အိမ်သူဖန်ဆင်းသောကျွန်ုပ် အပိုင်း (၂)

 အိမ်သူဖန်ဆင်းသောကျွန်ုပ် အပိုင်း (၂)

ရေးသားသူ CarliTos040

{ မိသားစု အင်းစက် }

အခန်း (၄) အရွဲ့တိုက်တတ်သောညီမလေး 

အခု ကျုပ်ဖုန်းကိုကြည့်ပြီး ဖုန်းခေါ်ဖို့အရေး စဉ်းစားနေတာ။ တစ်ခြားသူတော့မဟုတ်ပါဘူး ကျုပ်ရဲ့ ညီမလေး မူယာ။ ညီမလေး အိမ်ထောင်ကျတာ ခြောက်လလောက်ပဲရှိသေးတယ်။ ညီမလေး အိမ်ထောင်မကျခင် ကျုပ်နဲ့ ပြဿနာ အကြီးအကျယ် တက်ခဲ့တာ။ အဲ့ဒါကြောင့် ကျုပ် ညီမလးမူယာ့ဆီ ဖုန်းမဆက်ဖြစ်ခဲ့ဘူး။ ညီမလေးရဲ့ အခန်းမှာ တစ်ညသွားအိပ်ပြီးတဲ့နောက် ကျုပ်ညီမလေးကို သတိရမိတယ်။ ကိုယ်က အကြီးဖြစ်ပြီး ကိုယ့်ညီမလေးကို ဆုံးမတာ၊ ထိမ်းသိမ်းတာ ညံ့လို့ အခုလိုဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလို့ ကိုယ့်အပေါ်ပဲ အပြစ်တွေပုံချပြီး စိတ်ဒုံးဒုံးချကာ ညီမလေး မူယာ့ဆီ ဖုန်းခေါ်လိုက်တယ်။

"ဟယ်လို.. ကိုကို... ကိုကိုမူယာ့ဆီ… ဖုန်းဆက်သေးတယ်နော်.. ကိုကိုက… မူယာ့ကိုစိတ်နာပြီး... ဖုန်းမဆက်တော့ဘူး... ထင်နေတာ...”

"မူယာရယ်... မူယာက… ကိုကို့ရဲ့. တစ်ဦးတည်းသော… ညီမလေးလေ. ကိုကိုအဲ့လောက်... အသည်းမမာပါဘူး...”

"အဟင့်... ဝမ်းသာလိုက်တာ.. ကိုကိုရာ.မူယာက….ကိုကို..မူယာ့ကို… တစ်သက်လုံး.. မုန်းသွားပြီ... ထင်နေတာ...

"မဟုတ်မဟတ်တွေ... လျှောက်မတွေးစမ်းပါနဲ့.... မူယာရယ်... ကိုယ့်ညီမလေးကို.. ကိုကိုက… ဘယ်လိုလုပ်... မုန်းမှာလဲ... ခဏတာ... မိုက်မှားမိတာကို... စိတ်ဆိုးမိတာပါ... မူယာတို့... အိမ်ထောင်ရေး... အဆင်ပြေရဲ့လား..."

"ဒီလိုပါပဲ...ကိုကိုရယ်...သည်းခံပြီးနေရတာပေါ့...."

ညီမလေးအသံက ကျုပ်စပြီး ဖုန်းခေါ်တုန်းကလို မဟုတ်ဘဲ အားနည်းဖျော့တော့သွားတာ သတိထားမိတယ်။

"နင်ဘယ်အကောင်နဲ့...ပြောနေတာလဲ..."

"ဘာတွေလာပြောနေတာလဲ...ဒီမှာ...ကိုကိုနဲ့ပြောနေတာ..."

"ဟား...ဟား...ရွှေယောက်ဖ...မင်းညီမကိုငါယူလိုက်ပြီ...ဟား...ဟား.."

"နင်...ငါ့အစ်ကိုကို.. မလှောင်နဲ့နော်..."

ညီမလေးက ဖုန်းချသွားတယ်။ ကျုပ်မှာသာ ညီမလေးကို ဒီကောင်ဘယ်လိုဆက်ဆံနေလဲလို့ တွေးပြီး စိတ်ပူရ။ ကိုယ့်ကို အကြီးမှန်းအငယ်မှန်းမသိဘဲ မရိုမသေ ဆက်ဆံရကောင်းလား လို့တွေးပြီး ဒေါသတွေ အလိပ်လိုက်ထွက်ရ။ အသားတွေတစ်ဆတ်ဆတ်တုန်ပြီးကျန်ခဲ့တယ်။

"ကို...မူယာ့ဆီဖုန်းဆက်တာလား..."

"အင်း... ဟိုတစ်ခေါက်အိမ်ပြန်တော့... မူယာ့အခန်းမှာအိပ်ရတယ်လေ… မူယာ့ကိုသတိရလို့... ဖုန်းဆက်တာ...ဟိုကောင်...သိပ်ရိုင်းတာပဲ..."

"ထားလိုက်ပါကိုရယ်... သူလင်သူမယား.. အဆင်ပြေသွားမှာပါ... ချစ်လို့... မရရအောင်... ခိုးပြေးသွားတာပဲ.... မဟုတ်လား..." 

ကျုပ်သက်ပြင်းပဲချမိတယ်။ရုံးကဖယ်ရီလာကြိုတော့ကျုပ်လဲအလုပ်ဆီထွက်လာလိုက်တော့တယ်။

မူယာ့အကြောင်း နည်းနည်းတော့ ပြောပြချင်သေးတယ်။ မူယာက သူ့ကိုယ်သူ မူယာလို့သုံးပြီးစကားပြောတတ်တော့ ကျုပ်တို့အိမ်သားတွေက သူ့ကို မူယာလို့ပဲ ခေါ်ကြတာ။ မူယာက ကျုပ်ကိုရော မမကိုရော ချစ်ရှာပါတယ်။ မူယာရှစ်တန်းနှစ်ကစလို့ ကျုပ်အပေါ် ကန့်လန့်တိုက်တာတာ။ သူငယ်ငယ်က ကျုပ်က သူ့အပေါ် အလိုလိုက်ခဲ့ တာတွေ ရှိပေမယ့် ရှစ်တန်းနှစ်ကစလို့ ကလန်ကဆန်လုပ်လာတယ်။ အမြဲတော့မဟုတ်ဘူး။ တခါတလေ ကျုပ်အပေါ် အရမ်းချွဲနွဲ့ပြီး တခါတလေ ကျုပ်စကားတောင်နားမထောင်ဘူး။ 

ကျုပ်က မူယာ့ကို ညီမလေးမို့ချစ်တော့ ချိုချိုသာသာ ပြောလေ့ရှိတော့ ကျုပ်မေးရင်တော့ အမှန်အတိုင်းဖြေတယ်။ မူယာနဲ့ကျုပ်ကလဲ အသက်ကွာတာကိုး။ သူ ကိုးတန်းမှာ ရည်းစားထားတာသိတော့ ဒီအရွယ် ရည်းစားမထားဖို့ ဖျောင်းဖျတော့ လက်ခံပြီး လက်ရှိရည်းစားနဲ့ ဖြတ်လိုက်တယ်။ မကြာဘူး နောက်တစ်ယောက် ထပ်ထားတယ်။ ကျုပ်ထပ်ပြီး ဖျောင်းဖျတယ်။ သူလဲထပ်ပြီး ဖြတ်ပေးတယ်။ အဲ့လို သံသရာလည်နေရာက ဆယ်တန်းရောက်သွားတော့ ပိုဆိုးလာတယ်။ 

ကျုပ်ကို ပိုပြီး ကလန်ကဆန်လုပ်လာတယ်။ ဒါပေမယ့် ဘယ်လိုပဲ ကလန်ကဆန်လုပ်လာတယ်ဆိုပေမယ့် အဆုံးမှာတော့ သူ ကျုပ်စကားနားထောင်တယ်။ လက်ရှိ တွဲနေတဲ့ကောင်ကိုဖြတ်တာပါပဲ။ တက္ကသိုလ်ရောက်သွားတော့ သူ ရည်းစားထည်လဲတွဲတာသိပေမယ့် အရွယ်ရောက်ပြီလေဆိုပြီး အတင်းကာရောလိုက်မပြောတော့ဘူး။ ဒါပေမယ့် မူယာ့ကို တကယ် ချစ်တဲ့သူ တစ်ယောက်ထဲတွဲဖို့တော့ ပြောမိတယ်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ နာမည်မပျက်စေချင်တာ။ သူကတော့ အတည်တကျရယ် လို့မရှိဘဲ ကျောင်းမှာ အသည်းခွဲဘုရင်မရယ်လို့ နာမည်တွင်နေပြီလို့ သိရတယ်။ ကျုပ်ကြားရတဲ့ သတင်းတွေက မကောင်း။ မေမေနဲ့ မမပါ ပြောမနိုင်ဆိုမနိုင် ဖြစ်နေပြီတဲ့။ 

ကျုပ်သူ့နဲ့နီစပ်တဲ့ သူငယ်ချင်းမိတ်ဆွေတွေဆီ စုံစမ်းကြည့်တော့ လက်ရှိတွဲနေတဲ့ကောင်က သူဌေးသား ဝေယံမိုးမြင့်ဆိုတဲ့ အကောင်။ ဒီကောင့်ရာဇဝင် စုံစမ်းကြည့်တော့ ဒီကောင်ကလဲ ညီမလေးလို မိန်းကလေးတွေ ထည်လဲတွဲပြီး စားဘဲကြီးလို့ နာမည်ကြီးနေတာ။ ကျုပ်လဲ စိတ်ပူပြီး မိန်းမကို အသိပေးကာ ကျောင်းဆီ လိုက်သွားတယ်။ ညီမလေးက ဟိုကောင်လာခေါ်လို့ ကားပေါ်တက်မယ့်ဆဲဆဲ။ကျုပ်ညီမလေးလက်ကိုဖမ်းဆွဲလိုက်တယ်။

ကျုပ် ညီမလေးကို ဘာမှပြန်မပြောဘဲ လက်ကိုဆွဲကာ ကားနဲ့ ခပ်လှမ်းလှမ်းဆီ "မူယာ..နင်ဘာတွေလျှောက်လုပ်နေတာလဲ...နင်အခုတွဲနေတာ...ဘယ်လိုကောင်လဲ...သိရဲ့လား..." ခေါ်သွားလိုက်တယ်။

"အို... သူဟာသူဘာကောင်ဖြစ်ဖြစ်... မူယာပျော်အောင်.. လုပ်ပေးနိုင်ရင်... မူယာ့ရည်းစားပဲ... မလုပ်ပေးနိုင်ရင်... ဂျောင်း..."

"မူယာ. နင်… ယောက်ျားလေးတွေကို… ကစားစရာလို့ထင်မနေနဲ့... နင်အရင်က.. ကစားခဲ့တာ… သမင်တွေ. ယုန်တွေ...ဖြစ်ရင်ဖြစ်မယ်...ဒါပေမယ့်...ဒီကောင်က...ကျား…."

"အို... သွားစမ်းပါကိုကိုရာ… မူယာ့ကိုလာပြီး... ဂရုစိုက်သလိုလုပ်မနေစမ်းပါနဲ့... ကိုယ့်ဟာကိုယ်... နေသာသလို နေစမ်းပါ..."

"မူယာ…နင်ကိုကို့စေတနာကို...စော်ကားတယ်..."

ကျုပ်မူယာ့ကို ပြောဆိုပြီးထွက်လာတော့ ကျုပ်နောက်က ဟိုကောင့်ရဲ့ ရယ်သံကြားမိလိုက်သေးတယ်။ စိတ်ထဲမှာ ဖျင်းခနဲ ဒေါသဖြစ်သွားပေမယ့် ကျောင်းထဲမှာမို့ ထိန်းလိုက်ပါတယ်။ တောက်... မူယာ ငါ့ကို စောက်ရှက်ခွဲတာ။ ဒါပေမယ့် နောက်ပိုင်းတွေမှာ ပြန်ကြားရတဲ့ သတင်းတွေက မူယာ အဲ့ကောင်နဲ့ ပြတ်သွားပြီတဲ့။ ကျုပ် ခဏတာ စိတ်အေးခဲ့ရပေမယ့် လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လမှာ မူယာ ခိုးရာလိုက်ပြေးတယ်။ ကျုပ်မကြိုက်တဲ့ အဲ့အကောင်နဲ့။ ကျုပ်လေ ဒေါသတွေ အလိပ်လိုက်ထွက်တာ။ ကိုယ့်ညီမလေးကို နှမြောတာ။ ဒီလို ထည်လဲတွဲနေတဲ့ကောင်ကို ယူရကောင်းလား ပေါ့။ 

ညီမလေးကို ပြန်လာအပ်တော့ ကျုပ် အံကြိတ်ပြီး လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်မိတယ်။ ကျုပ်ကိုညီမလေးမူယာက ကန်တော့ရင်း မျက်ရည်အဝဲသားနဲ့ တောင်းပန်နေပေမယ့် ကျုပ် မျက်နှာလွှဲမိတယ်။ မျက်ရည်တွေကျပြီး မူယာ့ကို နှမြောတာရော ဟိုကောင် ကျုပ်အပေါ် မခန့်လေးစားလုပ်တာရော ပေါင်းပြီး လက်သီးကျစ်ကျစ်ဆုပ်ကာ ထားမိတယ်။ အဲ့ဒီကစလို့ ကျုပ် မူယာ့ဆီဖုန်းပြန်ဆက်တာ ဒါပထမဆုံးပဲ။ ညီမလေး မူယာ့အကြောင်း တွေးမိရင် ရင်မောပါတယ်လေ။ ကျုပ်သက်ပြင်းချပြီး အလုပ်ကိုသွားလိုက်တော့တယ်။

တစ်နေ့။ ကျုပ်မနက်ခင်း ရုံးသွားမယ့်အချိန်။ ကျုပ်နဲ့အတူ ရင်အေးပါ ကျုပ်လွယ်အိတ်လေးလွယ်ပြီး ခြံရှေ့ထိလိုက်ပို့တော့ရင်အေးကကျုပ်ကိုလွယ်အိတ်လေးပေးပြီးဖယ်ရီပေါ်တက်မလို့ရှိသေး ဆိုင်ကယ်ဟွန်းသံကြားလို့ လှည့်ကြည့်မိတော့ မမသူဇာရယ်။ ဆိုင်ကယ်လေး ကျုပ်တို့ဘေးထိုးရပ်ပြီး ဆိုင်ကယ် ပေါ်ကဆင်းကာ

"အမလေး.. မီမှမီပါမလားလို့.. တော်သေးတာပေါ့.. ရော့... ဒီမှာ... မောင်လေးဖို့... မမအိမ်မှာ... နန်းကြီးသုပ် လုပ်စားတာ...မောင်လေးဖို့သပ်သပ်ခွဲထုပ်လာတာ…ညီမလေးနဲ့ကျန်တဲ့လူတွေဖို့...ရော့...ဒီမှာ..." 

မမသူဇာ ကျုပ်လက်ထဲကို ကော်ဘူးလေးနဲ့ အထုပ်တစ်ခုထည့်ပေးပြီး ရင်အေးလက်ထဲ စတီးချိုင့်တစ်ခု ထည့်ပေးတယ်။ရင်အေးက 

"အိမ်ထဲဝင်အုံးလေး...မမ..."

"မဝင်တော့ဘူးညီမလေး...နင့်တူကို...မူကြိုလိုက်ပို့ရအုံးမယ်...သွားပြီ.."

မမသူဇာ နှုတ်ဆက်ပြီး ဆိုင်ကယ်ကို နောက်ပြန်တွန်းကာ ပြန်မောင်းသွားတော့ ကျုပ် မမရဲ့ကျောပြင်ကို ခဏ ငေးကြည့်မိသေးတယ်။ ပြီးတော့ ဖယ်ရီပေါ်တက်ကာ ရုံးဆီသွားရင်း အထုတ်ကိုဖြည်ကြည့်တော့ အရည်သောက်က ဘူးလေးတစ်ဘူးနဲ့ သပ်သပ်၊ အောက်က ဘူးကြီးထဲမှာတော့ နန်းကြီးသုပ်ကို ကြက်သားအနှစ်တွေနဲ့ ဘဲဥတွေ ပဲကြော် ငါးဖယ်မုန့်ကြွပ် စသည်ဖြင့် စုံစုံလင်လင် နဲ့စားကောင်းမယ့်ပုံ။ တစ်ချိုင့်ထဲယူလာရင် ကျုပ်အလုပ်သွားချိန် ကပ်နေတော့ မစားဖြစ်မှာစိုးလို့ သပ်သပ်ခွဲထုပ်ပြီး လာပေးတာ။ မမရဲ့အချစ်တွေကို ခံစားမိတယ်အဲ့ဒီညမှာ ကျုပ်နဲ့ရင်အေး ညစာအတူစားပြီးတော့ အိပ်ရာဝင်ကြတယ်။ အိပ်ယာထဲ ရောက်တော့ ရင်းအေးက ကျုပ်ရင်ခွင်ထဲ တိုးဝင်လာပြီး ကျုပ်မျက်နှာကို စူးစိုက်ကြည့်နေတယ်။ ကျုပ်မိန်းမ ရင်အေးရဲ့ အကြည့်က ထူးဆန်းနေတာမို့ကျုပ်လဲမေးမိတယ်။ 

"ဘာလို့...အဲ့လိုကြည့်နေတာလဲ...."

"ကို့ကို.. မေစရာရှိတယ်... မေးချင်တာတော့ကြာပါပြီ... ဒါပေမယ့်.. အရင်က.. ဇဝေဇဝါနဲ့မို့... အခုတော့... ကိုနဲ့အေးရဲ့ကြားမှာ.. ကို့မေမေနဲ့ အေးဖေဖေကိစ္စအပါဝင်... အများကြီးပြောင်းလဲသွားတာဆိုတော့... မမေးဘဲ... မနေနိုင်တော့ဘူး...."

"ကိုနဲ့မမသူဇာက...ရိုးရိုး...မောင်နှမလို...ချစ်တာမှ...ဟုတ်ရဲ့လားဟင်..."

ကျုပ်ရုတ်တရတ်လန့်သွားတယ်။ပြီးတော့မှအိန္ဒြေဆည်ပြီး

"ဘာလို့...အဲ့လိုမေးတာလဲ..."

"အေး... ကိုနဲ့လက်ထပ်တဲ့နေ့ကတည်းက... မမသူဇာရဲ့ အကြည့်တွေကို... သတိထားမိတယ်... သူအေးတို့အတွဲကို.. ကြည့်နေတဲ့အကြည့်က... မောင်တစ်ယောက်ကို... နှမြောတဲ့ အစ်မတစ်ယောက်ရဲ့.. မျက်လုံးတွေနဲ့... မတူဘဲ... ချစ်သူကိုဆုံးရှုံးရလို့... အသည်းကွဲနေတဲ့... မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့... မျက်လုံးနဲ့... ပိုတူတယ်... နောက်တော့ ကိုယ်ပဲ... အထင်မှားတာနေမှာပါ... ဆိုပြီး... နေခဲ့တာ... အခုတစ်လော.. ကို့အမူအရာတွေကလဲ... ထူးဆန်းနေတယ်လေ...”

"ဘာတွေထူးဆန်းနေလို့လဲ...အေးရဲ့..."

"ဘာရမှာလဲ... ကိုပဲ… ကို့အိမ်ကို.. မသွားချင်ပဲ.. ဝေ့ဝိုက်နေတာလေ... ကို့မေမေအိမ်ကိုလာတော့လဲ... ကိုတို့သားအမိလိုးကြတော့.. ကိုဆိုး လီးရည်ထွက်ပြီးတာတောင်... ဆက်လိုးနေတုန်း.. ဒီလောက်စွဲလန်းမိရုံမက… ကိုမေမေ့ကိုချစ်မိနေတာတောင်...အိမ်ကိုမသွားချင်ဘဲ...ဝေ့ဝိုက်နေတာ..မထူးဆန်ဘူးလား... "

"နေအုံးကို... အေးတောင်မှ... ဖေဖေ့လိုမစွမ်းတော့တဲ့လီးကို... စွဲလန်းနေတာ.. ကို့မေမေကို.. ကိုက… အေးထက်ပို ပြီး...စွဲလန်းမှာပဲ...ဒါတွေကို..ဆန့်ကျင်နိုင်တာ..ဘာများလဲ...."

"ကိုနဲ့မမသူဇာရဲ့... အချစ်တွေပဲ... ကို... အေးကို.. ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောပြပါ... ကိုတခါတခါ.. မမသူဇာဝယ်ပေးတဲ့... နာရီလေးကိုကြည့်ပြီး... သက်ပြင်းချနေတာ... အေးသတိထားမိတယ်... ဒီနေ့... မမသူဇာမုန့်လာပေးပြီးပြန်တော့လဲ... ကိုယ်... လွမ်းလွမ်းဆွတ်ဆွတ်ငေးနေတာ...အေးမြင်တယ်...အေးကို...အမှန်အတိုင်းပြောပြပါနော်..."

ကျုပ်သက်ပြင်းတစ်ချက်ချမိတယ်။

"အင်းပါ... ကိုအမှန်အတိုင်းပြောပြပါ့မယ်... ဒါပေမယ့်... မပြောခင်... အေးကိုသိစေချင်တာက… အေးကို... ကိုတကယ်ပဲ...မြတ်မြတ်နိုးနိုးနဲ့...တန်ဖိုးထားပြီး...ချစ်တယ်...သိလား..."

"အင်းပါ...အေးယုံပါတယ်...."

"ကောင်းပြီလေ…ဒါဆို..ကိုပြောပြမယ်..."

ကျုပ်လဲ ရင်အေးကို ရင်ခွင်ထဲ ထွေးပွေ့ရင်း မမသူဇာနဲ့ကျုပ် ငယ်စဉ်ကစလို့ သံယောဇဉ်တွယ်မိပုံတွေ၊ မမနဲ့ကျုပ်ရဲ့ အပြန်အလှန်ကြင်နာမှုတွေကို လုံးစေ့ပတ်စေ့ ပြောပြလိုက်တယ်။ မမနဲ့ မောင်နှမချင်း မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့တွေးကာ အေးကိုတွေ့တော့ အရမ်းချစ်သွားတာမို့ မမနဲ့လဲမဖြစ်သင့်တာမဖြစ်အောင် အေးကိုလဲ ပိုင်ဆိုင်ချင်လို့ မြန်မြန် လက်ထပ်မိတဲ့အကြောင်းပြောပြလိုက်တယ်။

"မေမေနဲ့လိုးဖို့ပြန်သွားတဲ့အချိန်မှာ... ကိုသိခဲ့ရတာက… မမကိုနဲ့ပက်သက်ပြီး... ဘယ်လောက်ခံစားခဲ့ရလဲဆိုတာပဲ... ကိုအရမ်းကြေကွဲခဲ့ရတယ်... မမက... အေးနဲ့ကိုလက်ထပ်သွားတော့... တစ်လလောက်... မအိပ်နိုင်မစားနိုင်... တမှိုင်မှိုင်... တတွေတွေ... ဖြစ်သွားတာတဲ့... ဒီတော့... မေမေပါရိပ်မိတာပေါ့... မမက... အခုထိ... ကို့ရဲ့ဖက်လုံးလေးကို... သူ့အနားမှာထားပြီးအိပ်တုန်း... ကို့ရဲ့.. ငြိမ်သက်နေခဲ့တဲ့... ရင်ခုန်သံတွေ.. ပြန်ပြီး နိုးထလာခဲ့တယ်... မမနဲ့ကို့ကို... မေမေက.. ရှောင်ပေးနေတော့... ကို မမကို... အရင်လိုပဲ... ပြန်ပြီးပွေ့ဖက်နမ်းမိခဲ့တယ်... ကိုက… အေးကိုလဲ... ချစ်တယ်...သစ္စာလဲမဖောက်ရက်ဘူး.... အဲဒါကြောင့်... ကို… အိမ်ကိုမသွားချင်တော့တာ... စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ... အေးအပေါ်... ဖောက်ပြန်မိမှာစိုးတယ်...အေးလေး...အရမ်းခံစားရပြီမလား...ကို့ကိုမမုန်းသွားပါနဲ့နော်...."

ကျုပ် ချစ်ဇနီးလေး ရင်အေးကို တင်းတင်းဖက်ပြီး မျက်နှာကိုနမ်းလိုက်တော့ သူ့မျက်ဝန်းမှာ မျက်ရည်တွေနဲ့။

"အေးလေးရယ်...ကိုမကောင်းတာပါ...ကို့ကြောင့်အေးလေး..နာကျင်နေရပြီမလား..."

"အဟင့်... ကိုရယ်... အေးလေ... ကို့မေမေကို.. ကိုက ချစ်သူလိုချစ်တယ်ဆိုတုန်းက… ဒီလိုမခံစားရဘူး... အခုကျတော့…အေး...တကယ်ခံစားရတယ်..."

"အေးလေးရယ်..."

"အေးက..ဒုတိယလူပေါ့နော်...အီးဟီး..."

"အေးရယ်... အဲ့လိုကြီးမတွေးပါနဲ့ကွာ... မမက... မောင်နှမချင်း... မဖြစ်သင့်တဲ့အချစ်တွေကြောင့်... အချစ်ဦးဖြစ်ခဲ့ပေမယ့်...သူစိမ်းမိန်းကလေးတွေထဲမှာ...အေးကသာ...ကို့ရဲ့အချစ်ဦး...အချစ်ဆုံးပါ..."

"ကို...မမသူဇာနဲ့ချစ်သူဖြစ်သွားရင်...အေးကိုမေ့သွားမှာလားဟင်..."

"မဟုတ်တာကွာ.. ကိုက… အေးကို.. မေ့စရာလား... ဒီလောက်ချစ်ဖို့ကောင်းပြီး.. အလိုက်သိတဲ့... အေးလေးကို... မေ့ဖို့နေနေသာသာ.. ပိုပိုပြီးချစ်လာနေတာ... မသိဘူးလား... စိတ်ချနော်... အေးလေး... ကိုနဲ့မမ.. ဘာမှမဖြစ် စေရဘူး... ကိုကတိပေးတယ်နော်... အေးလေးအပေါ်... ကို… ဘယ်တော့မှ.. မဖောက်ပြန်ဘူး.. အေးလေးကိုပဲ...ရိုးမြေကျ...ဖိုးဖိုးဖွားဖွားဖြစ်တဲ့အထိ...ပေါင်းသွားမှာ...ချစ်သွားမှာ...သိလား.."

"အေး...ယုံပါတယ်ကိုရယ်...ဒါပေမယ့်..ကိုနဲ့မမသူဇာ...တစ်သက်လုံး..ကြိတ်ခံစားရနေရမှာပေါ့...."

"ကိုတို့က...မောင်နှမတွေပဲ...မောင်နှလိုပဲ...ဆက်ချစ်မှာပေါ့..."

"သေချာတွေးကြည့်တော့လဲ... ဟုတ်ပါတယ်... မမသူဇာက သိပ်သနားဖို့ကောင်းတယ်.. ဘဝမှာ.. တစ်ခါလေး ချစ်မိပါတယ်... ချစ်မိတဲ့သူက. ကိုယ့်မောင်လေးဖြစ်နေတယ်... မောင်လေးက.. ချစ်တဲ့သူရှာပြီး... အိမ်ထောင်ပြုသွား တော့ခံစားရ... တစ်ခါ... မိဘတွေအဆင်ပြေဖို့... မချစ်တဲ့သူကိုလဲယူရ... မမသူဇာ…. တော်တော်စိတ်မာလို့.. ခံနိုင်ရည်ရှိတာ... တော်ရုံလူ...ရူးသွားနိုင်တယ်...ကြည့်ရတာ...ကို့ကိုချစ်တဲ့စိတ်တစ်ခုထဲနဲ့...ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပုံပဲ"

"ထားလိုက်ပါအေးရာ...အခုလဲ....သူ့မိသားစုနဲ့...ပျော်နေပြီပဲ..."

"မမသူဇာပျော်နေတယ်လို့... ကိုထင်လား... အေးတော့မထင်ဘူး... သူပျော်နေတယ်ဆိုလဲ... အဲ့ဒါ... ဟန်ဆောင် နေတာပဲ...." "အေးကဘယ်လိုသိ.."

"အေးလဲ... မိန်းကလေးပဲ... ကိုယ်မချစ်တဲ့သူနဲ့ အတူနေရရင် ဘယ်ပျော်နိုင်ပါ့မလဲ.. ပျော်ဖို့ဆိုရင်... ကိုယ်ချစ်တဲ့ သူကို... လက်လွှတ်လိုက်မှရမယ်...မမသူဇာက..အခုချိန်ထိ...ကို့အပေါ်...လက်မလွှတ်နိုင်သေးဘူးလေ…" 

".ဘာမှမတတ်နိုင်ဘူးလေ...ဒီဘဝမှာ...မောင်နှမလာဖြစ်နေတာကိုး..." ကိုလဲ

"အံမယ်... ဒီဘဝမှာ.. သားအမိလာဖြစ်နေတဲ့... အမေကျတော့.. ပြန်လိုးနေပြီး... အစ်မကျမှ… လာပြီး.. ညည်းပြနေတယ်..."

"ဒါက. လုပ်မနေနဲ့.. အေးမေးမယ်... မှန်မှန်ဖြေ.. ကို.. မမသူဇာနဲ့... ချစ်သူဖြစ်ချင်လား... မမသူဇာကိုရော... ကို့မေမေလို...လိုးချင်လား...အမှန်အတိုင်းဖြေကွာ.."

"ပြောပါကိုရ...အေးက..ကူညီမလို့ဟာ..."

"ဟင်း...ကိုက..အေးလေး...ခံစားရမှာစိုးတာ..."

"အေးခံစားရပေမယ့်... အခုလို... သူစိမ်းလဲမဟုတ်... မောင်နှမချင်း... ချစ်ပြီး.... လိုးကြမှာဆိုတော့... အေးတကယ်... စိတ်လှုပ်ရှားတယ်...လုပ်ပါကိုရ...ပြောစမ်းပါ...မမသူဇာနဲ့ချစ်သူဖြစ်ပြီး...လိုးချင်လား..."

"မမကိုကျတော့.. မေမေနဲ့တော့... ဘယ်တူပါ့မလဲ... မေမေနဲ့က.. လိုးပြီးမှ... ချစ်တာလေ... မမက… ကို့ရဲ့ချစ်သူလိုဖြစ်နေတော့...လိုးချင်စိတ်ထက်...ချစ်စိတ်ကပိုများတာပေါ့..." "ကို့မမကို...ရည်းစားစကား….မပြောရသေးဘူးမလား..."

"ဘယ်လိုလုပ်ပြောရမှာတုန်း....မောင်နှမချင်းကြီးဟာကို..."

"ဒါဆိုလဲ... မမသူဇာကို.. ဖွင့်ပြောပြီးချစ်သူလုပ်လိုက်... မမသူဇာခွင့်ပြုရင်... လိုးလိုက်... ပြီးရင်... အေးကို ပြန်ပြောပြ...ဖြစ်နိုင်ရင်... အေးက… လိုက်တောင်ချောင်းကြည့်ချင်တာ... ဟိုနေ့က.. ကိုတို့သားအမိလိုးတာ ကြည့်ပြီး... အဖုတ်ပွတ်ရတာ... ဖီးလ်ကမိုက်နေရောပဲ...

"အေးက..ကိုသူများနဲ့လိုးတာကို...ကြည့်ရတာသဘောကျနေတာလား.."

"အာ... သူများမဟုတ်ပါဘူး... ကို့.. မိသားစုကိုပဲပြောတာ… မူယာနဲ့လိုးချင်လဲရတယ်... အေးတစ်ခါတည်း... ခွင့်ပြုလိုက်ပြီ..."

"ဟာ...မဟုတ်တာကွာ..."

"မဟုတ်တာလုပ်မနေနဲ့နော်... အေးအကဲခတ်မိသလောက်…. မူယာကလဲ... ကို့ကိုချစ်နေတဲ့ပုံပဲ... မမသူဇာထက်...မပိုရင်သာနေမယ်...မလျော့ဘူး..

"မဖြစ်နိုင်ပါဘူးကွာ....ဒီလောက်ကို့ကို..ကလန်ကဆန်...ပြောစကားနားမထောင်တဲ့ဟာ..."

ကို့ကို… မူယာက… ကလန်ကဆန်လုပ်တယ်ဆိုပေမယ့်... ကို့စကားကို... နောက်ဆုံးကျ... နားထောင်တာပဲလေ...

" ကိုကမကြိုက်တဲ့သူတွေ.. သူအကုန်ဖြတ်ခဲ့တာပဲမလား.. အခုယူတဲ့ကောင်လဲ... သူဖြတ်ပြီးသား... ကြည့်ရတာ...ဒီကောင်အတင်းအကြပ်ခိုးပြေးတာများလား...."

ဒီလိုကျလဲ ဟုတ်သား မူယာက ကျုပ်မတွဲနဲ့ဆိုတဲ့သူတွေကို ကျုပ်ကိုကလန်ကဆန် ပြန်ပြောပေမယ့် အကုန်ဖြတ်ခဲ့တာ ချည်းပင်။စိတ်ရှုပ်ပါတယ်လေ။

"အဲ့ဒါထားပါ… ကိုက… မမကို… တကယ်ချစ်ရေးဆိုရမှာလား... အေးက… အူမတိုဘူးလား...”

"အူတော့တိုတာပေါ့... ဒါပေမယ့်... ကိုတို့မောင်နှမချင်းလိုးမှာကို... ပိုစိတ်ဝင်စားနေတာ.. ဒါပေမယ့်.. အေးအပေါ်...အချစ်မလျော့ရဘူးနော်..."

"အေးလေးရာ.. ကိုက… အေးကို... တကယ်ချစ်လို့လက်ထပ်ခဲ့တာပါ... မမကြောင့်ချည်းပဲ... မဟုတ်ပါဘူး... အချစ်မလျော့ဘူးဆိုတာ..သက်သေပြမယ်..လာ..."

