အိမ်မက်ဆိုး (စ/ဆုံး)
by darkslave (Wattpad)
(ကပ်ကိုး ဇာတ်လမ်း ဖြစ်ပါသည်။)
(01)
ခင်ဗျားတို့ရော တစ်ခါတလေ အရမ်းကြောက်ဖူးလား။ ငါဆိုလိုတာက သေမတတ် ကြောက်လန့်တာမျိုး။ ငါ့ဘဝမှာ အဲ့ဒီလိုမျိုး အသည်းထိတ်အောင် ကြောက်ခဲ့ရတာ နှစ်ခါလောက်ပဲ ရှိဖူးတာ ကံကောင်းတယ် ပြောရမယ်။
ဘာဖြစ်နေမှန်း မသိဘဲ ထွက်ပေါက်လည်း မရှိတော့တဲ့ အခြေအနေမျိုးပေါ့။ အဲ့ဒီတုန်းက အဖြစ်အပျက်ကို ပြောပြမယ်... ငါ နိုးလာတဲ့အချိန်မှာ လက်နှစ်ဖက်က အနောက်မှာ ကြိုးတုပ်ခံထားရပြီး ပါးစပ်ကလည်း တိပ်နဲ့ အပိတ်ခံထားရတယ်။ ငါ့ကိုယ်လုံးက သွားနေတဲ့ ကားတစ်စီးပေါ်မှာ လဲနေတာ။ ကြည့်ရတာ ဗန်ကားအဟောင်းတစ်စီး ထင်တယ်၊ ကားကြမ်းပြင် သံပြားပေါ်မှာ ဂျိုင်းစုတ် ပုံးခွံတွေ ခင်းထားတယ်။
အဲ့ဒီထက် ပိုကြောက်စရာကောင်းတာကတော့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ သေမတတ် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်ငိုယိုသံတွေက ကားထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေတာပဲ။ ငါ့မျက်စိက ကြည်လင်လာတဲ့အခါမှာတော့ ကားအနောက်ခန်း အလင်းရောင်မှိန်မှိန်အောက်မှာ လူမိုက်ပုံစံ လူတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရုန်းကန်နေရတဲ့ ငါ့မိန်းမ နှင်းနုကို မြင်လိုက်ရတယ်။ သူမဟာ အဲ့ဒီကောင်ရဲ့ ပေါင်ကြားထဲမှာ ကျောပေးပြီး ထိုင်နေရတယ်။
လက်တွေက တိပ်နဲ့ ချုပ်စီးခံထားရပြီး ပါးစပ်ထဲမှာလည်း အဝတ်စုတ်ကြီးနဲ့ အဆို့ခံထားရတယ်။ အဲ့ဒီကောင်စုတ်က နှင်းနုရဲ့ လက်နှစ်ဖက်ကို ခေါင်းပေါ်မြှောက်ကိုင်ထားပြီး ကျန်တဲ့လက်တစ်ဖက်ကတော့ နှင်းနု ဝတ်ထားတဲ့ ပါတီဝတ်စုံ ဂါဝန်တိုလေးထဲကို နှိုက်သွင်းကာ သူမရဲ့ လှပတဲ့ နို့ ကြီးတွေကို အတင်းနယ်ဖတ် ဆုပ်ချေနေတော့တာပဲ။ နှင်းနုခမျာ ငိုယိုပြီး ရုန်းကန်နေရရှာတယ်။ ပိုပြီး ရင်နာဖို့ကောင်းတာက ကားထဲမှာ နောက်ထပ် လူမိုက် ၄ ယောက်လောက်က ဘီယာသောက်ရင်း အားပေးနေကြတာပဲ။
မင်းတို့သာဆို အဲ့ဒီအခြေအနေမှာ ဘာလုပ်မလဲ။ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ ဗိုက်ထဲက အောင့်တောင့်တောင့် ဝေဒနာနဲ့ ခေါင်းကိုက်နေတာကြောင့် အဲ့ဒီနေ့ညနေက ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါ သေချာမမှတ်မိတော့ဘူး။ တကယ်ဆို ဒီညက ငါနဲ့ နှင်းနုအတွက် သာယာတဲ့ ညလေး ဖြစ်ရမှာ။ ကလေးတွေရပြီးကတည်းက ငါတို့အတွက် ကိုယ်ပိုင်အချိန်သိပ်မပေးနိုင်ခဲ့ကြဘူးလေ။
ဒါပေမဲ့ ဒီညတော့ ငါ့မိဘတွေက မြေးတွေကို ထိန်းပေးမယ်ဆိုလို့ ငါတို့နှစ်ယောက် အပြင်ထွက်ခဲ့ကြတာ။ ငါတို့နှစ်ယောက်က နေ့တိုင်းလိုလို စကားများနေကြတာမို့ ဒီလိုညကို အရမ်းလိုအပ်နေခဲ့တာ။ အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံရရင် ကလေးရပြီးနောက်ပိုင်း လိင်မှုကိစ္စတွေက ငြီးငွေ့စရာ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ လိင်မှုကိစ္စ အဆင်မပြေတာက စကားများ ရန်ဖြစ်ခြင်းရဲ့ အစပဲလေ။
အဲ့ဒီတုန်းကတော့ ငါနားမလည်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့မိန်းမအပေါ်မှာ ငါ့ရဲ့ လိင်စိတ်က သုညနီးပါးအထိ ကျဆင်းသွားခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါက ငါ ကလေးအဖေဖြစ်သွားလို့လည်း မဟုတ်သလို၊ အလုပ်ဖိစီးမှုကြောင့်လည်း မဟုတ်ဘူး။ ငါ အပြာကားတွေ ကြည့်ရင်တော့ စိတ်က ထကြွနေတုန်းပဲ။ ပြီးတော့ နှင်းနုက လိုးလို့မကောင်းတော့လို့လည်း မဟုတ်ဘူး။ သူမက ကလေးနှစ်ယောက်ရပြီးတာတောင် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က လှတုန်းပဲ။ ပိန်ပိန်ပါးပါး၊ တောင့်တောင့်တင်းတင်းနဲ့ ဖင် ကလည်း လုံး၊ နို့ ကလည်း အကြီးကြီးတွေ။
ဒါပေမဲ့... စိတ်ထဲမှာ လိင်ဆက်ဆံတယ်ဆိုတာ ရိုင်းစိုင်းရမယ်၊ ကြမ်းတမ်းရမယ်လို့ ငါက ယူဆထားတာ။ ကိုယ့်မိန်းမကိုကျတော့ အဲ့ဒီလို အမြင်မျိုးနဲ့ ကြည့်ဖို့က ယောကျ်ားတချို့အတွက် ခက်ခဲတတ်တယ်လေ။
ဒါပေမဲ့ ငါ့ကိုယ်ငါ အံ့သြသွားတာက... သူမကို အဲ့ဒီလူမိုက်က ကြိုးတုပ်ပြီး စော်ကားနေတာကို မြင်ရတဲ့အခါ ငါ့မှာ ခေါင်းကိုက်နေရင်းတောင် စိတ်တွေက ထူးထူးခြားခြား ထကြွလာတာပဲ။ ငါ့စိတ်တွေ ပိုကြည်လာတဲ့အခါ စောစောက ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ မှတ်မိလာတယ်။ ငါတို့ နိုက်ကလပ်တစ်ခုမှာ ညစာစားခဲ့ကြတာ။နှင်းနုကတော့ ခရမ်းရောင် ဂါဝန်အကျပ်လေးနဲ့ အရမ်းလန်းနေခဲ့တာ။ သူမက ဒီညမှာ ကလေးအမေပုံစံမဟုတ်ဘဲ ကလပ်က စော်အလန်းဇယားပုံစံမျိုးနဲ့ ငါ့ကို ဆွဲဆောင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငါက တခြားစော်တွေကို ငမ်းနေမိလို့ သူမက စိတ်တိုပြီး ညစာစားပြီးတာနဲ့ ငါ့ကိုပစ်ထားခဲ့ပြီး ကားပါကင် ထဲကို အရင်ထွက်သွားခဲ့တယ်။
ငါ ကားပါကင်ထဲကို ရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာတော့ မီးရောင်က မှိန်ပျပျနဲ့ အရမ်းတိတ်ဆိတ်နေပြီ။ ငါတို့ကားနားကို ကပ်သွားတဲ့အခါ ရုန်းကန်သံတွေ ကြားလိုက်ရတယ်။ လူမိုက်နှစ်ယောက်က ငါ့မိန်းမကို ကားခေါင်းပေါ်မှာ မှောက်ခိုင်းပြီး ဖိထားတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။ တစ်ယောက်က လက်ကို အနောက်မှာ ချုပ်ထားပြီး ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားတယ်။ သူတို့က နှင်းနုရဲ့ ဂါဝန်ကို ခါးအထိ မတင်ထားပြီး ဒုတိယတစ်ယောက်က သူမရဲ့ ဇာပန်းလေးနဲ့ အတွင်းခံပေါ်ကနေ စောက်ဖုတ် ကို လက်နဲ့ အတင်းပွတ်ဆွဲနေတော့တာပဲ။ နှင်းနုခမျာ ငိုယိုရုန်းကန်နေရတုန်း အဲ့ဒီကောင်က "မင်းလို အသားကောင်းလေးက ဒီလို အမှောင်ထဲမှာ ဘာလာလုပ်နေတာလဲ" လို့ ပြောင်ချော်ချော် ပြောနေတယ်။
ငါလည်း မစဉ်းစားဘဲ အော်လိုက်မိတယ် "ဟေ့ကောင်တွေ! ငါ့မိန်းမကို လွှတ်စမ်း!"
အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ အမှောင်ထဲကနေ နောက်ထပ် လူတချို့ ထွက်လာတယ်။ ငါ ဘာမှမလုပ်နိုင်ခင်မှာပဲ တစ်ယောက်က ငါ့ဗိုက်ကို အားနဲ့ ထိုးလိုက်တာ။ ငါလည်း အသက်ရှူရခက်ပြီး ခွေကျသွားချိန်မှာပဲ နောက်ထပ် အချက်တွေနဲ့ ငါ့ကို သတိမေ့သွားအောင် လုပ်လိုက်ကြတာပဲ။
ငါ ပြန်နိုးလာတော့ ဒီဗန်ကားစုတ်ပေါ်မှာ အနှောင်အဖွဲ့တွေနဲ့ ရောက်နေပြီး၊ ဒီတိရစ္ဆာန်တွေက ငါ့မိန်းမကို ဝိုင်းပြီး စော်ကားတော့မယ့် မြင်ကွင်းကို ကြည့်နေရတော့တာပဲ။ ဟုတ်တယ်... ငါ့စိတ်ထဲမှာ ငါ့မိန်းမကို လူမိုက်တစ်စုက ဝိုင်းပြီး လိုးတာကို ကြည့်ချင်တဲ့ စိတ်မျိုး ရှိဘူးတာတော့ဝန်ခံရမယ် ။ သူမ ရုန်းကန်နေရင်းကနေ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကာမကျွန်ဖြစ်သွားတာမျိုးကို မြင်ချင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ စိတ်ကူးယဉ်တာပဲလေ။
အဲ့ဒီအချိန်မှာ ငါ့မိန်းမရဲ့ နို့ ကို နယ်နေတဲ့ လူကြီးက ငါ နိုးလာတာကို မြင်တော့ နှင်းနုရဲ့ ဆံပင်ကို ဆွဲမလိုက်ပြီး ငါ့ကို ကြည့်ခိုင်းတယ်။
"ဟေ့ကောင်... ဒါ မင်းမိန်းမလား? ဒီလောက် လိုးလို့ကောင်းမယ့် စော်က မင်းနဲ့ မတန်ပါဘူးကွာ"
အဲ့ဒီလူကြီးက နှင်းနုရဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးကို အားနဲ့ ဆွဲလိမ်လိုက်တဲ့အခါ နှင်းနုခမျာ အော်ဟစ်သွားရတယ်။ လူမိုက်တွေကတော့ ဝိုင်းရယ်နေကြတာပေါ့။ ပြီးတော့ သူက ဂါဝန်အပေါ်ပိုင်းကို ဆွဲဖြဲလိုက်တဲ့အခါ နှင်းနုရဲ့ ဗလာကျင်းနေတဲ့ နို့ အလှတွေက အားလုံးရှေ့မှာ ပေါ်ထွက်လာတော့တာပဲ။ ငါ တောင် မေ့နေခဲ့တယ်... သူမရဲ့ နို့ တွေက ဘယ်လောက်တောင် လှပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိလဲဆိုတာ။ အာရှသူလေး ဖြစ်ပေမဲ့ သူမရဲ့ နို့တွေက ကြီးပြီး လုံးဝန်းနေတာပဲ။ နို့သီးခေါင်း ညိုညိုကြီးတွေကလည်း အေးစိမ့်တဲ့ လေကြောင့် ယောကျ်ားတွေရဲ့ ရှေ့မှာတင် မာတောင်လာတော့တာပဲ...။
နှင်းနုခမျာ သူမရဲ့ အကာအကွယ်မဲ့နေတဲ့ နို့ အစုံကို ဒီတိရစ္ဆာန်ရိုင်းကြီးက အတင်းနယ်ဖတ်ပြီး စုပ်ယူနေတာကြောင့် ကြောက်လန့်တကြားနဲ့ ငိုယိုရုန်းကန်နေရရှာတယ်။ အဲ့ဒီကောင်က တကယ့်ကို ရိုင်းစိုင်းတာ၊ နှင်းနုရဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို မညှာမတာ ဆွဲလိမ်ပစ်လိုက်တဲ့အခါ သူမခမျာ နာကျင်လွန်းလို့ တအင့်အင့်နဲ့ ညည်းနေရတယ်။ သူမ ရုန်းလေလေ၊ ဝတ်ထားတဲ့ ဂါဝန်တိုလေးက ခါးအထိ လန်တက်လာလေဖြစ်ပြီး သူမရဲ့ ဖြူဝင်းသွယ်လျတဲ့ ပေါင်တံလှလှကြီးတွေက အတိုင်းသား ပေါ်ထွက်လာတော့တာပဲ။
ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ငါ့ရင်ထဲမှာ ကြောက်စိတ်နဲ့အတူ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေ ဒွန်တွဲလာပြီး ဘောင်းဘီထဲက ငါ့ရဲ့ လီး ကလည်း မာတောင်လာတယ်။ ငါ့မိန်းမအပေါ်မှာ ဒီလောက်အထိ ကာမစိတ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖြစ်ခဲ့တာ လနဲ့ချီနေပြီလေ။ အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ ကျန်တဲ့လူမိုက်တွေက လင်းတတွေလို ငါ့မိန်းမနားကို ဝိုင်းလာကြပြီး သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ကို စော်ကားတော့တာပဲ။ နို့ တွေကို နှိုက်၊ အတွင်းခံပေါ်ကနေ စောက်ဖုတ် ကို ပွတ်၊ ပေါင်တွေကို ပွတ်သပ်နဲ့ နှင်းနုခမျာ ခေါင်းကို ခါရမ်းရင်း ပါးစပ်ထဲက အဝတ်စုတ်ကြားကနေ
"တောင်းပန်ပါတယ်... ရပ်ကြပါတော့... ကျွန်မမှာ ကလေးနှစ်ယောက်ရှိပါတယ်" လို့ တတွတ်တွတ် ပြောနေရှာတယ်။
လူတစ်ယောက်က ခနဲ့တဲ့တဲ့ ရယ်မောရင်း အော်လိုက်တယ်
"ဟေ့ကောင်တွေ...ဒီမှာ ကလေးအမေ အလန်းစားတစ်ယောက် ရပြီဟေ့... လိုးရမှာ ရှယ်ပဲ!"
