လျှို့ဝှက်ချက် ကိုယ်စီ (စ/ဆုံး)
ရေးသားသူ - goldhand125
အခန်း - ၁
ညနေနေဝင်ချိန် လမ်းမပေါ်တွင် ကားတစ်စီး ပြေးနှင်နေသည်။ ကားထဲတွင် လူလေးယောက်ရှိသည်။ ကားမောင်းနေသူမှာ အသက် ၂၅ နှစ်ခန့်ရှိသူ ကျော်မြင့် ဖြစ်သည်။ သူ့ဘေးမှာ သူ့မရီး ဒေါ်ခင်စောလှ ၊ အနောက်ခန်းတွင် သူ့မိန်းမနှင်းဝေဝေနှင့် သူ့အကိုဦးထွန်းမြင့်တို့ လိုက်ပါလာသည်။
သူ့အကိုမှာ တက္ကသိုလ်တစ်ခုရဲ့ ကျောင်းဆရာ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ကျောင်းခနနားတုန်း သူတို့မိသားစု ခရီးထွက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကားစထွက်တော့ ကားမူးတတ်သော သူ့မရီးက ခေါင်းခန်းတွင်လိုက်ပါလာသည်။ ပါလာသောခြင်းကို ဘေးခုံတင်ထားသဖြင့် ဂီယာတံနား ပေါင်လာကပ်နေသည်။
“မောင်လေး ဂီယာထိုးရတာ အဆင်ပြေလား ၊ အမခြင်းကို အလယ်ချလိုက်မယ်လေ”
"တော်ပြီအမ ခြင်းနဲ့ဆိုပိုပြီး ကပ်သပ်တယ်"
မြို့ထွက်စကို လမ်းဖြူးနေသောကြောင့် ဘာမှမဖြစ်။ လမ်းတစ်ဝက်လောက်မှာ ချိုင့်ပိုများလာသဖြင့် ဂီယာချိန်းရင်း ပေါင်ကိုထိမိသည်။ အစပိုင်းတွင် ခါးကိုလိမ်၍ ရှောင်နေသော်လည်း ကြာတော့မရှောင်နိုင်တော့။ ဒီတိုင်းပင်ထားလိုက်တော့သည်။
ဒေါ်ခင်စောလှမှာ ကုမ္ပဏီတစ်ခုရဲ့ CEO တစ်ဦးဖြစ်သည်။ မျိုးရိုးစဥ်ဆက် ချမ်းသာလာသော သူဌေးသမီးဖြစ်တာနှင့်အညီ ငယ်ကတည်းကအလုပ်ကြမ်း မလုပ်ဖူးသောကြောင့် ရှိရင်းစွဲအသက်ထက် ပိုပြီးငယ်ဟန်တူနေသည်။ အသက် ၃၅ နှစ်ရှိပြီ ဖြစ်သော်လည်း ၂ဝကျော် ဟုသာထင်ရသည်။ ရုပ်ရည်မှာလည်း တော်တော်ချောပြီး အရပ်မြင့်မြင့်ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်လှသည် ။ အထူးသဖြင့် သူ့မရဲ့ဖင်တွေဟာ ကြီးပြီးကိတ်ထနေသည်။ ဒေါက်ဖိနပ်စီးပြီး ပွဲသွားပွဲလာတက်သည့် အချိန်မျိုးဆို ယောက်ျားသားများ၏ မျက်လုံးများမှာ သူမဖင်တွင်သာ ကပ်နေသည်။
ပိုက်ဆံချမ်းသာသော်လည်း အမှီခိုကင်းသောမိန်းမဖြစ်တာနှင့်အညီ တစ်နှစ်ပတ်လုံးအလုပ်ရှုပ်နေသဖြင့် နားရသည်မရှိ။ အခု ကုမ္ပဏီမှာ အလုပ်ပါးတုန်း သူ့ယောက်ျားလည်း ကျောင်းပိတ်ထားတာနှင့် တိုက်ဆိုင်သဖြင့် ခရီးထွက်ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ခရီးထွက်ခါနီး သူ့မတ်တို့လင်မယားကော အားနေသဖြင့် လိုက်ခဲ့လေသည်။
ယခုကားပေါ်မှာ သူ့မတ်က ဂီယာထိုးသလိုနှင့် ပေါင်ကို လာကိုင်ထားသည်။ အစကမသိမသာ ထိနေသော်လည်း ညအမှောင်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာပေါ်တင် ကိုင်ထားသည်။ ဆိတ်ကြည့်သော်လည်းမလွတ်။ သူမလက်သည်းသာနာသွားသည်။ သူ့မယောက်ျားကိုလည့်ကြည့်ရာ အိပ်ပျော်နေသည်။
လက်ကပေါင်ရင်းထိတက်လာသည်။ သူ့မလက်နှင့်တွန်းသော်လည်း ယေက်ျားအားမို့ မယှဥ်နိုင်။ မျက်ရိပ်ပြသော်လည်း ဂရုမစိုက်။ သူမစောက်ပတ်ကိုဘောင်းဘီပေါ်မှ အုပ်ကိုင်လိုက်သောကြောင့် အသံမထွက်မိအောင် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစိလိုက်ရသည်။ သူမယောက်ျား ကားနောက်မှာရှိသည်ဆိုသော အသိကြောင့် စောက်ရည်များစိမ့်ထွက်လာသည်။
"အကိုကြီး ဟော်တယ်ရောက်ပီ ၊ ထတော့"
ဟော်တယ်ဘယ်လိုရောက်ခဲ့မှန်းတောင်မသိ။ အထုတ်အပိုးများ ချပြီးကားပေါ်မှဆင်းသွားသော သူ့မတ်ကိုကြည့်ပြီး ဒေါ်ခင်စောလှ နှုတ်ခမ်းစူမိသည်။ကားပေါ်ကဆင်းတော့ ပေါင်ကြားကစေးကပ်ကပ်နှင့် အဆင်မပြေလှ။
နှစ်ယောက်အိပ်ခန်းနှစ်ခန်း ယူလိုက်၏။ အခန်းထဲရောက်တော့ ရေမျိူးအဝတ်စား လှဲကာ dinner ဆင်းစားကြသည်။ စားပွဲဝိုင်းရောက်တော့ သူ့မရီးမျက်နှာကို ကျော်မြင့်မကြည့်ရဲ ။ ကားပေါ်မှာတုန်းက သူလုပ်မိသည့်အရာအတွက် မျက်နှာပူမိသည်။ သူ့မရီးကြည့်တော့ပုံမှန်ပင်။
ကားပေါ်မှာကတည်းက တအားထန်နေတာ ။ dinnerမှာလည်း သူ့မရီးရဲ့ နောက်ပိုင်းကိုကြည့်ပြီး လီးတောင်နေတာ အောင့်တောင့်တောင့်ဖြစ်နေပြီ။ အခန်းထဲရောက်တော့ သူ့မိန်းမနှင်းဝေဝေကို သူ့မရီးအမှတ်နှင့် အတင်းဆွဲဖက်မိသည်။
“မောင် ဘာဖြစ်နေတာလဲ ၊ အတင်းပဲ"
"မမက ဒီဝတ်စုံလေးနဲ့ အရမ်း sexy ကျနေတာ ၊ မောင်မရတော့ဘူး တအားလိုးချင်နေပြီ”
ပြောမယ့်သာပြောရသာ သူ့မိန်းမနှင်းဝေဝေလည်း ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားကျလှသည်။ ယောဂဆရာမဖြစ်သောကြောင့် အသားရေကျစ်လှစ်သည်။ ခါးသေးသေး ၊ ရင်ကြီးကြီး ၊ ဖင်ကားထွက်နေသည်။ အထူးသဖြင့်နို့မှာ တော်တော်ကြီးသည်။ ယောဂလုပ်ခါနီး ကိုယ်ကြပ်ဝတ်ထားသည့် အခါမျိုးဆို ပြုတ်ကျတော့မလားထင်ရသည်။ ထိုနို့များနှင့် အသားညပ်လုပ်ပေးသည့် အချိန်များဆို နတ်ပြည်အလား။
ညားလာတာကြာပြီမို့စကားအများကြီး ပြောစရာမလို။ ကြမ်းပြင်ပေါ်ဒူးထောက်ပြီး လီးကို ကုန်းစုတ်လေသည်။
"မောင်....ဝေါင်း...လား"
မျက်လုံးလေးအပေါ်ဝင့်ကာ မေးသည်။ ပါးစပ်ထဲလီးထည့်ထားသဖြင့် စကားမမှီကလာနှင့်။
“အရမ်းကောင်း …မရဲ့ပုလွေကပိုပြီးကောင်းလာတယ်၊ အသားညပ်လုပ်ပေးဦး”
နှင်းဝေဝေ ကိုယ်ကိုအနည်းငယ်မြင့်ကာ လီးကို နို့နှင့်ညှပ်လိုက်သည်။ နို့ဖြင့်လီးကို ထုပေးရင့် ကြားကထွက်လာသော လီးထိပ်ကို လျှာဖျားလေးနှင့် လျက်ပေးသည်။
"အ..အီး....ရှီး မမ …မောင်ပြီးသွားလိမ့်မယ် ၊ လိုးစို့”
“မမ ဘယ်လိုနေပေးရမလဲ”
"ကုန်းပေး....အနောက်ကနေ ခွေးလိုးလိုးမယ်"
ကုတင်ပေါ်တက်ပီး ဖင်ကုန်းပေးသည်။ ယောဂဆော့ထားသော ဖင်သားများမှာ အနောက်သို့ကော့တက်လာသည်။ ဒေါ်ခင်စောလှမှာ အသားအရည်နူးညံ့အိစက်လှပြီး နှင်းဝေဝေမှာ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်သောကြောင့် အသားအရည် ကျစ်လစ်သည်။
ကုန်းထားသော ဖင်နောက်မှ နေယာယူပြီး တစ်ဆုံး ဆောင့်ထည့်လိုက်သည်။
"အ...မောင်လုပ်လိုက်ရင်အရမ်းပဲ "
"မမ ဖင်ကြီးက အရမ်းလှတာကို"
သေးသွယ်သော ခါးကိုကိုင်ကာ သူ့မရီးအမှတ်နှင့် တမုန်းဆောင့်မိတော့သည်။ နို့များမှာ ကမ္ဘာဆွဲအားမှလွတ်နေသည့်အလား ခါရမ်းနေသည်။
"ဖတ်..ဖတ်...ဖန်း...ဖန်း....ဖွတ်
"မောင် …..တင်ပါးကိုရိုက်ပေး"
"အ...အင့်..မောင်...မ..မ...ပြီးပြီ"
"ဖြန်း......ဖြန်း"
"မောင်လဲ....ပြီးပြီ"
တစ်နေကုန် အောင်းထားသောလရည်များကို ပန်းထည့်လိုက်တော့သည်။ နောက်ထပ် ၃ ချီလောက်လိုးပြီး အိပ်လိုက်ကြတော့သည်။
ဒေါ်ခင်စောလှမှာ ကားပေါ်ကကိစ္စကို စဥ်းစားရင်း ရင်ဖိုနေမိသည်။ မဖြစ်သင့်မှန်းသိပေမဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။ သူမယောက်ျား ဦးထွန်းမြင့်ကလည်း မလိုးပေးတာမဟုတ်။ တစ်ညတစ်ချီ နှစ်ချီတော့ပုံမှန်လိုးဖြစ်ကြသည်။ ဦးထွန်းမြင့်မှာ တော်တော်အလိုးသန်သည့် ဘဲပင်။
နည်းစနစ်လည်းတော်တော်စုံလှသည်။ ရခါစက ညလုံးပေါက်ကြီးပဲ လိုးသဖြင့် မနက်ကိုထနိုင်တာက ခပ်ရှားရှား။ အခုမှသာ ဝက်သားကြီးပဲစားရလွန်းလို့ အိသွားဟန်တူသည်။ ရခါစကလောက်မလိုးဖြစ်ပေမဲ့ ပုံမှန်တော့ လိုးဖြစ်သည်။ ဒါကိုမှ သူ့မ၏မတ်ရဲ့ အထိအတွေ့မှာ စောက်ရည်စိမ့်နေသည်။ 'ငါကမကောင်းတဲ့မိန်းမများလား’။ တားမြစ်ထားသည့်အရာမှ ပိုပြီး စိတ်လုပ်ရှား မိသည်။
ဘေးမှာဖုန်းကြည့်နေသော ခင်ပွန်း၏ လီးကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။ "ခင် ဆာနေလို့လား"
"заб:.."
သူ့ခင်ပွန်းကို နောက်ပြန်ခွပြီး လီးကို ကုန်းစုပ်လေသည်။ ဦးထွန်းမြင့်မှာ သူ့မိန်းမ၏ ညအိပ်ဝတ်ထားသော ဂါဝန်ကို လှန်လိုက်သည်။ မီးရောင်အောက်မှာ နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေ အညိုရောင်သမ်းပြီး အတွင်းသားရဲရဲလေးနှင့် အရည်ရွှဲနေသော စောတ်ပတ်လေးကို မြင်နေရသည်။
"ခင်က တော်တော်ရွှဲနေပြီကော"
“အကိုကြီးရဲ့ လီးကြီးကို လိုချင်လို့လေ”
ကားပေါ်မှာ သူ့ညီလက်ချက်ကြောင့်လို့မှပြောမရတာ။ လင်မယားနှစ်ယောက် 69 ပေးရင်း အရသာခံနေကြသည်။
“တော်ပြီ ကိုကြီး ၊ လိုးစို့ “
"ခင်ကလည်း ယက်လို့တောင်မ၀သေးဘူး”
အောက်ဘက်ကိုလျောကာ လီးကို စောက်ပတ်ဝနှင့် တေ့ပြီး နောက်ပြန်ထိုင်ချလိုက်သည်။
"ခင်..ဒီနေ့တော်တော် ဆာနေတယ်ပေါ့"
ဒေါ်ခင်စောလှ စကားမပြန်အား။ အပေါ်မှနေ၍ ပိတ်ဆောင့်နေသည်။ ဆံပင်များခါရမ်းလို့ ကောင်းဘွိုင်းမလေးအလား။
“ဖတ်....ဖတ်..ဘွတ်..အင့်"
"အ...အ..အင့်..အီ...ပြီးပြီ...ပြီးပြီ”
ပေါင်ပေါ်တွင် တဆပ်ဆပ်တုန်နေသော ဇနီးသည်ကိုကြည့်ပြီး ဦးထွန့်မြင့်ပြုံးလိုက်သည်။
"ခင်ပြီးတော့ ...ကိုကြီးအလှည့်ပေါ့”
"3260.."