ခစ် ခစ်

ကျုပ် အချစ်မလျော့ကြောင်း သက်သေပြပြီး ချစ်ဇနီးလေးနဲ့ လိုးလိုက်တာ နှစ်ချီဆက်။ ကျုပ်က မနက်အလုပ်သွားရမှာမို့သာ ရပ်လိုက်တာ။ နောက်ရက်တွေမှာ မေမေ့ဆီဖုန်းဆက်ပြီး ကျုပ်မမကို ချစ်ခွင့်ပန်မှာမို့ အိမ်ကိုမြေးဖွားနှစ်ယောက် လာရှောင်ပေးဖို့ အကြောင်းကြားထားလိုက်တယ်။ မေမေက စနေနေ့မနက်စောစော သူ့မြေးနဲ့ အိမ်ကို လာခဲ့မယ်လို့ပြောတယ်။ ကျုပ် က မမအဖော်ရအောင် သွားနေ ပေးရမှာပေါ့။ ကျုပ် ဒီရက်ပိုင်း အရမ်းတက်ကြွနေလို့ ကျုပ်မိန်းမကတောင် မျက်စောင်းထိုးတယ်။ ကျုပ်မသွားခင် အတောအတွင်း ချစ်ဇနီးလေးကိုလဲ ညတိုင်း နှစ်ချီသုံးချီ လိုးဖြစ်တယ်။ မိန်းမကို အဝကျွေးထားတဲ့သဘောပေါ့ဗျာ။အဲ့ဒီစနေနေ့ကိုရောက်ချင်လှပြီဗျာ။

~~~~~~~~~~~~~

အခန်း(၅) ငယ်ချစ်ဦးနဲ့ပြန်လည်ချစ်ခွင့်ရခြင်း 

ဒီနေ့စနေနေ့။ မနက်စောစောအိပ်ယာကနိုးတယ်ဆိုရင်ပဲ ရေချိုးဖို့ အောက်ကိုဆင်းလာတယ်။ သမီးလေးတောင်မှ နိုးနေပြီဟ။ စောစောစီးစီးနိုးနေတာ။

"မီးလေး...စောစောစီးစီးနိုးနေပါလား..အဲ့မှာ..ဘာထိုင်လုပ်..."

"မောင်လေးလာမယ်ဆိုလို့...စောင့်နေတာ"

သူ့မောင်လေးကိုတော့ ချစ်ရှာသားပဲ။ အေးလေ… အမျိုးဆိုလို့ဒါပဲရှိတာကိုး။ မီးဖိုထဲမှာ မနက်စာပြင်ဆင်နေတဲ့ မိန်းမရင်အေးဆီကိုသွားပြီးခါးလေးကိုဖက်ထားမိတယ်။

"ခစ်ခစ်...တအားကိုတက်ကြွနေတာနော်...ခစ်ခစ်..."

"ဟီး...အေးကလဲကွာ...အေးပဲခွင့်ပြုပြီးတော့..."

"ဟုတ်ပါပြီ... ဒီနေ့တော့... မမသူဇာအတွက် ချန်ထားလိုက်တော့.. မေမေကအစောကြီးရောက်လာမှာ... သွားရေချိုးတော့..."

"အေးနဲ့ချစ်ချင်သေးတာကိုကွာ…"

"ວ໓໑໖... ကို့ကိုတစ်ယောက်နဲ့ ပေးလုပ်တိုင်း... ကိုက… အေးကို ပိုချစ်လာသလိုပဲ.. အေးတော့...

တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်...ပေးလုပ်နေမိတော့မှာပဲ.."

"အာကွာ...မရှိတော့ပါဘူး...အေးရာ..."

"ဟုတ်ပါပြီ...သွားရေချိုးတော့...ခဏနေ..ကို့မေမေရောက်လာတော့မှာ..."

မိန်းမရဲ့ပါးလေးကို ဖိနမ်းပြီးတော့ ရေချိုးခန်းဆီထွက်လာတော့ မိန်းမက ပြုံးပြီးကျန်နေခဲ့တယ်။ ကျုပ်ရေချိုးပြီး ပြန်ထွက်လာတော့ မေမေရောက်နေပြီ။ မေမေနဲ့ သမီးလေးက သူ့မောင်လေးနဲ့အတူ မနက်စာစားနေတယ်။ ကျုပ် အပေါ်တက်ပြီးအဝတ်အစားလဲတော့မိန်းမကလိုက်လာပြီးသေသေချာချာရွှိုင်းပေးတယ်။

"ခစ်ခစ်...ရင်တွေခုန်နေတာလား..."

"အင်း... မမနဲ့ချစ်သူဖြစ်ခွင့်ရမယ်လို့... လုံးဝမမျှော်လင့်ထားဘူး... အေးကိုကျေးဇူးတင်လိုက်တာ... အရမ်းလဲ ချစ်တယ်... သိလား..."

ချစ်ဇနီးလေးအေးကိုနဖူးလေးကိုအနမ်းလေးပေးမိတယ်။

"ဟုတ်ပါပြီ...အေးကိုပြန်ပြောပြရမယ်နော်..."

"အင်း...ပြောပြမယ်...အေးကို...အရမ်းချစ်တယ်...သိလား..."

"အင်းပါ...အေးလဲ...ကို့ကို...အရမ်း...အရမ်းချစ်တယ်..."

ချစ်ဇနီးရင်အေးကို ရင်ခွင်ထဲဆွဲသွင်းကာ ခဏဖက်ထားမိတယ်။ ရင်အေးက ကျုပ်ကိုအလိုက်သင့် ပြန်ဖက်ထားပေး ပြီးမှလူချင်းခွာကာ

"သွားစို့...မမသူဇာက...ကို့ကိုမနက်စာစားဖို့စောင့်နေမှာ..."

"ဟုတ်ပါပြီ..."

ရင်အေးက ကျုပ်လက်မောင်းလေးကိုဖက်ပြီး အောက်ထပ်ကိုဆင်းတယ်။ ဧည့်ခန်းမှာထိုင်နေတဲ့ မေမေ့ပါးလေးကို မွှေးမွှေး ပေးတော့ မေမေက ပြုံးစိစိနဲ့ မျက်စောင်းထိုးတယ်။ ပြီးတော့ ကစား နေကြတဲ့ သမီးလေးနဲ့ တူလေးကို အနမ်းတွေ တစ်ချက်စီပေးပြီး အိမ်ကထွက်ခဲ့တော့လဲ ကျုပ်မျက်နှာက တစ်ချိန်လုံး ပြုံးနေမယ်ထင်တယ်။ မမဆီဆိုင်နဲ့သွားရင်း လမ်းမှာ နှင်းဆီပန်း အနီရောင်လေး တစ်ပွင့်ဝယ်ကာ စက္ကူလေးနဲ့ ပတ်ပြီး အင်္ကျီရင်ဘတ်ထဲ ထည့်လာလိုက်တယ်။ 

အိမ်ရှေ့ရောက်တော့ မမကစောင့်နေတဲ့ပုံပဲ ဆိုင်ကယ်ရပ်တာနဲ့ ခြံတံခါးလာဖွင့်ပေးတယ်။ ရေချိုးပြီး အလှပြင်ထားတာ လှလိုက်တာ။ ကျုပ်လဲ ခြံတံခါးသော့ခတ်ပြီးပြန်လာတဲ့ မမကို စောင့်နေပြီး မမရဲ့ပခုံးလေးဖက်ကာ အိမ်ထဲဝင်တော့ မမက ပြုံးစိစိနဲ့ မျက်စောင်းလေးထိုးတယ်။ အိမ်ထဲဝင်တာနဲ့ ကျုပ် အိမ်တံခါးမကြီးကို ပိတ်ပြီး ချက်ထိုးလိုက်တယ်။ မမက ကျုပ်ကို ထူးဆန်းသလိုမျိုးကြည့်နေတယ်။ ကျုပ်မမရှေ့မှာ ဒူးထောက်ကာ ကျုပ်အင်္ကျီရင်ဘတ်ထဲမှာ ဝှက်ယူလာတဲ့ နှင်းဆီပန်းလေးကို ထုတ်ကာ အပေါ်ပိုင်းက စက္ကူလေးကို ဖယ်လိုက်တော့ နှင်းဆီပွင့်လေးက ပေါ်လာတယ်။ မမရဲ့ညာလက်ကို ကျုပ်ဘယ်လက်နဲ့လှမ်းယူလိုက်ပြီးဆုပ်ကိုင်ကာကျုပ်ညာလက်ထဲကပန်းလေးကိုမမဆီပေးလိုက်ရင်း

"မမ.. မမကို.. မောင်လေးချစ်တယ်... မောင်နှမလိုမကဘူး... ချစ်သူတစ်ယောက်လိုချစ်တာ.. မမက... မောင်လေးရဲ့... အချစ်ဦးပါ...မောင်လေးရဲ့...အချစ်ကို...လက်ခံပါနော်..."

မမက အံ့ဩသွားပြီး သူ့ပါးစပ်လေးကိုလက်လေးနဲ့အုပ်ကာ မျက်ရည်လေးတွေကျလာတယ်။ ပြီးတော့မှ ကျုပ်ပေးတဲ့ နှင်းဆီပန်းလေးကို ဘယ်လက်နဲ့လှမ်းယူလိုက်ကာ ကျုပ်နဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ ဒူးထောက်ထိုင်ချပြီး ကျုပ်လည်ပင်းကို နှင်းဆီပန်းကိုင်ထားလျှက်ဖက်ထားတော့ ကျုပ်မမရဲ့ကိုယ်လေးကို ကျစ်နေအောင် တယ်။ကျုပ်မမရဲ့ကိုယ်လေးကိုခွာလိုက်ပြီးမမမျက်နှာလေးကိုအနီးကပ်ကြည့်မိတယ်။ ဖက်ထားလိုက်တယ်။ မမငိုနေတယ်။ 

"ဘာလို့ငိုနေတာလဲ...မမရယ်..."

"အရမ်းပျော်လို့ပါ...မောင်ရယ်...ဒီနေ့လေးကို...ရလာလိမ့်မယ်လို့...မမ...မထင်ထားဘူးလေ..."

မောင်တဲ့။ရင်ထဲမှာကြည်နူးသွားတယ်။

"ဒါဆိုလဲ...မောင့်ကို...အဖြေပေးအုံးလေ...မရဲ့..."

"ဖြေဖို့လိုသေးလို့လားမောင်ရာ..."

"မနှုတ်ခမ်းကပြောတာကိုကြားချင်တာ..."

"မောင့်ကို... မ လဲ...အရမ်းချစ်တယ်... မောင်ကလဲ.. မရဲ့ အချစ်ဦး... အချစ်ရဆုံးပါ... ကျေနပ်ပြီလား... ခစ်ခစ်

"အင်း...ချစ်လိုက်တာ...နောက်ဆုံးတော့...မနဲ့မောင်...ချစ်သူဖြစ်သွားကြပြီနော်..."

ပြောပြီး မမသူဇာရဲ့ မျက်နှာလေးပေါ် အနမ်းကျဲချ၊ မမကလဲ ကျုပ်နဲ့အပြိုင် အနမ်းတွေသွန်းဖြိုး၊ နှုတ်ခမ်းချင်း ဖိကပ်သွားကာ မက်မက်မောမော စုပ်ယူနမ်းနေရင်း ကျုပ်မမရဲ့ကိုယ်လေးကို ဖက်လျှက်က ထူရင်းထလိုက်တော့ ကျုပ်တို့ နမ်းရင်း မတ်တပ်ဖြစ်သွားတယ်။ ပြီးတော့ ပွေ့ဖက်လျှက် နှုတ်ခမ်းချင်း နမ်းနေရင်းက မမကို ဆိုဖာခုံဆီ တစ်ရွေ့ရွေ့ တွန်းသွားလိုက်တယ်။ နှုတ်ခမ်းချင်းသာမက လျာချင်းပါလိမ်ကုန်ကြပြီ။ မမရဲ့ တင်ပါးတွေကို ကျုပ်လက်တွေကလဲ ပွတ်သပ်ပေးနေမိပြီ။ ဆိုဖာခုံဆီရောက်တော့ မမကိုထိုင်စေပြီး ကျုမမအပေါ် ဒူးထောက်လျှက်ခွကာ ဆက်နမ်းတယ်။ လက်တွေက မမဖင်ကို ကိုင်လို့အဆင်မပြေတော့ မမနို့တွေကိုင်တယ်။ ကျုပ်တို့နှစ်ယောက်လုံး အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းနဲ့ ရင်တွေခုန်ပြီး ရမ္မက်စိတ်တွေ ထလာကြပြီ။ နမ်းနေရင်းပဲ ကျုပ် မမရဲ့ အဖြူရောင် ရင်စေ့အင်္ကျီကို ကြယ်သီးကိုဖြုတ်တော့ ကျုပ်ရဲ့ ရှပ်အင်္ကျီကို မမက ကြယ်သီးတွေဖြုတ်ပစ်တယ်။ 

ပြီးတော့ မမက သူ့ဘရာစီယာကို လက်နောက်ပြန်ချိတ်ဖြုတ်ကာ ချွတ်လိုက်တော့ မမနဲ့ ကျုပ် အပေါ်ပိုင်းဗလာနဲ့ ဖြစ်သွားကြပြီ။ မမနဲ့ကျုပ်နမ်းရင်းကနေ ချွတ်ပစ်ကြတာမို့ မမရဲ့နို့တွေကို ကျုပ်မမြင်ရပေမယ့် ကျုပ်လက်နှစ်ဖက် စလုံးက မမရဲ့နို့တွေပေါ်မှာ ဆုပ်ကိုင်ဖျစ်ညှစ်နေတာဆိုတော့ မမရဲ့နို့တွေက တင်တင်းရင်းရင်းရှိသေးပြီး ကိုင်လို့ကောင်းနေတယ်။ မမရဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးကို ခပ်ဖွဖွချေပေးလိုက်တော့ သဲ့သဲ့ညည်းတယ်။ နမ်းနေတာ နည်းနည်းမောလာတော့ နှုတ်ခမ်းချင်းခွာပြီး မမမျက်နှာကို တစိမ့်စိမ့်ကြည့်တယ်။ မမလဲ ကျုပ်မျက်နှာကိုတစ်စိမ့်စိမ့်ကြည့်နေတယ်။

"ချစ်လိုက်တာ...မရယ်..."

"မလဲ...မောင့်ကိုသိပ်ချစ်တယ်..."

ကျုပ်လဲ ကျုပ်လက်နဲ့ဆုပ်နယ်နေတဲ့ မမသူဇာရဲ့ နို့တွေကို ငုံ့ကြည့်မိတယ်။ ကလေးအမေမို့ အပျိုလိုလုံးဝန်းမနေပေမယ့် ပျော့တွဲမနေသလိုဖွံ့ဖွံ့ဖြိုးဖြိုးနဲ့လှနေတယ်။

"မရဲ့နို့တွေက..လှလိုက်တာကွာ..."

"မတစ်ကိုယ်လုံးက..မောင့်အတွက်ပဲလေ..."

မမသူဇာရဲ့ နှုတ်ခမ်းလေးကို ပြွတ်ခနဲ့ တစ်ချက်နမ်းပြီး မမရဲ့ လည်တိုင်လေးကို နှုတ်ခမ်းနဲ့ ဖွဖွလိုက်နမ်းတယ်။ မမက ကျုပ်ရဲ့ခေါင်းကဆံပင်လေးတွေလက်လေးနဲ့ထိုးဖွနေရင်း

"အင်းဟင်း...မောင်ရယ်..."

ကျုပ် မမရဲ့ လည်တိုင်လေးကို နမ်းနေရာကနေ တစ်ရွေ့ရွေ့ ဆင်းလာပြီး ရင်ညွန့်လေးတွေ၊ မမရဲ့ ဘယ်ဘက်နို့အုံ အပေါ်ပိုင်းလေး ကို နှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ နမ်းပြီး မမရဲ့ နို့အုံကို ပတ်ချာလည်ကိုလိုက်နမ်းတယ်။ မမရဲ့ ညည်းသံလေးက တစ်စတစ်စနဲ့ ပိုကျယ်လာတယ်။ မမနို့သီးခေါင်းလေး ငုံစုပ်လိုက်တော့ မမရဲ့ရင်လေးက ကော့တက်လာတယ်။ ကျုပ်လဲမမရဲ့နို့တွေ ငုံ့စို့နေတာ ကုန်းကုန်းကြီးဖြစ်နေတော့ ပုံစံက အဆင်မပြေတော့ဘူး။ အဲ့ဒါနဲ့ မမရဲ့လွတ်နေတဲ့ ညာဘက်ဘေးမှာထိုင်ကာ မမကိုယ်လေးကို ဘယ်ဘက်လက်နဲ့ပွေ့ဖက်ပြီး မမရဲ့ညာဘက်နို့တွေကို ပြောင်ပြီး နမ်းကာ စို့လိုက်တယ်။ နို့သီးခေါင်းလေးကို လျာဖျားလေးနဲ့ကစားပေးတော့ မမက ကျုပ်ကို ညာဘက်လက်နဲ့ဖက်ထားပြီး ဘယ်ဘက်လက်က ကျုပ်ဆံပင်ကို ထိုးဆွနေပြန်တယ်။ မမရဲ့ ညာဘက်နို့ကိုစို့နေရင်း ဘယ်ဘက်နို့ကို လက်နဲ့ ဆုပ်နယ်ရင်း လက်ညှိုး လက်မလေးနဲ့ နို့သီးခေါင်းကို ကစားပေးတော့ မမရဲ့ညည်းသံက ပိုလို့ကျယ်လာတယ်။ 

မမရဲ့နို့ကိုစို့နေရင်း ညာဘက်လက်က မမရဲ့ ဗိုက်သားလေးတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွတ်သပ်ကာ အောက်ကိုဆင်း သွားပြီး မမရဲ့ ပေါင်အတွင်းသားတွေကို ဘယ်ညာပြောင်းပြီး စုန်ချည်ဆန်ချည်ပွတ်သပ်ပေးနေမိတယ်။ မမရဲ့ ပေါင်လေးကလဲ တဖြည်းဟပေးလာတော့ ကျုပ်လက်က မမရဲ့ ထမိန်ခေါက်ထဲ ဝင်သွားပြီး ဆီးခုံလေးကို ပွတ်သပ်တော့ ထမိန်တစ်ထပ် ပင်တီတစ်ထပ် ခံနေပေမယ့် မမရဲ့ အဖုတ်မွှေးတွေကို ခံစားမိနေတယ်။ မမရဲ့ အဖုတ်လေးပေါ် အုပ်ကိုင်ပြီးဖိပွတ်တော့ ဖောင်းအိနေတဲ့မမရဲ့ အဖုတ်လေးက ကိုင်လို့ကောင်းလိုက်တာ။ မမရဲ့ ညည်းသံလေးတွေက ကျုပ်ကို ပိုစိတ်ထစေတယ် မမရဲ့နို့အုံကို ကျုပ်ရဲ့ပါးစပ်အစွမ်းကုန်ဟပြီး ဝင်နိုင်သလောက် ဆွဲငုံရင်း မမရဲ့အစိလေးရှိမယ့်နေရာကို အထက်အောက် ထမိန်ပေါ်ကနေပဲဖိပွတ်လေးလိုက်တော့မမကိုယ်လေးတစ်ဆတ်ဆတ်တုန်ယင်နေပြီ။

" အီး...မောင်ရယ်...အင်း...ဟင်း...မရဲ့နို့တစ်လုံးလုံးကိုများငုံပစ်တော့မှာလား...ဟင်း...

ကျုပ်လဲ စိတ်ကအရမ်းထနေပေမယ့် ကျုပ်အတွက် အရမ်းနာကျင်ခံစားခဲ့ရတဲ့ အချစ်ဦးမမသူဇာကို အစွမ်းကုန်ပြုစုချင်တာမို့ မမကိုယ်ကကနေ လက်တွေ ပါးစပ်တွေ အကုန်ရုတ်လိုက်ပြီး ဆိုဖာအောက်ဆင်းကာ မမရဲ့ ထမိန်ရောအတွင်းခံကိုပါ

တစ်ပါတည်းဆွဲချွတ်တော့မမကဖင်လေးမြှောက်ပေးတယ်။

"နို့တစ်လုံးတင်မကဘူးသိလား...ဖြစ်နိုင်ရင်...တစ်ကိုယ်လုံးကို...ငုံထားချင်တာ...မောင်က..."

"ခစ်ခစ်...မောင်ရယ်..."

မမရဲ့ထမိန်နဲ့ ပင်တီကို ကြမ်းပြင်ပေါ် ပုံချထားလိုက်ပြီး မမပေါင်ကြားမှာ ဒူးထောက်ထိုင်ကာ နေရာယုလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ မမရဲ့ခါးလေးကိုကိုင်ကာ မမဖင်ကို ဆိုဖာအစပ်ဆီ ဆွဲယူလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ မမရဲ့ ဖောင်းအိနေတဲ့ အဖုတ်လေးကို သေသေချာချာကြည့်နေမိတယ်။ ဖောင်းအိပြီး အရည်ရွှဲကာနေသော မမရဲ့ အဖုတ်လေးက ချစ်စရာမို့ နှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ပြွတ်ခနဲ နမ်းလိုက်မိတယ်။

"အဟင့်...မောင်ရာ...အဲ့လိုကြီးစိုက်မကြည့်နဲ့လေကွာ…မရှက်တယ်..."

"မရှက်ပါနဲ့မရာ.. မ အဖုတ်ကို... မောင်က... အခုမှမြင်ဖူးတာ... ချစ်စရာကြီး... မောင့်ကို... မ အဖုတ်လေးကို..မကိုယ်တိုင်..ဖြဲပြကွာ..."

"ရှက်ပါတယ်ဆိုမှ...မောင်က...ဆိုးပြန်ပြီကွာ..."

"လုပ်ပါမရဲ့..."

ကျုပ်ပြောရင်း မမရဲ့မျက်နှာကိုမော့ကြည့်တော့ မမမျက်နှာလေး ရှက်လို့ အနီရောင်သန်းနေတယ်။ ဒါပေမယ့် မမရဲ့ ပေါင်တွေပိုကားသွားပြီးသူ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့သူ့အဖုတ်ကိုဖြဲပြတယ်။

"အင့်...ကြည့်...အဲ့မှာ...မအဖုတ်..."

"ချစ်ရာကြီးနော်...အစိလေးကဘယ်မှာလဲ…."

"ဟွန့်...သိရဲ့သားနဲ့...ဒီမှာ...ဒီမှာ..."

မမကရှက်စနိုးပြုံးစိစိနဲ့အဖုတ်ကိုလက်နဲ့ဖြဲထားရင်းလက်ညှိုးလေးနဲ့သူ့စောက်စိလေးကိုပြတယ်။

"မောင်လိုးရမယ့်...အပေါက်ကရော..."

"ဟောဒီမှာ...ခစ်ခစ်..."

"မ..အာသာဖြေရင်….ဘယ်လိုဖြေလဲ.."

"ဟင့်ကွာ...တအားဆိုးတာပဲ...အစိလေးကိုပွတ်ပြီး...ဖြေတာပေါ့..."

"ဘယ်သူ့ကိုမြင်ယောင်ပြီး....ပွတ်တာလဲ..."

"မောင့်ကိုပဲပေါ့...မောင်ရယ်..."

"အခု...မအရှေ့မှာ...မောင်ရှိနေတယ်လေ....မောင့်ကိုကြည့်ပြီး...အာသာဖြေပြကွာ..."

"ဟင့်...ပြီးရောကွာ..."

မမက သူ့အဖုတ်လေးက စောက်စိကို လက်သုံးချောင်းနဲ့ ဖိပွတ်ရင်း ဖီးလ်တက်ကာ မျက်လုံးလေးမှေးလျှက် ကျုပ်ကိုကြည့်ပြီး အာသာဖြေနေတယ်။ မမရဲ့လက်တွေက သူ့နို့တွေကို ဘယ်ညာပြောင်းကာ ဆုပ်နယ်နေရင်း နှုတ်ခမ်းကို သွားလေးနဲ့ အသာကိုက်ထားပုံလေးက ချစ်စရာ။ ကျုပ်လဲ မမရဲ့ ပေါင်လေးတွေ ပွတ်သပ်ပေးရင်း မမက ဆွဲဆောင်လွန်းတာရော မမကို ပိုကောင်းစေချင်တာကြောင့် မမရဲ့ စောက်စိပွတ်နေတဲ့လက်ကို ဆွဲဖယ်ပြီး စောက်စိ လေးကိုလျာဖျားလေးနဲ့ ကစားပေး လိုက်တယ်။

"အီး...မောင်ရယ်..." 

မမ ခါးလေးကော့တက်သွားတယ်။ ကျုပ်လဲ မမရဲ့ အစိလေးကိုယက်လိုက်၊ အဖုတ်အကွဲကြောင်းအတိုင်းလျာလေးနဲ့ လျက်လိုက်၊ မမရဲ့ စောက်ခေါင်းလေးထဲ လျာကြီးထိုးထည်လိုက်၊ မမရဲ့စောက်ဖုတ်တစ်ခုလုံးကို ပါးစပ်ကြီးနဲ့ ငုံစုပ်ပစ်လိုက်နဲ့ လုပ်ပေးရင်းမမပြီးကာနီးတဲ့အရိပ်အခြေမြင်တော့စောက်စိလေးကိုသာဖိစကားပေးနေလိုက်တယ်။

"အင်း...ဟင်း...မောင်ရယ်...ဟင်း...ဟင်း...အူး...မောင်...မောင်...အီး...ဟင်း..."

မမရဲ့ ကိုယ်လေး တစ်ဆတ်ဆတ်တုန်ကာ ပြီးသွားတော့ မမစောက်ဖုတ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ဖမ်းငုံကာ စောက်ခေါင်းထဲ လျာကြီးထိုးထည့်ပြီး မမရဲ့စောက်ရည်တွေကို သောက်နေမိတယ်။ ကျုပ်ပါးစပ် မမအဖုတ်ကနေ ခွာတာနဲ့ မမက မှီရင်း အမောဖြေနေရာကထကာကျုပ်နှုတ်ခမ်းကိုနမ်းတယ်။

"မောင်လုပ်ပေးတာ...ကောင်းလားမ…"

"အရမ်းကောင်းတယ်...မောင်က...မစောက်ရည်တွေ.…အကုန်သောက်ပစ်တာပေါ့...ကြိုက်လား..."

"အင်းကြိုက်တယ်..."

"အခုက..မအလှည့်နော်..."

ကျုပ်က မတ်တပ်ရပ်ပေးလိုက်တော့ မမသူဇာက ကျုပ်ရဲ့ခါးပတ်ကို ဖြုတ်လိုက်တယ်။ ဂျင်းဘောင်းဘီကို ချိတ်ဖြုတ်၊ ဇစ်ဖွင့်ကာ ပေါင်လည်အထိ ဆွဲချပြီးတော့ အတွင်းခံဘောင်းဘီထဲမှာ ကန်ထွက်မတတ်တောင်နေတဲ့ ကျုပ်လီးကို လက်လေးနဲ့ ပွတ်သပ်ပေးကာ နှာခေါင်းလေးနဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီပေါ်ကနေ ဖိဖိနမ်းတယ်။ မျက်နှာကလဲ ပြုံးလို့။ ပြီးတော့ အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ဆွဲချွတ်ချလိုက်ရာ ကျုပ်လီးက ကန်ထွက်သွားပြီး မမသူဇာရဲ့ ပါးကိုဖတ်ခနဲ ရိုက်မိတယ်။ မမသူဇာက အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ဆွဲချနေရင်းက ကျုပ်လီးချောင်းကို နှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ ဖွဖွနမ်းနေ သေးတယ်။ ပြီးတော့ ကျုပ်လီးကို လက်နဲ့လာကိုင်ပြီး ကျုပ်လီးကို သူ့ပါးလေးနဲ့ ပွတ်သပ်နေသေးတယ်။ ကျုပ်လီးထိပ် ကိုမမကနှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ပြွတ်ခနဲနမ်းကာ

"ချစ်စရာကြီးကွာ...ခစ်ခစ်..."

"မ...မောင့်ကိုပြီးအောင်မစုပ်နဲ့နော်...မောင်က...မကို...အရမ်းလိုးချင်နေပြီ..."

"အင်းပါမောင်ရဲ့..."

မမသူဇာ ပြန်ဖြေပြီး ကျုပ်လီးချောင်းကြီးကို လျာနဲ့ အရင်းကနေအဖျားအထိ ယက်တယ်။ ကျုပ်လဥလေးကိုလဲ လက်နဲ့ဖွဖွ နယ်ပေးနေသေးတယ်။ ပြီးတော့ ဒစ်ဖျားလေးကို လျာလေးနဲ့ ဝိုက်ကစားပေးပြီးတော့မှ ကျုပ်လီးကို ငုံလိုက်တာ တစ်ဝက်လောက်ဝင်သွားတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ ကျုပ်ညည်းရပြီပေါ့။ မမက ကျုပ်လီးကို ပါးလေးတွေ ခွက်နေအောင်စုပ်ပြီး လီးထိပ်လေးကို လျာနဲ့ ရစ်ပတ်ဆော့ကစားကာ နှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ ရှေ့တို့နောက်ဆုတ် လိုးပေးနေသလိုပဲ။ မမရဲ့ ပုလွေကျွမ်းကျင်မှုကို ကျုပ်အံ့ဩမိတယ်။ ပြီးတော့ ကျုပ်လီးကို လည်ချောင်းထဲအထိ ထိုးထည့်ပြီးတစ်ဆုံးစုပ်ချိန်မှာတော့ ကျုပ်ပြီးချင်ချင်တောင်ဖြစ်သွားတယ်။

"အီး...မရယ်...တော်ပြီ...မစုပ်တာအရမ်းကောင်းလွန်းတယ်...မောင်ပြီးသွားလိမ့်မယ်..."

ချုပ်လီးကိုသူ့ပါးစပ်ထဲကထုတ်ပြီးလက်လေးနဲ့ထုပေးရင်း

"စုပ်လို့တောင်မဝသေးဘူး..."

"မောင်...အရမ်းလိုးချင်နေလို့ပါမရဲ့...နောက်မှစုပ်တော့နော်..."

"အင်းပါ...မောင့်သဘော...လိုးပေးတော့..."

မမက ခုနကလို ဆိုဖာပေါ် ခပ်လျောလျောလေး ပြန်မှီထားရင်း ပေါင်ကားကာ အသင့်စောင့်နေတယ်။ ကျုပ်က မမသူဇာရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေဆီ ငုံ့နမ်းလိုက်တော့ မမသူဇာက လက်တစ်ဖက်က ကျုပ်ကိုဖက်ထားရင်း လက်တစ်ဖက်က ကျုပ်လီးကို လာကိုင်ကာ သူ့စောက်ပက်နဲ့တေ့ပေးတယ်။ ကျုပ်လဲ ခါးလေးညွှတ်ပြီး မမသူဇာစောက်ပက်ထဲ ဖိသွင်းလိုက်တော့ စီးစီးလေးပဲ တအိအိတိုးဝင်သွားကာ ဆီးခုံချင်းထိကပ်သွားတယ်။ မေမေ့ကိုစလိုးတုန်းကလောက် မကျပ်ဘူးဆိုပေမယ့် စီးစီးလေးနဲ့အရသာရှိတယ်။ မမက ကျုပ်ကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ဖက်ထားပြီး အနမ်းကြမ်းကြမ်း တွေပြန်ပေးတော့ ကျုပ် ဆိုဖာခုံပေါ် လက်ထောက်လျှက်ပဲ မမအဖုတ်ကို ဖြည်ဖြည်းချင်း စလိုးတယ်။ ကိုယ့်အချစ်ဦး ချစ်ရတဲ့သူမို့လားတော့မသိဘူး လိုးရတာ အရမ်းကောင်းတယ်ဗျာ။

"မ...မကို...မောင်တကယ်...လိုးနေရပြီ...အရမ်းကောင်းတယ်... မရယ်..."

"အင်း... မလဲ... အရမ်းကောင်းတယ်... မောင့်လီးက... အရသာရှိလိုက်တာ… လိုးမောင်... မကိုမညှာနဲ့...မောင့်စိတ်ကြိုက်...အားရပါးရကြမ်းပစ်လိုက်... "

"အူး...ဟူး...ချစ်တယ်...မရယ်...မစောက်ဖုတ်လေး...မောင်အမြဲလိုးမယ်...အင့်...ဟူး..."

"အူး... လိုးပါမောင်... မစောက်ဖုတ်ရော... မ တကိုယ်လုံးက... မောင့်အပိုင်ပဲ... အင်း... ဟင်း... အ.. ... ဟုတ်တယ်... အဲ့လိုဆောင့်လိုး...လိုး...အီး...မောင်ရေ...ချစ်တယ်..."

ကျုပ်လဲ လိုးလို့ကောင်းကောင်းနဲ့ မမသူဇာရဲ့ စောက်ပက်ကို ဆီးခုံချင်းကပ်တဲ့အထိ ပစ်ဆောင့်လိုးတာ မမသူဇာ ကိုယ်လေးတစ်ဆတ်ဆတ်တုန်ပြီး ပြီးသွားတော့တယ်။ ကျုပ်လဲ မမသူဇာ အမောပြေအောင် အနားပေးရင်း မမသူဇာ့စောက်ဖုတ်ထဲ လီးကိုစိမ်ထားကာ မမသူဇာ့မျက်နှာလေးကို အနမ်းလေးတွေပေးနေမိတယ်။ မမသူဇာက အမောဖြေရင်း ကျုပ်ပါးလေးကို သူ့လက်လေးနဲ့ ပွတ်သပ်နေတယ်။ အမောပြေတော့ ကျုပ်မျက်နှာကိုပြုံးလျှက် ကြည့်ပြီးအနမ်းလေးတွေပေးတယ်။

"မ...မောင်လိုးပေးတာ...အားရရဲ့လား..."

"အားရတာပေါ့မောင်ရယ်...အရမ်းကောင်းလွန်းလို့...အဖုတ်ထဲကတောင်မထုတ်ချင်ဘူး...သိလား..."

"မ...ဒီမှာကြည့်စမ်း...မအဖုတ်ထဲမောင့်လီးဝင်နေတာ...ကြည့်လို့ကောင်းတယ်နော်..."

"အွန်း... ဆက်လိုးလေမောင်ရဲ့.. မ အမောပြေပါပြီ... မောင့်လီးကြီး.. မအဖုတ်ကိုလိုးရင်း... ဝင်ထွက်နေတာကြည့်မလို့...ခုနကနမ်းနေတာနဲ့မကြည့်လိုက်ရဘူး..."

"အင်း...မအဖုတ်ထဲ...မောင့်လီးကြီး...ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်နဲ့...လိုးတာ...အတူတူကြည့်မယ်..."

"32:..."

ကျုပ်လဲ ပြောပြီး ကျုပ်လဲ လီးကို မမရဲ့ စောက်ပက်ထဲကို သွင်းလိုက်ထုတ်လိုက်လုပ်ရင်း ပြန်စလိုးတယ်။ ကျုပ်နဲ့ မမသူဇာလဲလီးနဲ့စောက်ပက်ဝင်ထွက်လိုးနေတာကိုငုံ့ကြည့်ရင်းဖီးလ်ကပိုတက်လာတယ်။

"မ..အရည်တွေအများကြီးပဲနော်..."

"အွန်း... မ..အဖုတ်ထဲ... မောင့်လီးဝင်နေတာကြည့်ပြီး... စိတ်ကပိုထလာတာ.. အာ့ကြောင့်... အရည်မတရား.. ထွက်နေတာ...ကောင်းလိုက်တာ...မောင်ရယ်...မကို...မကြာမကြာ….လာလိုးပေနော်..."

"လာလိုးမှာပေါ့မရယ်... မောင်က... မကို... အမြဲလိုးချင်နေတာ... ကြည့်... မအဖုတ်နဲ့... မောင့်လီးက... ဖစ်ဆိုဒ်ပဲ... တွေ့လာ... ဖေဖေနဲ့မေမေက...မောင်တို့...လိုးလို့ကောင်းအောင်...အရွယ်တူလေးတွေ..မွေးလိုက်တာ..."

"ခစ်ခစ်...ကြံကြံဖန်ဖန်...မောင်ပဲတွေးတတ်တယ်... ကြည့်ရင်းစိတ်တအားထနေပြီ....ကြမ်းပေးအုံး...."

"ဒီလိုလား..."

"အင်း... ဟုတ်တယ်... အဲ့လို... လီးကို... တစ်ဆုံးထုတ်ပြီး... တစ်ဆုံးဆောင့်လိုးပစ်... အူး... ကောင်းတယ်မောင်ရယ်... ဟူး... ဟုတ်တယ်... ဆောင့်... အဲ့လို... မ အဖုတ်ထဲ... လီးတစ်ဆုံးပစ်ဆောင့်.... ပြီးရင်... အထဲမှာပြီးနော်... မက.. မောင့်လရည်...

အရမ်းလိုချင်နေတာ...ဟူး..." 

"ဗိုက်ကြီးမှာ...မစိုးရိမ်ဘူးလား....မရယ်..."

"စိတ်မပူနဲ့.. ပန်းသာပန်းထည့်လိုက်... အူး... ဆောင့်.. လိုး.. ဟူး.. နင့်နေတာပဲ... မောင်ရယ်.. လိုး.. မြန်မြန် ဆောင့်လိုးတော့....မပြီးချင်နေပြီ...ဟင်း...ဟင်း..."

ကျုပ်နဲ့ မမသူဇာလဲ နဖူးချင်းတိုက်ကာ လီးနဲ့စောက်ပက် ဝင်ထွက်လိုးနေတာကို ငုံ့ကြည့်ပြီး လိုးနေကြတာ။ မမသူဇာက ပြီးချင်ပြီဆိုတော့ ကျုပ်လဲပြီးတော့မှာမို့ ခပ်သွက်သွက်ဆောင့်လိုးရင်း မမသူဇာ တုန်တက်ပြီးပြီးသွားချိန် ကျုပ်လဲ လေး ငါး ဆယ်ချက် ဆောင့်လိုးပြီး မမသူဇာ့အဖုတ်ထဲ လီးတစ်ဆုံးဖိကပ်ကာ လီးရည်တွေ ပန်းထုတ် ပစ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ နှစ်ဦးသား တင်းတင်းဖက်ရင်း အမောဖြေရတယ်။ အမောပြေတော့ မမလေးနေမှာစိုးလို့ မမဘေးနားမှာအတူ ယှဉ်ထိုင်ပြီး မမကိုရင်ခွင်ထဲဆွဲသွင်းပြီးဖက်ကာ မမသူဇာရဲ့နောက်ကျောလေးကို ပွတ်သပ်နေ မိတယ်။ မမက တစောင်းလေးကျုပ်ရင်ခွင်မှာပါးအပ်ထားပြီး သူ့ပေါင်တစ်ဖက်ကို ကျုပ်ပေါင်ပေါ်ဖြတ်တင် ထားတယ်။ ပြီးတော့ သူ့လက်ကကျုပ်လီးကို ကိုင်ကြည့်ပြီး

"ခစ်ခစ်...မောင့်လီးက...မပျော့သေးဘူးနော်…"

"အင်း...မကိုလိုးချင်နေတုန်းမို့...မခဏစုပ်လိုက်တာနဲ့...ပြန်တောင်လာမှာ...ထပ်လိုးအုံမယ်နော်...

"အင်းပါ... မောင်ရဲ့... အခုတော့ ခဏနားလိုက်အုံး... မနက်စာလေးအတူစားမယ်... ပြီးရင်... မောင်နဲ့မစားဖို့... နေ့လည်စာရော... ညစာရော... တစ်ခါတည်းချက်ထားလိုက်တော့မယ်.... ပြီးမှ... တစ်နေ့လုံး... တစ်ညလုံး... လိုးကြမယ်...

"အင်းပါ...မ..သဘော.."

"မ...မောင့်လီးကို...သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးမယ်..."

ပြောပြီး ကျုပ်လီးမှာပေနေတဲ့ သူ့စောက်ရည်နဲ့ ကျုပ်လီးရည်တွေကို လျာလေးနဲ့ယက်ကာ လီးကိုလဲ တစ်ချက်နှစ်ချက် စုပ်ကာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးတယ်။မမသူဇာသန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးရုံနဲ့တင်ကျုပ်လီးကမာလာတယ်။

"ခစ်ခစ်...သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးတာကို...မာလာသေးတယ်...တော်တော်ဆိုးတဲ့ကောင်...ပြွတ်..."

မမသူဇာက သဘောကျစွာပြောပြီး ကျုပ်လီးကို နှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ နမ်းလိုက်သေးတယ်။ ပြီးတော့ ကျုပ်ရင်ခွင်ထဲက ထွက်ပြီး စားပွဲပေါ်က တစ်ရှူး သုံးလေးရွက်ယူကာ သူ့အဖုတ်မှာ ပေပွနေတာတွေရော ပြန်ထွက်ကျလာတာတွေရောကို သုတ်သင် ရှင်းလင်းတယ်။

"ခစ်ခစ်...မောင့်အရည်တွေ..အများကြီးပဲ...."

ပြီးတော့ တစ်ရှူးထပ်ယူကာ ဆိုဖာပေါ်ပေပွနေတာကိုပါသုတ်လိုက်တယ်။ မမသူဇာက ကျုပ်ရဲ့အင်္ကျီနဲ့ အတွင်းခံရယ်၊ သူ့ရဲ့အင်္ကျီနဲ့ပင်တီလေးယူပြီးကျုပ်အဝတ်တွေကိုကျုပ်ဆီပေးရင်း

"မောင်လဲဒါပဲဝတ်တော့...မလဲဒါပဲဝတ်တော့မယ်..."

ကျုပ်လဲ မမပေးတဲ့ အတွင်းခံလေးကိုကောက်စွပ်ပြီး ရှပ်အင်္ကျီကိုပြန်ဝတ်၊ မမသူဇာလဲ သူ့အပေါ်အင်္ကျီအဖြူ လက်ရှည်လေးနဲ့ ပင်တီကိုပြန်ဝတ်တယ်။ ကျုပ်ရဲ့ရှပ်အင်္ကျီလက်ရှည်ရဲ့အောက်နားက အတွင်းခံထိ အုပ်မိသလို မမရဲ့ အဖြူရောင်လက်ရှည် ရင်စေ့အင်္ကျီကလဲ မမရဲ့ အတွင်းခံကိုတော့ ဖုံးမိတယ်။ မမရဲ့အင်္ကျီအဖြူရောင်လေးက ပါးပြီး အတွင်းက နို့တွေကိုပါ မထင်မရှား မြင်နေရပြီး မမရဲ့နို့တွေက အနည်းငယ်ဖွံ့တာမို့ နို့နေရာက ရှေ့ကိုဖောင်းထွက် နေကာ နို့သီးခေါင်းရာလေးက အင်္ကျီပေါ်မှာ ဖုထွက်နေတယ်။ ဒီပုံစံလေးနဲ့ မမသူဇာက ဆက်စီကျလွန်းလှပြီး သူ့ပေါင်တံဖွေးဖွေးလေးနဲ့ ရှိုက်ဖိုကြီးငယ် အသွယ်သွယ်တို့က ကျပ်ကိုဖမ်းစားထားလို့ငေးနေမိတယ်။

"ကြည့်လှချည်လား... မောင်ရ..."

"မက… ဒီလိုလေးကျတော့ တစ်မျိုးကြည့်ကောင်းပြီး...မောင့်ကိုဆွဲဆောင်နေလို့... ကြည့်နေမိတာ... ချစ်စရာလေး... "မောင့်ရှေ့မှာမို့...ဒီလိုဝတ်ရဲတာ...သိလား...အဲ့ဒါမောင့်ကို...အရမ်းချစ်လို့...လာ...မနက်စာစားရအောင်..."

"မောင်ကုန်းပိုးမယ်...လာ..."

ကျုပ်ဒူးလေးခွင်လိုက်တော့ မမသူဇာက ကျုပ်လည်ပင်းကိုဖက်လိုက်တယ်။ ကျုပ်မမသူဇာရဲ့ပေါင်နှစ်ဖက်ကနေ မ တင်ကာ ကုန်းပိုးလျှက် မီးဖိုခန်းဆီ သွားလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ နှစ်ယောက်အတူ မနက်စာစားကြတယ်။ မနက်စာကို တစ်ပန်းကန်ပဲ ပြင်ပြီးမမသူဇာကိုကျုပ်ပေါင်ပေါ်ထိုင်စေလျှက်တစ်ယောက်တစ်လှည့်ခွံ့ကျွေးကြတာ။

"မောင်... အခုလို... မောင်က မနဲ့ဖြစ်တော့... မောင့်မိန်းမကို... သစ္စာဖောက်သလို.. မခံစားရဘူးလား... "ဒါလား... မခံစားရဘူး.. ဘာလို့လဲဆိုတော့.. အေးကိုယ်တိုင်... မနဲ့မောင့်ကို.. ကြည်ဖြူပြီး... လွှတ်ပေးလိုက်တာ လေ...ဒီအဝတ်အစားတွေတောင်...သူပဲပြင်ဆင်ပေးလိုက်တာ..."

"တကယ်..."

"အင်း... သူက.. မနဲ့မောင်အကြောင်း... ရိပ်မိပြီး.. မေးလို့... မောင်လဲ... အမှန်အတိုင်းဖြေလိုက်တာ... အဲ့ဒါ... အေးက.. မနဲ့မောင့်ကို...သနားပြီးတော့...ကြည်ဖြူတယ်ဆိုလို့...မဆီမောင်လာပြီး...ချစ်ခွင့်ပန်တာ..."

"မသိပါဘူး...မောင်က...ကိုယ့်ဘာသာ..ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီး...လာတာလားလို့..."

"အေးခွင့်မပြုလဲ... တစ်ချိန်မှာ... မောင်က... စိတ်မထိန်းနိုင်ပဲ... ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်ဆိုပြီး... မကိုချစ်ပစ်လိုက်မှာပဲ... စောတာနဲ့... နောက်ကျတာပဲကွာတာ...အခုလိုကျတော့လဲ...နောက်ဆံမတင်းရဘူးပေါ့..."အင်းနော်.. ညီမလေးရင်အေးကို... ကျေးဇူးတင်လိုက်တာ... ဒါကြောင့်... မေမေနဲ့... သားလေးကို... မောင်က... ရှောင်ခိုင်းလိုက်တာပေါ့..."

"အင်း....ဟုတ်တယ်..."

"မေမေရှောင်ပေးသွားမှန်း... ရိပ်မိပေမယ့်... အရင်လို... ဖက်ရုံ... နမ်းရုံပဲထင်တာ... အဲ့ဒါကြောင့်... အရမ်းအံ့ဩပြီး.. ဝမ်းသာသွားတာ..."

"မကရော..ကိုမင်းအပေါ်...ဖောက်ပြန်တယ်လို့...မခံစားရဘူးလား...."

"ဟင့်အင်း...မခံစားရဘူး...."

"ဘာလို့..."

"ဘာလို့လဲဆိုတော့.... မောင်က.. မရဲ့ယောက်ျားလို့... စိတ်ထဲမှာလက်ခံထားပြီးသားမို့.. ကိုမင်းနဲ့လက်ထပ် တုန်းကသာ.. မောင့်အပေါ်..သစ္စာဖောက်သလို...ခံစားမိတာ..."

"ဟမ်...ဘာလို့လဲ..."

"ဘာလို့လဲဆိုတော့... အဟိ... ပြောပြမယ်နော်... မောင်က... မရဲ့... တကယ့်ယောက်ျားမို့လို့... ကိုမင်းနဲ့လက်မထပ်ခင် ကတည်းက… မောင်နဲ့မက… အကြိမ်ကြိမ်လိုးဖူးတယ်လေ.. မရဲ့ အပျိုမြှေးကိုလဲ... မောင့်လီးနဲ့ပဲ... ဖောက်ခဲ့တာ... မောင့်ရဲ့လရည်ကိုလဲ...မအဖုတ်ထဲပဲ...အရင်ဆုံးပန်းခဲ့တာ..."

"တကယ်...မောင်လဲဘာမှမသိပါလား..."

"ဟီး... ပြောပြမယ်... မောင်ကိုးတန်းနှစ်ကတည်းက.. မ က. မောင်အိပ်ပျော်နေချိန်... မောင့်လီးကို... ခိုးစုပ်ခဲ့တာ... ညတိုင်းနီးပါးပဲ... အဲ့ကတည်းက… မောင့်လရည်တွေကို... ကသောက်နေတာ… နောက်ကျ... မောင့်ကို တကယ်ပိုင်ဆိုင်ချင်လာတာ... အဲ့ဒါနဲ့... မောင် ဆယ်တန်းနှစ်မှာ မောင့်ကို အိပ်ဆေးခပ်ပြီး... မောင့်လီးပေါ် တက်လိုးပြီး... မ ကိုယ့်ဟာကိုယ်... ပါကင်ဖောက်ခဲ့တာ... အဲ့တုန်းက.. အရမ်းနာတာ... မျက်ရည်ပါကျတယ်... မောင်လဲနာတယ်နဲ့တူတယ်... အိပ်ဆေးခပ်ထားတာတောင်...တွန့်တွန့်သွားတယ်..."

"မှတ်မိပြီ... အဲ့နေ့မနက်က… မောင့်လီးက.. နာနေလို့ ဘယ်သူမှမပြောရဲဘဲ... ကြိတ်ခံရတာ... ဒစ်ပြုတ်သွားတာလေ.." 

"ဟုတ်မှာပေါ့.. မလဲ... နောက်နေ့ကျ နာကျင်ကိုက်ခဲနေတာ.. ဘယ်သူမှ မရိပ်မိအောင်မနည်း ကြိုးစားပြီး နေရတယ်... နောက်တော့... တစ်လ... နှစ်ခါသုံးခါလောက်... မောင့်ကိုအိပ်ဆေးခပ်ပြီး... တက်လိုးတာ... ဟီး... လိုးရင်လဲ... မောင့်ကိုယောက်ျားလို့ တိုးတိုးလေးခေါ်ပြီး... မောင့်နှုတ်ခမ်းတွေကိုလဲနမ်းတယ်... မောင့်လက်တွေကို ယူပြီးတော့လဲ... မောင့်လက်ပေါ်က... မ လက်တွေအုပ်ကိုင်ပြီး... မနို့တွေကိုကိုင်ခိုင်းတာ... မစိတ်ထဲမှာ... မောင်က... မရဲ့ယောက်ျားပဲ... အဲ့လိုလိုးပေးနေလို့လားမသိဘူး...မောင့်လီးက...တစ်ခါလိုးတိုင်း...ပိုပိုကြီးလာတာ... "

"မရယ်... မောင်ဒီအကြောင်းတွေသိခဲ့ရင်... အေးနဲ့တောင်လက်ထပ်ဖြစ်မှာ... မဟုတ်ဘူး... မိန်းမမယူဘဲ...တစ်သက်လုံးနေမှာပေါ့... မ အနားမှာပဲ...”

"အဲ့လိုလဲမဟုတ်သေးဘူးလေ... မက... မောင့်စိတ်နဲ့မောင်... မနေနိုင်ဘဲ... လာလိုးတာမျိုးပဲ... လိုချင်တာ.. ဒါကို... မောင့်အတွက်... အနှောင်အဖွဲ့.. မဖြစ်စေချင်ဘူး... မောင်ကလဲ... မောင်နှမချင်းဆိုပြီး... ထိန်းချုပ်နေတော့... နောက်ဆုံး... မောင်က.. ညီမလေးရင်အေးနဲ့လက်ထပ်သွားတော့... မ အရမ်းခံစားရတာ... ချစ်သူထားခဲ့လို့... အသည်းကွဲတာမျိုးတောင် မဟုတ်ဘူး.. ချစ်တဲ့လင်ကပစ်သွားတဲ့... လင်ပစ်မ လို... ဖြစ်သွားတာ.. မ လေ... မောင့်အခန်းလေးထဲမှာ... မောင့်ဖက်လုံးလေး...ဖက်ပြီး..ကြိတ်ငိုရတာ..."

"အင်း.. အဲ့အကြောင်းတွေ... ဟိုတစ်လောက.. မေမေပြောပြမှသိရတာ... မောင်လဲအရမ်းခံစားရပြီး... မ ကို အရမ်းသနားပြီး... မောင်စိတ်တွေ...ဘယ်လိုမှထိန်းမရဘဲ...မဆီပြန်လည်လာတာ...မအရမ်းကို...ခံစားခဲ့ရမှာနော်..."

"မောင်ရယ်... ဒါတွေကပြီးခဲ့ပါပြီ.. မလဲ မောင့်လီးကို.. လွမ်းလွန်းလို့... ဟိုတလောက မောင် နဲ့ မေမေ့ကို အိပ်ဆေးခပ်ပြီး... တက်လိုးခဲ့သေးတယ်..."

"အဲ့ဒါ...မ..လား"

"ဟင်... မကလွဲလို့... ဘယ်သူရှိသေးလို့လဲ...မ က…… မ လုပ်သွားတာကို.. မောင်ရိပ်မိမယ်... ထင်နေတာ... မောင့်ပေါ် တက်ဆောင့်ရင်း... မောင်နဲ့မ အတူပြီးလို့... မ အမောဖြေနေတုန်း... ကိုမင်းအခန်းက… လှုပ်ရှားသံ သဲ့သဲ့ကြား လို့... မောင့်လီးကိုတောင်... သန့်ရှင်းမပေးနိုင်ဘဲ... ဘောင်းဘီထဲ အမြန်ပြန်ထည့်ပြီး... ထပြေးရတာ... မောင်က...မလို့မထင်ဘူးဆိုတော့...ဟင်...မောင်နဲ့မေမေက…" 

ကျုပ်လဲမဖုံးကွယ်ချင်တော့တာမို့...

"ဟုတ်တယ်မ...မောင်နဲ့မေမေက..သားအမိမက…ချစ်သူဘဝနဲ့...မောင်နဲ့မေမေက..လွန်ကုန်ပြီ...

ကျုပ်လဲ အေးနဲ့ သူအဖေရဲ့ ဇတ်လမ်းက စလို့ ကျုပ်နဲ့ မေမေ့ရဲ့အဖြစ်အပျက်တွေအထိ လုံးစေ့ပတ်စေ့ ပြောပြမိတယ်။ 

"ဪ. ဒီလိုလား.. နားထောင်ရတာ... ရင်တောင်တုန်တယ်... မောင်ရယ်... တကယ်ကြီးစွဲလန်းစရာ… ကောင်းတာလား...မေမေနဲ့လိုးရတာ..."

"အွန်း... မောင်ဆို... မေမေနဲ့လိုးရင် သုံး လေးမိနစ်နဲ့ တစ်ချီပြီးတာ... ပြီးပေမယ့်... လီးကအတောင်မကျတော့.. လီးမချွတ်ဘဲဆက်လိုးတာ... မေမေကအကြိမ်ကြိမ်ပြီးလွန်းလို့ မောတာ မခံနိုင်မှ ရပ်ကြတာ... စိတ်ထဲကလဲ... ကိုယ်လိုးနေတာ... ကိုယ့်အမေဆိုတော့... ရင်တွေအရမ်းခုန်ပြီး... မောင့်လီးက မေမေ့အဖုတ်ထဲဝင်သွားတာနဲ့... အရမ်းကောင်းတာ.. ဒါပေမယ့်... မေမေ့ကို... လိုးရတာဘယ်လောက်ကောင်းကောင်း... မကို မောင်ကအချစ်ဆုံးပဲ သိရဲ့လား..."

"အင်း... ယုံပါတယ်မောင်ရယ်... ဒီလိုဆိုလဲ... တစ်မျိုးကောင်းတာပဲ.. မောင်အိမ်ကိုလာရင်... လိုးချင်တဲ့သူလိုး... မေမေ့ကိုလိုးရင်လဲ...မ...ရှောင်ပေးမယ်...မနဲ့လိုးရင်လဲ..မေမေက...ရှောင်ပေးမှာပေါ့..."

"အင်း... ပြောမယ့်သာပြောတာ... မနဲ့မောင်ကလဲ... မောင်နှမအရင်းတွေလေ… အေးကတောင်မှာလိုက်သေးတယ်... မောင်နှမချင်းလိုးရတာ... ဘယ်လိုခံစားရလဲပြောပြ တဲ့... မောင်လဲ... မနဲ့ချစ်သူဖြစ်ပြီး... လိုးတာဆိုတော့... မောင်နှမဆိုတာကို...မေ့သွားတာ...မောင်တို့စမ်းကြည့်ရအောင်..."

"ခစ်.. မလဲ... အဲ့အရသာကြိုက်တယ်... မ... မောင့်ကိုစပြီးတက်လိုးကာစက... ကိုယ့်မောင်လေးဆိုတဲ့အသိက.… ရှိသေးတယ်… ကိုယ့်မောင်လေးလီးက... ကိုယ့်အဖုတ်ထဲဝင်နေတော့... ရင်တွေတုန်ပြီး... အရမ်းကောင်းတယ်... နောက်ပိုင်း... မောင့်ကို... လင်ယောက်ျားလို့... သတ်မှတ်လိုက်တော့မှ... အဲ့လိုသိပ်မခံစားရတော့တာ... မောင်သိချင်ရင်... ချက်ပြုတ်ပြီးတော့မှ စမ်းကြတာပေါ့..."

"အင်း... မောင်လဲ... မနဲ့ဝိုင်းပြီးချက်ပြုတ်တာမှာ.. ကူညီပေးမယ်... ညကျရင်... မောင်နဲ့မ… ချစ်သူဖြစ်တဲ့ အထိမ်းအမှတ် အနေနဲ့...နှစ်ယောက်ထဲ...ပါတီလုပ်မယ်....ဝိုင်လေးဘာလေးသောက်ကြမယ်လေ.."

"ခစ်ခစ်... အဲ့ဒါဆိုလဲ... ချက်ပြုတ်ပြီး... တစ်ချီလောက်လိုးပြီး... Dress)လေးလဲဝယ်မယ်...မောင်လိုက်မကြည့်ရဘူးနော်…ညကျမှ..ဆပ်ပရိုက်...ဝတ်ပြမှာ...ခစ်ခစ်..." 

“ဈေးသွားဝယ်ရအောင်.... ဝိုင်လဲဝယ်ရင်း... ပါတီဒရပ် (PartyDress) လဲ၀ယ်ရင်း...”

"အင်း...ဒါဆိုလဲ...ချက်ကြစို့လေ...မောင်လဲ...စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီ..."

"3ǝ:..."

ဒီလိုနဲ့ ကျုပ်နဲ့မမသူဇာ နှစ်ယောက်အတူ ပြင်ဆင်ချက်ပြုတ်ကြတာပေါ့။ မမသူဇာ လုပ်ပေးခိုင်းတဲ့ အရွက်တွေ အသီးတွေး လှီးချွတ်ပေးရတာမျိုး၊ မမသူဇာကလဲ အသားတွေ ငါးတွေ ကိုင်တာပေါ့။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်လဲ မကြခဏ လုပ်နေရာကနေ လာပြီး နမ်းကြသေးတာ။ ရင်ထဲမှာကြည်နူးရတာပေါ့ဗျာ။ နှစ်ယောက်သား အောက်ခံဘောင်းဘီလေးနဲ့ အပေါ်အင်္ကျီတစ်ထပ်ပဲ ဝတ်ထားကြတဲ့အတိုင်းနဲ့ တစ်ခါတစ်ခါလဲ ကျုပ်က မမရပ်ပြီး အလုပ်လုပ်နေတဲ့ဆီ ခါးလေးကိုဖက်ထားပြီးနမ်းမိသေးတယ်။ မမသူဇာလဲ လက်းလေးတွေရေဆေးပြီး ကျုပ်ထိုင်နေတဲ့ဆီလာပြီး လည်ပင်းလေး လာဖက်ပြီး နမ်းတာ။ ပြင်ဆင်ပြီးတော့ မမသူဇာ ချက်ပြုတ်နေတဲ့အနား သွားကာ သူချက်ပြုတ်တာကိုခါးလေးကိုင်ပြီး ကြည့်တာပေါ့။ နောက်ဆုံးချက်ပြုတ်ပြီးတော့ နှစ်ဦးသား လက်လေးတွေရေဆေးပြီး မမရဲ့ကိုယ်လေးကို စွေ့ခနဲ ပွေ့ချီလိုက် တယ်။မမသူဇာကကျုပ်လည်ပင်းကိုဖက်ကာကျုပ်မျက်နှာကိုရွှန်းရွှန်းစားစားကြည့်နေတယ်။ "ဒါကဘယ်လဲ..."

"မရဲ့ဒီပုံစံလေးက.. အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းပြီး... မောင့်ကိုအရမ်းဆွဲဆောင်နေတာ... နေပြီဗျ...မောင်လေးက...မမကိုလိုးချင်နေပြီ..." 

“ဒီမောင်က.. အရမ်းချစ်ချင်...”

"ခစ်ခစ်....အာ့ဆိုလဲ...မမအခန်းထဲကိုခေါ်သွား...မမကိုမောင်လေးလီးကြီးနဲ့လိုးပေး..."

ကျုပ် မမရဲ့ကိုယ်လေးကို ပွေ့ချီရင်း လှေကားကို တစ်ထစ်ချင်းတက်ကာ မမအခန်းဆီဝင်လိုက်တယ်။ မမတို့လင်မယားရဲ့ နှစ်ယောက်အိပ်ခုတင်ကြီးပေါ် မမကို အသာချပေးတော့ မမက အိပ်ယာအလယ်ကို ရွှေ့သွားကာ တစောင်းလေးလှဲရင်း ကျုပ်ကို နှုတ်ခမ်းလေးကိုက်ပြပြီး လက်ညှိုးလေး ကွေးချည်ဆန့်ချည်နဲ့ ခေါ်တော့ ကျုပ်လဲ ခုတင်ပေါ်မြန်မြန်တက်ပြီး မမဘေးမှာတစောင်းလေး ဝင်လှဲလိုက်ပြီး မမကိုယ်လေးကို ကျုပ်နဲ့ပူးကပ်သွားအောင် မျက်နှာချင်းက ထိလုထိခင်ဖြစ်နေပြီ။ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ပြီး သဘောကျစွာ ရယ်နေမိကြတယ်။ ဘယ်လိုပြောရမလဲ။ စိတ်ထဲမှာ ကျုပ်တို့အတူရှိနေရတာကို အလိုလိုပျော်နေတာဗျာ။ မမရဲ့ အခုအခံမပါတဲ့ နို့တွေကလဲ ကျုပ်ရင်ဘတ်မှာ ဖိကပ်လို့။ မမရဲ့ပေါင်တစ်ဖက်ကလဲ ကျုပ်ကိုခွထားတယ်။ အောက်ပိုင်းက အတွင်းခံပဲရှိတာဆိုတော့ ပေါင်းသားချင်းထိနေတာပေါ့ ကျုပ်အတွင်းခံထဲက ရုန်းကန်နေတဲ့ ကျုပ်ရဲ့လီးကလဲ မမရအဖုတ်ကို အတွင်းခံလေးနှစ်ခုပဲခြားပြီးထိနေတယ်။ မမရဲ့ နှာခေါင်းလေးကိုကျုပ်နှာခေါင်းနဲ့ထိပ်ဖျားချင်းထိလိုက်ကာ

"မမ..မမကိုမောင်လေးသိပ်ချစ်တာပဲ..."

"မောင်လေးကိုလဲ...မမကသိပ်ချစ်တာ...မောင်လေးကမမရဲ့ဘဝပါ..."

ပြောပြီး မမက ကျုပ်ကိုယ်ပေါ်ကို လှိမ့်တက်လိုက်ပြီး ကျုပ်ကို ခွလျှက် နှုတ်ခမ်းတွေကိုနမ်းတယ်။ နမ်းရင်းနဲ့ မမရဲ့လက်က ကျုပ်လီးကိုအတွင်းခံပေါ်ကနေဆုပ်ကိုင်ပွတ်သပ်နေပြန်တယ်။

"ဒီလီးကြီးက..ကိုယ့်အစ်မအဖုတ်ကို...ပြန်လိုးချင်နေတာလား...ဟုတ်လား...မောင်လေး..."

"အင်း... ဟောဒီက.. သူဇာဆိုတဲ့မောင်လေးရဲ့မမက… နတ်သမီးထက်ပိုလှတော့… ကိုယ့်အစ်မမှန်းသိပေမယ့်...

သိပ်လိုးချင်တာ...မမစောက်ပက်ကို...မောင်လေးလီးနဲ့...ပြဲအောင်လိုးပစ်မယ်..."

"ခစ်...လိုးစမ်းပါ...ပြဲပြဲကွဲကွဲ...မမက..မောင်လေးလိုးသမျှခံမှာပဲ..."

"မမက.. မောင်လေးမသိအောင်... တစ်ချိန်လုံး... တက်လိုးလာတာ... ဒီတစ်ခါမောင်လေးအလှည့်ပဲ... မောင်လေးပဲ...မမကိုတက်လိုးမှာ..."

ပြောပြီး ကျုပ်အပေါ်ကမမကို အောက်ကို ပြန်လှမ့်ချပြီး ကျုပ်ကမမအပေါ်ကပြန်နေလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ မမနှုတ်ခမ်းတွေကို စုပ်နမ်းရင်း မမရဲ့နို့တွေကို အင်္ကျီပေါ်ကနေ ဆုပ်နယ်နေလိုက်တယ်။ မမက ကျုပ်ရဲ့ အတွင်းခံထဲ အထိလက်နှိုက်ကာ တောင်ပြီးသားလီးကို ကိုင်ဆွနေပြီ။ ကျုပ်မမရဲ့ မျက်နှာအနှံ့ အနမ်းတွေကျဲချပြီးနော် မမရဲ့လည်တိုင်လေးကို နှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ နမ်းတယ်။ ပြီးတော့ မမရဲ့နို့တွေဆီဆင်းသွားပြီး အင်္ကျီပေါ်ကနေပဲ နို့တွေကို လျာနဲ့ယက်ကာ စို့နေလိုက်တယ်။ မမကတော့ သူ့ဘေးကခေါင်းအုံးတစ်လုံးကိုဆွဲယူကာ နှစ်လုံးထပ်အုံးပြီး ကျုပ် လုပ်သမျှကို ရီဝေတဲ့မျက်လုံးလေးနဲ့ လိုက်ကြည့်နေရင်း ကျုပ်လီးကို လက်မမီတော့တာမို့ ကျုပ်ခေါင်းကဆံပင်တွေ ကိုပဲ ပွတ်ဆွနေတယ်။ မမရဲ့အင်္ကျီက ကျုပ်ရဲ့တံတွေးနဲ့စိုလာပြီး နို့မှာကပ်နေတာလေးက ကျုပ်ကိုပိုပြီးစိတ်ထစေ တယ်။ ကျုပ် မမရဲ့နို့တွေကို စို့နေတာ ရပ်လိုက်ပြီး ပေါင်ကြားမှာထိုင်ကာ မမရဲ့ပင်တီလေးကိုချွတ်လိုက်တယ်။

"မောင်လေး... မောင်လေးတစ်ယောက်ထဲမလုပ်နဲ့လေကွာ… မမလဲ.. မောင်လေးလီးကို... စုပ်ချင်သေးတယ်... မနက်က စုပ်ရတာ...မဝဘူး... "

အဲ့ဒါနဲ့ ကျုပ်လဲ ကျုပ်ရဲ့အတွင်းခံကိုပါ ချွတ်လိုက်ပြီး မမရဲ့မျက်နှာပေါ်ခွကာ ကျုပ်လီးကို မမပါးစပ်နားတေ့ပေးပြီး မမပေါ်မှာ ဖင်ပြန်ခေါင်းပြန်ပုံစံမျိုးနဲ့ မမစောက်ဖုတ်ဆီ မျက်နှာအပ်လိုက်တယ်။ မမကလဲ ကျုပ်လီးကို တစ်ဆုံးစုပ်ပြီး ကျုပ်ဂွေးဥတွေကိုပါ လက်လေးနဲ့ဖွဖွဆုပ်ကာ ပုလွေအစွမ်းပြသလို ကျုပ်လဲ မမရဲ့ စောက်ဖုတ်ကို စောက်စိတွေ၊ စောက်ခေါင်းတွေ၊ စောက်ပက်နှုတ်ခမ်းသားတွေပါမက ဖင်ပေါက်လေးတွေကိုပါ မမရဲ့တင်ပါးကနေကိုင်ကာ ကော့တက်လာအောင်လုပ်ပြီး ဘာဂျာအစွမ်းပြတယ်။ အခုချိန်မှာတော့ မမသူဇာက ကျုပ်လီးကို လည်ချောင်းထဲအထိ ထိုးသွင်းပြီး တစ်ဆုံးစုပ်နိုင်နေတာကို မအံ့သြတော့ပါ။ ကျုပ် ကိုးတန်းနှစ်ကနေ မိန်းမမရခင်အထိ ကျုပ်မသိအောင် ကျုပ်လီးကို ခိုးစုပ်လာခဲ့တော့ မမပါးစပ်က ကျုပ်လီးနဲ့ အသားကျနေတာ မဆန်းတော့ပြီ။ ကျုပ်လဲ မမကို ပြီးသည်အထိ မယက်ပေးတော့ဘဲ မမအပေါ်က ထတော့ မမက ကျုပ်လီးကိုသူ့ပါးစပ်ထဲကမထုတ်ပေးချင်သေးလို့ခေါင်းကကြွပြီးလိုက်လာသေးတယ်။လီးကျွတ်သွားတော့ 

"မောင်လေးရာ...မမစုပ်လို့ကောင်းနေတုန်းကို..." 

"မောင်လေးက...မမစောက်ပက်ကို...လိုးချင်နေပြီ...မမရ.."

"ဟွန့်... ပြီးရောကွာ... အပြင်ကပြန်လာမှ... မောင်လေးလီးကိုမမ… တစ်ဝထိုင်စုပ်မှာ.. အဲ့ဒီအခါကျမှ.. မမ မထုတ်ပေးဘဲ... ထုတ်ရဲထုတ်ကြည့်..."

ကျုပ်လဲ ပြုံးစိစိဖြစ်သွားတယ်။ လူကိုကြိမ်းသလိုမောင်းသလိုပြောနေပုံလေးက ချစ်စရာ။ မမက အရာရာကို ချစ်ဖို့ကောင်း တာပါ။မမကကျုပ်ပြုံးစိစိဖြစ်နေတာမြင်တော့မှကျုပ်ကိုရယ်ကျဲကျဲလုပ်ပြတယ်။ ဟီးးကျုပ်လဲ မမသူဇာရဲ့ ပေါင်ကြားမှာ နေရာယူရင်း မမစောက်ပက်ပေါ် လီးတင်ပြီး အမြှောင်းလိုက်ပွတ်ပေးနေရင်း မမရဲ့လက်နှစ်ဖက်ကို ကျုပ်လက်တွေနဲ့ ဆုပ်ကိုင်ကာ မမကိုကြည့်နေလိုက်တယ်။ မမက စောက်ပက်လေး ကော့ပေးနေပေမယ့် ကျုပ်လီးကမမစောက်ပက်ပေါ်မှာပဲပွတ်နေဆဲ။          

"အီး... ဘယ်လိုတွေ လုပ်နေတာလဲ... မောင်လေးရာ.. မမအရမ်းယားနေပြီ... မောင်လေးလီးကြီးကို... မမစောက်ဖုတ်ထဲ ထည့်ပြီး...လိုးပေးတော့နော်..."

"မထည့်ပေးသေးဘူး... မမကို အပြစ်ပေးနေတာ... မောင်လေးမသိအောင်... မောင်လေးကိုတက်လိုးလို့.... ဘာလို့မပြောတာ လဲ... ဟင်... အဲ့တုန်းကတည်းကပြောရင်... မောင်လေးကို... မမတစ်ယောက်ထဲ... ပိုင်ရမှာ.. သိလား... ဒီလီးကို.. မမတစ်ယောက်ထဲအပိုင်ရမှာ..."

"ဟင့်... မမလဲ... ပိုင်ချင်တာပေါ့... အခုမှတော့... ပြန်ပြင်လို့မရတော့ဘူး.. မမကို... လိုးပေးပါတော့... မောင်လေးရယ်..." 

"မောင်လေးလီးကိုလိုချင်လား..."

"လိုချင်တယ်... မမစောက်ပက်ထဲ... ထည့်ပေးပါ... လိုးပေးတော့နော်... မမတောင်းပန်ပါတယ်... မမကိုထပ်မညှင်းဆဲပါနဲ့ တော့နော်...."

ကျုပ်လဲ မမက အခုလိုတောင်းပန်နေပြန်တော့ မနေနိုင်တော့ဘူး။ နဂိုကတည်းက မမကိုစချင်လို့သာ စလိုက်တာ။ ကိုယ်လဲ အရမ်းလိုးချင်နေပြီလေ။ ကျုပ်လီးကို မမစောက်ပက်ဝတေ့ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုးသွင်းလိုက်တယ်။ လီးက မမစောက်ပက်ထဲ တိုးဝင်သွားတော့ ပထမတစ်ကြိမ်ကနဲ့မတူပဲ ကိုယ့်အစ်မဆိုတဲ့အသိ၊ ကိုယ့်အစ်မစောက်ပက်ကို မောင်နှမချင်း လိုးနေရတယ်ဆိုတဲ့ ခံစားချက်က ရင်ထဲရောက်လာတော့ လီးနဲ့စောက်ပက်အထိအတွေ့က တစ်မျိုးဆန်းသွားပြီး အရာသာက ကောင်းလွန်းနေတယ်။ ကျုပ်လဲ မမသူဇာ့ကိုယ်ပေါ်ကို တံတောင်လေး ထောက်လျှက် မှောက်ချတော့ မမကကျုပ်ကိုယ်ကို ဆီးဖက်ထားတယ်။မမနှုတ်ခမ်းကိုတစ်ချက်နမ်းလိုက်ပြီး

"မောင်လေး... မမကိုလိုးနေပြီ... မမစောက်ပက်ကိုလိုးရတာ... ရင် ထဲတစ်မျိုးကြီးပဲ... မမရယ်...”

"အင်း... မမရောပဲ... မောင်လေးလီးကြီးက… ကောင်းလိုက်တာ... မမစောက်ပက်ထဲမှာလဲ... အရမ်းကောင်းတယ်... လိုး... အင်း...ဟင်း..."

"မမရယ်...ဟူး...မောင်နှမချင်းလိုးရတာ..ကောင်းလိုက်တာ...မမကို...မောင်လေးတက်လိုးနေပြီ...အင်း..."

"ဟင်း.. လိုးမောင်လေး...ဟူး.. လိုး.. မမစောက်ပက်ကို.. မောင်လေးလီးနဲ့လိုး.. အု... ဟူး.. အား... မောင်လေးရယ်..."

“မမပြီးတာတောင်...ပေးမနားတော့ဘူး...အင်း...ဟင်း...ဟင်း...ဆက်လိုး...မောင်လေး...ဟင်း.."

" မောင်လေး...မရပ်ချင်တော့ဘူး....ဟူး...မမ...စောက်ပက်က..အရမ်းလိုးလို့ကောင်းတယ်...အ...ရှီး..."

"အူး... မောင်လေးရာ.. အ... ဟား... မောင်လေး... လရည်ထွက်ပြီးတာတောင်.... ဆက်လိုးနေတုန်းလား... မမလဲ... ပြီးပြန်ပြီ

"မမကိုလိုးနေရရင်...မောင်လေးလီးက...အတောင်ကျမှာမဟုတ်ဘူး....မမရယ်..."

"အင်းဟင်း... မောင်လေးကို... မမတက်လိုးတုန်းကလဲ... ခဏခဏပြီးပေမယ့်... ဒီလောက်မကောင်းဘူး... ဟင်း.. ဟင်း...အ....ပြီးပြန်ပြီ....မောင်လေး...ရာ...."

"မမရယ်...မမစောက်ပက်က...မောင်လေးကို...ပြုစားထားပြီ...လိုးလို့အရမ်းကောင်းတယ်...ဟူး...အူး...."

"ဒီတစ်ခါပြီးရင်... နားကြစို့မောင်လေးရယ်... အင်းဟင်း... ဆောင့်... လိုး.. ဟူး... ပြီးပြန်ပြီ... အင်း... ဟုတ်တယ်...ပန်းထည့်....မမစောက်ပက်ထဲ...မောင်လေးလရည်တွေ...ပန်းထည့်....ဟင်း.." 

ကျုပ်လဲ မမက နားကြဖို့ပြောလာတော့ လိုးလို့ကောင်းပေမယ့် လီးတောင်လျှက် မမရဲ့ စောက်ပက်ထဲစိမ်ထားပြီးမမရဲ့ကိုယ်ပေါ်မှာမှောက်ပြီးမမပါးလေးကိုနမ်းရင်းအမောဖြေနေမိတယ်။

"တော်တော်မောသွားလား...မောင်..."

"အွန်း...မောပေမယ့်...လိုးချင်နေတုန်းပဲ...ဒီပုံစံဆို...တစ်နေကုန်လိုးနိုင်မယ်...မထင်ဘူး..."

"အင်း...မလဲ...မောင်နှစိတ်နဲ့ဆို...ခဏခဏပြီးရတာ...အရမ်းမောတာပဲ..."

"ဒီနေ့တော့... ချစ်သူတွေလိုပဲ... လိုးကြတာပေါ့... နောက်မှ... အဆင်ပြေသလို... မောင်နှမလို.. လိုးကြမယ်... ကြာကြာထိန်းမလိုးနိုင်တော့...အားမရဘူး...."

“အင်း... မလဲ... အရသာအရမ်းကောင်းပေမယ့်.. မောတယ်... ချစ်သူတွေလို... ကြည်ကြည်နူးနူး... ဇိမ်နဲ့လိုးရတာ... ပိုအားရတယ်...မောင်ပြောသလိုပဲလုပ်ကြတာပေါ့...ကဲထ...ရေအတူချိုးရအောင်..."

"အင်း... ဒီအတိုင်းလေးပဲချိုးရအောင်... ခုနက.. အင်္ကျီပေါ်ကမရဲ့နို့တွေစို့နေရင်း... တံတွေးစိုတာတောင်... အရမ်းလှနေတာ...ရေစိုလေးနဲ့ဆို...တော်တော်လှမှာ..."

"မောင့်သဘော...ထ..."

"ဟီး...ချွတ်ရမှာတောင်နှမြောတယ်..."

ကျုပ်လဲ မမသူဇာ အဖုတ်ထဲက လီးကို မချွတ်ချင်ချွတ်ချင်နဲ့ ချွတ်လိုက်ပြီး မမရဲ့ကိုယ်ပေါ်က ဆင်းလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ကျုပ်နဲ့မမ အတူ ရေချိုးခန်းဝင်ကြတယ်။ အောက်ခံဘောင်းဘီတွေ မပါကြပေမယ့် ဖင်ပြောင်တွေတော့ ဖြစ်မနေပါဘူး။ ရေချိုးခန်းထဲရောက်တော့မှ ရေချိုးခန်းထဲမှာ ဘေစင်၊ ကြည့်မှန် ခေါင်းပေါ်ကျတဲ့ရေပန်းရော လက်နဲ့ကိုင်ရတဲ့ ရေပန်းရော။ အိမ်သာနဲ့တော့ တွဲမထားဘူး။ ရေစိမ်တဲ့ ကြွေရေကန်လေးကပါသေး။ ကိုမင်းက မမကို တော်တော်ပြည့်စုံအောင် ထားတာပဲလို့ တွေးမိတယ်။ မမက အရင်ဆုံး ကြွေကန်ထဲကို ရေဖြည့်တယ်။ 

ပြီးတော့ ကျုပ်လက်ကိုဆွဲကာ ရေပန်းအောက်ဝင်ပြီး ရေပန်းကိုဖွင့်ချလိုက်တော့ ကျုပ်ရော မမသူဇာပါ ခေါင်းကနေစ တစ်ကိုယ်လုံး စိုရွှဲသွားတယ်။ မမရဲ့ ရေစိုနေတဲ့ အင်္ကျီက အသားမှာကပ်နေပြီး မမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ရော နို့လေးတွေရောက အရမ်းကြည့်လို့ကောင်းတယ်။ ကျုပ်လဲမမရဲ့ကိုယ်လေးကို ကိုယ်ချင်းပူးသွားအောင် ဆွဲဖက်လိုက်ပြီး မမရဲ့နှုတ်ခမ်း လေးကို ဆွဲဆွဲစုပ်ပြီး နမ်းတော့ မမလဲ ကျုပ်ခါးလေးကို ပြန်ဖက်ပြီးနမ်းတယ်။ ကျုပ်ရဲ့တောင်နေတဲ့လီးကလဲ မမရဲ့ပေါင်ကြားထဲ ရောက်သွားပြီး သူ့အဖုတ်ကိုထိနေတယ်။ နမ်းနေရင်း မမအ ခါးလေးကိုလှုပ်တော့ မမအဖုတ်နဲ့ ကျုပ်လီးက ပွတ်တိုက်နေတယ်။ 

ရေပန်းအောက်မှာ နမ်းရတာကလဲ ဖီလင်တစ်မျိုးဗျ။ မိုက်တယ်။ မမက နမ်းနေတာ ရပ်ပြီး ကြွေကန်ဆီကို သွားကာ ရေတစ်ဝက်လောက်ရပြီမို့ ရေပိတ်လိုက်ပြီး ကျုပ်လက်ဆွဲကာ ကျုပ်ကို အရင်ဝင်ထိုင်စေပြီးမှ သူက ကျုပ်ရင်ခွင်ထဲ ဝင်ထိုင်တယ်။ ရေက နွေးနွေးလေးဗျ။ ကျုပ်ဇနီးရဲ့အိမ်မှာက ဘုံသုံးတဲ့ ရေကန်ပဲရှိတာဆိုတော့ ကျုပ်လဲ ဒါမျိုးတစ်ခါမှ ရေမစိမ်ဖူးဘူး။ မမက ကျုပ်ရင်ခွင်ထဲမှီလိုက်တော့ ကျုပ်လီးက သူ့ခါးမှာ ကပ်နေပီး သူ့နို့တွေက ရေထဲမှာ တစ်ဝက်လောက်ထိ မြုပ်နေတယ်။ ကျုပ်မမသူဇာရဲ့ ကိုယ်လေးကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ ဖက်ထားပြီး လက်တစ်ဖက်က မမရဲ့ ရေစိုအင်္ကျီပေါ်ကနေ နို့တွေကို ဆုပ်နယ်နေလိုက်တယ်။ 

မမသူဇာ ကိုယ်လေးစောင်းကာ ခေါင်းလေးမော့လာတော့ မမရဲ့ မျက်နှာပေါ် အနမ်းတွေ ခြွေချပြီးမှ နှုတ်ခမ်းလေးကို စုပ်နမ်းလိုက်တယ်။ မမသူဇာနဲ့ကျုပ် အနမ်းတွေပေးနေရင်း သူ့ကိုဖက်ထားတဲ့ ကျုပ်လက်က အောက်ကိုဆင်းသွားပြီး မမသူဇာရဲ့ ပွတ်နေလိုက်တယ်။ နို့တွေကိုလဲ နယ်ပေးနေတုန်းပဲ။ မမသူဇာ ကျုပ်နဲ့နမ်းနေရင်း တဟင်းဟင်းနဲ့ ညည်းနေတော့တယ်။ မမသူဇာ ကျုပ်နဲ့ နမ်းနေတာ ရပ်လိုက်ပြီး ကိုကို အရှေ့နည်းနည်းကိုင်းကာ ရေထဲမှာမြုပ်နေတဲ့ ကျုပ်လီးကိုကိုင်လိုက်ရင်း သူ့စောက်ဖုတ်နဲ့ တေ့ပြီးထိုင်ချတယ်။ ကျုပ်လီးက မမသူဇာအဖုတ်ထဲ ကို နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် တိုးဝင်သွားပြန်ပြီပေါ့။ 

မမသူဇာ ကြွေကန်ဘောင်လေးကို အားပြုပြီး ခါးလေးကိုမြောက်ကာ ဆောင့်ဆောင့်လိုးနေတော့တယ်။ ကြွေကန်ထဲက ရေတွေဟာ လှိုင်းထနေပြီး ကျုပ်ကတော့ မမသူဇာရဲ့ခါးလေးကိုပဲ ကိုင်ထားမိတယ်။ ရေထဲမှာလိုးရတဲ့ဖီလင်ကလဲ တစ်မျိုးဗျာ။ မမသူဇာရဲ့စောက်ပက်က ထွက်သမျှအရည်တွေက ရေနဲ့ဆေးသလိုဖြစ်ပြီး သူ့စောက်ပက်ကို အခြောက်တိုက် လိုးနေရသလို ခံစားရတယ်။ အဲ့ဒီတော့ လီးနဲ့စောက်ပတ် ပွတ်တိုက်မှုကလဲ အခြောက်တိုက်လိုဖြစ်နေတာ။ ခံစားရတာ တစ်မျိုးကောင်း ပေမယ့် မမလဲ စောက်ပက်နဲ့လီး သူ့စောက်ခေါင်းထဲမှာ ပွတ်တိုက်နေတာက အရမ်းထိတော့ မြန်မြန်မဆောင့်နိုင်ဘူး။ ကျုပ်လဲ အဖုတ်လေးကိုအားမရတော့ဘူး။ 

"အူး...အရမ်းထိတယ်မောင်ရယ်...စောက်ခေါင်းထဲမှာ...ကြမ်းကြမ်းကြီးနဲ့..." 

"အင်း...မောင်အားမရတော့ဘူး...မောင့်ကိုကုန်းပေးပါလား...ရေပေါ်မှာပဲလိုးရအောင်..." 

"အင်း...မလဲ...မတတ်နိုင်တော့ဘူး...အထဲမှာ…နာသလိုတောင်ဖြစ်လာပြီ..."

မမသူဇာ ကြွေကန်ဘောင်လေး လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ခွထောက်ပြီး ကုန်းပေးတယ်။ မမသူဇာ ကုန်းပေးထားလို့ နောက်မှာ ပြူထွက်နေတဲ့ စောက်ပက်လေးကို လျာနဲ့ လှမ်းယက်ပြီး စောက်ရည်ချူရသေးတယ်။ မမနာနေမှာစိုးတာ။ 

"ဟင်း...မောင်ရယ်...အဲ့လိုမှ...မကိုညှာပါ့မလားလို့...အင်း...ဟင်း..ချစ်လိုက်တာ..."

ယက်နေရင်း ကျုပ်လျာပေါ် မမစောက်ရည်အရာသာခံစားမိပြီး စောက်ရည်ရွှဲတော့မှ မတ်တပ်ရပ်ပြီး မမစောက်ပက်ထဲ လီးကို ပြန်ထိုးထည့်ပြီး မမရဲ့ခါးလေးကိုင်ကာ အစပိုင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း လိုးပေးပြီး အဝင်ချောလာမှ တဖန်းဖန်းနဲ့ ပစ်ဆောင့်လိုးတာ။ သိပ်မကြာဘူး မမကိုယ်လေး တဆတ်ဆတ်တုန်ကာ ပြီးသွားတော့ မမ ကြွေကန်ထဲ ပြုတ်ကျမလိုဖြစ်လို့ သူ့ခါးလေးကနေကိုင်ပြီး ထိန်းထားရသေးတယ်။ ပြီးတော့ ကျုပ်လီးကို မမရဲ့စောက်ပက်ထဲက ထုတ်လိုက်ပြီး မမကိုယ်လေးကို ထူလိုက်တော့ မမက ကျုပ်ဘက်လှည့်လာပြီး အနမ်းကြမ်းကြမ်းတွေပေးရင်း ကျုပ်လီးကိုဆွနေတယ်။ ကျုပ်လဲ မမကိုဖက်ကာ ပြန်နမ်းရင် မမကိုကြွေကန်ဘေးကနံရံကို မှီစေလိုက်ပြီး မမရဲ့ပေါင် တစ်ဖက်ကိုမြှောက်ကာ ကျုပ်ရဲ့ညာဘက်ခြေထောက်ကို ကြွေကန်ဘောင်ပေါ်တင်လိုက်တော့ မမသူဇာခြေထောက် က ကျုပ်ပေါင်ပေါ်မှာမို့ မမသူဇာက သူ့ခြေထောက်ကို အစွမ်းကုန်မြှောက်ကာ စောက်ပက်ကိုဖြဲပေးထားသလို ဖြစ်နေတယ်။ မမသူဇာက ကျုပ်လီးကို သူ့စောက်ပက်ဝမှာ တေ့ပေးတော့ ကျုပ်ခါးလေးကော့သွင်းလိုက်တော့ မမသူဇာစောက်ပက်ထဲ ကျုပ်လီးဝင်သွားပြန်တယ်။ 

ပြီးတော့ ကျုပ်က မမသူဇာရဲ့ အင်္ကျီကြယ်သီးကို သုံးလုံးဖြုတ် လိုက်ပြီး ဆွဲဟလိုက်ပြီး သူ့နို့တွေကိုလက်နှစ်ဖက်နဲ့ ဆုပ်နယ်ကာ ခါးကိုလှုပ်ပြီး ဆောင့်လိုးတယ်။ မမသူဇာကလဲ ကျုပ်လည်ပင်းကိုဖက်ပြီး ကျုပ်မျက်နှာကို မော့ကြည့်နေတယ်။ ကြွေကန်ဘောင်ပေါ် ခြေတစ်ဖက်တင်ထားတာမို့ လိုးရတာတော့ အားရတယ်ဗျာ။ ကျုပ်နဲ့မမသူဇာ လိုးနေရင်း တစ်ယာက်မျက်နှာကို တစ်ယောက် စိုက်ကြည့်နေရင်း နှုတ်ခမ်းကို တစ်ချက်ပြင်းပြင်း တချက်ဆွဲစုပ်လိုက် ရမ္မက်ထန်နေတဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့ စိုက်ကြည့်လိုက်နဲ့ လိုးဆော်ကြ တာ။ 

မမသူဇာပြီးကာနီးတော့ အသက်ရှူသံပြင်းလာပြီး ကျုပ်နှုတ်ခမ်းကို အတင်းဆွဲစုပ်ကာ မလွှတ်ပေးတော့ဘဲ ကျုပ်လည်ပင်းကို တင်းနေအောင် ဖက်ထားတယ်။ ခဏနေတော့ မမသူဇာ တဆတ်ဆတ်တုန်ကာ ပြီးသွားပေမယ့် ကျုပ်နှုတ်ခမ်းကို မလွတ်တမ်းခဲထားတယ် ကျုပ်လဲ လေးငါးချက်ဆက်လိုးရင်း မမသူဇာအဖုတ်ထဲ လီးရည်တွေ ပန်းထုတ်ပစ် လိုက်တော့တယ်။ နှစ်ဦးသား နမ်းရင်း အမောဖြေနေကြရတယ်။ ပြီးတော့မှ အနမ်းရပ်ပြီး တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ပြီး တခစ်ခစ်နဲ့ သဘောကျကာ ရယ်မိတယ်။ ပြီးတော့မှာ လူချင်းခွာပြီး မမအဖုတ်ထဲက ကျုပ်လီးကို ချွတ်လိုက်တော့မမသူဇာရဲ့အဖုတ်ထဲကကျုပ်လီးရည်အချို့ပြန်ထွက်ကျလာတယ်။

"မောင်ရေ...မတို့လဲ...တော်မှပဲ...တော်ကြာနေ..အပြင်တောင်သွားဖြစ်မှာ...မဟုတ်တော့ဘူး...ခစ်ခစ်..."

"ဟုတ်ပါ့...လာ...မကိုမောင်...ခေါင်းလျော်ပေးမယ်...အင်္ကျီချွတ်လိုက်တော့..."

မမသူဇာနဲ့ ကျုပ် အင်္ကျီကိုယ်စီ ချွတ်လိုက်ကြတယ်။ ကိုယ်လုံးတီးနဲ့ ကြွေကန်ထဲပြန်ထိုင်ချပြီး မမက ကျုပ်ကို ကျောပေးပြီးထိုင်တော့ ကျုပ်ကမမသူဇာကိုခွပြီးထိုင်လိုက်တယ်။ မမနဲ့ နည်းနည်းခွာထိုင်တာမို့ ကျုပ်လီးက မမကိုယ် နဲ့ ထိမနေတော့ပါဘူး။ ကြွေကန်ဘောင်ပေါ်က မမယူပေးတဲ့ ခေါင်းလျော်ရည်ဘူးလေး လက်ထဲညှစ်ချပြီး မမရဲ့ဆံနွယ် လေးတွေကို သေသေချာချာ အရင်းကနေအဖျားထိ လျော်ပေးနေလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ဘေးက ရေပန်းလေးယူပြီး ခေါင်းလျော်ရည်တွေပြောင်အောင်ဆေးပေးလိုက်တယ်။

"မ...မောင့်ဘက်လှည့်..."

"ဟုတ်..."

မျက်နှာက ပြုံးစိစိနဲ့ ကျုပ်ဘက်လှည့်ထိုင်တယ်။ ကျုပ်က မျက်နှာသစ်ဆေးဘူးလေးယူကာ လက်ညှိုးပေါ် တစ်ခါသုံးစာလေး ညှစ်ချပြီး

"မျက်စိကိုမှိတ်ထားနော်..."

"ဟုတ်..."

မျက်နှာသစ်ဆေးကို မမမျက်နှာပေါ် နှံ့အောင် လိုက်ပြီးပွတ်ပေးပြီးမှ မျက်နှာအနှံ့ကို လက်ချောင်းထိပ်ကလေးနဲ့ ခပ်ဖွဖွ လိုက်ကုတ်ပေးတယ်။ ပြီးတော့ မမရဲ့ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားကနေစပြီး လက်မနှစ်ဖက်နဲ့ ဘယ်ညာမျက်ခုံးမွှေးအပေါ် တောက်လျှောက်ဖိဖိပြီးနထင်အထိနှိပ်ပေးသွားလိုက်တယ်။

"ကောင်းလိုက်တာကွာ...စပါး(spa)ရောက်နေတဲ့အတိုင်းပဲ...ခစ်ခစ်..." ကျုပ်လဲဘာမှမပြောဘဲရေပန်းလေးနဲ့မျက်နှာကိုသန့်စင်ပေးလိုက်တယ်။

"ရပြီ...မ...မျက်လုံးဖွင့်တော့...နောက်ဆုတ်ပြီး...ကန်ဘောင်မှာ...ကျောမှီလိုက်..."

"ဘာလုပ်မလို့လဲ..."

"သိချင်ရင်...စောင့်ကြည့်ပေါ့..."

မမက ပြုံးစိစိနဲ့ နောက်ကိုဆုတ်သွားပြီး ကြွေကန်ရဲ့ ဘောင်လေးကို ကျောမှီလိုက်တော့ ကျုပ်လဲ မမနောက်ကို ရှေ့တိုး လိုက်သွားပြီး မမရဲ့ မမရဲ့ ခြေထောက်တစ်ဖက်ကိုယူ ကျုပ်ဒူးပေါ် တင်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ မမသူဇာရဲ့ ခြေဖဝါးလေး တွေကို လက်မလေးတွေနဲ့ဖိဖိပြီးနှိပ်ပေးတယ်။

"ခစ်ခစ်....မိုက်လိုက်တာကွာ...မတော့...မောင့်ကို...ဟိုအိမ်တောင်...ပြန်မလွှတ်ချင်တော့ဘူး..."

