတ်အတွင်းစော်နဲ့ချိတ်စေရမယ် ဒါနဲ့အပြင်သွားမလို့လာ ဒီနေ့အန်တီအရမ်းလှနေတယ်နော်"

"ခစ်ခစ် ကျေးဇူးပါပဲ မင်းကတော့စကားပြောကောင်းတယ် ပွဲစားလုပ်ရင်ကြီးပွားမှာ ကဲနှစ်ယောက်သားနေခဲ့ကြနော်"

အမေက ပြောပြောနဲ့ထွက်သွားသည်။တကယ်လည်းအမေကအရမ်းလှပါသည်။ကျွန်တော်နဲ့အမေနဲ့နှစ်ယောက်တွဲသွားမယ်ဆိုရင် မောင်နှမလို့ထင်ကြတာများသည်။

အမေထွက်သွားတော့ မှသီဟမောင်က သူ့နားထိုင်ကာ

"ယုန်လေး ငါ့ကိုတစ်ခုကူညီစမ်း ငါ့ကို ပိုးဥ ရှိလားသွားကြည့်စမ်းပါ ဒီစော်ကိုဖြုတ်မလို့ သူ့‌အဖေနဲ့ကကွိုင်မလို့"

ကျွန်တော်လည်း မယောင်မလည်နဲ့ သွားပြီးစနည်းနာကြည့်ရာ ပိုးဥတို့မိသားစု သူ့အဖိုးအဖွားတွေဆီသွားလယ်တာဖြစ်ပြီး သဘက်ခါမှပြန်လာမယ်ဆိုတာ သိရပြီး သူ့အိမ်မှာ ပိုးဥအဒေါ် ဒေါ်ကြာဥပဲအိမ်စောင့်ရှိသည်။

ဒေါ်ကြာဥက အမေပြောပြတာတော့ လင်သံုးယောက်ရဖူးပြီး ပထမဆုံးလင်က ဆုံးသွားပြီး ဒုတိယလင်နဲ့က မယားကြီးရှိလို့ဆက်မပေါင်းတာဖြစ်သည်။တတိယလင်ကတော့ ကားသမားမလို့ နယ်ထွက်နေရတာများသည်။ဒေါ်ကြာဥက အသက် ၃၅နှစ်ရှိပြီး ကျွန်တော့်အမေထက် ၂နှစ်ငယ်သည်။

အသားညိုညို ကလေးမရှိတာကြောင့် ခန္တာကိုယ်ကလှပပြီး ရုပ်ရည်ကတော့သာမာန်ပင်ဖြစ်သည်။

"သီဟရေ သူ့အဖေမရှိဘူး"

ကျွန်တော်က ထန်နေတဲ့သီဟမောင်ကို စချင်သေးတာကြောင့် သတင်းကောင်းကိုအရင်ပြောလိုက်သည်။

"ဟေ့ဟုတ်လား ငါသွားလိုက်ဦးမယ်"

"ဘာတွေလောနေတာလဲ ပိုးဥလည်းမရှိဘူးသူတို့တမိသားစုလုံး သူတို့အဖွားစီသွားတယ်တဲ့ ဟီးဟီး"

"ခွေးကောင် ငါကိုလာစနေတယ် ပိုးဥမရှိမှာတော့ ငါကမင်းကိုလိုးရမှာလား"

သီဟမောင်ကဒေါပွပွနဲ့ပြောလိုက်တော့ ကျွန်တော်က လိုးချင်လိုးပေါ့လို့စိတ်ထဲကပြောလိုက်သည်။

"သဘက်ခါမှပြန်ရောက်မယ်တဲ့ ဒေါ်ကြာဥဆိုတဲ့ဘွားတော်ပဲရှိတယ်"

"ဪ အဲ့ဒီ ဘွားတော်ပဲရှိတာပေါ့တစ်ယောက်တည်းလား"

သီဟမောင်ကတစ်ခုခုတွေးလိုက်ပြီး ထပ်မေးလိုက်သည်။ကျွန်တော်ကခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါသွားဦးမယ် ဒီဘွားတော်က သူ့တူမနဲ့ငါ့ကိုအောင်သွယ်ပေးထားတာ အောင်သွယ်ခပေးလိုက်ဦးမယ်"

သီဟမောင်ကပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ထထွက်သွားသည်။ ကျွန်တော်က အခြေအနေကထူးဆန်းနေတာမလို့တွေးကြည့်မိလိုက်သည်။

"နေပါဦး အမြဲတမ်းမွဲနေလို့ မနေ့ကတောင် ပိုက်ဆံငါ့ထဲက သုံးသောင်းချေးထားတာ သူကဘယ်ကအောင်သွယ်ခပေးမှာလဲ"

ကျွန်တော်တွေးရင်းနဲ့မသင်္ကာတာကြောင့်လိုက်သွားမိသည်။ ခြံတံခါးကပွင့်နေတာမလို့ အသာလေးဝင်သွားလိုက်သည်။

အိမ်ထဲရောက်တော့ သီဟမောင်ရဲ့nike sneakers ချွတ်ထားတာမြင်လို့ဝင်သွားသည်။အိမ်ထဲမှာလူမရှိတာကြောင့်ပြန်ထွက်မည်အပြု မီးဖိုချောင်ဘေးက အခန်းထဲမှာအသံကြားလိုက်ရသည်။

"ခစ်ခစ် နင်ကအောင်သွယ်ခဆိုပြီး ဒီလီးကြီးကိုစုပ်ခိုင်းနေတာပေါ့ အရမ်းနစ်နာနေဦးမယ်"

"လာလဲစုပ်မှာလားမစုပ်ဘူးလား ခင်ဗျားတူမနဲ့ချိန်းတွေ့လို့ ခင်ဗျားပါလာတိုင်း ကျုပ်ပေါင်ခွကို အမြဲစိုက်ကြည့်နေတာမလား စုပ်မှာသာစုပ်စမ်း"

ကျွန်တော်ချောင်းကြည့်လိုက်တော့ ကိုယ်တော့ချောက အပေါ်အိင်္ကျီဝတ်ထားပေမယ့် ဂျင်းပြာကိုတော့ ကုတင်အောက်မှာချွတ်ထားပြီး ဒေါ်ကြာဥကကုတင်အောက်ကကြမ်းပြင်မှာထိုင်နေသည်။

ဒေါ်ကြာဥက ငြင်းပုံမရပဲ သီဟမောင်ရဲ့ ၈ လက်မခွဲအကြောတပြိုင်းပြိုင်းနဲ့လီးတန်ကြီးကိုအရင်းကနေမက်မောစွာကိုင်ထားသည်။

"ငါ့လင်သုံးယောက်တောင် ငါစုပ်ပေးဖူးတာမဟုတ်ဖူးနော်‌နင့်မလို့စုပ်ပေးတာ"

ဒေါ်ကြာဥက သူ့တူမနဲ့ချိန်းတွေ့နေသော ကောင်ချောချောယောင်္ကျားပီသတဲ့ဒုတ်ကြီးအား အားပါးတရစုပ်တော့သည်။

"အွတ်အွတ်အအဟွတ်ဟွတ်အအအွတ်အွတ်"

ကျွန်တော်ကတော့ ဒေါ်ကြာဥကို ကျိတ်ကာအားကျနေမိသည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုမိန်းမအဖြစ်မွေးဖွားမလာတာကိုပင်အပစ်တင်နေမိသည်။သူသာမိန်းကလေးဆိုသီဟမောင်ရဲ့လီးကြီးကို ယခုစုပ်နေရတာသူပင်ဖြစ်နိုင်သည်။

အခုတော့ သူ့ထက်အသက်နှစ်ဆကြီးတဲ့ဘွားတော်ကယောင်္ကျားပီသတဲ့သီဟမောင်ရဲ့ လီးတန်ကြီးကို ပိုင်နိုင်စွာစုပ်ပေးနေသည်။

"အအွတ်အွတ်အဟွတ်ဟွတ်အစ်အစ်အအအွတ်"

သီဟမောင်က ဒေါ်ကြာဥရဲ့ဆံပင်ကိုအနောက်ကနေ စုကိုင်ကာ သူ့ရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းထနေတဲ့၈လက်မခွဲလီးညိုကြီးကို ဒေါ်ကြာဥရဲ့ လည်ချောင်းထဲထိအဆုံးထိထိုးထည့်လိုက်ပြီး ဒေါ်ကြာဥပါးစပ်က သီဟမောင်ရဲ့လီးအရင်းထိကပ်ကာ သီဟမောင်ရဲ့ ယောင်္ကျားပီသသည့်ဆီးခုံမွှေးတွေကို ဒေါ်ကြာဥနှာခေါင်းမှာ လယကလူနေသည်။

"အအွတ်အွတ်အဟွတ်ဟွတ်အစ်အစ်အအအွတ်"

အသက်၃၅အရွယ်ဒေါ်ကြာဥမှာ အသက်၁၈နှစ်အရွယ် သီဟမောင်ရဲ့လီးနင်မှု့ကြောင့် လီးစုပ်ရင်းမရှုနိုင်မကယ်နိုင်ဖြစ်နေရှာသည်။

"အားကောင်းလိုက်တာ အဝတ်တွေချွတ် ခင်ဗျားကိုအခုလိုးမယ်"

သီဟမောင်စကားကြောင့် ဒေါ်ကြာဥဇဝေဇဝါဖြစ်သွားသည်။

"နင်ငါ့ကိုတကယ်လိုးမလို့လား ငါဆေးတွေဘာ‌တွေမထိုးထားဘူးနော် ..အသက်ငယ်ငယ်နဲ့ကလေးအဖေဖြစ်နေမယ်"

"ခင်ဗျားစောက်စကားတော်တော်များတာပဲ ခင်ဗျားတူမအတိုင်းပဲ ပိုးဥမလည်း တစ်ခါလိုးမယ်ဆိုအာပေါက်မတတ်ပြောရတာ ပြီးရင်ခံချင်တာနှစ်ယောက်မရှိဘူး"

"အေးပါ နင်ကိစ္စမရှိရင်ပြီးတာပဲ ငါကဗိုက်ကြီး ကလေးအဖေဖော်စရာ ကားသမားငအူငါ့လင်ရှိတယ်ခစ်"

ဒေါ်ကြာဥက ပြောပြောနဲ့ ထမီကို သူမသားအရွယ်သီဟမောင်ရှေ့မှာကွင်းလိုက်ချွတ်ပြီး အိင်္ကျီတွေပါချွတ်လိုက်သည်။

အဖွားကြီးက သာမာန်ရွက်ကြမ်းရေကြိုဆိုပေမယ့်ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က အသားညိုပြီး တောသူပီပီထွားထွားကြိုင်းကြိုင်းနဲ့ ယောင်္ကျားအစစ်တို့ လိုးချင်စရာဖြစ်သည်။သီဟမောင်လည်း ဒေါ်ကြာဥရဲ့ခန္တာကိုယ်နဲ့ ကျွဲကော်သီးအရွယ်အစားရှိတဲ့ နို့ကြီးနှစ်လုံးကိုသဘောကျပြီးသူ့ရဲ့.တီရှပ်ကိုချွတ်လိုက်သည်။

သီဟမောင်ရဲ့ ကြွက်သားအပြည့်နဲ့ခန္တာကိုယ်ပေါ်က Six packsကြီးကို ကျွန်တော်ကော ဒေါ်ကြာဥပါ အာသာငမ်းငမ်းကြည့်အနေမိပြီး ဒေါ်ကြာဥက သီဟမောင်ဘေးကို ဝင်ထိုင်ကာ six packsကြီးကိုပွတ်သတ်လိုက်သည်။

"မင်းခန္တာကိုယ်ကြီးက ယောင်္ကျားပီသလိုက်တာကွယ်..ငါရလိုက်တဲ့လင်သုံးယောက် တစိယောက်ကရောဂါသည် တစ်ယောက်ကအရက်သမားနောက်ဆုံးတစ်ယောက်က ဘီယာဗိုက်နဲ့ကံကိုမကောင်းဘူး လီးကလည်းလူစဉ်မမီလေးတွေ မင်းကတော့အဟင်း.."

သီဟမောင်က ဘာမှမပြောတော့ပဲဒေါ်ကြာဥကိုဆွဲလှဲလိုက်ပြီး သူမပေါင်ကြားကိုဒူးထောက်ကာ နို့နှစ်လုံးကိုအမိအရကိုင်ပြီး သူ့ရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းထနေတဲ့၈လက်မခွဲလီးတန်ကြီးကို ထူပိန်းစိုရွှဲနေတဲ့ ဒေါ်ကြာဥရဲ့စောက်ဖုတ်ကြီးဆီကိုတယ်ကာ စတင်လိုးတော့သည်။

"ဖုန်းဖုန်းဖုန်းဖုန်းဖုန်းဖုန်းဖုန်းဖုန်းဖုန်း..အားးးးအားးအအဟင့်ဟင့်အအိုအိုးးးးအဟင့်"

ဒေါ်ကြာဥမှာ လင်သုံးယောက်ရခဲ့သော်လဲ သီဟမောင်လို ယောင်္ကျားပီသပြီး ငယ်ရွယ်ကာ ၈လက်မခွဲလီးကြီးကိုအခုမှထိထိမိမိ ခံစားလိုက်ကတဲ့အတွက် မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ကာမဂုဏ်ကိုပြည့်ဝစွာခံစားလိုက်ရပြီး သူမရဲ့လက်နှစ်ဖက်က  သီဟမောင်ရဲ့ ပခုန်းနှစ်ဖက်ကို စုပ်ကိုင်ထားမိသည်။

သီဟမောင်ကလည်း အတွေ့အကြုံရင့်နေတဲ့ ဒေါ်ကြာဥရဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီးကို အရသာရှိရှိလိုးရင် ကာမဂုဏ်ကို ယောင်္ကျားပီသစွာခံစားလိုက်သည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းအားးးအဟင့်ဟင့် ကောင်းလိုက်တာ မောင်လေးရယ်

..ငါ့လိုးခဲ့သမျှလင်တွေအကုန်မေ့တယ်..အဟင့်ဟင့်..မင်းပြီးရင် အမထဲကိုပြီးပေးနော် မင်းလိုယောင်္ကျားပီသတဲ့ လူရဲ့ကလေးတော့လိုချင်တယ်"

ဒေါ်ကြာဥရဲ့စကားကြောင့် သီဟမောင်ပိုမိုတတ်ကြွသွားပြီး အလိုးခံနေတဲ့ဒေါ်ကြာဥရဲ့လည်ပင်းကိုလက်တစ်ဖက်နဲ့ညစ်ကာ လှုပ်ခါနေတဲ့နို့တွေကိုကြည့်ပြီး အသားကိုဆောင့်လိုးလိုက်သည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..အခုတော့ ကျုပ်ကလေးကိုလိုချင်ပြီပေါ့ဟုတ်လားဘွားတော် "

"ဟုတ်တယ် အမကို ဗိုက်ကြီးအောင်လုပ်ပေးပါ..အမရဲ့ကလေးအဖေဖြစ်ပေးပါ အမကကလေးအမေဖြစ်ချင်တယ် ငါ့ယောင်္ကျားငအူကိုနွားလုပ်ခိုင်မယ်"

"လာပြီ ယူလ်ုက်တော့ကျုပ်မျိုးစေ့တွေ"

သီဟမောင်အစွမ်းကုန်လိုးပြီး လီးတံကြီးကို ဒေါ်ကြာဥစောက်ဖုတ်ထဲကိုဖိကာ သူ့ရဲ့နုပျိုသန်စွမ်းလှသောလီရည်များကို ငါးမိနစ်ကြာသည့်အထိစောက်ခေါင်းထဲမှာပြီးလိုက်သည်။

သူတို့ထွက်မလာခင် ကျွန်တော် အိမ်ပြန်လာသည်။

ကျွန်တော် ကဖင်ခံချင်စိတ်တွေ တအားကိုဖြစ်နေသည်။အခန်းထဲပြီး ဂွင်းထုမယ်အလုပ် သီဟမောင်က အစာဝနေတဲ့ကျားတစ်ကောင်လိုပြန်ရောက်လာသည်။အချိန်ကြည့်လိုက်တော့ ၇နာရီထိုးနေပြီဖြစ်သည်။သီဟမောင်က ကျွန်တော့်အားနှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်သွားမည်ဟန်ပြင်သည်။

"ဟင် မိုးချုပ်နေပြီ ဒီမှာညမအိပ်ဖူးလား"

တကယ်က မင်းလီးကိုငါ့ပေးစုပ်ပါ့လားပြောမလို့ပင် သူပြောမထွက်တာကြောင့် ဒီအတိုင်းမေးလိုက်တာဖြစ်သည်။

"ညကအိပ်မှာဒီမှာမဟုတ်ဘူးဟဲဟဲ ငါ့အဖေလာကြိုရင်ကြည့်ပြောလိုက် သားကြီး"

သီဟမောင်ထွက်သွားတော့မှ ဒေါ်ကြာဥနဲ့သွားအိပ်မယ်ဆိုတာနားလည်လိုက်ပြီး အူတိုစပြုသွားသည်။ ဂွင်းလည်းဆက်မထုချင်တာမလို့ဒီအတိုင်းထားလိုက်သည်။ ခဏအကြာမှာတော့ ဦးကျော်စွာ Gymရုံကပြန်လာပြီး ကျွန်တော့အားလှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"ဝေယံသား ရေ ဟိုကောင်ကော ညနေသူ့လာကြိုလို့ပြောထားလို့"

"ဦးရဲ့သားက သော်ဖုတ်ထွက်သွားတယ် အိမ်ထဲဝင်‌ဦးလေ ရေသောက်ချင်ရင်ပေါ့"

ဦးကျော်စွာပြုံးလိုက်သည်ခါတိုင်း သူ့ကိုရှောင်နေတဲ့ကလေးက အခုလိုလိုချင်ချင်နဲ့အိမ်ထဲဝင်ခိုင်းတာ‌တွေ့ပြီး သူစားရတော့မယ်ဆိုတာသိလိုက်သည်။

သူအိမ်ထဲရောက်ရောက်ချင်းမှာပဲ ကျွန်တော်ဟန်မဆောင်နိုင်တော့ပဲ ဦးကျော်စွာရှေ့ဒူးထောက်ပြီးဘောင်းဘီချွတ်ခါ အိပ်ပျော်နေတဲ့ လီးကြီးကို ကျွန်တော့်ပါစပ်နဲ့စနှိုးလိုက်သည်။

"သားက အရမ်းဆာနေတာပဲ ဦးဆီလာခဲ့ပါလို့အကြိမ်ကြိမ်ပြောနေတာကို ကဲစုပ်သားအားရအောင်စုပ်"

ကျွန်တော်အငမ်းမရစုပ်ရင်း သီဟမောင်ရဲ့လီးကြီးဆီကိုသာစိတ်ရောက်နေမိသည်။ ဦးကျော်စွာက ကွဖန်တော့်ရဲ့ ခေါင်းကိုလက်နှစ်ဖက်နဲ့ကိုင်ပြီး ပါးစပ်ကိုစတင်လိုးတော့သည်။သူ့ရဲ့၆လက်မကျော်လီးကြီးကကျွန်တော်ပါးစပ်ထဲအပြည့်ရောက်နေပြီး ဒေါ်ကြာဥလို အသက်လုရှုရတဲ့ဘဝရောက်နေသည်။

"အအွတ်အွတ်အစ်အစ်အအဟွတ်ဟွတ်ဟွတ်အစ်..ကောင်းလိုက်တာသားရယ် စုပ်တာကောင်းလိုက်တာ"

သားအဖနှစ်ယောက်ဇိမ်ခံတာချင်းအရမ်းတူတာကိုသတိထားမိသည်။

"လာသား အခန်းထဲသွားမယ် မင်းကို ဦးအမုန်းချစ်ပေးမယ်"

ဦးကျော်စွာက အဝတ်အကုန်လုံးချွတ်လိုက်ပြီး အခန်းထဲခေါ်ကာ ကျွန်တော့်ရဲ့အဝတ်တွေပါတစ်ခုစီချွတ်ရင်း သူ့လက်ကြီးနဲ့‌နေရာအနှံ့ပွတ်ကာ ကျွန်တော့ရဲ့နို့ချွန်ချွန်လေးကို သူ့သွားနဲ့အသာကိုက်ကာစတင်စုပ်နေသည်။လက်နှစ်ဖက်ကလည်းကျွန်တော်တင်ပါးနှစ်ဖက်ကစတင်းနူးနှပ်နေပြီး ..ကျွန်တော့်ကိုခံချင်စိတ်တွေပြင်းထန်နေအောင်လုပ်နေသည်။

"ဦး ဦး သားမရတော့ဘူး သားကိုလိုး လိုးပေးပါတော့"