အောက်ပင့်ဆောင့်လိုက်သောကြောင့် လှန့်အော်မိသည်။
အောက်ပင့်ဆောင့်လာသော ဆောင့်ချက်များကို ခြေဖျားလေးထောက်လို့ တောင့်ခံနေသည်။
"ဖန်း...ဖန်း.....ဖတ်...ဖန်း...အ..အ"
"အ...အ....ကို..ကြီး....မ..ရ...မ…ရ...ပြီး..ပြီ”
"အင့်...အင့် ...ရော့..ရော့ ..ငါလဲ....ပြီးပြီ”
နှစ်ယောက်သားချွေးတရွဲရွဲနှင့် ဖက်ပြီးအိပ်ပျော်သွားကြသည်။
~~~~
အခန်း - ၂
မနက်စာထစားတော့ တော်တော်နေမြင့်နေပြီ။
"အမ ညကများတယ်နေမှာ ၊ နေတောင်မြင့်နေပြီ"
နှင်းဝေဝေ အနားကပ်စနေသဖြင့် လက်မောင်းကိုလှမ်းရိုက်လိုက်သည်။ တဟီးဟီးရီးပြီး ရှောင်သွားသည်။ သူတို့သမီးယောင်းမမှာ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်တည့်သည်။ ဟိုဘက်က ညီအကိုမှာလည်း ဘောပွဲအကြောင်းပြောနေကြသည်။
မနက်စာစားပြီးတော့ နေမပူခင် ကမ်းခြေသို့ ရေစိမ်သွားကြသည်။ ဘစ်ကနီဝတ်ထားသော မိန်းမသား နှစ်ယောက်ကို ကမ်းခြေရှိ လူတိုင်းငေး နေ၏။ ကျော်မြင့်မှာ သူ့မရီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မျက်လုံးမခွာတော့။ ဦးထွန်းမြင့်မှာလည်း သူ့ညီ၏ မိန်းမကို ငေးကြည့်နေမိသည်။
ဘောကွင်းငှားကာ ပင်လယ်ထဲဆင်းခဲ့ကြသည်။
တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ရေပက်ကာ ပျော်ရွှင်နေကြသည်။ ရေလှိုင်းတစ်ချက်အပုတ် ဒေါ်ခင်စောမြင့် လွင့်ပြီးကျော်မြင့်ရင်ခွင်ထဲရောက်သွားသည်။
"ရလား အမ"
ကျော်မြင့်လက်မောင်းကို ကိုင်ကာမေးလိုက်သည်။
"အဆင်ပြေလား မိန်းမ"
"ရတယ် ကိုကြီး"
"အေး..ငါတောင်ချမ်းခဲ့ပြီ။ တက်တော့မလားလို့ ၊ ခင်ကော"
"ခနဆော့ဦးမလားလို့"
"အင်း..ငါတက်တော့မယ်"
"ညီမလဲတက်တော့မယ် ၊ ချမ်းခဲ့ပြီ"
နှင်းဝေဝေလဲ အနောက်မှလိုက်တက်သွားသည်။ ခုချိန်ထိကျော်မြင့်ရင်ခွင်ထဲမှာ ။ မလွတ်သေး။
"ဟဲ့ လွှတ်တော့လေ ၊ ဘာလုပ်နေတာလဲ ခုချိန်ထိ"
"အမလှဲသွားမှာစိုးလို့...ဟီး"
ပြောပြောဆိုဆို တိုးကပ်လာသည်။ အနောက်မှ ဖင်ကို လီးနဲ့ထောက်လိုက်သည်။
"အီး ....အမ..ကောင်းလိုက်တာ၊ အမရဲ့ဖင်ကအိစက်နေတာပဲ"
"ဟဲ့ ဘာလုပ်နေတာလဲ ၊ ငါကနင့်မရီးလေ နင့်အကိုမြင်သွားမယ်"
"မမြင်ပါဘူး ကျောပေးထားတာ၊ ကြည့်ပါလား"
ဝတ်ထားသော ဘစ်ဂနီပေါ်မှ စောက်ဖုတ်ကို အုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ စောက်ဖုတ်အက်ကွဲကြောင်းကို လက်ခလယ်နှင့်ထိုးဆွပေးတော့ ပါးစပ်ဟစိဟစိဖြစ်နေ၏။ ဒေါ်ခင်စောလှမှာ အရှေ့မှလက်ကြောင့် ဖင်ကိုနောက်ကော့ပြန်ရင်လည်း လီးကြီးနှင့်ထောက်ထားပြန်သည်။
ယောက်ျားမြင်သွားမှာစိုးသည့်စိတ် ၊ မတ်နှင့်ဖောက်ပြန်နေသည် ဟူသောစိတ်တို့ကြောင့် မကြာလိုက် ပြီးဆုံးခြင်းတို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။
"မ ပြီးသွားတာလား"
"ဘာတွေ မေးနေမှန်းမသိဘူး ၊ ရှက်စရာကြီး၊ မောင်နော် ဘယ်ကတည်းကမကိုကြံနေတာလဲ"
"ဟီး..ဟီး မကအရမ်းလှတာကို၊ မောင်မပြီးသေးဘူး၊ လုပ်ပေးဦး"
"နောက်မှကွာ အခုမင့်အကိုသိသွားမယ် ၊နော်လို့"
"ကတိနော်"
"ကတိ..ကတိ"
နှုတ်ခမ်းကိုတစ်ချက်နှမ်းရင်း ရေထဲမှပြေးတက်သွားသည်။ ပြေးသွားသောမရီးရဲ့ နောက်ကျောကိုကြည့်ရင့် ကျော်မြင့်ပြုံးလိုက်သည်။စားရချည်သေးရဲ့။ ဖြစ်သွားသည်များကို မယုံနိုင်သေး။ အိန္ဒြေကြီးလှသော CEO သူ့မရီးနှင့် လိုးရတော့မည်။
ကိုယ့်အတွေးနှင့်ကို ကမ်းပေါ်ကိုတက်လာရင်း ခပ်လှမ်းလှမ်းမှ လူတစ်ယောက်ကိုမြင်လိုက်၏။ ရင်းနီသလိုလိုတော့ရှိသည်။ ချီး...ငနဲသား ရဲသူပါလား။ ပြောတော့နယ်ဘက်အလုပ်သွားမယ်ဆိုပြီး ဒီမှာ စော်နဲ့လာနပ်နေတာ။ တွေ့မယ်။
"ဟဲ့ယျောင့် မင်းပြောတော့ နယ်မှာဆို"
"ဟာ..ကျော်မြင့် ဘယ်လိုရောက်နေတာလဲ"
"အကိုကြီးတို့ လင်မယားနဲ့ကပ်လိုက်ခဲ့တာ ၊ မင်းကော ဘယ်လိုရောက်နေတာလဲ"
"ငါ့ကောင်မလေးက ကျောင်းပိတ်တုန်းလိုက်ပို့ဆိုလို့ မိတ်ဆက်ပေးရဦးမယ် ဒါငါ့ကောင်မလေးဝင့်ဝါ ၊ သူကငါ့ရဲ့ချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းကြီး ကျော်မြင့်တဲ့ ကျော်ကြီးလို့လည်း ခေါ်ကြတယ်"
သူ့ဘေးနားကကောင်မလေးနှင့် မိတ်ဆက်ပေးသည်။ ခြေတံသွယ်သယ်လေးနဲ့ ချစ်တော့ချစ်စရာလေး။
"တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ် ၊ညီမကိုဒီကောင် ဘာဆေးနဲ့တို့ထားတာလဲ ညီမကချစ်စရာလေး ဒီကောင့်ရုပ်နဲ့လုံးဝမတန်ဘူး"
"ခစ်..ကျေးဇူးပါ"
"လီး..မင်းကပြောတော့မယ် ၊အခု မင်းတို့ဘယ်မှာတည်းတာလဲ ငါပြောင်းခဲ့မယ်"
"ဟိုနားကဟော်တယ်လေ "
"အကိုတို့စကားပြောနှင့်ကြလေ ၊ ညီမပစ္စည်းတွေသွားထုတ်လိုက်ဦးမယ်"
ထွက်သွားသောဝင့်ဝါကိုကြည့်ရင်း ကျော်မြင့် တံတွေးမျိုချမိသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကကိုးရီးယားမတွေပုံစံမျိုး ပိန်ပိန်သွယ်သွယ်နှင့်။ ဘောင်းဘီတို ဝတ်ထားပြီး လှပသောခြေတံရှည်များကိုဖော်ပြထားသည်။ ခြေလမ်းတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်တိုင်း ရင်ကိုဖြတ်နှင်းသွားသည့်အလား။ ဘောင်းဘာင်းဘီအကျပ်လေးကြောင့် တင်ပါးလုံးလုံးလေးများမှာ မျက်စိမခွာနိုင်လောက်အောင်ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည်။
"ယျောင့် အလန်းလေးပဲ အဲ့ခြေထောက်တွေနဲ့ဆို 3 စက္ကန့်တောင်မနည်းထိန်းနေရတယ်မဟုတ်လား "
"လီးကောင် ငါ့စော်ပစ်မှားနေပြန်ပြီ 3စက္ကန့်မပြောနဲ့ 3နာရီဆက်တိုက်လုပ်နိုင်တယ် မယုံရင် မင့်မိန်းမလွှတ်ကြည့်လေ"
"ဟား...ဟားး ဘယ်မှာရှာခဲ့တာလဲမင်းက"
"ငါနယ်မှာအလုပ်လုပ်ရင်း တွေ့ခဲ့တာ ၊မြို့ကိုကျောင်းတက်လာတော့ သူ့အမေကစောင့်ရှောက်ခိုင်းတာနဲ့ စောင့်ရှောက်ပေးထားတာ"
"အိပ်ယာထဲမှာ စောင့်ရှောက်ပေးထားတာလား"
"ဒါကတော့...ဟဲ..ဟဲ"
ရဲသူနဲ့ကျော်မြင့်က ပြောမနာဆိုနာတွေ။ သူ့အကိုတို့နဲ့လည်းခင်တော့ အိမ်ကို ဝင်ထွက်သွားလာနေကြ။ ကျော်မြင့်မဂ်လာဆောင်တော့ သူပဲ သူတိုးသားအရံလုပ်ပေးခဲ့တာ။ ခနနေတော့ အထုတ်အပိုးယူကာ သူတို့ဟော်တယ်သို့ချီတက်ခဲ့ကြသည်။
"အကိုကြီးကြည့်စမ်း ဘယ်သူပါခဲ့လဲလို့ "
"ဟာ...ရဲသူ ဘယ်တွေရောက်နေတာလဲ ပျောက်ချက်သား ကောင်းနေပါလား"
"နယ်ဘက်ရောက်နေတာကိုကြီး အခုမှအလုပ်လေးပါးတာနဲ့ ကောင်းမလေးနဲ့ အပန်းဖြေရင်း လာခဲ့တာ ဒါကျွန်တော့်ကောင်မလေးလေ "
"မင်ဂလာပါဆရာ"
"သမီးဝင့်ဝါ ညဥ်းက ရဲသူရဲ့ကောင်မလေးလား"
"ကိုကြီးနဲ့သိကြတာလား"
"အေး.....ငါတို့ကျောင်းက Queen လေ၊ မင်းမတန်မရာလေးရထားတာပဲ သမီးကိုချိန်းခြောက်ထားတာတွေ မရှိဘူးမဟုတ်လား"
21/56
"ပြောတော့မယ် ကိုကြီးတို့တော့"
"ဟား.....ဟား"
ရဲသူကို စရင်းဝိုင်းရီကြသည်။ နဂိုထဲက ပြောမနာဆိုမနာတွေ။ ဝင့်ဝါလဲအနေခက်နေဟန်မှ သက်သာသွားဟန်တူသည်။ သူမလည်း ရီရီမောမောနှင့်။
"ကဲလူလဲများတယ်ဆိုတော့ ညခါ သောင်ပြင်မှာ မီးပုံပွဲလုပ်ရအောင်"
"ဟေးးးး"
"မြို့ထဲအသားတွေသွားဝယ်ရအောင် အဲ့မှာပိုလပ်ဆပ်တယ်"
"ဘယ်သူသွားကြမလဲ"
"ကျွန်တော်နဲ့ ကျော်မြင့်သွားလိုက်မယ်လေ"
ရဲသူကပြောလိုက်သည်။
"မဖြစ်ပါဘူး ငါတို့ယောက်ျားလေးတွေကြီးပဲကို လိမ်စားခဲ့မှာပ"
အကြံနှင့် ကျော်မြင့်ကတားလိုက်သည်။
"အဲ့ဒါဆိုဝင့်ဝါလိုက်ခဲ့မယ်လေ "
"ညီမက ဧည့်သည်ပဲသိပ်ရင်းနှီးမှာဘူး၊ မကြီးစောခေါ်သွားမယ်
သူကကားမူးတတ်တော့ ခေါင်းခန်းစီးရမှာ အနောက်မှာက အထုတ်တွေတင်မှာနဲ့ နှစ်ယောက်ထဲသွားလိုက်မယ်"
"အေး...အေး ပြီးရော"
သူ့မရီးနဲ့နှစ်ယောက်ထဲ ဖြစ်အောင်ကြံလိုက်သည်။ မနက်ကမပြီးလိုက်တဲ့ကိစ္စ ပြီးအောင်လုပ်ရမည်။
စျေးရောက်တော့နှစ်ယောက်သား လက်ချင်းချိတ်ပြီး စျေးဝယ်ထွက်ကြသည်။ အကင်လုပ်ရန်အသားများနှင့် အသီးအရွက်များဝယ်ကြသည်။ သောက်စရာကတော့ ဟိုတယ်နားမှာ ဝယ်လို့ရသည်။
အပြန် လူပျတ်သောနေရာအရောက် ကားကိုလမ်းဘေးထိုးရပ်လိုက်သည်။
"ဟယ်လို ကိုကြီး ကားဘီးပေါက်သွား ခနကြာမယ် စိတ်ပူနေမှာစိုးလို့ လှမ်းပြောတာ"
"အေး အေး မင့်အမကိုဂရုစိုက်ဦး"
ကိုယ်ဖိရင်ဖိကိုဂရုစိုက်ပေးဦးမှာ ကျော်သူစိတ်ထဲတိုးတိုးလေးပြောကာ သူ့မရီးဘက်လှည့်လိုက်သည်။
"ဘယ်မှာလဲ ကားဘီးလဲမပေါက်ပဲနဲ့ "
"မကလည်း လိမ်လိုက်တာ မကိုစားချင်လို့ မနက်က လူကိုတန်းလန်းကြီးထားခဲ့တာ"
"ဒီနေရာကြီးမှာလား မဖြစ်ပါဘူး သူများတွေမြင်ကုန်မှ"
"မမြင်ပါဘူး မကလည်း မိုးလည်းမှောင်ပြီကို ကားမှန်လည်းချထားတာ အထဲကိုမမြင်ရပါဘူး"
သူ့မရီး ခုံဘက်ကို ကူးပြီး အပေါ်မှအုပ်မိုးလိုက်သည်။ နှုတ်ခမ်းကိုနှမ်းရင်း နို့ကို ကိုင်လိုက်သည်။ သူ့မိန်းမလောက်မကြီးသော်လည်း သာမန်မိန်းမထက်တော့ ကြီးသည်။ လက်ထဲမှာတင်းတင်းရင်းရင်း စီးစီးပိုင်ပိုင်နှင့် ။ စောက်ဖုတ်အုပ်ကိုင်လိုက်တော့ အရည်များ ရွှဲနေလေပြီ။
"မ စိတ်လှုပ်ရှားနေတာလား ၊ စောက်ပတ်ကိုမှ အရည်တွေတအားထွက်နေပြီ"
"အာ..မောင်နော် အပြောပက်စက်တာ "