~~~~~~~~~~

 အခန်(၅)ငယ်ချစ်ဦးနဲ့ပြန်လည်ချစ်ခွင့်ရခြင်း 

“မလွှတ်ချင်ရင်...ခေါ်ထားပေါ့...မ...ခေါ်ထားရင်... မောင်က...နေပြီးသား.."

"စကားအဖြစ်ပြောတာပါမောင်ရာ... အဲ့လိုတော့ဘယ်ဖြစ်ပါ့မလဲ... ညီမလေးရင်အေးက… ဒီလောက်လိုက်လျောတာပဲ... လွန်လှပြီ..."

အဲဒီအချိန်မှာ ကျုပ်က နောက်ခြဖဝါး တစ်ဖက်ကို နှိပ်နေပြီလေ။ ကျုပ်လဲ စချင်လာတာနဲ့ မမသူဇာရဲ့ခြဖဝါးကို နှိပ်ပြီးတာကို မလွှတ်ပေးဘဲသူ့ခြေဖဝါးကိုကလိထိုးလိုက်တယ်။မမကိုယ်လေးယားလို့တွန့်လိမ်သွားတယ်။

"ခစ်ခစ်...မောင့်...ယားတယ်လို့...ခစ်ခစ်...ဟင့်...ယားပါတယ်ဆိုမှ...ကဲဟာ...အင့်..."

မမက ယားလို့တွန့်လိမ်နေရင်း ကျုပ်ကို ရေနဲ့လှမ်းပက်တာ။ ကျုပ်လဲ မမခြေထောက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး အပြန်အလှန် ရေနဲ့ပက်ကြတယ်။ ကြွေကန်ထဲကရေကို လက်လေးနဲ့ ပုတ်ပြီးပက်ကြတာ။ နှစ်ဦးသားအပြန်အလှန် ရေနဲ့ပက်နေကြရင်း ကျုပ်က မမရဲ့ လက်လေးကို လှမ်းဆွဲလိုက်ပြီး ကျုပ်ဆီကို ဆွဲခေါ်လိုက်တယ်။ မမ ကျုပ်အနားကိုရောက်လာတော့ ခုနက မမရဲ့ခြေဖဝါးကိုနှိပ်ပေးစဉ်က ကျုပ်ပေါင်ပေါ်တင်ထားတာမို့ မမကျုပ်ပေါ် ဒူးထောင်ပြီး ခွသလိုဖြစ်သွားတယ်။ ကျုပ်တို့ အောက်ပိုင်ခြင်းထိသွားကြပြီး မမအဖုတ်နဲ့ ကျုပ်လီးက တန်းခနဲပဲ။ ခုနက မမကိုချစ်တဲ့စိတ်နဲ့လုပ်ပေးနေတာမို့ လီးတောင်မနေလို့သာ နို့မို့ဆို မမရဲ့အဖုတ်ထဲ ကျုပ်လီးက စွပ်ခနဲ ဝင်သွားလောက်တယ်။ ကျုပ်နဲ့မမ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ဖက်ထားပြီးအနမ်းတွေပေးကြတယ်။

"ချစ်လိုက်တာမောင်ရာ..."

"မောင်လဲမကိုသိပ်ချစ်တာပဲ..."

ချစ်ကားလေးတွေပြောနေရင်း မမက သူ့ခါးလေးကိုလှုပ်ကာ သူ့ရဲ့အဖုတ်နဲ့ လီးကိုပွတ်ပြီး ကျုပ်တိီးကိုလာဆွတယ်။ လီးကလဲမာလာတယ်။

"အာ.. မနော်... လာမဆွနဲ့… သိလား... အပြင်သွားရမှာမို့... စိတ်ထိန်းနေတာနော်... မောင်က.. ထလိုးပစ်မှာဗျ... "

“ခစ်ခစ်...မောင့်လီးက...မအဖုတ်ကိုလာထိတာကိုး...ဆွတယ်ကွာ...ဆွတယ်ကွာ...ခစ်ခစ်...”

"လာပါမရယ်...အအေးပတ်နေအုံးမယ်....ရေမြန်မြန်ချိုးရအောင်...ချစ်တယ်နော်...မ.."

ကျုပ်လဲ မမသူဇာကိုယ်လေးကို မထူလိုက်ပြီး ကြွေကန်ထဲကနေ ထွက်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ မမကိုရေပန်းအောက် ခေါ်သွားပြီး ရေပန်းကို ဖွင့်ချလိုက်တယ်။ ရေပန်းကို ခဏပြန်ပိတ်ပြီး ဆပ်ပြာဆီဘူးလေးယူကာ ကျုပ်လက်ဝါးပေါ် ညှစ်ချတော့ မမကလဲ ကျုပ်လက်ဝါးဘေးမှာ သူ့လက်ဝါးလေးဖြန့်ပြီး ခံတော့ ကျုပ်လဲ ညှစ်ချပေးလိုက်တယ်။ ကျုပ်နဲ့ မမ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အပြန်အလှန်ဆပ်ပြာတိုက်ပေးရင်း ကျုပ်လဲ မမရဲ့ အဖုတ်ကြားဖင်ကြားတွေပါ မကျန် ဆပ်ပြာဆီနဲ့ လိုက်ပွတ်ပေးသလို မမလဲကျုပ်ကို လီးကိုရော လဥပါမကျန် ဆပ်ပြာတိုက်ပေးတယ်။ 

ပြီးတော့ ရေပန်းပြန်ဖွင့်ချပြီး မမနဲ့ကျုပ် ဆပ်ပြာတွေ သန့်စင်သွားအောင် လုပ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ရေပန်းကိုပိတ်ကာ ရေသုတ်သဘက်လေး နှစ်ခုကိုယူပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ရေသုတ်ပေးကြတယ်။ ပြီးတော့ ရေချိုးခန်းက ထွက်ကြပြီး မမကို ခုံမှာထိုင်စေပြီး ကျုပ်က မမရဲ့ ဆံပင်လေးတွေကို သဘက်တစ်ခုယူကာရေသုတ်ပေးတယ်။ သဘက်နဲ့သုတ်ပြီးတော့ ဒွိုင်ရာ(Dryer) နဲ့ပါ မမရဲ့ဆံပင်တွေခြောက်အောင် မှုတ်ပေးတယ်။ 

မမကတော့ တစ်ချိန်လုံး ပြုံးနေတာ ကျုပ်ရှေ့က မှန်တင်ခုံက မှန်ကနေတစ်ဆင်မြင်နေရတယ်။ ပြီးတော့ မမက ကျုပ်ရဲ့ အရင်တစ်ခါလာတုန်း က ကျန်ခဲ့တဲ့ ပုဆိုးနဲ့တီရှပ် မီးပူထိုးပြီးသားကို ကျုပ်ဆီကမ်းပေးတယ်။ ကျုပ်လဲ အဲ့ဒါပဲဝတ်လိုက်ပြီး မမလဲ အိမ်နေရင်း အင်္ကျီတစ်စုံဝတ်ကာ ကျုပ်နဲ့အတူ ထမင်းစားလိုက်ကြတယ်။ ပြီးတော့ ကျုပ်လဲ ဆိုင်ကယ်ရှေ့ခြင်းထဲက မိန်းမထည့် ပေးလိုက်တဲ့ အဝတ်ထုပ်ကိုယူပြီး၊ မမကလဲ ဧည့်ခန်းက ဆက်တီစားပွဲပေါ်က ကျုပ်ချစ်ခွင့်ပန်တဲ့ နှင်းဆီပန်းလေး ယူပြီး မမနဲ့အတူ သူ့အခန်းထဲ ပြန်ဝင်တယ်။ မမက ကျုပ်ပေးတဲ့ နှင်းဆီပန်းလေးကို အရိုးအနည်းငယ်ချိုးကာ သူ့ဘီရိုထဲက ဒိုင်ယာရီစာအုပ်လေးထုတ်ပြီး စာအုပ်ကြားထဲ ညှပ်နေတယ်။

"မ..အဲ့ဒါ...ဒိုင်ယာရီစာအုပ်မလား...ဘာတွေရေးထားတာလဲ..."