ကျွန်တော်က ဦးကျော်စွာကိုအရှက်ကင်းမဲ့စွာစတင်တောင်းဆိုလိုက်ပြီး ဦးကျော်စွာက ကုတင်ပေါ်ကဆင်းကာ မက်တပ်ရပ်ပြီးကျွန်တော့်ကို ပက်လက်လလှန်ခိုင်းပြီးခြေထောင်နှစ်ချောင်းကိုအပေါ်မြှောက်ပြီးသူ့ရဲ့ဒစ်ဖျားကြီးကိုခ‌ရေဝမှာ တေ့ကာ စတင်းလိုးတော့သည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..အားးးးးအဟင့်ဟင့်အားးးးးအိုအအအဟင့်ဟင့်"

“ကောင်းလားသား။ ဦးလိုးပေးတာကောင်းလားဟင်..ကောင်းတယ်အားးးးအဟင့်သားကိုလိုးပေးပါနာနာလေး"

ကျွန်တော်အစပိုင်းနာသော်လည်း အခုတော့ ဖင်ခံရတာအသားကျသွားနာမလို့ ဦးကျော်စွာဆောင့်လိုးလိုက်တိုင်း ဖင်ကြီးတစ်ခုလုံးပြည့်သွားပြီး အရသာတွေ့ကာ ကျွန်တော်တစ်ချီပီးသွားခဲ့သည်။

အချိန်ကလည်းသိပ်မရှိတာမလို့ ဦးကျော်စွာကာဆယ်မိနစ်ခန့်ဆက်တိုက်လိုးပြီး သူ့လီးရည်များကို ကျွန်တော့ဖင်ထဲအပြည့်ထည့်က အဆုံးသတ်ကာထွက်သွားတော့သည်။

စိတ်ထဲမှာတော့

"သီဟမောင် သီဟမောင် မင်းကသာငါ့ကိုမလိုးတာ..မင်းအဖေကတော့ ငါ့ကိုလိုးချင်လို့ ပြာယာခပ်နေတယ်"

ဟုပြောလိုက်ရင်းအဝတ်အစားများဝတ်ကာ အိမ်ပြန်လာမယ့်အမေ့ကိုစောင့်နေလိုက်သည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(03)

နောက်ရက်တွေမှာတော့ ကျွန်တော်ဟာ ဦးကျော်စွာရဲ့တိတ်တိတ်ပုန်းအလိုးခံတဲ့သူဖြစ်သွားသည်။ 

တစ်ပတ်ကိုနှစ်ကြိမ်လောက်အလိုးခံလေ့ရှိပြီး ကျွန်တော်ဆယ်တန်းအောင်လို့ စီးပွားရေးတက္ကသိုလ်မှာ တတ်ရတဲ့အချိန်မှာတော့ ဦးကျော်စွာဟာ သူ coach လုပ်ပေးနေတဲ့ clinic ထဲက အကောင်ကြီးကြီးရဲ့ ဆယ်ကျော်သက်သမီးလေးကိုခိုးပြေးသွားလို့ ဇာတ်လမ်းကအဆုံးသတ်ခဲ့သည်။

သီဟမောင်ကတော့ အဆောင်တစ်ခုမှပြောင်းနေပြီး ကျောက်ပွဲစားလုပ်နေသည်။

ကျွန်တော်ကတော့ တက္ကသိုလ်တတ်နေရင်းနဲ့ ကျူတာဆရာလေး မင်းသန့်နဲ့ဆုံစည်းပါတော့သည်။

~~

အဲ့ဒီတုန်းက သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ဝိုင်းစုခိုင်သိန်းရဲ့ရှိုးပွဲတစ်ခုမှာရောက်နေတာဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်ကတော့ ချောင်တစ်ချောင်မှာတစ်ယောက်တည်းထိုင်နေသည်။

သူငယ်ချင်းတွေက အတွဲကိုယ်စီနဲ့သာယာနေကြပေမယ့်ကျွန်တော်ကတော့ တစ်‌ယောက်တည်းယောင်လည်လည်နဲ့ပေါ့။

ကျွန်တော့် ကို ကောင်မလေးနှစ်ယောက်က အီစီကလီလာလုပ်သော်လည်း ကိုယ့်အကြောင်းကိုယ်သိနေတာမလို့ ကျွန်တော်က ခပ်အေးအေးပဲနေပြလိုက်တော့ ပြန်သွားကြသည်။

အဲ့ဒီမှာပဲ ပါဝါမျက်မှန် အပါးလေးနဲ့ တီရှပ်အဖြူကိုစတိုင်ပန်အနက်ရောင်လေးနဲ့တွဲတတ်ထားတဲ့ ခပ်သန့်သန့်အကိုတစ်ယောက် ကကျွန်တော့်အနားကိုကပ်လာသည်။

"ညီ မင်းတစ်ယောက်တည်းလား"

"ဟုတ် အဲ မဟုတ်သူငယ်ချင်းတွေပါတယ်ဟိုမှာလေ"

ရုတ်တရက်ကပ်လာတဲ့ အကိုကြောင့် ကျွန်တော်ရုတ်တရက်ကြောင်သွားပြီး ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်သွားသည်။

"သိတယ် ခုနကတည်းကအကိုကြည့်နေတာ စကားပြောဖော်တို့ဘာတို့မပါဘူးလားမေးတာ"

"မရှိဘူးဗျ"

"ဒါဆို အကို လုပ်ပေးမယ်လေရတယ်မလား"

ထိုအကိုက ကျွန်တော့ဘေးမှာရုတ်တရက်ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး အနားကပ်ကာ‌ပြောလိုက်သည်။

ကျွန်တော်ရုတ်တရက်လန့်သွားပေမယ့် သူ့ရဲ့သန့်ပြန့်တဲ့ရုပ်ရည်နဲ့သင်းပျံ့တဲ့ရေမွှေးနံ့ကြောင့် ကျေနပ်သလိုဖြစ်နေတာမလို့ မငြင်းတော့ချေ။

"အကို့ နာမည်က မင်းသန့်ပါ ညီကကော"

"ကျွန်တော့်နာမည်က ဝေယံပါဗျ"

နှစ်ယောက်သားစကားပြောရင်း ရင်းနှီးသွားကြသည်။ သူငယ်ချင်းတွေကလည်းလစ်နေကြပြီး ကျွန်တော်လည်း ဘီယာနှစ်ဘူးလောက်သောက်တာမလို့အနည်းငယ်ထွေနေသည်။

"အကိုပြန်တော့မယ် လိုက်ပို့ပေးရမလား အကိုဆိုင်ကယ်ပါတယ်"

"ကျွန်တော်နေတဲ့ရက်ကွက်က(---)အဲ့ဒီဘက်မှာအကိုရ လမ်းကြုံလို့လား"

"လမ်းမကြုံလည်း ညီ့ကိုလိုက်ပို့ချင်လို့ပါ"

ကျွန်တော်က ကိုမင်းသန့်ရဲ့အပြောကြောင့်အနည်းငယ်ကြွေသွားပြီး လိုက်ပို့ဖို့သ‌ေဘာတူလိုက်သည်။

လမ်း‌မှာသူ့နောက်ကလိုက်ရင်း လမ်းတစ်ဝက်လောက်မှာ အမောင်းမြန်လာတာကြောင့်သူ့ရဲ့ခါးကိုဖက်မိလိုက်သည်။မင်းသန့်က သူ့ခါးကိုလာဖက်တော့ ကြိတ်ပြုံးလိုက်ပြီး လမ်းကြားတစ်နေရာသို့အရောက်မှာကွေ့လိုက်ပြီး ထိုလမ်းကြားမှာဖွင့်ထားတဲ့ အအေးခန်းရှေ့သိုရပ်လိုက်သည်။

"ညီ အကိုတို့အထဲသွားမလား..."

ပုံမှန်ဆို ကျွန်တော်ငြင်းမှာဆိုပေမယ့် ကိုမင်းသန့်ရဲ့သန့်ပြန့်တဲ့ရုပ်ရည်နဲ့ကြင်နာတဲ့အပြောကြောင့်ကော ဦးကျော်စွာနဲ့မလိုးရတာကြာတာကြောင့်ပါ ခံချင်စိတ်တွေပြင်းပြလာတာမလို့ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

ကျွန်တော့်ဆီကခွင့်ပြုချက်ရတာနဲ့ အထဲဝင်လိုက်ပြီး တစ်ဆက်ရှင်ယူကာ အခန်းထဲသို့နှစ်ယောက်သားဝင်လာသည်။အခန်းထဲရောက်တော့ ကိုမင်းသန့်က ကျွန်တော့်ခါးကိုဆွဲဖက်ကာ သူ့ရဲ့နူတ်ခမ်းနဲ့ကျွန်တော်နူတ်ခမ်းကိုဖိကာ ကြင်နာစွာနမ်းလိုက်သည်။

ကျွန်တော်ကိုယ်ကတစ်ချက်တုန်ခါသွားပြီး သူ့ရဲ့ပုခုန်းနှစ်ဖက်ကိုကိုင်ထားမိသည်။ တကယ်တမ်းပြောရရင် တစ်သက်နဲ့တကိုယ်တစိမ်းတစ်‌ေယာက်စီကကြင်နာစွာနဲ့အနမ်းမခံရဘူးချေ။

ဦးကျော်စွာနဲ့တုန်းက ဦးကျော်စွာက အလိုးတလိုင်းပဲမလို့ လိုးသာလိုးသည်တစ်ခါမှသူ့ကိုမနမ်းဘူးချေ။

ကိုမင်းသန့်ရဲ့အနမ်းတွေကိုယစ်မှုးစွာတုန့်ပြန်ရင်း ကိုမင်းသန့်လက်တွေကခါးဖက်ထားရာကနေ ကျွန်တော့်ရင်အိင်္ကျီကိုလာချွတ်သည်။ကျွန်တော်လည်းပြန်လည်ချွတ်ပေးရင်း သူ့ရဲ့ခန္တာကိုယ်က မပိန်မဝနဲ့ကြွက်သားတွေမရှိပေမယ့် မဆိုးဘူးဟုပြောရမည်ဖြစ်သည်။ထိုနောက်နှစ်ယောက်သား ဂျင်းဘောင်းဘီတွေချွတ်လိုက်ပြီး နှစိယောက်သား အတွင်းခံကိုယ်စီနဲ့ဖြစ်သွားမှ နမ်းတာကိုရပ်လိုက်ပြီးတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်အဓိပ္ပါယ်နဲ့ကြည့်လိုက်သည်။

ကျွန်တော်က အောက်လျောဆင်းလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့အတွင်းခံကိုချွတ်လိုက်တော့ ငါးလက်မအရွယ်အနေတော်လီးတန်လေးက ထောင်မတ်နေသည်။

ကျွန်တော်ကသူ့အားတစ်ချက်မော့ကြည့်လိုက်ပြီး စတင်စုပ်ပေးလိုက်သည်။

"အအအွတ်အွတ်အဟွတ်ဟွတ်အအအစ်အစ်အစ်"

ဦးကျော်စွာရဲ့သင်ကြားမှု့ကြောင့် လီးကိုကောင်းစွာစုပ်တတ်နေပြီဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်က ကိုမင်းသန့်ကို ကော့တတ်နေအောင်စုပ်ပေးလိုက်သည်။

"မထင်ဘူးကွာ ညီ မင်းတော်တော်စုပ်တတ်တာပဲ..အကိုတောင်ပြီးတော့မလို့"

ကိုမင်းသန့်က ကျွန်တော်ယုယစွာစုပ်ပေးနေတာကို ကျေနပ်စွာဖီးလိုက်သည်။

ငါးမိနစ်ခန့်စုပ်ပြီးတော့ သူကကျွန်တော့်ကိုဆွဲထူကာကကုတင်ပေါ်တတ်စေပြီး ဘေးတစ်စောင်းအိပ်ခိုင်လိုက်သည်။သူကကျွန်တော့ဘေးမှာပုဇွန်ထုတ်ကွေးပြီး ကျွန်တော့်ခရေမှာ gelကိုလိမ်းလိုက်သည်။

"အကို ဖြည်းဖြည်းနော်"

အမှန်က ဦးကျော်စွာရဲ့ လီးတောင်မီးပွင့်အောင်ခံလာရတာပေမယ့် ကိုမင်းသန့်အထင်သေးမှာစိုးလို့ အင်နိုးစန့်လေသံလေးနဲ့ပြောလိုက်သည်။

"အကိုက ညီ့ကိုဖြည်းဖြည်းလေးချစ်မှာပါကွာ..ညီလိုချစ်စရာလေးက အကို့နောက်လိုက်လာတာအကိုယုံတောင်မယုံဘူး"

ထို့နောက် ကျွန်တော့်ခရေဝမှာ သူ့ရဲ့ဒစ်ဖျားစတင်ဝင်ရောက်လာပြီး ဖြည်ညင်းစွာစလိုးတော့သည်။

"အာအအအဟင့်အိုအိုအဟင့်ဟင့်"

ကိုမင်းသန့်က ဦးကျော်စွာလိုမကြမ်းပဲ ကျွန်တော့်နောက်ကနေ ဇိမ်နဲ့ဖြည့်ဖြည်းလေးထည့်ရင်း ကျွန်တော့်နို့နှစ်လုံးကိုညစ်ရင်းလိုးနေတာမလို့  ကိုမင်းသန့် လိုးသက်ရင့်နေပြီလို့လည်းတွေးမိလိုက်သည်။

"အားးးအဟင့်ဟင့် အအကိုက သိပ်ကျွမ်းတာပဲနော်..အရင်ကရည်းစားတွေရှိတယ်ထင်တယ်"

"အားးကောင်းလိုက်တာညီရာ  အကိုမရှိဘူးပြောရင်..ညီ့ကိုညာတယ်ဖြစ်မှာပေါ့ အရင်က ရည်းစားဟောင်းနှစ်ယောက်ရှိတယ် အခုတော့ပြတ်သွားပါပြီ..အခု ညီသာခွင့်ပြုမယ်ဆို ညီ့ရဲ့ချစ်သူဖြစ်ပါရစေ"

"ဟင် အခုလိုးတောင်လိုးနေပြီကို ရည်းစားစကားပြောနေသေးတာလား"

သူ့စကားကြားတော့ ကိုမင်းသန့်ကလိုးနေရင်းတန်းလန်းသူ့ကိုတင်းကြပ်စွာဖက်ကာ

"ဒါဒါဆို ညီ ညီအကို့ကို ညီရဲ့ချစ်သူအဖြစ်လက်ခံလိုက်တာပေါ့ဟုတ်လား ပျော်လိုက်တာကွာ"

"ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်"

အဖြေရတာနဲ့ခက်သွပ်သွပ်လေးလိုးလိုက်‌တာကြောင့်ကျွန်တော် ကိုမင်းသန့်ရဲ့လိုးချက်တွေကိုခံရင်း လူကြမ်းကြီး ဦးကျော်စွာရဲ့ ခပ်ကြမ်းကြမ်းလိုးချက်တွေကိုလွမ်းမိသွားသည်။

"ညီက ဘယ်မှာအလုပ်လုပ်တာလဲ အကိုလာကြိုမယ်လေ"

"မလုပ်သေးဘူးအကို ညီကကျောင်းတတ်နေတာ စီးပွားရေးတက္ကသ်ုလ်ကလေ"

"အကိုကလည်း စီးပွားရေးတက္ကသိုယ်မှာ ကျူတာဆရာလုပ်တာလေ ရေစက်ပဲ နောက်ဆိုညီနဲ့မကြာခဏတွေ့ရတော့မယ်"

ကိုမင်းသန့်ကဝမ်းသာနေပေမယ့်သူကတော့ ဆရာတပည့်ဆက်ဆံရေးဆိုတာကြည့်ပြီးအနည်းငယ်တော့ စိတ်ခုသွားပေမယ့် အလိုးမခံရတာကြာပြီမလို့ ထိုညကအိမ်တောင်မပြန်ဖြစ်တော့ပဲ nightပါယူကာ ချစ်သူအသစ် ကိုမင်းသန့်နဲ့ တစ်ညလုံးချစ်ပွဲဝင်လိုက်တော့သည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(04)

လအနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်မှာတော့ ကျွန်တော် က ကိုမင်းသန့်နဲ့facebook RSတင်လိုက်ပြီး ပထမဆုံးရတဲ့ရည်းစားနဲ့ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။

အဲ့ဒီရက်ပိုင်းမှာတော့ ကျွန်တော်အရာအားလုံးကိုမေ့လျော့ကာ စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ်နဲ့ပျော်နေခဲ့သည်။သီဟမောင်နဲ့လည်းအဆက်အသွယ်ခဏပြတ်တောက်သွားပြီး လအနည်းငယ်အကြာမှာတော့ကျောင်းပိတ်ရက်ညနေပိုင်းမှာတော့ ဆရာသမားတစ်ယောက် ဆိုင်းမဆင့်ဘုံမဆင့် ရောက်လာခဲ့သည်။

~~~~~~~~~~

"အန်တီ ဝေယံရှိလား "

"ဟယ်သား သီဟပါလား လာလေရှိတယ် မင်းသူငယ်ချင်းအိမ်ထဲမှာ"

ကျွန်တော်က မင်းသန့်နဲ့ဖုန်းပြောပြီးချိန်မှာ အိမ်ရှေ့ကသီဟမောင်ရဲ့အသံကြားလိုက်ရသည်။ခါတိုင်းလဲဒီကောင်အခန်းထဲဝင်လာနေကြမလို့ ကျွန်တော်တကူးတကခေါ်မနေတော့ချေ။သီဟမောင်က အခန်းထဲဝင်လာပြီး ခါတိုင်းလိုကျွန်တော့်အိပ်ရာပေါ်သုံးဘုံးခနဲ့ပစ်လှဲလိုက်သည်။

ထိုအခါမှ သူ့ဆီကဘီယာနံ့ကထောင်းခနဲ့ရလိုက်သည်။

"ဟာ သီဟမင်းတော်တော်ကောင်းနေတာပဲ တစ်ကိုယ်လုံးလဲနံစော်နေ‌တာပဲ"

ကျွန်တော့်စကားကြာတော့ သီဟမောင်က ကျွန်တော့်လက်က်ုကိုင်ကာ သူ့ဆီဆွဲလိုက်ပြီး အငိုက်မိသွားတဲ့ကျွန်တော်က သူ့ရဲ့ရင်ခွင်ထဲရောက်သွားသည်။

ယောင်္ကျားချွေးနံ့နဲ့ဘီယာနံ့ရောနေတဲ့အနံ့ကို ကျွန်တေယ်ရှုလိုက်ရပြီး သူ့ကိုတွန်းဖယ်ဖို့ကြိုးစားလိုက်ပေမယ့် သူ့ရဲ့သန်မာတဲ့လက်တွေကြောင့်ဖယ်လို့မရပေ။

"ဘာလဲမင်းမှာ ဘဲရသွားတော့ငါ့ကိုအာခံချင်တာလားဟင် ဝေယံ"

"အာအဘယ် ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ သီဟလွှတ်စမ်း"

ကျွန်တော်ရုန်းဖို့ကြိုးစားပေမယ့် သီဟမောင်က လုံးဝမလွှတ်ပေ။

"မလွှတ်ဘူးကွာ ငါ့စော်နဲ့ပြတ်လာလို့ငါတင်းနေတာ စော်တွေကိုကြောက်သွားပြီး မင်းကိုပဲငါ့ရည်းစားတော်တော့မယ်"

ထိုအခါမှကျွန်တော်က သူလူမှန်းမသိမှုးလာတဲ့အကြောင်းကိုသိလိုက်ရသည်။

နောက်ဆုံးတွဲနေတဲ့ မော်ဒယ်ကောင်မလေးကို သီဟမောင်က တော်တော်သည်းသည်။သည်အတွက် သူတော်တော်ခံစားနေရတာဖြစ်မည်ထင်သည်။သီဟမောင်ကဖက်ရင်တင်မက သူကနောက်ကနေခွထားပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ညဝတ်ဘောင်းဘီအပါးလေးဝတ်ထားတံဖင်ကို သူ့ရဲ့ပေါင်ခွကတင်းတင်းကြီးကျထာက်ထားသည်။

"ဖယ်စမ်းပါ..သီဟ မင်းစော်နဲ့ပြတ်တာငါနဲ့ဘာဆိုင်လို့လဲ "

"ဆိုင်ဆိုင် မဆိုင်ဆိုင်ကွာ မင်းဂေးနေရင်လည်း စောစောငါ့ကိုပြောတာမဟုတ်ဘူး ငါမင်းနဲ့တွဲမှာပေါ့"

‌သီဟကပြောရင်း ကျွန်တော့်လည်ပင်းကိုနမ်းလိုက်သည်။ အရင်စော်တွေနဲ့ချိန်းတွေ့တိုင်း သူအဲ့ဒီလိုနမ်းတာတွေ့ဖူးသည်။ကျွန်တော် သူ့အနမ်းမှာမျှောပါမလိုဖြစ်ပြီးမှ မင်းသန့်ကိုသတိရလိုက်တာကြောင့်သူအငိုက်မှာရုန်းထွက်လိုက်သည်။ထိုအခါမှ သူစိတ်ပျက်သွားပြီး အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

ကျွန်တော်ကတော့ အိပ်ပျော်သွားတဲ့ သီဟမောင်ကိုကြည့်ပြီး မုတ်ဆိတ်မွှေးနှုတ်ခမ်းမွေးစစနဲ့ အသည်းကွဲခံရတာတောင် ဆွဲဆောင်မှု့ရှိသေးတဲ့သူ့ကိုကြည့်ပြီး ကျွှန်တော် စောင်ခြုံပေးကာ အောက်မှာ ဖျာခင်းကာအိပ်လိုက်တော့သည်။

~~~~

နောက်တစ်နေ့မနက်အထိသူမနိုးသေးပေ။၉နာရီလည်းထိုးပြီမလို့ ဒီနေ့တော့ကျောင်းမသွားတော့ဘူးလို့ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး မနက်စာပြင်နေလိုက်သည်။

အမေကတော့ မနက်ပိုင်း ပွဲတစ်ပွဲရှိတယ်ဆိုပြီး အစောကြီးထွက်သွားသည်။ အသီးအရွက်ထမင်း‌ေကြာ်ကို ကျွန်တော်ဝက်အူချောင်းနဲ့ရောလိုက်သည်။သကောင်သားက အဲ့ဒီလို‌ေကြာ်တာကြိုက်သည်မလို့ ကြော်ပြီးသွားပြီမလို့ သီဟမောင်နှို့ဖို့အိပ်ခန်းထဲဝင်လိုက်သည်။

နောက်တစ်နေ့မနက်အထိသူမနိုးသေးပေ။၉နာရီလည်းထိုးပြီမလို့ ဒီနေ့တော့ကျောင်းမသွားတော့ဘူးလို့ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး မနက်စာပြင်နေလိုက်သည်။အမေကတော့ မနက်ပိုင်း ပွဲတစ်ပွဲရှိတယ်ဆိုပြီး အစောကြီးထွက်သွားသည်။အသီးအရွက်ထမင်း‌ေကြာ်ကို ကျွန်တော်ဝက်အူချောင်းနဲ့ရောလ...