ငါ့စိတ်ထဲမှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ ဒါတွေက အိမ်မက်လား။ ငါ့မိနိးမကို ငါ စိတ်မပါနိုင်တော့တဲ့အချိန်မှာ၊ အခုတော့ ဒီလူမိုက်တွေက သူမကို ကလပ်က ဖာသည်မတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံနေကြပြီ။ ငါ ဒေါသထွက်သင့်တာမှန်ပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ တောင်မတ်နေတဲ့ လီး ကတော့ လက်မခံဘူး။
အစပိုင်းမှာ နှင်းနုက ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုနေခဲ့ပေမဲ့ မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာပဲ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က သူတို့ရဲ့ အထိအတွေ့တွေအောက်မှာ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကာမမီးတွေ တောက်လောင်လာပုံရတယ်။
မထူးဆန်းပါဘူး... လနဲ့ချီပြီး ငါ့ရဲ့ ပစ်ပယ်ခြင်းကို ခံထားရတဲ့ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အာရုံစိုက်မှုကို ဆာလောင်နေတာလေ။ အခုတော့ သူမ မခံနိုင်လောက်အောင်ကို အထိအတွေ့တွေက ပြင်းထန်လွန်းနေပြီ။
သူမ ကာမစိတ်တွေ ထကြွလာလေလေ၊ သူတို့က ပိုပြီး ရိုင်းစိုင်းလာလေပဲ။ သူမရဲ့ နို့ တွေကို ရိုက်လိုက်၊ နို့သီးခေါင်းတွေကို အတင်းဆွဲဆန့်လိုက်၊ ပြီးတော့ သူမရဲ့ လှပတဲ့ မျက်နှာပေါ်ကို တံတွေးနဲ့ ထွေးချလိုက်ပြီး ရိုင်းစိုင်းတဲ့ နာမည်တွေနဲ့ ခေါ်ကြတယ်။
နှင်းနုဟာ ဒီလို အနှိမ်ခံရတာနဲ့ ကြမ်းတမ်းတဲ့ အပြုအမူတွေအောက်မှာ မျက်စိကို မှိတ်၊ ခေါင်းကို အနောက်ပစ်ပြီး အသိစိတ်လွတ်စွာနဲ့ ညည်းတွားနေမိတော့တယ်။ အဲ့ဒီလူကြီးက သူမရဲ့ ပါးစပ်က အဝတ်စုတ်ကို ချွတ်လိုက်တာတောင် သူမ သတိမထားမိတော့ဘူး။ သူမရဲ့ ဆံပင်ကို အားနဲ့ ဆွဲမလိုက်ပြီး သူက မေးတယ်
"ဒီနေ့ညတော့ ကလေးအမေက ဖာသည်မလေး ဖြစ်ချင်နေပြီလား"
နှင်းနုဆီက ဘာစကားမှ ထွက်မလာဘဲ ရမ္မက်သံ ပြင်းပြင်းတွေပဲ ထွက်နေတော့တယ်။ သူမဟာ သူတို့ရဲ့ လက်ဖဝါးတွေအောက်မှာ ကော့ပျံနေတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီကောင်က သူမ ပါးကို နှစ်ချက်လောက် ရိုက်လိုက်တဲ့အခါမှ သတိပြန်ဝင်လာပြီး
"ဟင့်အင်း... မလုပ်ပါနဲ့... ကျွန်မကို လွှတ်ပါ... ကျွန်မ အဲ့ဒီလို မိန်းမမျိုး မဟုတ်ပါဘူး" လို့ တုန်ရီစွာ တောင်းပန်ရှာတယ်။
သူမရဲ့ သနားစရာ တောင်းပန်စကားကို ကြားတော့ အဲ့ဒီကောင်က ပိုသဘောကျသွားပြီး
"အေး... ရုန်းစမ်းပါ... မင်းကို ငါတို့ရဲ့ လိင်ကျွန် ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးမယ်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ သူက လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို နှင်းနုရဲ့ ပါးစပ်ထဲ အတင်းထိုးထည့်ပြီး လျှာနဲ့ အာခေါင်တွေကို ပွတ်ဆွဲတော့တာပဲ။ နှင်းနုခမျာ ပျို့တက်ပြီး ချောင်းတွေဆိုးလာတဲ့အခါ သူမရဲ့ ပါးစပ်ကနေ တံတွေးတွေဟာ နို့ တွေပေါ်အထိ စီးကျလာတယ်။ နောက်တစ်ယောက်က အဲ့ဒီတံတွေးတွေကို နှင်းနုရဲ့ နို့ ကြီးတွေပေါ်မှာ အနှံ့ပွတ်လိမ်းလိုက်တဲ့အခါ နှင်းနုရဲ့ နို့တွေဟာ အလင်းရောင်အောက်မှာ ပြောင်လက်တောက်ပလာပြီး ပိုလို့တောင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသွားတော့တယ်။ အဲ့ဒီလူကြီးက လက်ချောင်းတွေကို ပြန်ထုတ်လိုက်ပေမဲ့ နားခွင့်မပေးဘူး။ ဆံပင်ကို ဆွဲထားတုန်းပဲ၊ ပြီးတော့ ကျန်တဲ့လက်တစ်ဖက်နဲ့ နှင်းနုရဲ့ လည်ပင်းကို ညှစ်ပြီး သူမရဲ့ လျှာကို အတင်းစုပ်ယူတော့တာပဲ။
နှင်းနုခမျာ အသိစိတ်လွတ်စွာ ညည်းနေရရှာတယ်။ နောက်ထပ် လူမိုက်တစ်ယောက်က ကားကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး နှင်းနုရဲ့ စိုရွှဲနေတဲ့ စောက်ဖုတ် ကို လျှာနဲ့ အတင်းယက်ပေးလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ အလိုအလျောက် ကော့တက်သွားပြီး ငြိမ့်နေတော့တာပဲ။ အပေါ်က လျှာချင်းစုပ်၊ အောက်က စောက်ဖုတ် ကို ယက်ခံရတဲ့ အရသာတွေကြားမှာ သူမဟာ ရုန်းမရနိုင်တော့ဘူး။
နောက်ဆုံး လျှာကို လွှတ်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အဲ့ဒီကောင်က နှင်းနုရဲ့ ပါးစပ်ထဲကို တံတွေးနဲ့ ထွေးချလိုက်တယ်။ နှင်းနုခမျာ ရွံရှာစွာနဲ့ မျိုချလိုက်ရတုန်း သူက ခနဲ့တယ်
"မပူနဲ့ ဖာသည်မလေး... ဒီနေ့ည မင်းမျိုချရမှာတွေက ဒီထက် အများကြီးပဲ"
ဗန်ကားကြီးက ခုန်ဆိုင်းပြီး မောင်းနှင်နေတုန်း အဲ့ဒီလူကြီးက မတ်တပ်ရပ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ နှင်းနုရဲ့ ဆံပင်ကို ဆွဲပြီး ဒူးထောက်ခိုင်းလိုက်တယ်။ နှင်းနုရဲ့ လက်တွေက အနောက်မှာ ကြိုးတုပ်လျက်သား၊ ဂါဝန်ကလည်း စုတ်ပြတ်နေပြီ။
သူမ ဒီပုံစံက ဘာကို ဆိုလိုလဲဆိုတာ သိနေတာကြောင့် တုန်လှုပ်နေရှာတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ အဲ့ဒီကောင်က သူ့ရဲ့ ဘောင်းဘီဇစ်ကို ဖြုတ်ပြီး အဆမတန် ကြီးမားတဲ့ လီး ကြီးကို ထုတ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ နှင်းနုရဲ့ နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေကို အဲ့ဒီ လီး ထိပ်က အရည်ကြည်တွေနဲ့ ပွတ်ဆွဲတော့တာပဲ။ နှင်းနုရဲ့ အသက်ရှူသံတွေက ပြင်းထန်လာပြီး သူမရဲ့ နို့ အစုံကလည်း အပေါ်အောက် လှုပ်ခါနေတော့တယ်။
"ကဲ... စုပ်စမ်း... မင်း ဒါကို လိုချင်နေတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်" လို့ သူက အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။
နှင်းနုက ပါးစပ်ကို တင်းတင်းပိတ်ထားပြီး ခေါင်းခါပြနေပေမဲ့ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကတော့ လိမ်လို့မရဘူး။ တစ်ဖက်က လူမိုက်တွေက သူမရဲ့ စောက်ဖုတ် ကို အတင်းပွတ်၊ နို့ တွေကို နယ်ပေးနေတာကြောင့် သူမဟာ ကာမစိတ်တွေ အထွတ်အထိပ် ရောက်နေပြီ။
လူတစ်ယောက်က နှင်းနုရဲ့ အတွင်းခံလေးကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ပြီး လက်ချောင်း သုံးချောင်းနဲ့ သူမရဲ့ စိုရွှဲနေတဲ့ စောက်ဖုတ် ထဲကို အတင်းထိုးမွှေလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ နှင်းနုဟာ မထိန်းနိုင်တော့ဘူး။
သူမ မျက်စိမှိတ်ပြီး ပါးစပ်ကို ဟပေးလိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ အဲ့ဒီ လီး ကြီးဟာ သူမရဲ့ နှုတ်ခမ်းကြားကို တိုးဝင်သွားတော့တယ်။ အစပိုင်းမှာ အထွက်အသွင်း လုပ်နေပေမဲ့ နောက်တော့ ဆံပင်ကို ဆွဲပြီး သူမရဲ့ အာခေါင်ထဲအထိ အဆုံးထိ ထိုးထည့်လိုက်တာပဲ။
ငါ့နေရာကနေ ကြည့်နေရင်း နှင်းနုရဲ့ ပါးပြင်တွေ လှုပ်ရှားနေတာကို ကြည့်ပြီး သူမဟာ အဲ့ဒီ လီး ကြီးကို အားရပါးရ စုပ်ပေးနေပြီဆိုတာ ငါသိလိုက်ရတယ်။ အောက်က စောက်ဖုတ် ကို နှိုက်ပေးတဲ့ အရှိန်ပြင်းလာလေလေ၊ နှင်းနုကလည်း ပိုပြီး အားရပါးရ စုပ်ပေးလေလေပဲ။ ကားတစ်စီးလုံးမှာ နှင်းနုရဲ့ လီးစုပ်သံတွေနဲ့ ညည်းသံတွေက ဖုံးလွှမ်းသွားတော့တယ်...။
~~~~~~~~~~~~~~~~~
(02)
ဒါဟာ ယုံနိုင်စရာမရှိတဲ့ မြင်ကွင်းပါပဲ။ ကိုယ့်မိန်းမကို မိန်းမကောင်း တစ်ယောက်လို တန်ဖိုးထားခဲ့သမျှ အခုတော့ ကာမရမ္မက် လွန်ကဲနေတဲ့ ဖာသည်မတစ်ယောက်လို မြင်လိုက်ရတဲ့ အချိန်ပေါ့။
နှင်းနုဟာ ဒူးနှစ်ဖက်ကို ဟ၊ ခါးကို ကော့ထားပြီး သူမရဲ့ လှပတဲ့ နို့ ကြီးတွေဟာ အရှေ့က လီး ကြီးရဲ့ အဝင်အထွက် အရှိန်နဲ့အညီ တုန်ခါနေတယ်။ လက်တွေကို အနောက်မှာ ကြိုးတုပ်ခံထားရပေမဲ့ သူမဟာ အဲ့ဒီ လီး ကို အားရပါးရ စုပ်ပေးနေတုန်းပဲ။ ကျန်တဲ့လူတွေကလည်း သူမရဲ့ နို့ တွေကို နယ်ဖတ်၊ စိုရွှဲနေတဲ့ စောက်ဖုတ် ထဲကို လက်ချောင်းတွေနဲ့ ထိုးမွှေနေကြတာကြောင့် သူမဟာ အလိုးခံချင်နေတဲ့ ခွေးမတစ်ကောင်လို တဆတ်ဆတ် တုန်ရင်နေတော့တယ်။
ခဏအကြာမှာတော့ အဲ့ဒီလူက ပါးစပ်ထဲက လီး ကို ပြန်ထုတ်လိုက်တဲ့အခါ နှင်းနုခမျာ အမောတကော အသက်ရှူရင်း တံတွေးတွေ စီးကျလာတဲ့အထိ "အိုး... ဘုရားသခင်... အား... အား..." နဲ့ ညည်းတွားနေရှာတယ်။
အဲ့ဒီကောင်က ဆံပင်ကို ဆွဲထားတုန်းပဲ "ဘယ်လိုလဲ... ကြိုက်လား... ကြိုက်တယ်လို့ ပြောစမ်း!"