ဒေါ်ခင်စောလှ ရှက်သွားသည်။ တစ်ချိန်လုံးကိုယ်မောင်လို သဘောထားခဲ့သော ကိုယ်မတ်နှင့် အချစ်နယ်ကျွံမိတော့မည်။ လိုးတော့မည်။ စောက်ရည်များက သူမခင်ပွန်းနှင့်လိုးတုန်းကတောင် အဲ့လောက်မထွက်။ အခု စိတ်လှုပ်ရှားကာ ဗွက်ပေါက်နေသည်။
ကျော်မြင့်ဘောင်းဘီးကိုကပ်ကပ်သပ်သပ်ချွတ်ပြီး ထိုင်ခုံနောက်လန်ချကာ သူ့မရီးကို အိပ်ခိုင်းလိုက်သည်။ ပေါင်ကိုဖြဲပြီး စောက်ပတ်ကြီးကို ကြည့်လိုက်၏ ။ အမွှေးပါးပါးနှင့် သူ့မိန်းမလောက် အမွှေး မထူ။ အကိုကြီးလက်ချက်နှင့် နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေ ညိုနေလေသည်။
မှုတ်ပေးချင်ပေမဲ့အချိန်မရှိ ။ သူ့မရီးကိုယ်ပေါ်တက်ပြီး လီးကိုထိုးထည့်လိုက်သည်။စေးစေးလေးနှင့်ဝင်သွား၏။ ကြပ်သပ်နေတာမဟုတ်သော်လည်း ကိုအမြဲလိုးချင်ခဲ့သည့် ကိုယ့်မရီးကိုလိုးနေရပြီဆိုသောအသိက လူကိုပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။
"ဖတ် ...ဖတ်...ဖွတ်...ဗြစ်"
"မစောက်ပတ်ကြီးက ကောင်းလိုက်တာ..မမောင်လိုးတာကောင်းလား "
"အင့်..အင့် ဆောင့်..ဆောင့် ကောင်းတယ်မောင် ၊ စောက်ပတ်ထဲကို အီစိမ့်နေတာပဲ"
"ဖတ်...ဖွတ်..အ..အ"
"ကိုကြီးလိုးတာနဲ့ ဘယ်သူပိုကောင်းလဲ"
"အင့်...နှစ်ယောက်လုံး ကောင်းတယ် ...မ ပြီးတော့မယ်....မြန်မြန်လေး အင့်...အင့် ပြီး...ပြီ"
ပေါင်ဖြူဖြူကြီးတွေ တဆပ်ဆပ်တုန်ရင်း ပြီးနေသည်။ အမောပြေတော့ လီးက စပ်ပတ်ထဲမှာ မာနေတုန်း။
"မောင်မပြီးသေးဘူးလား ဆက်လုပ်လေ"
"အင်ဟင့် မဖင်ကြီးကြည့်ပြီးလုပ်ချင်လို့"
ဒေါ်ခင်စောလှကို အပေါ်ဆွဲထလိုက်ပြီး ဒက်စဘုတ်ဘက် မျက်နှာမူစေသည်။ အောက်မှာဝင်လှဲရင်း ဖင်ဖြူဖြူကြီးကိုကိုင်တာ ထိုင်ချခိုင်းသည်။ နူးညံ့အိစက်သော ဖင်ကြီးနှစ်လုံးကြား လီညိုညိုကြီး ဝင်သွားတာ မျက်စိပဒါသဖြစ်လှသည်။ သူအမြဲမှန်းခဲ့ရသော သူ့မရီး ဖင်ကြီးကိုင်ကာလိုးနေရပြီ။
"ဘွတ်... ဘွတ် ..ဘတ်..ဗြစ်"
"မဖင်ကြီးက လှလိုက်တာ နောက်မှဖင်လိုးရမယ် အင့်..အင်. ...ဆောင့်...ဆောင့်.. မ"
ဒေါ်ခင်စောလှ စကားမပြန်အား ရှေ့ ဒက်စဘုတ်ကို အားယူရင်း ထိုင်ဆောင့်နေသည်။
"ဘွတ်....ဗြစ်.... ဇွတ်.... ဇွတ်"
"အင့်...အင့်....အာ....အား....အိုး"
"မ..မောင်ပြီးတော့မယ်.....မြန်မြန်လေး"
"အင့် ..အင့် မ....လဲ...ပြီး..ပြီ"
ကျော်မြင့်အောက်ကနေ ပြန်ပင့်ဆောင့်ရင်း သူ့မရီးစောက်ဖုတ်ထဲ တဆုံးထည့်ကာ လရည်များပန်းထည့်လိုက်သည်။ ဒေါ်ခင်စောလှလည်း
ဖင်သားတွေတဆပ်ဆပ်တုန်ရင်း ဒုတိယအချီ ပြီးသွားပြန်သည်။ နှစ်ယောက်သားချွေးတွေနှင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်နှမ်းရင် အမောဖြေကြသည်။
~~~~~~~~~~~~~
အခန်း - ၃
ကျော်မြင့် တစ်ချီထဲမို့ သိပ်မဝချင်သော်လည်း အချိန်မရှိသဖြင့် ပြန်ဖို့ရာပြင်သည်။ ဟိုတယ်ပြန်ရောက်တော့ တော်တော်နောက်ကျနေပြီ။ အရက်ကြိုသောက်နှင့်ထားကြရာ မူးတောင်မူးနေကြပြီ။ အထူးသဖြင့် သိပ်မသောက်နိုင်သော ဦးထွန်းမြင့်နှင့် ဝင့်ဝါ အာလေးလျာလေး ဖြစ်နေကြသည်။
ဒေါ်ခင်စောလှမှာ သုတ်ရည်များနှင့် ချွေးများကို သန့်စင်ရန် ရေချိုးခန်းဝင်သွားသည်။ ကျော်မြင့်လည်း ခုနကသူ့မရီးနှင့် လိုးခဲ့တာကို စိတ်ကူးယဥ်ရင်း စျေးသူဝယ်ခဲ့ပြီဆိုကာ ဖုန်းကြည့်နေသည်။
သို့ကြောင့် အကင်ချောင်းများလုပ်ရန် ရဲသုနှင့် နှင်းဝေဝေတို့ အလှည့်ကျလာသည်။
"ကိုရဲသူ အသီးအရွက်တွေ ရေဆေးလိုက် ၊ကျမအသားလှီးလိုက်မယ် ပြီးမှ အဆာပလာနယ်ပြီး ဒုတ်ထိုးကြတာပ"
"အိုကေလေ"
ရဲသူအသီးအရွက်ဆေးရင်း နှင်းဝေဝေကိုကြည့်မိသည်။ အမြဲမြင်ဖူးနေကြဖြစ်သော်လည်း ဘယ်ချိန်ချိန်ကြည့်ကြည့်အဲ့နို့ကြီးတွေကို အံအောမိသည်။ အိစက်နေမှာပဲ ။ ခွေးကောင်ကျော်မြင့်ကံကောင်းလိုက်တာ ။ အသားလှီးလိုက်တိုင်းတုန်ခါသွားသည်။ အပေါ်ကပန်ကန်ကို ယူဖို့လက်လှမ်းလိုက်တော့ ပိုပြီး ကြီးလာသလိုလို။
"အမလေး "
အမှီတမှီ ခြေဖြားထောက်ပြီး ယူလိုက်တော့ ခြေခေါက်လှဲတာ။ ရဲသူပြေးရင်းအနောက်ဘက်မှ လှမ်းထိန်းလိုက်သည်။
"အမ ရလား"
"ရတယ် ခြေချော်သွားတာ"
ရဲသူ ခုမှသတိထားမိသည်။ သူအမြဲထိကြည့်ချင်သော နို့ ကြီးတွေ သူ့လက်ထဲမှာ။ သတိမထားမိသလိုဟန်ဆောင်ရင်း နယ်နေမိသည်။ အား....လက်ကြီးတစ်ခုလုံး နှစ်ဝင်နေသလိုပဲ။ နူးညံ့လိုက်တာ။
"အင့်....ရဲသူ မင့်လက်"
ခုမှသတိထားမိပြီး မျက်နှာရဲရဲ လေးနှင့်သတိပေးလာသည်။
"sorry အမ လက်ချော်သွားတာ ဟီး...ဟီး"
မျက်စောင်းလှလှ အကျွေခံလိုက်ရသည်။ လက်ချော်တာဆို ဘယ်သူမှအကြာကြီးနှယ်မနေဘူး။ ရဲသူ သူမနို့ကိုကြည့်နေတာကိုမြင်မိတာကြာပြီ။
အကြာကြီးနှယ်မနေဘူး။ ရဲသူ သူမနို့ကိုကြည့်နေတာကိုမြင်မိတာကြာပြီ။ ဒီလိုဆွဲဆောင်မှုရှိသေးတော့ သူမကိုသူမသဘောကျမိသည်။ အခုချိန်ထိနို့မှာ သူ့လက်ကြီးရဲ့အနွေးဓာတ်ကို ခံစားမိတုန်း။ ငါကမိန်းမပျက်ပဲ။ ကိုယ့်ယောက်ျားရဲ့သူငယ်ချင်း ကိုစိတ်ကူးနေမိတာ။
နှင်းဝေဝေ သူ့ကိုသူအပစ်တင်ရင်း အသားတွေဆက်လှီးနေလိုက်သည်။ Kitchan ကသေးတော့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ထိမိကြသည်။ ရဲသူမှာ နို့ကြီးတွေနှင့် အပွတ်ခံနေရသဖြင့် နတ်ပြည်အလား။ ပြီးသွားမှာတောင်စိုးရိမ်နေမိသည်။ သို့သော်သူ့ဆုတောင်းမပြည့်။
"ပြီး ပြီး သောင်ပြင်သွားကြမယ် ယောက်ျား ခြင်းတွေမလာတော့"
"အေး လာပြီ"
"ဟေး.......အကင်စားမယ် ဘီယာသောက်မယ်"
သဲသောင်ခုံရောက်တော့ လူရှင်းတဲ့နားရွေးလိုက်သည်။ ထင်းများစုပုံကာ မီးပုံဖိုလိုက်သည်။ အကင်များကင်ကာ ဘီယာသောက်ကြတော့သည်။ ကြယ်ရောင်စုံအောက်က သဲသောင်ပြင်ကြီး ထဲမှာ ဘီယာသောက်ရတာ ဖီလင်တစ်မျိုး ။တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် စရင်း ဆူညံနေကြသည်။ ဦးထွန်းမြင့်အသံကအကျယ်ဆုံး။ သိပ်မသောက်နိုင်ရတဲ့အထဲ ခုနကတည်းကကြိုသောက်ထားသဖြင့် မူးနေပြီ။ ဝင့်ဝါလဲ သဲပေါ်မှာ ခွေခွေလေးလှဲအိပ်နေသည်။
33/56
ထွေလေရောပါးပြောရင်း ညဥ့်တောင်နက်လာပြီ။ ခုကအနားနားမှာ ဝိုင်းချ နေကြသော လူများတောင်မရှိတော့ ။တက်ကုန်ကြပြီ။ ဦးထွန်းမြင့်လည်း ဟောက်သံကျယ်ကြီးနဲ့ မောက်နေသည်။
"မိန်းမ မင်းခွက်တွေသိမ်းပြီး ခနနေမှလာခဲ့တော့ ငါအကိုကြီးကို သွားပို့လိုက်ဦးမယ်"
"အေး..အေး ဒီအကျန်လေးတွေဖျတ်လိုက်ဦးမယ်"
ကျော်မြင့် သူ့အကိုကိုတွဲပြီး သူမရီးနှင့် အခန်းသို့ပြန်ခဲ့သည်။ အခန်းထဲရောက်တော့ ဖိနပ်ချွတ်ပေးပြီး ကုတင်ပေါ်တင် လိုက်သည်။ လူသေတစ်ကောင်လိုပင်။ ဒေါ်ခင်စောလှမှာ သူ့ယောက်ျားကို အင်္ကျီ လှဲပေးနေသည်။ ရှေ့မှကုန်းပီးလုပ်နေသော သူ့မရီးကိုကြည့်ရင်း ကျော်မြင့်လီးတောင်လာပြန်သည်။ ဘောင်းဘီတိုဝတ်ထားသော ဖင်ကြီးက ကားစွင့်နေသည်။ ကပ်ပြီးနောက်မှ လှမ်းဖက်လိုက်သည်။
"အ....မောင် ဘာလုပ်တာလဲ"
"မ ဖင်ကြီးကြည့်ပြီး လိုးချင်လာပြန်ပြီ"
"မောင် ကလည်း မောင့်ကိုကြီး ဒီမှာ ရှိနေတာကို နောက်မှကွာ"
ပြောရင်ဒေါ်ခင်စောလှ ရုန်းလေသည်။ ရုန်းလေ ဖင်ကြား လီးပူပူနွေးနွေးကြီး ပိုပြီးတောင်လာသည်။ ကျော်မြင့် သူ့မရဲဘောင်းဘီကိုဆွဲချွတ်လိုက်သည်။
"မကပါးစပ်ကသာငြင်းနေတာ ခန္ဓာကိုယ်ကမငြင်းဘူးဘဲ" စောက်ရည်များစိုနေသော လက်ကိုပြရင်း ပြောလိုက်သည်။
ကျော်မြင့်ပြောနေရင်း စောက်ဖုတ်ကြီးကို ကုန်းမှုတ်ပစ်သည်။ အတွင်းထဲထိ လျှာနှင့် ကလိပေးနေသည်။ ဒေါ်ခင်စောမြင့်မှာ ဖင်ကြီးတရမ်းရမ်းနှင့်။ ကုတင်ကိုလက်ထောက်ပြီးကော့ပေးနေသည်။
"အား....ရှီး ..မောင်ပြီးတော့မှာ.... ဖယ်"
စောက်ရည်များပန်းထွက်ကာ ပြီးသွားသည်။ ကျော်မြင့်ရဲ့ မျက်နှာလဲပေပွကုန်သည်။ မျက်နှာသုတ်ရင်းမတ်တပ်ရပ်ကာ သူ့ဘောင်းဘီကို ချွတ်လိုက်သည်။အနောက်မှရပ်ကာ ရှုံ့ချည် ပွချည် ဖြစ်နေသော စောက်ပတ်ထဲကို တစ်ချက်ထဲဆောင့်ထည့်လိုက်သည်။
"အား...."
"ဘွတ်...ဘွတ်....ဘတ်"
"အာ့...အင့် ..အွတ်....ဖြန်း"
"မ....ကိုယ့်ယောက်ျားရှေ့မှာ လိုးခံရတာဘယ်လိုလဲ ကောင်းလား"
"ဖြေလေ...အင့် ...ရော့"
"အား....ဖတ်.....ကောင်း...တယ်..မောင်..မောင်..ကောင်း..တယ်"
ပစ်ဆောင့်အားကြောင့် စကားတွေအသံပျတ်နေသည်။ ခါးကျင်ကျင်လေးကိုကိုင်ကာ တအားဆောင့်နေသည်။ အခန်းတွင်းမှာ တင်ပါးနှင့် ဆီးခုံရိုက်သံများကျယ်လောင်န၏။ ဒေါ်ခင်စောလှမှာ သူမဘောက်ျားမျက်နှာကြည့်ရင်း ကုတင်ကိုအားပြုကာ ဖင်ကြီးပြန်ပြန်ပစ်ပေးနေမိသည်။ ဘယ်နှချီပြီးပြီမှန်းမသိ။ တဆပ်ဆပ်တုန်သွားတာခနခနရှိပြီ။ နူးညံ့နေသောဖင်သားများမှာ ရဲပဒေါင်းခတ်နေပြီ။ ကျော်မြင့်မှာ မူးနေသောကြောင့်တော်တော်နှင့် မပြီးနိုင်။
"မ....မောင်ပြီးတော့မယ် လီးစုပ်ပေး"
ဒေါ်ခင်စောလှ ပြာရိပြာရာ ထိုင်ကာ စုတ်ပေးသည်။ ခနတာစုပ်ပေးရင်း မျက်နာပေါ်သို့ လရည်များ ပတ်ဖန်းမိတော့သည်။
"မောင့်လရည်တွေသောက်ရတာ ကောင်းလား"
"ကောင်းတယ် ပရိုတိန်းအပြည့်ပဲ ဟီး...