"ဟေ့ရောင်ထတော့ မူးရူးပြီးဇိမ်ယူမနေနဲ့"

ကျွန်တော်ကပြောပြောဆိုဆိုရဲ့စောင်ကိုဆွဲယူလိုက်တော့ ကျွန်တော့်လက်ထဲစောင်က အလိုက်သင့်ပါလာပြီး အဝတ်‌‌တွေမရှိပဲပေါင်ကားကာအိပ်နေတဲ့ သီဟမောင်ရဲ့အဖြစ်ကိုမြင်လိုက်ရသည်။

ပေါင်ခွက သူ့ရဲ့၈လက်မခွဲလီးတန်ညိုညိုကြီးက တင်းမာစွာမိုးပေါ်ထောင်နေပြီး ဆီးခုံမွှေးများကာလည်းမဲနက်သန်စွမ်းလှသည်။

"ဟင်..ဟေ့ကောင်"

ကျွန်တော်ကရုတ်တရက်မြင်လိုက်ရသောမြင်ကွင်းကြောင့် သူ့ရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းနဲ့လီးတန်ကြီးကိုကြောင်ကြည့်နေမိပြီး အံ့အားသင့်နေသည်။

ဒစ်ဖျားက အရည်ကြည်လေးကလည်းအရောင်လဲ့နေပြီး ထိုလီးတန်ကြီးကိုကိုင်ကာ ပုလွေမှုတ်ချင်သည့်စိတ်တွေထိန်းမရပေါ်လာသည်။

"ကြိုက်လား ယုန်ပေါက် ငါ့လီးကို"

ဘယ်အချိန်ကတည်းကနိုးနေမှန်းမသိသောသီဟက ကြောင်ကြည့်နေသော ကျွန်တော့်အားပြုံးကာကြည့်နေတာကိုတွေ့မှ ကျွန်တော်ရှက်ပြီးထွက်သွားမည်အပြု သီဟမောင်က ကျွန်တော့်လက်ကိုလမ်းဖမ်းကာ ကုတင်ပေါ်သို့ပက်လက်လှန်လှဲချလိုက်ပြီး သူကဘေးကအနေသူရဲ့ပေါင်တစ်ဖက်နဲ့ကျွန်တော့်အားခွထည့်လိုက်သည်။သူ့ရဲ့တင်းမာနေတဲ့လီးတန်ကြီးက ကျွန်တော့်ဗိုက်ကိုလာထောက်တော့ အသက်ရှုရပ်မတတ်တောင်ဖြစ်သွားသည် ။

"ဟေ့ရောင့် ဘာလုပ်တာလဲဖယ်စမ်း ညကမူးနေတာဆိုတော့ထားလိုက်တော့ အခုအအဘာလုပ်တာလဲ"

"ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း အခုမှသတိထားမိတယ် မင်းခန္တာကိုယ်လေးက အိအိလေးနဲ့‌မွှေးမွှေးလေး ဖက်လို့တော့အကောင်းသား ဂေးတာစောစောစီးစီးငါ့မပြောဘူး..စော်တွေကြိုက်မယ့်အစား မင်းပဲကြိုက်တော့မှာပေါ့"

အရင်တုန်းကဆို ကျွန်တော်ကြည်နူးနေမိမှာဖြစ်သည်။အခုတော့မတူညီတော့ ကျွန်တော်ကို အလွယ်ရတယ်ထင်ပြီး ပြောလိုက်တဲ့စကားဟုထင်ကာ ဒေါသထွက်သွားသည်။

"ဖယ်စမ်းသီဟ ငါ့ကိုအဲ့လိုလာမပြောနဲ့ ဂေးဆိုတိုင်းလီးမြင်ငမ်းငမ်းတတ်မယ်ထင်နေလား"

ပြောလို့သာပြောရသည်။သီဟမောင်ရဲ့လီးတန်ကြီးက သူ့ရဲ့ဗိုက်ကိုထောက်နေပြီး အနီးကပ်ကြည့်မိမှပိုမိုအားရစရာကောင်းလှသည်။

"စိတ်ဆိုးသွားတာလား ယုန်လေးရ အခုမှကြည့်မိတယ် စိတ်ဆိုးတာတောင်ချစ်စရာလေး မွ"

ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ကျွန်တော့်ပါးကိုလာနမ်းသည်။သူ့ရဲ့သန်မာကျစ်လစ်သော‌ကြွက်သားများကြောင့် ရုန်းမရပဲအနမ်းခံလိုကsရပြီး ထိုအနမ်းမှာသာယာသွားမိသည်။

"ကဲဖယ်ကွာ ထမင်းကြော်ထားတယ် အေးသွားရင်မကောင်ဘူး"

ကျွန်တော် ရင်ခုန်မှု့တွေမြန်ဆန်လာပြီး သူ့ရဲ့ရင်ဘတ်မွေးတွေနဲ့ရင်အုပ်ကိုအသာတွန်းကာပြောလိုက်သော်လည်း သကောင်သားကလွှတ်မဲ့ပုံမပေါ်။

"ဖယ်စေချင်ရင်ငါ့ကို တစ်ခုတော့လုပ်ပေး ငါ့စော်နဲ့ပြတ်သွားတာတစ်ပတ်လောက်ရှိပြီ အဲဒါမင်းရဲ့လက်နုနုလေးနဲ့ ငါ့ဟာကိုကိုင်ပြီး ဒါလုပ်ပေး"

သီဟမောင်က လက်သီးကိုဆုပ် ငရုတ်သီးထောင်းခိုင်းတော့ ကျွန်တော့်မျက်နှာရဲတတ်သွားသည်။

"မင်းစော်နဲ့ပြတ်တာ ငါနဲ့ဘာဆိုင်လဲ မင်းမှာလည်းလက်ပါတာပဲကိုယ့်ဘာသာကိုယ်လုပ်ပါ့လား"

"ဖီးမလာလို့ပေါ့ကွ လုပ်ပါကွာ ကိုကြီးက ညီလေးကိုသနားရင်လုပ်ပေးနော်"

ကလေးလို သီဟမောင်ချွဲပြလိုက်တော့ ကျွန်တော်ရယ်ချင်မိသွားသည်။ကျွန်တော့်ရဲ့ဗိုက်ကိုထိုးဆွနေတဲ့ အကြောတပြိုင်းပြိုင်းနဲ့၈လက်မခွဲလီးတန်ကြီးကိုကြည့်ပြီး ကိုင်ကြည့်ချင်နေတာအမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

"ဟေ့ရောင် ဒီတစ်ခါပဲနော်နောက်မရဘူး ငါကဂေးဆိုပေမယ့် ငါ့မှာလည်းရည်းစားရှိတယ်"

ကျွန်တော်က သူ့ရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းနဲ့၈လက်မခွဲလီးတံကြီးကို အရင်းကနေစတင်ဆုပ်ကိုင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာတော့ လုံးပတ်ကြီးက ကျွန်တော့်ရဲ့လက်တစ်ဆုပ်စာမကကြီးမားတာကိုကြည့်လိုက်ရသည်။မာကြောနေသော ဂျယ်လီချောင်းကြီးကိုင်ရသလို သူ့ရဲ့လီးကြောတွေကတင်းမာနေပြီးကိုင်ရတာရင်သတ်ရှုမောစရာကောင်းသည်။

"အားးးကောင်းလိုက်တာယုန်လေးရာ ဆော်လက်တွေထက်တောင်နူးညံ့သေးတယ် အားးးးဟုတ်တယ် ထုပေးထားအိုးးးရက်စ်"

"မင်းစော်နဲ့ပြတ်လည်းပြတ်ချင်စရာ ဒီလူမဟုတ်တဲ့လီးကြီးနဲ့ ဘယ်လိုတောင်လိုးမှန်းမသိတာ"

"အဲ့ဒီဖာသည်အကြောင်းမပြောနဲ့ယုန်လေး ငွေမက်ပြီးအဖိုးကြီးနောက်ပါသွားလို့အသည်းနာနေတာ..မင်းရဲ့လက်ကကောင်းလှချည်လား ဒီလိုမှန်းသိရင်အဆောင်မှာကတည်းက မင်းကိုထုခိုင်းပါတယ် ..မင်းကောငါ့ကို မကြွေဘူးလား"

"သေတောင်မကြွေဘူး"

"ကြွေသာမကြွေတာ ငါ့လီးကိုလွှတ်တောင်မလွှတ်တော့ဘူး"

"တော်ပြီး မလုပ်ပေးတော့ဘူး သွားမယ်"

ကျွန်တော်က စိတ်ဆိုးဟန်နဲ့ထလိုက်တော့ သီဟမောင်က ပြုံးဖြဲဖြဲနဲ့တောင်းပန်လိုက်သည်။

"မလုပ်ပါနဲ့ သဲလေးကလည်း ပြီးအောင်တော့လုပ်ပေးသွားနော် ယုန်လေး"

ထိုအခါမှ ကျွန်တော်က မတတ်သာတဲ့ပုံစံနဲ့သူ့ပေါင်ကြားမှာကြမ်းပြင်ကနေဒူးထောက်ထိုင်ကာ လက်နှစ်ဖက်နဲ့ကိုင်ပြီးတော့ကို ထုပေးလိုက်သည်။

ထိုအခါမှ သကောင်သားကသဘောမနေတွေခွေ့သွားပြီး ခေါင်းက်ုအပေါ်မော့ကာ ဇိမ်ခံနေသည်။

"ကောင်းလိုက်တာကွာ ဘယ်စော်မှမင်းလိုမလုပ်ပေးဘူးဖူး"

ကျွန်တော်ကတော့ ထုကောင်းကောင်းနဲ့ထုပေးရင်း အရည်ကြည်လေးတွေစိမ့်ထွက်နေတဲ့ သူ့ရဲ့ကြက်ဥအရွယ်ဒစ်ဖျားကြီးကိုကြည့်ရင် လီးချောင်းကြီးကပိုမိုတင်းမာလာတာကိုသတိထားမိပြီး ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာသတိထားလိုက်မိပေမယ့် ရှောင်ဖို့တော့နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။သူ့ရဲ့ဒစ်ဖျားကြီးကနေ ကျွန်တော့်မျက်နှာတည့်တည့်သို့သင်္ကြန်ကျသလို့ လီးရည်ဖြူဖြူများက တဖျင်းဖျင်းနဲ့ ပန်းထုတ်ခံလိုက်ရပြီးမျက်နှာတစ်ခုလုံး လီးရည်များနဲ့စိုရွဲသွားသည်။

"ခွေးသူတောင်းစား တော်တော်ယုတ်မာတဲ့ကောင်..ပြီးတာကိုကြိုမပြောဘူး"

ကျွန်တော်က စိတ်ဆိုးဟန်နဲ့ပြောလိုက်တော့ သျကာင်သားက ကျေနပ်အားရနေဟန်ဖြင့်

"ဆောရီးယုန်လေး ရေဆိုးကမထုတ်တာကြာတော့ ပြီးတော့မင်းပြုစုပေးတာလည်းကောင်းတော့ ဟဲဟဲ"

"အပြင်မှာမနက်စာပြင်ထားတယ်သွားလိုက်ပါတော့"

ကျွန်တော် ကရေချိုးခန်းထဲကိုပြေးထွက်သွားလိုက်သည်။ရေချိုးခန်းထဲရောက်တော့ သီဟမောင်ရဲ့ အချစ်ရေတွေကို ကျွန်တော်ကလျာသက်ကာမြည်းစမ်းကြည့်သည်။ဦးကျော်စွာနဲ့မင်းသန့်ထက်ကို အရသာပြင်းပြီး တကိုယ်လုံးလီးရည်နံ့များပင်ဆွဲကပ်နေမိသည်။ထိုအရသာကို ကျွန်တော်အကြိုက်ဆုံးဖြစ်သည်။

ကျွန်တော် အပြင်ထွက်လာတော့ သီဟမာင်က ကျွန်တော်ပြင်ထားပေးသည့်ထမင်းကြော်ကိုအားပါးတရစားပြီးကျွန်တော်ထွက်လာတာမြင်မှ ကျွန်တော့်ကိုလက်မထောင်ပြလိုက်တာကိုမြင်တော့ ကျွန်တော်ကျေနပ်သွားမိသည်။

~~~~~~~~~~~~~

(05)

သီဟမောင်ကိုဂွင်းထုပေးပြီးနောက်ရက်မှာ သီဟမောင်သူဌားနေတဲ့အဆောင်ကနေ အထုတ်အပိုးများဆွဲကာ ကျွန်တော့်အိမ်သို့ပေါက်ချလာသည်။

"အန်တီ ကျွန်တော် ဒီမှာနေပါရစေနော် ဝေယံက လာနေလို့ရတယ်ဆိုလို့"

တကယ်တော့ ကျွန်တော်သူအထုတ်အပိုးတွေဆွဲပြီးရောက်လာမှသိသည်။

"အန်တီက အစောကြီးကတည်းကမင်းကို သားနဲ့လာနေလို့ပြောထားတာပဲ နောက်တောင်ကျနေပြီ"

"ဟုတ် ဟီးဟီး ယုန်ပေါက် သူငယ်ချင်း အထုတ်တွေကူဆွဲလေကွာ"

ထိုအခါမှကျွန်တော်က သီဟမောင်ကိုမျက်စောင်းထိုးလ်ုက်ပြီး အခန်းထဲကဗီရိုထဲကို အဝတ်တွေထည့်ဖို့ခေါ်သွားလိုက်သည်။

"သူတောင်းစား မင်းကို ဘယ်သူကလာနေခိုင်းလို့လဲ"

"ဟဲဟဲ ရင်ခုန်နေတယ်မလား ငါနဲ့တစ်မိုးအောက်မှာနေရမှာဆိုတော့"

"သေလိုက်"

တကယ်လည်း ကျွန်တော်ရင်ခုန်နေမိသည်။သီဟမောင်လိုယောင်္ကျားပီသတဲ့သူနဲ့ တခန်းထဲအတူအိပ်ရဖို့က သူ့အိပ်မက်ပဲမဟုတ်လား။

"သီဟရေ စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ်နေနော် အလုပ်ကောအဆင်ပြေလား"

"မပြေပါဘူးအန်တီရယ် တခြားအလုပ်ရှာရမလားလို့..ကျောက်ပွဲစားလုပ်တာအဝယ်မှားလို့ရှုံးနေတယ်"

သီဟမောင်က အမေ့စကားကိုမျက်နှာမဲ့ကာပြောလိုက်သည်။တကယ်လည်းအဆင်မပြေပုံရတာကြောင့်ကျွန်တော်သနားသွားသည်။

"ဒါဆိုအန်တီနဲ့ အိမ်ခြံမြေလိုင်းဘက်ပြောင်းကြည့်ပါလား"

"တကယ်လားအန်တီ အန်တီ့ဆီပညာသင်ရတော့မှာပဲ"

"မလိုပါဘူး သီဟရဲ့ မင်းကအပြောကောင်းပြီးသားပဲ..နားလည်သွားမှာပါ"

အမေနဲ့သီဟနဲ့အတိုင်အဖောက်ညီနေတာကြောင့်ကျွန်တော်ကကြားထဲကနေမဆီမဆိုင်ကျေနပ်နေမိသည်။

ညရောက်တော့ သကောင်သားက ဇာတိပြလာပါတော့သည်။ သူကအောက်မှာခင်းထားတဲ့အိပ်ယာပေါ်မအိပ်ပဲ ကျွန်တော့်အိပ်ယာပေါ်ခုန်တတ်ကာ ကျွန်တော့်အားဖက်ထားလိုက်သည်။

"ဘာလုပ်တာလဲ မင်းအိပ်ယာကအောက်မှာလေဆင်း"

"မဆင်းဘူးကွာ အောက်မှာခါးနာတယ် ဘာလဲမင်းကအဆင်အတန်းခွဲခြားတာလား"

"မဟုတ်ပါဘူး ဟို.."

"မဟုတ်ရင် လျှာမရှည်နဲ့အိပ်တော့"

ကျွန်တော်ကတစ်ဖက်ကိုလှည့်ကာအိပ်လိုက်ပြီး သီဟမောင်က ခါးကိုတင်းကြပ်စွာဖက်ပြီး ကျွန်တော့်ကိုနောက်ကာ သူ့ရဲ့တင်းမာနေတဲ့ဟာကြီးနဲ့ဖိထောက်ကာ အိပ်ပျော်သွားသည်။ဘယ်အချိန်လောက်ကြာသွားမှန်းမသိ ကျွန်တော့်နားထဲမှာ အသံတိုးတိုးလေးခေါ်တာကြားလိုက်ရသည်။

"‌ယုန်လေး ထဦး "

"ဟမ်ဘာလဲ"

ထိုအခါမှသူနိုးလာပြီး သူ့ရဲ့ရင်ဘတ်ကြယ်သီးများပြုတ်နေပြီး နို့နှစ်ဖက်က ခြေမွခံရသလိုကျိန်းစပ်နာကျင်နေတာကိုသိလိုက်သည်အချိန်က တစ်နာရီကျော်ပြီဖြစ်သည်။

"ယုန်လေး ငါမရတော့ဘူ မနေ့ကလိုလုပ်ပေးဦး"

ကျွန်တော်နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သကောင်သားက အဝတ်အစားမရှိတော့ပဲတုန်းလုံးကြီးသူ့ရဲ့ကြွက်သားအပြည့်နဲ့ body structures နဲ့၈လက်မခွဲအကြောတပြိုင်းပြိုင်းနဲ့လီးညိုကြီးကဆာလောင်စွာတောင့်တင်းနေသည်။

ကျွန်တော်က သူ့ရဲ့six packsအောက်က လီးတန်ကြီးကိုကြည့်ကာတံတွေးမျိုလိုက်ပြီမူလိုက်သည်။

"မင်းကလဲ ဟိုတစ်ခါနောက်ဆုံးပဲလို့ပြောပြီးပြီ"

"လုပ်စမ်းပါမင်းကလည်း မင်းလည်းကြိုက်ပါတယ်"

ကျွန်တော်ကသူ့‌ရဲ့ကားထားတဲ့ပေါင်ကြားမှာပုဆစ်တုတ်ထိုင်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်နဲ့စတင်ထုလိုက်သည်။ကျန်တစ်ဖက်ကတော့ ကျွန်တော်အရမ်းကိုင်ချင်နေသော သူ့ရဲ့six packsကိုကိုပွတ်သတါနေမိသည်။ သီဟမောင်က ကျွန်တော့်လုပ်တဲ့အပြုအမှုကိုကြည့်ပြီးကျေနပ်စွာခေါင်းကိုမော့်ပြီး စည်းစိမ်ခံနေသည်။

သီဟကကျွန်တော့်ရဲ့လက်ဖဝါးနုနုလေးကြောင့်ဇိမ်တွေနေသလို ကျွန်တော်ကလည်း နို့ကိုချေထားသည့်ဒဏ‌်ကြောင့်ကော လက်ထဲကနေကြီးမားတောင့်တင်းနေသည့်လီးကြီးရဲ့အထိအတွေ့ကြောင့်အရေကြည်များထွက်နေတဲ့ဒစ်ဖျားကြီးကိုကြည့်ပြီးရေများငတ်သလိုဖြစ်နေမိသည်။

ခေါင်းမော့်ကာဇိမ်ခံနေတဲ့သီဟကိုကြည့်ပြီး ကျွန်တော်ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုချလိုက်သည်။

"သီဟ ငါအခုလိုလုပ်ပေးတာဘယ်သူ့မှမသိစေနဲ့နော်"

ကျွန်တော့်စကားကြောင့်ခေါင်းမော့်နေရာမှ ကျွန်တော့်အားလှမ်းကြည့်ကာ ပခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။

ထိုနောက်ကျွန်တော်က သူ့ရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းနဲ့၈လက်မခွဲလီးကြီးဆီသို့ ခေါင်းငုံးလိုက်ပြီး ကြက်ဥအရွယ်ဒစ်ထိတ်ဖျားကြီးကိုငုံလိုက်သည်။

"အိုးးးးကောင်းလိုက်တာ သဲလေးရာ စောစောကတည်းကစုပ်ပါတော့လား"

သီဟက မထင်မှတ်ပဲ ကျွန်တော့်ဆီက blow job ရလိုက်ပြီး အားပါးတရပြောချလိုက်သည်။

ကျွန်တော်လည်း ၁၀တန်းကတည်းက စုပ်ချင်နေတဲ့လီးကြီးကို စုပ်ခွင့်ရပြီမလို့ ဟန်မဆောင်တော့ပဲ့အားပါးတရစုပ်ချလိုက်သည်။

"အွတ်အစ်အစ်အအအွတ်အွတ်အအဟွတ်ဟွတ်..အိုးးးးအားးးးကောင်းတယ် စုပ်အားးးစုပ်စမ်း အရင်းထိအောင်စုပ်အားးးဟုတ်ပြီးရက်စ်"

ကျွန်တော့်ရဲ့ လီးအရင်းထိရောက်အောင်စုပ်ပေးလိုက်တဲ့စုပ်ချက်တွေကို သီဟမောင် ဇိမ်ရှိရှိခံရင်း ကျွန်တော့်ခေါင်းကိုသူ့လက်နဲ့ထိန်းကာ ပါးစပ်ကိုလိုးတော့သည်။

"အအအွတ်အွတ်အဟွတ်ဟွတ်အအစ်အစ်အအွတ်..အားးးးရက်စ်ရက်စ် ကောင်းလိုက်တာ အသဲလေးရာစုပ်တတ်လိုက်တာကွာ"

ကျွန်တော်ပေးလိုက်တဲ့ Deep throat ကြောင့် သီဟနောက်ဆုံးမထိန်းနိုင်တော့‌ပဲ ကျွန်တော့်ပါးစပ်ကို သူ့ရဲ့အ‌ေကြာတပြိုင်းပြိုင်းထ‌နေတဲ့၈လက်မခွဲလုံး လီးအရင်းကြီးထိထိုးဖိကာ သူ့ရဲ့ဆီးခုံမွှေးတွေကနှာခေါင်းမှာထိနေစေပြီး သူ့ရဲ့ပြစ်ချွဲသောလီးရည်များက ကျွန်တော့်လည်ချောင်းထဲမှာတဗျင်းဗျင်းနဲ့ပြီးလိုက်ပြီး ကျွန်တော်က ဂလုသံမြည်အောင် သူရဲ့မျိုးရည်တွေကိုမျိုချလိုက်ပြီး နှစ်ယောက်သားအိပ်ယာထဲမှာဖက်ကာအိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