"သိချင်ရင်...ဖတ်ကြည့်လေ..."

ပြုံးစိစိနဲ့ ကျုပ်ကိုစာအုပ်လှမ်းပေးတယ်။ စာအုပ်က နှစ်အတော်ကြာပြီ ထင်တယ်ဗျ။ မမက ရိုရိုသေသေထားလို့သာ မပြဲမစုတ်ဘဲရှိနေတာ။ အထဲကိုလှန်ကြည့်တော့ ရက်စွဲတွေပဲရေးထားတယ်။ ရက်စွဲတွေကို တစ်ကြောင်းကျော်စီနဲ့ နံပါတ်စဉ်တပ်ပြီးရေးထားတယ်။ အားလုံးနံပါတ်စဉ်ပေါင်း ၁၆၉ အထိရှိတယ်။ နောက်ဆုံးက ရက်စွဲနှစ်ခုက ဆယ်နှစ်နှစ်ကျော်ကွာနေပြီးမှင်ကလဲအသစ်နဲ့အဟောင်းဖြစ်နေတယ်။

“မ..ဒီရက်စွဲတွေက..ဘာအဓိပ္ပါယ်လဲ...."

"ခစ်ခစ်... အဲ့ဒါ... မက... မောင့်အပေါ် တက်လိုးခဲ့တဲ့ရက်စွဲတွေလေ. ပထမဆုံးရက်စွဲက.. မနဲ့မောင်... စညားပြီး... လူပျိုရည်... အပျိုရည် ပျက်တဲ့နေ့ပဲ... တိုက်ဆိုင်တယ်နော်... အဲ့ဒါဒီနေ့ပဲ... ဒီနေ့မှာပဲ... မောင်က... မကို ချစ်ခွင့်လာပန်တာ...ခစ်ခစ်..." 

ကျုပ်လဲ ကျုပ်နဲ့ပက်သက်လာရင် အရာရာ အမြတ်တနိုး တန်ဖိုးထားတဲ့ မမသူဇာကိုကြည့်ပြီး ပျော်လို့ မျက်ရည်ပါ ဝဲမိတယ်။ လက်ထဲက ဒိုင်ယာရီစာအုပ်လေးကို တစ်ချက် နှုတ်ခမ်းလေးနဲ့နမ်းပြီးမှ မမကို ရင်ခွင်ထဲ တင်းတင်းဖက်ပြီး အနမ်းဖွဖွလေးတွေပေးမိတယ်။

"ချစ်လိုက်တာ... မရယ်... မောင့်ကိုအဲ့လောက်တောင်... ချစ်ရလား...မအတွက်... မောင်က.. သီးသန့်မဖြစ်ပေး နိုင်တာ...စိတ်မကောင်းဘူး...မောင်...သတ္တိနည်းခဲ့တာပါ...မရယ်..."

"အဲ့လို... မတွေးပါနဲ့မောင်ရယ်... တကယ်ဆို... မဖြစ်နိုင်တဲ့... မောင်နှမချင်း ပြန်ချစ်မိတာတောင်မှ... မောင်နဲ့မရဲ့... အချစ်တွေစစ်မှန်လို့... အခုလို... မောင်နှမချင်း... ချစ်သူဖြစ်ခွင့်... လိုးခွင့်ရတာ.. ဒီလောက်နဲ့ပဲ... မ.. ရောင့်ရဲပါတယ်..."

"ချစ်တယ်...မရယ်..."

"မလဲ...ချစ်တယ်မောင်ရယ်..."

အနမ်းတွေပေးကာ လူချင်းခွာလိုက်ကြပြီး မမက ဒိုင်ယာရီစာအုပ်လေးကို သိမ်းလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ မမက မှန်တင်ခုံရှေ့ အလှပြင်တော့ ကျုပ်က မမရဲ့ခေါင်းလိမ်းဆီဘူးကိုယူပြီး လက်ထဲညှစ်ချကာ မမရဲ့ဆံပင်ကို သေသေချာချာ နှံ့အောင် လူးပေးတယ်။ ပြီးတော့ ဘီးလေးနဲ့ သေသေချာချာဖြီးပေးသေးတယ်။ ဖြီးနေရင်း အခန်းထဲမှာချိတ်ထားတဲ့ ဂစ်တာကိုမြင်တော့ မမကို ညကျရင် သီချင်းတစ်ပုဒ်လောက်တော့ ဂစ်တာတီးပြီး ဆိုပြမယ်လို့ တွေးမိတယ်။ မမက ဆံပင်ကို မဖြီးစေတော့ဘဲ ဘီးကုပ်လေးတစ်ခုယူကာ သူ့ခေါင်းမှာကုတ်လိုက်တော့ ကျုပ်မြင်လိုက်ရတာက ကျုပ်ဆယ်တန်းနှစ်မှာ မမကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့တဲ့ ဘီးကုပ်လေးပဲ။ မမရဲ့ လှပကျော့ရှင်းတဲ့ အလှနဲ့ ကျုပ်လက်ဆောင်ပေးခဲ့တဲ့ အရောင်မှိန်နေတဲ့ ဘီးကုပ်လေးက မလိုက်ဖက်ပေမယ့် မမက အမြတ်တနိုး ဝတ်ဆင်တာမြင်ရတော့ကျုပ်ရင်ထဲမှာအတိုင်းမသိကြည်နူးမိတယ်။       

"မက..အခုထိသိမ်းထားတုန်းလား.."

"အင်း...မောင်ပေးတဲ့လက်ဆောင်တွေကို...မက..သီးသန့်သိမ်းထားတာ..."

"ချစ်လိုက်တာ...မရယ်..."

ပြီးတော့ မမသူဇာက ကျုပ်ကို အခန်းပြင်ထွက်ခိုင်းပြီး အပြင်ကစောင့်ခိုင်းတယ်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး မြင်ဖူးပြီးသားကို ဘာလို့သူအဝတ်လဲတာကို မကြည့်စေချင်တာလဲပေါ့။ ကျုပ်လဲ ဧည့်ခန်းထဲမှာပဲ အဝတ်အစားလဲပြီး စောင့်နေလိုက် တယ်။ မမက အပေါ်ထပ်က ဆင်းလာပြီး ကျုပ်အရှေ့မှာလာရပ်တော့ ကျုပ်ဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်သွားတယ်။ မမက ဒုးအထိရှည်တဲ့ အနက်ရောင် ကိုယ်ကျပ်စကပ်လေးကို အပေါ်က ဆွယ်တာသားအဖြူကိုယ်ကျပ် လက်ရှည် လေးနဲ့ တွဲဝတ်ထားတာ။ အင်္ကျီအောက်မှာ အတွင်းခံပါပုံရပေမယ့် မမရဲ့ဘရာအောက်က မို့မောက်နေတဲ့ ရင်သားတွေ က ထင်ထင်ရှားရှား ဖောင်းကြွနေတယ်။ လုံလုံခြုံခြုံဝတ်ထားပေမယ့် ကောက်ကြောင်းနဲ့ အဖုအဖောင်းတွေကတော့ အလွန်ဆွဲဆောင်လှသည်။

"မောင်...မက…လှသေးရဲ့လား..."

"အရမ်းလှတာ.. မောင်တော့အရမ်းသဘောကျတယ်... ဒါပေမယ့်... ဒီအတိုင်းကြီးသွားမလို့လား... သူများတွေ မကို ဝိုင်းငေးမှာ...မောင်မကြိုက်ပါဘူး..."

“ခစ်ခစ်...သိသားပဲ...ဒါက...မောင့်အတွက်....သီးသန့်ပြတာ...ဒီမှာ...ဒါထပ်ဝတ်သွားမှာ...."

" မမက သူလက်နောက်ပစ်ပြီး ဝှက်လာတဲ့ အနက်ရောင် ခါးတင်ကုတ်အင်္ကျီလေးကို ပြတယ်။ ပြီးတော့ ထပ်ဝတ် လိုက်တော့ မမရဲ့ အလှတွေကို အနည်းငယ် လျော့သွားစေပေမယ့် လှနေတုန်းပဲ။ မမက ကျုပ်လက်ထဲကို ကားသော့ပစ်ပေးလိုက်ပြီး "သွားစို့..မောင်..."

ကျုပ်နဲ့မမ အိမ်က ကိုမင်းကားနဲ့ ထွက်ခဲ့လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ရှော့ပင်းစင်တာ ကြီးတစ်ခုကိုသွားက ပြီး ဝိုင် အကောင်းစား နှစ်ပုလင်းဝယ်လိုက်တယ်။ မမက ပါတီမှာဝတ်ဖို့ ဝတ်စုံသွားဝယ်မယ်ဆိုတော့ ကျုပ်ကို လိုက်မကြည့် စေချင်မှန်းသိတော့ ကျုပ်လဲ မမဝယ်နေတုန်း တခြား မမအတွက်ကျုပ် လုပ်ပေးချင်တာကို ဝယ်မယ်ဆိုပြီး စီးတီးမတ်ထဲ လှည့်လည်ရှာဖွေ နေတော့တာ။ ကျုပ်လိုချင်တာ တွေရလာပြီး မမဆီပြန်သွားတော့ မမက ကျုပ်ထားခဲ့ တဲ့ဆိုင်ရဲ့မလှမ်းမကမ်းမှာ သူနဲ့ရွယ်တူကောင်တစ်ယောက်နဲ့ ရပ်ပြီး ရယ်ရယ်မောမော စကားတွေ ပြောနေတယ်။ 

ကျုပ်ရင်ထဲ အူတိုပြီး ဒေါသတွေနဲ့ကျုပ်က မမကိုထူကာ လက်ဆွဲပြီး ဆိုဖာဆီ ခေါ်သွားကာ ကျုပ်က ဘောင်းဘီနဲ့ အတွင်းခံကို ချွတ်လိုက်ပြီး ဆိုဖာခုံပေါ် ထိုင်တော့ မမသူဇာက ကျုပ်လက်ကိုဆွဲကာ ပြန်ထခိုင်းပြီး ရှေ့က ဆက်တီစားပွဲပေါ် ထိုင်စေတယ်။ ပြီးတော့ သူက ဆိုဖာခုံ အစွန်းလေးမှာ ထိုင်ပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ်က ကုတ်အင်္ကျီလေးကိုချွတ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူ့ဆံပင်လေးကို စုကိုင်ကာ ညာဘက်ပခုံးကနေကျော်ကာ အရှေ့တစ်ဖက်ထဲမှာပဲထားလိုက်တယ်။ ကျုပ်လဲ မမသူဇာပြင်ဆင်နေတာလေးကို ကြည့်ရင်း စောင့်နေလိုက်တယ်။

"ဒီပုံစံမှ...စုပ်လို့အားရမှာ...ခစ်ခစ်..."

သူ့ဘာသာသူ ပြုံးစိစိနဲ့ပြောပြီး အင်္ကျီလက်နှစ်ဖက်ကို တတောင်အရင်းနားအထိရောက်အောင် ဆွဲတင်လိုက် သေးတယ်။ အမှန်တကယ် ဆော်တော့မယ့် သဘော။ ပြီးတော့ ကျုပ်လီးဆီ ခါးကိုင်းကာ လက်တစ်ဖက်နဲ့ ကိုင်ပြီး ကျုပ်လီးကို စပြီးငုံလိုက်တယ်။ မမသူဇာရဲ့ အရမ်းလှတဲ့ ဖက်ရှင်နဲ့ ကျုပ်လီးကိုကုန်းစုပ်နေပုံက ကြည့်ရုံနဲ့ စိတ်ထစရာ ကောင်းသည်။ မမသူဇာရဲ့ ကိုယ်ကျပ်စကပ် အနက်ရောင်အောက်က တင်သားစိုင်တွေဟာ ကုန်းထားတာမို့ အရှေ့ဘက်က မြင်ရတာတောင် စွင့်ကားလို့နေသည်။

 မမသူဇာရဲ့ ကျုပ်လီးနဲ့ အသားကျနေတဲ့ ပုလွေအစွမ်းကလဲ ကျုပ်ကို မပြတ်ညည်းညူစေသည်။ အမှန်အကန် ပါးလေးတွေခွက်အောင်းစုပ်ပြီး လျာကလဲ ဒစ်ဖျားကို တောက်လျောက်ကစားပေးနေသေးသည်။ မကြာခဏ ဒိသရုတ်(Deep Throat)ကလဲ လုပ်သေးတာမို့ ကျုပ် ကြာကြာ တောင့်မခံနိုင်ဘဲ မမသူဇာပါးစပ်ထဲ လီးရည်တွေ ထုတ်ပေး လိုက်ရတော့သည်။ မမသူဇာက သူ့ပါးစပ်ထဲ ဝင်လာသမျှ ကျုပ်ရဲ့လီးရည်တွေကို အကုန် မျိုချပစ်သည်။ ပြီးတော့ ကျုပ်ကို အနားမပေးဘဲ ဆက်စုပ်နေတော့ လီးက ပျော့ချိန်မရ လိုက်ဘဲ ပြန်တောင်လာပြန်သည်။ ဒီတော့မှ မမသူဇာက ကျုပ်လီးကို ပါးစပ်ကချွတ်လိုက်ပြီးသူ့လက်နဲ့ဆက်ထုပေးရင်း

"မောင်...မကိုလိုးချင်နေပြီလား..."

"အင်း...မက..ဒီဝတ်စုံလေးနဲ့လဲအရမ်းလှတော့...လိုးချင်နေပြီ...ဒါပေမယ့်...မ...မဝသေးရင်…ဆက်စုပ်ပါ.."

"ဝတော့...မဝဘူးပေါ့မောင်ရယ်... မ လဲ... မောင့်လီးစုပ်ရင်း... အဖုတ်က.. ယားလာပြီ... မကို.. လိုးပေးတော့နော်...”

"အင်း...ဘာမှမချွတ်နဲ့တော့...ဒီအတိုင်းလေးပဲလိုးမယ်....မောင့်ကိုကုန်းပေး..."

"ပင်တီလေးတောင်...မချွတ်ရဘူးလား...မောင်ရ.."

"မချွတ်နဲ့တော့... မတင်ပါးတွေက... စကပ်အောက်မှာ ပင်တီအရာလေးနဲ့ ပိုလှတယ်... မောင့်ဘာသာ.. ဖယ်ပြီးလိုးမယ်..." 

"ວວ...:..."

ပြီးတော့ မမသူဇာက ကျုပ်နှုတ်ခမ်းလေး တစ်ချက်နမ်းတော့ ကျုပ်လဲ ခဏပြန်နမ်းပေးပြီးမှ မမက ဟိုဘက်လှည့်ကာ ကျုပ်ကို ကုန်းပေးတယ်။ ကုန်းတာမှ ဆိုဖာပေါ် တံတောင်နဲ့ထောက်ပြီးတော့ ဖင်ကိုပစ်ပြီးကုန်းပေးတာ။ ကျုပ်မျက်စိ ရှေ့မှာ ကိုယ်ကျပ် အသားပျော့ စကပ်အောက်က ပင်တီအရာလေးထင်နေတဲ့ မမသူဇာရဲ့တင်ပါးကြီးတွေက သွားရည်ယိုစရာကောင်း လောက်အောင်ကို စွင့်ကားလှပနေတာ။ မမသူဇာကလဲ ကျုပ်ကို သမင်လည်ပြန် လှည့်ကြည့် နေသေးတယ်။ ကျုပ်သတိလက်လွတ် မမသူဇာရဲ့ ဖင်သားကြီးတွေကို ပွတ်သပ်မိနေရင်း နှုတ်ခမ်းလေးတွေနဲ့ လိုက်နမ်းမိတယ်။ 

"လှလိုက်တာ...မရယ်..."

"မောင်ကြိုက်တယ်ဆို... 6... ပြင်ရကျိုးနပ်တယ်... မရဲ့အလှတွေက… မောင့်အတွက်ပါ... မောင်ရယ်...." 

ကျုပ်လဲ ဒီလောက်လှတဲ့ဖင်ကြီးကို လိုးပစ်ချင်လှပြီမို့ မမသူဇာရဲ့ စကပ်အောက်ထဲလက်ဝင်သွားပြီး မမရဲ့ပင်တီကို စောက်ပက်လေးပေါ်အောင် တစ်ခြမ်းကပ်လိုက်ပြီး မမသူဇာရဲ့ စောက်ပက်ကို လက်နဲ့ ပွတ်သပ်ကြည့်တော့ စောက်ရည်က ရွဲအိုင်နေပြီလေ။ ကျုပ်လဲ မမသူဇာရဲ့ကုန်းထားတဲ့ ဖင်အနောက်မှာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အသားပျော့ အနက်ရောင် ကိုယ်ကျပ်စကပ် အနောက်ပိုင်းလေးကို မမသူဇာရဲ့ စောက်ပက် ပေါ်ရုံလေး လှန်တင်ပြီး ကျုပ်လီးကို မမသူဇာ စောက်ပက်ထဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုးသွင်းလိုက်တယ်။ 

ပြီးတော့ စကပ်လေးကို အရှေ့ရော အနောက်ပါ ရသလောင်ပြန်ဆွဲချမိသေးတယ်။ မမရဲ့စောက်ပက်ထဲ ဝင်နေတဲ့ ကျုပ်ရဲ့လီးပေါ်မှာ အခေါက်လိုက်လေးတင်နေပြီး တင်ပါးပေါ်က ပင်တီအရာလေးကတော့ ထင်းနေတုန်းပဲ။ ဒီတော့မှ မမသူဇာရဲ့ ခါးလေးကိုင်ပြီး လိုးတော့တယ်။ လိုးလို့ကလဲ ကောင်းလိုက်တာဗျာ။ မမသူဇာလဲ တဟင်းဟင်းနဲ့ ညည်းနေပြီး မမသူဇာ တစ်ချီပြီးတော့ ဒူးလေးခွေ ကျကာ ကိုယ်လေး တဆတ်ဆတ်တုန်နေလို့ ကျုပ် သူ့ခါးကိုထိန်းပြီး ပိုက်ထားပေးရသေးတယ်။ မမ အမောပြောတော့ ပုံစံ တော့ ပုံစံပြောင်းအုံးမလား မေးပေမယ့် ကျုပ်က ဒီပုံစံလေးနဲ့ လိုးလို့မဝသေးတာမို့ မပြင်ပဲ အဲ့ဒီအတိုင်းပဲ ဆက်လိုးပေးတယ်။ ကျုပ်နဲ့မမသူဇာ ပြိုင်တူနီးပါးပြီးတော့ မမသူဇာ အဖုတ်ထဲ လီးရည်းတွေ နောက်တစ်ခါ ထပ်ပန်းထည့်မိပြန်တာပေါ့။ 

အချိန်ကလဲ ညနေစောင်းလို့ မှောင်ရီပျိုးနေပြီမို့ ကျုပ်နဲ့ မမသူဇာဆိုဖာပေါ် နှစ်ယောက်အတူ ပွေ့ဖက်၊ ကြင်ကြင်နာနာ စကားတွေပြော၊ အနမ်းတွေပေးနေတာ ရပ်လိုက်ကြပြီး မမသူဇာနဲ့ကျုပ်တို့ နှစ်ယောက်ထဲ အချစ်ဦးပါတီလုပ်ဖို့ပြင်ဆင်ရတော့တယ်။ မမသူဇာ ဝိုင်ပုလင်းတွေကိုယူသွားပြီး ကျုပ်တို့ ဝိုင်သောက်ရင်းစားဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်။ ကျုပ်က စူပာမားကတ်ကနေ ဝယ်လာတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ကားပေါ်ကနေယူပြီး ပြင်ဆင်တယ်။ ကျုပ်ဝယ်လာခဲ့တဲ့ ဖယောင်းတိုင် ငါးတိုင် တင်ထွန်းလို့ရတဲ့ တိုင်လေးရယ်၊ ဖယောင်းတိုင်ထွန်းတဲ့ ခွက်လေးတွေရယ်၊ ပြီးတော့ ဖယောင်းတိုင်းကြီး ၅ထုပ်၊ မှိတ်တုပ်မှိတ်တုပ်လင်းတဲ့ မီးတန်းလေးတွေ၊ အပေါ့စားချိတ်လို့ရတဲ့ နံရံမှာ ကော်နဲ့ကပ်ထားရတဲ့ ချိတ်လေးတွေ၊ ပြီးတော့ ပိုးဖဲကတ္တီပါ အခင်းတစ်ခု။

 ဖယောင်းတိုင် ငါးတိုင်ထွန်းတဲ့တိုင်လေးကို ဆက်တီစားပွဲပေါ်တင်ထားကာ ဖယောင်တိုင် စိုက်ထားလိုက်တယ်။ ပလပ်ပေါက်နားကနေစပြီး နံရံကပ်ချိတ်လေး တွေနဲ့ မီးတန်းကို ဧည့်ခန်း ပတ်ပတ်လည်မှာ ဆင်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ပိုးဖဲကတ္တီပါ အခင်းလေးကို လွတ်နေတဲ့ ဧည်းခန်းမှာ ခင်းလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ဆီမီးထွန်းတဲ့ ခွက်လေးတွေကို ဖယောင်းတိုင်လေးတွေ စိုက်ပြီး အခင်းနဲ့ လွတ်တဲ့ ကြမ်းပင်ပေါ်မှာ မညီမညာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ပုံစံမျိုး လိုက်ချထားလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ မမရဲ့ ဝယ်လာတဲ့ အဝတ်ထုပ်ကိုယူကာ မီးဖိုခန်းက မမဆီသွားလိုက်တယ်။

"မ..ပြင်လို့ပြီးပြီလား..."

"အာ့ဆို.. မရေချိုးပြီး... အဝတ်အစားသွားလဲတော့... ဒါတွေ.. မောင်ပဲ.. အရှေ့မှာထားလိုက်တော့မယ်.. လာ.. မကို..အပေါ်ထပ်...မောင်လိုက်ပို့မယ်...မျက်လုံးမှိတ်ထားနော်..."

"ဘာလို့လဲ...မောင်ရဲ့..."

"မောင့်မှာလဲ...မအတွက်..ဆပ်ပရိုက်ရှိတယ်လေ..မ...အဝတ်လဲပြီး...ပြန်ဆင်းလာမှကြည့်ရမှာ..."

"ລວ....... "

ကျုပ်လဲ မမကို မျက်လုံးကိုမှိတ်ခိုင်းကာ ကျုပ်ရဲ့ လက်တစ်ဖက်က မမရဲ့မျက်လုံးကို အုပ်ထားလိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်နဲ့ မမခါးကိုဖက်ကာ အပေါ်ထပ်ကို ပို့ပေးတယ်။ လှေကားထစ်တွေအတက်မှာ ခလုတ်မတိုက်၊ ချော်မကျစေဖို့လဲ နှုတ်ကနေ တစ်ဖွဖွသတိပေးရသေးတယ်။မမအခန်းထဲရောက်တော့မှမျက်လုံးကိုဖွင့်ခိုင်းလိုက်တယ်။

"မမ...ခေါင်းအုံးနဲ့စောင်အပိုတွေ..ဘယ်မှာလဲ.."

"အဲ့ဘီရိုထဲမှာပဲ...ဘာလုပ်ဖို့..."

"မောင်တို့...မင်္ဂလာဦးညအတွက်...အခန်းပြင်မလို့လေ…"

"ဘယ်အခန်းမှာလဲ..."

"အောက်ဆင်းလာတော့...သိရမှာပေါ့..."

ကျုပ်လဲမမဘီရိုထဲကခေါင်းအုံးနှစ်လုံးနဲ့စောင်တစ်ထည်ယူလိုက်ပြီးဂစ်တာကိုပါယူကာ

"မေမေ့ခန်းထဲမှာပဲ...ရေချိုး..အဝတ်အစားလဲပြီး...စောင့်နေတော့မယ်နော်....ရွှတ်..."

ပြောပြီး အဝတ်တွေချွတ်နေတဲ့ မမရဲ့ပါးလေးကို အနမ်းတစ်ချက်ပေးကာ အောက်ထပ်ကိုဆင်းခဲ့လိုက်တော့တယ်။ ပြီးတော့ ခေါင်းအုံးနဲ့စောင်ကို ပိုးဖဲကတ္တီပါအခင်းပေါ်မှာ အစီအရီ နေရာချပြီးမှ ကျုပ်ရေချိုးခန်းဝင်ကာ အမြန် ရေချိုးပြီး ချစ်ဇနီးလေး ထည့်ပေးလိုက်တဲ့ မမဝယ်ပေးတဲ့ ဝတ်စုံကိုလဲလိုက်တယ်။ မေမေ့အခန်းထဲမှာပဲ ခေါင်းလေး သပ်ရပ်အောင်ဖြီးပြီး ရေမွှေးလေး ဆွတ်လိုက်သေးတယ်။ ပြီးတော့ အခန်းပြင်အမြန်ထွက်ကာ မီဖိုထဲက မမပြင်ထားတဲ့ စားစရာပန်းကန်တွေကို ဧည့်ခန်းက ဆက်တီစားပွဲပေါ်ချတယ်။ ပြီးတော့ ဝိုင်ပုလင်းကိုရေခဲသေတ္တာ ထဲကထုတ်ယူပြီး ဖန်ခွက်နှစ်ခွက်နဲ့ ဧည့်ခန်းက စားပွဲပေါ် ပြင်ထားလိုက်တယ်။ 

ပြီးတော့ မီးခြစ်တစ်လုံးနဲ့ ဖယောင်းတိုင်တွေကိုမီးလိုက်ညှိတယ်။ ပြီးတော့ မှိတ်တုပ်မှိတ်တုပ် မီးတန်းလေးကို ပလပ်ထိုးကာ ခလုတ်ဖွင့် လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ လှေကားနားက မီးတစ်ပွင့်ပဲထားပြီး ကျန်တဲ့မီးတွေ အကုန်လိုက်ပိတ်လိုက်တယ်။ ဧည့်ခန်းနဲ့ အတူ လှေကားမှအပ တစ်အိမ်လုံး မှောင်ကျသွားတယ်။ အမှောင်ထဲမှာ ဧည့်ခန်းက ဖယောင်းတိုင်မီးလေးတွေနဲ့ ရောင်စုံ မှိတ်တုပ်မှိတ်တုပ်မီးလေးတွေက သင့်တင့်တဲ့ အလင်းရောင်ကိုပေးထားလို့ ကျုပ်မျက်လုံးထဲမှာတော့ လှပနေတယ်။ 

ကျုပ်နဲ့မမ ချစ်ရည်လူးမယ့် အိပ်ယာလေးကလဲ ဖယောင်းတိုင်တွေရဲ့ အလယ်မှာ ရင်ခုန်စရာပင် ကောင်းနေသေးတော့သည်။ မမ သဘောကျပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းမိသည်။ ပြီးတော့မှ စိတ်ဒုံးဒုံးချကာဆိုဖာပေါ်ဝင်ထိုင်ရတော့သည်။ မမ ပြင်ဆင်လို့မပြီးခင် အမီပြီးဖို့ အမြန်လုပ်နေရတာမလား။ ဆိုဖာခုံပေါ်မှာထိုင်လျှက် ဂစ်တာကို ကြိုးညှိရင်း မမဆင်းလာမှာကို စောင့်နေလိုက်တယ်။         

မမသူဇာရဲ့ အသံကြားလို့လှည့်ကြည့်မိတော့ မမသူဇာက လှေကားထိပ်မှာပဲရှိသေးသည်။ ပါးစပ်ကို လက်လေးအုပ်လို့ အံ့ဩနေဟန်။ကျုပ်လဲမမသူဇာကိုကြည့်ပြီးပါးစပ်အဟောင်းသားနဲ့ကျုပ်လဲ တအံ့တဩ ဖြစ်သွားသည်။ မမသူဇာက အနီရောင် လက်လက်ထနေတဲ့ တစ်ဆက်တည်း ဂါဝန်အရှည်ပုံစံမျိုး ဝတ်ထားတာ။ မမပခုံးပါ်ကကနေ တစ်ဆက်တည်း အနီရောင်ကြိုးတွေက မမရင်သားတွေကို ထိန်းထားပြီး ဖွံထွားတဲ့ မမရဲ့နို့တွေက ရုန်းထွက်မည့်ပုံစံရှိနေသည်။ အင်္ကျီကလဲ ကိုယ်မှာချပ်ကပ်နေပြီး မမရဲ့ဗိုက်သားလေးတွေနဲ့ ဆီးခုံအထက်က ဖောင်းဖောင်းလေးကိုပါ ထင်ရှားစေသည်။ 

မမရဲ့ ပေါင်ရင်းတွေကပါ ထင်ရှားနေပြီး သူ့ရဲ့ ဘယ်ဘက်က အောက်ခြေကနေ ပေါင်လယ်လောက်အထိခွဲထားသေးတယ်။ မမရဲ့ ရင်ညွန့်နဲ့ နို့အရင်းပိုင်းတွေက အလွန်လှပပြီး အသားဖြူတဲ့ မမရဲ့ လက်မောင်းလေးတွေကလဲ ချစ်စရာ။ ကျုပ်တံတွေးကိုပင် ဂလုခနဲ မျိုချမိသည်။ ရင်တွေတောင် တဒိတ်ဒိတ် ခုန်လာတယ်။ လှလိုက်တာ မမရယ်။ မမသူဇာက လှေကားကနေ တစ်လှမ်းချင်း ဆင်းလာတော့ သူ့ဘယ်ဘယ်ခြေထောက်က ပေါင်လယ်အထိ ပေါ်သွားတယ်။ 

ကျုပ်လဲ ဂစ်တာကို တစ်ဘက် ဆိုဖာပေါ်တင်ထားလိုက်ပြီး လှေကားခြေရင်းကနေ ရပ်စောင့်နေမိတယ်။ ကျုပ်ရဲ့လက်တစ်ကမ်းကို မမသူဇာ ရောက်လာတော့ ကျုပ် ခါးလေးကိုညွှတ် ဘယ်ဘက်လက်လေး နောက်ပစ်ကာ ဒူးကိုအနည်းငယ်ကွေးလျှက် ခြေတစ်ဖက်နောက်ပစ်ရင်း ညာလက်လေးနဲ့ လက်ကမ်းလိုက်တယ်။ မမသူဇာက ချိုမြစွာပြုံးပြီး သူ့ညာလက်လေး ကျုပ်ဆီကမ်းပေးကာ လှေကားက ဆက်ဆင်းလိုက်တယ်။ မမလက်ကို ကျုပ်ကိုင်ဆုပ်ထားရင်း မမက ကျုပ်အနား ရောက်လာတော့ ခါးလေးကို ဖက်ပြီး ဧည့်ခန်းဘက်ခေါ်သွားလိုက်တယ်။ မမက တာတွေကိုကြည့်ပြီး သူ့အတွက်ကျုပ်ပြင်ဆင်ထား

"လှလိုက်တာမောင်ရယ်... မောင့်ဆီကနေ... ဒီလိုလှပတဲ့.. ညလေးကို... လက်ဆောင်ရလိမ့်မယ်... မထင်မိဘူး... မ တော့ တစ်သက်လုံး... ဒီညလေးကို... အမှတ်တရ ဖြစ်နေတော့မှာပဲ... ရင်တွေလဲခုန်တယ်... အရမ်းလဲပျော်တယ် သိလား..."

"ဒီတစ်ညထဲမဟုတ်ပါဘူး... မရယ်... နောက်လာမယ့်နှစ်တွေ... ဒီအမှတ်တရနေ့တိုင်း... မနဲ့အတူ... မောင် ရှိနေမှာ... မောင်...မအတွက်ပြင်ပေးထားတာ..သဘောကျရဲ့လား..."

"အရမ်းသဘောကျတယ်.. မောင့်အချစ်တွေကို... နှစ်တွေအများကြီးစောင့်ခဲ့ရတာ... ဒီတစ်ညနဲ့တင်... စောင့်ရကျိုးနပ်သွားပြီ... ဟိုအိပ်ရာလေးက... မောင်နဲ့မရဲ့... အချစ်ဦးမင်္ဂလာဦးညလေးအတွက်... ပြင်ထားတာပေါ့... ရင်ခုန်လိုက်တာကွာ... ဖယောင်းတိုင်မီးလေးတွေကြားမှာ...မောင်နဲ့ချစ်ရမှာပေါ့..."

"အင်း... မကလဲ... မောင်အတွက်ပြင်ထားတာ... အရမ်းလှလွန်းလို့... မောင်... ချက်ချင်းတောင်... ချစ်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်တယ်...သိလား..."

"ချစ်ချင်ရင်... ချစ်ပေါ့မောင်ရယ်... မလဲ... မောင်ပြင်ထားတဲ့... အိပ်ယာလေးကြည့်ပြီး... အဖုတ်တောင်... ယွစိစိဖြစ်လာပြီ..." ကျုပ်ကမမရဲလက်ကိုကျုပ်လီးပေါ်ဘောင်းဘီပေါ်ကနေတင်ပေးလိုက်ပြီး

"ဒီမှာလဲစမ်းကြည့်အုံး...မရဲ့အလှတွေက...မောင့်ကို...ဘယ်လောက်ဆွဲဆောင်နေလဲဆိုတာ..."

"ခစ်ခစ်...ဒါဆိုလဲ...လုပ်လေ...မောင်ရဲ့..."

"မကို... မောင်က... လိုးချင်ရုံချစ်တာမှ.. မဟုတ်တာပဲ မရယ်... အခုလိုအမှတ်တရညလေးကို.. အရင်ဆုံး ကြည်ကြည်နူးနူး... ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ဖြတ်သန်းကြမယ်... ပြီးမှ... ဟိုမင်္ဂလာဦး... အိပ်ရာထဲမှာ... ဒီဝတ်စုံလေးနဲ့ အရမ်းလှတဲ့... မကို... တစ်ညလုံး... ချစ်မှာ...သိလား..."

"ခစ်ခစ်...ချစ်လိုက်တာမောင်ရယ်... "

"မောင်လဲ...မကို...သိပ်သိပ်ချစ်တယ်...လာ...ထိုင်ပြီး...ဝိုင်သောက်ရအောင်…"

ကျုပ်နဲ့ မမသူဇာ ဆိုဖာခုံလေးပါအတူယှဉ်တွဲထိုင်ပြီး မမသူဇာက ကျုပ်လက်မောင်းလေးကို ဖက်ကာ ကိုယ်လေးနဲ့အသာမှီထားတယ်။ ကျုပ် စားပွဲပေါ်က ဝိုင်ပုလင်းကို ဖောက်လိုက်ပြီး ဖန်ခွက်လေးနှစ်ခွက်ထဲ ငှဲ့ထည့်ကာ တစ်ခွက်ကို မမသူဇာလက်ထဲထည့်ပေးလိုက်တယ်။ ကျုပ်က နောက်တစ်ခွက်ကိုယူကာ မမသူဇာနဲ့ ခွက်ချင်းတိုက်လိုက်တယ်။

":63: (Happy-Love-Day)......"

"ဟက်ပီးလပ်ဗ်ဒေးပါ...မောင်..."

ကျုပ်နဲ့မမသူဇာကဝိုင်ခွက်ကိုတစ်ငုံစီမော့သောက်လိုက်ကြတယ်။

"မနဲ့မောင်... ချစ်ခရီးလမ်း... သာယာဖြောင့်ဖြူးပါစေ.... ဘဝဆက်တိုင်းလဲ.... မနဲ့... မောင်နှမ ချစ်သူ... ဖြစ်ခွင့်ရပြီး...ဘယ်သူနဲ့မှ...ဝေမျှမချစ်ရဘဲ...လက်ထပ်နိုင်ပါစေ..."

"ခစ်ခစ်...မောင်က..မနဲ့...လက်ထပ်ချင်သေးတာလား...ဖြစ်မှမဖြစ်နိုင်တာ..."

"အခုဘဝတော့.. မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးပေါ့... နောက်ဘဝကျ… ဘယ်သူမှလက်မခံလဲ... မကို... မောင်ကခိုးပြေးပြီး... ဘယ်သူမှမသိတဲ့နေရာမှာ...မနဲ့လက်ထပ်ပြီး...မရဲ့တစ်ဘဝလုံးကို..မောင်ပဲ...စောင့်ရှောက်မယ်.."

"ချစ်လိုက်တာမောင်ရယ်... မလဲ... မောင်နဲ့ထပ်တူ... ဆုတောင်းပါတယ်... မတို့ ချစ်ခရီးလမ်း... ဖြောင့်ဖြူးပြီး.. ဘဝအဆက်ဆက်...မောင်နှမချစ်သူဖြစ်ပြီး..လက်ထပ်နိုင်ပါစေ..."

ပြီးတော့ ကျုပ်နဲ့ မမသူဇာ အနမ်းလေးတွေပေး၊ ချစ်စကားလေးတွေပြောပြီး ဝိုင်ကိုဆက်သောက်ကြတယ်။ ကျုပ်ပါးစပ်ထဲ ဝိုင်လေးငုံပြီး မမသူဇာရဲ့ နှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ ဖိကပ်ကာ မမသူဇာရဲ့ ပါးစပ်ထဲ ဝိုင်တွေ ထည့်ပေးတော့ မမသူဇာကလဲ ခဏတာ သူ့ပါးစပ်ထဲဝင်လာတဲ့ ဝိုင်ချိုမြမြလေးကို သောက်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ နှုတ်ခမ်းချင်းမခွာသေးဘဲ ဆက်နမ်းမိကြသေးတယ်။ ပြီးတော့ မမသူဇာကလဲ အဲ့လိုပဲ နှုတ်ခမ်းချင်းတေ့ပြီး ဝိုင်ကိုပြန်တိုက်တော့ ကျုပ်လဲ ပြန်သောက်တယ်။ စပျစ်သီး ပန်းသီး စတာတွေကိုလဲ နှုတ်ခမ်းချင်းတေ့ကာ တစ်ယောက်တစ်ဝက် ကိုက်ပြီးစားကြတာ။ ပြီးရင်နမ်းနေကြပြန်ရော။ဒီလိုနဲ့ဝိုင်နှစ်ခွက်ကုန်တော့

"မောင်... ဂစ်တာယူလာတာ... မကို.. သီချင်းဆိုပြဖို့မလား... မောင် ဂစ်တာတီးပြီးသီချင်းဆိုသံ... မကြားရတာ... ကြာပြီ...ဆိုပြနော်..."

"ဆိုပြမှာပေါ့...မရဲ့...မကိုဆိုပြချင်လို့ပဲ...ယူလာတာ..."

ကျုပ်ဂစ်တာကိုလှမ်းယူလိုက်ပြီး ပြန်ထိုင်တော့ မမသူဇာက ကျုပ်ကိုမှီထားပြီး သူ့ခေါင်းလေးကို ကျုပ်ပုခုံးပေါ်မှီလျက် ကျုပ်ရဲ့ ခါးလေးကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ သိုင်းဖက်ထားတယ်။ ကျုပ်လဲ ဂစ်တာကို အသာအယာတီးခတ်ရင်း သီချင်းလေးကို စဆိုလိုက်တယ်။

XXX "xxx တကယ်လို့များ xxx မင်းအပြုံးလေးများမရှိရင် xxx ဘယ်ပွင့်မလဲ ပန်းကလေးတွေ xxx အလှကင်းမဲ့ လောကအလယ် xxx ကိုယ်ဘယ်လိုနေရမလဲ xxx တကယ်လို့များ xxx အိပ်မက်လေးများထဲမှာ xxx ဆုံဆည်းခွင့် မရှိခဲ့ရင် ကိုယ်အိပ်စက်မယ့်ညတွေ xx ကိုယ် ဘယ်လိုကုန်ဆုံးမလဲ xxx တကယ်ဆို တို့နှစ်ဦး xxx ဝေးလို့တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး xxxx ကိုယ့်ရဲ့ အနားမှာ xxx မင်းအမြဲ ရှိနေ xxx တကယ်လို့များ xxx ကိုယ့်အတွေးလေးများထဲမှာ xxx အချစ်ဆုံးမင်း မရှိခဲ့ရင် xxx ဆိုညည်းမယ့် သီချင်းလေးတွေ xxx ဘယ်လို ချိုနိုင်ပါ့မလဲ xxx တကယ်လိုများ xxxx ရက်စက်တဲ့ လောကအလယ် xxxx ကြွေကျမယ့်သစ်ရွက်လို xxx ကိုယ်တမ်းတမိခဲ့ချိန် xxx ဘယ်ရင်ခွင် ခိုနားမလဲ xxx တကယ်ဆို xxx တကယ်ဆို တို့နှစ်ဦး xxx ဝေးလို့တော့မဖြစ်နိုင်ဘူး0xမင်းမရှိတဲ့ကမ္ဘာxxxစွန့်ခွာမယ်လေ xxဟိုအဝေး)"

သီချင်းဆုံးတော့တစ်ချိန်လုံးငြိမ်ပြီးနားထောင်နေတဲ့မမသူဇာကကျုပ်ပါးလေးကိုရွှတ်ခနဲနမ်းချလိုက်ပြီး

"နားထောင်လို့ကောင်းလိုက်တာ... မောင်ရယ်... သီချင်းကလဲကောင်းတယ်... စာသားတွေကလဲ လေးနက်ပြီး... ဒီညလေးနဲ့လဲလိုက်တယ်... မောင်က... သီချင်းရွေးတာ.. တော်လိုက်တာ... အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတာပဲ... နောက်တစ်ပုဒ်လောက်...ဆိုပြအုံးနော်...ပြီးမှ...ချစ်ရအောင်..." 

"မ...နားထောင်ချင်ရင်...မောင်က...ဆိုပြမှာပေါ့..."

မမက ခုနကလေးအတိုင်း ကျုပ်ရဲ့ ပခုံးပေါ် ခေါင်းလေးမှီပြီး ခါးလေးဖက်ကာ နားစွင့်နေပြန်တယ်။ ကျုပ်လဲ နောက်တစ်ပုဒ်ကို စ-တီးလိုက်တယ်။

"xxx ငါ့ရဲ့စိတ်ကိုမောင်းနှင်ထားတာ xxx မင်းလေးပဲ မင်းလေးပဲ xxx နေ့တွေညတွေလဲ ငါမပိုင် xxx နောက်ဆုံးတော့ အကုန်လုံးကို xxx မင်းသိမ်းပိုက်လို့သွား xx အို မင်းတစ်ယောက်တည်း xxx အို မင်းတစ်ယောက်တည်း xxxx လူ့ဘဝအဓိပ္ပါယ်ငါ့ရင်ထဲမှာ 10xx မင်းလေးပဲ မင်းလေးပဲ XXX တခြားဘာမှမလိုဘူး xxxx နေထိုင်ကမ္ဘာကြီးထဲ xxx ငါမင်းနဲ့ အတူလက်တွဲနေချင် xxx အို မင်းတစ်ယောက်တည်း xxx အို မင်းတစ်ယောက်တည်း xxနှလုံးသားမှာ xxx အဆုံးမရှိ ချစ်ခဲ့ xx လိုချင်တယ် မင်းတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ xxx ချစ်တယ် အချစ်ရေ xxx လိုနေတယ် မင်းတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ xxx ရင်မှာမြတ်နိုးစွာနဲ့ 100x ရင်မှာ မြတ်နိုးပါတယ် 100x x00x xxxလောကကြီးကို အလှဆင်ထားတာ xxx မင်းလေးပဲ မင်းလေးပဲ xxx သောကကင်းစွာနဲ့ xxx ဖြူစင်သန့်ရှင်းတဲ့ နေ့များနဲ့ xx ငြိမ်းချမ်းမှုတွေပေး xxx အို မင်းတစ်ယောက်တည်း Xxx အို မင်းတစ်ယောက်တည်း xxx နှလုံးသားမှာ xxx အဆုံးမရှိ ချစ်ခဲ့ xxx လိုချင်တယ် မင်းတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ xxx ချစ်တယ် အချစ်ရေ xxx လိုနေတယ် မင်းတစ်ယောက်တည်းကိုပဲxxxရင်မှာမြတ်နိုးစွာနဲ့ xxxxရင်မှာမြတ်နိုးပါတယ်xx"

သီချင်းဆုံးတော့မမသူဇာကကျုပ်ခေါင်းကိုဆွဲယူပြီးကျုပ်နှုတ်ခမ်းကိုစုပ်ယူနမ်းလိုက်တယ်။

"မောင်ရယ်... သီချင်းလေးက… ကောင်းလိုက်တာနော်... မကို မောင်က ချစ်တဲ့အကြောင်း... သီချင်းလေးနဲ့… ပြောနေသလိုပဲ...  နားထောင်ရင်းကြည်နူးလာတယ်...ချစ်လိုက်တာကွာ.."

"မ...အတွက်ဆိုပြနေမှတော့...မ...ကိုပဲရည်ညွှန်းတာပေါ့...မ...ကြိုက်တယ်ဆို...မောင်ကျေနပ်ပြီ..."

"အွန်း.. နှစ်ပုဒ်လုံးအရမ်းကြိုက်တယ်... ထပ်နားထောင်ချင်သေးတာ.. ဒါပေမယ့်... ဒီမှာလဲကြည့်အုံး... မောင်ရဲ့... အဲ့လိုဖြစ်နေပြီ...အဟိ..."