"ငါလဲသောက်မယ်"
နှစ်ယောက်သားကြောက်လန့်တကြားလှည့်ကြည့်တော့ ဦးထွန်းမြင့် အိမ်မက်ယောင်နေတာ ။အရက်သောက်လို့ မဝသေးဘူလားမသိ။ ဟူး....သက်ပြင်းချကာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ပြီး ရီမိကြတော့သည်။
ရဲသူနှင့် နှင်းဝေဝေတို့ နှစ်ယောက်သား အကင်နှင့် ဘီယာလက်ကျန်များကို ဖျတ်နေကြသည်။ ဝင့်ဝါမှာ သောင်ပြင်တွင်ကွေးကွေးလေးမောက်နေပြီ။ အိပ်နေပုံက ချစ်စရာလေး။
"ကောင်မလေးက ချစ်စရာလေး။ နင်ဘာတွေလှည့် စားထားတာလဲ"
"ကိုယ်ရုပ်ရည်ကြောင့် တန်းတန်းဆွဲဖြစ်နေတာ"
"ချီးကိုရုပ်ရည်လား ကုလားမသာရုပ်နဲ့"
ရဲသူမှာပြောသလောက်လဲ အသားမမဲပါ။ အသားညိုညို ဘော်ဒီတောင့်တောင့်နှင့် ကြည့်ကောင်းပါသည်။ နှင်းဝေဝေ ငေးနေရင်း မီးဖိုချောင်က အဖြစ်ကိုတွေးမိကာ မျက်နှာရဲသွားသည်။
"အမ မျက်နာတွေရဲနေတာ ကျွန်တော့်ကိုတေကြွသွားတာလား"
"ခွေးကောင် ငါနှင့် သူငယ်ချင်းရဲ့မိန်းမနော်"
"ဟီး...ဟီး...ဝင့်ဝါက ရုပ်လေးပဲချစ်စရာကောင်းတာ အမလို ခန္ဓာကိုယ်မလှဘူး"
သူမကိုလှတယ်ပြောတော့ နှင်းဝေဝေပျော်သွားသည်။ အရက်မူးကြောင့် ရီရီဝေဝေဖြစ်နေသဖြင့် ပြောသင့်လားမပြောသင့်လားမစဥ်းစားမိ။ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လူတွေ မရှိတော့။ မီးဖိုလဲ ငြိမ်းပြီး ပတ်ဝန်းကျင်လဲအမှောင်ကျနေပြီ။ အမှောင်ထဲတွင်တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ကြည့်မိသည်။
သူမဘက် ငေးကြည့်နေသော ရဲသူကိုကြည့်ရင်းအနားကပ်သွားသည်။ မည်သူစလိုက်သည်မသိ သူမသတိဝင်လာတော့ နှစ်ယောက်သား နှမ်းနေမိပြီ။
"ဖယ်...ရဲသူ ငါတို့မလုပ်သင့် ဘူး"
"မရတော့ဘူး အမကိုချစ်တယ်"
"နင့်သူငယ်ချင်းသိသွားမယ်"
"သူ့ကို အခုလိုနမ်းတာမသိစေချင်ဘူးမဟုတ်လား"
နှင်းဝေဝေ ခနတာတွေဝေသွားသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သောင်ပြင်ကို တတွန်းလှဲလိုက်သည်။ အပေါ်မှ အုပ်မိုးကာ သူအမြဲသရေကျခဲ့ရသော နို့ကြီးတွေကို နယ်လိုက်သည်။ အား လက်ကြီးနှစ်ဝင်သွားတာပဲ။ ဝတ်ထားသော အင်္ကျီကို ပင့်လိုက်တော့ ကြယ်ရောင်အောက်မှာဝိုင်းစက်နေသော အသားစိုင်ကြီး နှစ်ခုပေါ်လာသည်။ လျှက်လိုက်၊ ဖွဖွလေးကိုက်လိုက်နှင့် အရသာခံမိသည်။ အောက်ကနှင်းဝေဝေမှာ ထွန့်ထွန့်လှူးနေသည်။ ရဲသူအချိန်မဆွဲတော့။ သောင်ပြင်၌ပင် ဘောင်းဘီးချွတ်ကာ လိုးမိတော့သည်။ သူ့စော်လိုကျပ်သိပ်နေတာ မဟုတ်သော်လည်း လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်နေကျဆိုတော့
ညစ်အားကောင်းလှသည်။ သူငယ်ချင်းရဲ့မိန်းမဆိုသောအသိကြောင့် ပိုပြီးစိတ်အားထက်သန်လာသည်။ သူဆောင့်လိုက်တိုင်း နို့ကြီးတွေမှာ တုန်ခါနေ၏။ စိတ်လှုပ်ရှားကာ နို့ကြီးတွေကို ဖျတ်ရိုက်လိုက်သည်။
"ဖြန်း...ဖြန်း....ဖတ်"
"အ..နာတယ် ..ဘာလုပ်တာလဲ"
"စိတ်ယားလို့"
"နင်...နင် ....လူယုတ်မာ ကိုယ့်..သူငယ်ချင်းမိန်းမ ကို လုပ်တယ်"
"နင် ငါ့ကိုပြန်ပြောရဲတာလား ဖြန်း...ဖြန်း"
"အ...အား ငါ့လို့ ငါ့နို့တွေတအားရိုက်နေတာလဲ"
"ငါပြန်ပြောလို့ ကိုယ့်ယောက်ျားသူငယ်ချင်းရဲ့ လီးနဲ့ ခံရတာ ကြိုက်နေလား ဖာသယ်မ"
"အား ...အင့် .....အွတ်"
"မကောင်းဘူး....နင့်လီးကသေးသေးလေး"
"မသာမ....ဖြန်း.....ဖြန်း"
"အင့်....အအ....ဘွတ်...ဇွတ်"
နှင်းဝေဝေမှာ အရိုက်ခံရတာ နာသော်လည်း ပို၍စိတ်ကြွလာသည်။ရဲသူရဲ့ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းစကားများက စောက်ရည်များပိုရွှဲလာသည်။BDSMများကြိုက်နေတာလား။ မိန်းမများသည် ချစ်စတွင်နူးနူးညံ့ဆက်ဆံတာကို ကြိုက်ကြသော်လည်း
အိမ်ထောင်သက်ရှည်လာလျှင် ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းဆက်ဆံတာကိုပိုနှစ်သက်ကြသည်။ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်ဆဲဆိုပြီး လိုးကြသည်က ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုရစေသည် ဟုဆိုသည်။ နှင်းဝေဝေလည်း ထိုသို့ပင်။ ရဲသူရဲ့ ကြမ်းတမ်းမှုအောက်တွင် စောက်ရည်များ ထွက်ကာအလိုးခံမိတော့သည်။
"စောက် ကောင်မ ဖင်ကုန်းစမ်း နင့်ဖင်ကြီးကို ကြည့်ပြီး လိုးခွဲပစ်ဦးမယ်"
နှင်းဝေဝေသဲသောင်ပြင်မှာ ဒူးထောက်ပြီးကုန်းပေးသည်။ သဲများပေနေသော ဖင်ကို ဖြဲကာ တစ်ပစ်ဆောင့်လိုက်သည်။ ဆံပင်ကိုဆွဲရင်း သေလိုးနေသည်။ နို့ကြီးများမှာ ကမ္ဘာမြေဆွဲအားမှ လွတ်နေသည့် အလား ခါရမ်းနေသည်။ ကြာတော့ နှင်းဝေဝေ ဒူးမထောက်နိုင်တော့။ အရှေ့ကိုငိုက်ပြီး လှဲကျသွားသည်။
နူးညံ့သောနို့ကြီးများမှာ ကြမ်းတမ်းသောသဲများနှင့်ပွတ်တိုက်နေသည်။
"ဘွတ်..ဘွတ်...ဘတ်..ဇွတ်....ဖွပ်"
"ဖြန်း...ဖြန်း...အ...အင့်"
"ရော့ ....စောက်ကောင်မ..ငါ့လရည်တွေယူစမ်း..ဗိုက်ကြီးစမ်း...မသာမ"
"ပြီး.....ပြီ"
ရဲသူသောင်ပြင်ကိုဖင်ထိုင်ကျသွားသည်။ အမောဖြေရင်း နှင်းဝေဝေကို ကြည့်လိုက်တော့ သောင်ပြင်မှာ ဖင်ဘူးတောင်ထောင်ရင်း တဆပ်ဆပ်တုန်နေသည်။ စောက်ပတ်ထဲမှလရည်တွေ စီးကျနေတုန်း။ တစ်ကိုယ်လုံး သဲတွေနဲ့ လှူးနေသည်။ ဘယ်နချီပြီး သွားမှန်းမသိ။ ဘေးကမျက်လုံးမှေးကြည့်နေသော ဝင့်ဝါကို သူတို့မြင်မိ။
အခန်းပြန်ရောက်တော့ ကျော်မြင့်အိပ်မောကျနေပြီ။
နှစ်နှစ်ချိုက်ချိုက်အိပ်နေသာ သူမယောက်ျားကိုကြည့်ရင်း အပြစ်ရှိသလိုခံစားလိုက်ရသည်။ ပေပွနေသည့် သဲများကိုရှင်းပြီး သူ့ယောက်ျားဘေးဝင်လှဲလိုက်သည်။
~~~~~
အခန်း - ၄
နောက်နေ့မနက်ရောက်တော့ ဦးထွန်းမြင့်နှင့် ဝင့်ဝါ မထနိုင်။ အရက်နာကျနေကြသည်။ ကျန်လေးယောက်လဲ ရေကစားရန် ကမ်းခြေသို့ ထွက်လာကြသည်။
ညကဖြစ်ထားသည့် အရှိန်နှင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မျက်နာပူနေကြသည်။ ရေကစားကြတော့ ဒေါ်ခင်စောလှ ကြာကြာမစားနိုင်။ မောသည်ဆိုကာ တက်သွားသည်။ ကျော်မြင့်လဲ အနောက်မှ ကပ်လိုက်သွားသည်။ သူ့မိန်းမကို သူငယ်ချင်းနှင့် ရက်ရက်ရောရောထားခဲ့သည်။
"မ နေရောင်ခံ ခရင် လိမ်းမလား ၊ ကျွန်တော်လိမ်းပေးမယ်"
"သူများတွေမြင်ရင်မကောင်းဘူး"
"ကိုယ်နဲ့ သိတဲ့သူရှိတာလဲမဟုတ် မိန်းမတို့ကလည်း အဝေးကြီး"
နှင်းဝေဝေတို့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ အဝေးမှာ သူတို့ဘာသာဆော့နေကြသည်။ မူမနေတော့ပဲ ထီးအောက် ဝင်လှဲလိုက်သည်။ အားယားမောက်လှဲရင်း ကျောဘက်လိမ်းခိုင်းလိုက်သည်။ ကျောဘက်လိမ်းရင်း ဖင်ကိုလာညစ်သည်။
"မောင် ဘာလုပ်တာလဲ ညကကျွေးထားပြီကို"
"ပြန် ဆာလာပြီ လိုးရအောင်မမ"
"နေ့ခင်းကြီး အခန်းထဲမှာလဲ ကိုကြီးရှိတယ်"
"မောင်နေရာသိတယ် လာလိုက်ခဲ့"
သူ့မက်ဆွဲတဲ့ဘက်ကို ယက်ကန်ယကန်နှင့် ပါသွားသည် ။ ခေါ်သွားသည့်နေရာက ကမ်းခြေမှာ အဝတ်စားလှဲရန် လုပ်ပေးထားသော အခန်းကို။ အခန်းထဲကိုဆွဲသွင်းပြီး မွတ်သိပ်ကာ နမ်းတော့သည်။ အခန်းနံရံဘက် မျက်နှာတွန်းကပ်ရင်း ဖင်ကို သူ့ဘက်ဆွဲလိုက်သည်။ ဘစ်ဂနီလေးကို ချွတ်ချပြီး စောက်ဖုတ်ကို အောက်မှပင့်ကိုင်လိုက်သည်။ ခြောက်နေသေးသဖြင့် တံတွေးဆွပ်ကာ ခနကလှိုင်းပေးသည်။ အရည်ရွှဲလာတော့ လီးတစ်ဆုံးထည့်ကာ တမုန်းလိုးတော့သသည်။
သူမလို ကုမ္ပဏီရဲ့ CEOက ခုလိုအများသုံးအခန်းထဲမှာ အလိုးခံနေရသည်။ ရှေ့မှ နံရံမာများက သူမနို့သီးလေးများကို လာလာပွတ်၏။ ဘေးနားကအခန်းကို အဝတ်လှဲသူဝင်လာသည်။ အသံမထွက်အောင် သူမညဥ်းရင်း ကျိတ်ခံနေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်က ဆပ်ဆပ်ထိမခံဖြစ်ပြီး ရေလှိုင်းလေးအလား။ ကြာကြာမခံနိုင်တော့ ။စိတ်ခံစားမှုတွေ အထွတ်ထိပ်ရောက်ပြီး တစ်ချီပြီး သွားသည်။ ကျော်မြင့်မပြီးသေး။
သူမအဖုတ်ထဲမှာ လီးကြီးမာနေတုန်း။ ပုံစံပြောင်းရင်း နောက်တစ်ချီအတွက် ပြန်စမိတော့သည်။
ရေထဲတွင် နှင်းဝေဝေနှင့် ရဲသူ ရှိုးတိုးရှန့်တန့်ဖြစ်နေသည်။
"အမ...ညကလေ"
"မပြောနဲ့တော့ ညကဟာမေ့လိုက်တော့'
"မေ့မရဘူး အမကိုကြည့်ရင်းလိုးချင်လာပြန်ပြီ "
"ငါက နင့်သူငယ်ချင်းမိန်းမလေ"
"အမယောက်ျားကိုမသိစေချင်ဘူးမဟုတ်လား"
ရဲသူပြောသောစကားများကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ကမ်းပေါ်ကြည့်လိုက်တော့ သူမယောက်ျားနှင့် အမမှာမရှိတော့။ သူဆွဲခေါ်သည့်အနောက် ဖုတ်ကောင်အလားလိုက်လာမိသည်။ ကမ်းခြေနှင့်ဝေးသည့် ကျောက်ဆောင်တစ်နေရာသို့ အရောက် သူမကို အတင်းဖက်နမ်းသည်။
"ထိုင်လိုက် နင့်နို့နဲ့ ဂွင်းထုပေး"
မျက်စောင်းတစ်ချက်ထိုးလိုက်သော်လည်း အမိန့်ကိုနာခံကာ ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် နို့ကိုဖော်ကာ လီးကိုညှပ်ပြီး ထုပေးသည်။
"ဗြစ်...ဗြစ်..ရှီး"
"ကောင်းလိုက်တာ ....ထိပ်ကိုလျှာလေးနဲ့ လျက်ပေး"
"ရှီး.... ထွက်တော့မယ် ပါးစပ်ဟ...သောက်စမ်းငါ့လရည်တွေ"