~~~~

နောက်တစ်နေ့မနက်မှာတော့ သီဟမောင်က ကျွန်တော်အပေါ်ဆက်ဆံတာတစ်‌မျိုးပြောင်းလာသည်ဟုခံစားလိုက်ရသည်။

သူငယ်ချင်းဆိုတာထက် မိန်းကလေးတစ်ယောက်အပေါ်ဆက်ဆံသလိုဆက်ဆံလာသည်။ဥပမာ ရေသန့်ဘူးကိုမကာ သောက်ရေအိုးထဲထည့်ဖို့ပြင်ရင် သူကအတင်းဖယ်ခိုင်းပြီးသူကိုယ်တိုင် ထည့်ပေးတာမျိုးတို့ အိမ်မှာ မီးသီးပျက်လို့လဲရင်သူကိုယ်တိုင်လဲပေးတာမျိုးတို့ပါအသေးအမွှားကအစလုပ်ပေးနေတာမြင်တော့ ကျွန်တော် သူ့အပေါ်ယိမ်းယိုင်စပြုလာမိသည်။

နောက်တစ်ခုပြောချင်တာက အခုသီဟမောင်က အရင်ကျောက်ပွဲစားအလုပ်ကိုမလုပ်တော့ပဲ အမေနဲ့အိမ်ခြံ‌မြေပွဲစားလိုက်လုပ်နေသည်။

ကျွန်တော်ကတော့ကျောင်းမပြီးသေးတာကြောင့် ကျောင်းပဲဆက်တတ်နေလိုက်ပြီး ညရောက်မှသာ သူနဲ့တွေ့ဖြစ်တော့သည်။ညရောက်တိုင်းလည်း သူ့ရဲ့လီးကြီးကိုတစ်ရက်မပျက်စုပ်ပေးရပြီး သီဟမောင်ကလည်းနေတိုင်းတောင်းဆိုရင်းအဆင်ပြေနေသည်။ကျောင်းမှာ မင်းသန့်နဲ့တွေ့ရင်မျက်နှာပူနေ‌ပေမယ့်လည်း ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်ကကျေနပ်နေတာမလို့ ဘာသိဘာသာနေလိုက်သည်။

တစ်ရက်မှာတော့ အမေက သူ့သူငယ်ချင်းအိမ်ညအိပ်သွားတဲ့ညမှာတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ဖင်ကိုလိုးချင်သည်ဟုတောင်းဆိုလာပါတော့သည်။

~~~~~~~~~~~~

"အွတ်အွတ်အအအစ်အစ်အဟွတ်ဟွတ်အွတ်အစ်"

အခုဆိုရင် သီဟမောင်ရဲ့၈လက်မခွဲအကြောတပြိုင်းပြိုင်းနဲ့လီးတန်ကြီးကို အခက်အခဲမရှိDeep throat ပါပေးနိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

ကျွန်တော် ခါတိုင်းအချိန်ဆို ဘယ်လောက်ပဲအိန္ဒြေဆယ်ဆယ် သီဟမောင်ရဲ့လီးတန်ကြီးပါးစပ်ထဲဝင်သွားတာနဲ့ လုံးဝ လိင်ကျွန်တစ်ယောက်လိုဖြစ်သွားသည်။

"ကြိုက်လား ယုန်လေး ကြိုက်ရင်ညတိုင်းကောင်းကောင်းစုပ် အားးးးးဟုတ်တယ်ဒီလိုလေး..ရက်စ်..."

သီဟမောင်ကကိုယ်တုံးလုံးချွတ်ထားပြီး fitness modelတစ်ယောက်လို ကြွက်သားအပြည့်နဲ့ကုတင်ပေါ်မှာပက်လက်လှန်ကာဇိမ်ခံနေသည်။

ကျွန်တော်လည်း ကိုယ်တုံးလုံးချွတ်ထားပြီး ကျွန်တော့်နို့လေးနှစ်ဖက်ကို ချေမွထားလို့ကြိမ်းစပ်နာကျင်နေသည်။ကျွန်တော့်ရဲ့သုံးလက်မလီးတိုလေးကတော့ တောင့်တင်းနေသည်။သီဟမောင်က ကွဖန်တော့်လီးတိုလေးကိုစတွေ့တော့ ခွက်ထိုးခွက်လန်ရယ်မော်ပြီး ယောင်္ကျားမပီသတဲ့ကောင်လို့စနောက်သည်။

အစကကျွန်တော်စိတ်ဆိုးသော်လည်း သူ့လီးအပေါ်တစ်နေ့တခြားစွဲလမ်းလာလို့ ငြိမ်ခံနေရသည်။

သီဟမောင်က ကျွန်တော့်ရဲ့ချစ်စရာနှုတ်ခမ်းလေးကို သူ့ရဲ့လိင်တန်ကြီးကိုပြုစုပေးတာကိုဇိမ်ခံရင်း ကျွန်တော့်ရဲ့ဖြူ‌ဥနေတဲ့ ဖင်လေးနှစ်ဖက်ကိုစူးစိုက်ကြည့်ကာပြုံးလိုက်သည်။

"ယုန်လေး လီးစုပ်တာရပ်လိုက်တော့ ဒီနေ့ မင်းကိုဖင်းလိုးပြီးအသုံးတော်ခံမယ်"

သူ့စကားကြားတော့ ကျွန်တော်စုပ်နေရာမှတုန်ယင်သွားသည်။သီဟမောင်ရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းထနေတဲ့လီးတန်ကြီးနဲ့အလိုးခံဖို့ကသူ့ရဲ့အိပ်မက်ဆိုပေမယ့် တကယ်တမ်းခံရတော့မည်ဆိုတော့ဒီလောက်ကြီးပြီးရှည်လျားတဲ့လီးကြီးနဲ့ခံရမှာဆိုတော့ကြောက်နေမိသည်။

"ဖြစ်ပါ့မလား မင်းဟာကြီးကအကြီးကြီးပဲ ငါဖင်ကွဲသေလိပ်မယ်"

"ပိတ်ထားစမ်း မင်းရည်းစားစောက်ခြောက်နဲ့တော့ ခံရတာကောင်းတယ်မလား ငါ့လီးကမင်းရည်းစားထက် အဆတရာ ယောင်္ကျားပီသတယ် ခံမှာလားမခံဘူးလား မခံရင် ငါ့လီးကိုလည်းနောက်ထပ်စုပ်ဖို့မစဉ်းစားနဲ့"

သီဟ‌ေမာင်ရဲ့မာကျောသောလေသံကြောင့် ကျွန်တော် စိုးရိမ်သွားသည်။တကယ်တမ်း မင်းသန့်ကိုပြတ်နိုင်ပေမယ့် သီဟမောင်ရဲ့လီးကြီးကိုတော့မပြတ်နိုင်ပေ။

"ဟွန်း အရမ်းအနိုင်ကျင့်တာပဲ ဖြည့်ဖြည်းလုပ်နော်သီဟ"

"နောက်တစ်ခါငါ့ကို ကိုကိုလို့ခေါ်ကြားလား"

"အင်းပါကိုကိုရဲ့"

အမှန်က သီဟမောင်ကကျွန်တော့်ထက်၅လလောက်ကိုငယ်သည်။သူ့စိတ်ကြိုက်ကိုကိုလို့ခေါ်ပြီး ကုတင်ပေါ်မှာပဲလေးဘက်ကုန်းလိုက်တော့ သီဟမောင်က ကမန်းကတမ်းထပြီး ကျွန်တော့်နောက်မှာဒူးထောက်ကာ ဖင်ပေါက်ဝသို့ သူ့ရဲ့ကြက်ဥအရွယ်ဒစ်ဖျားကြီးနဲ့ကြမ်းတမ်းစွာဖိလိုက်သည်။

ချောဆီမပါပဲအတင်းနွားသိုးကြိုးပြတ်ဖိလိုက်တာကြောင့်ကျွန်တော်မျက်လုံးပြူသွားသည်။

"အာအအ ကိုကို ချော ‌ချောဆီသုံးဦးလေအမလေး"

ကျွန်တော်ကမန်းကတမ်းချောဆီဘူးကိုပေးလိုက်မှသကောင်သားကချောဆီဘူးကိုလှမ်းယူလိုက်သည်။

"ချောဆီတွေဘာတွေနဲ့ပါလား ဖင်ခံရတာ ဝါရင့်နေတယ်ထင်ဟတ်လား..."

သီဟမောင်က ကျွန်တော့်အားငေါက်ငမ်းလိုက်ပြီး ချောဆီလိမ်းကာ စတင်သွင်းလိုက်သည်။

"ဗျစ်ဗျစ်ဖျစ်ဖျစ်အာအအအအိုဖြည်းဖြည်းနော်အာ"

"အားးးးကောင်းလိုက်တာ ကျပ်ထုတ်နေတာပဲ ကြည့်ရတာ မင်းဘဲက မင်းလိုပဲလီးသေးသေးလေးထင်တယ် အိုးးး"

တစ်ရစ်ပြီးတစ်ရစ်ဝင်လာတဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းနဲ့၈လက်မခွဲလီးတန်ကြီးကိုခံစားရင်း ကျွန်တော်မျက်လုံးပြူနေသလို ဖင်လိုးရသည့်ပထမဆုံးအတွေ့အကြုံခံစားနေရသည့် သီသမောင်မှာမူ ကျွန်တော့်ဖင်ထဲသူ့လီးကြီးပျောက်ကွယ်သွားတာကြည့်ပြီး ကာမသုခတွေကိုတဖြည်းဖြည်းခံစားစံစားနေသည်။

"အိုးးးးကောင်း ကောင်းလိုက်တာကွာ ဖင်လိုးရတာစောစောစီးစီးသိရင် မင်းကိုအဆောင်မှာကတည်းကလိုးခဲ့ပါတယ်ရက်စ် ကောင်းလိုက်တာအားးး"

"အားးးအဟင့်ဟင့်ဖြည်းဖြည်းနော်ကိုကို အဆုံးထိမရောက်သေးဘူးလားးအဟင့်အားးး"

နောက်ဆုံးမှာတော့ သီဟမောင်ရဲ့ဆီးအုံကြီးသူ့ဖင်ကိုလာကပ်တော့မှ သူ့ရဲ့စံချိန်မှီ ကျွန်တော် အရမ်းခံချင်လှသည့်အကြောတပြိုင်းပြိုင်းနဲ့၈လက်မခွဲလီးတန်ကြီး အဆုံးထိဝင်သွားတာကိုသိလိုက်ရသည်။

သီဟမောင်က ကျွန်တော့်ဖင်ဖြူဖြူလေးထဲသူ့ရဲ့မြွေကြီးအဆုံးထိအောင်းသွားတာကိုကြည့်ပြီးအားရစွာကြည့်လိုက်သည်။

"ယုန်လေး ငါ့လီးကြီး မင်းထဲအဆုံးထိ၀င်သွားပြီ မကြာခင်မင်းကောငါကောနတ်ပြည်တတ်မယ် ကဲလာပြီ"

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..အားးးးးအမလေးအအအိုဖြည်းဖြည်းလုပ်ပါအားးးးအဟင့်ဟင်အိုအားးးးအစ်အအအို"

ကျွန်တော်က ဖြည်းဖြည်းလုပ်ဖို့တားပေမယ့်သကောင်သားက ကျွန်တော့်ခါးနှစ်ဖက်ကို မူလီကိုင်ထားသလို မြဲနေအောင်ကိုင်ကာ ချွေးလုံးလုံးထွက်မတတ် အဆက်မပြတ်စတင်လိုးတော့သည်။

"အားးးးကောင်းလိုက်တာ ယုန်လေးရေ ဒီနေ့ကစပြီး..မင်းကိုညတိုင်းလိုးပေးမယ် ကြိုက်လား..ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း"

"အားးးအဟင့်ဟင့်အိုအစ်အအ မမလုပ်ပါနဲ့ အအမေသိသွားလိပ်မယ် မမကောင်းဘူး"

ကျွန်တော်တောင်းပန်သံကြားတော်သီဟမောင်က ကျွန်တော်အားပိုမိုပြင်းထန်သောအားနဲ့အရှိန်ပြင်းထန်စွာဆောင့်လိုးလိုက်သည်.

"ဖျောငဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း"

"ကြားပါစေ မင်းအမေလည်း ငယ်ရာကကြီးလာတာပူဲနားလည်မှာပါ သူခံချင်ရင်တောင် ငါလိုးပေးလိုက်မယ် ဟဲဟဲ မင်းအမေကအလတ်ကြီးရှိသေးတာနော်"

"အဟင့်ဟင့်အအာအိုအစ် မမဟုတ်တာမပြောစမ်းနဲ့"

သီဟမောင်ရဲ့ပါးစပ်ကထွက်လာတဲ့စကားကြောင့် သူလိုးနေတာကို ကျွန်တော်စီးမြောရင်းတားနေမိသည်။

"ဟဲဟဲ ငါ့ကို မင်းတစ်ယောက်ထဲအပိုင်လုပ်ချင်တယ်ပေါ့ မပူနဲ့ မင်းလေးကို ငါတဝကြီးပေးမှာ..ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း"

"အာအအဟင့်ဟင့်အိုအဟင့်ဟင်ဘအားးးး"

"ကောင်းတယ်ယုန်လေးကာ ဖင်လိုးရတာ ဒီလောက်ကောင်းမှန်းမသိဘူး လာပြီယူလိုက်တော့ငါ့လီးရည်တွေ"

သီဟမောင်က အစွမ်းကိုလိုးကာနောက်ဆုံးသူ့ရဲ့ဆီးစပ်ပြီးကို ဖင်ထဲပူးကပ်လိုက်ပြီး လီးရည်များကို စအိုခေါင်းထဲမှာ ပန်းထုတ်ကာပြီးမြောက်ကာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်အဝတ်မလဲနိုင်ပဲ ကာမဂုဏ်ကိုခံစားရင်းအိပ်စက်လိုက်ကြတော့သည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~

(06)

ထိုရက်မှစ၍ အလိုးဘီလူးကြီး သီဟမောင်ရဲ့ ညစဉ်နီးပါးပွဲတော်တည်တာကို ကျွန်တော်ခံရသည်။ကျွန်တော့်မှာ ညအချိန်အမေအိပ်မောကျသည့်အချိန်မှလိုးပါလို့တောင်းပန်ထားရသည်။

သီဟမောင်က ကျွန်တော့်ကို ညတိုင်းတော့မလိုးပေမယ့် တစ်ပတ်မှာလေးရက်လောက်တော့လိုးသည်။အရင်ကသူ့အပေါ်သိမ်မွေ့ခဲ့ပေမယ့်နောက်ပိုင်းမှာတော့ လိုးသည့်အခါငါကိုင်တုတ်ကာဆဲပြီးကြမ်းတမ်းစွာလိုးလာသည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..အားးးငါလိုးမသား ကောင်းလိုက်တဲ့ဖင်ကွာဘယ်လောက်လိုးလိုးချောင်မသွားဘူး အိုးးးး"

"အဟင့်ဟင့်အားးးအအအို အိုအာအအ"

သီဟမောင်က ကျွန်တော့်ခြေနှစ်ချောင်းကို သူ့ရဲ့တောင့်တင်းနေတဲ့ပခုန်းပေါ်မှာတင်ကာသူကအပေါ်ကမိုးပြီး ကျွန်တော့်မျက်နှာကိုကြည့်ကာ ဆက်တိုက်လိုးရင်းဇိမ်ခံနေသည်။ သည်နေ့ကျောင်းပိတ်တာမလို့သူကပါအလုပ်နားပြီး တစ်နေကုန်လိုးနေတာဖြစ်သည်။

"ငါလိုးမသားလေး..ဖေကြီးလိုးတာကြိုက်လားဟင်"

"အဲ့လိုကြီးမပြောနဲ့ကွာ ငါမကြိုက်ဘူး"

ကျွန်တော်ကအတွန့်တတ်‌လိုက်တော့ သီဟမောင်က ခပ်ပြင်းပြင်းလေး ကျွန်တော့်ဖင်ကြီးကိုဆောင့်ချကာလိုးလိုက်သည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..ငါ့လီးကြီးတော့ကြိုက်တယ်မလား..ဟင်..ကျောင်းပိတ်လို့ မင်းစောက်ခြောက်နဲ့အချိန်ဖြုန်းဖို့မစဉ်းစားနဲ့..ငါတစ်ပတ်လုံးဝတ်ထားတဲ့အဝတ်တွေရှိတယ် လျှော်ဖို့သာပြင်ထား"

ကျွန်တော်က သူ့ရဲ့စိုရွှဲကာ sexyကျနေတဲ့ ရင်ဘတ်မွှေးများကိုကိုင်ကာ နွဲ့နှောင်းစွာပြောလိုကါသည်။

"လျှော်မှာပါ ကိုကိုရဲ့ လူကိုခိုင်းတတ်တယ်နော်ဟွန်း"

ယခုဆို သီဟမောင်က ကျွန်တော့်အိမ်မှာအိမ်ထောင်ဦးစီးတစ်ယောက်လို ပြုမှုနေပြီး ကျွန်တော်က မယားလုံးလုံးကိုဖြစ်နေသည်။

သီဟမောင်က ကျွန်တော့်ကိုလိုးနေရာမှရပ်လိုက်ပြီး  

"မင်း ဟိုစောက်ခြောက်နဲ့ ဇယားပြတ်အောင်ရှင်းခဲ့ပြီလား ငါအပြတ်ပြောထားတယ်နော် မင်းစိတ်ထဲမှာငါ့က်ုပဲတွေးထားရမယ်ဆိုတာမြဲမြဲမှတ်ထား"

"အင်းပါကိုကိုရဲ့ ဝေယံ ပြောလိုက်ပါပြီ အိမ်ကရည်းစားမထားခိုင်းဘူးလို့"

ထိုအခါမှသီဟမောင်က ကျေနပ်သွားပြီး ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းကို ဖိကာနမ်းလိုက်သည်။သူနမ်းလိုက်ရင် ကျွန်တော့်မှာရူးမတတ်ဖြစ်သွားမိသည်။

"ဒီလိုလိမ္မာမှ ဒီလိုဆုချပစ်လိုက်မယ်"

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း"

သီဟမောင်ရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းနဲ့၈လက်မခွဲလီးဒဏ်ကြီးရဲ့အထောင်းအကြိတ်ကိုခံရင်းသူ့ရဲ့ရည်းစားဟောင်း မင်းသန့်ပြောတာကိုနားထဲ‌ကြားယောင်လာသည်။

"ဝေယံ မင်းငါနဲ့လမ်းခွဲတာအကြောင်းမဟုတ်ဘူး..Straight တစ်ယောက်ကို မချစ်မိစေနဲ့နော် တစ်နေ့မင်းနောင်တရမယ်"

သို့သော်ကျွန်တော်သက်ပြင်းချရုံသာရှိတော့သည်။