နှင်းနုက ခေါင်းခါပြီး "ဟင့်အင်း" လို့ ငြင်းပေမဲ့ သူမ တကယ်ကြိုက်နေမှန်း ကျနော် သိတာပေါ့။ လနဲ့ချီပြီး လီး နဲ့ ဝေးကွာနေတဲ့ သူမရဲ့ ကိုယ်ဟာ အခုတော့ ဒီအရသာမှာ နစ်မွန်းနေပြီ။ နောက်ထပ် လူမိုက်တွေကလည်း သူတို့ရဲ့ လီး တွေကို ထုတ်လိုက်ကြပြီး နှင်းနုရဲ့ ပါးစပ်ကို အလှည့်ကျ ဝိုင်းလိုးကြတော့တာပဲ။ နှင်းနုဟာ အမိန့်ကို နာခံတဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေးတစ်ကောင်လို လေးဘက်ထောက်ပြီး သူစိမ်းတွေရဲ့ လီး တွေကို မနားတမ်း စုပ်ပေးနေရတယ်။
ကောင်းခန့်မှာတော့ ဘောင်းဘီထဲက တောင်မတ်နေတဲ့ သူ့ရဲ့ လီး ကို ကိုင်ခွင့်မရှိဘဲ ဒီအတိုင်း ကြည့်နေရတာမို့ တကယ့်ကို ဝေဒနာပါပဲ။
နှင်းနုဟာ တစ်ဖက်က အလိုးခံရင်း တစ်ဖက်ကလည်း
"ဟင့်အင်း... ကျွန်မက ဖာသည်မ မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်မက မိန်းမကောင်း တစ်ယောက်ပါ..." လို့ မပီမသ ငြင်းဆန်နေတုန်းပဲ။
အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ ရက်စက်တဲ့ လူမိုက်တစ်ယောက်က ဘီယာပုလင်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး နှင်းနုရဲ့ စိုရွှဲနေတဲ့ စောက်ဖုတ် ထဲကို အတင်းထိုးထည့်လိုက်တယ်။ အေးစိမ့်တဲ့ ဖန်ပုလင်းထိပ်က သူမရဲ့ အထဲကို တိုးဝင်သွားတဲ့အခါ နှင်းနုခမျာ တွန့်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး
"အိုး... ဘုရားရေ! ရှင် ဘာလုပ်တာလဲ... အဲ့ဒီလို မလုပ်ပါနဲ့... တောင်းပန်ပါတယ်..." လို့ အော်ဟစ်တော့တာပဲ။
ဒါပေမဲ့ လူမိုက်တွေကတော့ ရယ်မောပြီး သူမကို လျစ်လျူရှုထားကြတယ်။ တစ်ယောက်က ဆံပင်ကိုဆွဲပြီး ပါးစပ်ထဲ လီး ထည့်လိုးနေသလို၊ နောက်တစ်ယောက်ကလည်း သူမရဲ့ စောက်ဖုတ် ကို ဘီယာပုလင်းနဲ့ အားရပါးရ ထိုးမွှေလိုးတော့တာပဲ။ နှင်းနုခမျာ စုတ်ပြတ်နေတဲ့ ဂါဝန်လေးနဲ့၊ ချွေးတွေ တံတွေးတွေ စိုရွှဲနေတဲ့ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ကာမစိတ်တွေကြောင့် ရူးသွပ်မတတ် ဖြစ်နေပြီ။ တစ်ယောက်က သူမရဲ့ စောက်စိ ကို အတင်းပွတ်ပေးလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူမဟာ အသိစိတ်လွတ်စွာနဲ့ "အား... လိုးပါ... အား... အား..." လို့ အော်ဟစ်မိတော့တယ်။
သူတို့က ဘီယာပုလင်းနဲ့ အတင်းဆောင့်လိုးလိုက်၊ ပါးစပ်ထဲ လီး တွေ ထည့်လိုးလိုက်နဲ့ နှင်းနုကို နှိပ်စက်ကြတယ်။ ပုလင်းတစ်ဝက်လောက်အထိ နှင်းနုရဲ့ စောက်ဖုတ် ထဲ တိုးဝင်သွားတဲ့အခါ သူမခမျာ မျက်စိမှိတ်ပြီး လေးဘက်ထောက်လျက်သား ကော့ပျံနေတာပဲ။ သူမရဲ့ စောက်ရည် တွေဟာ ဘီယာပုလင်းပေါ်ကနေ စီးကျနေတော့တယ်။ သူမ ပြီးခါနီးအချိန်မှာ အဲ့ဒီလူက ပုလင်းကို ပြန်ထုတ်လိုက်တယ်။ နှင်းနုခမျာ မပြီးဆုံးသေးတဲ့ ကာမအရသာကြောင့် ဖင်ကြီးကို ရမ်းခါပြီး အလိုးခံဖို့ တောင်းတနေရှာတယ်။
အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ ပထမလူက သူမရဲ့ အနောက်မှာ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ မာတောင်နေတဲ့ လီး ကြီးနဲ့ နှင်းနုရဲ့ စောက်ဖုတ် အဝကို အထက်အောက် ပွတ်ဆွဲပေးနေတယ်။ နှင်းနုဟာ အဲ့ဒီအထိအတွေ့ကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်နေပြီး အဲ့ဒီ လီး ကို သူမရဲ့ အထဲထဲ ရောက်စေချင်ဇောနဲ့ ဖင်ကို ကော့ပေးနေတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က အလွယ်တကူ မပေးဘူး။ လူတစ်ယောက်က သူမရဲ့ ဆံပင်ကို ဆွဲမလိုက်ပြီး ကောင်းခန့်ကို ကြည့်ခိုင်းတယ်။
"မင်း လီး လိုချင်ရင် တောင်းပန်ရမယ်။ အရင်ဆုံး မင်းရဲ့ ယောကျ်ားကို မင်း ဘယ်လိုမိန်းမလဲဆိုတာ ပြောပြစမ်း"
နှင်းနုဟာ အစပိုင်းမှာ ငြင်းဆန်ဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အလိုးခံချင်စိတ်တွေ ပြင်းထန်နေပြီ။ လူမိုက်နှစ်ယောက်က သူမရဲ့ နို့ တွေကို နယ်ဖတ်ရင်း သူတို့ရဲ့ လီး ကြီးတွေကို နှင်းနုရဲ့ မျက်စိရှေ့မှာတင် ဆော့ကစားပြနေကြတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ နှင်းနုဟာ အရှက်တရားတွေကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး ငိုယိုကာ ပြောလိုက်တော့တယ်...။
"ကိုကို... နှင်းနု တောင်းပန်ပါတယ်။ ကိုကို့မိန်းမက တကယ့်ကို လီး ငတ်နေတဲ့ ဖာသည်မ ဖြစ်နေပါပြီ။ အရမ်း အလိုးခံချင်နေတယ်..."