ပြီးသွားတော့ ကျောက်ဆောင်မှာရပ်စေပြီး ခြေတစ်ဖက်ပုခုံးပေါ်တင်ကာ စတ်ပတ်ကိုယက်ပေးသည်။ စောက်စိကို ဖွဖွလေးကိုက်ပေးသည်။ စောက်ပတ်တစ်ခုလုံးတံတွေးများနှင့် ဝင်းပြောင်နေပြီ။
မတ်တပ်ရပ်ပင် စတ်ပတ်ထဲလီးထည့်ကာ ဖင်ကိုဆွဲရင်းလိုးနေသည်။ တစ်ချီပြီးတော့ ပေါင်နှစ်ဖက်ကို ဆွဲမကာ သူ့ခါးကို ချိတ်စေသည်။
ခါးတစ်ခွင်ချီပြီး နောက်တစ်ချီ လိုးပြန်သည်။ ဒီပုံစံနှင့်က ပိုထိလှသည်။ ကုန်းခိုင်းလိုက် လီးစုပ်ခိုင်းလိုက်နှင့် ဖောက်ပြန်နေကြတော့သည်။
~~~~~
အခန်း - ၅
ဟိုတယ်၌ကျန်ခဲ့သော ဦးထွန့်မြင့်နိုးလာသည်။ ကမ်းခြေသို့ လိုက်သွားရန် စဥ်းစားမိသော်လည်း နောက်ကျနေသောကြောင့်မလိုက်သွားတော့။
ဝင့်ဝါကိုနိုးပြီး နေ့လည်စာစားရန်တွေးမိသည်။
"ဒေါက်..ဒေါက်"
"ဘယ်သူလဲ"
"သမီး ဆရာပါ နေ့လည်စာစားရအောင်လို့ လာပြောတာ"
"ဟုတ် လာပြီဆရာ"
ဝင့်ဝါတံခါးလာဖွင့်လာတော့ ရေချိုးနေဟန်တူသည်။ ခေါင်းရေစိုနှင့် ။ ဟိုတယ်သုံး ပုဝါကို ပတ်ထားရင်း သူမရဲ့ ခြေထောက်အလှကို ဖော်ပြထားသည့်အလား။
"ဆရာအထဲဝင်ခဲ့လေ အပေါက်ဝမှာကြီး"
"အေး..အေး သမီး"
ရှေ့မှသွားသော ဝင့်ဝါကိုကြည့်ရင်း တံတွေးမြိုချမိသည်။ ဖိနပ်မစီးထားသော ခြေတံရှည်များက ကြမ်းပြင်မှာအရောင်ဟပ်နေသည်။ ခြေတစ်လမ်းလမ်းလိုက်တိုင်း ရင်ခွင်ကိုဖြတ်နင်းသွားသည့်အလား။
ဒါကြောင့် သူတို့ကျောင်းကကောင်လေးတွေ ပြောကြတာ ဝင့်ဝါရဲ့ ခြေထောက်လေးနှင့် အညှပ်ခံရရင် သက်တမ်းထဲက ၁၀နှစ်ပေးရဲတယ်ဆိုပြီး။
"ဆရာ ခနနော် သမီး ဆံပင် ခြောက်အောင်လုပ်လိုက်ဦးမယ်"
"အေးပါကွယ် ငါ့သမီးရဲ့ ဆံပင်တွေကကောင်း လိုက်တာ နက်မှောင်နေတာပဲ"
"ဟီး..ဟီး...ဆရာတော့မြောက်ပြီ"
"တကယ်ပြောတာ သမီးကရုပ်ကလေးလဲလှနဲ့ ဟိုကောင်ရဲသူ ကံကောင်းတာပဲ"
"ဆရာကသာ လှတယ်ပြောတာပါ သူကသမီးကို ဂရုမစိုက်ပါဘူး"
"ဘာျဖစ်လို့လဲသမီးရဲ့"
"ဘာမှမဟုတ်တော့ပါဘူး"
ညကမြင်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စကိုတွေးရင်း ဝင့်ဝါစိတ်တိုလာသည်။ နို့အကြီးကြီးကိုကြိုက်တာ ။သူမနို့လဲအဲ့လောက်မသေးနေပါ။
သူကတောင် ငါ့ဂရုမစိုက်တာ ငါကဂရုစိုက်စရာလား။သူမခြေထောက်တွေကိုငေးနေသော ဦးထွန်းမြင့်ကိုကြည့်ရင်း သူမှ အကြံတစ်ခုရလာသည်။အခန်းတွင်းဝင်၍ အဝတ်မအစားလှဲ ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။
"အား ..ဆရာလာပါဦး"
"ဘာဖြစ်တာလဲသမီး"
ဦးထွန်းမြင့် အခန်းတွင်းသို့ပြေးဝင်လာ စဥ် ဝင့်ဝါရဲ့ ပြေးဖက်ချင်းကိုခံရသည်။
"ပိုးဟပ်ကြီး ဆရာ သမီး အရမ်းကြောက်တာပဲ"
"ဘယ်မှာလဲ မရှိပါဘူး"
"ဟိုနားမှာ"
ကုတင်ဘက်ကိုထိုးပြရင်း ခါးကိုခြေထောက်များနှင့် တိုးဖက်လာသည်။ဒီလောက်မှ တော့ ထွန်းမြင့် မအတော့။ ကလေးလေးမသူ့ကို လမ်းကြောင်းနေပြီ။ သူတို့တည်းတဲ့ ဟိုတယ်မျိုးမှာ ပိုးဟပ်မရှိနိုင်။
"ကဲ မှန်းစမ်း ပိုးဟပ်လားမသိဘူး"
ဝင့်ဝါကိုယ်လေးကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ပွေ့ရင်း ကုတင်သို့ လမ်းလျှောက်လာသည်၊၊ ဒီနားမှာများလားဆိုကာ နို့အုံလေးကို ဖမ်းညစ်လိုက်သည်။ သူ့မိန်းမလောက်မရှိသော်လည်း အပျိုနို့မို့ တင်းတင်းရင်းရင်းနှင့်။
"ဆရာ....ဘာလုပ်တာလဲ"
"သမီး က အရမ်းလှတော့ သမီးကိုချစ်မလို့"
"ဆရာကလည်း မဖြစ်သင့်ပါ...အု"
ခလေးမ ညှင်းနေတော့ ဦးထွန့်မြင့်ဖက်နမ်းလိုက်သည်။
လက်သီးဆုတ်များနှင့် သူ့ရင်ဘတ်ကို ထုရှာသည်။ သူမအားလေးနှင့် အယားတောင်မပြေ။ ရုန်းရင်းနှင့် သဘတ်တောင်ပြေနေပြီ။ ပေါင်ကို ဆွဲကားလိုက်တော့ သူမအဖုတ်လေးကို လက်ကလေးနှင့် ကာနေသည်။
"သမီး...လက်ဖယ်ပါ၊ သမီးအဖုတ်လေးကြည့်ချင်လို့"
"ဆရာကလည်း သမီးရှက်တယ်"
ဝင့်ဝါမှာ ရှက်တယ်သာပြောနေသော်လည်း ဖယ်ပေးသည်။ အဖုတ်ကလေးမှာ အလိုးခံရတာ သိပ်မကြာသေးတော့ ရဲရဲလေးနေတုန်း။
အမွှေးမှာ ပါးပါးလေးနှင့်၊ အကွဲကြောင်းမှ စောက်ရည်လေးများ စီးကျနေသည်။ ဦးထွန်းမြင့် မနေနိုင်တော့။
"ရှီး....အ...ဆရာ.ငရဲကြီးမယ် ..မယက်နဲ့"
"သမီးအဖုတ်လေးက ယက်ကောင်းလိုက်တာ "
"စောက်ရည်လေးတွေ ကော ချူနေတာပဲ"
"အာ...အ. ..ရှက်စရာကြီး"
"ထွက်တော့မယ်.....အ....ဆ..ရာ..အား"
စောက်ရည်များ ဦးထွန်းမြင့် မျက်နှာ ရွဲကုန်သည်။ ဝင့်ဝါမှာ တစ်ဆပ်ဆပ်တုန်ရင်း အသက်အမောတကော ရှူနေသည်။ ဦးထွန်းမြင့်မှာ အချိုးစားကျလှတဲ့ ခြေထောက်လေးတွေကို ပွတ်သပ်နေသည် ။ ဝင့်ဝါအမော ပြေတော့ လီးစုပ်ခိုင်းသည်။ ညင်းသလိုလို လုပ်နော်သော်လည်း ပါးစပ်ထဲလီးထိုးထည့်ရာ စုပ်ပေးရှာသည်။ သူ့မိန်းမလောက်မကျွမ်း။
သို့သော် ငုံကြည့်လိုက်ရင် မျက်နာလှလှလေးမှာ နှုတ်ခမ်းရဲရဲလေးနှင့် သူ့လီးကို မဆန့်မပြဲစုပ်ပေးနေပုံက ဖီးတက်စရာ။ စိတ်ထလာ၍ ခေါင်းကိုကိုင်ပီး ပါးစပ်ကို အတင်းလိုးမိသည်။
"အု....အု....အွတ်....အဝပ်...ဆရာအရမ်းပဲ လည်ချောင်းထိုးမိပြီ"
"ဆောရီး...သမီးကအရမ်းလှလို့"
"ဘာသမီးလဲ လိုးပဲလိုးတော့မယ် ခုထိသမီးခေါ်တုန်း"
"အဲ့လိုကပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားတယ် ...လိုးစို့ သမီးလေးရေ"
ဦးထွန်းမြင့် ပြောပြောဆိုဆို ပေါင်းကြားထဲနေရာယူလိုက်သည်။ စပ်ပတ်ထဲထိုးထည့်တော့ မဝင်။ တင်းခံနေသည်။ အားစိုက်ထည့်လိုက်တော့မှ အဖျားဝင်သွားသည်။
"အ....ရှီး..နာလိုက်တာ"
"နာမှပ သမီးစပ်ပတ်က ကျပ်ပြူးနေတာကို"
"ဦးလီးကြီး ကြီးတာလဲထည့်ပြောဦးလေ"
"ရဲသူ မလိုးပေးဘူးလား"
"အလိုးခံဖူးတာ သိပ်မကြာသေးဘူး"
စကားပြောနေရင်း လီးက တစ်ဆုံးထိဝင်သွားသည်။ စပ်ပတ်ထဲကြပ်သိပ် နေသည်။ ဦးထွန်းမြင့် ခါးလေးကိုကိုင်ကာ စလိုးသည်။
"အ...အ....နာတယ်"
"ခနနေကောင်းလာမှာ..အင့်..အင့်....ရော့"
"အ....ဇွတ်....ဇတ်..ဗြစ်"
"ဆရာ..အသံတွေထွက်တာ"
"သမီးစပ်ပတ်က အရည်ရွဲတာကို"
"32. .ကောင်း....တယ်"
"အင့်....ဖွတ်...ဖတ်...ဖတ်...."
ဝင့်ဝါ တစ်ချီပြီးသွားသည်။ ဦးထွန်းမြင့်မနား။ ခြေထောက်တွေကို ပါးခုံပေါ်တင်ပြီး ပစ်ဆောင့်နေသည်။ ကျောင်းသားများငေးခွင့်သာရသော အချိုးစားကျလှသည့် ဝင့်ဝါရဲ့ ခြေထောက်တွေကို သူထမ်းခွင့် ရနေပြီ။
လိုးနေရင်း ဝင့်ဝါ နောက်တစ်ချီ ပြီးဖို့နီးလာပြန်သည်။ အခန်းထဲမှာ ဝင့်ဝါရဲ့ အော်သံ၊ ဦးထွန်းမြင့်ရဲ့ မာန်ဖီသံ၊ အသားရိုက်သံများဆူညံနေသည်။ ဝင့်ဝါ တုန်ရီရင်း နောက်တစ်ချီသို့ တက်လှမ်းသွားသည်။
ဦးထွန်းမြင့်လည်းမကြာလိုက် ဝင့်ဝါစောက်ပတ်ထဲ လရည်များ ပန်းထည့် လို့ ပြီးဆုံးသွားသည်။ ဝင့်ဝါကို ကုန်းခိုင်းရင်း ခါးကျင်ကျင်လေးကိုင်ကာနောက်တစ်ချီ လိုးဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ အချိန်သိပ်မရှိတာကြောင့် ခပ်မြန်မြန်လိုးရင်း အပြီးသတ်ခဲ့ရသည်။ ဦးထွန်းမြင့် သူ့အခန်းပြန်ရောက်ပြီး မကြာလိုက် သူမိန်းမပြန်ရောက်လာသည်။ တော်သေး၏။ သီသီလေး။
~~~~~~~~~~~
အခန်း - ၆
နေ့လည်စာ ဆိုင်မှာထိုင်ကြတော့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အားနာနေကြသည်။ ဖောက်ပြန်မိကြသည်ကို။ ဟင်းပွဲလာချတော့မှ မနက်က ကလိုးဆော်ထားသည်မို့ ဗိုက်က ဆန္ဓပြလာကြသည်။ စားသောက်ရင်း စကားကောင်းနေချိန် ဒေါ်ခင်စောလှရဲ့ ဖုန်းမြည်လာသည်။ သူမ ကုမ္ပဏီမှ အရေပေါ်ဆက်ချင်း ဖြစ်သည်။
"အကို့ ညီချက်ချင်းပြန်မှရမယ် အရေးကြီးဧည့်သည်ရောက်လို့"
"မင်းကတော့လုပ်ပြီ ခနတစ်ဖြုတ်နားရက်ရတာကို"
"အကိုကြီးကလည်း အလုပ်တွေမှ ပစ်ထားလို့မရတာ"
"အင်းပါ ပြန်ကြတာပ"
ဦးထွန်းမြင့်မျက်နာ သိပ်မကြည်။ ဝင့်ဝါလေးနှင့် အခွင့်ရေးရရင် ပြန်ကဲချင်သေးသည်။ ထိုအချိန်ကျော်မြင့်က
"ကျွန်တော် လိုက်သွားလိုက်မယ်လေ အကိုကြီး"
"မင်းကမပျော်တော့ဘူးလား"
"ရပါတယ် မလာဖူးတာလဲမဟုတ်။ အကိုကြီးက ကျောင်းနားတုန်း လာရတာ ။ ပြီးတော့ဆိုင်မှာလဲ လုပ်စရာလေးတွေရှိသေးတယ်"
"အေး..ကျေးဇူးပဲကွာ ။ တစ်ရက်နှစ်ရက်နေမှ ငါမင့်မိန်းမနဲ့ပြန်ခဲ့တော့မယ်"
ဦးထွန်းမြင့် သူ့ညီကို ကျေးဇူးတင်နေမိသည်။ သူ့မိန်းမကိုလိုးရန် ကြံနေသည်ကို သိနိုင်လျှင်မူ ဘယ်လိုနေမည်မသိ။
ကျော်မြင့်နှင့် ဒေါ်ခင်စောလှမှာ အမြန်ပြန်သွားကြလေသည်။ ကျန်သူများမှာ ကမ်းခြေဘက်၌ နေပူစာလှုံနေကြသည်။ ရဲသူနှင့်နှင်းဝေဝေမှာ မပျောက်သွားရဲ။ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မျက်လုံချင်းသာ စကားပြောမိသည်။
ညအချိန် အိပ်ပျော်နေသော ဝင့်ဝါကို တစ်ချက်ကြည့်ရင်း ရဲသူအခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ နှင်းဝေဝေအခန်းကို တစ်ချက်ခေါက်ရင်း အခန်းထဲသို့ဝင်ရောက်သွားသည်။
"ရဲသူ ဝင့်ဝါ သိသွားရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"
"မသိပါဘူး အိပ်နေတာမှသိုးလို့၊"
"ဖြန်း....ဖြန်း"
"မသာ ငါနို့ပဲရိုက်နေ နာလို့နေပီ"
"ပါးစပ်ကသာမကြိုက်ဘူးပြောနေတာ စောက်ပတ်ကဆွဲဆွဲညစ်နေတာကော"
"အင့်....အင်...အ"
"ဗွတ်...ဗစ်...ဗတ်."