~~~~~~~~

မင်းသန့်စကားတွေကကျိန်စာအလား မကြာမီမှာပဲကျွန်တော့်ရဲ့သစ္စာမဲ့မှု့အတွက်ဝဋ်လည်တော့သည်။သီဟမောင်က အမေနဲ့အတူအလုပ်လုပ်ရာမှအသောက်အစားလေးပါဖက်လာသည်။

သူမူးလာသည့်နေ့ဆို ကျွန်တော့်အားတစ်ခုမဟုတ်တစ်ခုပြဿနာရှာသည်။အမေရှိနေတဲ့အချိန်ဆိုရင်တော့ သူမဟုတ်တဲ့အတိုင်းယုန်သူငယ်လေးလိုပဲဖြစ်ပြီး အမေမရှိသည့်အချိန်ဆိုသွေးဆာနေတဲ့ကျားတစ်ကောင်ဖြစ်သွားသည်။

"ဟေ့ရောင့် မင်းဖုန်းယူခဲ့စမ်း စစ်ရအောင်"

ကျောင်းကအပြန် သီဟမောင်က ဧည့်ခန်းမှာ အသင့်စောင့်နေပြီး ကျွန်တော်ဝင်လာတော့ ခပ်မာမာအသံကိုသူကြားလိုက်ရသည်။

သူ့ဘေးမှာလည်းသောက်လက်စဘီယာဘူးနဲ့အခွံ၃ဘူးလောက်တွေ့ထားတော့ ကျွန်တော်ဖုန်းကိုအသာတကြည့်ပဲပေးလိုက်သည်။မပေးရင် အရင်တစ်ခါက ကျွန်တော့်လက်ကိုလိမ်ချိုးထားဖူးလို့နှစ်ရက်လောက်နာကျင်ခဲ့ရသည်။

သူကကျွန်တော့်ဖုန်း password ကိုသိနေတာမလို့အသာတကြည့်ဖွင့်ပြီးဖုနါးကိုစိမ်ပြေနပြေစူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ဘာရယ်မဟုတ် သူ့ဘေးမှာရပ်ပြီးထိတ်လန့်နေမိသည်။ ညနေကအပြန် မင်းသန့်ဆီကယဉ်ထိန်းရဲတချို့ကျောင်းလမ်းထိတ်မှာစစ်နေတာမလို့ တခြားလမ်းကပြန်ဖို့ massage ပို့ထားတာကိုသတိရလိုက်ပြီး ဖျက်မိလားမဖျက်မိလား စဉ်းစားျနမိသည်။

ခဏအကြာမှာတော့ သီဟမောင်က ဖုန်းကိုကြည့်ပြီးမျက်နှာနီလာပြီးဒေါသထွက်လာသည့်အမူအယာပြသည်။

"ပြောတော့ မင်းကောင်စောက်ခြောက်နဲ့ပြတ်ပြီဆို ဒါကဘာလဲ ပညာသင်ချိန်မှာပညာပဲမရှာပဲ လီးငတ်နေတာပေါ့ဟုတ်လား ငဝေယံ"

"အဲ အဲ့ဒါက..ဟို...ဟို"

"ပြောစမ်းပါဦး မမဖြေနိုင်တော့ဘူးမလား...အေး..မင်းကိုဆုံးမပေးမှရတော့မယ်..ဟိုဘက်လှည့်ပြီးတိုင်ဖက်ပြီး ဘောင်းဘီချွတ်ထား.."

ကျွန်တော်က သီဟမောင်ရဲ့တချက်လွတ်အမိန့်ကြောင့် ကြောက်လန့်သွားကာ ဘောင်းဘီချွတ်ပြီးအိမ်တိုင်ကိုဖက်ထားလိုက်သည်။သီဟမောင်က လက်ကျန်ဘီယာကိုမော့လိုက်ပြီးသူ့ရဲ့ဝတ်ထားတဲ့ခါးပတ်ကိုဖျောင်းခနဲ့ဆွဲချွတ်လိုက်သည်။

ကျွန်တော့်ဆီကို အေးစက်စွာရောက်လာပြီး ကိုင်ထားတဲ့ခါးပတ်ကိုနှစ်ခေါက်ချိုးကိုင်ကာ ကျွန်တော့်ရဲ့ဖြူဖွေးလှသော် ဖင်ဖြူဖြူလေး ကို သူ့ရဲ့ယောင်္ကျားအားနဲ့လွှဲရိုက်ချလိုက်သည်။

ကျွန်တော်က သီဟမောင်ရဲ့တချက်လွတ်အမိန့်ကြောင့် ကြောက်လန့်သွားကာ ဘောင်းဘီချွတ်ပြီးအိမ်တိုင်ကိုဖက်ထားလိုက်သည်။သီဟမောင်က လက်ကျန်ဘီယာကိုမော့လိုက်ပြီးသူ့ရဲ့ဝတ်ထားတဲ့ခါးပတ်ကိုဖျောင်းခနဲ့ဆွဲချွတ်လိုက်သည်။ကျွန်တော့်ဆီကို အေးစက်စွာရောက်လာပြီး ကိုင်ထားတဲ့ခါးပတ်နဲ့

"ရွှမ်းးးးးးးး

'အားးးးးသေသေပါပြီ'

'ရွှမ်းးးးးးး'

'အားးးးးအမေ အမေရေ သေပါပြီ

'ရွှမ်းးးးရွှမ်းးးးရွှမ်းးးးးးး

'အဟင့်ဟင့်...အမေ အမေရေကယ်ပါဦး'

'မင်းအမေတမ‌နေနဲ့ မင်းအဖေဆုံးမတာခံစမ်းးးးး"

၇ချက်မျှရက်စက်စွာရိုက်ပြီးရပ်လိုက်တော့ မှ ကျွန်တော် မျက်ရည်များဖြင့် အိပ်ခန်းထဲပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ညရောက်တော့ ဒင်းကကျွန်တော့်ဘေးမှာအိင်္ကျီချွတ်နဲ့လှဲအိပ်လိုက်ပြီး သူမဟုတ်သလို့နဲ့ကတစ်ဖက်ကိုလှည့်နေတဲ့ကျွန်တော့်ခါးကိုဖက်လိုက်သည်။

"နေ့လည်က အရမ်းနာသွားလား ယုန်လေး ဟင်စိတ်ကောက်နေတာလား"

ကျွန်တော်ဘာမှမပြောပဲ သူ့ဘက်လှည့်လိုက်သည်။အမူးပြေသွားပုံရပြီးမျက်လုံးများကာမနီတော့ချေ။သူက ဒဏ်ကြေဆေးပုလင်းထဲကဆေးကိုလက်ဖဝါးမှာလိမ့်လိုက်ပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ရိုက်ခံထားရတဲ့ဖင်ကိုချွတ်ကာ ဖင်လေးကိုပွတ်ချေပေးကာလိမ်းပေးသည်။

"နာသေးလား ယုန်လေး ကိုကို့ကိုပြောဦးကွာ ပါးစပ်ပိတ်မနေနဲ့"

"နနည်းနည်းတော့စပ်နေသေးတယ် ကိုကို"

ကျွန်တော်စကားပြန်ပြောမှ သူ့မျက်နှာဝင်းပသွားသည်။

"နောက်ကျ ကိုကို့ကိုစိတ်တိုအောင်မလုပ်နဲ့နော် ကိုကိုလည်းမရိုက်ချင်ဘူး"

"အင်းပါကိုကိုရဲ့ ဝေယံနောက် ဘယ်သူနဲ့မှာ စကားမပြောတော့ပါဘူး"

ထိုအခါမှ သီဟမောင်ကကျေနပ်သွားပြီး သူ့ရဲ့ခါးပုံစကိုဖြေလျော့လိုက်သည်။သူ့ရဲ့၈လက်မခွဲလီးကြီးထောင်မတ်နေတာမြင်ပြီး ကျွန်တော်ကအလိုက်သင့်အောက်လျောလိုက်ပြီး ဒစ်ဖျားကြီးကို မြတ်နိုးစွာငုံ‌ေပးလိုက်သည်။

~~~~~

နောက်ရက်တွေမှာ ကျွန်တော့်အဖြစ်က ကိုယ့်အိမ်မှာကိုယ်နေပြီး သူ့ရဲ့အရိပ်အခြည်ကိုကြည့်ရတဲ့အဖြစ်ရောက်လာမိသည်။ သူဘီယာတွေသောက်ပြီး စိတ်အခြေအနေမကောင်းဘူးဆိုရင် ကျွန်တော့်မှာသူဘီယာမူးပြီးအိပ်ပျော်သွားတဲ့အထိစောင့်ကာအိမ်ထဲဝင်ရသည်။လုံးဝလင်ကြောက်မလိုဖြစ်နေသည်။

တစ်နေ့တော့ သီဟမောင်အပြင်သွားတုန်း အိမ်ထဲမှာအဝတ်လျှော်နေတဲ့အမေ့ကို ကျွန်တော်မေးကြည့်သည်။

"အမေ သားအမေ့ကိုမေးမလို့ ဟိုကောင် သီဟမောင်..ရည်းစားအသစ်ရနေပြီလား"

အဝတ်လျှော်နေတဲ့အမေက ကျွန်တော့်စကားကြားတော့ လျှော်နေရာမှ မလုံမလဲဖြစ်သွားပြီး

"မမရှိပါဘူးသားရဲ့ သားကဘာတွေကြားလို့လဲ"

"အကြားပါဘူး ခါတိုင်းဒီကောင်က ရည်းစားရှုပ်တဲ့ကောင် စော်နဲ့အဆင်မပြေဘူးဆို နေတိုင်းမူးလာလို့"

"အလုပ်ပင်ပန်းလို့နေမှာပါသားရယ် အမေတို့အလုပ်ကလူစုံတယ်လေ သားသူငယ်ချင်းပဲ ခွင့်ပြုလိုက်ပါ"

အမေကမှခွင့်ပြုပေးနေတာမလို့ ကျွန်တော်လည်းအတွန့်တတ်ဖို့စိတ်ကူးမရှိတော့ချေ။

သူလှည့်ထွက်သွားမည်အပြု အမေလျှော်နေတဲ့အဝတ်တွေကိုကြည့်လိုက်တော့ သီဟမောင်ရဲ့Lee ဂျင်းပန်အ‌နက်ရောင်ပင်ဖြစ်သည်။ဆပ်ပြာစိမ်ထားတာလည်း သီဟမောင်အဝတ်တွေဖြစ်ပြီး အတွင်းခံဘောင်းဘီဟုထင်ရသောအထည်အနက်ရောင်ပင်ပါနေသည်။

"အမေ ဒါ သီဟမောင်အဝတ်တွေမလား ထားလိုက်ထားလိုက် သားလျှော် အဲ ဟိုကောင်ပြန်လာရင်လျှော်ခိုင်းလိုက်မယ်"

"ရပ်တယ်သားရဲ့ အမေမပင်ပန်းပါဘူး ရေချိုးရင်းနဲ့မလို့ တစ်ခါထဲပြီးသွားအောင် သွားသွားသားကြိုက်တဲ့ဝက်သားပုန်းရည်ချက်ထားတယ်"

သီဟမောင်က အခုဆို အဝတ်တောင်မလျှော်တော့ခြေ အတွင်းခံကအစ ကျွန်တော်ကပဲလျှော်ရသည်။အခုအမေလျှော်နေတာမြင်မှ ကျွန်တော် မျက်နှာပူကာတားလိုက်သည်။ မီးဖိုချောင်ထဲထမင်းစားတော့လည်း ဝက်သားပုန်းရည်ကကျွန်တော့်ထက် သီဟမောင်ကပိုကြိုက်တာကိုသတိထားမိသည်။

~~~~~~~~~

တစ်ရက်မှာတော့ ကျွန်တော်က ကျောင်းပိတ်ရက်မှာမတွေ့တာကြာပြီဖြစ်တဲ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့မမျှော်လင့်ပဲဆုံမိသည်။

သူနဲ့ကသီဟမောင်လိုမခင်ပေမယ့် တော်တော်ရင်းနှီးတဲ့အထဲမှာပါသည်။သူက ကန်ထရိုက်တာတစ်ဦးဖြစ်ပြီးသူ့အဖေရဲ့ ဆောက်လုပ်ရေးကုမ္မဏီမှာအလုပ်ဝင်နေတာဖြစ်သည်။သူနဲ့ စကားစမြည်ပြောရင်း သူကကျွန်တော့်ကိုထူးဆန်းတဲ့မေးခွန်းကိုမေးလေသည်။

"ဝေယံ မင်းအမေနဲ့သီဟမောင်နဲ့က ဘယ်လိုပတ်သတ်တာလဲ"

"အင် ဘာကိုလဲ အမေနဲ့သီဟက အတူတူအိမ်ခြံမြေပွဲစားလုပ်တာလေ"

သူကခေါင်းရမ်းပြလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါကိုငါသိတယ် မင်းအမေနဲ့လည်းငါတို့ကလုပ်ငန်းချင်းဆက်စပ်နေတယ်လေ ဒီတော့ သတင်းအတိအကျမဟုတ်ပေမယ့် လူတွေတော်တော်များများပြောနေကြတာ"

သူကကျွန်တော့်အားပြောသင့်မပြောသင့်ချိန်နေပုံရသည်။

"ရတယ်သူငယ်ချင်း အားမနာနဲ့ပြောမှာသာပြော"

"စိတ်တော့မဆိုးနဲ့ မင်းအမေနဲ့သီဟမောင်နဲ့ညားနေကြတယ်လို့လူတွေကပြောနေကြတယ်"

ထိုစကားကြားတော့ ကျွန်တော့်စိတ်တိုသွားသည်။သီဟမောင်နဲ့ကျွန်တော်က မူလတန်းကတည်းကအိမ်မှာဝင်ထွက်သွားလာနေတာမလို့ သီဟမောင်က အမေ့ရဲ့နောက်သားတစ်ရောက်ဆိုရင်တောင်မမှားပေကျွန်တော်က ဟာသသဘောနဲ့ရယ်မောပြလိုက်သည်။

"ဟားဟား မဟုတ်ပါဘူးကွ ဒီကောင်က အခုငါနဲ့နေတာ မိသားစုလိုပဲ ငါ့အမေအတွက်လည်းသားတစ်ယောက်ထက်မပိုပါဘူး ပတ်ဝန်းကျင်ကပုံကြီးချဲ့တာပါ"

"ငါလည်းအဲ့ဒီလိုထင်တာပါပဲ ဒါပေမယ့်ဟိုတစ်နေ့ကသီဟမောင်နဲ့မင်းအမေ တိုက်ခန်းအငှားလာပြတော့ဒီကောင်ကR7စီးလာတယ်လေ ပြန်တော့ မင်းအမေကဒီကောင့်နောက်ကနေခါးဖက်လိုက်သွားတာတွေ့လို့ဆိုင်ကယ်ကမြင့်လို့ အန်တီကကိုင်ထားတာနေမှာပါ"