ပြောရင်း မမသူဇာက ကျုပ်လက်ကိုယူကာ သူ့ ကိုယ်ကျပ်ဂါဝန်လေးရဲ့ ပေါင်အကွဲကြောင်းကနေပြီး အထဲကိုသွင်းကာ သူ့အဖုတ်လေးဆီပို့ပေးတော့ ကျုပ်လဲ့ မမရဲ့ အဖုတ်အကွဲကြောင်းလေးကို လက်လေးနဲ့ ပွတ်သပ်လိုက်တယ်။ မမသူဇာရဲ့ ပင်တီမပါတဲ့ အဖုတ်လေးကို တိုက်ရိုက်စမ်းမိတော့ နူးညံ့ဖောင်းအိနေတဲ့ မမသူဇာရဲ့ အဖုတ်လေးက စောက်ရည်တွေ စိုရွှဲလို့။ ကျုပ်လဲ ဂစ်တာကို စားပွဲပေါ်တင်လိုက်ပြီး မမရဲ့ကိုယ်လေးကို ပြန်ပွေ့ဖက်ကာ ရင်ခွင်ထဲဆွဲသွင်းလိုက်တယ်။ ကျုပ်ကို မော့ကြည့်နေတဲ့မမရဲ့မျက်နှာပေါ်အနမ်းလေးခြွေချလိုက်ရင်း

"မောင်လဲ... မကို... ဒီဝတ်စုံလေးနဲ့… စမြင်ကတည်းက... ချစ်ချင်နေတာ... ချစ်ကြစို့နော်... မ... မောင့်အဝတ်တွေ.အကုန်ချွတ်လိုက်တော့မယ်...မက..ဒီဝတ်စုံလေးနဲ့ပဲခံပေး...နော်..."

"အွန်း..ပြီးရင်...မကို...မတို့ရဲ့...မင်္ဂလာဦးအိပ်ရာလေးပေါ်...ပွေ့ချီသွားပေးနော်..."

ကျုပ်လဲ မတ်တပ်ထရပ်ပြီး အင်္ကျီက ကြယ်သီးတွေ ဖြုတ်နေတုန်း မမသူဇာက ကျုပ်ဘောင်းဘီခါးပတ်ကိုဖြုတ်ကာ ဇစ်ဆွဲချပြီး ဘောင်းဘီရော အတွင်းခံပါ တစ်ခါတည်း ချွတ်ချပစ်တယ်။ ကျုပ်လဲ အလိုက်သင့် ခြေထောက်လေး ဘယ်ညာ မ ပေးတော့ ဘောင်းဘီရော အတွင်းခံပါ ကျွတ်သွားပြီ။ မမသူဇာက ကျုပ်လီးကို တစ်ချက် နှစ်ချက် စုပ်လိုက်သေးတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာကျုပ်လဲအင်္ကျီချွတ်ပြီးလို့ကိုယ်လုံးတီးဖြစ်သွားပြီ။ 

"ချစ်စရာကြီးကွာ.စုပ်ချင်သေးတာ..အရမ်းခံချင်နေလို့...နောက်မှစုပ်တော့မယ်..."

ကျုပ် မမသူဇာကို ကိုယ်လုံးလေးနဲ့ ပေါင်လေးကနေ ပွေ့ချီလိုက်တော့ မမက ကျုပ်လည်ပင်းကိုဖက်ကာ ကျုပ်နှုတ်ခမ်းလေးကို လာပြီးစုပ်နမ်းတော့ ကျုပ်လဲ မမသူဇာနှုတ်ခမ်းကို မက်မက်မောမော ပြန်နမ်းမိတယ်။ နမ်းရင်း မမကို ကျုပ်တို့ မင်္ဂလာဦးအိပ်ယာလေးဆီ ပွေ့ချီခေါ်သွားလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ မမသူဇာကို ပိုးဖဲကတ္တီပါ အခင်းလေးပေါ် ပက်လက်ကလေး ချပေးလိုက်တယ်။ မမက သူ့ကိုယ်ကျပ်ဂါဝန်ကို အကွဲကနေ ညာဘက်ကို ဆွဲဖယ်လိုက်ကာ ဒူးထောင် ပေါင်ကားပေးရင်း 

"မောင်...မအဖုတ်ထဲ...တန်းထည့်လိုက်တော့နော်...မောင့်လီးကို...အရမ်းလိုချင်နေပြီ..."

"မောင်လဲ...မကိုအရမ်းလိုးချင်နေပြီ..."

ကျုပ်လဲ မမပေါင်ကြားဝင်ကာ မမကိုယ်ပေါ် တံတောင်လေးထောက်ပြီး မှောက်ချလိုက်တော့ မမက ကျုပ်လီးကိုကိုင်ကာ သူ့အဖုတ်ဝမှာ တေ့ပေးတယ်။ ကျုပ်လဲ ခါးလေးကော့ကာ လီးကို မမစောက်ပက်ထဲ လိုးသွင်းလိုက်တော့ ကျုပ်လီးက တအိအိနဲ့ သူ့စောက်ပက်ထဲတိုးဝင်သွားတော့တယ်။ပြီးတော့ဖြည်းဖြည်းချင်းစလိုးတယ်။

"ဟင်း... ကောင်းလိုက်တာမောင်ရယ်... အခုကစပြီး.... မောင်နဲ့မက.. လင်မယားပြန်ဖြစ်သွားပြီနော်... အရင်က… မောင်မသိအောင်... တိတ်တိတ်လေးခိုးလိုးပြီး... မောင့်မယားလုပ်ခဲ့တာ... အခုတော့ နှစ်ဦးသဘောတူ…. လင်မယားဖြစ်သွားပြီ...နော်ယောက်ျား..."

"ဟူး... ဟုတ်တယ်... မက... မောင့်မယားကြီး... မောင်က မနဲ့ညားပြီးမှ... အေးကိုယူတာဆိုတော့... အေးက... မယားငယ်... နော်...မိန်းမ..."

"အင်း... ဟင်း... ဟုတ်တယ်... မောင်ကသာ... မိန်းမရဲ့လင်ကြီး... လင်ကြီး... မိန်းမကို.. လိုးပေးတာ... အရမ်းကောင်းတာပဲ..” "မိန်းကြိုက်ရင်... ယောက်ျားက...ဟူး... ခဏခဏလာလိုးပေးမှာ... ယောက်ျားက... အူး... မိန်းမစောက်ပက်ကို.... လိုးလို့မဝဘူး..သိလား...ဟူး..."

"ကြိုက်တဲ့အချိန်လာလိုး.. ဟင်း.. ယောက်ျားရာ... အင်း... ဟင်း.... မိန်းမစောက်ပက်က... ယောက်ျားလိုးမယ်ဆို... အမြဲအဆင်သင့်ပဲ...အူး...ဟူး...ကြမ်းကြမ်းလေးဆောင့်လိုး...ဟ...ကောင်းတယ်...ဆောင့်..."

ဒီလိုနဲ့ ကျုပ်နဲ့ မမသူဇာ လိုးလိုက်ကြတာ ထမင်းစားဖို့သတိမရ။ တစ်ချီပြီးသွားရင် ဖက်ထားပြီး အနမ်းတွေပေးရင်း အမောဖြေကြတယ်။ ပြီးရင် ဖင်တစ်ပြန်ခေါင်းတစ်ပြန်နဲ့ လီးစုပ် အဖုတ်ယက်ကြ။ ပြီးရင် ပြန်ပြီးလိုးဆော်ကြနဲ့ ပုံစံမျိုးစုံနဲ့ လိုးနေကြတယ်။ ဖယောင်းတိုင်မီးတွေ ငြိမ်းသွားတာတောင်မှ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် မီးအလင်းရောင်အောက်မှာ မမက လှသွေးကြွယ်နေဆဲ။ မနက် လေးနာရီလောက်မှ လူလဲပမ်း လီးတွေအဖုတ်တွေလဲ ပမ်းလာကြပြီမို့ နားလိုက်ကြပြီး စောင်လေးခြုံကာ ဖက်အိပ်လိုက်ကြတယ်။ 

မနက် ကျုပ်အိပ်ယာနိုးတော့ မမသူဇာက အနားမှာ မရှိတော့ဘူး။ ဗိုက်ကလဲ ဆာနေတယ်။ ကျုပ်လဲ အိပ်ယာကနေ ထလိုက်ပြီး အတွင်းခံဘောင်းဘီလေး ကောက်စွပ်၊ အင်္ကျီလေးကောက်ဝတ်ကာ မီးဖိုခန်းဆီ သွားကြည့်လိုက်တော့ မမသူဇာက ညကဝတ်စုံနဲ့ပဲ မနက်စာ ပြင်နေတယ်။ ကျုပ်လဲ မမသူဇာဆီသွားပြီး အနောက်ကနေသူ့ခါးလေးကိုဖက်ထားလိုက်တယ်။

"မောင်... နိုးလာပြီ... ဗိုက်ဆာနေပြီမလား... သွား... မျက်နှာသစ်လိုက်... မျက်နှာသစ်ပြီးရင်... မနက်စာအတူစားရအောင်.... မ လဲ...ဗိုက်ဆာနေပြီ..."

"အွန်း...ချစ်တယ်ကွာ...ရွှတ်..."

မမသူဇာကို အနမ်းလေး တစ်ချက်ပေးပြီး အိတ်ထဲက ရင်အေးထည့်ပေးလိုက်တဲ့ သွားတိုက်ဆေးနဲ့ သွားပွတ်တံကိုယူပြီး ဘေစင်မှာပဲ မျက်နှာသစ်လိုက်တယ်။ သွားတိုက်နေရင်း မမသူဇာရဲ့ စိန်မှုန်လေးတွေ လက်လက်ထနေတဲ့ အနီရောင် ဝတ်စုံလေးနဲ့ လှပနေမှုကြီးကို ငမ်းနေမိတယ်။ လီးကတော့ တောင်နေတာပေါ့ဗျာ။ ညက ထမင်းမစားဘဲ အိပ်လိုက်ကြလို့ ဗိုက်ဆာနေလို့သာ စိတ်ထိန်းနေရတာ။ မမက သူ့ကို တနှာမျက်လုံးတွေနဲ့ ငမ်းနေတဲ့ ကျုပ်ကိုကြည့်ပြီး မျက်စောင်းထိုးတယ်။

ကျုပ် သွားတိုက် မျက်နှာသစ်ပြီးတော့ မမသူဇာ လဲမနက်စာပြင်ပြီးပြီ။ ပြီးတော့ နှစ်ယောက်အတူ မနက်စာ ထမင်း ကိုကြက်ဥလေးနဲ့ ကြော်ထားပြီး အသားဟင်းကျန်လေးကိုနွေးထားကာ ကော်ဖီတစ်ယောက်တစ်ခွက် ဖျော်ပေးထားတယ်။ နှစ်ယောက်သား ဗိုက်ဆာဆာနဲ့ မနက်စာလွေးလိုက်ကြတယ်။ စားပြီးတော့ ကော်ဖီသောက်ရင်း မမသူဇာရဲ့ ကိုယ်ကြပ် ဂါဝန်ရှည်အောက်က အဖုအဖောင်းတွေကို အရသာခံကြည်နေတယ်။ ဗိုက်ထဲမှာတော့ နေသာထိုင်သာရှိသွားပေမယ့် လီးကတော့ပိုပြီးနေသာထိုင်သာမရှိအောင်အတွင်းခံထဲမှာရုန်းကန်နေတယ်။

"မောင်နော်...မကိုစားမတတ်ဝါးမတတ်ကြည့်နေတာ...မ..ကျောချမ်းလာပြီ... ခစ်ခစ်..."

"စားမလို့ပဲကြည့်နေတာ... မက ဒီဝတ်စုံလေးနဲ့.. အရမ်းဆွဲဆောင်နေတော့... မောင်တော့ ခဏခဏ... လုပ်နေမိတော့မှာပဲ... ”

"ခစ်ခစ်...အာ့ဆိုလဲ...မောင်ခဏခဏလုပ်အောင်...တစ်နေ့လုံး...ဒါပဲဝတ်ထားတော့မှာ...ခစ်ခစ်..."

ပြီးတော့မမသူဇာကသူ့ကော်ဖီခွက်ကိုမြန်မြန်မော့သောက်လိုက်ပြီး

"မောင့်လီးကို...မ...အရင်စားမယ်...ခစ်ခစ်..."

ပြောရင်း ထလာပြီး ကော်ဖီထိုင်သောက်နေတဲ့ကျုပ်ကို နှုတ်ခမ်းလေးလာနမ်းပြီး ကျုပ်ပခုံးလေးကိုကိုင်ကာ ကိုယ်ကို သူ့ဘက်လှည့်စေတော့ ကျုပ်လဲ အလိုက်သိစွာ မမသူဇာဘက် လှည့်ထိုင်ပေးလိုက်တယ်။ နမ်းရင်းပဲ လက်တစ်ဖက်က ကျုပ်လီးကို အတွင်းခံဘောင်းဘီထဲအထိ နှိုက်ကာ ကိုင်ဆွနေပြီး နောက်တစ်ဖက်က ကျုပ်အတွင်းခံဘောင်းဘီကို အောက်ကို အနည်းငယ်ဆွဲဖယ်လိုက်တော့ ကျုပ်လီးက မမသူဇာလက်ထဲမှာ ကိုင်ဆွခံလျှက်ကနေပဲ အပြင်ကို အချောင်းလိုက်ကြီး ထွက်လာပြီပေါ့။မမသူဇာကကျုပ်ကိုနမ်းနေတာရပ်လိုက်ပြီး

"ခိခိ...အားရစရာကြီး...မနေနိုင်တော့ဘူး...မောင့်လီးကြီးကို...စားတော့မယ်..."

ပြောပြီး မမက ကျုပ်လီးကို ကုန်းစုပ်တော့တယ်။ ကျုပ်လဲ မမလီးစုပ်ပေးတာကို ဇိမ်ခံရင်း ကုန်းထားလို့ စွင့်ကားနေသော မမရဲ့ တင်ပါးကြီးတွေကို အနီရောင် အနီရောင် အရောင်တစ်လက်လက်နဲ့ ရွှဲအိနေတဲ့ အဝတ်ပေါ်ကနေ ဆုပ်နယ်ပေးနေမိတယ်။ တစ်ခါ မမရဲ့ ကြိုးတစ်ချောင်းခြင်းစီနဲ့ မနိုင်တနိုင်ထမ်းထားရတဲ့ မမရဲ့ ကိုယ်ကျပ်ဂါဝန်အောက်က နို့တွေကို သူ့ လည်ပင်းပေါက်ကနေလက်ထိုးသွင်းကာမမသူဇာရဲ့နို့တွေကိုဆုပ်နယ်ပေးနေလိုက်တယ်။

"ဟူး... မရယ်... မောင့်ကိုပြုစုတတ်လိုက်တာ... မိန်းမက… သိပ်အပြုအစု ကောင်းတာပဲ... ယောက်ျားက... မိန်းမကို...လိုးချင်ပြီ...မိန်းမရဲ့..."

ဒီတော့မှ မမက ကျုပ်လီးကိုပါးစပ်ထဲကထုပ်ကာ ခေါင်းမော့လာတော့ မမရဲ့နှုတ်ခမ်းလေးကို ဆွဲစုပ်ပစ်တယ်။ နမ်းနေရင်း မတ်တပ်ရပ်ကာ စားပွဲပေါ်က ပန်းကန်တွေကို လက်နဲ့ဖယ်လိုက်ပြီး မမသူဇာရဲ့ ကိုယ်လေးကို စားပွဲပေါ်တင်ပြီး သူ့ပေါင်နှစ်ချာင်းကိုမလိုက်တော့ မမသူဇာက စားပဲပေါ် လက်နောက်ပြန်ထာက်ပေးထားတယ်။ ပြီးတော့ မမစောက်ဖုတ်ကို လျာနဲ့ ကုန်းယက်ပစ်တယ်။ စောက်စိလေးကို လျာဖျားလေးနဲ့ကစားပေးပြီး စောက်ခေါင်းထဲကို လျာထိုးထည့်ပစ်တယ်။ မမသူဇာက ကျုပ်ပခုံးပေါ် ခြေထောက်တွေတင်ထားကာ လက်တစ်ဖက်က ကျုပ်ခေါင်းကို လက်လေးနဲ့ကိုင်ထားရင်း

 "အီး... မောင်ရယ်... မိန်းမစောက်ဖုတ်ကို... အရမ်းကြိုက်တာပဲလား... အူး.. ကောင်းတယ်ယောက်ျား... အင်း... ဟင်း.. အူး... စောက်ခေါင်းထဲက... မတရားယားနေပြီး.... မောင့်လီးကြီးထည့်လိုးပြီး... မောင့်မယားစောက်ပက်ကို... အယားဖြေပေးတော့ ကွာ..အင်း..ဟင်း..."

ကျုလဲ မမသူဇာ့စောက်ပက်ကို ယက်နေတာ ရပ်လိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ မမစောက်ပက်ထဲ လီးကိုထိုးထည့်လိုက်တယ်။ "ဒီလိုအယားဖြေပေးရမှာလား..မောင့်မယားလေးကို..."

"အင်း... တစ်ဆုံးထည့်ပြီး... ဆောင့်လိုးပေး.... အူး... ဟုတ်တယ်... အဲ့လိုဆောင့်လိုးပေး.... အင်း... ဟင်း.. ကောင်းလိုက်တာ မောင်ရယ်...မက...မောင့်မယားနော်...မစောက်ပက်မယားအောင်....မောင်လီးကြီးနဲ့...တာဝန်ယူရမှာ..."

"ယူတယ်ကွာ...မောင်မအားရင်လဲ...အိမ်ကိုလာခဲ့...မောင့်အခန်းထဲမှာ...လိုးပေးမယ်....

"ဟင့်...တကယ်ရီး...လာအလိုးခံရမှာလား..မျက်နှာပူစရာကြီး....အင်း...ဟင်း..."

"အင်း.. ရှီး…. တကယ်ပြောတာ... မလာအလိုးခံတော့... အေးရဲ့... မောင်နဲ့မလိုးတာကို... ချောင်းကြည့်ချင်တဲ့... ဆန္ဒ ပြည့်သွားတာပေါ့..."

"ပြီးရောကွာ.."

ကျုပ် မမသူဇာကို စားပွဲပေါ်မှာ တစ်ချီပြီးအောင်လိုးပေးလိုက်ပြီး အနမ်းလေးတွေပေးရင်း စားပွဲအောက်ကို ပွေ့ချလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ မမသူဇာကို တစ်ဖက်လှည့်တော့ မမသူဇာက အလိုက်သင့်လေး စားပွဲကိုလက်ထောက်ကာ ဖင်လေးကောက်ပြီး ကုန်းပေးတယ်။ ကျုပ်လဲ မမသူဇာရဲ့ ခါးလေးကိုကိုင်ပြီး နောက်ကနေ အားရပါးရကြုံးလိုးကာ မမသူဇာစောက်ပက်ထဲကို လီးရည်တွေပန်းထည့်ပြန်တယ်။ ပြီးတော့မှ မမက မီးဖိုထဲမှာ ပန်းကန်တွေသိမ်းဆည်းပြီး ချက်ပြုတ်နေတယ်။ 

ကျုပ်လဲ အပြင်က ပါတီလုပ်ထားတဲ့ပန်းကန်တွေကို သိမ်းပြီး ဘေစင်မှာဆေးကြောတော့ မမသူဇာက ယူပြီးသိမ်းတယ်။ ပြီးတော့ ဧည့်ခန်းမှာ ဖြန့်ကျဲထားတဲ့ ဖယာင်းတိုင်ထွန်းတဲ့ခွက်လေးတွေ၊ ဖယောင်းတိုင်ထွန်းတဲ့တိုင်ရယ် ဆင်ထားတဲ့မီးတွေရယ် အကုန်ဖြုတ်သိမ်းကာ အိတ်တစ်လုံးထဲ စုထည့်ပြီး စတိုထဲမှာ သွားသိမ်းတယ်။ ပြီးတော့ ဂစ်တာကို ကြိုးတွေပြန်လျော့ကာ မမတို့အခန်းမှာပြန်ချိတ်ထားလိုက်တယ်။ ပြီးတော့မှ မီးဖိုထဲမှာ ဟင်းချက်နေတဲ့ မမသူဇာဆီကို ပြန်သွားပြီး နောက်ကနေဖက်ထားပြီး မျက်နှာလေးကိုဆွဲလှည့်ကာ အနမ်းလေးတွေပေးကြတယ်။ 

နမ်းနေရင်း မမသူဇာရဲ့ နို့တွေကို သူ့အဝတ်ပေါ်ကနေနယ်ပေးပြီး နောက်တစ်ဖက်က ဂါဝန်အကွဲချောင်းကနေဝင်ကာ စောက်ပက်ကိုနှိုက်ဆွပေးတယ်။ မမသူဇာကလဲ အားကျမခံ ကျုပ်လီးကို အတွင်းခံဘောင်းဘီထဲ လက်နောက်ပြန်နှိုက်ကာ ဆွပေးတယ်။ ပြီးတော့ မမသူဇာကို ကုန်းခိုင်းပြီး လိုး၊ ပြီးတော့တစ်ခါ မျက်နှာချင်းဆိုင်ပြီး မမရဲ့ပေါင်တစ်ချောင်းကိုမပြီး မတ်တပ်လိုးတယ်။ 

မမစောက်ပက်ထဲ လရည် နောက်တစ်ကြိမ်ထည့်ရပြန်တာပေါ့။ ပြီးတော့ ထမင်းအတူစားကြ။ စားပြီးတော့ ထမင်းလုံးစီရင် ဧည့်ခန်းကြမ်းပြင်မှာ ကျုပ်တမင်မသိမ်းဘဲ ချန်ထားခဲ့တဲ့ မင်္ဂလာဦးအိပ်ယာလေးပေါ် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဖက်ကာလှဲရင်း စကားလေးပြော အနမ်းလေးတွေပေးနေကြ။ နောက်ကျ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အဖုတ်တွေ လီးတွေ ကိုင်ကြ နှိုက်ကြပြီး ဆွကြပြန်ရော။ ဗိုက်တင်းနေတော့ တစာင်းလေးအတိုင်းပဲ မမသူဇာကကျုပ်ပေါင်အရင်းထိ သူ့ခြေထောက်ကိုခွတော့ ကျုပ်လဲ သူ့စောက်ပက်ထဲ လီးကိုထိုးထည့်ထားလိုက်တယ်။ အဆုံးထိတော့မဝင်ပါဘူး။ တစ်ဝက်လောက်ပဲ ဝင်တာ။ မနေနိုင်လို့သာ ထည့်ထားတာ လူတွေက မလှုပ်ချင်ဘူး။ 

စကားလေးပြောရင်း တစ်ချက်တစ်ချက် ကျုပ်ကဆောင်လိုးလိုက် မမကဆောင့်လိုးလိုက်နဲ့ မနေနိုင်တဲ့အဆုံး မမက ကျုပ်အပေါ်တက်ခွပြီး ဆောင့်လိုးတယ်။ မမပြီးသွားတော့ ကျုပ်လဲ မမသူဇာအပေါ် တက်ခွပြီး ဆောင့်လိုးတယ်။ ပြီးတော့ မောမောနဲ့ နှစ်ယောက်သား ဖက်အိပ်လိုက်ကြတယ်။ မမသူဇာက ကျုပ်လီးကို ထစုပ်နေတော့မှ ကျုပ်တရေးနိုးလာတယ်။ လီးကိုကုန်းစုပ်နေတဲ့ မမသူဇာ့ဖင်ကို ကျုပ်မျက်နှာပေါ်ဆွဲယူပြီး သူ့စောက်ပက်ကို ပြန်ယက်ပေးလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ မမသူဇာကို လေးဘက်ထောက်ခိုင်းပြီး အနောက်ကနေ မုဆိုးဒူးထောက်ထိုင်ကာ လိုးပေးလိုက်တယ်။ 

ပြီးတော့ မမသူဇာကို ပက်လက်လှန်ခိုင်းပြီး သူပေါင်တွေကိုဖိထားကာကော့တက်လာတဲ့ မမသူဇာရဲ့ အဖုတ်ကို ဆောင့်ကျောင့်ထိုင်ကာ ကိုဖိထောင်းတယ်။ နောက်တစ်ကြိမ် မမသူဇာ အဖုတ်ထဲကို လရည်တွေ ပန်းထည့်မိပြန်ပြီလေ။ ပြီးတော့မှာ ခေါင်းအုံးတွေ စောင်တွေနဲ့ အခင်းကိုသိမ်းပြီး ရေအတူချိုးဖို့ မမသူဇာအခန်းထဲကို တက်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ မမသူဇာနဲ့ ရေအတူချိုးရင်း တစ်ချီထပ်ဆွဲပြန်တယ်။ မမသူဇာ နဲ့ ကျုပ် အဝတ်အစားတွေ လဲလိုက်ကြတယ်။ မမသူဇာက ကျုပ်အဝတ်တွေကို ခေါက်ကာ အိတ်ထဲထည့်နေတယ်။ ကျုပ်က အဝတ်တွေခေါက်သိမ်းပေးနေတဲ့မမသူဇာဘေးမှာထိုင်ပြီးခါးလေးကိုဖက်ထားရင်း

"မ...မောင်နဲ့အိမ်လိုက်ခဲ့နော်..."

"အာ...မလိုက်ချင်ပါဘူးမောင်ရာ...ညီမလေးရင်အေးကို...မျက်နှာပူတယ်..."

"ပူစရာမလိုပါဘူး...မောင်က...မကိုလဲအရမ်းချစ်သလို...အေးကိုလဲချစ်တယ်...မောင့်ချစ်တဲ့ဒီမယားနှစ်ယောက်ကိုလဲ...ချစ်ချစ်ခင်ခင်နေစေချင်တယ်...မနဲ့အေးနဲ့..အခုလိုကိစ္စတွေဖြစ်ပြီးနောက်...အရင်လို...ချစ်ချစ်ခင်ခင်...စကားတွေပြောကြစေချင်တာ..."

"ညီမလေးရင်အေးကို... မမက… ချစ်ပါတယ်... ဒါပေမယ့်... မောင်နဲ့မ... အခုလိုဖြစ်တာ... သူကသိနေတော့... သူနဲ့တွေ့ရမှာ...ရှက်တယ်မောင်ရယ်...”

"ရှက်မနေပါနဲ့.. မရယ်.... လိုက်ခဲ့လိုက်.. အေးက. မကိုဘယ်လိုသဘောထားလဲ... သိရတာပေါ့... မောင်က... ဒီ မယား နှစ်ယောက်လုံးကိုတောင်...တစ်အိပ်ယာထဲမှာ...အတူတူချစ်ပစ်ချင်တာ...လိုက်ခဲ့ပါ...မရယ်...နော်လို့...”

"ပြီးရောကွာ...ရှက်ပါတယ်ဆိုမှ...အရမ်းဆိုတာပဲ..."

"ဟီးဟီး... ချစ်လို့ပါမရယ်... ကားနဲ့သွားမယ်လေ.. မေမေနဲ့သားလေးကို ခေါ်ပြီး ပြန်လိုက်ပို့ပေးမယ်... အိမ်ပြန်ရောက်ရင်...ခဏရှောင်ပေးအုံး....မေမေ့ကို...တစ်မောလောက်ချစ်ပေးလိုက်အုံးမယ်..."

"အင်းပါ...ကဲသွားစို့..."

ကျုပ်က ကားပေါ်တက်ပြီး စက်နှိုးတော့ မမကခြံတံခါးဖွင့်ပေးတယ်။ ကျုပ်ကားကို ခြံအပြင်ထိမောင်းထွက်ကာ မမခြံတံခါးသော့ခတ်တာစောင့်ပြီး မမကားပေါ်တက်ကာ တံခါးပိတ်တော့မှ ကျုပ်လဲ ကားကို အိမ်သို့ပြန်မောင်းခဲ့တော့တယ်။ ကျုပ်ရဲ့ ချစ်ဇနီးလေးရင်အေးနဲ့ မမသူဇာတို့ အခုလိုကျုပ်နဲ့မမ ချစ်သူလင်မယား ဖြစ်ပြီးကာမှ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွေ့ကြရင် ကျုပ်ဇနီးလေး ရင်အေး အူတိုနေမှာလား။ ဒါမှမဟုတ် ဖော်ဖော်ရွေရွေဆက်ဆံပြီး ပိုပြီးချစ်ခင်သွားကြမှာလားဆိုတာတွေးနေမိတယ်။အရာရာအဆင်ပြေပါစေ။

ကျုပ်တို့အိမ်ရှေ့ရောက်လို့ ဟွန်းတီးလိုက်တော့ ကျုပ်ရဲ့ချစ်ဇနီးလေးရင်အေး ခြံတံခါးလေးဖွင့်ပေးတယ်။ ကျုပ်က ကားပေါ်က မဆင်းသေးဘဲ ကားကို ရပ်ထားရင်း ကားတံခါးဖွင့်ပြီး ရင်အေးကို လက်ပြကာ လှမ်းခေါ်လိုက်တယ်။ ဇနီးလေး ရင်အေးက ကားဆီ လျှောက်လာရင်း ဖွင့်ထားတဲ့တံခါးအနားရောက်လာတော့ ချစ်ဇနီးလေးရင်အေးရဲ့ လက်ကို ဆွဲကာ ဖွင့်ထားတဲ့ တံခါးအဝဆီခေါ်လိုက်တယ်။ပြီးတော့ရင်အေးရဲ့ကိုယ်လေးကိုဖက်ပြီးပါးလေးတွေကိုမွှေးမွှေးပေးလိုက်တယ်။

"ခစ်ခစ်...ဘာလို့ခေါ်တာလဲ...ကို"

"ကို့ရဲ့...ချစ်သူအသစ်လေးပါလာလို့...အေးကိုပြတာ...အေးအူမတိုရဘူးနော်..."

"မတိုပါဘူးကိုရယ်...အေးက…တွေးပြီးတောင်...ဝမ်းသာနေတာ..ချစ်လို့ရော...ဝခဲ့ရဲ့လား..."

"ချစ်လို့က...ဝတယ်မှမရှိဘဲအေးရ...အေးကိုလဲချစ်လို့မဝဘူး...မမကိုလဲချစ်လို့မဝဘူး....

"အိုး...မောင်လေးကလဲကွာ...မမရှက်လိုက်တာ..."

"မရှက်ပါနဲ့မမရယ်... မမတို့ကို... အဆင်ပြေအောင်လုပ်ပေးနိုင်လို့... အေးက... ဝမ်းသာနေတာ… ဘာမှမျက်နှာပူမနေနဲ့... မမ… ကိုနဲ့ကြိုက်တဲ့အချိန်ချစ်လို့ရတယ်... ကိုအလုပ်မအားလို့... မမဆီ မလာဖြစ်ရင်လဲ... အိမ်ကိုညလာအိပ်... အေးစီစဉ်ပေးမယ်...ညီမလေးတို့နဲ့...အတူတူအိပ်ချင်လဲရတယ်...ခစ်ခစ်.."

"ကြားတယ်နော်...မ... အိမ်မှာတုန်းက...မောင်ဆိုပြီး...အခုမှ...ဘာမောင်လေးလဲ...ဟွန်း...မ...နော်..."

"ကြည့်... ရှက်ပါတယ်ဆိုမှ... အရမ်းဆိုးတာပဲ... မောင်ရာ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ညီမလေးကို… ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... မမက... မောင့်ဆီကအချစ်တွေကို.. နှစ်တွေအကြာကြီး... မျှော်လင့်ခဲ့ရတာ… ညီမလေးကျေးဇူးကြောင့်သာ... ချစ်ခွင့်ရခဲ့တာ... မမ... တကယ်ကို...ကျေးဇူးတင်တယ်သိလား..."

ကျုပ်ဇနီးလေး ရင်အေးက ကားရှေ့ကနေပတ်ကာ မမဆီကိုသွားပြီး ကားတံခါးကိုဖွင့်ကာ မမလက်ကိုဆွဲပြီး ကားပေါ်ကဆင်းစေတယ်။ မမက အောက်ကိုရောက်သွားတော့ မမရဲ့ကိုယ်လေးကို ပွေ့ဖက်လိုက်တော့ မမကလဲ ကျုပ်ဇနီးလေးကို ပြန်ဖက်ထားတယ်။

"မမ… အေးကလေ. မမကိုရော.. မူယာ့ကိုပါ... ကိုယ့်ညီအစ်မအရင်းတွေလိုပဲ... သဘောထားတာ... အေး မှာ... မောင်နှမ အရင်းအချာ... မရှိပါဘူး.. မမက..အေး အပေါ်... အမြဲတမ်း... ဖေးဖေးမမနဲ့... နွေးနွေးထွေးထွေးဆက်ဆံပေးတယ်... မမကို... အေးက.. အရင်ကတည်းက… အစ်မလိုချစ်ပြီးသား... အခုတော့... တစ်လင်ထဲမယားတွေဖြစ်သွားပြီ... မမကို... အေး အူမတိုပါဘူး...မမ...စိတ်ထဲမှာ...ရှက်မနေနဲ့တော့နော်...မမ..."

"ချစ်လိုက်တာ... ညီမလေးရယ်.. ညီမလေးက အခုလိုပြောတော့... မမ စိတ်ထဲမှာလဲ... ပေါ့သွားတာပဲ... ရွှတ်... ရွှတ်.." မမက ကျုပ်ရဲ့ဇနီးအေးကို ပါးလေးတွေကို အနမ်းလေးတွေးပေးတော့ ရင်အေးကလဲ မမကို အနမ်းလေးတွေပေးရင်း တခစ်ခစ်နဲ့ရယ်နေကြတယ်။ ကျုပ်လဲ ရင်ထဲမှာကြည်နူးမိတယ်။ ဒီလိုမှ အဆင်ပြေပါ့မလားလို့တွေးပူနေခဲ့တာ ချစ်ရတဲ့ အိမ်သူ ဇနီးလေး အေးရဲ့ နားလည်ပေးမှုကို ကျေးဇူးတင်မဆုံးတော့။ ညကျရင်တော့ မမနဲ့ဇတ်လမ်းလေးတွေ ပြောပြရင်း အားရပါးရ ချစ်ပေးလိုက်အုံးမယ်လို့တွေးမိတယ်။

"ဟိုချစ်မယားလေးနှစ်ယောက်...လာတော့...အိမ်ထဲဝင်ကြစို့..."

"အင်း...လာပြီကိုရေ...လာ...မမ..."

ရင်အေးက မမသူဇာရဲ့ လက်လေးဆွဲပြီးခေါ်လာတော့ ကျုပ်က သူတို့နှစ်ယောက်ကြားဖြတ်ဝင်ကာ သူတို့ပခုံးလေးတွေဖက်ရင်း အိမ်ထဲဝင်ခဲ့လိုက်တော့တယ်။ အိမ်ထဲရောက်တော့ မမက ရင်းအေးရဲ့အဖေကို နှုတ်ဆက်ပြီးမှ မေမေနဲ့ သားလေးကိုခေါ်ကာ ကားဆီပြန်လာကြတယ်။ ကျုပ်က ခဏနေခဲ့ပြီး ချစ်ဇနီးလေးအေးရဲ့ နားနားလေးကပ်ပြီး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်တယ်။

"အေး...ကို...မေမေ့ကိုနည်းနည်းချစ်ပေးပြီးမှ...ပြန်လာခဲ့မယ်နော်...

ချစ်ဇနီးလေးရင်အေးကပြုံးစစနဲ့ခေါင်းညှိတ်ပြတယ်။

"အေး...ကိုခဏနေပြန်လာခဲ့မယ်...ထမင်းစားစောင့်နေနော်..."

"အင်းပါကိုရဲ့...ကားကိုဂရုစိုက်မောင်းအုံး... အပြန်လဲ...သိပ်မမှောင်စေနဲ့အုံး..."

"အင်း...အာဘွား...ဖေဖေ့မွှေးလွန်းလေး..."

သမီးလေးရဲ့ပါးကို မွှေးမွှေးပေးပြီးမှ ကျုပ်လဲ ကားဆီထွက်လာလိုက်တယ်။ ဒီလိုနဲ့ မေမေတို့အိမ်ဆီ ပြန်ရောက်ကြတယ်။ အိမ်ကိုရောက်တော့မမကိုမျက်စပစ်ပြီးအချက်ပြတော့မမက

"သားလေး...ရေချိုးပြီးပြီလား...ထမင်းရောစားပြီးပြီလား..."

"ပြီးပြီမေမေ... တီတီအေးက… သားကို.. ရေလဲချိုးပေးတယ်... ထမင်းလဲကျွေးတယ်... မုန့်တွေလဲအများကြီးကျွေးတယ်... မမနဲ့ကစားရတာ...ပျော်ဖို့ကောင်းတယ်..."

"အင်း...ဒါဆို...မေမေနဲ့...ကာတွန်း ကားကြည့်ရအောင်..."

မမက သူ့သားကို ကာတွန်းကားဖွင့်ပြပြီး ဧည့်ခန်းမှာထိုင်နေတော့ ကျုပ်က မေမေ့လက်ဆွဲကာ ခေါ်ထုတ်လာတယ်။ 

"အိုး...ဟိုမှာ...သမီးကြီးရှိနေတယ်လေ..."

"လာပါမေမေရာ...သူ့သားနဲ့အတူ...တီဗီကြည့်နေတာ...မသိပါဘူး..."

မေမေ့ခါးကို အတင်းဖက်ပြီး သူ့အခန်းထဲခေါ်သွားတော့ မေမေ ရန်းရင်းကန်ရင်းပဲ ပါလာတယ်။ အခန်းထဲရောက်တော့ "အရမ်းဆိုးတာပဲ...ချစ်သူသားလေးရာ...မိသွားရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..."

"မိသွားတော့... ခိုးမချစ်ရတော့ဘူးပေါ့... လာပါ မေမေရာ... သားမေမေ့ကို... လိုးချင်နေပြီ... ဒီမှာလဲကြည့်အုံး..." 

ကျုပ် ဘောင်းဘီရော အတွင်းခံပါ ချွတ်ချတော့ မေမေ့ကိုလိုးချင်လို့ တောင်နေတဲ့ ကျုပ်လီးက မတ်နေတာပဲ။ 

"ဟင့်... မေမေက.. သားလီးမြင်ရင်... မနေနိုင်မှန်းသိရက်နဲ့.. သူ့လီးကိုပြတယ်... တောင်နေတာပဲကွာ.. ဒီလီးကြီးက…. မေမေ့ကိုလိုးချင်နေတာလား..."

မေမေက ကျုပ်လီးကိုငုံ့ကြည့်ပြီး ဆုပ်ကိုင်ကာပြောနေတာ။ ကျုပ်လဲ မေမေ့ထမိန်ခေါက်ကြားထဲ လက်ဝင်ကာ မေမေ့စောက်ပကကိုနှိုက်လိုက်ပြီး

"အင်း.. ဟောဒီ... ကိုယ့်ကိုမွေးထုတ်ထားတဲ့...ကိုယ့်အမေ စောက်ပက်ကြီးကို... သားရဲ့လီးနဲ့... ပြန်လိုးချင်တာ...”

"ဟင့်...ပြီးရောကွာ..သားလီးကြီးမစုပ်ရတာကြာပြီ....မေမေစုပ်အုံးမယ်..." 

