သုံးသီးစား အပိုင်း (၁)

 သုံးသီးစား အပိုင်း (၁)

ရေးသားသူ - Mona

(Alphamale,NTR,Domination,Humiliations)

(01)

ကျွန်တော့်နာမည်က ဘမော်ပါ။ နောင်ဘဝဆိုတာရှိခဲ့ရင် ဘမော်ဘဝမှာဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် သွေးခန့်ဆိုတဲ့ လူနဲ့မဆုံပါရစေနဲ့လို့ဆုတောင်းမိတယ်။ဘမော်ဘဝရဲ့စလယ်ဆုံးဒုက္ခအပေးဆုံးလူလို့လည်းပြောရမှာပါ။

ဘမော်နဲ့‌သွေးခန့် အသက်10 နှစ်လောက်ကတည်းကရင်းနှီးလာတဲ့သူတွေပါ။ အလုပ်ရှင်သားနဲ့အစေခံသား ပတ်သက်မှု့မျိုးပါ။သွေးခန့်နဲ့သူ့မိဘတွေက မန္တလေးကနေ ဘမော်တို့နေတဲ့နယ်မြို့လေးမှာ အခြေချပြီး ချမ်းသာတဲ့အသိုင်းအဝိုင်းကဖြစ်ပါတယ်။

ကျွန်တော့်မိဘတွေက သာမာန်လက်လုပ်လက်စားဖြစ်ပြီး အမေဖြစ်သူနာမည်က ဒေါ်နန်းမော်နဲ့အဖေဖြစ်သူကတော့ ဦးဘကြိုင်ပါ။ဘ‌မော်အသက်10 နှစ်သားအရွယ်ကဆိုတော့ အဖေ့အသက်က 32 အမေ့အသက် 28ပါ။

အမေက သွေးခန့်တို့မိဘအိမ်မှာ အဝတ်လျှော်ပေးရင်း အဖေဖြစ်သူဦးဘကြိုင်က ကားမောင်းတတ်တာမလို့ အိမ်လခဈေးကြီးတဲ့ခေတ်မှာ  သွေးခန့်တို့အိမ်ကအ‌စေခံတန်းလျားမှာ နေဖို့ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သွေးခန့်တို့အိမ်စရောက်တော့ ကျွန်တော့်အသက်က10နှစ်သူ့အသက်က 9 နှစ်ပါ ဒါပေမယ့် သူဌေးသားပီပီကောင်းကောင်းမွန်မွန်စားခဲ့သောက်ခဲ့ပျိုးထောင်ခဲ့သူမလို့ ဘမော်ထက်ထွားကျိုင်းပြီး ခေါင်းတစ်လုံးပိုမြင့်သူဖြစ်သည်။

အိမ်စရောက်တော့ ဘမော်က သူ့ကိုအကိုလေးလို့ခေါ်ရသည်။‌သွေးခန့်ကတော့ဘ‌မော်ကို ငမော်လို့အမြဲခေါ်သည်။

သူ‌ဌေးသားနဲ့အစေခံပီပီ သူကငယ်‌ပေမယ့်ခန္တာကိုယ်ကောအရှိန်အဝါပါကြီးတာကြောင့် အမြဲဗိုလ်ကျလေ့ရှိသည်မှာ ယခုသူG-12ရောက်သည့်အထိပင်ဖြစ်သည်။တစ်ခုစိတ်သက်သာရသည်ကဘမော်တင်မဟုတ်သွေးခန့်က သူ့နဲ့ပေါင်းတဲ့အပေါင်းသင်းတွေကိုပါဗိုလ်ကျလေ့ရှိသည်။ လူတွေကသူ့ကိုနာမည်ရင်းမခေါ်ပဲ မန်းသားလို့ခေါ်လေ့ရှိသည်။

G-12မှာသူကတစ်နှစ်ကျလိုက်တာကြောင့် ကျွန်တော်နဲ့အတန်းတူဖြစ်သွားပြီးဘမော်က 18နှစ် သူက17ပါ။