ထိုနေ့ကသူငယ်ချင်းပြောသည့်စကားများကိုနားထောင်ပြီး ကျွန်တော်စိတ်ထဲတနုံ့နုံ့နဲ့ဖြစ်နေသည်။အခုတလော သီဟမောင်က ကျွန်တော့်အပေါ်သာမက အမေ့ကိုလည်း သူ့လက်အောက်ငယ်သားသဖွယ်ပြုလိုက်တာကိုပါတွေးမိသွားသည်။အဲ့ဒီနေ့ကစနေနေ့ဖြစ်ပြီး ဒီကောင်သီဟမောင်ကဘောလုံးပွဲကြည့်နေရင်...အမေ့ကိုရေခဲသေတ္တာထဲကနေ ဘီယာဘူးယူခဲ့စမ်းလို့ ခိုင်းလိုက်တာကို ကျွန်တော် အခန်းထဲကကြားမိလိုက်တာကိုပင်ဖြစ်သည်။

~~~~~~~~~

ထိုရက်မှစ၍ အမေနဲ့သီဟမောင်ရဲ့အပြုအမူတွေကိုသေချာစောင့်ကြည့်နေမိသည်။ ရက်အတန်ကြာကြည့်မိတော့လည်း သူတို့နှစ်ယောက်က ကျွန်တော့်မျက်မြင်မှာတော့ သာမာန်အတိုင်းပဲဆက်ဆံတာဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်ကသာအစိုးရိမ်လွန်နေတာဖြစ်မည်ဟုတွေးမိသည်။

စိတ်ခုမိတာကတော့ သီဟမောင်ရဲ့အဝတ်အစားတွေကို အမေကကိုယ်တိုင်လျှော်ပေးတာပဲဖြစ်သည်။ကျွန်တော့်မှာ သီဟမောင်ရဲ့အဝတ်တွေကို အမေမလျှော်ရအောင် လုလျှော်နေရသည်။

တစ်ခါတစ်လေကိုယ့်က်ကိုတွေးမိတာက အမေ့အပေါ်စိတ်ပူတာလား သီဟမောင်အပေါ်သဝန်တိုမိတာလားမခွဲတတ်တော့ပေ။

စောင့်ကြည့်နေရင်းတစ်ခုထူးခြားတာက သီဟမောင်က ခါတိုင်းဆိုတစ်ပတ်ကိုလေးခါမလိုးရင်မနေနိုင်တဲ့အလိုးဘုရင်က  ဆယ်ရက်ကိုတစ်ခါတောင်မလိုးတော့ပေ။တစ်ခါတစ်လေကျွန်တော်အရမ်းခံချင်လို့မြူစွယ်တာတောင်မှ အလုပ်ပင်ပန်းတယ်အကြောင်းပြကာ မလိုးပေ။‌နောက်ပြီး ညဘက်သန်းခေါင်ကျော် နှစ်နာရီလောက်ဆို သီဟမောင် အိပ်ရာကနေမကြာခဏဆိုသလိုထသွားတတ်ပြီးတစ်နာရီခွဲနှစ်နာရီလောက်မှပြန်ရောက်လာတတ်သည်။ကျွန်တော်မေးကြည့်တော့ ဘောလုံးပွဲစဉ်တွေကနှစ်နာရီထိုးမှလာလို့ကြည့်နေကြောင်းပြောသည်။အခန်းထဲကနေ ဘောလုံးပွဲကလာတဲ့အသံတွေကြားနေရတာကြောင့် ကျွန်တော်ကဟုတ်မှာပဲလို့ပဲတွေးလိုက်သည်။

တစ်ရက်မှာတော့ ကျွန်တော်ကျောင်းကနေ နေ့တစ်ဝက်နဲ့အိမ်အပြန်မှာတော့ အိမ်ရှေ့မှာ သီဟမောင်ရဲ့ R7ကို ရပ်ထားတာတွေ့လိုက်ရပြီးကျွန်တော်ပျော်သွားမိသည်။ခြေသံမကြားအောင်လုပ်ပြီး ဒီနေ့တော့ ဒီဘဲကြီးနဲ့ဝအောင်ခံလိုက်မည်ဟုတွေးကာအထဲသို့ဝင်လာခဲ့သည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(07)

ကျွန်တော်အထဲကိုအသာဝင်လိုက်တော့ ဧည့်ခန်းထဲမှာလည်းဘယ်သူမှမရှိပေး အိပ်ခန်းထဲမှာလားဟုရှာသော်လည်းမရှိတာကြောင့် သီဟမောင်အပြင်သွားနေတာဖြစ်မည်ဟုတစ်ချက်တွေးလိုက်ပြီး အခန်းထဲဝင်ကာနားမည်အလုပ်မှာ ရေချိုးခန်းထဲကနေသီဟအသံကိုကြားလိုက်ရသည်။

ကျွန်တော်က သီဟမောင်ရေချိုးနေတာဖြစ်မည်ဟုတွေးလိုက်ပြီး အသာလေးကပ်သွားလိုက်သည်။

ရေချိုးခန်းက ရေပန်းကောလူတစ်ယောက်စာ ရေချိုးကန်လေးပါပါသည်။ငယ်ငယ်က သီဟမောင်နဲ့ကျွန်တော်က ထိုကန်လေးထဲမှာ တုံးလုံးချွတ်ကာရေချိုးကြပြီးတစ်ခါတစ်လေ အမေကနှစ်ယောက်လုံးကိုဆပ်ပြာတိုက်ပေးတတ်သည်။

အခုကြီးလာတော့ သီဟမောင်က ကလေးစိတ်မပျောက်ပဲ ထိုကန်လေးထဲမှာစိမ်ပြီး ဆပ်ပြာတိုက်ပေးရသူကကျွန်တော်ဖြစ်လာသည်။ ကျွန်တော်ကလည်းသူ့ရဲ့ကြွက်သားတွေရင်ဘတ်မွှေးတွေကော ကိုင်ရတာမလို့ မညည်းမညူတိုက်ပေးလေ့ရှိသည်။

ကျွန်တော်က အနားကပ်လာလေ သီဟမောင်က တစ်ယောက်ယောက်နဲ့စကားပြောနေသံကြောင့် ဟနေသောတံခါးမှတဆင့်အထဲသို့ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။

"နေ့လည်က ဟိုကောင့်ကိုကျွန်တော်ဆွဲထိုးတော့မလို့..ခွေးသူတောင်းစားက ကျွန်တော်ရှိနေတာကို ခေါ်တော်တသိန်းနဲ့လာကြည့်နေတယ်"

သီဟမောင်က ထုံးစံအတိုင်း ရေကန်ထဲမှာ စိမ်ကာဇိမ်ခံနေရင်းပြောလိုက်သည်။အမေက ရေကန်ဘေးမှာထမီရင်လျားနဲ့ သီဟမောင်ရဲ့ရင်ဘတ်ပေါ်သို့သူမလက်ဖဝါးနဲ့ဆပ်ပြာတိုက်ပေးနေတာကိုမြင်လိုက်ရတော့ ကျွန်တော့်တမျိုးဖြစ်သွားပြီးလန့်သွားသည်။

ငယ်ငယ်က အမေကသူနဲ့သီဟမောင်ကိုတိုက်ပေးဖူးတာမှန်သော်လည်း အခုလို သီဟမောင်လိုလူပျိုအရွယ်ကြီးကိုတိုက်ပေးနေတာမြင်တော့ စိတ်ထဲမွန်းကျပ်လာသည်။

"မလုပ်ပါနဲ့ကွယ် သူခမျှယိုင်နဲ့နဲ့ရယ်မင်းတစ်ချက်ထိုးစာမရှိဘူး အောင်သိန်းဆိုတဲ့ကောင်က မျက်လုံးကခပ်ဆွေဆွေရယ် ငါ့ကြည့်တာမဟုတ်ပါဘူး"

"ဘာလဲ ခင်ဗျားက သူ့ထိတော့နာတာလား"

သီဟမောင်က အမေ့ကိုခပ်မာမာပြောလိုက်တာကိုအမေကစိတ်ဆိုးပုံမရချေ။ကျေတောင်နပ်နေသည်ဟုထင်သည်။

"အမလေး မနာရဲပါဘူးတော့် ရှင့်ကိုကြောက်နေရတာကိုးဟွန်း"

အမေကပြောရင်းသီဟမောင်ရဲ့ကြွက်သားလက်မောင်းတွေကိုပွတ်သတ်ကာတိုက်နေလိုက်သည်။သီဟမောင်ကတော့ အမေပြောတာကျေနပ်သွားပြီး အမေ့ရဲ့ဆပ်ပြာနဲ့ပွတ်သတ်မှု့ကိုကျေနပ်စွာခံနေသည်။

ထိုနောက်အမေ့လက်တွေကရေအောက်ကသီဟမောင်ရဲ့ခါးအောက်ကိုဆင်းသွားသည်။

"ခစ်ခစ် ဒါကြီးကောတိုက်ပေးရမှာလား ဆပ်ပြာကိုပြောတာ"

"တိုက်ချင်တာတိုက်ဗျာ"

သီဟမောင်က မျက်လုံးမှိတ်ကာဇိမ်ခံရင်ပြောလိုက်သည်။ အမေက ရေအောက်ကနေ ထိထိမိမိကိုင်တွယ်မိဟန်နဲ့သူမမျက်လုံးမှာအားရကျေနပ်နေဟန်တူသည်။

"ခစ်ခစ်ခစ် မင်းဟာကြီးကလည်းသန်လိုက်တာကွာ"

"ဝုန်းးးးးးဗွမ်းးးး"

ရုတ်တရက်သီဟမောင်ကရေကန်ထဲကနေထလိုက်ပြီးသူ့ရဲ့ကြွက်သားအပြိုင်းပြိုင်းနဲ့eight packs ကြီးနဲ့ခြေသလုံးပေါင်တန်ကြီးကတဆင့်ရေမှုန်များဖြာကျလာပြီး သူ့ရဲ့စံချိန်မှီအကြောတပြိုင်းပြိုင်းနဲ့၈လက်မခွဲလီးညိုကြီးက အမေမျက်နှာရှေ့မှာခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့်ရှိနေသည်။

"ဟင်..သီသီဟမောင်က အအတွင်းခံတောင်ဝတ်မထားပါလား စောစောကအအမေနှိုက်နေတာ..."

အမေကသူ့ရဲ့မျက်နှာရှေ့တည့်တည့်မှာရှိနေတဲ့ ၈လက်မခွဲလီးညိုကြီးကို မျက်တောင်မခတ်ကြည့်နေသည်။သီဟမောင်က သူ့ရဲ့ခါးကိုအမေ့မျက်နှာဆီသို့ကော့ထားပြီး သူ့ခေါင်းကရေများကိုခါနေသည်။

သူ့ရဲ့တောင့်တင်းသန်မာနေတဲ့လီးညိုကြီးက အမေ့မျက်နှာနဲ့နှစ်လက်မသာလိုတော့သည်။ အမေက သူ့ရဲ့၈လက်မခွဲလီးတန်ကြီးဆီတစ်ချက်မှအကြည့်မလွဲပဲ သီဟမောင်ရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းနဲ့၈လက်မခွဲလီးညိုကြီးအား သူမရဲ့ညာလက်နဲ့အရင်းကနေဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ထိုနောက်ညင်သာစွာပွတ်သတ်လိုက်ပြီးသီဟမောင်ကို မော့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ခစ်ခစ် လက်နဲ့တောင်ဆုပ်လို့မဆန့်ဘူးနော် ဒါကြီးကဘယ်လောက်ကိုင်ကိုင် အသည်းယားစရာကြီး"

သီဟမောင်က ဘာမှပြန်မပြောပဲအောက်တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဆံပင်ပေါ်ကရေကိုဆက်ခါနေသည်။အမေက လီးညိုကြီးဆီအာရုံပြန်ထားလိုက်ပြီး နှစ်လက်မသာကွာတော့သည့် အမေ့နှုတ်ခမ်းလေးကပွင့်ဟလာတာကိုမြင်လိုက်ရသည်။

"No no no no အမေ ဒါ ဒါ တော်မဖြစ်ဖူးနော်မမလုပ်ပါနဲ့no no no"

ကျွန်တော် လာမယ့်အရေးကိုကြိုမြင်နေတာကြောင့် တီးတိုးရေရွတါနေမိသည်။အမေက သူမရဲ့နှုတ်ခမ်းရဲရဲလေးကိုဟလိုက်ပြီး သီဟမောင်ရဲ့ကြက်ဥအရွယ်အစားရှိတဲ့ဒစ်ဖျားကြီးကာ ညှင်သာစွာထွေးပွေ့လိုက်သည်။

"သွားပြီ..အအမေ  အမေ သီဟမောင်ရဲ့ လီးကိုစုပ်လိုက်ပြီညအအမေရယ် အမေမွေးမှ အမေ့သားအရွယ်လေ"

ကျွန်တော်ကျေကွဲစွာရေရွတ်လိုက်ပေမယ့် အမေကတော့ပြုစားခံရသလို့ သီဟမောင်အား အကောင်းမွန်ဆုံးသော blow jobကိုစတင်ပေးနေတော့သည်။

"အအအွတ်အွတ်အစ်အစ်အအဟွတ်တွတ်အွတ်အအ..အဟစ်ဟစ်အွတ်အစ်အစ်အွတ်အွတ်အအဟွတ်"

အမေ့ရဲ့ အငမ်းမရ တံတွေးများက လီးညိုကြီးမှတဆင့်ဂေါက်သီးအရွယ်အစားဥနှစ်လုံးကိုပါစိုရွဲသွားသည်အထိ Deep throat ပေးကာ စုပ်ပေးနေတာကိုကြည့်ပြီး အမေကသီဟမောင်ကိုစုပ်ပေးနေတာ ပထမဆုံးအကြိမ်မဟုတ်ဖူးဆိုတာ ကျွန်တော်နားလည်လိုက်သည်။

သီဟမောင်ကတော့ ခေါင်ပေါ်ကရေစက်များပြောင်သွားပြီမလို့ အမေခေါင်းကိုကိုင်ကာ ပါးစပ်ကိုစတင်လိုးနေသည်။

"အအအွတ်အွတ်အစ်အစ်အအဟွတ်တွတ်အွတ်အအ..အဟစ်ဟစ်အွတ်အစ်အစ်အွတ်အွတ်အအဟွတ်"

"အားရက်စ်...အိုး..ဟုတ်တယ်စုပ်စမ်း...ကောင်းလိုက်တာကွား ငါ့လီးကိုစုပ်တဲ့အထဲမှာ မင်းကဒုတိယမြောက်အကောင်းဆုံးပဲ ရက်စ်"

သီဟမောင်က deep throat ပေးနေတဲ့အမေ့ကို သူ့ရဲ့ဆီးခုံမွှေးတွေဆီဖိကပ်လိုက်ကာပြောလိုက်သည်။အမေက သူ့ရဲ့ဖိကပ်မှု့ကြောင့်အသက်လုရှုလိုက်ရပြီးမကျေမနပ်နဲ့သီဟမောင်ကိုကြည့်လိုက်သည်။

"ဒုတိယဟုတ်လားဟွန်း.. ပထမကဘယ်ကောင်မလဲ"

"ဟဲဟဲရှိတယ်..မင်းမနာလိုလို့မဖြစ်တဲ့သူ ကဲဆက်စုပ်စန်းပါမင်းကိုဘယ်သူမေးခွန်းထုတ်ခိုင်လဲ"

"အအအွတ်အွတ်အစ်အစ်အအဟွတ်တွတ်အွတ်အအ..အဟစ်ဟစ်အွတ်အစ်အစ်အွတ်အွတ်အအဟွတ်"

အမေ့မှာသဝန်တိုချိန်တောင်မရပဲ သီဟမောင်ရဲ့အလိုကိုဆက်ဖြည့်ဆည်းလိုက်ရသည်။ထိုနောက်သီဟမောင်က အမေ့ကိုဆွဲထူကာ ထမီရင်လျားကိုချွတ်ပစ်လိုက်တော့ အမေ့ရဲ့ကျန်းမာထွားကျိုင်းသည့်ရွှေဘိုမင်းကြိုက်ခန္တာကိုယ်ကြီးကိုမြင်လိုက်ရသည်။

အမေက ကလေးတစ်ယောက်အမေမုဆိုးမဆိုပေမယ့် ခန္တာကိုယ်ကို အမြဲထိန်းသိမ်းတာကြောင့် Ranway modelတွေနဲ့တောင်ယှဉ်လို့ရသည့် body,မျိုးရှိသည်။ဝင်းဝါသော အသားအရည် ဖြောင့်ဆင်းတောင့်တင်းသောပေါင်တဲ ကျစ်လစ်သောခါး နက်မှောင်သောဆံကေသာနဲ့ နို့ကြီးနှစ်လုံးက ဖရဲသီးအသေးစားလောက်ရှိပြီး တွဲမကျပဲအမြဲတင်းအိနေသည်။

သီဟမောင်က အမေ့ခန္တာကိုယ်ကို ကျားတစ်ကောင်လို ရဲဝံ့စွာကြည့်ပြီးခြေထောက်ကနေချီလိုက်သည်။

"ကဲစုပ်လို့အားရပြီဆိုရင် လိုးဖို့အချိန်ကျပြီ"

ထိုအခါမှ သူတို့နှစ်ယောက်ရေချိုးခန်းထဲကထွက်တော့မှာသိလိုက်ရပြီး မျက်ရည်များနဲ့ကျွန်တော့်အခန်းဆီသို့ပြေးဝင်ကာ ချောင်တစ်နေရာမှာငိုနေလိုက်သည်။

စိတ်ထဲမှာလည်းအလွန်ကြေကွဲနေပြီး တစ်ယောက်ကအမေတစ်ယောက်က ချစ်ရသူဖြစ်နေတော့ဘယ်သူ့အပြစ်တင်ရမှန်းမသိဖြစ်နေသည်။ ရုတ်တရက် အခန်းထဲကိုသီဟမောင်က အမေ့ကိုချီပြီးဝင်လာတော့ ကျွန်တော် ကန့်လန့်ကာနောက်ကိုအမြန်ပြေးပုန်းနေလိုက်သည်။

သီသမောင်က အမေ့ကို ဘုန်းခနဲ့အိပ်ယာပေါ်ပစ်ချလိုက်တော့်အမေကအိပ်ယာပေါ်မှာ ပက်လက်လှန်ကျသွားပြီး အမေ့ရဲ့ဖရဲသီးအလတ်စားအရွယ်နို့ကြီးနှစ်လုံးက အထက်အောက်တုန်ခါသွားသည်။

ထိုအခါမှ သူတို့နှစ်ယောက်ရေချိုးခန်းထဲကထွက်တော့မှာသိလိုက်ရပြီး မျက်ရည်များနဲ့ကျွန်တော့်အခန်းဆီသို့ပြေးဝင်ကာ ချောင်တစ်နေရာမှာငိုနေလိုက်သည်။စိတ်ထဲမှာလည်းအလွန်ကြေကွဲနေပြီး တစ်ယောက်ကအမေတစ်ယောက်က ချစ်ရသူဖြစ်နေတော့ဘယ်သူ့အပြစ်တင်ရမှန်းမသိဖြစ်နေသည်။

အခုမှအမေ့ရဲ့စောက်ဖုတ်ကြီးကိုရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်လိုက်ရသည်။အောကားတွေထဲကလို မဲသဲရွဲပြဲမနေပဲ blackedထဲက မင်းသမီးလို စပက်က တင်းအိကာဖောင်းဖောင်းလေးဖြစ်နေပြီး ဆီးခုံပေါ်အအမွှေးကလည်းမကြမ်းတမ်းပဲ ညီညီညာညာနုနုလေးတွေဖြစ်သည်။

အမေကဆုံးသွားတဲ့အဖေကလွဲရင် ဘယ်ယောင်္ကျားနဲ့မှမပတ်သတ်ဖူးတာကြောင့် စပက်ကအပျိုလေးပမာဖြစ်နေသည်။သီဟမောင်ဆိုတဲ့ကျားကြီးကတော့ အမေ့ရဲ့စောက်ဖုတ်ကြီးနဲ့တုန်ခါနေတဲ့နို့ကြီးနှစ်လုံးကိုမျက်စိကျွတ်မတတ်ကြည့်ပြီး အိပ်ယာပေါ်သို့ခုန်တတ်ကာအမေ့ရင် ကျစ်လစ်နေတဲ့ခါးကိုသူ့ရဲ့သန်မာတဲ့ပေါင်တန်ကြီးနဲ့ခွထည့်ကာ အမေ့ရဲ့နို့နှစ်လုံးကို စတင်ကိုင်တွယ်တော့သည်။

"သီဟရယ် အန်တီ့အခန်းထဲပဲသွားမယ်လေ အခုသားပြန်လာရင် အကုန်ရှုပ်ကုန်မယ်"

အမေကညုတုတုလေးပြောလိုက်ရင်းသီဟမောင်ရဲ့ရင်ဘတ်ကြွက်သားတွေနဲ့ရင်ဘတ်မွှေးများကို ရင်းနှီးစွာသူမလက်နဲ့ပွတ်သတ်နေသည်။

"လျှာမရှည်စမ်းပါနဲ့ ကျုပ်လိုးချင်တဲ့နေရာလိုးမယ်..ငယ်ငယ်ကတည်းကခင်ဗျားဒီအခန်းထဲဝင်ပြီး ကျုပ်နဲ့ဝေယံကို ပုံပြင်လာပြောပြကတည်းက ကျုပ်ကလိုးချင်နေတာ"

သီသမောင်ကပြောပြီးလက်တစ်ဖက်နဲ့ညာဘက်နို့ကိုဆုပ်ကာညစ်နေပြီး ဘယ်ဘက်နို့ကို နို့မပြတ်သည့်ကလေးပမာ အားပါးတရစို့တော့သည်။ထိုအခါမှ သီဟမောင်သူ့အမေကိုငယ်ငယ်ကတည်းကမှန်းနေသည့်အထန်ကောင်မှန်းသိလိုက်ရသည်။

အမေကတော့ဆက်မပြောတော့ပဲ သီဟမောင်ရဲ့လက်နဲ့ပါးစပ်အောက်မှာတဟင်းဟင်းဖြစ်နေသည်။

"ပြွတ်ပြွတ်ပြွတ်ပြတ်အစ်အစ်ကောင်းလိုက်တဲ့နို့ကြီး..တင်းအယ်နေတာပဲ ခင်ဗျားတော်တယ် ဘယ်ကောင်နဲ့မမတွေ့ပဲကျုပ်အတွက်ထိမ်းပေးထားတာ"

"အဟင်းဟင်းဟင်းအိုအိုအင့်အင့်ကောင်လေးရယ်..မင်းစို့တာ အန်တီနို့တွေပြတ်ထွက်တော့မှာပဲအဟင့်ဟင့်"

"မတတ်နိုင်ဘူး ပြွတ်ပြွတ်ပြတ်ပြတ်အစ် ခင်ဗျားနို့ကြီးတွေက ကျုပ်လိုးဘူးသမျှစော်တွေထက် အဆတစ်ရာသာတာကိုး"

နှစ်ယောက်သား ပြောနေတဲ့စကားတွေက ကျွန်တော့်ရဲ့ဝမ်းနည်းနေတဲ့စိတ်ဆန္ဒကိုပြင်းပြစေသည်။

သီဟမောင်က ကျွန်တော့်အမေရဲ့နို့ကိုနာရီဝက်ခန့်ကြာသည့်အထိဘယ်ညာစို့ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သီဟမောင်က သူ့ရဲ့ရင်ဘတ်ကြွက်သားများနဲ့ အမေ့ရဲ့ဖရဲသီးပမာနို့နှစ်လုံးကိုပြားပြားဝတ်သွားအောင်ဖိလိုက်တော့ အမေ့ပါးစပ်က အင့် ခနဲ့ထွက်လာပြီးနှစ်ဦးသားအကြည့်စုံပြီး သီဟမောင်ရဲ့နှုတ်ခမ်းများအအမေ့ရဲ့နူးညံ့ပြီးနီဆွေးနေတဲ့နူတ်ခမ်းပေါ်သို့ကျကာကွဲကွာနေတဲ့ချစ်သူပမာ ပြင်သစ်အနမ်းများအဆက်မပြတ်ရွာသွန်းလိုက်သည်။

ထိုအနမ်းတွေအပေါ် ကျွန်တော်ရူးသွပ်ဖူးသည်။ထိုအနမ်းတွေအောက်မှာကျွန်တော်ဘာမဆိုစတေးဖို့အတွက်ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။အခုတော့ ထိုအနမ်းများက အမေကအရသာခဲမြည်းစမ်းနေရပြီဖြစ်သည်။

အတန်ကြာနမ်းပြီးတဲ့အချိန်မှာသီဟမောင်ကအောက်သို့နိမ့်ဆင်းသွားပြီး အမေ့ရဲ့ပေါင်ကြားကစောက်ဖုတ်ကြီးဆီသို့မျက်နှာရောက်သွားသည်။

ထိုအခါမှသီဟမောင်အမေ့ကို လျှာအစွမ်းပြတော့မယ်ဆိုတာနားလည်လိုက်သည်။သီဟမောင်က အသန့်ကြိုက်သူဖြစ်ပြီးတော်တန်ရုံလျက်မပေးချေ။ကျွန်တော်ကြုံဖူးသလောက်ဆို စော်နှစ်ယောက်လောက်သာ သူလျက်ပေးတာခံဖူးသည်။စောက်ပက်နံနေရင် စောက်ဖုတ်အမွှေးထူရင် စောက်ဖုတ်ကြီးကရွဲပြဲနေရင်တို့ဆိုသူကဝေးဝေးကရှောင်သည်။အမေ့ရဲ့စပက်ကိုတော့သူလျက်ဖို့ပြင်နေချေပြီ။ကြည့်နေရင်းမှာပဲ သီဟမောင်က အမေ့ရဲ့ပေါင်နှစ်ဖက်ကိုကိုင်ပြီ သူ့ရဲ့ရှည်လျားတဲ့လျာကြီးနဲ့စတင်လျက်ကာမွှေတော့သည်။

"အားးးအဟင့်ဟင့် ကောင် ကောင်းလိုက်တာအားးအို"

သီဟမောင်ရဲ့ licking skillအောက်မှာ အမေကလူးလွန့်နေပြီး စောက်ရည်များရွဲကာ နေပြီး အငမ်းမရလျက်နေတဲ့သီဟမောင်ကလည်း သူတစ်ခါလျက်လိုက်တိုင်း သူ့ရဲ့အောက်ကစံချိန်မှီ၈လက်မခွဲလီးတန်ကြီးက အမေ့ကိုလိုးချင်လွန်းလို့တစ်ဆက်ဆက်တုန်နေသည်။

ကြာလာတော့ အမေခမျှဈာန်လျောတော့သည်။     

"သားးး သားးအန်အန်တီ မမရတော့ ဘူးအဟင့်..သားရယ် အန်တီ့ကိုလိုးပေးပါတော့"