"ဖင်လိုးချင်တယ် ဖင်ကုန်းပေး"
နှင်းဝေဝေ မျက်စောင်းတစ်ချက်ထိုးရင်း ကုန်းပေးသည်။ တင်ရင်းလှသော ဖင်သားနှင့် စောက်ပတ်ကြီးက ပြူပြနေသည်။ စောက်ပတ်ရဲ့ အပေါ်မှာ ဖင်သား စူစူလေး ။ ကျော်မြင့် လိုးနေကြထင်သည်။ ခရေကပုံပျက်နေပြီ။ ဖင်ထဲဝင်လာသောလီးကို ခံနေကြမို့ ဖင်ဖွင့်ရင်းစောင့်နေသည်။
ကျပ်သိပ်ရင်း တစ်ဆုံးဝင် သွားသည်။ ရှီး....လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်နေကြဖင်မို့ ညစ်အားကောင်းလှသည်။ တစ်ဆုံးဝင်သည်နှင့် မညာ။ တအားပစ်ဆောင့်လိုက်သည်။ ကျင်သောခါးကိုကိုင်ကာ အသေလိုးနေသည်။ အော်သံများ ၊ ရိုက်သံများနှင့် ဆူညံနေသည်။ အောက်ဘက်မှနို့များမှာလည်း ဆွဲအားမရှိသည့်အလား ခါရမ်းနေသည်။ လီးကို တစ်ဆုံးထည့်ရင်း ဖင်ထဲကို လရည်များပန်းထည့်လိုက်တော့သည်။
~~
ကျော်မြင့်တို့ ညနေပိုင်းလောက်ပြန်ရောက်လာကြသည်။ အချိန်သိပ်မရှိတာကြောင့် ရေအမြန်ချိုးကာ အဝတ်စားလှဲပြီး ဧည့်ခံပွဲရှိရာ ခြံဝင်းသို့ အမြန်လာခဲ့ကြတော့သည်။ ဧည့်ခံပွဲသို့အဝင် ယောက်ျားသားများရဲ့ မျက်လုံးများဟာ ဒေါ်ခင်စောလှမှာပဲ ကပ်နေကြသည်။ အနက်ရောင် ပွဲတက်ဝတ်စုံနှင့် ဖြူဖွေးနေသော အသားရည်က ပနံသင့်လှသည်။ ရင်ဟိုက်ကြောင့် ပေါ်နေသော ညှပ်ရိုးများက မျက်စိမလွှဲနိုင်ကြ။ လမ်းလျှောက်လိုက်တိုင်း ဂါဝန်အကွဲကြောင်းမှ ပေါ်လာသော ခြေထောက်များမှာ ဒေါက်ဖိနပ် အနီရောင်နှင့် လှပနေသည်။ ဒေါက်မြင့်ကြောင့် တင်ပါးများမှာ ပိုပြီး ကားစွင့်နေသည်။ အမျိုးသမီးငယ်များနှင့် မတူ အိမ်ထောင်ရှင်မ ဟူသော အတွေးကြောင့် ယောက်ျားသားများ ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလာကြသည်။ ခုလို လူတိုင်းရဲ့ အထက်မှာ ရှိသော အမျိုးသမီး CEO တစ်ယောက်ကို သူတို့အောက်မှာ ဖိထားချင်မိသည်။
ကျော်မြင့်မှာ ဧည့်ခံပွဲ ဒေါင့်တစ်နေရာ၌ ထိုင်ရင်း ဝိုင်သောက်နေသည်။ ယောက်ျားသားများ ရဲ့ မျက်လုံများကြောင့် မနာလိုနေမိသည်။ ဧည့်သည်နှင့် စကားပြောအပြီး ကျော်မြင့် မနေနိုင်တော။ သူ့မရီးကို ခေါ်ထုပ်လာခဲ့သည်။ ခြံဝင်း အနောက်ဘက် အမှောင်ရိပ်များ အရောက် အတင်း ဖက်နမ်းမိတော့သည်။
"မောင် ဘာဖြစ်နေတာလဲ ၊ လူတွေသိကုန်မယ်"
"အဲ့ ဆီက လူတွေအကုန်လုံး မ ဖင်ပဲကြည့်နေကြတာ"
"အယ်..သဝန်တိုနေတယ်ပေါ့ မောင်က ဒီတိုင်းကြည့်တာနေမှာပါ"
"မဟုတ်ဘူး ၊ မကိုလိုးချင်နေကြတာ"
"မောင်ကလည်း စကားပြောကြမ်းလိုက်တာ
ကဲပါ စိတ်ဆိုးမနေနဲ့ ၊ သူတို့က ကြည့်ခွင့်ပဲရတာ မောင်က လိုးလို့ရတယ်" ဒေါ်ခင်စောလှ ကြာမူပါပါတစ်ချက်ကြည့်ရင်း တံတိုင်းကို လက်ထောက်ကာ ကုန်းပေးလိုက်သည်။ ဒေါက်မြင့်ကြောင့် အပေါ်ပင့်နေသော ဖင်ကို ကြည့်ရင်း ကျော်မြင်မနေနိုင်တော့။ အနောက်ကပ်ရင်း ခါးကို ကိုင်ကာ အသေလိုးနေမိသည်။
တစ်ဖက်ခြံဝင်းမှာ သောက်စားနေကြသော လူကြီးများနှင့်။ ဒီဘက်အမှောင်ထဲမှာတော့ သူတို့ သရေကျခဲ့ရသော ဖင်ကြီး ကို သူ့မတ်က လိုးနေပေပြီ။
"ဖတ်...ဖွတ်...ဗြစ်...အင့်"
"မောင်..အသံတွေ...တအား ထွက်တာပဲ"
"မစောက်ပတ်က အရည်ထက်တာကို စိတ်လှုပ်ရှားနေတာလား"
"အင်း......သူများတွေကြားသွားမယ်"
"ဘာဖြစ်ဘူး သူတို့ ငေးခဲ့တဲ့ ဖင်ကြီး ကို ဟော့လိုလိုးပြဦးမှ"
နှစ်ယောက်သား စိတ်လှုပ်ရှားစွာနှင့် လိုးနေကြစဉ် ဒေါ်ခင်စောလှရဲ့ Phone မြည်လာသည်။ ကြည့်လိုက်တော့ သူမယောက်ျား။ အနောက်မှ သူ့မတ်ကို တိုးတိုးနေရန်ပြောရင်း phone ကိုင်လိုက်သည်။
"ဟယ်လို ...ကိုကြီး"
"ခင် အလုပ်ကောအဆင်ပြေလား"
"အ..အ...ပြေတယ် ကိုကြီး"
"ဘာဖြစ်တာလဲ ခင်"
"အကို ကိုphone ပြောမလို့ပြေးရင်း ခြေခေါက်မိတာ"
"အော် နာသွားသေးလား"
"အင်....ဟင်း..ရပါတယ် ။ မောတာ ပြေးခဲ့တာနဲ့"
"အင်းပါ အဲ့ဆို ဒါပဲလေ"
"ဟုတ် ချစ်တယ် ကိုကြီး"
ဒေါ်ခင်စောလှ နောက်မှ ဆောင့်နေသော သူမမတ်ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ သူမ phone ပြောနေတုန်း လိုးနေတာ အသံမပျတ်အောင်မနည်း ထိန်းပြောလိုက်ရတယ်။
"ပြစမ်းပါ ဦး ခြေထောက်ဘယ်နားနာသွားတာလဲ"
"မောင်နော်...အင့် ..အ...အ..ဗွတ်"
ကျော်မြင့် သူ့မရီး ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို ဆွဲမြှောက်လိုက်သည်။ ချောမွတ်နေသော ခြေချင်းဝတ်ကိုကိုင်ကာ ပစ်ဆောင့်နေသည်။
ဒေါ်ခင်စောလှမှာ ဟန်ချက်မပျက်အောင် တံတိုင်းကို အားပြုရင်း ဖင်ကိုနောက်ကော့ပေးနေသည်။ ဖုန်းပြောကတည်းက ပီးချင်နေသောစိတ်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ ဧည့်ခံပွဲရဲ့နံရံတစ်ဖက်မှာ တိုးတိုးညီးရင်း စောက်ရည်များထွက်ကာ ပီးဆုံးသွားသည်။ အဝတ်စားများကို သပ်ရပ်အောင် ပြင်ဆင်ပြီး ဧည့်သည်များကိုနှုတ်ဆက်ကာ အိမ်သို့
အပြေးပြန်ခဲ့ကြသည်။ အိမ်၌ နေရာစုံမှာလိုးရင်း ကာမအရသာကိုခံစားနေကြသည်။
~~~~~~
အခန်း - ၇
ဦးထွန်းမြင့်မှာ သူမိန်းမကို ဖုန်းဆက်နေတုန်း အခန်းတံခါး ခေါက်သံထွက်လာသည်။ ဖွင့်လိုက်တော့ ဝင့်ဝါ အခန်းတွင်း ကို ဝင်လာသည်။ ရောက်ရောက်ချင်း သူ့ကိုဖက်ကာ နမ်းလာသည်။ ထို့နောက် ဒူးထောက်ချကာ ညဝတ်ဘောင်းဘီကို ချွတ်ပြီး လီးစုတ်ပေးသည်။
"သမီး ရဲသူ သိသွားမယ်လေ"
"မသိပါဘူးသူအိပ်ပျော်နေရင်မထတော့ဘူး"
ဦးထွန်းမြင့်ကြာကြာမစဥ်းစားနိုင် ဝင့်ဝါရဲ့ ပုလွေအောက်မှာ မျောပါသွားသည်။ တကယ်တော့ ရဲသူ ထသွားတာကို ဝင့်ဝါသိသည်။ အမနှင်းဝေဝေအခန်းသွားတာနေမှာ။ သူတောင်သစ္စာမရှိတာ ငါကဘာလို ရှိရမှာလဲ။ ပြီးတော့ ဦးထွန်းမြင့်ရဲ့ အလိုးကိုလည်း စွဲမိသည်။ ထို့ကြောင့် ဦးထွန်းမြင့် အခန်းကို လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
လှပတဲ့ မျက်နာလေးကိုငုံကြည့်ရင်း ကြာကြာမထိန်းနိုင်လိုက်။ လီးကို ဆွဲထုပ်ရင်း ဝင့်ဝါရဲ့ မျက်နာ လေးကို ပက်ဖြန်းမိသည်။ ဖွေးအုနေသော မျက်နာလေးမှာ လရည်များ အပစ်လိုက်။ ရက်တောင်ရက် နေလိုက်သေးသည်။ လီးကြီး ချက်ချင်းပြန်တောင်လာသည်။ ဝင့်ဝါကိုမတ်တပ်ရပ်ခိုင်းပီး လရည်များသုပ်ပေးလိုက်သည်။ နှုတ်ခမ်းကိုနှမ်းရင်း သူမရဲ့ တင်ပါးလုံးလုံးလေးများကိုညစ်ပေးမိသည်။ နူးဆွပြီးနောက် ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ကားပြီး ပွေ့ချီကာ လိုးတော့သည်။
ဝင့်ဝါရဲ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ သိပ်မလေး။ သူ့ဗလနှင့် ကောင်းကောင်းပွေ့နိုင်သည်။ တစ်ကိုယ်လုံးအားနှင့်မို့ လီးအဝင်နက်လှသည်။ ဝင့်ဝါမှာ မျက်ဖြူဆိုက်လို့ ခေါင်းများခါရမ်းကာ ညီးညူနေသည်။ ကြမ်းပြင်မှာလဲအရည်များရွှဲလို့နေပြီ။
"အင့်..အ..အ...ဗွတ်...ဗတ်"
"အား. "
"ဟူး...ဆရာသိပ်လိုးနိုင်တာပဲနော် ၊ ဝင့်ဝါတောင် နှစ်ချီရှိပြီ ။ဆရာမိန်းမကတော့ အလောပ ..အဟိ"
"သူ့ကိုသိပ်မလိုးဖြစ်ပါဘူး ။ သမီးက sexy ကျလွန်းလို့ လီးကအမြဲတောင်နေတာ"
"လျှောက်ပြော"
"ကဲပါ သမီးအလှည့် အပေါ်ကနေဆောင့်ပေး"
"အင့်....အီး ရှည်လိုက်တာ သားအိမ်ကိုလာထိတယ်"
"မကြိုက်ဘူးလား အဲ့တော့"
"အရမ်းကြိုက်"
စကားတပြောပြောနှင့် ဦးထွန်းမြင့် ကုတင်ပေါ်လှဲ၍ ဇိမ်ယူနေသည်။ သူ့အပေါ်၌ ဝင့်ဝါ နဲ့လိုးလေး လိုးနေသည်။ အမောပြေတော့ ဝင့်ဝါကိုကုန်းခိုင်းပြီး ခါးကျင်ကျင်လေးကိုင်ကာ စောက်ပတ်နီတာရဲလေးကို အသေလိုးတော့သည်။
တစ်ညလုံးလိုးပြီး မနက်လင်းအားကြီးတော့မှ ဝင့်ဝါ သူမအခန်းသို့ ပြန်သွားသည်။ သူမရောက်ပြီးမကြာလိုက် ရဲသူပြန်ရောက်လာသည်။ အပစ်ကင်းစွာ ခလေးတစ်ယောက်လို အိပ်နေသော ဝင့်ဝါကိုကြည့်ပြီး အပစ်ရှိသလိုခံစားလိုက်ရသည်။ ဒါပေမဲ့ မနှင်းဝေဝေရဲ့ နို့ကြီးတွေက ဆွဲဆောင်မှရှိလှသည်။ သူ မဖျတ်နိုင်မှန်းသိသည်။ ရှေ့ဆက်လည်း ဖောက်ပြန်မိဦးမည်။ အပစ်ရှိစိတ်နှင့် ဝင့်ဝါကိုဖက်ပြီး အိပ်လိုက်တော့သည်။ အပစ်ကင်းစွာအိပ်နေသော ဝင့်ဝါ၏ စောက်ပတ်ထဲတွင် သူမဆရာရဲ့ လရည်များ မခြောက်သေးသည်ကို သူသိလျှင်မူကား.........။
မနက်ရောက်တော့ လေးယောက်လုံး မထနိုင်ကြ ။ မနက်စာ လွတ်သွားသည်။ နေ့လည်တွေ့တော့ တစ်ယောက်ကို ဆင်ခြေတစ်မျိူးနှင့် ။ အကုန်သိနေသော ဝင့်ဝါမှာ ပြုံးစိစိနှင့်။ ညရောက်တော့ ထုံးစံအတိုင်း လိုးတော်ကြပြန်သည်။ မနက်ကိုမထနိုင်နှင့်။ ကမ်းခြေမှာအပန်းတောင် မဖြေခဲ့ရ။ နှစ်ရက်နေပြီးနောက် ကျောင်းဖွင့်တော့မှာကြောင့် ပြန်ခဲ့ကြသည်။
အိမ်ပြန်ရောက်တော့ နှစ်ရက်ဆက်တိုက် နေ့ရောညပါ အလိုး ခံထား ရကြောင့် မျက်ကွင်းများညိုနေသော ဒေါ်ခင်စောလှကို တွေ့ရသည်။ အစားအသောက်တောင် အပြင်မှမှာစားဖြစ်သည်။
လီးတောင်လိုက် လိုးလိုက်နှင့်။ ဧည့်ခန်း၊ မီးဖိုချောင်၊ ရေချိုးခန်း၊ ခြံဝင်းနှင့် သူတို့ လင်မယားအိပ်ယာပေါ်ပါမကျန် သူ့မတ်နှင့် အလိုးခံခဲ့သည်။ ဒါကို မသိသော ဦးထွန်းမြင့်မှာ အလုပ်ပင်ပန်းသည်ဟုသာထင်ပြီး နားရန်ပြောနေ၏။ စိတ်ထဲအပစ်ရှိသလိုဖြစ်သွားသော်လည်း သူ့မတ်ရဲ့အလိုးကို စွဲနေမိပြီ။
မိုးမြှော်တိုက်ကြီး တစ်ခု၏ ရုံးခန်းထဲတွင် စာရေးမတစယောက် ဒေါ်ခင်စောမြင့်ကို လက်မှတ်ထိုးခိုင်းနေသည်။
"အမ ဒီလရဲ့ ထုတ်ကုန်စာရင်းပါ လက်မှတ်လေးထိုးပေးပါဦး"