သူနဲ့ဘ‌မော်ယှဉ်လိုက်ရင် အမြဲခေါင်းတစ်လုံးမြင့်နေပြီး အခုဆိုရင် ဒင်းကအရပ်၆ပေ၂လက်မ ၁၅နှစ်ကတည်းက Gymသေချာကစား အစားအသောက်‌ဂရုစိုက်စားတာကြောင့် ခန္တာကိုယ်တစ်ခုလုံးက ကျောက်ခဲလိုကျစ်လစ်နေပြီး Model တစ်ယောက်လို ကြွက်သားအထပ်ထပ်နဲ့ပင်ဖြစ်သည်။ဒါ့အပြင်ကိုယ်ခံပညာပေါင်းစုံတတ်ထားတာကြောင့် တစ်ကျောင်းလုံးတစ်ရက်ကွက်လုံးသူ့ကိုလှန်ရဲတဲ့သူမရှိပေ။

သွေးခန့်မိဘတွေက တစ်ခုတော့ကောင်းသည်။

သူ့သားအဖော်ရအောင် ကျွန်တော့်ကိုပါ သူနဲ့အတူGuideထား‌၍သင်စေသည်။Guideသင်တဲ့ဆရာတွေက အိမ်အထိလိုက်သင်ပေးလေ့မရှိပဲ သူတို့အိမ်သွားပြီးတော့သင်ရသည်။