အမေ့လိုအိန္ဒြေသိက္ခာကြီးမားတဲ့သူက သားအရွယ်လေးအပေါ်အခုလိုတောင်းဆိုလိပ်မည်ဟုကျွန်တော်မထင်ထားပေ။

သီဟမောင်က သူ့အားတောင်းဆိုနေသောအမေ့ကိုလှောင်ပြုံးတစ်ချက်ပြုံးလိုကိသည်။

"သားလို့ခေါ်ပြန်ပြီ ခင်ဗျားတောင် ကျုပ်မယားဖြစ်နေတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ ပြန်ပြင်ခေါ်စမ်း..ငါစိတ်ကျေနပ်ရင်ကောင်းကောင်းဒီခန္တာကိုယ်ကြီးနဲ့ချစ်ပွဲဝင်ပေးမယ်"

သီဟမောင်ရဲ့အကြပ်ကိုင်မှု့ကြောင့် ခံချင်လွန်းလို့အရှိန်တတ်နေသည့်အမေမှာ ဟန်မဆောင်နိုင်တော့ချေ။

"ယောယောင်္ကျားရယ် မိန်းမိန်းမကိုလိုးပေးပါတော့..ယောင်္ကျားရဲ့ အယုအယတွေမိန်းမခံချင်လှပြီ"

"ဒီလိုမှပေါ့ မိန်းမရယ် မိန်းမကို ဟောဒီယောင်္ကျားတစ်ဆုံးထိချစ်ပေးမယ်လာခဲ့"

သီဟမောင်က အမေ့ရဲ့ပေါင်နှစ်ဖက်ကြားမှာဒူးထောက်ပြီးသူ့ရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းနဲ့မာန်ဖီနေတဲ့၈လက်မခွဲလီးတန်ကြီးရဲ့ကြက်ဥအရွယ်ဒစ်ဖျားကြီးကိုစတင်ကာ အမေ့ရဲ့လှပဖောင်းတင်းပြီးအရည်ရွှဲနေတဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီးရဲ့အဝကိုတယ်လိုက်သည်။

အမေမှာ ခံချင်လွန်းလို့ခါးပင်ကော့ပေးလိုက်သည်။ သီဟမောင်က ခံချင်လွန်းလို့ကြွတတ်လာခါးကိုသူ့ရဲ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ကိုင်ကာ တဖြည်းဖြည်းချင်းစတင်သွင်းလိုက်သည်။

"အားးးးးအဟင့်ဟင့်အိုးးးးအားးးးလိုးလိုက်စမ်းပါယောင်္ကျားရယ်အဟင့်ဟင့်အားးးးးး"

ကျွန်တော့်အား ၉လလွယ်၁၀လမွေးကာ ထွက်လာခဲ့ရတဲ့စောက်ဖုတ်ကြီးက အခုတော့ ကျွန်တော်မြတ်နိုးတပ်မက်ရတဲ့ လီးတန်ညိုကြီးက တဖြည်းဖြည်းတအိတအိနဲ့ဝင်ရောက်သွားကာသိမ်းပိုက်နေတဲ့ပုံကိုကြည့်ပြီး စိတ်ထဲဝမ်းနည်းသလို ထိုလီးကြီးရဲ့အလိုးဒဏ်ကိုခံနေရတဲ့အမေ့ကိုလည်း ပထမဆုံးအကြိမ်မ‌နာလိုသွားသည်။

နောက်ဆုံးအကြောတပြိုင်းပြိုင်းနဲ့၈လက်မခွဲလီးညိုကြီးက အမေ့ရဲ့တင်းကြပ်လှတ‌ဲ့စောက်ဖုတ်ထဲမှာပျောက်ကွယ်ဝင်ရောက်သွားပြီး သီဟမောင်ရဲ့ဆီးခုံမွှေးနဲ့ အမေ့ရဲ့ဆီးခုံမွှေး နှစ်ခုထိမိသွားသည့်အထိပူးကပ်ကာ သီဟမောင်ကစိမ်ထားပြီး သူ့လီးတန်ကြီးအားညစ်ထားသော အမေ့ရဲ့စောက်ဖုတ်အတွင်းသားများရဲ့ဆုပ်ညစ်မှု့ကို အားပါးတရခံစားနေသည်။

အလားတူ သီဟမောင်ရဲ့ကြီးမာတောင့်တင်းလှသောလီးတန်ကြီးရဲ့ပြည့်ကြပ်မှု့အရသာကို အမေကလည်းစတင်ခံစားနေသည်။

ထိုနောက်အမေ့ခါးကိုကိုင်ကာ စတင်လိုးပွဲဆင်တော့သည်။   

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..ကောင်းလိုက်တာကွာ အရသာရှိလိုက်တဲစပက်ကြီး

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..အဟင့်အားးးးအိုအဟင့်အားးးးးးယောင်္ကျားရယ်"

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..ကောင်းလားမိန်းမ...အားးးရက်စ်အိုးးးယောင်္ကျားလိုးပေးတာကြိုက်လားဟင်အားးးးး"

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း"

အမေ့ရဲ့စပက်ထဲကို သီဟမောင်ရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းနဲ့၈လက်မခွဲလီးတန်ကြီးက ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်ဝင်ထွက်နေပြီး ဂေါက်သီးအရွယ်ဥကြီးနှစ်လုံးကည်းအမေ့စောက်ဖုတ်ကို လီးတန်ကြီးအရင်းထိဝင်သည့်အကြိမ်တိုင်းအမေ့ဖင်ကို တဖြန်းဖြန်းရိုက်ခက်နေသည်။သီဟမောင်မှာခါးကိုင်တဲ့လက်ကိုလွှတ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့မျက်စိရှေ့မှာလှုပ်ခါနေတဲ့ အမေရဲ့ဖရဲသီးအရွယ်တင်းအိနေတဲ့နို့နှစ်လုံးကို အမိအရကိုင်ကာ လိုးချက်များကိုအရှိမြင့်လိုက်သည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..ကောင်းလိုက်တာ မိန်းမရယ် မင်းစိတ်ထဲမှာ ယောုံကျားဆိုတာငါပဲရှိတယ်လို့တွေးထားနော်"

"အားးးးးအိုးးးးအဟင့်ဟင့်..မိန်းမမှာ ဝေယံ့အဖေရယ်..ယောင်္ကျားရယ်ပဲပတ်သတ်ဖူးတာပါအဟင့်ဟင့်..တခြားစိတ်မကူးရဲပါဘူး"

သီဟမောင်က အမေ့အားလိုးနေရင်းရမ္မက်ကြီးစွာနဲ့ပြောလိုက်သည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..ဝေယံအဖေတောင်ငါကဖြစ်နိုင်ရင်သတ်ချင်တာ..စကားထဲထည့်မပြောနဲ့တော့ ဒီနေကစပြီး ငါကမင်းလင်ဖြစ်သလို မင်းကငါ့မယားပဲ ဒီခန္တာကိုယ်ဟာငါ့မူပိုင်ပဲကြားလား'

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း"

"ကြားကြားပါတယ် ယောင်္ကျားအားးးးးအိုအဟင့်ဟင့်..နန်းဝေက အခု‌ကိုကိုသီဟမောင်ရဲ့မူပိုင်ပစ္စည်းပါ"

ထိုနောက်သီဟမောင်က လေးဘက်ထောက်ကာသူ့ရဲ့ရင်ဘတ်မွှေးများနဲ့အမေ့ရဲ့နို့နှစ်လုံးကိုဖိလိုက်ပြီးလက်နှစ်ဖက်က အမေ့ရဲ့လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကိုကာသူရဲ့အ‌‌ေကြာတပြိုင်းပြိုင်းနဲ့၈လက်မခွဲလီးတန်ကြီးကိုမိမိရရအဆုံးထိဆောင့်ကာအဆက်မပြတ်လိုးရင်အောက်မှာအလူးအလဲခံကာ ကာမဂုဏ်ကြားနစ်မြောနေသည့်အမေ့ကိုထပ်မံမေးလိုက်သည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..နန်းဝေ ဒီနေ့ကစပြီး မင်းလင်ကဘယ်သူလဲ"

"အဟင့်ဟင့် ကိုကိုသီဟမောင်ပါ နန်းဝေယောင်္ကျားကကိုကိုသီဟမောင်ပါရှင့်"

သီဟမောင်က အမေ့ရဲ့အဖြေအောက်မှာကျေနပ်စွာနားထောင်ပြီး အချက်နှစ်ဆယ်ခန့်ဆက်တိုက်လိုးလိုက်သည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..ဒီနေ့ကစပြီး မင်းတို့အိမ်ရဲ့ အိမ်ထောင်ဦးစီးကဘယ်သူလဲ"

"အားးးအိုအဟင့် ကိုကိုသီဟမောင်ပါ နန်းဝေရဲ့လင်ပါ သူက man of the houseပါ ဒီအိမ်ရဲ့အရှင်သခင်ပါ"

သီဟမောင် ထပ်မံအချကါး်၃၀နီးပါးလိုးလိုက်ပြီးအမေ့ရဲ့နို့နှစ်လုံးကလည်းသီဟမောင်ရဲ့ရင်ဘတ်အောက်မှာပြားဝပ်ကာ အမေ့ရဲ့မျက်နှာကို စူးရဲစွာကြည့်လိုက်သည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..ငါကအိမ်ထောင်ဦးစီးဆိုတော့ မင်းတို့ကဘာတွေလဲ"

"အားးးအဟင့်ဟင့် မိန်းမကအိမ်ထောင်ရှင်မပါ ယောင်္ကျားကိုပြုစုရမှာမိန်းမတာဝန်ပါ ဝေယံက ယောင်္ကျားရဲ့သားပါ ဝေယံမလိမ္မာတာရှိရင် ဆုံးမနိုင်ပါတယ်"

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း'

'ဟုတ်ပြီ အိမ်ထောင်ဦးစီးတစ်ယောက်ရဲ့တာဝန်ကို အခုပဲစတင်ဆောင်ရွယ်မယ် ဝေယံအထီးကျန်နေတာကြာပြီ သူ့အတွက်ညီလေးတစ်ယောက်အခုပဲမွေးအောင် မင်းလင် သီဟမောင်က အခုပဲဆောင်ရွက်မယ်ဟေ့'

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း"

နောက်ဆုံးမှာတော့ အချက်၁၀၀ကျော်အမေ့ကိုဆက်တိုက်လိုးပြီး သူ့ရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းထနေတဲ့၈လက်မခွဲလီးကြီးကို အဆုံးထိသွင်းကာ ဆီးစပ်နှစ်ခုပူးကပ်လိုက်ပြီး အမေ့ရဲ့သားအိမ်ထဲကို သီဟမောင်က ငါးမိနစ်ကြာသည့်အထိ မျိုးစေ့များတစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ်ပက်ဖြန်းကာဇိမ်ယူနေလိုက်သည်။

အမေကလည်း သူမစောက်ခေါင်းထဲရောက်လာတဲ့ လီရည်ပူပူများကိုခံစားရင်း ချွေးများရွဲနေတဲ့ သီဟမောင်ရဲ့ eight packs ကြီးကို အားပါးတရကိုင်နေသည်။

နှစ်ဦးသားတင်းကြပ်စွာပွေ့ဖက်ရင်း သီဟမောင်ကအမေ့ရဲ့နို့နှစ်လုံးကို ရင်ဘတ်နဲ့ဖိကာအသားယူလိုက်ရင်း

"ဝေယံ ပြန်လာရင်ဖွင့်ပြောလိုက်မယ် မိန်းမ မင်းအမေနဲ့ငါ ညားနေပြီလို့"

သူ့စကားကြားတော့ အမေကမျက်လုံးပြူးကာခေါင်းရမ်းလိုက်သည်။

"နေပါဦး ယောင်္ကျားရယ် ကလေး ဝမ်းနည်းသွားပါလိပ်မယ် စာမေးပွဲကလည်းနီးပြီ သူကျောင်းပိတ်အောင်စောင့်ပါဦးနော်"

"အေးပါ ကျောင်းပိတ်တာနဲ့ ဝေယံငါမင်းသူငယ်ချင်းမဟုတ်တော့ဘူး မင်းအဖေဖြစ်သွားပြီလို့ပြောလိုက်မယ်"

"ဟွန်းတော်တော်အဖေဖြစ်ချင်နေတာ"

"ဝေယံငယ်ငယ်က သူကကိုကိုတို့အိမ်လာတိုင်း အဖေအရမ်းလိုချင်တာလေ သူ့ဆန္ဒပြည့်သွားတာပေါ့"

ကျွန်တော်မရှိဘူးထင်ပြီးနှစ်ယောက်သား ပူးလျက်သားစကားတွေဖောင်ဖွဲ့ရင်း အမေနောက်ဆုံးပြောလိုက်တဲ့စကားကြောင့်ကျွန်တော်မျက်လုံးပြူးသွားသည်။

"မိန်းမတော့ သားကိုဘယ်လိုမျက်နှာနဲ့ကြည့်ရမလဲမသိဘူး သူကြိုက်နေတဲ့ကောင်လေးကို မိန်းမကလုယူခဲ့တာဆိုတော့"

ထိုအခါမှအမေက ကျွန်တော်နဲ့သီဟမောင်ဖြစ်နေမှန်းသိသိနဲ့ဝင်လုံးခဲ့တာကိုသိရလိုက်တော့သည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(08)

ထိုနောက်ကျွန်တော် ဝမ်းနည်းကြေကွဲစွာဖြင့်အခန်းထဲကထွက်လာပြီး အပြင်မှာဘီယာဆိုင်မှာ ကုစားနေလိုက်သည်။အူရိုင်းဖြစ်တာကြောင့် သုံးဘူးလောက်သာသောက်နိုင်ပြီး အိမ်ပြန်လာခဲ့သည်။

"ဟယ်သား ပြန်လာတာနောက်ကျလှချည်လား ဟင်သား သောက်လာတာလား"

သနပ်ခါးအဖွေးသားနဲ့ လှပနုပျိုပြီးပျော်ရွှင်နေတဲ့အမေ့ကို ကျွန်တော်ရင်နာစွာကြည့်မိလိုက်သည်။ပြောချင်တ‌ဲ့စကားတွေအများကြီးရှိပေမယ့် ငယ်ငယ်လေးကတည်းက အိမ်ထောင်မပြုပဲရှေ့ကနေမားမားရပ်ပေးခဲ့တဲ့အမေ့ကိုပြန်လည်တွေးမိပြီး ကျွန်တော်ပြောဖို့စကားလုံးများရပ်တန့်သွားမိသည်။

အမေလည်းသွေးသားနဲ့မိန်းမသားတစ်ယောက်မလို့သီဟမောင်လို ယောကင်္ျားပီသပြီး အပြုအစုကောင်းသူကို ဘယ်သူကလက်လွှတ်ချင်မှာလဲလို့တွေးမိသည်။ သူအထဲဝင်လိုက်တော့ ဟန်ချက်ပြတ်ကာလဲမည်အလုပ် ဘယ်အချိန်က ရောက်လာမှန်းမသိသော သီဟမောင်က ကျွန်တော့်ရဲ့ခါးကိုဖက်ကာထိန်းလိုက်သည်။ချက်ချင်းကျွန်တော်ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး အိပ်ခန်းထဲသို့ဒယိမ်းဒယိုင်ဝင်သွားတော့သည်။

"ခါတိုင်းဒီကလေး ဒီလိုမသောက်ဖူးပါဘူး စာများမလိုက်နိုဂ်လို့လား"

အမေက သီဟမောင်ကိုမေးလိုက်တော့ သီဟမောင်ကပုခုန်းတွန့်ပြသည်။ထို့နောက် ဒေါ်နန်းဝေကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး

"မူးနေတာတော်တော်များပုံပဲ ညကျ မင်းအခန်းကူးလာခဲ့မယ်နော်"

"ဟာမလာပါနဲ့ နေ့လည်ကဒဏ်ကအခုထိနာနေတာမရပါဘူး"

"ဟဲဟဲ ဘယ်သူကလိုးမယ်ပြောလို့လဲ ကိုယ့်မိန်းမကိုယ်ဖက်အိပ်ချင်လို့"

"ဟွန်း အရမ်းအသားယူတာပဲ ဖက်အိပ်ရင်တော့လာခဲ့..မနက်မိုးမလင်းခင်တော့ပြန်သွားနော် နှိုးစက်ပေးထားမယ်"

သီဟမောင် ကဒေါ်နန်းဝေရဲ့ခန္တာကိုယ်ကိုတပ်မက်စွာကြည့်လိုက်ပြီး ဝေယံအခန်းထဲဝင်လာခဲ့သည်။

ဝေယံ့ဘေးမှာအိပ်လိုက်ပြီး ဒီကောင့်ကိုညမလိုးရတာတစ်ပက်ကျော်ပြီဆိုတာတွေးမိပြီး စာမေးပွဲမပြီးခင်ထပ်လိုးပေးဦးမှလို့တွေးလိုက်သည်။သူ့အဖေဖြစ်သွားရင်နောင်လိုးဖို့မလွယ်ဆိုတာသိလိုက်တာမို့ပင်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

မနက်အိပ်ယာထတော့ ကျွန်တော့်ခေါင်းတွေကိုက်ခဲနေပြီးအမူးမပြေသေးပေ။နာရီကြည့်လိုက်တော့ မနက်8နာရီပဲရှိနေသည်။ ကျွန်တော့်ဘေးမှာတော့သီဟမောင်က ထုံးစံအတိုင်း အိင်္ကျီချွတ်ထားပြီစအတွင်းခံတစ်ထည်နဲ့အိပ်ပျော်နေသည်။အရင်တုန်းကဆို ကျွန်တော်သူ့ရဲ့eight packsတွေ ရင်ဘတ်ကြွက်သားတွေနဲ့ရင်ဘတ်မွှေးတွေကိူထိကိုင်ကာအချိန်ဖြုန်းနေခဲ့သည်။

ယခုတော့ ကျွန်တော်ထိချင်စိတ်သိပ်မရှိတော့ ။ အခန်းပြင်ထွက်တော့ အမေက မီးဖိုချောင်ထဲမှာချက်ပြုတ်နေတာကိုမြင်လိုက်ရသည်။အရင်တုန်းကဆိုသားအမီနှစ်ယောက်နေမြင့်မှထပြီး လမ်းထိပ်ကဆိုင်မှာတစ်ခုခုဝယ်စားလိုက်ရုံသာ အခုအမေက သူ့ရဲ့လင်တော်မောင်လေးပူပူနွေးနွေးစားဖို့အတွက် ပဲပြုတ်ဆီဆမ်း ဆိတ်သားခြောက်ဖုတ် ပေါင်မုန့်ကြက်ဥကြော် ကော်ဖီစသည်ဖြင့်စုံနေသည်။

"သား သားနိုးလာပြီလား မျက်နှာသစ် ရေချိုးလိုက်လေ ပြီးရင်တစ်ခါတည်း မနက်စာပြင်ထားတယ်သွား"

"ဟုတ်ကဲ့အမေ.."

ပြင်ထားတဲ့မနက်စာတွေက ကျွန်တော့်အတွက်မဟုတ်မှန်းသိသော်လည်း အမေ့ရဲ့ကြင်နာမှု့ကိုမြင်လိုက်ရတဲ့အတွက် မျက်ရည်ဝဲလာပြီး ရေချိုးခန်းထဲဝင်ကာ ရေမိုးချိုးကာအဝတ်လဲပြီး မီးဖိုချောင်ထမင်းစားခန်းထဲသို့ဝင်လိုက်သည်။

ပြီးတော့ကျွန်တော်ထိုင်နေကြ နေရာမှာထိုင်ဖို့ပြင်လိုက်တော့ အမေက

"သားရေ မင်းသူငယ်ချင်းသွားနှိုးလိုက်ဦးလေ..ခဏနေအမေပွဲတစ်ပွဲချိန်းထားတာရှိလို့"

လင်ဖြစ်သူလေး စားချိန်နောက်ကျမှာဆိုးလို့ကျွန်တော့်ကိုအလိမ္မာသုံးပြီးခိုင်းလိုက်တာ ကျွန်တော်သိတာပေါ့။ ကျွန်တော်ကခေါင်းကိုငြိမ့်ပြီး ခွေးသေဝက်သေအိပ်နေသော သီဟမောင်ရဲ့လက်မောင်းအိုးကြီးကိုကိုင်ကာနိုးလိုက်သည်။

"ကို...သီဟ ထတော့ အမေက မနက်စာအေးကုန်လိပ်မယ်တဲ့"

ထိုအခါမှ အင်းအဲနဲ့နိုးလာပြီးထလာသည်။ထိုနောက်ကျွန်တော်က အမေပြင်ပေးသောမနက်စာကိုစားနေပြီးခဏအကြာမှာတော့ မျက်နှာသစ်ပြီး သီဟမောင်ရောက်လာပြီး စားပွဲထိပ်ကခုံပေါ်အရန်သင့်ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ အမေက သူ့ရှေ့ပန်းကန်တွေကိုတွန်းပို့ပေးလိုက်တော့ သီဟမောင်က အမေ့အားတစ်ချက်ပြုံးလိုက်ပြီး အားပါးတရစားတော့သည်။

အခုမှသတိထားမိတာက သီဟမောင်ထိုင်နေတာကအရင်တုန်းကကျွန်တော့်အဖေထိုင်ခဲ့တဲ့နေရာဖြစ်ပြီးအခုတော့ သူကပိုင်နိုင်စွာနေရာယူနေချေသည်။

"ဝေယံ မင်း မနေ့ကတော်တော်လစ်လာတာပဲ ကျောင်းသားကအဲ့ဒီလောက်မသောက်ရဘူးလေကွာ...မင်းအမေစိတ်ပူနေမှာပေါ့"

သီဟမောင်က အာ‌ဏာပါတဲ့အသံနဲ့ပြောတော့ "အဲ့ဒီတော့ လီးဖြစ်လား" ဟုပြောလိုက်ချင်ပေမယ့် အမေ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်ကာသက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အမေ မနေ့ကသူငယ်ချင်းတွေနဲ့ စုံသွားလို့ နောက်မဖြစ်စေရဘူး"

အမေက သီဟမောင် ကျွန်တော့်ကိုနားချတာကိုကြည့်ကာကျေနပ်နေပြီး ကျွန်တော့်ခေါင်းကိုပွတ်လိုက်သည်။

"ရပါတယ် ငါ့သားကလိမ္မာပါတယ် သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ပဲကွယ်"

"မကောင်းတဲ့သူငယ်ချင်းတွေဆို မပေါင်းနဲ့နော် ဝေယံ"

ဆက်လက်အာဏာပေးနေတဲ့သီဟမောင်ကိုကြည့်ကာနောက်တော့သည်းမခံနိုင်မှာစိုးတာကြောင့် ကျွန်တော်လက်စသတ်ကာထွက်လာလိုက်သည်။အခန်းထဲရောက်တော့ အမေက သီဟမောင်ကိုပြောတာကြားဖြစ်အောင်ကြားလိုက်သေးသည်။

"ယောင်္ကျားကလည်း။ကလေးက အပေါင်းအသင်းရှိမှာပေါ့ အဲ့ဒီလောက်မချုပ်ချယ်ပါနဲ့ ပြီးတော့ရည်းစားထားရင်ထားပါစေ"

"မရပါဘူး ဒီကောင် မကောင်းတဲ့ကောင်တွေနဲ့တိုးရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ ငါစိတ်မချပါဘူး"

"ဟွန်း အမေကော သားကော လက်မလွှတ်ချင်ဘူးပေါ့ တော်တော်လောဘကြီးတာပဲ"

"ဘာလဲ အခုကတည်းကသဝန်တိုနေပြီလား ဟားဟား"

နားပါးတဲ့ကျွန်တော် သူတို့တိုးတိုးပြောတာကိုကြားနေရသည်မလို့ကျောင်းကိုသာအမြန်လစ်ခဲ့သည်။