ဟုတ်တော့လဲ ဟုတ်ပါတယ်။ ကျုပ် မေမေနဲ့လိုးဖြစ်ပြီးနောက် မမဆီ စိတ်ပြန်လည်လာလို့ ရှောင်ချင်တာနဲ့ မေမေ့ကိုပါ..မလိုးဖြစ်ခဲ့ပါ။

   

~~~~~~~~~~~~

အခန်း(၆) ညီမလေးရင်ထဲက လျှို့ဝှက်ချက် 

နောက်ရက်ကစလို့ ကျုပ်ရက်နေ့ရက်တွေဟာ စတင်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။ မေမေနဲ့ မမရှိရာအိမ်ကို တစ်ပတ်မှာ ၃ရက် ၄ရက်ရောက်တယ်။ အလုပ်ကအပြန် ရေမိုးချိုးပြီး မိန်းမကိုအသိပေးကာ ဆိုင်ကယ်နဲ့ လစ်တာပေါ့။ ထမင်းလဲ မမတို့နဲ့ နည်းနည်းစားပြီး ထမင်းလက်ဆုံးစားဖို့ စောင့်နေတဲ့ ရင်အေးအတွက်လဲ အတူစားဖို့ ချန်ရသေးတာကိုး။ လိုးတာတော့ မမနဲ့ မေမေ့ကို အဆင်ပြေသလို လိုးပေးရတာပေါ့။ မေမေနဲ့က အကြိမ်ရေများပြီး၊ မမနဲ့က ပိုပြီးကြာကြာလိုးတယ်။ 

ရုံးဖွင့်ရက်တွေမှာ အဲ့လို ၂ရက် ၃ရက်သွားပြီး ရုံးပိတ်ရက် ၂ရက်မှာ တစ်ရက်ကို မေမေတို့အိမ်မှာ တစ်နေ့လုံးနေပြီး အလှည့်နဲ့လိုးပေးတယ်။ ညကိုတော့ ရင်အေးနဲ့ပဲ ပြန်အိပ်ပါတယ်။ ကျန်တဲ့တစ်ရက်ကိုတော့ အိမ်မှာပဲနေပြီး မိန်းမနဲ့ သမီးလေးကို အချိန်ပေးတယ်။ ဒီလိုနဲ့နေလာရင်း ဒီတစ်ပတ်မှာ ကြားရက် ရုံးပိတ်ရက် ရှိလာတော့ ညီမလေးမူယာဆီသွားဖို့ စိတ်ကူးတဲ့အကြောင်း ရင်အေးနဲ့ တိုင်ပင်ဖြစ်တယ်။ ကျုပ်ဇနီးရင်အေးက သူလဲလိုက်ခဲ့မယ်လို့ဆိုတယ်။ ညီမလေးယောက်ျား ဟိုကောင်က ရိုင်းလို့ ကျုပ်စိတ်မထိန်းနိုင်မှာစိုးလို့ ရင်အေးလိုက်လာတာမှန်း ကျုပ်သိပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ မမနဲ့ မေမေကို အကျိုးအကြောင်း အကူအညီတောင်းတော့ အဲ့နေ့ မိသားစုသုံးယောက်လုံး အိမ်စောင့်ရင်းလာနေပေးမယ်တဲ့။ 

မမက သူလဲ လိုက်ခဲ့ချင်တယ် ပြောတော့ ညီမလေးမူယာနဲ့ မမသူဇာက သိပ်အစေးမကပ်ကြသူတွေမို့ ကျုပ်ပဲ အရင်သွားပြီး အခြေအနေ ကြည့်အုံးမယ်ဟု ဆိုကာ နေခဲ့ခိုင်းလိုက်သည်။ အဲ့နေ့ရောက်တော့ ကျုပ်လဲ မနက်စောစောပဲ မနက်စာစားပြီး အိမ်ကဆိုင်ကယ်နဲ့ မမတို့အိမ်ကို သွားကာ အိမ်ကကားနဲ့ပဲ မေမေနဲ့မမတို့သားအမိကို အိမ်ကိုခေါ်ခဲ့လိုက်သည်။ ပြီးတော့ ကျုပ်နဲ့ရင်အေး ကားနဲ့ပဲ ညီမလေးမူယာတို့အိမ်ကို သွားကြတယ်။ 

မူယာ့ကိုလဲ လာမယ့်အကြောင်း ကြိုဖုန်းဆက်ထားပါတယ်။ မူယာက ကျုပ်တို့ လင်မယားလာမယ်ဆိုလို့ ဝမ်းသာနေရှာတာ။ ကျုပ်တို့လဲ မူယာပြောတဲ့လိပ်စာအတိုင်း ကားမောင်းသွားလိုက်ရင်း အိမ်ကိုရောက်တော့ မူယာက ခြံတံခါးလာဖွင့်ပေးတယ်။ ခြံဝန်းကျယ်ထဲမှာ လုံးချင်းတစ်ထပ်တိုက်လေး။ ရေကူးကန်တွေ၊ ပန်းခြံတွေနဲ့။ အိမ်ရှေ့မှာ ပြိုင်ကားတစ်စီးရပ်ထားသည်။ ကျုပ်တို့လင်မယားလဲ တံခါးပိတ်ပြီးပြန်လာတဲ့ မူယာ့ကိုစောင့်နေ လိုက်တယ်။ မူယာ့မျက်နှာက ပြုံးရွှင်နေသည်။ ပြီးတော့ ကျုပ်လက်မောင်းကိုဖက်ကာ ကျုပ်တို့လင်မယားကို အိမ်ထဲခေါ်သည်။ ကျုပ်တို့ကို ဧည့်ခန်းမှာ ထိုင်စေပြီး ကျုပ်တို့သောက်ဖို့ အအေးနှစ်ခွက်ချပေးသည်။ ပြီးမှ ကျုပ်ဘေးမှာ မူယာကဝင်ထိုင်ပြီးကျုပ်လက်မောင်းကိုဖက်ထားတယ်။ 

"ကိုကိုရယ်... ကိုကိုနဲ့မမလာတာ… မူယာသိပ်ဝမ်းသာတာပဲ… ကိုကိုက… မူယာ့မျက်နှာကို.. ဒီတစ်သက်မကြည့်ချင်တော့ဘူး... ထင်နေတာ..."

"မဟုတ်တာကွာ...မူယာက..ကိုကို့ညီမလေးပဲဟာ...မမြင်ချင်ပဲနေပါ့မလား..."

"ဟုတ်တယ်မူယာရဲ့... မူယာ့အစ်ကိုက.. စိတ်ဆိုးတုန်းခဏပါ... အမှန်ကစိတ်ဆိုးတာထက်... မူယာ့ကို.. နှမြောနေတာ... အိမ်မှာလဲ...မူယာ့ကို...သတိရတဲ့အကြောင်း...မကြာခဏပြောတယ်..."

"ဟင့်...ကိုကိုရာ..မူယာ...ကိုကို့စကားကို…နားမထောင်ခဲ့မိတာပါ..."

ပြောနေရင်းမူယာမျက်ရည်ကျလာသည်။

"ဝမ်းနည်းမနေပါနဲ့... မူယာရယ်... ဒီလောက်ချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့... မျက်နှာလေးက… ငိုနေတော့.. မလှတော့ဘူး... တိတ်တော့နော်... လာ... ပြုံးပြ.. ကိုကိုက… မူယာ့ပြုံးပျော်နေတာပဲ.. မြင်ချင်တာ... မူယာ့အပြုံးလေးက… သိပ်ချစ်ဖို့ကောင်းတာ..."

ကျုပ် မူယာ့ရဲ့မျက်ရည်တွေ သုတ်ပေးလိုက်တော့ မူယာက ပြုံးလာတယ်။ ကျုပ်လက်မောင်းကို ဖက်ထားတာကလဲ လုံးဝမလွှတ်တော့ဘူး။

"ခစ်ခစ်...အာ့လို...မူယာဆိုးသမျှသည်းခံပြီး...မူယာ့ကိုအလိုလိုက်လို့...ကိုကို့ကို...ပိုချစ်တာ..." "ဒါနဲ့...မူယာ့အိမ်ထောင်ရေးရော...အဆင်ပြေရဲ့လား...ဒါနဲ့ဟိုတစ်ယောက်ရော..."

“ဒီမှာပါ...ယောက်ဖကြီး...ရောက်နေတာမသိလိုက်လို့...မကြိုလိုက်မိဘူး..ဆောရီးပါ...အဟစ်ဟစ်..."

အခန်းထဲက ထွက်လာရင်း ပြောတဲ့ စကားသံကိုက ပြောင်နေသလိုလို ဖြစ်လာတဲ့ဒေါသကို ကိုယ့်ညီမမျက်နှာနဲ့ မျိုချထား ရတယ်။

“ဝေယံရေ သွားစို့”

ဒီကောင်ထွက်လာတဲ့အခန်းထဲက မိန်းကလေးသံ ကြားလိုက်ရတယ်။ ခဏနေတော့ အဲ့အခန်းထဲကပဲ ကောင်မလေး ငယ်ငယ်လေးတစ်ယောက်ထွက်လာတယ်။

"ဪ...ဧည့်သည်တွေရှိနေတာပဲ...လာ..သွားရအောင်..."

"အင်း...သဲ...ဪ...မိတ်ဆက်ပေးရအုံးမယ်...ဒါက...ကျုပ်ချစ်သူချိုသဲတဲ့..."

ပြောပြီး ပြုံးစိစိနဲ့ လက်ချင်းချိတ်ပြီး ထွက်သွားတယ်။ ကျုပ် ထမယ်လုပ်နေတာကို မူယာနဲ့ ရင်အေးက ကျုပ်လက်ကို အတင်းဖက်ပြီးဆွဲထားကြတယ်။ကျုပ်မှာဒေါသတွေအလိပ်လိုက်ထွက်နေမိတယ်။

"မူယာ…နင့်ယောက်ျား...သူများနဲ့ဒီလိုဖြစ်နေတာကို...နင်ဘာမှမပြောဘူးလား...”

"ထားလိုက်ပါကိုကိုရာ... သူ့ဟာသူ... ဘယ်မိန်းမနဲ့အိပ်အိပ်... စိတ်ကိုမဝင်စားဘူး.....အတင်းခိုးပြေးပြီးလက်ထပ်လို့သာ..သူ့မိန်းမအမည်ခံထားတာ... ကိုယ့်ယောက်ျားလို့လဲ... မသတ်မှတ်. ထားဘူး”

"မူယာရယ်... လက်မထပ်ခင်က… ပြောရောပေါ့... မူယာ့ကိုဒီလိုအနိုင်ကျင့်တာ.. အဲ့ကောင်ကို… ထောင်ထဲပို့လိုက်လို့ရတယ်... သိလား..."

"ဟင့်... ကိုကိုရယ်... မူယာက အိမ်ကိုဒုက္ခပေးတာများခဲ့ပါပြီ... ကျောင်းမှာလဲ နာမည်ဆိုးနဲ့ကျော်ကြားခဲ့သူပါ... သူကလဲ မူယာ့ အရင်ရည်းစားဟောင်းမှန်း... လူတိုင်းသိနေတဲ့ဟာ... အဲ့အချိန်မှာ... မတရားသဖြင့်... ခိုးပြေးတာပါဆိုရင်... မူယာက. ငွေညှစ်ချင်လို့… ဂွင်ဆင်တယ်ဆိုပြီး... မူယာ့ကိုတင်မက… တစ်မိသားစုလုံး... ဝိုင်းပြီး... မေးငေါ့ကြမှာ... ကိုကိုရ… အီး... ဟီး...”

မူယာ ကျုပ်ကို တင်းတင်းဖက်ပြီး ရင်ခွင်ထဲ ခေါင်းခွေ့ကာ ငိုလေပြီ။ ကျုပ်လဲ ကိုယ့်ညီမလေး မတရားအညွန့်ချိုးခံရတာ သိတော့ရင်ထဲမချိ။ညီမလေးမူယာ့ကိုတင်းတင်းဖက်ထားပြီးကျုပ်ပါမျက်ရည်ကျရပြီ။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်...ကိုကိုက..မူယာ့အရှေ့ကရပ်တည်ပေးမှာ...မသိလို့လား...မူယာရယ်...ညီမလေးရယ်..."

"အီး... မူယာသိပါတယ်... ကိုကိုရယ်.. မူယာက… ကိုကို့ကို... သူများတွေမေးငေါ့မှာ... မခံချင်တာ... ညီမလေးကရော… အပျိုပြန်ဖြစ်မှာတဲ့လား..."

"မူယာရယ်... ရူးလိုက် မိုက်လိုက်တဲ့... ညီမလေးရယ်... ဆိုးလိုက်တာကွာ... ကိုကို့ရဲ့မူယာလေးက… ဆိုးလိုက်တာကွာ... "

ပြောရင်းညီမလေးရဲ့ငယ်ထိပ်လေးကိုငုံ့ငုံ့ပြီးနမ်းမိတယ်။

"အီးဟီး...ဟုတ်ပါတယ်...ကိုကိုရယ်...မူယာကအရမ်းဆိုးလို့..မုန်းမသွားပါနဲ့နော်...အီး..ဟီး.."

"မုန်းစရာလား... မူယာရယ်... အရင်ကိုကို့ကို... ကလန်ကဆန် လုပ်တုန်းကတောင်… ကိုကိုက… မူယာ့ကို ချစ်လို့ ချော့မော့ပြောခဲ့တာ...အခုလို...ကိုကို့ဘက်တွေးပေးတဲ့...မူယာ့ကို...ပိုတောင်ချစ်သေးတယ်...သိလား..”

ကျုပ် မူယာ့ကို တင်းတင်းဖက်ကာ ငယ်ထိပ်လေးကို ငုံ့ငုံ့ပြီးနမ်းရင်း မောင်နှမနှစ်ယောက် ဖက်ငိုမိကြတယ်။ ခဏနေတော့ ဖက်ထားတာကိုဖြည်ပြီး မူယာ့ကိုယ်လေးကိုဆွဲထူကာ သူ့မျက်နှာက မျက်ရည်လေးတွေ သုတ်ပေးလိုက်တော့ မူယာကလဲ ကျုပ်မျက်ရည်တွေကိုပြန်သုတ်ပေးရှာတယ်။

"အခုဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ.. မူယာ.. အရင်က… ကိုကိုမသိခဲ့လို့… မူယာ့ကို… သူနဲ့ထားတာ... အခုတော့.. ကိုကို.. မူယာ့ကို. ဒီမှာမထားခဲ့နိုင်တော့ဘူး... ကိုကိုနဲ့ပြန်လိုက်ခဲ့ကွာ.. အိမ်မှာ... မေမေနဲ့မမလဲရှိတယ်.. ကိုကို မူယာ့ ဘက်ကနေ. ရှင်းပြပေးမယ်...နော်...ညီမလေး..."

"ကိုကိုရာ. ကိုကို.. မူယာ့ကို... ဒီလိုဂရုစိုက်မှန်းမသိခဲ့ဘူး... ဒါပေမယ့်.. မေမေနဲ့မမကို.. မပြောပြချင်ဘူး... သူတို့က. တဗျစ်တောက်တောက်နဲ့... မပြီးတော့ဘူး... ပြီးတော့.... ဟိုလူနဲ့စာရင်းရှင်းပြီး... ကွာရှင်းဖို့ပြောပြီးမှ... လိုက်ချင်တာ... ”

"မူယာရယ်...မေမေနဲ့မမကလဲ..မူယာ့ကိုချစ်ပါတယ်...မမဆို...အခုတောင် ညီမလေး...အခြေအနေက..ဘာမှန်းမသိလို့...မခေါ်လာခဲ့တာ..လိုက်ခဲ့ချင်တယ်ပြောနေတာ.. ကိုကိုက.”

"မူယာပြောတာလဲ...မှန်ပါတယ်...ဒီလိုလုပ်ပါလား...မူယာကွာရှင်းဖို့ကိစ္စပြီးရင်...မမတို့အိမ်မှာလာနေလေ..." 

"ဟင်...တကယ်လာနေရမှာလား..."

“အင်းပေါ့”

"မူယာနေမယ်ဆို...ကိုကိုက..မေမေနဲ့မမကို...ပြောပေးမယ်..." 

"အင်းပါ...မူယာစဉ်းစားပါအုံးမယ်..."

"ကဲ...အဲ့ဒါဆို...ကိုကိုတို့လဲပြန်မယ်.."

ပြောရင်း မတ်တတ်ထရပ်လိုက်တယ်။ မူယာကကျုပ်နဲ့လိုက်ထရင်း ကျုပ်လက်မောင်းကို ဖက်ထားတယ်။ ရင်အေးလဲ ထရပ်တယ်။

"ပြန်တော့မလို့လား..."

"ကိုကိုက..မူယာရှိလို့သာ..လာခဲ့တာ...ဒီအိမ်မှာ...ကြာကြာမနေချင်ဘူး...မူယာရယ်..."

"ကိုရယ်.. မူယာက… သူ့အစ်ကို ကို... အရမ်းသတိရနေတာ.. ကို့ညီမလေးကို... ဖက်ပြီး... မွှေးမွှေးပေးလိုက်ပါအုံး... မူယာ အားရှိသွားအောင်..ဒီမှာ...အေးတို့သုံးယောက်ပဲရှိတဲ့ဟာ..."

ဇနီးလေး ရင်အေးက ပြောလာတော့ ကျုပ်လဲ မူယာ့ကို အားပေးတဲ့အနမ်းလေးတွေပေးဖို့ မူယာ့ကိုယ်လေးကို ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်းပြီး တင်းတင်းလေးဖက်ထားပေးတော့ မူယာနဲ့ ကျုပ် လည်ချင်းယှက်ပုံစံ။ မူယာနဲ့ကျုပ် သူအရွယ်ရောက်ပြီးနောက်ပိုင်း ဒီလိုမျိုး မဖက်ဖူးပါ တခါတလေ ပခုံးဖက် ငယ်ထိပ်လေးကိုနမ်းတာလောက်ပဲ ရှိခဲ့သည်။ မူယာက ရင်အေးအရှေ့မှာမို့ထင်တယ် ကျုပ်ကိုပြန်မဖက်ဘူး။

"မူယာရယ်... မမကိုအားမနာနဲ့.. မူယာ... ကို့ကိုဘယ်လောက် သတိရနေလဲ... မမသိတယ်... မူယာ့အစ်ကိုကို အားရပါးရ... ဖက်ပြီး...အလွမ်းဖြေလိုက်စမ်းပါ...မောင်နှမတွေပဲဟာ...ဒီလိုဖက်ထား..."

ကျုပ်ဇနီးလေးရင်အေးက မူယာရဲ့လက်တွေကို ကျုပ်အနောက်ဘက်ကနေ ဆွဲယူပြီး ကျုပ်ကျောလယ်မှာတင်ပေးလိုက်တော့ မူယာ ကျုပ်ကိုဖက်ထားတာ အရမ်းကိုတင်းနေတာ။ ကျုပ်ကို ဒီလိုဖက်ထားချင်တော အောင့်အီးထားရလို့ ပွင့်ထွက်လာပြီး လွတ်သွားမှာစိုးတဲ့အတိုင်းပဲ။ ပြီးတော့ နှစ်ဦးသား ရင်းချင်းအပ်နေတော့ မူယာ့ရဲ့ ရင်ခုန်သံတဒိတ်ဒိတ်ကိုကြားနေရတယ်။ ရင်အေးပြောသလို မူယာက ကျုပ်ကို တကယ်ကြီး ချစ်နေခဲ့တာလား။ ကျုပ်ပခုံးပေါ် မေးလေးတင်ထားတဲ့ မူယာ့မျက်နှာ လေးကိုဆွဲယူကာ မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်တော့ အနီးကပ်မြင်နေရတဲ့ မူယာ့မျက်နှာလေး ရှက်ရိပ်သန်းနေသလို ကျေနပ်ပီတိဖြစ်နေတာလဲမြင်ရတယ်။ 

မူယာ့ မျက်ဝန်းလေးက အရည်လဲ့ပြီး ကျုပ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေတယ်။ ကျုပ် မူယာ့နဖူးလေးကို ငုံ့ပြီး နမ်းလိုက်တော့ မူယာ မျက်လုံးလေးမှိတ်သွားတယ်။ ပြီးတော့ ဘယ်ဘက်ပါး၊ ညာဘက်ပါးလေး ဆင့်ကာ ဆင့်ကာ နမ်းလိုက်တယ်။ နှုတ်ခမ်းလေးတွေတောင် တဆတ်ဆတ်တုန်လို့။ ပြီးတော့ မျက်လုံးလေးဖွင့်ကာ ခေါင်းလေးစောင်းပြီး ကျုပ်နောက်က ဇနီးချောလေး ရင်အေးကိုလှမ်းကြည့်လိုက်သေးတယ်။ ရင်အေးက ဘယ်လိုအချက်ပြလိုက်သည် မသိ မူယာက ကျုပ်မျက်နှာကိုတစ်ရှုံ့ရှုံ့နဲ့အနမ်းတွေပေးတော့တာပဲ။ပြီးတော့ကျုပ်ရင်ဘတ်ပေါ်ပါးလေးအပ်ပြီး

"ကိုကိုရယ်... ခဏနေပါအုံးလား... ဟိုကောင်က… ညနေလောက်မှ.. ပြန်ရောက်မှာ... နော်ကိုကို… မူယာ. ဆိုင်မှာထမင်းလိုက်ကျွေးမယ်လေ..."

"ဟုတ်သားပဲ...ကိုရယ်...မူယာက..ကိုနဲ့ခဏလေးတွေ့တာ...ဘယ်အလွမ်းပြေပါ့မလဲ..."

"အင်းပါ...ဒါဆိုလဲ...မူယာနဲ့အတူ...ထမင်းစားပြီးမှ...ကိုကိုပြန်မယ်နော်...

"ဟုတ်...ချစ်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ..."

မူယာကကျုပ်ပါးလေးကိုနမ်းပြန်သည်။

"ကဲ..ထိုင်ပြီးအေးအေးဆေးဆေး...မောင်နှမတွေ...အလွမ်းသယ်ကြ...လာ...ကိုအရင်ထိုင်လိုက်..." ကျုပ်ချစ်ဇနီးလေးကကျုပ်လက်ကိုဆွဲပြီးထိုင်စေတော့ကျုပ်လဲဆိုဖာပေါ်ထိုင်ချလိုက်ရတယ်။

"မူယာက….ဒီမှာထိုင်..."

ပြောပြီး မူယာ့ကို ကျုပ်ပေါင်ပေါ်မှာ ထိုင်စေလိုက်တော့ မူယာက ကျုပ်ပေါင်ပေါ်မှာ ထိုင်မိလျှက်သား ဖြစ်သွားတယ်။ 

"မမရယ်...မူယာအောက်မှာပဲ...ထိုင်ပါ့မယ်..."

ပြောသာပြောတယ် သူ့ကိုယ်က ကျုပ်ပေါင်ပေါ်ကမကြွဘူး။ ရင်အေးက ကျုပ်ပေါင်ပေါ် တစောင်းလေးထိုင်နေတဲ့ မူယာ့ဒူးနဲ့ လွတ်တဲ့နေရာမှာဝင်ထိုင်ပြီး

"ထိုင်ပါမူယာရဲ့. ကိုအစ်ကိုပေါင်ပေါ်ထိုင်တာပဲဟာ... မူယာ... ကို့ကို... အရမ်းလွမ်းနေမှန်း... မမသိပါတယ်... မမကိုဘာမှ... အားမနာနဲ့...ကြည့်...ကိုကလဲ...မူယာ့ကိုဖက်ထားပေးလိုက်လေ..."

ကျုပ်လဲ မူယာ့ခါးလေးကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ ဖက်ထားပေးလိုက်ရင်း မိန်းမရဲ့ ပခုံးကိုလက်တစ်ဖက်နဲ့ လှမ်းဖက်လိုက်တယ်။ ရင်အေးကသူပခုံးကိုဖက်ထားတဲ့လက်ကိုမကာဖယ်လိုက်ပြီး

"ကိုရာ.. အေးကို... အိမ်မှာ.. နေ့နေ့ညည ဖက်နေရတာ... မူယာနဲ့တွေ့တုန်းလေး... မူယာ့ကိုပဲ... နွေးနွေးထွေးထွေး... ဖက်ထားပေးလိုက်ပါ...မူယာ...မူယာ့အစ်ကိုကို...စိတ်ရှိလက်ရှိဖက်နမ်းပြီး...အလွမ်းတွေဖြေလိုက်သိလား..."

"မမရယ်... ကျေးဇူးတင်လိုက်တာ.. မူယာက… ကိုကိုနဲ့.. ဒီလို... နီးနီးကပ်ကပ်.. ကြင်ကြင်နာနာ... မနေခဲ့ရဘူး... မမကိုချစ်လိုက်တာ..."

ပြောရင်း မိန်းမရင်အေးရဲ့ ပါးလေးကို ငုံနမ်းလိုက်သေးတယ်။ ရင်အေးက မူယာ့ရဲ့လက်ကလေးကို သူ့လက်နဲ့ ဆုပ်ကိုင်းရင်း မူယာ့ပါးလေးကိုပြန်နမ်းကာမူယာ့မျက်နှာကိုကြည့်ပြီး

"မူယာရယ်... မမမှာ... မောင်နှမ အရင်းအချာမရှိတော့ မူယာတို့ညီအစ်မကိုပဲ... မမရဲ့ညီအစ်မအရင်းလို.. သဘောထားတာ.. မူယာတို့ညီအစ်မတွေ… ကို့အပေါ်.. အရမ်းချစ်ကြမှန်း... မမကသိပြီးသား... မမက မူယာတို့ကို… အားကျနေတာ.. ဘယ်လိုလဲ...မမတို့နဲ့...လာနေမယ်မလား..."   

"ဟုတ်...မမ...ကိစ္စတွေပြီးသွားရင်...မမတို့နဲ့...လာနေမယ်..."

"ဒီလိုမှပေါ့...သွား...မူယာ့အစ်ကိုကို...အားရပါးရဖက်နမ်းပြီး....အလွမ်းဖြေလိုက်..."

"ဟုတ်မမ..."

မူယာက ကျုပ်ရဲ့ ရင်ခွင်ထဲ ပြန်မှီကာ ကျုပ်လည်ပင်းကို ဖက်ထားတော့ ကျုပ်လဲ မူယာခါးလေးကို တင်းတင်းလေး ဖက်ထားပေးလိုက်တယ်။ ကျုပ်လဲ မူယာ့အပေါ် ရင်ခုန်နေမိပါပြီ။ မူယာ့နို့တွေက ကျုပ်ရင်ဘတ်မှာ ဖိကပ်နေတော့ ကျုပ်ရင်ခုန်နေတာ မူယာလဲသိနေမှာပဲ။ ကျုပ်မျက်နှာကို မူယာက အနမ်းတွေ ဖိဖိနမ်းတော့ ကျုပ်လဲ မူယာနမ်းပြီးတာနဲ့ ပြန်ပြီးနမ်းတာပဲ။ ကိုယ့်ဇနီးမယားအရှေ့မှာ နမ်းနေရလို့လဲ ပိုစိတ်လှုပ်ရှားမိတယ်။ တစ်ချိန်လုံးနမ်းနေတာတော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့။ နမ်းပြီးရင် သုံးယောက်သား စကားလက်ဆုံကျတာပေါ့။ 

စကားပြေားရင်း မူယာက ကျုပ်ကိုနမ်းလိုက်၊ ကျုပ်က မူယာ့ကိုနမ်းလိုက်နဲ့ စကားဆက်ပြောကြ။ ရယ်ရယ်မောမော ပျော်ပျော် ရွှင်ရွှင်ပါပဲ။ ပြီးတော့ မူယာနဲ့ ကျုပ်တို့လင်မယား အပြင်သွားကာ ထမင်းလက်ဆုံစားကြတယ်။ မူယာလေး အခုလိုပျော်ရွှင်နေတာ မြင်ရခဲတယ်။ အမြဲ တစ်ခုခုကို အလိုမကျသလို နဲ့ မျက်နှာက စူပုပ်နေတာများတယ်။ တခါတလေ ကျုပ်ဆီကပ်ချွဲပြီး သူလိုချင်တာရမှ ပြုံးပျော်တာ မြင်ရတာ။ ထမင်းစားပြီးကြတော့ မူယာ့ကို အိမ်ရှေ့မှာကားရပ်ပေးတော့ ကျုပ်နဲ့ ရင်အေးကို အနမ်းလေးတွေပေးပြီးမှ ဆင်းသွားတယ်။ ကျုပ်တို့နဲ့ လာနေမယ် မျှော်နေကိုကို ဆိုပြီး နှုတ်ဆက်ကာ အိမ်ထဲဝင်သွားတော့တယ်။

"ကို..ဘယ်လိုလဲ...အေးထင်တာမှန်တယ်နော်..."

"အင်း...တကယ်ပဲဒီကောင်...မူယာ့ကိုအတင်းအကြပ်...ခိုးပြေးသွားတာပဲ...

"အဲ့ဒါကိုမေးတာမဟုတ်ဘူးကိုရ..မူယာက...ကို့ကိုချစ်သူလိုချစ်နေတယ်...ဆိုတာလေ..."

"အင်း...ကို...မူယာ့ရင်ခုန်သံတွေ..ခံစားမိတယ်...အေးကတော်လိုက်တာ..."

"မူယာက… ဒီလောက်လှတာ… မူယာနဲ့… ဒီလောက်ပူးပူးကပ်ကပ်... ဖက်နမ်းနေတာကို... ကိုလဲ... မူယာ့ကို ရင်မခုန်ဘူး... လီးမတောင်ဘူးဆိုတာ...အေးမယုံဘူး...မှန်းစမ်း..."

ပြောရင်း ကျုပ်လီးကို ဘောင်းဘီပေါ်က လာစမ်းတယ်။ မိပြီလေ ကွိခနဲ။ အခုမှ မူယာနဲ့ လူချင်းခွဲရုံရှိသေး မူယာနဲ့ ပူးကပ်နေကတည်းက ရင်ခုန်ပြီး ကိုယ့်ညီမ မူယာ့အလှကို တစ်ချိန်လုံးငမ်းကာ လီးတောင်နေတာက မကျသေးဘူးလေ။ "ခစ်ခစ်...တကယ်ရီး...တောင်နေတာပဲ..."

"အဲ့ဒါအေးကြောင့်ပဲလေ... မူယာ့ကို အတင်းဖက်နမ်းခိုင်းနေတော့... အရမ်းလှတဲ့မူယာ့ကို... ကိုလဲရင်ခုန်တာပေါ့..." 

"အင်းပါကိုရဲ့.. အေးကလဲ... အဲ့လိုဖြစ်စေချင်လို့... တမင်လုပ်တဲ့ဟာ... ကဲပါကိုရယ်... လူရှင်းတဲ့နေရာကို မြန်မောင်းစမ်းပါ... ကိုနဲ့မူယာ... မောင်နှမချင်း. ဖက်နမ်းနေတာကြည့်ပြီး... စိတ်တွေထနေတာ... အိမ်မှာလူရှုပ်တယ်… ကားရပ်ပြီး...နောက်ခန်းမှာလိုးရအောင်...နော်..."

"အင်း...ကိုလဲ...မူယာကြောင့်စိတ်ထနေတာ...အေးကိုပဲလိုးတော့မယ်..."

ရင်အေးကကျုပ်ဘေးမှာထိုင်နေရင်းကသူ့ထမိန်ကိုလှန်တင်ပြီးပင်တီကိုစမ်းကြည့်ရင်း

"ခိခိ...ကိုရာ...စောက်ရည်က...ပင်တီပါစိုနေပြီကြည့်အုံး...ခစ်ခစ်"

ရင်အေးရဲ့လက်မှာ ပင်တီပေါ်က စောက်ရည်က အမျှင်တန်းပြီးပါလာတယ်။ ကျုပ်လဲ စိတ်တွေ ထသည်ထက် ထနေပြီမို့ တွေ့တဲ့လမ်းချိုးတစ်ခုထဲ ကားကို ကွေ့ဝင်လိုက်တယ်။ ရပ်ကွက်တွေကို ဖြတ်မောင်းရင်း ရပ်ကွက်တွေလွန်တော့ မြေသားလမ်းနဲ့ လယ်ကွင်းတွေပဲရှိတော့တယ်။ ကားကိုထိုးရပ်ပြီး ကျုပ်လဲ ကားပေါ်ကဆင်း၊ ရင်အေးလဲ ကားပေါ်ကဆင်းပြီး ကားနောက်ခန်းဆီအမြန်ကူးကြတယ်။ 

ကားနောက်ခန်းထဲရောက်တာနဲ့ ကျုပ်လဲဘောင်းဘီချွတ် ရင်အေးလဲပင်တီချွတ်ကာကားတံခါးကို ခေါင်းလေးမှီပြီး ခြေတစ်ဖက်ကို ခုံပေါ်တင်ကာ တစ်ဖက်ကို ခြေနင်းမှာချထားလျှက် ပေါင်ကားထားတယ်။ ကျုပ်လဲ ရင်အေးရဲ့ပေါင်ကို ဖိချလိုက်ပြီး ကားထိုင်ခုံပေါ် ခြေတစ်ဖက်တင် တစ်ဖက်ချ ပုံစံနဲ့ ဆောင့်ကျောင့်ထိုင်ကာ မိန်းမရင်အေးရဲ့အဖုတ်ထဲ လီးကိုထိုးသွင်းပြီး စလိုးတယ်။ နေရာနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်အသစ်ဆိုတော့ လိုးရတာ စိတ်ပိုထတယ်။ ကျုပ်လဲ လိုးကောင်းကောင်းနဲ့ မိန်းမရင်အေးကို ဖိဖိလိုးတာ မိန်းမလဲ တစ်ချီပြီးသွားတယ်။ မိန်းမဇက်ညောင်းနေမှာစိုးလို့ မိန်းမကို လေးဘက်ထောက်ပြီး ကုန်းခိုင်းလိုက်တယ်။ ပြီးမှ နောက်ကနေ ဆောင့်လိုးပြီး မိန်းမရင်အေးအဖုတ်ထဲ လရည်တွေ ပန်းထည်ပစ်လိုက်တယ်။ မိန်းမ အဖုတ်ထဲက ကျုပ်လီးကိုပြန်ချွတ်တော့ လရည်တွေပြန်ထွက်ကျလာပြီး ကားကူရှင်ပေါ် ပေကုန်တယ်။အဲ့ဒါကိုရင်လေးကသူ့ပင်တီလေးနဲ့သုတ်ပြီး                  

"ခစ်ခစ်... ပင်တီလဲ ပြန်ဝတ်လို့ရမှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး... ကို့လရည်တွေနဲ့... တလမ်းလုံး စိုစိစိဖြစ်နေတော့မှာ... ရော့...ကို့အတွက်...ကားပေါ်မှာလိုးတဲ့အမှတ်တရ...ခစ်ခစ်..."

"ပေး..ကိုသေချာသိမ်းထားမယ်...အေးလေးပေးတဲ့...အမှတ်ရကို..."

"ခစ်ခစ်...ချစ်လိုက်တာကိုရာ... "

"ကိုကလဲ...အေးလေးကို..သိပ်သိပ်ချစ်...သွားကြစို့...

ကျုပ်လဲ ဘောင်းဘီပြန်ဝတ်ပြီး ရင်အေးရဲ့ ပင်တီလေးကို ဘောင်းဘီအိပ်ထဲထည့်ကာ ကားအပြင်ရောက်မှ အင်္ကျီကို သပ်ရပ်ရပ်ပြန်ဝတ်ရသလို ရင်အေးလဲ ထမိန်တွေလှည့်ဝတ်ရတယ်။ ရင်အေး ထမိန်ဖြန့်ဝတ်နေတုန်း ပင်တီမပါတဲ့ မိန်းမအဖုတ်လေးကိုငုံ့ကြည့်မိတယ်။

"ကိုနော်...ကိုယ့်မိန်းမအဖုတ်ကို...မမြင်ဖူးတာကြနေတာဘဲ...ဟွန့်..."

"မသိဘူးကွာ...ဒီနေ့...ကို့မိန်းမအေးလေးကိုပဲ...စိတ်ပါနေတယ်..."

"ခစ်ခစ်... တကယ်ပြောတာ… ကိုကလေ… အေးက… ကို့ကိုတစ်ယောက်နဲ့ပေးလုပ်တိုင်း... အေးအပေါ် စိတ်မလျော့သွား တဲ့အပြင်...ပိုပိုပြီးချစ်လာ...ပိုပိုပြီးစိတ်ပါလာတာ...အေးတကယ်ကိုပျော်တာသိလား...ချစ်လိုက်တာ..."

ရင်အေးက ကျုပ်လည်ပင်းလေးဖက်ပြီး မျက်နှာကို အနမ်းလေးတွေပေးတော့ ကျုပ်လဲ အနမ်းပြန်ပေးမိတယ်။

"ပြန်ကြစို့...မမတို့ကိုလဲ...ပြန်လိုက်ပို့ရအုံးမယ်...နော်..အေးလေး..."

ကျုပ်နှစ်ယောက် ကားပေါ်ပြန်တက်ကာ ကားကို လွန်းထိုးပြန်ကွေ့ပြီး လမ်းမဘက် ပြန်မောင်းလာခဲ့တယ်။

"ကို... ကို့မေမေနဲ့မမသူဇာကို.. ပြန်လိုက်ပို့ရင်း... ချစ်ပေးလိုက်အုံးနော်... အေးကညစာစားပြီးမှ... ပြန်ဖို့ပြောမယ်...သူတို့ကငြင်းမှာပဲ...ကိုစောစောလိုက်ပို့ပြီး...ချစ်ပေးလိုက်အုံး..."

"ဟင့်အင်းကွာ... မေမေနဲ့မမကို... ချော့ပြောပြီးထားခဲ့လိုက်မယ်... အေးဆီပဲပြန်လာမှာ... ကိုတို့... အေးအဖေ အလစ်မှာ...ခိုးချစ်ရအောင်...နော်..."

"ခစ်ခစ်...တကယ်..."

"ချစ်လိုက်တာ...ပီးရောကွာ…ကို့သဘော…"          

မိန်းမရင်အေး ပြောလဲ ပြောချင်စရာဗျ။ ကျုပ်ကို အရမ်းနားလည်ပေးပြီး ချစ်သူအသစ်၊ အရသာအသစ်တွေ ဖန်တီးပေး နေလို့များ ပိုချစ်လာသလားမသိပါဘူး။ ပိုချစ်လာတော့လဲ ပိုလိုးချင်လာတယ်။ အစောပိုင်းက ရင်အေးကျုပ်ကို ပင်တီပေါ်က စောက်ရည်ကို လက်နဲ့တို့ပြီး ပြကတည်းက မိန်းမကို ချစ်ချင်နေတာ စိတ်က တစ်စက်မှကို လျော့မသွားတော့ဘူး။ လိုးပြီးရင်းလိုးချင်ဖြစ်နေတာ။

"အေးလေး...ကိုအေးအဖုတ်ကို...နှိုက်ချင်လာပြီ...ပေးနှိုက်ကွာ..."

"အိုး...အိမ်ရောက်အောင်စောင့်ပါအုံးလား...ထမိန်တစ်ထည်လုံး...စောက်ရည်တွေ..ကွက်ကုန်တော့မှာပဲ..."

"ကွက်ကွက်ကွာ...ကိုတို့လင်မယားချင်းချစ်လို့ပဲဟာ..."

"ပီးရောကွာ...အရမ်းဆိုးတာပဲ..ခစ်ခစ်...အဲ့ဆိုးတာလေးကိုပိုချစ်နေရတာ"

"လာ...ဒီပေါ်တက်ပြီးကို့ကိုဖက်ထား..."

ကျုပ်လဲ အလယ်က ပစ္စည်းထည့်ဖို့ထားတဲ့ နေရာလေးပေါ် မိန်းမရင်အေးကို တက်ထိုင်ခိုင်းတော့ သူလဲတက်ထိုင်ပြီး ကျုပ်ကို ကိုယ်လေးမှီပြီး ဖက်ထားတယ်။ ကားက အော်တိုဂီယာဆိုတော့ ကျုပ်လက်တစ်ဖက်က အားနေတယ်လေ။ ချစ်ဇနီးလေး ရင်အေးကထမိန်လေးဖြည်ကာကျုပ်လက်ဝင်လို့ရအောင်ဟပေးတယ်။

“အင့်...ဒီမှာနှိုက်...ကိုနှိုက်ချင်တဲ့...အေးစောက်ဖုတ်...ခစ်ခစ်..."

ကျုပ်လဲ မိန်းမထမိန်အာထဲ လက်ထိုးထည့်ကာ မိန်းမစောက်ဖုတ်ကို လက်လေးနဲ့ ပွတ်သပ် နှိုက်နေလိုက်တယ်။ ရင်အေးက ကျုပ်လက်ကိုသူ့ထမိန်လေးနဲ့ဖုံးပြီးအုပ်ပေးထားတယ်။

"မိန်းမအဖုတ်လေးက..နှိုက်လို့ကောင်းလိုက်တာကွာ.."

"ဟင့်.. ကိုကတော့နှိုက်လို့ကောင်းတာပေါ့... ဒီမှာ.. မိန်းမက.. မတရား ယွနေပြီ... ဒါပဲနော်... ကို့ဘာသာ.. လာဆွတာ... အိမ်ရောက်ရင်...တန်းလိုးပေးရမယ်..."

"လိုးပေးမယ်ကွာ...အိမ်ရောက်ရင်...ပင်ပန်းလာလို့...ရေချိုးလိုက်အုံးမယ်ဆိုပြီး...ရေချိုးခန်းထဲမှာလိုးပေးမယ်..."

"ပြီးရော...အဟင့်...ကိုရာ...အု...အင်း.."

မိန်းမက ကျုပ်ပါးလေးကို တစ်ရွှတ်ရွှတ်နမ်းကာ ညည်းသံလေးနဲ့ ကားပေါ်မှာ အဖုတ်အနှိုက်ခံနေတော့တယ်။ အိမ်ရောက်ကာနီးမှ မိန်းမအဖုတ်ထဲက လက်ကိုနှုတ်ကာ မိန်းမက သူ့နေရာမှာ ပြန်ထိုင်ပြီး ထမိန်ပြင်ဝတ်တယ်။ အိမ်ရှေ့ရောက်လို့ ကားရပ်ပြီးဆင်းတော့ မိန်းမက ကားဘေးမှာ ထမိန်လှည့်ဝတ်နေသေးတယ်။ 

ကျုပ်နဲ့ရင်အေးတို့ အိမ်ထဲကို လက်ချင်းချိတ်ပြီး ဝင်သွားကြတယ်။ မေမေနဲ့မမက မူယာ့အကြောင်း မေးကြပေမယ့် ကျုပ်လဲ ပင်ပန်းလာလို့ ရေအရင်ချိုးလိုက်အုံးမယ် ဆိုပြီး လင်မယားနှစ်ယောက် အပေါ်ကို တက်ပြေးကြတယ်။ မိန်းမရင်အေးက ထမိန်ရင်လျားလေးနဲ့ ကိုယ်ပေါ် သဘက်လေးပတ်ပြီး၊ ကျုပ်ကလဲ ပုဆိုးဟောင်းတစ်ထည်နဲ့ ပြန်ဆင်းလာကြတယ်။ မိန်းမလက်ထဲမှာတော့ ပုဆိုးအပို၊ ထမိန်အပို ပိုက်လာတာပေါ့။ 

ကျုပ်တို့မျက်နှာက ပြုံးစိစိဖြစ်နေမလားပဲ။ မဟုတ်တာလုပ်တော့မယ့်သူက စိတ်မလုံ သလိုမျိုးပေါ့။ ကျုပ်နဲ့ရင်အေး ရေချိုးခန်းဝင်ကြပြီး ရေချိုးခန်းထဲရောက်တာနဲ့ ရင်အေးက သဘက်လေးဖြည်ပြီး တန်းပေါ်တင်နေတုန်း မိန်မရဲ့ ထမိန်ရင်လျားကို ဖြည်ချပစ်လိုက်တယ်။ ကျုပ်ပုဆိုးကိုလဲ ချွတ်ချပစ်တယ်။ ပြီးတာနဲ့ မိန်မအရှေ့မှာ ဒူးထောက်ထိုင်ချပြီး သူ့ပေါင်တစ်ဖက်ကို မကာ ကျုပ်ပခုံးပေါ် ခြေတင်ခိုင်းပြီး မိန်းမစောက်ပက်ကို ယက်ပစ်လိုက်တယ်။ 

မိန်းမခမြာ ပါးစပ်လေးပိတ်ကာ ကျိတ်ညည်းရရှာတယ်။ ပြီးတော့ ရင်အေးက ကျုပ်ကိုအတင်းဆွဲထူပြီး ကျုပ်နှုတ်ခမ်းကို အငမ်းမရနမ်းတော့ ကျုပ်လဲ ရင်အေးကိုပြန်နမ်းပြီး သူ့ပေါင်တစ်ဖက်ကိုမကာ စောက်ပက်ထဲ လီးထိုးထည့်ပြီး လိုးလိုက်တယ်။ မိန်းမနဲ့ကျုပ်နမ်းနေတော့ မိန်းမလဲ သဲ့သဲ့ပဲညည်းနိုင်တယ်။ မိန်းမကို ဆောင့်လိုးနေပေမယ့် ဆီးခုံချင်း ပစ်ရိုက်မိအောင်တော့ မဆောင့်ဘူး။ အသံတွေထွက်မှာစိုးလို့ ထိန်းလိုးနေရတာ။ ဒါပေမယ့် ဧည့်ခန်းမှာ လူတွေအများကြီး ရှိနေတာမို့ အသံမထွက်အောင် ခိုးလိုးနေရတာကိုက စိတ်လှုပ်ရှားစေပြီး လိုးလို့အရမ်းကောင်းနေတာ။ လီးနဲ့စောက်ပက် ဝင်ထွက်ပွတ်တိုက်နေတဲ့ တပြွတ်ပြွတ် တစွပ်စွပ် အသံတွေကတော့ သေချာနားထောင်ရင် ကြားရမယ်။ 

မတ်တပ်ရပ် လိုးနေရင်း တစ်ချီပြီးတော့ လီးကိုချွတ်ကာ ကျုပ်ချွတ်ချထားတဲ့ ပုဆိုးကို ရေချိုးခန်းကြမ်းပြင်မှာ ဖြန့်ခင်းလိုက်တော့ အလိုက်သိတဲ့ ချစ်ဇနီးလေးက ခင်းထားတဲ့ ပုဆိုးပေါ်မှာ ပက်လက်လှန် ပေါင်ကားပေးတယ်။ ကျုပ်လဲ ဆောင့်ကျောင့်ထိုင်ကာ မိန်းမရင်အေးရဲ့အဖုတ်ထဲ လီးထိုးထည့်ပြီး ခပ်သွက်သွက် လိုးတယ်။ မိန်းမက ပါးစပ်လေးကိုလက်နဲ့အုပ်ကာ ကြိတ်ညည်းရင်း ကိုယ်လေးတုန်ကာ ပြီးသွားတော့ ကျုပ်လဲ ခပ်သွက်သွက် လိုးရင်း ပြီးလိုက်တယ်။ 

ရင်အေးက ပက်လက်ကလေး အမောဖြေနေပြီး ကျုပ်လဲ ရေချိုးခန်းကြမ်းပြင်မှာ ဖင်ချထိုင်ပြီး အမောဖြေရတယ်။ ပြီးတော့ ပုဆိုးတွေ ထမိန်တွေ ကောက်စွပ်ကြပြီး ရေမြန်မြန်ချိုး ကြတယ်။ ရေချိုးရင်းလဲ သဘောကျပြီး နှစ်ယောက်သား ကြိတ်ရယ်မိသေးတယ်။ ပြီးတော့ အပေါ်ပြန်တက်ကာ အိမ်နေရင်း အဝတ်အစားလေးတွေ လဲကြပြီး အောက်ထပ်ကို ပြန်ဆင်းခဲ့လိုက်တော့တယ်။

"မူယာက..အိမ်ထောင်ရေးအဆင်မပြေဘူး...မေမေ..." 

"ဟင်...သူ့ယောက်ျားက…မူယာ့ကို...ရိုက်နှက်များနေသလား..."

"အဲ့လိုမဟုတ်ဘူး.. အဲ့ကောင်က… ကောင်မလေးတွေနဲ့... ရှုပ်ချင်တိုင်း... ရှုပ်နေတာ... သားတို့ရောက်တုန်းခဏတောင်... အိပ်ခန်းထဲကနေ.ကောင်မလေးတစ်ယောက်နဲ့ထွက်လာတာ..."

"ဘုရား...ဘုရား..."

"အဲ့ဒါကို...မူယာက..ဘာမှမပြောဘူးလား...မောင်လေး..."

"ဟင့်အင်း... သူက... ဂရုတောင်မစိုက်ဘူး... သူတို့က... တစ်ခန်းထဲတောင်... အတူမအိပ်ကြဘူး... မူယာ့ကိုလဲ… ဒီကောင်က ချစ်လို့ယူတာမဟုတ်ဘူး....အတင်းအကြပ်ခိုးပြေးသွားတာ...."

"အဲ့ဒါနဲ့…သားလဲ..မူယာ့ကိုချက်ချင်းလိုက်ခဲ့ဖို့ခေါ်တယ်….မူယာကကွာရှင်းပြီးမှလာမယ်တဲ့...""သားရယ်... သူ့ယောက်ျားနဲ့... ဆွေးနွေးကြည့်ပါအုံးလား... သားညီမလေး... ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့... တစ်ခုလပ်... ဖြစ်မှာပေါ့....

"မေမေရာ... ဘာကိုဆွေးနွေးရအုံးမှာလဲ... ဒီလောက်... ကိုယ့်ညီမကို.. ပန်းကောင်းညွှန့်ချိုးလုပ်သွားပြီး... လက်ထပ်ပြီးမှ... တခြားကောင်မတွေကို… အိမ်ခေါ်အိပ်ပြနေတဲ့ကောင်ကို… သားဆုံးဖြတ်ပြီးပြီမေမေ… မူယာဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... သားစောင့်ရှောက်နိုင်တယ်... အရင်တစ်ခါက... သား.. ကိုယ့်ညီမကို… မကာကွယ်နိုင်ခဲ့လို့... အခုတော့... သားအိမ်မှာ ခေါ်ထားပြီး...စောင့်ရှောက်မယ်...မူယာ့ကို..ဘယ်ကောင်မှ...ထပ်ပြီး...မစော်ကားစေရဘူး..."

"ဟာ...ယောက်ျားနဲ့ကွဲပြီးပြန်လာလဲ...ကိုယ့်မိဘအိမ်ပြန်လာပေါ့...ဘယ့်နှယ်..."

"မေမေရာ... မေမေနဲ့မမက… မူယာ့ကိုဆို... ပွစိပွစိနဲ့.. ပြောနေတာ... မူယာစိတ်ညစ်မှာပေါ့... သားပဲခေါ်ထားမယ်...

ဪ...ကောင်းတယ်...သူ့ညီမဆိုးတာတော့မမြင်ဘူး...အခုတော့...အမေနဲ့အစ်မက...လူဆိုးကြီးတွေပေါ့..."

" "ဟီး.. အဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူးမေမေရာ.. မူယာက… သားစကားကိုဆို... နားထောင်တာ... မေမေလဲသိသားနဲ့... နော်မမ... မူယာ့ကို...သားမျက်စိအောက်မှာပဲ...ထားချင်လို့ပါ..."

"မေမေရယ်... မူယာစိတ်ပြေလက်ပျောက်... ဒီမှာနေပါစေအုံး... နောက်တော့... မေမေတို့ဆီ... ဖျောင့်ဖျပြီး... ပြန်ပို့ပေးပါ့မယ်... မူယာက... မေမေနဲ့ မမသူဇာက... သူ့ကိုဆူမှာစိုးနေတာ… သမီးလဲ… မူယာနဲ့ပြောပြီးပါပြီ... သမီးအတွက်လဲ... ဘာမှ အပမ်းမကြီးပါဘူး...မူယာရှိတော့...အဖော်တောင်ရသေးတယ်.."

"ဟုတ်ပါတယ်မေမေရယ်... ညီမလေးရင်အေးပြောသလိုပဲ… သမီးတို့က… မူယာ့ကို... ဆူဆုံးမတာ.. သူက… နည်းနည်းတော့... ကြောက်မှာပေါ့...နေပါစေ...သူနေချင်တဲ့နေရာမှာ...ပျော်သလောက်နေပါစေ...."

"နောက်ဆုံးတော့...သမီးကြီးလဲ...သူ့ညီမဘက်ကပါတာပဲ...ဒီလောက်ဆိုးတဲ့ညီမကို...သူတို့ပဲချစ်..."

"မေမေကကျ…မချစ်တာကျနေတာပဲ..ခစ်ခစ်..."

"ကဲပါ... မေမေ့ချွေးမ... အဆင်ပြေရင်... ပြီးတာပဲ... မူယာရောက်ရင်လဲ လှမ်းပြောအုံး.. ငါ့သမီးလေးလဲ... မတွေ့ရတာကြာတော့... လွမ်းလှပြီ... သူ့လင်ကို.. ကြည့်မရလို့သာ... မသွားတာ... သူ့ခမြာ... အိမ်ထောင်ရေးကံ... မကောင်းရှာဘူး.."

အဆုံးမှာတော့ ကျုပ်တို့တွေ ပြုံးမိကြတယ်။ ပြီတော့ ကျုပ်တို့လင်မယား ဇတ်တိုက်ထားတဲ့အတိုင်း ရင်အေးက မေမေနဲ့ မမကို စားပြီးမှပြန်ဖို့ ပြောပေမယ့် မေမေတို့က မစားတော့ဘူးဆိုလို့ ကျုပ်ပဲ မေမေတို့ကို လိုက်ပို့ပေးတယ်။ မေမေက သူ့မြေးနဲ့ ကားပေါ်ကဆင်းသွားတော့ ကျုပ် ကားပေါ်က မဆင်းသေးဘဲ မမသူဇာ့လက်ကိုဆွဲပြီး မျက်နှာချိုသွေးရတယ်။

"ဘာလဲမောင်ရဲ့...ဒီမျက်နှာက…ဘာဖြစ်တာလဲ...မိန်းမဆီပြန်ချင်ပြီမလား..."

"အမလေးနော်... မောင်တို့လင်မယား... ပြန်လာကတည်းက… ရင်အေးထမိန်မှာလဲ... ဟိုတ်ကွက်ဒီတစ်ကွက်နဲ့... စွန်းနေပြီး... တစ်ယာက်နဲ့တစ်ယောက်... ပီတိဖြာနေတဲ့မျက်နှာတွေနဲ့... ရေချိုးခန်းဝင်တော့လဲ... နှစ်ယောက်သား... ပြီတီတီ မျက်နှာနဲ့.. ရေချိုးခန်းဝင်ပြီးတော့လဲ... ရေသံက တော်တော်နဲ့မကြားရ... ပြန်ထွက်လာတော့လဲ... ပီတိတွေဖြာလို့... မေမေကတောင်... မမကိုပြောနေသေးတယ်... မောင်တို့လင်မယား... သဲသဲလှုပ်နေတယ်... ငါတို့သားအမိတွေ.. ရှောင်ပေးမှဖြစ်တော့မယ်တဲ့... ລວ໖..."

"ဟီးဟီး...အဲ့လောက်တောင်...သိသာသွားတာလား... "

"သိသာတာပေါ့မောင်ရဲ့.. ခစ်ခစ်... အဲ့ဒါကြောင့်... တမင်ရှောင်ပေးလာတာ... မောင့်ကို... မက... ဒီအတွက်တစ်ခုတည်း... ချစ်တာမဟုတ်ပါဘူး... မောင်ရယ်.. အခုလို... ရင်အေးအပေါ်သဲသဲလှုပ်နေတော့... မ က… ပိုတောင်ဝမ်းသာသေး... မောင်သူ့အပေါ်...အရင်လို..စိတ်မပါမှသာ..မ-က…စိတ်မကောင်းဖြစ်ရမှာ.."

"ချစ်လိုက်တာ...မရာ...ရွှတ်..ရွှတ်..."

"ဒါနဲ့...မ-မေးပါအုံးမယ်...အမှန်အတိုင်းဖြေနော်..."

"မေးလေ...မရဲ့...ဖြေမှာပေါ့..."

"ရင်အေးက...မောင်နဲ့မူယာကိုများ..."

"ဟမ်...မ-က...ဘယ်လိုထင်လို့လဲ..."

“ရင်အေးက... မကိုရော...မေမေ့ကိုပါ... ကြည်ဖြူခဲ့တာ ဆိုတော့... မောင်နဲ့ မူယာကိုများ...အောင်သွယ်ပေးနေမလားလို့လေ.. "

"မ-ရာ...မ-က….ရိပ်မိတာ...အရမ်းမြန်တာပဲ..."

"မောင်ကရော..မူယာ့ကို…ဘယ်လိုသဘောထားလဲ..."

"မ...အူမတိုရဘူးနော်..."

"ကိုယ့်မောင်လေးနဲ့...ညီမလေးပဲဟာ...အူတိုစရာလား..ရဲရဲသာပြော.."

"ဟီး... မူယာ့မျက်နှာ.. ချောချောလေးကိုကြည့်ပြီး... ကိုယ့်ညီမဆိုတာမေ့သွားပြီး.. ရင်ခုန်နေတာ... မူယာကလဲ...ရင်တွေခုန်နေတော့လေ.."

"ဟုတ်ပါပြီ... ခစ်ခစ်... ဒါလဲကောင်းတာပဲ... မူယာအိမ်လာနေတဲ့အချိန်... မူယာနဲ့မောင်က.. ဖြစ်ပြီးသားဆိုတော့... မောင်အိမ်လာတဲ့အချိန်ကျရင်... မောင်နဲ့မတို့သားအမိအကြောင်း... သိသွားရင်တောင်... ပူစရာမရှိတော့ဘူးပေါ့...

"အင်းပါ...မူယာနဲ့အဆင်ပြေပြီးသွားရင်...မောင်စည်းရုံးပြီး...အသိပေးထားလိုက်မယ်... "

"အင်းပါ...ကဲသွားတော့...အိမ်ကမယားချောလေးနဲ့...ပြန်ပြီးကြည်နူးလိုက်အုံး...ခစ်ခစ်..."

"ဟုတ်...အရမ်းချစ်တယ်သိလား...မ.."

"မလဲ...မောင့်ကို...အရမ်းချစ်တယ်..."

မမကို အနမ်းလေးပေးပြီး အိမ်ထဲကိုတောင် မဝင်တော့ဘဲ ဆိုင်ကယ်ပေါ်ခွကာ မောင်းထွက်တော့ မေမေက အိမ်အဝကနေ ပြုံးစိစိနဲ့

"ဟဲ့...သားလေး...ထမင်းစားပြီးမှပြန်လေ..."

ကျုပ်စပ်ဖြီးဖြီးနဲ့ ပြန်ပြောတော့ မမက တခစ်ခစ်နဲ့ ရယ်နေသေးတယ်။ ကျုပ်လဲ ဆိုင်ကယ်ကိုပဲ မောင်းထွက်ခဲ့လိုက် တော့တယ်။ အိမ်ကိုရောက်တော့ ရင်အေးက သမီးလေးနားမှာ ထိုင်ပြီး ကူဆော့ပေးနေတယ်။ ကျုပ်လဲ ချစ်ရတဲ့ ဇနီးလေးနဲ့ သမီးလေးအနားဝင်ထိုင်ရင်း နှစ်ယောက်စလုံးကိုသိမ်းကြုံးဖက်ကာအနမ်းလေးတွေပေးလိုက်တယ်။

"အေးလေး...ဟင်းတွေဘာတွေ..မချက်သေးဘူးလား..."

"မမသူဇာက...အကုန်ချက်ခဲ့တယ်...ဘာမှချက်စရာမရှိတော့လို့...သမီးလေးနဲ့ထိုင်ဆော့နေတာ...”

မိန်းမကိုခေါ်ထုတ်ဖို့စဉ်းစားနေတာအကြံအိုက်သွားတယ်။မိန်းမကပြုံးစိစိနဲ့။

"အေးလေး...ကိုအကြောတွေတက်နေလို့...အခန်းထဲမှာ...လိုက်နှိပ်ပေးပါလား..."

ရော်... ခက်ပြီ။ သမီးလေး ခင်မွှေးလွန်းလေးက ထပြီး ကျုပ်ရဲ့ ဇက်တွေ ပခုံးတွေကို သူ့လက်လေးနဲ့နှိပ်ပေး၊ လက်သီးဆုပ်လေး နဲ့ ထုထောင်းနေပြန်တော့ မိန်းမက ခွိကနဲ ကြိတ်ရယ်နေတယ်။ ကျုပ်လဲ သမီးလေးကို အလိုက်သင့် ချီးမွမ်းပေးရတာပေါ့။ "ကောင်းလိုက်တာကွာ... ဖေဖေ့မွှေးလွန်းလေးက... နှိပ်တတ်လိုက်တာ... ဖေဖေတော့... အကြောကို ပြေသွားတာပဲ...

“ရပြီမီးလေး...ဖေဖေ့ဆီလာပါအုံး..."

အနောက်မှာ နှိပ်နေတဲ့ သမီးလေးရဲ့လက်ကို ဆွဲယူကာ ရင်ခွင်ထဲလှဲချပြီး ပါးလေးတွေကို နမ်းပစ်တယ်။ သမီးလေးက တစ်ခစ်ခစ်နဲ့ သဘောကျနေတယ်။

"ကဲရော့... လိမ္မာတဲ့မီးလေးကို...မုန့်ဖိုးပေးတာ...မုန့်သွားဝယ်စားချေ..."

"မစားပါဘူး...မောင်လေးလာမှ...အတူတူဝယ်စားမယ်...."

"ဟုတ်ပါပြီ..."

ကြည့်ရတာ သမီးလေး ခင်မွှေးလွန်းကို ပ ထုတ်လို့ရမည့်ပုံ မပေါ်တော့။ ကျုပ်ဇနီးလေးကတော့ ပါးစပ်လေးကို လက်နဲ့အုပ်ပြီး တခွိခွိနဲ့သာ ရယ်နေတော့တယ်။ မထူးပါဘူးလေလို့ စိတ်လျော့ပြီး သမီးလေးအနား ထိုင်ဆော့ပေးနေလိုက်တော့တယ်။

"ခင်မွှေးလွန်းရေ...ခင်မွှေးလွန်း...လာလေ...ထုတ်စီးတိုးရအောင်..."

ဟော....ကျေးဇူးရှင်လေးများ။သမီးလေးမွှေးလွန်းရဲ့ကစားဖော်ကစားဖက်တွေကလှမ်းခေါ်နေတာ။

သမီးလေးက သူကစားနေတဲ့ အရုပ်မလေးတွေကို အိတ်ထဲစုထည့်ပြီး ဆိုဖာပေါ်ပစ်တင်ကာ ငေါက်ခနဲထသွားတော့ဟူး...တော်ပါသေးရဲ့။အိပ်ယာဝင်ချိန်အထိစောင့်ရတော့မယ်မှတ်နေတာ။

"အေးလေး...အပင်လေးတွေသွားကြည့်ရအောင်..."

ရင်အေးက ပြုံးစိစိနဲ့ဖြေပြီး ကျုပ်နဲ့ ထလိုက်လာတယ်။ ရင်အေးတိုရဲ့ အိမ်က ဘိုးဘွားပိုင်မို့ ခြံကကျယ်တယ်။ ခြံစည်းရိုး ပတ်ပတ်လည်မှာလဲ အပင်တွေနဲ့ ခြံထဲမှာအရပ်ရတယ်။ ကျုပ်တို့လင်မယားလဲ ခြံထဲကမြက်တွေကို အရှည်မခံဘဲ လူငှားပြီး ရိတ်ခိုင်းပစ်တယ်။ ခြေရင်းဘက်မှာ ငှက်ပျောပင်တွေ ရှိတယ်။ အဲ့ဒီငှက်ပျောပင်တွေကြားထဲမှာ ကျုပ်နဲ့ရင်အေး တခါတလေ အိမ်ထဲမှာငြီးငွေ့လာရင် အပမ်းဖြေရာ နေရာလေးတစ်ခု လုပ်ထားတယ်။ အဲ့နေရာလေးက အိမ်ရှေ့ဘက်ကနေ ခြံထဲဝင်လာ ရင်တောင် ငှက်ပျောတောထဲ လူရှိမှန်းမသိရဘူး။ ငှက်ပျော်ပင်တွေအပြင် ရင်အေး အပျင်းပြေစိုက်ထားတဲ့ ခရမ်းပင် ရုံးပတီပင် တွေနဲ့ပါ ကွယ်နေတာ။ 

အဲ့နေရာလေးမှာ လူနှစ်ယောက်အိပ်စာ နေရာလေးနဲ့ မြေကွက်လပ်လေးမို့ ပိုက်ဖျာလေးတစ်ချပ်ကို အပင်ကြားမှာ အသင့်ထားထားတယ်။ ဒီနေရာက လုံတယ်လို့ထင်ရပေမယ့် ဒီနေရာကို မြင်နိုင်တဲ့နေရာတော့ရှိတယ်။ အဲ့ဒါက မီးဖိုခန်းနဲ့ ရေချိုးခန်းကြားမှာ အိမ်ဘေးကိုထွက်တဲ့ တံခါးရှိတယ်။ အရင် အိမ်ထဲမှာ ရေကန်မရှိခင်က ရေစည်နဲ့ ရေချိုးတဲ့နေရာပါ။ အဲ့နေရာကနေဆို ကျုပ်တို့နေရာကို ကောင်းကောင်းမြင်နိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် အဲ့ဘေးတံခါးကလဲ ရင်အေး အဝတ်လှန်းတဲ့အချိန်လောက်ပဲ ဖွင့်လေ့ရှိပြီး အမြဲချက်ထိုးကာ ပိတ်ထားလေ့ရှိတယ်။ 

အခုတော့ ကျုပ်နဲ့ရင်အေးရဲ့ အချစ်နန်းတော်လေးကို သွားနေကြတာပေါ့။ လမ်းသွားရင်းလဲ ရင်အေးရဲ့လက်ဖြစ် ချဉ်ပေါင်ပင်၊ ခရမ်းပင်၊ ရုံးပတီပင် တွေကိုကြည့်ပြီး သဘောကျမိတယ်။ ကျုပ်တို့ ငှက်ပျောပင်တွေကြားရောက်တော့ ပိုက်ဖျာလေးကိုခင်းပြီး လင်မယား နှစ်ယောက် အတူမျက်နှာချင်းဆိုင်ထိုင်ကာ ရင်အေးရဲ့ကိုယ်လေးကို ဖက်ထားတော့ သူလဲ ကျုပ်ခါးလေးကို ဖက်ထားတယ်။ ချစ်ဇနီးလေးရဲ့ မေးစေ့လေးကိုကိုင်ကာ

"သမီးလေးကို...ပထုတ်လို့မရတာ...သူတော်တော်သဘောကျနေတယ်...ဟုတ်လား..."

"ဟီး… သဘောကျတာတော့မဟုတ်ဘူးပေါ့... ကိုရယ်... ကို့မျက်နှာကြီး... အီးမှန်သလို... ဖြစ်သွားတာကို... ရယ်ချင်တာ...ລວ໖..."

"ကိုကလဲ... ကို့ရဲ့အေးလေးအဲ့လိုပြုံးရယ်နေရင်ကို… စိတ်ချမ်းသာတာ.. ကို့ရဲ့အေးလေး... တစ်သက်လုံး...

ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့... နေနိုင်အောင်ကိုကြိုးစားမယ်...သိလား..."

"အွန်း... ကိုနဲ့လက်ထပ်ရတာ... အေးတော့... စိတ်ချမ်းသာတယ်... ကိုယ်ချစ်ရတဲ့သူမို့... ဘယ်လိုနေနေချစ်မှာ ဆိုပေမယ့်... အခုလိုအေးကိုကြင်နာပြီးယုယတော့... ပိုပြီးစိတ်ချမ်းသာတာပဲ... ဒီမိသားစုဘဝလေးကိုလဲ... အရမ်းတန်ဖိုးထားတယ်...ကို့ကိုလဲ...ပိုပိုချစ်လာတာ..."

"ကိုကလဲအေးကို...အရမ်းအရမ်းကိုချစ်တယ်...သိလား..."

ကျုပ်ရဲ့ချစ်ဇနီးလေးနဲ့ အနမ်းလေးတွေ ခဏပေးလိုက်ကြတယ်။ ပြီးတော့ ကျုပ်လက်တွေက ရင်အေးရဲ့ ထမိန်ကိုဖြည်ကာ သူ့အဖုတ်ကိုနှိုက်နေပြီးရင်းအေးကလဲကျုပ်ပုဆိုးကိုဖြည်ချကာကျုပ်လီးကိုဆွနေပြီ။

"ဒါနဲ့...ကို့မေမေနဲ့မမကို...ဘယ်လိုပြောပြီး...ထားခဲ့တာလဲ..."

"ကိုတောင်... ဘာမှမပြောရပါဘူး... မမနဲ့မေမေက.. ကိုနဲ့အေး... သဲသဲလှုပ်နေတာသိပြီး... တမင် ရှောင်ပေးလာတာတဲ့လေ..." 

"ခစ်ခစ်...ကို့မေမေနဲ့မမက...အလိုက်သိသားပဲ..."

စကားပြောနေရင်းပဲ ကျုပ်က ပုဆိုးကိုဆွဲချွတ်တော့ ရင်အေးလဲ သူ့ထမိန်ကို ဆွဲချွတ်ပစ်တယ်။ ရင်းအေးကို ပိုက်ဖျာအပေါ် လှဲချလိုက်ကာ ရင်အေးအပေါ်တက်ပြီး တံတောင်လေးထောက်ကာ မှောက်တော့ ရင်အေးက ကျုပ်ကို ဖက်ထားပေးတယ်။ ရင်အေးရဲ့စိုရွှဲနေတဲ့အဖုတ်လေးထဲလီးကိုထိုးထည့်ရင်းတစ်ချက်ချင်းဇိမ်ယူပြီးလိုးနေလိုက်တယ်။

"ပြီးတော့.. မမက… ကိုနဲ့မူယာကို… အေးက. အောင်သွယ်ပေးနေတာလားမေးလို့... အမှန်အတိုင်း... ဖြေခဲ့ရတယ်.. "

 "ဟုတ်လား... ကြည့်ရတာ... မမသူဇာလဲ... ကိုတို့မောင်နှမ သားအမိချင်းလိုးတာကို… အေးသဘောကျနေမှန်း.. သိနေလို့ σφω..."

"အင်း.. မမကလဲ… သဘောတူတယ်... ဒါမှာနောက်ဆို... မူယာက... မေမေတို့နဲ့ ပြန်နေရင်... ကိုနဲ့ကိစ္စကို... စိတ်မပူရတော့ဘူး ပေါ့တဲ့..."

"ဟင်းဟင်း...ဒီလိုပဲဖြစ်ရမှာပေါ့...ကို..နည်းနည်းကြမ်းပေးအုံး...အေးပြီးချင်နေပြီ..."

"ဒီလိုလား...အင့်..."အင်း...ဟုတ်တယ်...အင်း...ဟင်း...နာနာဆောင့်...အူး..ဟူး...ဟူး...အ...ဟား...အီး..."

ချစ်ရတဲ့ ဇနီးချောလေး တုန်ယင်ပြီး ပြီးသွားတာကို ပီတိဖြစ်ရင်း ပါးလေးတွေကို အမောဖြေနေတဲ့ ရင်အေးရဲ့ ပါးလေးတွေ၊ နဖူးလေးတွေ၊ နှုတ်ခမ်းလေးတွေကို ဖွဖွ နမ်းနေမိတယ်။ ငှက်ပျောပင်အရိပ်အောက်မှာ လေညင်းလေးတဖြူးဖြူးနဲ့ဆိုတော့ နှစ်ယောက်သား စိတ်တွေက လန်းဆန်းနေကြတာ။ ချစ်ဇနီးကိုလိုးချင်နေတယ်ဆိုပေမယ့် အခုလို ကြည်ကြည်နူးနူး စကားလေးတပြောပြောနဲ့ လိုးနေရတာကို ပိုသဘောကျမိတယ်။ ချစ်ရတဲ့အိမ်သူ ဇနီးလေးအပေါ် အချစ်တွေပိုပြီး ပူးပူကပ်ကပ် ချွဲချွဲနွဲ့နွဲ့နေချင်နေတာ။

"အေးလေး...ပြီးသွားတာလေးက…….ချစ်ဖို့ကောင်းလိုက်တာကွာ….ညကျရင်လဲ...ထပ်ချစ်အုံးမယ်နော်..."

"အွန်း... ကိုချစ်မယ်ဆို... အေးက.. ဘယ်တုန်းကငြင်းဖူးလို့လဲ ကိုရယ်... ကို့ကို.. အေးက အရမ်းလဲချစ်သလို... ကိုလိုးပေးတာကိုစွဲနေမှန်းလဲ..သိသားနဲ့...လိုးချင်တဲ့အချိန်သာ..ကို့မိန်းမကို..တက်လိုး...ခစ်ခစ်..."

အဲ့ဒီအချိန်မှာတော့ ကျုဇနီးလေးရဲ့အဖုတ်ကို ပြန်ပြီး ငြိမ့်ငြိမ့်လေး လိုးနေပြီပေါ့။ ပုံစံလဲ မပြောင်းချင်တော့ဘူး။ ဒီလိုလေး ရင်အေးရဲ့မျက်နှာကိုကြည့်ပြီးစကားလေးတပြောပြောနဲ့လိုးနေရတာကိုကအရသာ။

"ချစ်လိုက်တာကွာ.. ဒါနဲ့.. အေးက.ကိုနဲ့မူယာ့ကို…ဘယ်လိုပုံစံဖြစ်စေချင်တာလဲ...အေးလေးစိတ်ကူးယဉ်ထားတာ ရှိလား... "

"ဘာလို့မေးတာလဲကိုရဲ့..."

"အေးက. ကို့ကိုအရမ်းနားလည်ပြီး ကြည်ဖြူပေးနေတော့... အေးလေးစိတ်ကူးယဉ်ထားသလိုလေး.. လုပ်ပေးချင်လို့...

"အွန်း.. ရှိတယ်.. ကိုကအေးမသိအောင်... မူယာနဲ့ခိုးပြီးလိုးတာမျိုးကို... ချောင်းကြည့်ချင်တာ... အေးမသိအောင်...

မူယာနဲ့ခိုးလိုးချိန်...မူယာ...ဘယ်လို့တုန့်ပြန်မလဲ...သိချင်တာ..."

"အဲ့လိုလား...ကို့ရဲ့အေးလေးဆန္ဒကို...ကိုဖြည့်ဆည်းပေးမယ်..."

"ခိခိ... ပီးရော... အာ့ဆို... မူယာ အိမ်ကိုရောက်လာရင်... မောင်နှမလိုပဲ နမ်းခွင့်ဖက်ခွင့်ပြုသလိုနေပေးမှာ... ကို့ဘာသာ မူယာ့ကိုစည်းရုံးပြီးလိုး... အေးလဲ... အခြေအနေကြည့်ပြီး... လိုက်ချောင်းမယ်... ရင်ခုန်စရာကြီး... ကြမ်းပေးအုံးကိုရယ်... အေး နီးလာပြန်ပြီ..."

ဒီလို ဆိုပြန်တော့ ကျုပ်လဲ အချစ်တန်ခိုးနဲ့ နှစ်ဆတိုး အားစိုက်ရပြန်တယ်။ ရင်အေးပြီးသွားတာတောင် ကျုပ်မပြီးလိုက်ချင်သေးလို့ထိန်းထားတုန်း။အမောပြေပြီးမျက်လုံးပွင့်လာတဲ့ရင်ပေးအေးက

"ကိုရာ...အေးနှစ်ခါတောင်ပြီးပြီ...ကိုက... ထိန်းထားတုန်းလား...”

"အင်း.. ကို့ရဲ့အေးလေးနဲ့.. ဒီနေရာလေမှာ လေတဖြူးဖြူး စကားတပြောပြောနဲ့ လိုးနေရတာ... ကြည်နူးလို့... မပြီးအောင်ထိန်းထားတာ... ပြီးရင်လဲ... ဒီမှာအကြာကြီး... အတူတူဖက်ထားပြီး... စကားပြောကြမယ်နော်... မိန်းမနောက်ကို.. ဘာလုပ်လုပ်...ပက်ကျိလိုကို...လိုက်တွယ်ကပ်နေချင်တော့တာ.”

"ခစ်ခစ်.. ချစ်ဖို့ကောင်းလိုက်တဲ့... ယောက်ျားရယ်... ကို… စိတ်ရှိသလောက်သာ… ထိန်းပြီးလိုးကွာ.. မိန်းမ... ရအောင်ခံပေးမယ်... အဖုတ်ပူထူပြီး... ပြဲလန်ချင်လဲ... ပြဲပစေ... ကျားကျား... အားရအောင်သာလိုး... သိလား... "ချစ်လိုက်တာ... မိန်းမရာ... ကို့ရဲ့အသည်းတုံး... အေးလေးရာ... ကို့ရဲ့အေးလေးကို… ကိုကအဲ့လောက်ထိ... မလုပ်ရက်ပါဘူး.... ဒီတစ်ခါ... တကယ် အေးနဲ့အတူ ပြီးလိုက်တော့မယ်.. ပြီးမှ... အေးလေးနဲ့ကို… ဖက်ပြီး… စကားပြောမယ်နော်... "...ລວ..."

ကျုပ်နဲ့ ရင်အေး နောက်ဆုံးတစ်ချီကို ချစ်စကားလေးတွေ၊ ချစ်အနမ်းလေးတွေနဲ့ ထပ်တူနီးပါး အဆုံးသတ်လိုက် ကြတော့တယ်။ ရင်အေးနဲ့ကျုပ် ပြီးသွားတော့ ထမိန်တွေပုဆိုးတွေ ပြန်ဝတ်ကြပြီး ပိုက်ဖျာလေးပေါ် နစ်ယောက်သား မျက်နှာချင်းဆိုင် တစောင်းလေးလှဲကာ ဖက်ထားရင်း အနမ်းလေးတွေးဖလှယ်လို့ စကားတွတ်ထိုးနေကြတယ်။ ချစ်မဝတဲ့ အိမ်သူဇနီးမယားလေးပါလေ။ ဒီနေ့တော့ မိန်းမကို အရိပ်တကြည့်ကြည့် လိုက်ကြည့်နေမိတော့မှာ သေချာပါတယ်။