အဲ့ဒီလူက သူမရဲ့ ဖင်ကို အားနဲ့ ရိုက်လိုက်ပြီး
"အေး... ဒါဆိုရင် တောင်းပန်စမ်း... ဖာသည်မလေး" လို့ ပြောလိုက်တယ်။
နှင်းနုကလည်း အရှက်မရှိတော့ဘဲ "ကျွန်မရဲ့ စောက်ဖုတ် ကို လိုးပေးပါ။ ရှင့်ရဲ့ လီး ကြီးနဲ့ ကျွန်မကို အားရပါးရ လိုးပေးပါတော့... တောင်းပန်ပါတယ်..." လို့ ဟစ်အော်တောင်းပန်တော့တာပဲ။
လူမိုက်တွေ အားလုံး ဝိုင်းရယ်လိုက်ကြပြီး အနောက်ကလူက နှင်းနုရဲ့ တင်းအိနေတဲ့ ဖင်သားကြီးတွေကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူ့ရဲ့ လီး ကြီးကို နှင်းနုရဲ့ စိုရွှဲနေတဲ့ စောက်ဖုတ် ထဲကို တစ်ဆုံး ထိုးထည့်လိုက်တော့တယ်။ နှင်းနုရဲ့ မျက်နှာမှာ လအတော်ကြာ ဝေးကွာခဲ့တဲ့ ကာမအရသာကို အပြည့်အဝ ခံစားလိုက်ရတဲ့ အမူအရာ ပေါ်လာတယ်။ သူမဟာ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ပြီး ကောင်းခန့်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အလိုးခံနေတော့တယ်။
"အိုး... ဘုရားရေ... အား... လိုး... လိုးပါ..."
လက်တွေ ကြိုးတုပ်ခံထားရပေမဲ့ သူမဟာ တကယ့်ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဖာသည်မတစ်ယောက်လို အပေးအယူမျှမျှနဲ့ အလိုးခံနေတယ်။ အဲ့ဒီလူက သူမရဲ့ ဖင်ကို ထပ်ရိုက်ပြီး မျက်စိဖွင့်ကာ ထပ်တောင်းပန်ဖို့ အမိန့်ပေးတယ်။ နှင်းနုကလည်း ခေါင်းငြိမ့်ပြီး "လိုးပေးပါ! ပိုပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် လိုးပေးပါ! ကျွန်မရဲ့ စောက်ဖုတ် ကို အားရပါးရ ဆောင့်လိုးပေးပါ!" လို့ အော်ဟစ်နေတော့တာပဲ။
သူမဟာ တကယ့် ဖာသည်မလို ဖြစ်သွားပြီး လူမိုက်တွေကလည်း သူမကို တရစပ် အလှည့်ကျ ဝိုင်းလိုးကြတော့တယ်။ တစ်ယောက်က ပါးစပ်ထဲ လိုး၊ တစ်ယောက်က စောက်ဖုတ် ထဲလိုးနဲ့ နှင်းနုရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ယောကျ်ားတွေရဲ့ ဖျော်ဖြေရာတစ်ခုလို ဖြစ်နေတော့တယ်။ ကောင်းခန့်ကတော့ သူ့မိန်းမကို လူမိုက်တွေက ပက်ပက်စက်စက် ဝိုင်းလိုးနေတာကို ကြည့်ရင်း သူ့ရဲ့ လီး ကလည်း ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် ဖြစ်နေတော့တယ်။
သူတို့က နှင်းနုကို အရမ်းကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း ဆက်ဆံကြတယ်။ တစ်ယောက်က လည်ပင်းညှစ်၊ တစ်ယောက်က ဆံပင်ဆွဲ၊ တစ်ယောက်က ပါးစပ်ထဲ လက်ချောင်းတွေ ထိုးထည့်နဲ့။ နှင်းနုကတော့ ဘယ်လောက်ပဲ အလိုးခံရ အလိုးခံရ အားမရနိုင်ဘဲ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြီးနေတော့တယ်။ သူမဟာ လေးဘက်ထောက်လျက်သားနဲ့ အသားကုန် အလိုးခံနေတာကို ကောင်းခန့်က ဝေဒနာတွေနဲ့အတူ ကြည့်နေရတယ်။
နောက်ထပ် လူကောင်ကြီးကြီး လူမိုက်တစ်ယောက်က နှင်းနုရဲ့ ခါးလေးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး သူ့ရဲ့ အဆမတန် ကြီးမားတဲ့ လီး ကြီးနဲ့ နှင်းနုရဲ့ အကာအကွယ်မဲ့နေတဲ့ စောက်ဖုတ် ထဲကို အတင်းဆောင့်လိုးလိုက်တဲ့အခါ နှင်းနုဟာ ကောင်းခန့်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း "အား... ဖတ်... ဖတ်... ဖတ်..." နဲ့ အော်ဟစ်နေတော့တယ်။
သူက နှင်းနုကို အားရပါးရ ဆောင့်လိုးနေရင်း ကောင်းခန့်ကို ပြောင်လိုက်တယ်။
"ကဲ... မင်းမိန်းမ အလိုးခံနေတာကို အနီးကပ် ကြည့်ရအောင် လုပ်ပေးမယ်လေ... ဖာသည်မရဲ့ လင်တော်မောင်..."
အဲ့ဒီလူကြီးက နှင်းနုရဲ့ စိုရွှဲနေတဲ့ စောက်ဖုတ် ထဲကို သူ့ရဲ့ လီး ကြီးနဲ့ တရစပ် ဆောင့်လိုးနေတုန်း၊ လူမိုက်တစ်ယောက်က ဘေးစောင်းလဲနေတဲ့ ကျွန်တော့်ကို ပက်လက်လှန်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ နှင်းနုကို ကျွန်တော့်အပေါ်ကို ဒူးထောက်လျက်သား မှောက်ခိုင်းလိုက်တယ်။
နှင်းနုဟာ ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ပေါ်မှာ လက်ထောက်ပြီး အနောက်ကနေ အတင်းဆောင့်လိုးနေတဲ့ တိရစ္ဆာန်ကြီးရဲ့ ဒဏ်ကို အံကြိတ်ခံရင်း တအင့်အင့် ညည်းနေရရှာတယ်။ သူမဟာ အရှက်တရားကြောင့် ကျွန်တော့်ကို တည့်တည့်မကြည့်ဝံ့ဘဲ မျက်စိမှိတ်ထားပေမဲ့ လူမိုက်တစ်ယောက်က ဆံပင်ကိုဆွဲပြီး ပါးကိုရိုက်ကာ မျက်စိဖွင့်ခိုင်းလိုက်တယ်။
"ဟေ့ကောင်... မင်းမိန်းမကို ငါလိုးနေတာ ကြည့်ရတာ သာယာတယ်မလား။ ကြည့်စမ်း... ငါ့ရဲ့ လီး ကြီးအောက်မှာ မင်းမိန်းမ ဘယ်လောက် ပြီးချင်နေပြီလဲဆိုတာ" လို့ အဲ့ဒီကောင်က ကျွန်တော့်ကို လှမ်းအော်ပြောတယ်။
နှင်းနုရဲ့ မျက်ဝန်းတွေဟာ မျက်ရည်တွေနဲ့ ဝိုင်းနေပြီး အဲ့ဒီလူက စက်သေနတ်ပစ်သလို အဆက်မပြတ် ဆောင့်လိုးလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူမဟာ မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ဆတ်ဆတ်တုန်ကာ ပြီးသွားတော့တယ်။ သူမရဲ့ ဆံပင်က ချွေးတွေဟာ ကျွန်တော့်မျက်နှာပေါ်ကို စီးကျလာပြီး သူမခမျာ အမောတကော အသက်ရှူနေရရှာတယ်။ ဒါပေမဲ့ နားခွင့်မရပါဘူး... နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်က ချက်ချင်း အစားထိုးဝင်ရောက်ပြီး ကျွန်တော့်အပေါ်မှာ မှောက်နေတဲ့ နှင်းနုကို ဆက်ပြီး လိုးတော့တာပဲ။
"မင်းယောကျ်ားကို ပြောပြစမ်း... ငါတို့ လီး တွေကို မင်း ဘယ်လောက်တောင် သဘောကျနေလဲဆိုတာ!"