"အေး....အ..အ"
"အမ ဘာဖြစ်တာလဲ နေမကောင်းဘူးလား မျက်နာကြီးရဲလို့"
"နည်းနည်းပူလို့ပါ ဘာမဟုတ်ပါဘူး။ ရော့ လက်မှတ်ထိုးပြီးပြီ အမခနအနားယူမလို့ အခန်းထဲကိုဘယ်သူမှ မဝင်စေနဲ့ဦး "
"ဟုတ်ကဲ့ မမ"
"အဲ့ကွန်းလဲအေးပါတယ်"
စာရေးမတိုးပြောပြောကာ ထွက်သွားသည်။ တခြားသူဆို အာသာဖြေနေသည်ဟု ထင်မိလောက်သည်။ သူမသူဌေးကတော့မလုပ်နိုင်။ အိန္ဒြေကြီးလွန်းသူပင်။
စာရေးမထွက်သွားပြီးနောက် စားပွဲခုံအောက်မှ ကျော်မြင့် ထွက်လာသည်။ ပါးစပ်လဲပေပွလို့။ ထိုင်ခုံရှေ့စားပွဲအောက်ဝင်ကာ စောက်ပတ်လျက်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။
"မောင်ကွာ မိသွားတော့မလို့"
"ဟီး... မက မြန်မာဝမ်းဆက်ကြီး ဝတ်လာတာကို ဘယ်ကစိတ်ထိန်းနိုင်မလဲ"
"မောင်ပဲဝတ်ခိုင်းပြီးတော့"
"ထမိန်နဲ့က ဖင်ကြီးက ပိုလှလို့ ကုန်းလိုက်တော့"
ကျောမကို အားလေးနှင့် စားပွဲပေါ်ဖိချလိုက်သည်။ ဒေါ်ခင်စောလှ မျက်စောင်းခဲလိုက်သော်လည်း အလိုက်သင့်လေးလှဲချပေးသည်။
ဝတ်ထားသော ထမိန်ဗြောင်ကြီးကြောင့် ဖင်ကြီးမှာ ပိုကားလာသည်။ ထမိန်ပေါ်မှဖင်ကို ဆုပ်နယ်ရင်း ချစ်စကားပြောနေကြသည်။
သူတို့ ဖောက်ပြန်လာတာ တစ်လကျော်ပေပြီ။
တစ်ချိန်ချိန်မိသွားနိုင်သည်ကို သိသော်လည်း သူတို့ မနေနိုင်။ တားမြစ်ထားသည့် အရသာကိုစွဲနေမိပြီ။
ထမိန်ကိုလှန်ပြီး လီးကိုထည့်လိုက်သည်။ ခုနက ဆွထားသည့် အရှိန်နှင့် စောက်ရည်များရွှဲနေသောကြောင့် အလွယ်တကူဝင်သွားသည်။ ခါးကိုကိုင်ရင် လိုးတော့သည်။ ရုံးခန်းထဲမှာ လိုးသံများဆူညံနေသည်။ စောက်ပတ်ထဲသို့ လရည်များ ပန်းထည့်ရင်း အကိုကြီးရေ မင်းမိန်းမလိုးကောင်း လိုက်တာလို့ တွေးနေမိတော့သည်။
ထိုအချိန် နှင်းဝေဝေ ယောဂဆော့ရာ အခန်း၌ ယောဂဖျာပေါ်တွင်လှဲ နေသည်။ သူမအပေါ်တွင် ရဲသူမှာ သူမနို့ကို အကျီကြားမှလိုးနေသည်။ နို့ဖွေးဖွေးကြားမှာ လီးမည်းမည်းကြီးဝင်ထွက်နေသည်ကအသည်းယား စရာ။ နို့ကြားမှထွက်လာသော လီးထိပ်ကို လျှာလေးနှင့် လျက်ပေးနေသည်။ ရဲသူ ပြီးချင်လာသဖြင့် သူမကို ထခိုင်းကာ အပေါ်မှနေစေသည်။ ယောဂဘောင်းဘီ ဂွကြားကို စပတ်ပေါ်အောင်ကပ်ကြေးနှင့် ညှပ်လိုက်သည်။
"ရဲသူ နင်နော် ငါ့ဘောင်းဘီလဲ ကုန်တော့မယ် နင်လုပ်တာနဲ့" "စကားများမနေနဲ့ လာ ၊ အပေါ်ကနေထိုင်ချလိုက်"
"အီး....အင့်"
"အင့် ..အ...ဗွတ် ....ဗတ်"
"ဖွတ်...ဗစ်...ဘတ်"
"အား..ကောင်းလိုက်တာ ကျော်မြင့်ရေ မင့်မိန်းမ ငါလိုးနေပီကွ"
"အင့်..ကောင်းတယ်"
ယောဂဘောင်းဘီဂွ ကြားကို အားနှင့် ပင့်ဆောင့်နေသည်။
အပေါ်အကျီကို အောက်ချရာ နို့များပေါ်လာသည်။ နှင်းဝေဝေ အခုန်နျင့် အတူ နို့များများမှာ ခုန်ပေါက်နေသည်။ နို့သီးများကိုဆွဲတော့ ပိုပြီးဆောင့်ချ နေတော့သည်။ သူငယ်ချင်းရေမင့်မိန်းမလိုးနေပြီကွ ဆိုကာ လရည်များပန်းထည့်လိုက်တော့သည်။
ညနေစောင်းလို့ကျောင်းသားများပြန်ကုန်ကြပြီ။ မပြန်နိုင်သူများလည်း ရှိလေသည်။ ကျောင်းတွင်းရုံးခန်းတစ်ခုထဲ၌ ကျောင်းတွင်းအလှ နတ်သမီး ဝင့်ဝါမှာ သူမရဲ့လှပသောခြေထောက်များနှင့် ဦးထွန်းမြင့်ကို ဂွင်းထုပေးနေသည်။ ခြေသည်းရဲရဲ ခြေဖဝါးလေးနှင့် ဦးထွန်းမြင့်ရဲ့ လီးညိုညိုကြီးကိုညှပ်ကာ အပေါ်အောက်ထုပေးသေည်။ ဦးထွန်းမြင့်မှာထိုင်ခုံပေါ်တွင်ထိုင်ရင်း ဇိမ်ခံနေသည်။
"ဆရာ သမီး ခြေထောက်တွေကို တော်တော် ကြိုက်တယ်ပေါ့" "အင့်ပေါ့ သမီးခြေထောက်လေးတွေက်လှလိုက်တာ ကျောင်းထဲမှာ ဘယ်နှယောက်များ ထိချင်နေမလဲမသိဘူး"
"ဟွန့် ...ဒါများ သူ့လီးကြီးကို လုပ်ခိုင်းနေတယ် ။ မပီးတတ်ဘူး ညောင်းနေပြီ"
"ဟုတ်ပါပြီဗျာ ကဲလာ ဆရာအပေါ်ကို ။ခြေထောက်တွေပြန်နိပ်ပေးမယ်"
ဝင့်ဝါကိုဆွဲပြီး သူ့အပေါ်ထိုင်စေသည်။ မီနီစကတ်လေးကြောင့် သူ့လီးနှင့် ဝင့်ဝါစပ်ပတ်လေးမှာ အတွင်းခံတစ်ထည်သာခြားလို့နေသည်။ အောက်ဘက်မှပူပူနွေးနွေးကြီးကို ခံစားမိသဖြင့် ဝင့်ဝါတစ်ယောက် ပါးစပ်ဟသွားသည်။ သူမပါးစပ်ထဲကို ဦးထွန်းမြင့်လျှာကြီးဝင်လာကာ နမ်းရှိုက်လာသည်။ လက်မှလဲ တစ်ကိုယ်လုံပွတ်သပ်နေသည်။
အတွင်းခံလေးကို အသာဖြဲကာ လီးထည့်ပြီးလိုးတော့သည်။ အကုန်ချွတ်ပြီးလိုးသာထက် ခုလိုက ပိုပြီးစိတ်လှုပ်ရှားရသည်။လှပသောခြေတံများနှင့် ဖက်တွယ်ကာ အပေါ်မှပွတ်လိုးနေသည်။ ဦးထွန်းမြင့်ရဲ့လက်များမှာလည်း ဝင့်ဝါဖင်ကိုကိုင်ကာ ဆွဲဆွဲလိုးသည်။ မကြာလိုက် နှစ်ယောက်သားပြီးသွားကြပြီးမိန်းနေသည်။ ဝင့်ဝါမှာ ဦးထွန်းမြင့်ပုခုံးကို မေးတင်ရင်းပြုံးလိုက်မိသည်။
ပထမကသူ့ရည်းစားကိုအရွဲတိုက်ချင်လို့ ဖြစ်သော်လည်း ခုတော့ သူမလည်း စွဲနေပြီ။ သူမရည်းစားလည်း မနှင်းဝေဝေကိုလိုးနေမှာသေချာသည်။ လျှို့ဝှက်ချက်ကိုယ်စီနှင့်။ သိသောသူတစ်ယောက်မှာလဲ ခု ဦးထွန်းမြင့် အလိုးအဆောင့်အောက်မှာ မျောပါရင်း. ..
ပြီးပါပြီ။
ရေးသူ - ဒုတ်စစ်သည်
~~~~~~~~~~~~~~~~
စိုးစိုးနှင့်ပိုးပိုး (စ/ဆုံး)
ရေးသားသူ - goldhand125
ရှေ့မှသွားနေသော မစိုးစိုးရဲ့ ရေစိုအိုးကြီးကိုကြည့်၍ရဲလွန်းဘောတောင်နေသည်။ သူတောင်လဲ တောင်ချင်စရာပင်။ဝတ်ထားသော JJဘောင်းဘီမှာအသားနှင့် ကပ်နေ၏။ လမ်းလျှောက်လိုက်တိုင်း တင်လေးနှစ်လုံးမှာ တုန်ခါနေလေသည်။
"ဟဲ့....ရဲလွန်း မြန်မြန်လာ၊ နောက်ကနေ ဘာလုပ်နေမှန်းကိုမသိဘူး"
မစိုးစိုး၏ အော်သံကြောင့် ရဲလွန်းအသိဝင်လာသည်။ သူ့ဖင်ကြည့်နေတာသိများ သိသွားပလား။
"သူကမကိုင်ကူပဲနဲ့ "
ရဲလွန်းမကြားတကြားပြောကာ ကြာပန်းများကိုင်၍ပြေးလိုက်လေသည်။
မစိုးစိုးမှာ ရဲလွန်းနှင့် အမဝမ်းကွဲတော်၏။ အခါနားနီးသဖြင့် လာလည်ကြခြင်းဖြစ်သည်။ရဲလွန်း၏အဖွားမှာ တကယ့်ရှင်မွေးလွန်းပင်။ သားသမီး(၁၁)မွေးရာ ရဲလွန်း၏အမေမှာ အငယ်ဆုံးဖြစ်သည်။
အဖွားဆုံးတော့ အိမ်ထောင်ကိုယ်စီ ဖြင့် တစ်ယောက်တစ်နယ်ရောက် ကုန်ကြသည်။ ရဲလွန်း၏အမေမှာ ဒီရွာသားနှင့်ပင်အကြောင်းပါရာ အိမ်ကိုအမွေရလိုက်သည်။အခါရောက်မှသာ မွေးရပ်မြေကိုလာရင်း ဆွေးမျိုးစုံမိကြသည်။
ရဲလွန်းမှာတစ်ဦးတည်းသောသား ဖြစ်သောကြောင့် အဖော်ငတ်လှသည်။ ခုမှသာမောင်နှမတွေဆုံဖြစ်ကြသည်။ရဲလွန်းမှာရွာခံဖြစ်သည့်အလျောက် ဆွမ်းဆံပို့၊ ရွာထဲလိုက်ပြနှင့်ပျော်နေသည်။ခုလဲရွာနောက်ရှိကန်မှကြာပန်း ခူး၍ပြန်လာခြင်းဖြစ်သည်။
ညရောက်တော့ မုန့်လုပ်သူလုပ်၊ လူကြီးစကားပြောတာနားထောင်သူနား ထောင်နှင့် တော်တော်ဖြင့် မအိပ်ဖြစ်။ လူကြီးတွေအတင်းအိပ်ခိုင်းမှ အိပ်ဖြစ်ကြသည်။
အိမ်၌အခန်း သိပ်မရှိ။ လူကြီးတွေကအခန်းယူထားရာ ကလေးတွေက ကပြင်မှာတန်းစီ ပြီးအိပ်ရသည်။ ဘေးဘက်မှာဘယ်သူမှာ မအိပ်ရဲသဖြင့် ရဲလွန်းအိပ် ရသည်။ သူ့ဘေးကြည့်လိုက်တော့ မစိုးစိုး ဖြစ်နေသည်။ ဟိုးအရင်က ဘာမှမဖြစ်ပေမဲ့ ညနေက မြင်လိုက်ရတဲ့ မြင်ကွင်းကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။
တစ်နေကုန်ပင်ပန်းထားသည့် အရှိန်နှင့် အကုန်အိပ်ပျော်နေကြသည်။ ရဲလွန်းတစ်ယောက်သာအိပ်မပျော်။ဘေးကြည့်လိုက်တော့ ပြတင်းပေါက်မှ လာသောအလင်းရောင်ကြောင့် မစိုးစိုး၏ ကောက်ကြောင်းကို မြင်နေရသည်။ ဘေတစ်စောင်းအိပ်လိုက်တော့ တင်ကြီးကပိုပေါ်နေသလိုပင်။ ဂွင်းထုပီး အိပ်ဖို့လုပ်ပေမဲ့ဘယ်လိုမှရ။
တဏှာငယ်ထိပ်ရောက်နေသည်။ တောင်နေသောလီးကို အသာထုတ်ကား မစိုးစိုး၏တင်နှစ်လုံးကြား ထည့်လိုက်လေသည်။ တင်းရင်းနူးညံ့သော အထိအတွေ့ကြောင့် အသံမထွက်မိအောင် မနည်းထိန်းလိုက်ရသည်။
ခနနေတော့ ဒီထက်ပိုလိုချင်လာသည်။ ရှေ့တိုးနောက်ဆု..ညာင့်၊ ရာ ဘယ်လောက်မှတောင် မလုပ်လိုက်ရ၊ တင်နှစ်လုံးကြားကို လရည်တွေထွက်ကုန်သည်။ ထိုအချိန်မှနောင်တရမိသည်။ ငါကိုမောင်အရင်းလိုသဘောထားတာ၊ ငါတော့သေပြီ။ ရဲလွန်း လရည်များ သုပ်ကာ အိပ်ပျော်သွားသည်။
မနက်နိုးလာတော့ အိမ်မှာဘယ်သူမှမရှိတော့။အကုန်ကျောင်းတက် သွားကုန်ပြီ။ငါတော့သေပြီ။ မစိုးစိုးတော့မသိလောက်ပါဘူး။ ညကကိစ္စတွေးရင်း ခေါင်းကြီး လာပြန်သည်။ သူ့အဖေနှင့်အမေကိုတုက်လိုက်မှာလည်းစိုးသည်။ တွေးရင်းနှင့်လီးတောင်လာပြန်သည်။
အိမ်မှာလည်း ဘယ်သူမှမရှိသဖြင့် လီးကိုဘောင်းဘီအပြင် ထုတ်ကာ ထုလေသည်။ မစိုးစိုးရဲ့ကောက်ကြောင်း လမ်းလျှောက်လိုက်တိုင်း တုန်ခါနေသော တင်ကြီးနှစ်လုံး မျက်စိမိတ်ကာ မှန်းထုလေသည်။
" ရဲလွန်း... နင်...နင်..ဘာလုပ်နေတာလဲ "
မျက်စိဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ ပိုးပိုး။
ရေချိုးတက်ခဲ့ဟန်တူသည်။ထမိန်ရင်လျား၊ ခေါင်းရေစိုနှင့်။ ဟိုက်..သေစမ်း။
အိမ်မှာဘယ်သူမှ မရှိဘူးထင်ပြီး အာသာဖြေနေတာ ၊ခုတော့စွာစိလန်မ မြင်သွားပီ။ ပိုးပိုးမှာ မစိုးစိုး၏ ညီမအရင်း ဖြစ်သော်လည်း တစ်စက်မှမတူ။ မစိုးစိုးမှာ အနေအေးသလောက် သူကစွာစိလန်။ အတိုင်အပြောကလည်းထူ၊ ရဲလွန်းနှင့် သိပ်မျက်နှာကြောမတည့်။ ခုကိစ္စသာ အမေ့ကို တိုင်ပြောရင် သေပြီဆရာ။
"ဟဲ့ ..... ပိုးပိုး ဘယ်သွားမလို့လဲ"
ထွက်ပြေးသွားသော ပိုးပိုးကို ရဲလွန်းလမ်းဆွဲလိုက်သည်။ မမှီမကန်းနှင့်လှမ်းဆွဲလိုက်ရာ ရင်ခေါင်းလျားထားသော ထမိန်ဆွဲမိသည်။နှစ်ယောက်လုံးကြောင်နေရာမှ ပိုးပိုးအရင်ဆုံး သတိဝင်လာသည်။