~~~~~~~~~

အခန်း(၇) ညီမလေးမူယာရဲ့အချစ်များစွာ

နောက် ၂ ရက်လောက်ကြာပြီးနောက် ည ၇ နာရီခန့် အချိန် ကျုပ်တို့မိသားစု စားသောက်ပြီး ထင်မင်းလုံးစီရင်း ရင်အေးက သမီးလေးစာလုပ်တာကို ထိုင်ကြည့်ပေးနေတယ်။ ယောက္ခထီးကြီးကတော့ အိပ်ယာထဲမှာ ဘုရားဝတ်ပြုနေလောက်ပြီ။ ကျုပ်က တီဗီကို အသံတိုးကာ လာနေတဲ့အစီအစဉ်ကိုပဲ ဘာရယ်မဟုတ် အပျင်းအပြေထိုင်ကြည့်နေမိတယ်။

"ကိုကိုရေ..ကိုကို...ကိုကိုရေ.."

ဟ.. မူယာ့အသံဟ။ ဒီအချိန်ကြီး ရောက်လာမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူးလေ။ ကျုပ်လဲ ကမန်းကတမ်း ထပြီး ခြံစည်းရိုးဆီ ပြေးရတယ်။ ခြံဝမှာ ညီမလေးမူယာရဲ့ အသံလေးက ငိုသံပါနေလို့လဲ ပိုပြီး စိုးရိမ်မိတာ။ စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ ညီမလေး မူယာ့ဆီ အပြေးလေးသွားကာ ခြံတံခါးဖွင်ပြီး မူယာ့အရှေ့ကို ရောက်တာနဲ့ မူယာက တသိမ့်သိမ့် ငိုကြွေးနေလို့ ကျုပ်လဲ ရင်ခွင်ထဲမှာ ဖက်ထားမိတယ်။ မူယာကလဲ ကျုပ်ကို အားကိုးတကြီးနဲ့ ရင်ခွင်ထဲတိုးဝှေ့ကာ ဖက်ထားရှာတယ်။ ကျုပ်အနောက်မှာ ရင်အေးလဲလိုက်လာတယ်။

"မူယာ...ဘာတွေဖြစ်လာတာလဲ..."

"အီးဟီး... ကိုကို… မူယာလေ… ဟိုကောင်… အရက်မူးမူးနဲ့ ပြန်လာပြီး.. မူယာ့ကိုကွာရှင်းမပေးဘူး ဆိုပြီး... အတင်းလာလုံးလို့... မူယာလဲ... ဆောင်ထားတဲ့ဓားနဲ့ ယမ်းလိုက်ပြီး ဆောင့်တွန်းလိုက်တာ.. အဲ့ကောင် လဲပြီးကျန်ခဲ့တယ်.. သေပြီလားမသိဘူး..မူယာလဲ...ချက်ချင်းထွက်ပြေးလာတာ..."

"ဟင်...မူယာဘာဖြစ်သွားသေးလဲ..."

"ဟင့်အင်း...မူယာဘာမှမဖြစ်ပါဘူး..."

"ဓားက…ဘယ်လိုဓားလဲ..."

"မူယာ…ကိုယ့်ကိုယ်ကို…ကာကွယ်ဖို့...ဆောင်ထားတဲ့...မောင်းချဓားလေးပါ..."

"တစ်ချက်ပဲယမ်းတာဆိုရင်... ဘာမှမဖြစ်လောက်ပါဘူး... ရှရုံလောက်ပဲရှိမှာ... သူဟာသူ အရက်မူးတဲ့အရှိန်နဲ့ လဲကျသွားတာ...နေမှာပါ...ဘာမှမကြောက်နဲ့တော့... လာ...အိမ်ထဲဝင်..."

မူယာ့ကိုပခုံးလေးဖက်ကာအိမ်ထဲခေါ်သွားပြီးဧည့်ခန်းမှာထိုင်စေတယ်။ရင်အေးက

"မူယာ... မမအဝတ်အစားလဲဖို့ ယူလာပေးမယ်... လန်းသွားအောင်ရေချိုးလိုက်.. လာ သမီးလေး... အခန်းထဲမှာပဲ... စာလုပ်တော့..."

"ဟုတ်..."

ရင်အေးကသမီးလေးကိုခေါ်ကာအပေါ်တက်သွားတော့

"မူယာ.ညီမလေး...ဘာမှမကြောက်နဲ့တော့...နော်...လာ..ကိုကို့ကိုဖက်ထား..."

မူယာကျုပ်ရင်ခွင်ထဲတိုးဝင်ကာဖက်ထားတော့ကျုပ်လဲတင်းတင်းလေးပြန်ဖက်ထားတယ်။

"အင်း...ကိုကို့အနားမှာဆို...မူယာ...ဘာမှမကြောက်ပါဘူး..."

"မူယာ့အဝတ်အစားတွေ...မဖြန်ကျအခြေအနေကြည့်ရင်းနဲ့ကိုကိုသွားယူပေးမယ်..."

"ဟုတ် ကိုကို....မူယာအားလုံးထုပ်ထားပြီးသား...အိတ်လေးဆွဲလာရုံပဲ..."

မူယာ့ ဂျင်းဘောင်းဘီအိပ်ကပ်ထဲက ဖုန်းသံမြည်လာသည်။ မူယာက ဖုန်းကိုထုတ်ကြည့်တော့ ဝေယံမိုးမြင့် ဆက်တာ။ ဒါဆိုရင်တော့ ကြီးကြီးမားမား ဘာမှ မထိခိုက်လောက်ဘူး။ မူယာက ဖုန်းကိုချပြီး တစ်ခါထဲ ပါဝါပိတ်ပစ်တယ်။ ပြီးတော့ ကျုပ်ဖုန်းကပါမြည်လာတယ်။ကျုပ်လဲဖုန်းကိုကိုင်လိုက်တော့

"အကို...မူယာအကို့ဆီရောက်နေလား.."

"အေး..ရောက်နေပြီ..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... အကို့ဆီမှာဆိုရင်တော့... စိတ်မပူတော့ပါဘူး... မနက်ဖြန်ကျ… ကျနော်သူ့ကို…. တောင်းပန်ရင်း... လာခေါ်ပါ့မယ်..."

ဒီကောင်တယ်အပိုးကျိုးနေပါလား။

"မင်းလာခေါ်လဲ... မူယာက လိုက်မှာမဟုတ်ဘူး... မနက်ဖြန်မူယာ့အဝတ်အစားတွေ... လာယူရင်း... ငါတို့ စကားပြောကြတာပါ့..."

"ဟုတ်ကဲ့...အကို..."

ကျုပ် ဖုန်းချလိုက်တယ်။ မူယာ့ကိုတောင် မမေးဘဲ မူယာလိုက်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ပြောလိုက်မိတယ်။ တကယ်ပဲ ကျုပ်ရဲ့ အချောအလှ ညီမလေးမူယာ့ကို ပြန်မလွှတ်ချင်တော့ဘူး။ မူယာက ကျုပ်ရင်ခွင်ထဲကနေ ပြုံးစိစိနဲ့ ကြည့်နေတယ်။

မူယာ...ပြန်မလိုက်ဘူးဆိုတာ..ကိုကိုက..ဘယ်လိုသိတာလဲ..."

"ကိုကိုက..မူယာ့ကို...ပြန်မထည့်ပေးချင်တာကွာ...စိတ်မချလို့...မူယာက..ပြန်လိုက်ချင်လို့လား..."

"ဟင့်အင်း...ကိုကို့အနားမှာနေရတာပဲ...မူယာပျော်တယ်..."

"ချစ်လိုက်တာကွာ..."

ကျုပ်မူယာ့မျက်နှာလေးကို အနမ်းလေးတွေ ပေးမိတယ်။ မူယာကလဲ ကျုပ်ကိုပြန်နမ်းတယ်။ ရင်အေးရောက်လာတော့မူဟာကလူချင်းခွာလိုက်တယ်။

"ဖက်ထားပါ.. မူယာရဲ့.... မမကိုအားမနာပါနဲ့ဆို... ကိုယ့်အစ်ကိုပဲဟာကို... ဒါပေမယ့်... ဖေဖေနဲ့ သမီးလေးအရှေ့မှာတော့... သတိထားပေါ့. မမက… ကိုပြောပြလို့… မူယာက. ကိုယ့်အစ်ကိုနား... သိပ်မကပ်ခဲ့ရတာသိလို့... နားလည်ပေးနိုင်တာ... သိလား..."

"ဟုတ်ကဲ့မမ...မူယာနားလည်ပါတယ်...မမကိုလဲကျေးဇူးတင်ပါတယ်...

"ဒါဆိုလဲ... ရေချိုးလိုက်အုံး... ပြီးရင်ထမင်းစား... ပြီးမှ... မောင်နှမတွေ... အေးအေးဆေးဆေး... အလွမ်းသယ်ကြ.

"ဟုတ်ကဲ့...မမ..."

မူယာကမိန်းမလက်ထဲကရေလဲထမိန်တွေကိုယူသွားပြီးရေချိုခန်းကိုသွားတယ်။

"မူယာ့အဝတ်တွေကို … ရေချိုးခန်းထဲက.. ခြင်းထဲပဲ ထည့်ခဲ့လိုက်... မနက်ကျ… မမစက်ထဲ... ထည့်လျော်လိုက်မယ်...

မူယာ ရေချိုးခန်းဝင်သွားပြီး တော်တော်ကြာမှ ပြန်ထွက်လာတယ်။ ထမိန်းရင်လျားလေးနဲ့ မူယာ့ကို ရင်အေးက အပေါ်ထပ်ခေါ်သွားပြီး ခဏနေ ပြန်ဆင်းလာတော့ မူယာက ထမိန်လေးနဲ့ အင်္ကျီအပွလေး ဝတ်ထားတယ်။ ပြီးတော့ မူယာ့ကို ရင်အေးက ထမင်းခူးခပ်ပေးတော့ ကျုပ်လဲ ထမင်းစားပွဲမှာ မူယာ့ကို အဖော်ပြုရင်း ထိုင်နေလိုက်တယ်။ 

"မူယာ... အေအေးဆေးဆေး.. စားရင်း... မူယာ့အစ်ကိုနဲ့နေခဲ့တော့... မမ အိပ်တော့မယ်... စားပြီးလို့.. ပန်းကန် မဆေးချင်ရင်လဲ...ဘေစင်ထဲပဲထည့်ထားလိုက်တော့...ကို...မူယာ့ကိုအဖော်လုပ်ပေးလိုက်အုံးနော်..."

"ဟုတ်...ရတယ်မမ...မမသွားနားပါ..."

"ဪ... မူယာ... အိမ်မှာက အခန်းပိုမရှိတော့... တူမလေးနဲ့ပဲ... အတူတူအိပ်လိုက်နော်... မမ... ခေါင်းအုံးတွေစောင်တွေထည့်ထားပေးမယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့...မမ..."

ရင်အေးကတော့ မှာစရာရှိတာမှာပြီး ထွက်သွားပြီ။ ကျုပ်နဲ့ မူယာပဲ ထမင်းစားခန်းထဲမှာ ကျန်ရစ်တယ်။ မူယာက ကျုပ်အရှေ့ ထမင်းပန်းကန်လေးထိုးပေးပြီး။

"ကိုကို...မူယာ့ကို...ထမင်းခွံကျွေးနော်...'

"မကြီးမငယ်နဲ့..ကလေးလေးကြနေတာပဲ..."

"ခစ်ခစ်...မကျွေးဝူးလာ့..."

"ကျွေးမှာပေါ့... "

"ວລ໖..."

မူယာ့ကို ဇွန်းလေးနဲ့ ထမင်းခွံ့ကျွေးရင်း တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ကာ ပြုံးရွှင်ကြည်နူးနေကြတယ်။ မူယာက တကယ်ချောတယ်။ ဆံပင်ဂုတ်ဝဲလေးနဲ့။ ဆံပင်ကို ရွှေရောင်လိုင်းလေးတွေ ဖောက်ပြီးဆေးဆိုးထားသေးတယ်။ နှာတံလေးတွေက စင်းနေပြီး မျက်ခုံးမျက်လုံးကအစ သူ့မျက်နှာနဲ့ လိုက်ဖက်အောင်လှတာ။ နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးက နှုတ်ခမ်းနီဆိုးမထားတာတောင် ရဲရဲနီလို့။ အရင်ကဆို ဟော့ရှော့ဒီဇိုင်းတွေပဲ ဝတ်တာ။ ဒါကြောင့်လဲ မေမေနဲ့မမက သူဇာ့ကိုပြောဆိုဆုံးမကြတာ။ အခုလို ထမိန်လေးနဲ့လဲ မူယာက လှတာပဲ။ မူယာက အရပ်လဲ မမထက်တောင်ရှည်သေးတယ်။နဂိုက ကိုယ့်ညီမလေးဆိုပြီး ဒီအလှတွေကို မမြင်ခဲ့ဘူး။ ကျုပ်စိတ်တွေက မမဆီပဲ ရောက်နေခဲ့တာကြောင့် ဖြစ်မယ်။ 

ဟိုတစ်ခါ မူယာ့အိမ်သွားတုန်းကရော အခုအိမ်ကိုလာတဲ့အချိန်မှာရော မူယာက ဂျင်းဘောင်းဘီတွေပဲ ဝတ်တာ တွေ့ရတယ်။ မူယာက သူခွံ့ကျွေးတာလဲစားအုံးဆိုလို့ သူစိတ်ကျေနပ်အောင် တစ်လုတ် နှစ်လုတ် စားပေးလိုက်ရသေးတယ်။ စားပြီးတော့ မူယာက ပန်းကန်ဆေးနေတယ်။ ကျုပ်လဲ ပလုတ်လေးဘာလေး ထကျင်းရတယ်။ မူယာလဲ ပလုတ်လေးကျင်း၊ လက်တွေသုတ်ပြီးပြီး ကျုပ်ကိုလာပြီးဖက်ထားတော့ မူယာ့ရင်ဘတ်က ကျုပ်နဲ့ ပူးကပ်သွားချိန် အိခနဲခံစားလိုက်ရတယ်။ မူယာ ဘရာစီယာ မဝတ်ထားဘူးပဲ။ ကျုပ်လဲ မူယာ့ကိုယ်လေးကို ပြန်ဖက်ထားပြီး မူယာ့မျက်နှာလေးကို ငုံ့ကြည့်တော့ မူယာ ရှက်ပြီး မျက်နှာလေးရဲနေတယ်။

"ဘာလို့ရှက်နေတာလဲ..."

"ဟင့်...ကိုကိုသိသားနဲ့..."

"အေးရဲ့ဟာတွေယူမဝတ်ဘူးလား..."

"မမဟာတွေက..မူယာနဲ့မှမတော်တာ..."

"အင်းပါ..ကိုကိုတောင်ရင်ခုန်သွားတယ်..."

"လာပြီးတော့...ဟိုနေ့ကတည်းက...ရင်ခုန်နေတာကိုများ..."

"မူယာက...အရမ်းလှတာကိုး..."

"အခုမှသိတာလား..."

"အွန်း...ဟိုနေ့ကမှသိတာ..မူယာကအရမ်းလှတာပဲ..."

"မူယာ့အလှကိုဘယ်မြင်မလဲ...ကိုကိုကတစ်ချိန်လုံး...မမအနားပဲ...ကပ်နေတာကိုး..."

"အခုတော့...မူယာ့အနားပဲကပ်ချင်တာ..အရင်ကမကပ်ခဲ့ရတာတွေ...အတိုးချပြီးကပ်မယ်နော်.."

"ဟွန့်...အခုမှလာပြီးတော့..."

"လာ...ဧည်ခန်းသွားရအောင်...မူယာ့ကို...ကိုကိုချီခေါ်မယ်..."

"ဟုတ်..."

ကျုပ်မူယာ့ကိုယ်လေးကို စွေ့ကနဲ ပွေ့ပြီး ဧည့်ခန်းဆီချီခေါ်သွားတော့ မူယာက အလိုက်သင့်လေး ကျုပ်ကိုပြန်ဖက်ရင်း ပါလာတယ်။ တကယ်တော့ မူယာနဲ့ဖက်ပြီး မူယာ့နို့တွေ ကျုပ်ရင်ဘတ်မှာ ဖိကပ်သွားကတည်းက ကျုပ်လီးတောင်နေတာပါ။ မူယာပေါင်ကို ကျုပ်လီးကထိနေတာ မူယာသိပါတယ်။ ကျုပ်လဲ အတင်းမထိုးဘဲ ထိတဲ့အတိုင်းလေးပဲ နေခဲ့တာ။ မူယာ့ကိုချီရင်း ဆိုဖာခုံပေါ် ထိုင်ချလိုက်တော့ မူယာက ကျုပ်ပေါင်ပေါ်မှာ ကျုပ်လီးက မူယာ့ပေါင်ကြားထဲမှာ သူ့အဖုတ်ကို ထိနေပြီ။ ကျုပ် မူယာ့ကိုပါးလေးတွေ၊နဖူးလေးတွေဖိဖိနမ်းတော့မူယာလဲကျုပ်ကိုပြန်နမ်းတယ်။

"မူယာ့ပါးလေးက… နမ်းလို့မဝဘူးကွာ.. အရင်ကဘာလို့... မနမ်းခဲ့မိပါလိမ့်... အင့်... အင့်.. ရွှတ်... ရွှတ်...

"ခစ်ခစ်...နမ်းကွာ...တစ်ညလုံးသာထိုင်နမ်းနေတော့..."

"နမ်းမယ်ကွာ...ရွှတ်...ရွှတ်..."

"ລວ໖..."

ကျုပ် မူယာ့ကို တရှုံ့နမ်းတော့ မူယာလဲ ကျုပ်ကိုပြန်နမ်းတာပဲ။ နမ်းပြီး တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယာက် တစိမ့်စိမ့် ကြည့်ကြတယ်။ ကြည့်နေရင်း မူယာ့ရဲ့ နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကို နမ်းချင်လာတယ်။ ကျုပ်နှုတ်ခမ်းကို မူယာ့နှုတ်ခမ်းဆီ တစ်ရွေ့ရွေ့ တိုးကပ်သွားလိုက်တယ်။ မူယာက ကျုပ်ကိုကြည့်နေရင်း ကျုပ်က သူ့နှုတ်ခမ်းကို နမ်းတော့မှာ သိနေပေမယ့် ရှောင်မသွားဘဲ ငြိမ်ပြီးစောင့်နေတယ်။ ကျုပ်နှုတ်ခမ်းနဲ့ မူယာ့နှုတ်ခမ်း ဖိကပ်သွားချိန် မျက်လုံးတွေမှိတ်သွားကြပြီး နှုတ်ခမ်းချင်း ညင်ညင်သာသာ စုပ်နမ်းနေကြတယ်။ ဖက်ထားတာလဲ ပိုတင်းကြပ်လာပြီး ကျုပ်လက်တွေက မူယာ့ကျောပြင်ကို ပွတ်သပ်နေမိတယ်။တော်တော်ကြာကြာနမ်းပြီးမှနှုတ်ခမ်းချင်းခွာလိုက်ကြတယ်။

"ဒါမောင်နှမချင်းနမ်းတာမျိုး...မဟုတ်ဘူးနော်...ကိုကို..."