နှင်းနုဟာ ကျွန်တော့်မျက်လုံးတွေကို စိုက်ကြည့်ရင်း အလိုးခံနေရတဲ့ အရှိန်ကြောင့် တုန်ရီနေတဲ့ အသံနဲ့
"ကျွန်မက လီး ငတ်နေတဲ့ ဖာသည်မလေးပါ ကိုကို...အရမ်းကြိုက်တယ်..." လို့ ဟစ်အော်ပြောလိုက်တော့တယ်။
အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ သူတို့က နှင်းနုကို ပြောင်းပြန် ကျွန်တော့်အောက်ဘက်ကို အနည်းငယ် ဆွဲချလိုက်ပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘောင်းဘီကို ချွတ်ကာ တောင်မတ်နေတဲ့ ကျွန်တော့် လီး ကို ထုတ်လိုက်တယ်။ နှင်းနုဟာ အရှက်မရှိတော့တဲ့ ဖာသည်မတစ်ယောက်လိုပဲ ကြိုးတုပ်ထားတဲ့ လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ကျွန်တော့် လီး ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး အားရပါးရ စုပ်ပေးတော့တာပဲ။
သူမက ကျွန်တော့် လီး ကို အဆုံးထိ ငုံပြီး စုပ်ပေးနေတုန်းမှာပဲ အနောက်ကနေ လူမိုက်တွေက သူမရဲ့ စောက်ဖုတ် ကို အလှည့်ကျ ဝိုင်းလိုးနေကြတယ်။ ကျွန်တော် ပြီးခါနီးအချိန်မှာတော့ သူတို့က နှင်းနုကို ကျွန်တော့်ဆီကနေ အတင်းဆွဲခွာလိုက်တာကြောင့် ကျွန်တော့်မှာ မပြီးဆုံးသေးတဲ့ ကာမဝေဒနာနဲ့အတူ တဆတ်ဆတ် တုန်ရင်ပြီး ကျန်ခဲ့ရတယ်။
သူတို့က ကျွန်တော့်ကို ဘေးစောင်း ပြန်လှည့်ထားလိုက်ပြီး နှင်းနုကိုလည်း ကျွန်တော့်ရှေ့မှာ ဘေးစောင်း လှဲခိုင်းလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ လူတစ်ယောက်က နှင်းနုရဲ့ အနောက်ကနေ ကပ်ပြီး သူမရဲ့ စောက်ဖုတ် ကို အတင်းဆောင့်လိုးတော့တာပဲ။ နှင်းနုရဲ့ မျက်နှာနဲ့ ကျွန်တော့်မျက်နှာဟာ လက်တစ်ဝါးစာပဲ ဝေးတော့တယ်။ သူမရဲ့ ကြွက်သားတွေဟာ အလိုးခံရတဲ့အရှိန်ကြောင့် တုန်ခါနေတာကို အနီးကပ် မြင်နေရတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်က ဒူးထောက်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ညစ်ပတ်နေတဲ့ လီး ကြီးကို နှင်းနုရဲ့ ပါးစပ်ထဲ အဆုံးထိ ထိုးထည့်လိုက်ပြန်တယ်။
နှင်းနုရဲ့ လည်ချောင်းကြီးဟာ အဲ့ဒီ လီး ကြီးကြောင့် ဖောင်းတက်လာတာကို ကျွန်တော် မြင်နေရတယ်။ အပေါ်က လည်ပင်းညှစ်ပြီး ပါးစပ်ထဲလိုး၊ အောက်က စောက်ဖုတ် ထဲလိုးနဲ့ နှင်းနုခမျာ တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးတွေ စိုရွှဲပြီး တဆတ်ဆတ် တုန်ရင်ကာ ထပ်ပြီး ပြီးသွားရပြန်တယ်။ သူမ ပြီးသွားတဲ့ပုံစံက အရမ်းပြင်းထန် လွန်ကဲလှပါတယ်။
အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ နှင်းနုကို ပက်လက်လှန်ခိုင်းပြီး ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ဖြဲထားလိုက်တယ်။ တစ်ယောက်က သူမရဲ့ ပျက်စီးနေတဲ့ စောက်ဖုတ် ကို လိုး၊ တစ်ယောက်က ပါးစပ်ထဲ လိုး၊ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ သူမရဲ့ နို့ နှစ်လုံးကြားထဲ လီး ထည့်ပြီး လိုးတော့တာပဲ။ နှင်းနုဟာ အသိစိတ်တွေ လွတ်ထွက်သွားပြီး တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်လို ညည်းတွားရင်း သူတို့ရဲ့ တံတွေးထွေးတာ၊ နို့သီးခေါင်း ဆွဲလိမ်တာတွေကို သာယာစွာ ခံယူနေတော့တယ်။
လူမိုက်တစ်ယောက်က နှင်းနုရဲ့ ပါးကို ဘယ်ပြန်ညာပြန် ရိုက်ရင်း မေးတယ် "မင်းက ဘာလဲ!"
"ကျွန်မက ဖာသည်မပါ!" နှင်းနုက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေတယ်
"ကျွန်မက သုတ်ရည်တွေ ငတ်နေတဲ့ ဖာသည်မပါ!"
"ဒါဆို မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ"
"ရှင့်တို့ရဲ့ လီး တွေကို ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဖျော်ဖြေပေးချင်တာပါ..." လို့ နှင်းနုက အော်ဟစ်လိုက်တယ်။
လူမိုက်တွေ အားလုံး ဝိုင်းရယ်ကြပြီး တစ်ယောက်က
"မင်းကလေးတွေသာ မင်းဒီလိုဖြစ်နေတာ သိရင် ဘာပြောမလဲ" လို့ မေးလိုက်တဲ့အခါ နှင်းနုဟာ ရမ္မက်ဇောနဲ့ ထိန်းမရဘဲ
"သူတို့ရဲ့ အမေဟာ တကယ့်ကို ရိုင်းစိုင်းတဲ့ ဖာသည်မကြီးလို့ ထင်မှာပေါ့" လို့ ပြန်ဖြေလိုက်တော့တယ်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ သူမကို မှောက်ခိုင်းလိုက်တယ်။ နှင်းနုရဲ့ ဖင်နဲ့ စောက်ဖုတ် က ကျွန်တော့်ဘက်ကို လှည့်နေပြီး သူမရဲ့ မျက်နှာကတော့ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ။
"ကြည့်စမ်း... မင်းမိန်းမ ငါ့ လီး ကို သူ့ဖင်ထဲထည့်ဖို့ ဘယ်လို တောင်းပန်မလဲဆိုတာ" လို့ လူမိုက်တစ်ယောက်က ပြောလိုက်တယ်။
သူက နှင်းနုရဲ့ စောက်ရည် တွေ စိုနေတဲ့ လီး ထိပ်နဲ့ နှင်းနုရဲ့ ဖင်ပေါက် လေးကို ပွတ်ဆွဲပြီး စနောက်နေတယ်။
နှင်းနုဟာ အစပိုင်းမှာ "ဟင့်အင်း" လို့ ငြင်းပေမဲ့ အဲ့ဒီအထိအတွေ့က ပြင်းထန်လွန်းတာကြောင့် နောက်ဆုံးမှာတော့ ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပြီး
"ကိုကို... နှင်းနု တောင်းပန်ပါတယ်။ နှင်းနု မအောင့်နိုင်တော့ဘူး..." လို့ ပြောပြီး အဲ့ဒီလူကြီးကို ကြည့်ကာ
"တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်မရဲ့ ဖာသည်မ ရှင့်ရဲ့ လီး ကြီးနဲ့ ဖျက်ဆီးပေးပါတော့..." လို့ ငိုယိုတောင်းပန်လိုက်တော့တယ်။
အဲ့ဒီလူကြီးကလည်း ခနဲ့တဲ့တဲ့ ရယ်မောရင်း သူ့ရဲ့ မာတောင်နေတဲ့ လီး ကြီးကို နှင်းနုရဲ့ ဖင်ပေါက် ထဲကို အားနဲ့ ဆောင့်ထည့်လိုက်တော့တယ်။ နှင်းနုခမျာ နာကျင်မှုနဲ့ သာယာမှု ဒွန်တွဲပြီး အော်ဟစ်သွားရရှာတယ်။
"အား... ဖတ်... အီး... ဖတ်... လိုးပါ... လိုးပေးပါတော့..."