"အာ .. နင်...မကြည့်နဲ့ "
သူ့လက်ဖဝါးလေးနှင့်ခန္ဓာကိုယ်ကို အုပ်ရှာသည်။ မကြည့်နဲ့ဆိုမှရဲလွန်းသေချာကြည့်မိသည်။
တဆပ်ဆပ်တုန်နေသော နှုတ်ခမ်းလေး လိမ္မော်သီလောက် နို့အုံပေါ်မှ အထဲဝင်နေသာ ချယ်ရီသီးလေး၊သေးသွယ်သောခါးနှင့် ဖြောင့်စင်းနေသော ပေါင်တံများကို သူ့လက်ဝါး လေးနှင့် မလုံ့တလုံ့ အုပ်နေတာက ဂရိနတ်သမီးလေးအလား။ ရဲလွန်းတဏှာငယ်ထိပ် ရောက်သွားသည်။ ပိုးပိုးကိုဆွဲဖက်ကာ တုန်ရင်နေသော နှုတ်ခမ်းလေးကို နှမ်းလိုက်သည်။
"အု...အု...ရဲလွန်း နင်ဘာလုပ်တာလဲ "
ပိုးပိုးရုန်းလေသည်။ ရဲလွန်းအတင်းဖက်ထားရင်း နှမ်းနေသည်။လက်ကလည်း အငြိမ်မနေ။ တစ်ကိုယ်လုံး ပွတ်သပ်နေသည်။မစိုးစိုးရဲ့ ဖင်လောက် မကြီးသော်လည်း တင်ပါးမှာလုံးလုံးလေးနှင့်ကိုင်ကောင်းလှသည်။ ဖင်ကိုခပ်ဆဆ ညစ်ပေးလိုက်တော့ ပါးစပ်ဟလာသည်။ သူအခွင့်ကောင်းယူကာ လျှာထိုးထည့်လိုက်သည်။
ပိုးပိုးရဲ့လျှာလေးကို လိမ်လိုက်သည်။ ကြောက်လန့်တကြား လျှာလေး နောက်ဆုတ်သွားသည်။ နှစ်ယောက်သား မနမ်းတတ်နမ်းရင်း သရေတွေ ပါကြလာသည်။
သူအနမ်းပေးတာကို ရပ်လိုက်တော့ ပိုးပိုး အသက်မနည်း ရှူနေရသည်။မျက်နှာလေးရဲလို့။ ခုမှသေချာကြည့်မိသည်။ ပိုးပိုးမှာ အလွန်ချစ်စရာကောင်းလှသည်။အရင်ကမတည့်လို့ သတိမထားမိ။
ရဲလွန်းမထိန်းနိုင်တော့သဖြင့် ပြန်လည်နမ်းလိုက်ပြန်သည်။ ဘယ်ဘက်နို့လေးကို ညာဘက်နို့လေးကို အသာဟပ်လိုက်သည်။ ပိုးပိုးခေါင်းမော့ကာ ကြောင်မလေးအလား တအင်းအင်း ညီးလေသည်။
ဘယ်ညာပြောင်းစို့ရင်း ညာဘက်လက်က အောက်ဆင်းလာသည်။ ပေါင်အတင်းစိထားသဖြင့် နိုက်မရ။ ချယ်ရီသီးလေးကို အသာကိုက်လိုက်မှ ပေါင်အသာဟသွားသည်။သူလည်း ခွင့်ကောင်းယူကာ ပေါင်နှစ်လုံးကြား ဒူးထည့်လိုက်သည်။ ပြန်စိပေမဲ့မရတော့။ ခုမှညာလက်လည်း လိုရာရောက်တော့သည်။ နူးညံ့သောအမွေးများ နှင့်စိုထိုင်းသော ပန်းပွင့်လေးကိုစမ်းမိသည်။ အရသာဖုလေးကို ကလိပေးလိုက်တော့ ပိုးပိုးထွန့်ထွန့်လူးနေတော့သည်။
"ပိုးပိုး ချစ်ချင်ပီဟာ"
"နင်ကလည်း မောင်နှမချင်းချင်းကြီးကို"
"အရင်းမှမဟုတ်တာ ချစ်လို့ရပါတယ်"
စကားပြောနေရင်း သူ့ညီလေးနှင့် ပိုးပိုးရဲ့ညီမလေးကိုပွတ်နေလေသည်။ ပိပိမှထွက်သော အရည်များနှင့် သူ့ညီလေးတစ်ခုလုံး ပေပွနေသည်။
"မရတော့ဘူးဟာ နင်လုပ်ချင်လုပ်တော့"
ပါမစ်ရသွားသဖြင့် သူ့လီးကို အသာထိုးထည့်ကြည့်သည်။မရ။တင်းခံနေသည်။သေချာဖြဲထည့်လိုက်တော့မှ ကွမ်းသီးလုံးဝင်သွားသည်။ ပိုးပိုးမှာတကယ့်သတ္တိခဲပင်။ နာသော်လည်း မလုပ်နဲ့ဟုမတား။ ပေါင်ကိုဖြဲကာ တင်းခံနေသည်။
ဖြေးဖြေးချင်း တိုးဝင်လာရာ လီးထိပ်မှအတားအစိးတစ်ခု ထိမိသည်။ ရဲလွန်းမှာ လက်တွေ့မရှိသော်လည်း ကြားဖူးနာဝနှင့် အမှေးပါးမှန်းသိလိုက်သည်။ချက်ချင်းမထိုးဖောက်။ ဝင်သလောက် ကလေးနှင့် လိုးပေးနေသည်။ ပိုးပိုးဖီးတက်လာမှ အရှိန်နှင့်ထိုးဖောက် လိုက်သည်။
"အ....အ...ရဲလွန်း ခွေးကောင် နာလိုက်တာ"
"ခနပါပဲ ခနနေရင်ကောင်းလာမှာ"
သူ့လီးကိုစိမ်ရင်း ပိုးပိုးမျက်နာလေးကိုကြည့်မိသည်။ မျက်ဝန်းထဲမှာ မျက်ရည်စများနှင့် မျက်နာလေးရဲလို့ ချစ်စရာကောင်းလှသည်။
"ချစ်တယ်.... ပိုးပိုး"
ရှက်လို့ထင်သည် ၊ မျက်နာကိုရင်ခွင်ထဲတိုး ဝင်လာသည်။
"ငါလည်း အရင်တည်းက နင့်ကိုချစ်နေတာ"
ပိုးပိုးရဲ့မကြားတကြား ပြောသံကြောင့် ရင်ထဲ ကုလားဘုရားပွဲ လှည့်သလိုခုန်သွားသည်။ သူပိုစိတ်လုပ်ရှား လာပီး လီးကိုလှုပ်ရှားလိုက်သည်။
" အင့်...အ"
"နာလို့လား"
"အင်း..ပီးတော့တစ်မျိုးကြီး"
ပိပိထဲမှအရည်များထွက်ကာ ပိုပြီးအရသာတွေ့လာသည်။ ပိုးပိုးမှာ ပါးစပ်လေးဟစိဟစိနှင့် ကုန်းပေါ်ရောက်နေသော ငါးတစ်ကောင်လို။ အောက်ဘက်မှနေ၍ ခါးလေးကိုပြန်ကော့ပေးလာသည်။
"ရဲ..လွန်း .. ငါပြီးတော့မယ်"
"ငါလည်းပီးတော့မှာ"
ပိုးပိုးရဲစောက်ပတ်ထဲကို သုတ်ရည်များပန်းထည့်လိုက်တော့သည်။ နှစ်ယောက်သားဖက်၍ မှိန်းနေရင်းမှ အိပ်ပျော်သွားကြသည်။ သူတို့နိုးတော့ နေ့လည်ရောက်နေပြီ။ လူကြီးတွေပြန်ခဲ့တော့မှာဖြစ်သဖြင့် ကြာင့် ပေပွသွားသည်များကိုသိမ်းကြသည်။ ပိုးပိုးလည်း ချွေးတွေနှင့်ကြော ရေပြန်ချိုးရသည်။
ကျောင်းတက်သွားသော ကလေးများအရင်ပြန်လာသည်။ လူကြီးများမှာဥပုဒ်စောင့်ကျန်ခဲ့ကြသည်။ ထိန်းမည့်သူမရှိသဖြင့် တစ်အိမ်လုံးဖျောင်း သောက်နေသည်။ ဘောလုံးကန်သူကန် ၊ ကြက်ပေါင်ခုန်သူခုန်နှင့်။ မိန်းကလေးတွေ ကြက်ပေါင်ခုန်ကြတော့ ပိုးပိုးကို လာကစားရန်ပြောကြသည်။
သူမမှာရဲလွန်းလက်ချက်ကြောင့် မကစားနိုင်။ ရဲလွန်းကိုသာ မျက်စောင်းထိုးနေတော်သည်။ ရဲလွန်းမှာ တဟားဟားရေရင်း မစိုးစိုးကို လိုက်ရှာမိသည်။ မတွေ့သဖြင့် ဘေနားကကလေးကိုမေးကြည့်ရာ
"တရားနာနေတုန်း ခေါင်းမူးတယ်ဆိုပီးပြန်သွားတာ"
ဟိုက်...ငါနဲ့ပိုပိုး လုပ်နေတာကိုများတွေ့သွားပလား။ ရဲလွန်ခေါင်းကြီးသွားသည်။ပိုးပိုးကိုလည်း မပြောရဲ။
ရဲလွန်းခေါင်းမီးတောက်နေတုန်း အဝေးမှ ပြန်လာသော မစိုးစိုးကိုတွေ့မိသည်။ ရဲလွန်းအပြေးသွားရင်း
"မမ ဘယ်သွားနေတာလဲ"
"ကျောင်းအပြန် အသိနဲ့တိုးလို့ သူတို့အိမ်လိုက်သွားတာ"
မစိုးစိုးမျက်နာကြည့်တော့ မူမပျက်။ တော်သေးတာပေါ့ မသိသွားလို့။ ဟီး...ဟီး ရဲလွန်းတစ်ချက်ရီပြရင်း ကလေးတွေနဲ့ ပြန်ဆော့နေသည်။
သူ့နောက်ကျောကို ကြည့်နေသော မစိုးစိုး၏မျက်လုံးများကို မမြင်မိ။
ညရောက်တော့ ပိုးပိုးနားအိပ်ချင်ပေမဲ့ ဘေးနားမအိပ်ရဲတဲ့ ကလေးတွေကြောင့် သူဘေးနားရောက်ပြန်သည်။
အိမ်ပြင်မှ ပုရစ်အော်သံများ ကြားနေရပြီ။ နေလည်ကဆော့ထားသော အရှိန်နှင့် အကုန်အိပ်မော ကျနေကြသည်။ သူသာလျှင်မအိပ်နိုင်။ မနက်က ပိုးပိုးနှင့်ချစ်ပွဲဝင်ပြီး အိပ်ထားသဖြင့် မျက်စိကြောင်နေသည်။ ပိုးပိုးရဲ့အလှကို ပြန်တွေးရင်း လီးတောင်လာပြန်သည်။ ဘေးလှည့်ကြည့်တော့ မစိုးစိုးက ကျောပေးအိပ်နေသည်။
ဘေးတစ်စောင်းအိပ်နေသော မစိုးစိုးကိုကြည့်ရင်း အနားကပ်မိသွားသည်။ တင်နှစ်လုံးကြား လီးထည့်ရင်း မနေ့ကလို ကပ်ညောင့်မိပြန်သည်။ ပီးခါနီးသဖြင့် သူအရှိန်မြင့် လိုက်စဥ်မစိုးစိုး လှုပ်လှုပ်ရွရွ ဖြစ်သွားသည်။ သူခေါင်းကြီးပီး ငြိမ်နေလိုက်သည်။ မစိုးစိုးရဲ့လက်တစ်ဖက်က သူ့လီးကိုလာကိုင်သည်။ ငါတော့သေပြီ။ ရဲလွန်းတအားလန့်သွားသည်။
ထို့နောက် သူ့ဘောင်းဘီကို အသာဆွဲချကာ ဖင်ကို ကော့ပြီး သူ့စောက်ပတ်ဝ တေ့ပေးနေသည်။ ရဲလွန်းဘာမှမစဥ်းစားနိုင်တော့။
အလိုလိုကော့ရင်း ကွမ်းသီးလုံးဝင်သွားသည်။ဖြေးဖြေးချင်း ဆက်သွင်းနေရာ တင်သားနှင့်ထိမှ ရပ်တော့သည်။
ရှီး..ဆိုသောအသံနှင့်အတူ ဖင်ကိုပိုကော့ပေးလာသည်။ သူလည်းခါးကို ကိုင်ကာ ကပ်လိုးနေမိတော့သည်။
ဘေးကလူတွေရှိတာကို ရဲလွန်းမေ့သွားသည်။ မစိုးစိုးရဲ့ ဖင်နှစ်လုံးကြားကို အသေလိုးနေမိတော့သည်။ သူ့ရဲ့လီး အသာဝင်သွားသဖြင့် မစိုးစိုးမှာ အပျိုမစစ်နိုင်။ အနည်းငယ် နှမြောမိသလို ရှိသော်လည်း အမြဲမှန်းနေရတဲ့ ကိုယ့်အမဖြစ်သဖြင့် အရသာရှိလှသည်။ လိုးမဝနိုင်။
"အ...အ...မောင်လေး... ပီးပီ"
မစိုးစိုးမှာ တဆပ်ဆပ်တုန်ရင်း ပြီးသွားသည်။ မစိုးစိုးအမောဖြေနေတုန်း ငြိမ်နေလိုက်သည်။နေ့လည်က ပိုးပိုးနှင့်လိုးထားသဖြင့် သူ့မှာ တော်တော်နှင့်မပြီးနိုင်။ ခနနားပီးတော့မစိုးစိုးက သူမပီးသေးတာကို သိသွားဟန်တူသည်။လီးကို အသာချွတ်ကာ သူ့ကိုယ်ပေါ်တက်ခွလာသည်။
လီးကို အသာပြန်ထည့်ရင်း နှစ်ယောက်သားပေါ်မှ စောင်ခြုံလိုက်သည်။ ခါးအားကိုယူကာ အပေါ်မှ အသာယာဆောင့်နေသည်။
"နေ့လည်က မင်းနဲ့ညီမလေး လိုးနေတာကြည့်ပီး ဆာနေတာ"
သူ့နားကပ်ကာ တိုးတိုးလေးပြောသည်။ ရဲလွန်းလန့်ကာ တဆပ်ဆပ် တုန်သွားသည်။ မစိုးစိုးပြုံးကာ အရှိန်မြင့်လိုက်သည်။
"အ....အာ...အု"
သူ့အသံထွက်လာသဖြင့် မစိုးစိုးမှာနမ်းလာသည်။ စပတ်ထဲလရည်များပနးထည့်ကာ မစိုးစိုးလည်း ဒုတိယအချီ ပြီးသွားပြန်သည်။
ခုမှလန့်မိသည်။ တစ်သက်လုံး ကိုယ်အပေါ်ညာတာလှသည့် အမနှင့် လိုးမိပြီ။ ဘေးနားက ကလေးတွေမနိုးလို့ တော်တော့သည်။ သူ့ပါးကိုတစ်ချက်နမ်းကာ ဟိုဘက်ဆင်းပီး အိပ်သွားတော့သည်။
နောက်ရက်လူကြီးတွေ ကျောင်းသွားပြန်တော့ ပိုးပိုးနှင့်လိုးမိပြန်သည်။ ညပိုင်းမစိုးစိုးနှသင့် ကပ်တိုးလေးလိုးသည်။ ညပိုင်းမစိုးစိုးသင်ပေးသော ပညာများကို ပိုးပိုးကိုပြန်သင်ရသည်။ တစ်ယောက်တစ်မျိုး ကောင်းလှသည်။
နောက်မှမစိုးစိုးမှာ ဘဲရှိကြောင်းသိရသည်။ထိုဘဲမှသူ့ကို ပါကင်ဖောက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ ဟိုနေ့ကခေါင်းမူးလို့ပြန်လာစဥ်နှစ်ယောက်သား လိုးနေသည်ကိုတွေ့သွားလေသည်။
သူမလဲစိတ်ပါသဖြင့် ညဘက်မှားမိကြခြင်းဖြစ်သည်။ ပထမညကသူထောက်ထားတာလဲ မသိချင်ယောင်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်သည်။
လူကြီးတွေမသိအောင်ခိုးစားရင်း သင်္ကြန်တောင်ပြီးသွားပြီ။ ဒီနှစ်သင်္ကြန် ပီးတာမြန်လှသည်။ နောက်နှစ်ကိုမျှော်ရင်း....။
ဒုတ်စစ်သည်
The End
............................................⭐⭐⭐⭐⭐..........................................
ပြီးပါပြီ။