"အင်း...မူယာ့နှုတ်ခမ်းလေးက..အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတော့...ကိုကိုမနေနိုင်ပဲ...နမ်းလိုက်တာ..."

"မမရင်အေးသိသွားရင်...ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..."

"မသိအောင်...ခိုးနမ်းမှာပေါ့ကွာ…ကိုကိုတော့...မူယာ့ကိုချစ်နေမိပြီ..."

"ဘယ်လိုချစ်တာလဲ..."

“မူယာ့နှုတ်ခမ်းလေးကိုနမ်းမှတော့... ချစ်သူလိုချစ်တာပေါ့... ကိုယ့်ညီမလေးကို.. ရည်းစားစကားပြောလို့... ကိုကို့ကို... စိတ်ဆိုးလားဟင်..."

"ဟင့်အင်း...စိတ်မဆိုးလို့ပဲ...ကိုကိုနမ်းတာခံတာပေါ့..."

"ဒါဆို...ကိုကို့ကို...အဖြေပေးအုံးလေ..မူယာလေးရာ.."

“မူယာက… ကိုကို့ကိုချစ်နေမိတာ... ကြာပါပြီ... ကိုကိုက.. မမကိုချစ်နေတာမို့... မူယာ့ကို ဒီတစ်သက် ချစ်လာမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်နေတာ.."

"အရင်က…မူယာ့အလှတွေ..မမြင်ခဲ့လို့ပါကွာ..."

"မမကိုရော...မချစ်တော့ဘူးလား..”.

"ချစ်တယ်...မိန်းမကိုလဲချစ်တယ်...မူယာ့ကိုလဲချစ်တယ်...တစ်ယောက်တစ်မျိုးစီချစ်တယ်..

"ဟွန့်... လူလည်ကြီး... အင်းပေါ့လေ... မမတောင်... ကိုကို့ကိုမပိုင်ဆိုင်ရတာ.. မူယာလဲ... ချစ်ခွင့်ရတာပဲ... ကျေနပ်ပါပြီ... "

"ချစ်ဖို့ကောင်းလိုက်တာကွာ..."

မူယာနဲ့ကျုပ် နှုတ်ခမ်းချင်းထပ်ပြီး နမ်းကြပြန်တယ်။ ကျုပ်လက်တွေက မူယာ့ရဲ့ တင်ပါး လုံးလုံးကျစ်ကျစ်လေးတွေကိုပွတ်သပ်ဆုပ်နယ်နေမိပြီ။နှစ်ယောက်သားအသက်ရှူသံပြင်းပြင်းနဲ့နမ်းနေကြရင်း

"ဟူး...မောလိုက်တာ...ကိုကိုရယ်...ရင်တွေလဲတအားခုန်တာပဲ..."

"အင်း...ကိုကိုလဲ...အတူတူပဲ...မူယာလေးကို...အဆုံးထိချစ်လိုက်ချင်ပြီ..."

"ဟင့်... မူယာလဲ... အတူတူပါပဲ... ကိုကိုချစ်ပေးတာ.. ခံချင်တယ်... ဒါပေမယ့်... နေပါအုံးကိုကိုရယ်... နော်.. နော်...ကိုကို့ဟာကြီး..လာထိနေကတည်းက...ရင်ခုန်နေတာ..."

"မူယာလေးကလဲကွာ..."

"လိမ္မာပါတယ်ကိိုကိုရယ်...နော်...အင့်...ဒါမျိုးလေးကိုင်ထား...ဒီလောက်ပဲ...ကျေနပ်နော်..."

ပြောရင်း သူဖင်ကိုကိုင်နေတဲ့ ကျုပ်လက်ကိုယူပြီး သူ့ပေါင်လေးဟကာ ထမိန်ခေါက်ထဲ ထည့်ပေးပြီး သူ့အဖုတ်လေးကို ကိုင်စေတယ်။

"မူယာလဲ...ကိုကို့ဟာကိုကိုင်ထားပေး...နော်..."

ကျုပ်လဲ မူယာ့အဖုတ်လေးကို ထမိန်ပေါ်ကနေ ပွတ်ပေးတော့ မူယာ့မှာ အတွင်းခံမပါလို့ ထမိန်တစ်ထပ်ပေါ်လေးကပဲ အဖုတ်လေးကို ပွတ်ပေးနေလိုက်တယ်။ မူယာလဲ ပေါင်လေးတစ်ဖက်ကိုကြွကာ ကိုယ်ကို နည်းနည်းရွှေ့ပြီး သူ့ပေါင်ကြားက ကျုပ်လီးကိုအပြင်ထုတ်ကာ ပုဆိုးပေါ်ကပဲ ဆုပ်ကိုင်ပြီး ဂွင်းထုပေးတယ်။ မူယာ့အဖုတ်က အရည်တွေစိုနေတော့ ထမိန်ကိုဖောက်ကာကျုပ်လက်ကိုပါစိုလာတယ်။ကျုပ်လဲစောက်စိလေးကိုသာဖိပွတ်ပေးနေမိတယ်။

"ဟင့်...ကိုကိုရယ်..."

"အင်း...မူယာရယ်..."

"အင်း...ဟင်း.. ပြွတ်... ကိုကိုရယ်... ကောင်းတယ်... ပွတ်.. ပြွတ်... အဲ့နားလေးကိုဖိပွတ်ပေး... အူး... ဟူး... "

“ကိုကိုလဲ... အရမ်းကောင်းတယ်... ပြွတ်. မူယာ့လက်လေးနဲ့ ထုပေးတာတောင်... အရမ်းကောင်းနေတာ… မူယာ့ အဖုတ်လေးကို...လိုးရရင်..အရမ်းကောင်းမှာပဲ...လိုးချင်တယ်...မူယာရယ်..."

"အဟင့်... မူယာလဲခံချင်နေတာ... အဲ့လိုကြီးခဏခဏမတောင်းပါနဲ့... ကိုကိုရယ်... တကယ်မရလို့ပါ... အင်း.. ဟင်း... γο... "

မူယာကလဲ အတင်းငြင်းနေတော့ ကျုပ်လဲ ထပ်ပြီး လိုးချင်တဲ့အကြောင်း မပြောတော့ပဲ မူယာနဲ့အတူလိုက်ပြီးရအောင် မူယာ့အဖုတ်လေးကို ဖိပွတ်ရင်း စိတ်နှစ်ကာ မူယာ့နှုတ်ခမ်းလေးကို စုပ်နမ်းနေလိုက်တော့တယ်။ မူယာကိုယ်လေးတုန်ပြီး ပြီးသွားတော့ အဖုတ်ပွတ်နေတဲ့လက်ကို ထိမိန်ခေါက်ထဲက ထုတ်လိုက်ပြီး မူယာ့နို့လေးတွေကို အင်္ကျီပေါ်ကနေ ကိုင်ပြီး နယ်ပေးရင်း ထုပေးတာခံနေလိုက်တယ်။ ခဏနေတော့ ကျုပ်လီးလဲ ဆတ်ခနဲတုန်ကာ လရည်တွေ ပုဆိုးထဲပန်းထွက် ကုန်တော့တယ်။ မူယာက ကျုပ်လီးကို ဖြည်းဖြည်းဆက်ထုရင်း ကျုပ်လရည်ကုန်အောင် ညှစ်ထုတ် နေသေးတယ်။ ပြီးမှာ ကျုပ်လီးကိုကိုင်ထားတဲ့လက်ကို ရုတ်လိုက်တော့တယ်။ ပြီးတော့ မူယာ့နို့ပေါ်က ကျုပ်လက်တွေကိုပါ ရုတ်လိုက်ပြီး မူယာ့ကိုယ်လေးကိုတင်းတင်းလေးဖက်ကာမျက်နှာလေးကိုမြတ်မြတ်နိုးနိုးကြည့်နေမိတယ်။

"အင်းပါ... မူယာလက်ခံနိုင်တဲ့အချိန်ကျမှ... ကိုကို... မူယာ့ကို တစ်ဝကြီးချစ်တော့မယ်... မူယာ့ကို... ကိုကိုအရမ်းချစ်တယ်... ပြွတ်..."

"အွန်း…. မူယာလဲ.. ကိုကို့ကို... အရမ်းအရမ်းချစ်တယ်... ပြွတ်... အဆင်ပြေတာနဲ့… မူယာက… ကိုကို့ကိုပေးချစ်မှာပါ... အိပ်ရာဝင်ကြစို့နော်...ကိုကို..."

"за:..."

မူယာနဲ့ကျုပ် လူချင်းခွာကာ ထပြီး မူယာလဲ ဟိုဘက်လှည့်ကာ ထမိန်လေးပြင်ဝတ်၊ ကျုပ်လဲ ပုဆိုးပြင်ဝတ်ပြီးမှ မီးလေးတွေပိတ်ပြီး မူယာ့ပခုံးလေးဖက်ကာ အပေါ်တက်ကြတယ်။ အခန်းဝရောက်တော့ မူယာ့ကိုရင်ခွင်ထဲဆွဲသွင်း ပါးလေးတွေကိုအနမ်းလေးအပြန်အလှန်ပေးကြတယ်။လေသံတိုးတိုးနဲ့

"ဂွတ်နိုက်...အသည်းလေး..."

"ဂွတ်နိုက်...ကိုကို..."

မူယာက လူချင်းခွာပြီး ကျုပ်အခန်းဝဆီတွန်းလွှတ်ကာ သမီးလေးအခန်းထဲ ဝင်သွားတော့မှ ကျုပ်လဲ ကိုယ့်အခန်းထဲ ဝင်ခဲ့လိုက်တော့တယ်။ အခန်းထဲဝင်လိုက်တော့ ကျုပ်မိန်းမရင်အေးက ခုတင်ပေါ်မှာ ခေါင်းအုံးခုကာကျောမှီလျှက် ထမိန်ကိုလှန်တင်ကာ ပေါင်ကားပြီး အဖုတ်လေးကိုပွတ်နေရင်း ကျုပ်ကိုပြီးစိစိနဲ့ ကြည့်နေတယ်။ အင်္ကျီကိုလည်း ကြယ်သီးတွေ ဖြုတ်ကာဟထလားလို့ သူ့နို့တွေက ဟောင်းလောင်းဖြစ်နေကာ လက်တစ်ဖက်နဲ့ သူ့နို့တွေကို ဆုပ်နယ်နေတယ်။ မူယာ့ကိုလိုးချင်လို့ ပြန်မာနေတဲ့လီးက ချက်ချင်းပြန်တောင်လာတော့တယ်။ မိန်းမရှိရာ ခုတင်ဆီကို အပြေးတပိုင်းနဲ့သွားပြီး ခုတင်ပေါ်တက်ကာ ရင်အေးရဲ့အဖုတ်ကို ကုန်းယက်မယ်လုပ်တော့ ရင်အေးက ကျုပ်ကို ချိုင်းကြားကနေဖက်ပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ်ဆွဲတင်တယ်။ကျုပ်နှုတ်ခမ်းလေးကိုပြွတ်ခနဲတစ်ချက်နမ်းလိုက်ရင်း

"ကိုတို့မောင်နှမ… နမ်းပြီး နှိုက်ဆွနေတာကြည့်ပြီး ပွတ်တာ ... တစ်ချီပြီးသွားပြီ... အခုက ပြန်မြင်ယောင်ပြီးပွတ်နေတာ... အရမ်းယွနေပြီ...တန်းလိုးတော့..."

ကျုပ်ရဲ့ဇနီးလေးရင်အေးရဲ့စောက်ပက်ထဲလီးကိုဖြည်းဖြည်းချင်းထိုးထည့်ပြီးဖြည်းဖြည်းချင်း

"အင်း..ဟင်း...အေးက.ကိုတို့မောင်နှမလိုးပွဲကြည့်ရပြီမှတ်နေတာ...ဘာလို့မလိုးကြတာလဲ..."

"မူယာက..ငြင်းနေလို့...အေးရ..."

"အင်း...ဟင်း....ကြည့်ရတာ...အေးဆင်းလာပြီး...ကိုတို့လိုးတာ...မိသွားမှာစိုးလို့နေမယ်..." 

"ဟုတ်လောက်တယ်.. ကိုက..အေးဆင်းမလာဘူးဆိုတာသိပေမယ့်...မူယာကမှမသိတာ.."

"ဒီတော့လဲ... တကွေ့ကွေ့တော့ ရအောင်... လိုက်ချောင်းရမှာပေါ့... အင်း.. ဟင်း.. ဟင်း... ကြမ်းပေးတော့... ကို... ”

ကျုပ်လဲ ချစ်ဇနီးလေးအလိုကျ ကြမ်းပေးရင်း မနက်ဖြန်အလုပ်နားရက်ဆိုပေမယ့် ညဉ့်နက်တဲ့အထိမလိုးကြဘဲ မူယာနဲ့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ဇတ်လမ်းလေးတွေ ဖန်တီးနိုင်ဖို့ ချစ်ဇနီးလေး အလိုကျ နှစ်ချီပဲလိုးပြီး အိပ်လိုက်ကြတော့တယ်။

နောက်နေ့မနက်မှာတော့ မူယာအိမ်ရောက်နေတဲ့အကြောင်း မေမေနဲ့မမကိုလှမ်းအကြောင်းကြားလိုက်ပြီး ကျုပ်ကားယူဖို့ လာရင်း လာခေါ်မယ့်အကြောင်း ပြောထားလိုက်တယ်။ ရေချိုးပြီး မူယာအပါအဝင် မိသားစုတွေ ထမင်းလက်ဆုံ စားလိုက်ကြတယ်။ ထမင်းစားရင်းလဲ မျက်နှာချင်းဆိုင်က မူယာ့ခြေထောက်လေးကို ကျုပ်ခြေထောက်လေးနဲ့ ခြေမချင်း သွားပြီးထိကာ စနေသေးတယ်။ မူယာက မသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ကျုပ်ခြေမလေးကို ပြန်ပြီး သူ့ခြေမလေးလှုပ်ကာ ပြန်ပြီးစတယ်။ ပြီးတော့ ဆိုင်ကယ်နဲ့ မေမေတို့အိမ်ကို ဆိုင်ကယ်လေးနဲ့ သွားကာ အကုန်လုံးကို အိမ်ခေါ်ခဲ့လိုက်တယ်။ ကျုပ်တို့အိမ်ရှေ့ကားရောက်လို့ မေမေတို့ဆင်းလာတယ်ဆိုရင်ပဲ အိမ်ရှေ့မှာကြိုစောင့်နေတဲ့ မူယာက မေမေ့ကို အရင်ပြေးဖက်တော့တာပဲ။

"໖::...."

"သမီးမေမေ့ကိုအရမ်းလွမ်းတာပဲ..."

"មេល... ဟောဒီက အထွေးဆုံးလေးကို... လွမ်းတာပေါ့... မေမေ့ကိုလွမ်းတယ်လဲဆိုသေး.. ဘာလို့... မေမေ့ဆီလာမနေဘဲ...”

"ဟီး...ကိုကို့ကို...နည်းနည်းဆိုမှ.... နည်းနည်းလေးပိုလွမ်းလို့..."

"ဟွန်း...မသိရင်ခက်မယ်...သူ့အစ်ကိုကို..ချွဲနွဲ့ပြီး...ဆိုးချင်လို့မလား...ဟင်...အဆိုးမလေး..."

"ခစ်ခစ်...ဟီး..အရင်လိုမဆိုးတော့ပါဘူး...မေမေရ...မူယာက...အခုလိမ္မာနေပါပြီ...နော်ကိုကို...ရွှတ်..."

"ဟုတ်ပါ့ဗျာ...."

မေမေ့ပါးလေးကိုနမ်းရင်း ကျုပ်ကို စစ်ကူလှမ်းခေါ်လိုက်သေးတယ်။ ပြီးတော့ ကလေးလက်ဆွဲထားတဲ့မမကို ဖက် ပြီး ပါးလေးကိုနမ်းတယ်။

"မမ.မမကိုကလန်ကဆန်ပြောခဲ့မိတာတွေ.မူယာ့ကို...ခွင့်လွှတ်ပါနော်.." 

"မမစိတ်ထဲမှာ... ဘာမှမရှိပါဘူး... မူယာရယ်... ဒီညီမလေးကို… ချစ်တာနဲ့... စိုးရိမ်တာပဲ... ရှိတော့တယ်... ရွှတ်...”

"ခစ်ခစ်... မမကိုချစ်လိုက်တာ... ဒီလိုမတွေ့ကြရတော့မှဘဲ... ကိုယ့်မိသားစုက… ကိုယ့်ကို… ဂရုစိုက်မှန်းသိရတော့တာ... သားလေး...တီလေးဆီလာပါအုံး..."

မူယာကမမရဲ့သားလေးကိုကောက်ချီလိုက်ပြီးပါးလေးတွေနမ်းနေတယ်။

"အိမ်ထဲဝင်ကြလေ... ခြံဝမှာပဲ... အလွမ်းသယ်နေကြတယ်... အိမ်ထဲရောက်မှ.. စကားတွေတစ်ဝကြီး... ထိုင်ပြောကြ.. ကို...ကိုကတန်းသွားတော့မှာလား..." 

"အင်း...နေ့လည်ကျ...မိသားစုလူစုံ...ထမင်းလက်ဆုံစားဖို့...စောပြန်လို့ရအောင်လေ...."

"အင်းပါ...အဲ့ဒါဆိုလဲ...ပြီးရော..."

~~

ကျုမယားသုံးယောက်နဲ့ ကျုပ်မယားဖြစ်လာမယ့်သူတစ်ယောက် ခြံထဲဝင်သွားကြတာ နောက်ကျောကနေ ကြည့်နေမိသေးတယ်။ အားလုံးရဲ့ နောက်ပိုင်းအလှတွေက အပြိုင် အဆိုင်နဲ့ တစ်ရစ်စွင့်ကားလို့။ နောက်ကကြည့်ရင် မေမေက ပထမဆု၊ မမက ဒုတိယဆု၊ ရင်အေးက တတိယဆုနဲ့ မူယာတစ်ယောက်ပဲ လုံးလုံးကျစ်ကျစ်လေး။ မူယာ့လက်ထဲက မမသူဇာရဲ့သားလေး ကို သမီးလေးခင်မွှေးလွန်းက ဆော့ဖို့ခေါ်သွားတာ မြင်လိုက်တယ်။ ကျုပ်လဲ ကားမောင်းပြီး ဝေယံမိုးမြင့်ရှိရာအိမ်ကို သွားလိုက်တော့တယ်။ ဝေယံမိုးမြင့်ရဲ့ အိမ်ကိုရောက်တော့ မူယာပေးလိုက်တဲ့ ရီမုတ်ခလုတ်လေး နှိပ်လိုက်တယ်ဆို တံခါးက ပွင့်သွားတယ်။ ခြံထဲလှမ်းကြည့်တော့ ဝေယံမိုးမြင့် မျက်နှာငယ်လေးနဲ့ စောင့်နေတာ မြင်ရတယ်။ ကျုပ်လဲ ခြံထဲကားမောင်းသွင်းပြီးကားရပ်ကာဆင်းတော့ဝေယံမိုးမြင့်ကပြာပြာသလဲ

"အကို…လာ…ကျနော်အကို့ကိုမျှာ်နေတာ... "

ကျုပ်လဲ ခပ်တည်တည်ပဲ သူ့နောက်ကနေ လိုက်ဝင်သွားပြီး ဧည့်ခန်းမှာထိုင်လိုက်တယ်။ ဝေယံမိုးမြင့်ရဲ့ ဘယ်ဘက် လက်ဖျံမှာ ပလာစတာလေးကပ်ထားတာတွေ့ရတယ်။အသေးအမွှားဒဏ်ရာလောက်ပဲနေမှာပါ။

"ငါ...မူယာ့အဝတ်အစားထုပ်...လာယူတာ..."

"ဟုတ်ကဲ့အကို... ကျနော်... မူယာအဆင်သင့်ပြင်ထားတဲ့... သူ့အထုပ်ကို.. ကျနော်တွေ့ပါတယ်... ပြီးရင်ကျနော်... အကို့ကားပေါ်တင်ပေးပါ့မယ်...ကျနော်ရှင်းပြတာ...နားထောင်ပေးပါအုံး..

"အေး...ပြောကြည့်လေ..."

"ကျနော်… မူယာ့ကို… အလိုမတူဘဲ.. အတင်းခိုးပြေးပြီး.. လက်ထပ်ခဲ့တာမှန်ပါတယ်... နောက်ပြီး... သူကျနော့်ကို... အကို့စကားတစ်ခွန်းနဲ့... သစ်စိမ်းချိုး ချိုးသွားကို.. မကျေနပ်လို့... သူအပေါ်အနိုင်ယူခဲ့တယ်ဆိုပေမယ့်.. ကျနော်... သူ့ကိုတကယ်ချစ်တာပါ..."

"ဟေ့ကောင်.. ဘယ်သူမှ.. ကိုယ်ချစ်တဲ့ကောင်မလေးရှိတဲ့အချိန်မှာ... သူစိမ်းမိန်းမတစ်ယောက်ကို.... ခေါ်မအိပ်ဘူး.. "အကိုရာ... ပေးချင်တဲ့သစ်စွာပေးပါ... ကျနော်... ကောင်မလေးတွေ... အိမ်ခေါ်လာတယ် ဆိုပေမယ့်... တစ်ယောက်နဲ့မှ... မကျူးလွန်ခဲ့ပါဘူး...သူတို့တွေက….ကလပ်တွေ..ကေတီဗီတွေကနေ..ပိုက်ဆံပေးငှားလာတာတွေပါ... ”

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်... ဒါတော့မင်းလွန်တာပေါ့..."

"ဟုတ်ပါတယ်အကိုရာ.. ကျနော်လွန်မှန်းသိပါတယ်... အမှန်က သူ့ကိုရွဲ့လိုက်မိတာ… ကျနော်တို့မင်္ဂလာဆောင်ပြီး ကတည်းက… ကျနော်.. သူနဲ့အတူမအိပ်ခဲ့ရဘူး... မင်္ဂလာဦးညမှာတင်ကို အများရှေ့မှာ... မင်္ဂလာခန်းဝင်ကြပေမယ့် … သူက ဆိုဖာပေါ်ဆင်းအိပ်တယ်... ပြီးတော့ သူ့မှာ... မောင်းချဓားတစ်ချောင်း... အမြဲဆောင်ထားတယ်... အကို... သူ့ကိုလာထိရင်... အသေပဲတဲ့... သူသဘောမတူပဲ... အတင်းလုပ်ရင်... နောက်နေ့... သူ့အလောင်းပဲမြင်ရမယ်တဲ့ဗျာ... ကျနော်လဲ မလုပ်ရဲဘူး... အဲ့ကစ... အိမ်ခွဲနေတော့လဲ တစ်ယောက်တစ်ခန်းခွဲနေတယ်... အဲ့ဒါနဲ့… ကျနော်လဲ... သူ့ကိုအရွဲ့တိုက်ချင်တာရော... ကျနော်အပါ... နည်းနည်းများ... အူတိုဒေါသထွက်လေမလားလို့... သူ့အရှေ့မှာ... ကောင်မလေးတွေခေါ်လာပြီးပလူးပလဲနေပြတယ်... သူကအဖက်မလုပ်တော့... အခန်းထဲပါခေါ်သွင်းတယ်... သူသာ အခန်းတံခါးကို တစ်ခါလောက်လာဖွင့် ကြည့်ရင်... ကျနော်ကခုတင်ပေါ်မှာအိပ်ပြီး... ကောင်မလေးတွေကို... ဆိုဖာပေါ်မှာအိပ်ခိုင်းတာ... သူမြင်ရမှာအကို... အဲ့ဒီအချိန်.. သူ.. ကျနော့်ကိုကြိုက်တဲ့အပြစ်ပေး... ကြိုက်သလိုလုပ်… ကျနော်... လည်စင်းခံရဲတယ်.. ဒါပေမယ့်... သူတစ်ခါမှ... လာမကြည့်သလို... မျက်နှာတောင်... တစ်ချက်မပျက်သွားဘူး.. မူယာက… အဲ့ဒီလောက်... အသည်းမာတာ အကို...”

"မင်းလုပ်နေတာက.. ပုံစံမှမကျဘဲကွ… မင်းက အလိုမတူဘဲ... အတင်းခိုးယူပြီးလဲ လက်ထပ်သေးတယ်… မူယာက မကြည်ဖြူတာကိုတောင်... မင်းကပဲ.. ပြန်ရွဲ့ရသေးတယ်.. တကယ်ဆို... မင်းက… အလိုလိုက်အကြိုက်ဆောင်ပြီး... စည်းရုံးသင့်တာမဟုတ်ဘူးလား...."

"ဟုတ်ပါတယ်... အကို.. အဲ့ဒါလဲ... ကျနော့်ရဲ့မကောင်းတဲ့ဗီဇပါ... ငယ်ငယ်ကတည်းက.. လိုချင်တာရခဲ့တော့... တစ်ခုခုအလိုမကျရင်... ရွဲ့ပြီးလုပ်တတ်တာ... အလျှော့ပေးဖို့... တွေးကိုမတွေးတာ… မူယာက… ကွာရှင်းကြဖို့ပြောတော့... ကျနော်... တော်တော်လန့်သွားတာ... ကိုယ်လုပ်တာ... တော်တော်လွန်သွားပြီမှန်းသိတယ်... ကျနော်... ပထမတစ်ရက်... ကွာရှင်းစာချုပ်မှာ... လက်မှတ်မထိုးပေးဘူးလို့ငြင်းပြီး... ထွက်သွားလိုက်တယ်... ညဘက်မှပြန်လာပြီး.... နောက်နေ့မနက်... မူယာက… ကျနော်လက်မှတ်မထိုးပေးရင်လဲ... ကွာရှင်းစာချုပ်ပဲထားခဲ့မယ်တဲ့... လက်မှတ်ကို ထိုးချင်တဲ့အချိန်ထိုးပြီး... တစ်ရွက်ပို့လိုက်လို့ပြောတယ်... အဲ့ဒါနဲ့… ကျနော်လဲ... ကိစ္စရှိလို့အပြင်သွားမလို့... ပြန်လာရင်ထိုးပေးမယ်ဆိုပြီး... ထားခဲ့လိုက်တယ်... ကျနော်ဘာလုပ်လို့ဘာကိုင်ရမှန်း မသိတော့ဘူးအကို.. မူယာ့ကို... တောင်းပန်လို့မရတော့ဘူးဆိုတာ သိတယ်... ကျနော်စိတ်ညစ်ညစ်နဲ့... ဘီယာဝယ်ပြီး... ဆိတ်ငြိမ်တဲ့နေရာမှာ... ထိုင်သောက်နေဖြစ်တယ်... ညမိုးချုပ်မှ ပြန်လာတယ်... လူကအတော်မူးလာတာ… ကားကိုတောင်.. မနည်းထိန်းပြီး ဖြည်းဖြည်းမောင်းရတယ်... မူယာများ... ထွက်သွားပြီလားလို့လဲ... စိတ်ပူမိတယ်... အိမ်ပြန်ရောက်တော့... ကျနော်... မူယာ့ကို... မကွာရှင်းဖို့... တောင်းပန်တယ်... မူယာကလက်မခံဘူး... မူးနေတော့.. မူယာ့အနား အတင်းတိုးသွားမိတယ်... အဲ့မှာ... မူယာ... သူ့လက်ထဲက… ဓားနဲ့ တစ်ချက်ရမ်းပြီး... ကျနော့်ကိုဆောင့်တွန်းပြီး... သူထွက်သွာတာပဲ... အကို... ဒဏ်ရာက.. မနာပါဘူး... သူထားခဲ့တာတော့... ကျနော်အရမ်းနာကျင်နေရတယ်..."

"မူယာ့အစ်ကိုတစ်ယောက်အနေနဲ့... မူယာမှန်တယ်လို့ပဲမြင်တယ်... မင်းဘယ်လိုပဲ... ငါ့ကိုရှင်းပြပေမယ့်... မင်း.. မူယာ့ကိုတကယ်ချစ်တယ်ဆိုတာ…မယုံနိုင်သေးဘူး..."

"ဟုတ်ပါတယ်... အကိုမယုံတာလဲ.. သဘာဝကျပါတယ်... ဒါပေမယ့်.. ကျနော်မူယာ့ကို အရှုံးပေးလိုက်ပါပြီ... မူယာနဲ့ပြိုင်ပြီး... ခေါင်းမမာနိုင်တော့ပါဘူး.. ကျနော်က… အခွင့်အရေးတစ်ကြိမ်ပဲ... ထပ်ပေးစေချင်တာပါ... မူယာ့ကို… ကျနော်... ဘယ်လောက်မြတ်နိုးကြောင်း.. သက်သေပြချင်လို့ပါ... မူယာ့မျက်နှာညှိုးအောင်လုပ်မိရင်... အကိုကြိုက်တဲ့အပြစ်ပေးပါ... အကို...ကျနော့်ကိုကူညီပါနော်..."

"လောလောဆယ်တော့… မူယာစိတ်ပြေပါစေအုံး.... အကိုလဲ... အကို့ညီမကို... တစ်ခုလပ်မဖြစ်စေချင်ပေမယ့်... မင်းကိုလဲ... မယုံနိုင်သေးဘူး.. မင်းခံစားချက်ကို.. အကိုနားလည်ပါတယ်... ဒီတော့... မူယာ့စိတ်လေးလန်းလန်းဆန်းဆန်း ဖြစ်သွားအောင်... နှစ်ပတ်လောက်တော့... သူ့ဆီဖုန်းမဆက်သေးနဲ့အုံး... နောက်မှ... ဖုန်းခေါ်ကြည့်ပေါ့... အကိုလဲ... ပြောတော့ပြောထားပေးပါ့မယ်... သူစိတ်ကြည်လာလို့... ဖုန်းကိုင်တဲ့အခါ... အချင်းချင်းဆွေးနွေးကြပေါ့.. အကိုက... ဝင်မပါချင်ဘူး...နောက်ဆုံးတော့...မူယာ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုလေးစားစေချင်တယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါအကို..."

"အေးပါ...ဒါဆိုလဲ...အကိုပြန်မယ်...ဒါနဲ့မင်းလက်ကဒဏ်ရာက..များလား..." 

"မများပါဘူးအကို...ရှပ်ထိရုံလေးပါ… ကျနော်...မူယာ့အိတ်ကို...တင်ပေးမယ်အကို..."

"ရပါတယ်ကွာ..."

"နေနေ..အကို...ကျနော်သယ်လာခဲ့မယ်..."

အရင်က ကျုပ်ကိုတွေ့ရင် လှောင်ချင်ပြောင်ချင်သလို မထီလေးစားလုပ်နေတဲ့ ဝေယံမိုးမြင့်တစ်ယောက် အခုအချိန်မှာတော့ ကျုပ်ကို တော်တော်လေး ရိုကျိုးနေသည်။ ဝေယံမိုးမြင့် ကျုပ်ကားနောက်ခန်းထဲ မူယာ့ရဲ့ဘီးတပ် အဝတ်သေတ္တာလေးကို ကားနောက်ခန်းထဲထည့်ပေးပြီး

"အကိုရယ်... အကိုလဲနည်းနည်းတော့... ကူပြောပေးပါဗျာ... ဘယ်သူ့စကားမှ နားမထောင်ရင်တောင်... မူယာက... အကို့စကားတော့...နားထောင်ပါတယ်..."အေးပါ... မင်းအခြေအနေကိုစောင့်ကြည့်ပြီး... ပြောသင့်တယ်ထင်ရင်... အကိုပြောပေးပါ့မယ်... အကိုသွားမယ်...

"ဟုတ်ကဲ့..."

ကျုပ်လဲ ဝေယံမိုးမြင့်ဆီက ပြန်ခဲ့လိုက်တော့တယ်။ မူယာနဲ့ကျုပ် မောင်နှမချင်း ချစ်သူတွေဖြစ်နေပြီဆိုတာသာ သူသိရင် ဒီကောင် သွေးပျက်သွားနိုင်တယ်။ ကိုယ့်ချစ်သူ ညီမလေးမူယာ့ကို ဘယ်သူစိမ်းယောက်ျားရဲ့ ရင်ခွင်ထဲကိုမှ မထည့်ပေးချင် တော့တာ အမှန်ပင်။ နောက်ပြီး မူယာ့ရင်ထဲမှာလဲ ကျုပ်တစ်ယောက်သာ ရှိတာ သိနေတော့ ကျုပ်က ကြည်ဖြူရင်တောင် မူယာကတော့ ပြန်သွားမှာမဟုတ်တော့ပါဘူး။ ဒီလိုနဲ့အိမ်ပြန်ရောက်တယ်။ မူယာ့အထုပ်ကို ကျုပ်ကပဲ အပေါ်ထပ်က သမီးလေးအခန်းထဲ တစ်ခါထဲ ထည့်ပေးထားလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ မိသားစုစုံစုံညီညီထမင်းစားကြတယ်။ ပျော်စရာပေါ့ဗျာ။ မေမေနဲ့ မမကို ညနေစာစားပြီးမှပြန်ဖို့ပြောပေမယ့် မေမေနဲ့မမက မနေတော့ဘူးပြန်မယ်ဆိုတာနဲ့ ကျုပ်လဲ မေမေနဲ့မမကို ချက်ချိန်ပြုတ်ချိန်လေးရအောင်ညနေသုံးနာရီလောက်မှာပဲပြန်ပို့ပေးရတယ်။

"မူယာ...မေမေတို့နဲ့လာနေဖို့လဲ...စဉ်းစားအုံး..အစ်ကိုနားပဲကပ်ချွဲချင်မနေနဲ့..."

"အင်းပါ... မေမေရ... အခုတော့... ကိုကိုနဲ့.. ပျော်သလောက်.. နေလိုက်အုံးမယ်... နောက်ဆို... မေမေတို့နဲ့ပဲ...တစ်သက်လုံးနေရတော့မယ့်ဟာ..."

"ဟုတ်ပါပြီ...."

အိမ်ကိုရောက်တော့ မမက သူ့သားလေးကို ရေချိုးရအောင်ဆိုပြီး အပေါ်တက်သွားတော့ ကျုပ်နဲ့မေမေလဲ မေမေ့အခန်းထဲဝင်ပြီး လိုးနေလိုက်ကြတယ်။ မေမေ တစ်မောပြီးတော့ အိမ်ရှေ့က မမနဲ့ သူ့သားအသံ ကြားနေရပြီ။ ကျုပ်လဲမေမေ့အခန်းထဲကထွက်လာတော့မမကပြုံးစိစိနဲ့။

"သားလေး... ဧည့်ခန်းမှာ အရုပ်တွေနဲ့... ဆော့နေနော်... မေမေမီးဖိုထဲမှာ... အလုပ်လုပ်လိုက်အုံးမယ်...

မမက မီးဖိုထဲဝင်သွားတော့ ကျုပ်အနောက်ကနေ မယောင်မလည်နဲ့ မီးဖိုထဲလိုက်သွားတယ်။ မမက မီးဖိုခန်းအဝမှာတင် စောင့်နေတာ။ ကျုပ်လဲ မမအနားရောက်တော့ မမကိုဖက်လိုက်ပြီး နှစ်ဦးသားအနမ်းလေးပေးတယ်။ ပြီးတော့ မမက

"မြန်မြန်လုပ်တော့မောင်...ဟိုမှာကလေးရှိနေတယ်...တိုးတိုး..."

မမက မီးဖိုခန်း တံခါးကျည်းဘောင်ကို လက်ထောက်ကာ ဖင်လေးကောက်ပေးရင်း ခေါင်းလေးကိုအပြင်ဘက်ငဲ့လျှက် သူ့သားအရိပ်အခြေကို လှမ်းကြည့်နေတယ်။ မမရဲ့ ထမိန်ကို နောက်ကနေလှန်ကာ ခါးမှာချိတ်လိုက်တော့ မမထမိန်အောက်မှာ ဘာအတွင်းခံမှမရှိ။ ကျုပ်လဲ ဘောင်းဘီကိုလျောချကာ လီးကို မမအဖုတ်ထဲ ဖြည်းဖြည်းထိုးထည့်ပြီး ခါးလေးကိုင်ပြီး စ လိုးတယ်။ ကျုပ်လဲ မနှေးမမြန်လေး လိုးနေချိန် မေမေက အခန်းအပြင်ကိုထွက်လာတယ်။ ကျုပ်တို့မောင်နှမ လိုးနေတာကို ပြုံးစိစိနဲ့ကြည့်နေတယ်။ 

မမက သူ့သားကို လက်ညှိုးလေးနဲ့ထိုးပြတော့ မေမေက ခေါင်းငြိမ့်ပြတယ်။ မမက ကလေးကို ကြည့်ထားပေးခိုင်းတာကို မေမေက အိုကေလို့အချက်ပြတာပေါ့။ မေမေကလေးဆီသွားတော့မှ မမကိုယ်လေးဆွဲဖက်ကာ မတ်လိုက်ရင်း မမရဲ့ ချိုးဗူးလေးတွေကို အင်္ကျီပေါ်ကနေ ဆုပ်နယ်ရင်းလိုးတယ်။ ကိုယ်မတ်လာတဲ့မမကို ကျုပ်က ကိုယ်ကိုကိုင်းပြီး မမရဲ့ပါးလေးကိုနမ်းတော့ မမက အလိုက်သိစွာ သမင်လည်ပြန် လှည့်လာပြီး ကျုပ်နှုတ်ခမ်းတွေကို နမ်းတယ်။ ကျုပ်နဲ့မမ သမင်လည်ပြန်နမ်းရင်း မမအသက်ရှူသံတွေပြင်းလာတော့ နမ်းနေတာရပ်ကာ မမရဲ့နို့တွေကို ဆုပ်ထားပြီး ခမ်ကြမ်းလေးဆောင့်လိုးပေးလိုက်တော့ မမပြီးသွားတယ်။ 

မမရဲ့ကိုယ်လေးကို ဆွဲဖက်ရင်း ထိန်းထားပေး လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ မမရဲ့အဖုတ်ထဲက လီးကိုချွတ်ကာ မမကိုယ်ကိုကျုပ်ဘက်လှည့်ပေးရင်း ရင်ခွင်ထဲမှာဖက်ထားပြီး နမ်းလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ မမရဲ့ပေါင်တစ်ချောင်းကိုမပြီး လီးကို မမအဖုတ်ထဲ ပြန်ထိုးသွင်းလိုက်တယ်။ မမကို နံရံမှာကျောကပ်စေပြီး နမ်းရင်းနဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်းလိုးတယ်။ မမအဖုတ်ထဲ့ကို လီးရည်တွေပန်းထည့်ပြီး မမကိုဖက်ကာ ခဏအမောဖြေလိုက်တယ်။ 

"မ...မောင်လိုးအုံးမယ်နော်..."

"မောင်ရယ်... မေမေနဲ့လဲ... နှစ်ချီသုံးချီပြီးထားတာ... မောင်ပင်ပမ်းမှာပေါ့.. မကရပါတယ်... မောင့်မှာ လိုးပေးစရာ မယားတွေကများလာပြီ...မူယာပါတိုးလာတော့မှာ..."

"ဟင့်အင်းကွာ...အချစ်ဦးလေးမကို…ချစ်လို့မဝသေးဘူး...ခဏစုပ်ပေးနော်...ပြီးရင်ထပ်လိုးမယ်..."

"အင်းပါ... မောင်... မေမေ့ကို... ထိန်းလိုးတတ်အောင်လဲ... ကျင့်အုံး... ဒီအတိုင်းဆို... မောင်ကြာရင်ခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး.... သိလား... မေမေ့ကို... ကြာကြာလေးထိန်းပြီး... တစ်ချီနှစ်ချီလိုးပေးရင်... မေမေရော... မောင်ရော... ကြာကြာလိုးရတော့...သိပ်မပင်ပမ်းဘဲ...ကျေနပ်တာပေါ့...အင်းပါ... မေမေ့ကို... တဖြည်းဖြည်းချင်း... ထိန်းလိုးနိုင်အောင်... ကျင့်မယ်နော်... လာ... မောင့်ကိုနည်းနည်းစုပ်ပေးနော်... မ "

"33:..."

ကျုပ်နဲ့ မမ နှစ်ကိုယ်ကြားရုံ မျက်နှာချင်းကပ်လျှက်စကားပြောကြပြီး မမရဲ့အဖုတ်ထဲက ကျုပ်လီးကိုချွတ်ကာ မမလက်ကို ဆွဲပြီးခေါ်ကာ ထမင်းစားပွဲဆီ ခေါ်လာလိုက်တယ်။ ဘောင်းဘီကို ချွတ်ကာ ထိုင်ခုံမှာ ထိုင်လိုက်တော့ မမက ကျုပ်ပေါင်ကြားမှာ ထိုင်ပြီး ကျုပ်ရဲ့ မပျော့မမာဖြစ်နေတဲ့လီးကို စပြီး စုပ်ပေးတယ်။ မမရဲ့ပုလွေအစွမ်းနဲ့ ကျုပ်လီးက တင်းပြည့်ကျပ်ပြည့်ပြန်တောင်လာတော့မမက

"မောင်...ခဏနားရင်း...ဇိမ်ခံလိုက်အုံး...မ..အပေါ်ကနေလိုးပေးမယ်..."

ပြောပြီး မမက သူ့ထမိန်ကို ကွင်းလုံးချွတ်ချပစ်ပြီး တစ်ဘက်သို့လှည့်ကာ ကျုပ်လီးကိုကိုင်ကာ သူ့အဖုတ်နဲ့တေ့ပြီး ဖိထိုင်ချတယ်။

မမက ကျုပ်ဒူးအပေါ် လက်လေးအားပြုပြီး တစ်ချက်ချင်း အပေါ်ကနေ ဆောင့်လိုးပေးတယ်။ မမက အပေါ်ကနေ သူစိတ်ကြိုက်ဆောင့်လိုးရင်း သူပြီးချင်လာတော့ ဆောင့်ချက်တွေက ပိုအားပါမြန်ဆန်လာပြီး ကိုယ်လေးတုန်ကာပြီးသွားတော့ ကျုပ်လီးအပေါ် တစ်ဆုံဖိကပ် ထိုင်ချလိုက်တယ်။ ကျုပ် မမရဲ့ကိုယ်လေးကိုဆွဲဖက်လို မမကျောနဲ့ကျုပ်ရင်ဘတ် ကပ်သွားပြီး မမသူဇာရဲ့ပါးလေးကိုတရှုံ့ရှုံ့နမ်းနေမိတယ်။

"မောသွားပြီလား...မ..."

"အွန်း...ကြမ်းပေါ်မှာပဲလှဲလိုးရအောင်...ဒီနည်းကရှေးရိုးနည်းဆိုပေမယ့်...လူသက်သာတယ်လေ..."

"ဟုတ်...မ-သဘော..."

"ခစ်ခစ်...ချစ်လိုက်တာ..."

မမက ကျုပ်ပါးလေးကို လှည့်နမ်းပြီး ကျုပ်လီးပေါ်ကထာသွားကာ ချွတ်ပုံထားတဲ့ သူ့ထမိန်ကို ကြမ်းပြင်မှာဖြန့်ခင်းလိုက်ပြီ မမက ပက်လက်လေး လှန်ပေးတော့ ကျုပ်လဲ မမပေါင်ကြားမှာနေရာယူရင်း သူ့ရင့်စေ့အင်္ကျီရဲ့ ကြယ်သီးတွေကို ဖြုတ်ကာ ဘရာကို အပေါ်လှန်တင်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ မမအဖုတ်ထဲ့ လီးကိုထည့်ပြီးလိုးရင်း မမရဲ့ နို့လေးနယ်ရင်း နှုတ်ခမ်းလေးနမ်းလိုက်၊ နို့လေးတွေကုန်းစို့လိုက်နဲ့ ဒီနေ့အတွက် မမနဲ့နောက်ဆုံးအချီကို သူ့အဖုတ်ထဲ လီးရည်ပန်းထည့်ကာ အဆုံးသတ်လိုက်တယ်။ ပြိးတော့ မမနဲ့ ကျုပ် ချွတ်ထားတာတွေပြန်ဝတ်ပြီး သပ်ရပ်ရပ်ဖြစ်အောင်ပြင်ပြီးမှ ခဏဖက်ကာ မမနဲ့အတူ ဧည့်ခန်းဆီပြန်ထွက်လာလိုက်တယ်။ 

ဧည့်ခန်းက မေမေနဲ့ တူလေးကို အနမ်းလေး တစ်ချက်စီပေးပြီး အိမ်ရှေ့ကဆိုင်ကယ်ဆီသွားတော့ မမက အတူလိုက်လာတယ်။ ပြီးတော့ ထုံးစံအတိုင်း မမကကျုပ်ကို ဆိုင်ကယ်ဦးထုပ်လေး ဆောင်းပေးကာ မေးသိုင်းကြိုးတပ်ပေးတော့ ကိုယ်မြတ်နိုးရတဲ့ မမရဲ့ပါးလေးကိုလက်လေးနဲ့ ရွရွပွတ်သပ်တော့ မမက ပြုံးစိစိနဲ့မျက်စောင်းထိုးတယ်။ပြီးတော့လဲမမဖွင့်ပေးတဲ့ခြံတံခါးကနေအိမ်ပြန်ခဲ့တော့တယ်။

~~~~~~~~~~~~~~~~

အပိုင်း (၃) ဆက်ရန် >>>>>