~~~~~~~~~~~~
(03)
နှင်းနုရဲ့ ဖင်ပေါက် ထဲကို အဲ့ဒီလူကြီးက သူ့ရဲ့ လီးကြီး အဆုံးထိ မြုပ်ဝင်သွားအောင် ဆောင့်လိုးလိုက်တဲ့အခါ သူမခမျာ တအင့်အင့်နဲ့ အော်ဟစ်နေရရှာတယ်။ အရှိန်ပြင်းလွန်းလို့ အဲ့ဒီလူရဲ့ လဥတွေဟာ နှင်းနုရဲ့ စောက်ဖုတ် ကိုတောင် လာရိုက်မိနေတယ်။
သူမရဲ့ ပေါင်အတွင်းသားတွေပေါ်မှာ စောက်ရည် တွေက စီးကျနေပြီး၊ နှင်းနုကတော့ မျက်စိမှိတ်ကာ " လိုးပေးပါ..." လို့ တတွတ်တွတ် ရွတ်ဆိုရင်း အလိုးခံနေတော့တယ်။
တချို့လူတွေက သူမအပေါ် တံတွေးထွေးကြသလို၊ တချို့ကလည်း သူမ အလိုးခံနေရတုန်း မျက်နှာကို ခြေထောက်နဲ့ နင်းထားကြတယ်။ မိနစ်အနည်းငယ်အကြာမှာတော့ နောက်ထပ် လူကောင်ကြီးကြီး တစ်ယောက်က နှင်းနုရဲ့ ဆံပင်ကို ဆွဲမပြီး သူ့ရဲ့ လီး ကြီးကို သူမရဲ့ လည်ချောင်းထဲ အဆုံးထိ ထိုးထည့်လိုက်ပြန်တယ်။ အပေါက်နှစ်ပေါက်စလုံးမှာ အဆမတန် ကြီးမားတဲ့ လီး ကြီးတွေရဲ့ အမွှေအနှောက်ကို ခံနေရတဲ့ နှင်းနုဟာ အသိစိတ်လွတ်စွာနဲ့ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြီးနေတော့တယ်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ အဲ့ဒီလူမိုက်နှစ်ယောက်ဟာ နှင်းနုရဲ့ ဖင် ထဲနဲ့ ပါးစပ်ထဲကို သုတ်ရည်တွေ အရှိန်နဲ့ ပန်းထုတ်လိုက်ကြတယ်။ သူတို့ ပြန်ထုတ်လိုက်တဲ့အခါ နှင်းနုရဲ့ ဖင်ပေါက် နဲ့ ပါးစပ်ကနေ သုတ်ရည်ဖြူဖြူတွေက ပြည်ါလျှံကျလာတော့တာပဲ။
အဲ့ဒီအချိန်မှာ ဗန်ကားကြီးက ရပ်သွားတယ်။ သူတို့က နှင်းနုကို ဆံပင်ကနေ ဆွဲပြီး ကားအပြင်ကို ထုတ်သွားကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ရောက်နေတာက တောင်ပေါ်က လူသူကင်းမဲ့တဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ။ လမ်းဘေးမီးတိုင် အနည်းငယ်ပဲ ရှိပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က တိတ်ဆိတ်နေတယ်။ သူတို့က နှင်းနုကို မြေကြီးပေါ်မှာ ဒူးထောက်ခိုင်းပြီး ကျန်တဲ့လူတွေက သူမကို အလှည့်ကျ ဆက်ပြီး လိုးကြပြန်တယ်။ နှင်းနုရဲ့ အော်ဟစ်သံတွေက တောင်ပေါ်တစ်ခွင်မှာ တိရစ္ဆာန်တွေ မိတ်လိုက်သံလိုမျိုး ပဲ့တင်ထပ်နေတော့တာပဲ။
အဲ့ဒီအချိန်မှာ ခြောက်ယောက်မြောက် လူတစ်ယောက် ရှိနေတာကို ကျွန်တော် သတိထားမိလိုက်တယ်။ ကားမောင်းသမားက ကျွန်တော့်ကို ကားတံခါးဝမှာ ထိုင်ခိုင်းပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ မာတောင်နေတဲ့ လီး ကို အသာအယာ လာကိုင်တယ်။ အထိအတွေ့က အရမ်း နူးညံ့နေတာကြောင့် ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ... အဲ့ဒါ ယောကျ်ားမဟုတ်ဘဲ နှင်းနုရဲ့ ကောလိပ်တုန်းက သူငယ်ချင်းမလေး ခရစ္စတီးနား ဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရလို့ ကျွန်တော် အံ့သြတုန်လှုပ်သွားရတယ်။
လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ပတ်က ခရစ္စတီးနားက ကျွန်တော့်ကို လျှို့ဝှက် နေ့လယ်စာ စားဖို့ ခေါ်ခဲ့တာကို သတိရသွားတယ်။ သူမက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးအကြောင်း မေးခဲ့တာ။ ကျွန်တော်ကလည်း နှင်းနုကို ကလေးအမေတစ်ယောက်လိုပဲ မြင်နိုင်တော့ပြီး ကာမစိတ်နဲ့ မကြည့်နိုင်တော့တဲ့အကြောင်း ဖွင့်ပြောခဲ့တယ်။
အဲ့ဒီတုန်းက ခရစ္စတီးနားက "မိန်းမတွေက သူတို့ယောကျ်ားတွေရဲ့ အလိုရှိခြင်းကို ခံချင်ကြတာ အကိုရဲ့။ နှင်းနုက အကို့မှာ အရင်က အဆက်အသွယ်တွေ ရှိနေပြီလို့ ထင်နေတာ" လို့ ပြောခဲ့တယ်။
ကျွန်တော်က မရှိပါဘူးလို့ ငြင်းတဲ့အခါ သူမက "ဒါဆိုရင် တစ်ခုခု လုပ်မှဖြစ်တော့မယ်၊ မဟုတ်ရင် အိမ်ထောင်ရေး ပြိုကွဲတော့မယ်" လို့ သတိပေးတယ်။
"အကို့မိန်းမ ကျောင်းတုန်းက ဘယ်လောက်တောင် ဖာသည်မဆန်ခဲ့လဲဆိုတာ ကိုကို သိရင် အံ့သြသွားလိမ့်မယ်" လို့ သူမက ထပ်ပြောတယ်။
ကျွန်တော်က အကူအညီလိုချင်လားလို့ သူမ မေးတော့ ကျွန်တော်က သဘောတူခဲ့မိတာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုမျိုး အကြမ်းဖက်တဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးလိမ့်မယ်လို့တော့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး။
ခရစ္စတီးနားက ကျွန်တော့် ပါးစပ်က တိပ်ကို ခွာပေးပြီး ကျွန်တော့်နားနား ကပ်ပြောတယ်
"ဘယ်လိုလဲ... ဒီပြပွဲကို သဘောကျရဲ့လား"
"ဒါ... ဒါတွေက ဘာတွေလဲ" လို့ ကျွန်တော် အလန့်တကြား မေးမိတယ်။
"အကို မသိဘူးလား၊ လိင်မှုကိစ္စဆိုတာ စိတ်ကူးယဉ်မှုက ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း ပါတယ်လေ။ ကိုကို့ရဲ့ မိန်းမကောင်းပုံစံကို ဖျက်ဆီးပြီး သူမရဲ့ ဖာသည်မ စိတ်ဓာတ်ကို ထုတ်ဖော်ပေးနေတာလေ" လို့ သူမက ပြုံးပြီး ပြောတယ်။
"ဒါပေမဲ့ ဟိုလူက ငါ့ကို တော်တော်ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးလိုက်တာပဲ"
လို့ ကျွန်တော်က ပြောတော့ သူမက "မိန်းမအတွက်၊ အိမ်ထောင်ရေးအတွက် ဒီလောက် ဝေဒနာတော့ ခံနိုင်ရမှာပေါ့ အကိုရယ်။ ဒါက အကို့မိန်းမကို လစ်လျူရှုခဲ့တဲ့အတွက် အပြစ်ပေးတာလို့ပဲ သဘောထားလိုက်"
ကျွန်တော်က နှင်းနုအတွက် စိုးရိမ်ပြီး
"နှင်းနုကော ဒါကို သိလား၊ သူမ သေမတတ် ကြောက်နေမှာပေါ့" လို့ မေးတော့ ခရစ္စတီးနားက ထူးဆန်းတဲ့ အပြုံးနဲ့ ပြန်ဖြေတယ်...