~~~~~~~~~~~~~~~

နောက်ရက်တွေမှာ ကျောင်းနဲ့စာကြည့်တိုက်မှာသာအချိန်ကုန်လေ့ရှိသည်။ကျောင်းရောက်တော့ ကျွန်တော်စာကိုသာမဲလုပ်နေပေမယ့် အိမ်ကိုပဲစိတ်ရောက်နေမိသည်။

မင်းသန့်ပြောသလို straight တစ်ယောက်ကိုကြိုက်ရတာ ဒုက္ခများပြီးပူလောင်မှန်းကျွန်တော်သိလာရသည်။အခုနောက်ပိုင်းမှာတော့ အမေနဲ့သီဟမောင်ကပိုမိုအတင့်ရဲလာကြသည်။ရက်ကွက်ထဲမှာတောင်အတူတွဲလာသွားကြပြီး တစ်ခါတစ်လေခါးဖက်တောင်သွားကြသည်ဟု ကျွန်တော့်အားလာပြော‌တဲ့သူပင်ရှိသည်။

အိမ်မှာကျတော့ အမေကအနေအထိုင်ဆင်ခြင်ပေမယ့် သကောင်သားက ကျွန်တော်ရှိနေတာတောင်အမေ့ကို ဟိုပစ္စည်းယူပေးဒီပစ္စည်းယူပေးနဲ့ ထိုင်ရာကမထခိုင်းလေ့ရှိသည်။အဆိုးဆုံးခံစားရတဲ့အချိန်ကတော့ ညဘက်ကျွန်တော်တရေးနိုးအိပ်သည့်အချိန်ပင်ဖြစ်သည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~

ကျွန်တော်သေးပေါက်ချင်တာနဲ့နိုးလာတော့ ညနှစ်နာရီရှိပြီဖြစ်သည်။ဘေးမှာသီဟမောင်ကိုမတွေ့တော့ဘောလုံးပွဲသံကိုကြားမှကျွန်တော်သက်ပြင်းချကာအိမ်သာဘက်ကိုသွားကာသေးပေါက်လိုက်သည်။

သေးပေါက်ပြီး အိမ်ရှေ့ကရေခဲသေတ္တာထဲကရေသောက်ဖို့သွားလိုက်သည်။ဧည့်ထဲကဘောလုံးပွဲကစားနေသည့် tvဖန်သားပြင်ကိုကျွန်တော်တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။သို့သော် သီဟမောင်ကိုမတွေ့ချေ။

ကျွန်တော်စိတ်တွေလေးလံလာပြီး အမေ့ရဲ့အိပ်ခန်းဆီသို့လျှောက်သွားလိုက်သည်။အခန်းတံခါးပွင့်နေတာမလို့ ဘောလုံးပွဲသံကဆူညံနေပေမယ့် အခန်းထဲကအသံကိုတော့ကောင်းစွာကြားရသည်။

"ဖေ‌ျာင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..အားးးအအအဟင့်အဟင့်အိုအိုအားးအဟင့်ဟင့်"

အသားချင်းထိရိုက်သံနှင့်အတူ ကြည့်လိုက်တော့သီဟမောင်ရဲ့အဝတ်အစားများက အမေ့ရဲ့ကုတင်နားမှာပုံကျနေပြီး အမေ့ရဲ့အဝတ်တွေကလည်းမနီးမဝေးမှာရှိသည်။

သီဟမောင်က တစ်ချိန်က ကျွန်တော့်အဖေအိပ်ခဲ့ဖူးသည့်အိပ်ယာပေါ်မှာ ပက်လက်လှန်ကာအမေက သီဟမောင်ရဲ့ငယ်ရွယ်နုပျိုတောင့်တင်းလှသည့်ကြွက်သားအပြည့်နဲ့ကိုယ်ပေါ်ကိုသူမရဲ့ဖြောင့်ဆင်းလှတဲ့ပေါင်တံနဲ့ခွထားကာ မြင်းစီးသည့်အနေအထားနဲ့သီဟမောင်ရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းနဲ့၈လက်မခွဲလီးတံညိုကြီးကို သူမရဲ့စောက်ဖုတ်ကြီးနဲ့ဝါးမြိုကာ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့စည်းစိမ်ကိုခံစားနေသည်။

"ဖေ‌ျာင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..အဟင့်ဟင့် ယောင်္ကျားရယ်အားးးအိုအိုအဟင့်"

သူမရဲ့သွယ်လျသောလက်ချောင်းလေးများက သီဟမောင်ရဲ့ စက်ဆီကျလှသောရင်ဘတ်မွှေးများကိုကိုင်ကာ သူမဖင်ကြီးကိုကြွကာစည်းချက်ညီညီဆောင့်နေသလို သီဟမောင်ကလည်း အမေရဲ့ဖရဲသီးပမာကြီးမားလှသောနို့ကြီးနှစ်လုံးကိုင် အောက်ကနေ မနားတမ်းဆောင့်ကာ ယောင်္ကျားကောင်းတစ်ယောက်အဖြစ်စွမ်းဆောင်နေသည်။

"ဖေ‌ျာင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..ကောင်းလားမိန်းမ...ဟင် ယောင်္ကျားလို့း‌တာကောင်းလား"     

"ဖေ‌ျာင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..အဟင့်ဟင့်ကောင်းတယ်ယောင်္ကျားအကောင်းဆုံးပဲ"

သီဟမောင်က အောက်ကနေမော်တာတပ်ထားသလိုဆက်တိုက်ဆောင့်ရင်းထပ်မေးလိုက်သည်။

"ဖေ‌ျာင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..မိန်းမ..ဝေယံ့အဖေနဲ့ ယောင်္ကျားနဲ့ဘယ်သူယောင်္ကျားပီသလဲ"

"ဖေ‌ျာင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..အားးးးအဟင့်ဟင့် ယောင်္ကျားကပိုယောင်္ကျားပီသတာပေါ့ ဝေယံ့အဖေရဲ့လီးက၄‌လက်မတောင်မပြည့်ဘူးလီတိုလေးခစ်ခစ်"

အမေကအဖေ့ကိုနိုမ်လိုက်တဲ့စကားကြောင့်ကျွန်တော်အံ့ဩသွားသည်။သည်အရွယ်ထိအဖေ့မကောင်းကြောင်းမပြောဖူးတဲ့အမေက အခုလင်ငယ်လေးရှေ့မှာတော့ပြောတတ်နေပြီဖြစ်သည်။

အမေ့စကာစအဆုံးမှာ သီဟမောင်က အမေ့စောက်ဖုတ်ထဲလီးကြီးစိမ်ထားပြီးရုတ်တရက်ထထိုင်ကာအမေ့ရဲ့ခါးကိုဖက်ကာ သူ့ရဲ့ရင်ဘတ်နဲ့နို့နှစ်လုံးကိုဖိလိုက်ပြီး အမေ့ကိုပြင်သစ်အနမ်းတွေပေးလိုက်သည်။

"ဟာဟားဒါကြောင့် ဝေယံက လီးတိုပြီး အသုံးမဝင်တော့ ယောင်္ကျားလိုလီးကြီးတဲ့သူဆီမှာဖင်လာခံရတာမဆန်းတော့ပါဘူး"

"ယောင်္ကျားနော် သူများသားကိုမညာမတာလိုးတုန်းကလိုးပြီးအခုမှကလေးကို ဟွန်း"

အမေက ကျွန်တော့်ကိုကာကွယ်ပြောလိုက်တော့ သီဟမောင်က အမေ့ရဲ့ခန္တာကိုယ်ကို သူ့ရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်း၈လက်မခွဲလီးကြီးတပ်ရပ်သားအနေအထားနဲါ ဖက်ရွက်လေးပမာမချီလိုက်ပြီး မွေ့ယာပေါ်မက်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒီမင်းသားဖင်ထဲ မညာမတာဝက်ထားတဲ့လီးကြီးကိုမင်းကိုယ်တိုင်ပဲ အလိုးခံချင်ခဲ့တာမလား"

"ဖေ‌ျာင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း"

သီဟမောင်က အမေ့ရဲ့ခါးကိုကိုင်ကာမက်တပ်ရပ်ကာ မညာမတာစတင်လိုးတော့သည်။

"အားးးအဟင့်ဟင့်အဲ့အဲ့ဒီတုန်းက ယောင်္ကျားက မိန်းမချောင်းနေမှန်းသိလို့ သားကို မညာမတာလိုးပြနေတာမလားအားးးးးးအဟင့်ဟင့်"    

"ဖေ‌ျာင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း"

အစကမသိပါဘူး နောက်တော့ ငါနဲ့မင်းရဲ့သားလိုးတဲ့အချိန်လာလာချောင်းတာကိုရိပ်မိတယ်လေ ဝေယံကတော့မသိပါဘူး မင်းအဓိကချောင်းတာငါ့လီးကြီးမလား ဟားဟား"

သီဟမောင်က ပြောရင်း အမေအားဆက်တိုက်ဖြုတါတော့်သည်။သီဟမောင်ရဲ့လိုးချင်တွေအောက်မှာအမေမှာကော့ခံနေရသည်။

"ဖေ‌ျာင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..နောက်ပြီးနောက်ရက်တွေ မင်းမျက်လုံးက ငါ့ခါးအောက်မှာမကြာမကြာလာကြည့်တယ်လေ"

"အားးးးအဟင့်ဟင့် ယောင်္ကျားလီးကြီးက အရမ်းကြီးတာကိုးခစ်ခစ်"

အမေက သီဟမောင်ရဲ့လိုးကွက်တွေမှာသာယာရင်းပြန်ပြောသည်။သီဟမောင်က အမေ့ရဲ့စောက်ဖုတ်ကြီးကိုအဆက်မပြတ်ထောင်းရင်း

'ဖေ‌ျာင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း'

နောက်တစ်ရက်ကျတော့ မင်းတစ်ယောက်ထဲအခန်းထဲမှာ ထိုင်ပွတ်ပြီးညည်းနေတာနဲ့ ငါအဝတ်တွေအကုန်ချွတ်ပြီး ကူရပေးရမလားလို့မေးပြီးဝင်လာတော့....."

သီဟမောင်ကအဆက်မပြတ်ခပ်နာနာဆောင့်ထည့်လိုက်ရင်း

"ဖေ‌ျာင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..မင်းကိုယ်တိုင်ပေါင်ကားပေးလိုက်တာပဲလေ"

"အားးးးအဟင့်ဟင့်အိုအစ်အင်းးးးးးး"

နောက်ဆုံမှာတော့ သီဟမောင်က သူ့လီးကြီးကို‌အမေ့စောက်ဖုတ်ထဲဖိကပ်လိုက်ပြီး မျိုးစေ့များကို ၅မိနစ်ကြာသည့်အထိကြဲထည့်လိုက်တော့သည်။

~~~~~~~~~~

ဒီလိုနဲ့ စာမေးပွဲကြီးလည်းပြီးသွားပြီမလို့ ကျွန်တော်စိတ်တွေလေးလံနေမိသည်။သီဟမောင်နဲ့အမေနဲ့ဖြစ်တာသိပြီးနှစ်လကျော်သည့်အထိ ကျွန်တော်သီဟမောင်နဲ့ မလိုးဖြစ်တော့ချေ။သီဟမောင်က နှစ်ခါလောက် ကျွန်တော့်အားလိုးဖို့ကြိုးစားသော်လည်းနေမကောင်းတာကိုအကြောင်းပြပြီး ရှောင်ထွက်ခဲ့သည်။

ဒီနေ့လည်းအမေက အပြင်သွားပြီး သီဟမောင်က ဘီယာသောက်နေသည်။ သူဘာအတွက်ကျန်ခဲ့တာလဲဆိုတာသိနေသည်မလို့ ကျွန်တော်အိပ်ခန်းထဲမှာတိတ်ဆိတ်စွာထိုင်စောင့်နေစဉ်သူဝင်လာသည်။

"ဝေယံ ငါ မင်းကိုတစ်ခုပြောစရာရှိတယ်သေချာနားထောင်"

"ဘာပြောမလို့လဲ သားကိုလိုးရတာအားရလို့ အမေကိုပြောင်း‌လိုးနေတဲ့အကြောင်းလား"

ကျွန်တော်က ‌ရင်ထဲအောင်းထားသမျှဖွင့်ချလိုက်မယ်ဟုတေးကာပြောလိုက်သည်။

"ဟင် ဟေ့ရောင်မင်းဘာပြောလိုက်တယ်"

"ကြားတဲ့အတိုင်းပဲ စည်းမစောင့်တဲ့ခွေးသူတောင်းစား ရော့ လက်သီးစာမြည်းစမ်း"

ကျွန်တော်ကသူ့အနားကပ်ကာလက်သီးနဲ့ထိုးလိုက်ပေမယ့် သူ့အရပ်၆ပေ၃လက်မကျော်ကြီးကို ကျွန်တော့်အရပ်၅ပေ၅လက်မကမမီပဲသူ့ရဲ့မေးဖျားလေးသာလျှပ်ထိသွားသည်။

သီဟမောင်ကအံ့အားသင့်စွာကြည့်လိုက်ပြီးဒေါသထွက်ဟန်ဖြင့်

"ငါလိုးမသား မင်းကများငါ့ကို..."

သီဟမောင်က ကျွန်တော့်ရဲ့ဖြူနုနေတဲ့လက်ကောက်ဝတ်ကိုလိမ်ကာအိပ်ယာပေါ်သို့တွန်းလိုက်ပြီး ကျွန်တော်ပက်လက်လှန်ကျသွားသည်။

သီဟမောင်က သူ့ကိုယ်ကြီးနဲ့ကျွန်တော့်ကိုခွက သူ့ရဲ့သန်မျာသောလက်နဲ့လည်ပင်းကိုတင်းကြပ်စွာညစ်ထားသည်။

"ဟုတ်တယ် ငါမင်းအမေကိုလိုးနေတယ်ဘာဖြစ်လဲ..သူလည်းမုဆိုးမ ငါကလူပျို လူလွတ်တွေလိုးတော့လီးဖြစ်လား"

"အစ်ခွေးသူတောင်းစားလွှတ်စမ်းငါ့ကိုအာအစ်"

ကျွန်တော်ကရုန်းဖို့ကြိုးစားပေမယ့်ခန္တာကိုယ်ကဆင်နဲ့ဆိတ်လိုကွာနေတာမလို့ လှုပ်၍ပင်မရချေ။

"ငါလိုးမသားလေး ပြောလေကဲလေပါလား မကြာခင်ဖြစ်လာမယ့်မင်းအဖေသစ်အနေနဲ့ကောင်းကောင်းဆုံးမပေးမယ်"

သူ့လက်များကပိုမိုတင်းကြပ်လာတော့ ကျွန်တော်ကြောက်လန့်သွားပြီးမျက်ရည်ဝဲလာသည်။ကျွန်တော်မျက်ရည်ဝဲတာမြင်မှ သူကအနည်းငယ်ဖြည်လျော့လိုက်သည်။

"နေစမ်းပါဦး ငါ့ကိုဘာလို့စည်းမစောင့်ဘူးပြောတာလဲ"

"မင်းသူငယ်ချင်းရဲ့အမေကိုလိုးတာ စည်းမစောင့်တာမဟုတ်လို့ဘာလဲ"

ကျွန်တော်က သီဟမောင်ကိုကြောက်ပေမယ့်အော်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုငါပြန်မေးမယ် မင်းကောငါ့အဖေနဲ့လိုးတာစည်းစောင့်တာလား"

ထ်ုအခါမှကျွန်တော်မျက်လုံးပြူးသွားသည်။ဦးကျော်စွာနဲ့လိုးတာဘယ်လိုသိသွားပါလိပ်ဟုတွေးနေသည်။

"ငါသိပ်သိတာပေါ့ မင့်ငါ့အဖေဆီမှာဖင်ခံနေတုန်းကတော့ စည်းဆိုတဲ့စကားလုံးကိုတွေးမိလား..အခုမင်းကငါ့အဖေနဲ့လိုးတယ် ငါကမင်းအမေနဲ့ပြန်လိုးတယ် ဟုတ်ပြီလား"

ကျွန်တော်ပြောစရာစကားမရှိတော့ချေ။

"မင်းအမေက ငါ့ကိုမှာထားတယ် ဝေယံမလိမ္မာရင် အဖေတစ်ယောက်အနေနဲ့ဆုံးမပေးပါတဲ့ ဒီနေ့မင်းကိုငါဆုံးမပေးရမယ်"

သီဟမောင်က ကျွန်တော့်အပေါ်ကဆင်းလိုက်ပြီးသူ့ရဲ့ခါးပတ်ကိုဖျောင်းခနဲ့ချွတ်လိုက်တော့သည်။ သီဟမောင်က ကျွန်တော့်အပေါ်ကဆင်းလိုက်ပြီးသူ့ရဲ့ခါးပတ်ကိုဖျောင်းခနဲ့ချွတ်လိုက်တော့သည်။

~~~~~~~~~~~

အပိုင်း (၂) ဆက်ရန် >>>>>>