"သူမ မသိဘူးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့... သူမ ကျောင်းတုန်းက ဖြစ်ခဲ့တာတွေနဲ့စာရင် ဒါက ဘာမှမဟုတ်သေးပါဘူး"
ခရစ္စတီးနားရဲ့ စကားကို ကျွန်တော် ဘယ်လို နားလည်ရမှန်း မသိတော့ဘူး။ စိတ်လှုပ်ရှားမိတာကော၊ ကြောက်လန့်မိတာကော အကုန်ရောထွေးနေတယ်။ ဒါက ဘာမှမဟုတ်ဘူးဆိုရင် ကျောင်းတုန်းက နှင်းနုတို့အဖွဲ့က ဘယ်လောက်တောင် ရိုင်းစိုင်းကြမ်းခဲ့ကြတာလဲ။
ခရစ္စတီးနားက အဲ့ဒီလူတွေအားလုံးဟာ ကျန်းမာရေး စစ်ဆေးပြီးသားဖြစ်လို့ ဘာရောဂါမှ ကူးစက်မှာ မပူနဲ့လို့ စိတ်ချစေတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့် လီး ကို ခပ်သွက်သွက်လေး ဆုပ်ကိုင်ရင်း တိုးတိုးလေး ပြောတယ်
"တိတ်တိတ်နေပြီး ဒီပွဲကိုပဲ ကြည့်စမ်းပါ။ မင်းမိန်းမဟာ ဘယ်လောက်တောင် အလိုးခံချင်နေတဲ့ ဖာသည်မလေးလဲဆိုတာ မှတ်ထားလိုက်"
ခရစ္စတီးနားက ကျွန်တော့်ကို အရသာတွေ့အောင် လုပ်ပေးနေတုန်းမှာပဲ တောင်ပေါ်က နှင်းနုရဲ့ မြင်ကွင်းက ပိုပြီး ကြမ်းတမ်းလာတယ်။ လူမိုက်တစ်ယောက်က နှင်းနုကို ခြေထောက်ကနေ မလိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လျက်သား အနေအထားနဲ့ သူမရဲ့ ဖင် ထဲကို အတင်းဆောင့်လိုးတော့တာပဲ။ နှင်းနုခမျာ ပါးစပ်က တံတွေးတွေ စီးကျပြီး မျက်စိမှိတ်ကာ အော်ဟစ်နေရရှာတယ်။
ခရစ္စတီးနားက ရယ်ပြီး "သူမ ကြောက်နေတဲ့ပုံ ပေါက်နေလား" လို့ မေးတယ်။
နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်ကလည်း နှင်းနုရဲ့ နို့ တွေကို ရိုက်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ စိုရွှဲနေတဲ့ စောက်ဖုတ် ထဲကို သူ့ လီး ကြီး ထည့်လိုးပြန်တယ်။ တစ်ဖက်ကလည်း လည်ပင်းကို ညှစ်ထားသေးတာ။ လူနှစ်ယောက်က နှင်းနုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အပေါ်အောက် ဝိုင်းလိုးနေကြတာဟာ တကယ့်ကို တုန်လှုပ်စရာပဲ။ သူမဟာ အသတ်ခံရတော့မယ့် တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်လို ညည်းတွားရင်း သူတို့ကြားမှာ ညပ်ပြီး ထပ်ခါတလဲလဲ ပြီးနေတော့တယ်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ သူတို့က နှင်းနုရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ သုတ်ရည်တွေ အရှိန်နဲ့ ပန်းထုတ်လိုက်ကြပြီး ပွဲသိမ်းလိုက်ကြတယ်။
ကျွန်တော်က ခရစ္စတီးနားကို "ငါ့ကိုရော ပြီးအောင် မလုပ်ပေးတော့ဘူးလား" လို့ မေးတော့ သူမက "ဒါဆိုရင် ဒီအစီအစဉ်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ပျက်သွားမှာပေါ့" လို့ ကောက်ကျစ်စွာ ပြန်ဖြေတယ်။
လူမိုက်တွေ အဝတ်အစား ပြန်ဝတ်နေတုန်း ကျွန်တော်က "ဟေ့ကောင်တွေ... အဲ့ဒီဖာသည်မကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးခဲ့ဦး" လို့ အော်ပြောလိုက်တယ်။
သူတို့ ငါးယောက်က နှင်းနုရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ ပန်းထုတ်ထားတဲ့ သုတ်ရည်တွေကို သူတို့ရဲ့ ကျင်ငယ်ရည်တွေနဲ့ ပက်ဖြန်းပြီး ဆေးကြောပေးလိုက်ကြတယ်။ နှင်းနုခမျာတော့ ဘာမှပြန်မလုပ်နိုင်ဘဲ နွမ်းလျစွာ လဲလျောင်းနေတော့တယ်။
ခရစ္စတီးနားက ကျွန်တော့်ကို ကြိုးဖြေပေးပြီး နှင်းနုကို အပေါ်ဝတ်အင်္ကျီနဲ့ ပတ်ကာ ကားပေါ်တင်ပေးလိုက်တယ်။ အိမ်အပြန်လမ်းမှာ ကျွန်တော်က သူမ ဒါတွေဘာလို့ လုပ်တာလဲလို့ မေးတော့ သူမက
"ကျွန်မတို့က သူငယ်ချင်းတွေလေ၊ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စောင့်ရှောက်ရတာပေါ့" လို့ ခပ်တည်တည်ပဲ ဖြေတယ်။
ကျွန်တော်တို့ ကားရှိတဲ့နေရာ ရောက်တော့ သူမက ထားခဲ့ပြီး ကျွန်တော် နှင်းနုကို အိမ်ကို ခေါ်လာခဲ့တယ်။
အိမ်ရောက်တဲ့အခါ ကျွန်တော့်ရဲ့ လီး က မခံနိုင်လောက်အောင် တောင်မတ်နေပြီး စိတ်တွေကလည်း အရမ်းကို ကြမ်းတမ်းနေပြီ။ နှင်းနုက ရေချိုးခန်းထဲ သွားဖို့ ကြိုးစားတုန်း ကျွန်တော် သူမကို အတင်းဆွဲပြီး အိပ်ရာပေါ် ပစ်တင်လိုက်တယ်။
သူမက ကြောက်လန့်တကြားနဲ့ "ကိုကို... ဘာလုပ်တာလဲ" လို့ မေးရှာတယ်။
ကျွန်တော်က သူမရဲ့ အင်္ကျီကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သုတ်ရည်တွေ၊ ကျင်ငယ်ရည်တွေ၊ ချွေးတွေနဲ့ ပေကျံနေတဲ့ သူမရဲ့ ကိုယ်လုံးကို မြင်ပြီး စိတ်တွေ အရမ်းထကြွလာတယ်။ တကယ့်ကို ရိုင်းစိုင်းညစ်ပတ်နေတဲ့ အနေအထားပေါ့။ နှင်းနုက ရှက်လို့ မျက်နှာလွှဲပြီး
"မကြည့်ပါနဲ့... နှင်းနုကို အဲ့ဒီလို မကြည့်ပါနဲ့... ရေအရင်ချိုးပါရစေ" လို့ တောင်းပန်တယ်။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က သူမရဲ့ နို့ တွေကို နယ်ရင်း "ဒီနေ့ည မင်း အရမ်းဆိုးနေတယ်နော်" လို့ ခနဲ့လိုက်တယ်။
ကျွန်တော် သူမကို ပါးတစ်ချက် ရိုက်လိုက်ပြီး " ဖာသည်မလေး" လို့ ပြောလိုက်တဲ့အခါ သူမခမျာ တုန်ရင်သွားပြီး
"နှင်းနု တောင်းပန်ပါတယ်... မအောင့်နိုင်လို့ပါ... ကိုကို နှင်းနုကို ဘာလုပ်မှာလဲဟင်" လို့ မေးတယ်။
ကျွန်တော် သူမကို မှောက်ခိုင်းပြီး ခါးပတ်နဲ့ သူမရဲ့ ဖင်သားတွေကို အားရပါးရ ရိုက်နှက်ပြီး အပြစ်ပေးတော့တာပဲ။ နှင်းနုက နာကျင်ပေမဲ့ "အပြစ်ပေးပါ! ဒီဖာသည်မလေးကို အပြစ်ပေးပါ!" လို့ အော်ဟစ်တောင်းပန်နေပြန်တယ်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ ကျွန်တော် မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ သူမရဲ့ စိုရွှဲနေတဲ့ စောက်ဖုတ် ထဲကို ကျွန်တော့်ရဲ့ လီး ကြီး တစ်ဆုံး ထိုးထည့်ပြီး တစ်ညလုံး အားရပါးရ လိုး ပစ်လိုက်တော့တယ်။ သူမရဲ့ အထဲမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ သုတ်ရည်တွေ အပြည့်အသိပ် ပန်းထုတ်လိုက်ပြီးမှ ကျွန်တော် အိပ်ပျော်သွားခဲ့တယ်။
မနက်နိုးလာတော့ နှင်းနုက မီးဖိုချောင်မှာ ကော်ဖီသောက်နေတယ်။ သူမက ကျွန်တော့်ကို မြင်တော့ ရှက်ပြုံးလေး ပြုံးပြီး မျက်လုံးချင်း မဆိုင်ဝံ့ဘူး။ ကျွန်တော်လည်း ဘာပြောရမှန်း မသိတာနဲ့ ပြန်ပြုံးပြလိုက်မိတယ်။
တကယ်တော့ အဲ့ဒီညက အဖြစ်အပျက်တွေကို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်တော့မှ ပြန်မပြောဖြစ်ခဲ့ကြဘူး။ ဒါက တကယ်ပဲလား၊ ဒါမှမဟုတ် အရက်ရှိန်နဲ့ မူးပြီး မြင်ခဲ့တဲ့ အိမ်မက်လား။ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက် အိမ်ပြန်ရောက်ပြီး အားရပါးရ လိုး ခဲ့ကြတာပဲလား။ ခင်ဗျားတို့ကော ဘယ်လိုထင်လဲ?
ပြီးပြီးနော် 😁
~~~~~~
The End
ပြီးပါပြီ။
............................................⭐⭐⭐⭐⭐..........................................