ဇာတ်လမ်းစရမည်ဆိုလျှင် Math ဆရာ ဦးသောင်းအိမ်ကစရမည်ဖြစ်သည်။

~~~~~~~~~~

ဘမော်နဲ့သွေးခန့်က အတန်းရဲ့နောက်ဆုံးမှာထိုင်ရပြီး အမြဲလိုလို သူ့ဘေးမှာအပါးတော်မြဲ‌လိုနေရသည်။

အရှေ့မှာဦးသောင်းက ပုစ္ဆာတစ်ပုဒ်ကိုရှင်းပြနေပြီးဘမော်က အာရုံစိုက်နားထောင်ရင်း ဘေးကိုကြည့်လိုက်တော့ ကိုယ်တော်ချောက ပြူတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ငေးမောကြည့်ကာဈာန်ဝင်နေသည်ကိုတွေ့ရသည်။

ဘမော်က‌သွေးခန့်ကြည့်တဲ့ဆီကြည့်လိုက်တော့ ခြံထောင့်မှာ ‌ထမီရင်လျားနဲ့ရေချိုးနေတဲ့ ဆရာကတော်ဒေါ်သင်းမာ ကိုမြင်လိုက်ရသည်။ ဒေါ်သင်းမာက အသက်28နှစ်ရွယ်ဖြစ်ပြီး ဆရာဦးသောင်းနဲ့ညားတာ ၃နှစ်သာရှိသေးသည်။အရင်ကဒီရက်ကွက်မှာပဲဆေးသမားတစ်ယောက်နဲ့အိမ်ထောင်ကျခဲ့ဖူးပြီး ထိုဆေးသမားဆေးလွန်ပြီးသေမှ အသက်၄၂အရွယ်ဦးသောင်းနဲ့အဝတ်လျှော်ပေးရင်းရတာဖြစ်သည်။

ဒေါ်သင်းမာက ရွက်ကြမ်းရေကြိုရုပ်ပေမယ့် ခန္တကိုယ်က အဆီမရှိပဲကျစ်ကျစ်လစ်လစ်နဲ့ ကြီးမားစွင့်ကားသောဖင်ကြီးရှိပြီး အမြဲသပ်သပ်ရပ်ရပ်နေတတ်တာကြောင့် သူတို့လိုကျောင်းသားတွေရဲ့မှန်းထုစရာဖြစ်နေသည်။

အခုလည်းရေချိုးနေပြီး ဒေါ်သင်းမာကို စူးစိုက်ကြည့်နေတာကိုမြင်လိုက်ရပြီး သွေးခန့်ကိုသတိပေးမည်အလုပ် ဆရာဦးသောင်းအသံထွက်လာသည်။

"ဘမော်နဲ့မောင်သွေးခန့် အာရုံမစိုက်ကြပါလား"

ဦးသောင်းကပြောပြီးသူ့တို့အနားရောက်လာသည်။ဒေါ်သင်းမာကတော့ ရေချိုးပြီးတာမို့ထသွားကာ သူတို့စာသင်ခန်းအနောက်က သူတို့အိပ်ခန်းထဲသို့ဝင်သွားသည်။

"မင်းတို့မနေ့ကပေးလိုက်တဲ့ အပုဒ်သုံးဆယ် တွက်ခဲ့လား"

ဘမော်က လျှင်မြန်စွာ ထုတ်ပြလိုက်သော်လည်းသွေးခန့်က ဦးသောင်းစကားအားအရေးမစိုက်သလိုကြည့်လိုက်သည်။

"မတွက်ရသေးဘူး"

ဦးသောင်းက ဘမော်စာအုပ်ကိုစစ်ပြီးခေါင်းညိမ့်ကာပေးလိုက်ပြီး သွေးခန့်ကိုကြည့်လိုက်သည်။

"မောင်သွေးခန့် မင်းကိုထပ်ပြီး မျက်နှာသာ အေ့အေ့ပေးလို့မဖြစ်တော့ဘူး ဒီမှာပဲ ပြီးအောက်တွက်ပြီးမှပြန် အေအေ့"

ဦးသောင်းက သူတို့ကိုစကားပြောရင်း လေပျို့လိုက်သည်။ဦးသောင်းကရှက်ကီသမားဖြစ်ပြီး အချိန်မှန်မော့နေကြဖြစ်သည်။

"ကဲကျန်တဲ့သူတွေဆင်းလို့ရပြီ "

ဦးသောင်းစကားအဆုံးမှာကျောင်းသူကျောင်းသားများထပြန်သွားကြပြီး ဘမော်နဲ့သွေးခန့်နှစ်ယောက်ထဲကျန်တော့မှ ဦးသောင်းကတစ်ချက်ကြည့်ပြီးအိမ်အပြင်ထွက်သွားသည်။

ဘမော်ကတော့ သွေးခန့်ပြန်မှပြန်ရမှာမလို့ သူ့နားမှာပဲထိုင်စောင့်နေလိုက်သည်။

"အကိုလေး ကျွန်တော်ကူးပေးရမလား"

ဘမော်ကမေးလိုက်တော့ သွေးခန့်က ဦးသောင်းရှိရာဘက်သို့တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဘမော်အားအမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"မကူးနဲ့ငမော် မင်းကိုတခြားခိုင်းစရာရှိတယ် ဦးသောင်းဘာလုပ်နေလဲသွားချောင်းစမ်း"

သွေးခန့်ရဲ့စကားကိုနာခံလိုက်ပြီး ဘမော်ကတံခါးဝကနေ‌အပြင်ချောင်းလိုက်တော့ ဦးသောင်းခြံထောင့်ကသရက်ပင်အောက်မှာ ကစ်နေတာကိုမြင်လိုက်ရသည်။

"ဦးသောင်း ထုံးစံအတိုင်းသောက်နေတယ်အကိုလေးပုလင်းတစ်ဝက်ကျိုးသွားပြီ"

‌သွေးခန့်က သူ့စကားကြားတော့ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီးအနားသို့လာခိုင်းလိုက်သည်။

"မင်းငါတစ်ခုခိုင်းမယ် မလွဲစေနဲ့နော် တံခါးဝမှာဦးသောင်းကိုစောင့်ကြည့်ထား တကယ်လို့အိမ်တဲဝင်မယ့်အခြေအနေရှိရင် တစ်ခုခုအချက်ပေးလိုက်ဟုတ်ပြီလား"

ဘမော်နားမလည်စွာဖြင့်ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး တံခါးဝမှာထိုင်ကာ ဦးသောင်းကိုစောင့်ကြပ်နေလိုက်သည်။သွေးခန့်ကိုလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ စောစောက ဒေါ်သင်းမာဝင်သွားသည့်အခန်းထဲကိုဝင်သွားတာမြင်တော့ သူမျက်လုံးပြူးသွားသည်။

သွေးခန့်စော်ရှုပ်တယ်ဆိုတာသိပေမယ့် လတ်တလောသိထားတာ သူ့အရွယ်မိန်းကလေးတွေစနောက်တွဲတာလောက်ပဲသူသိသည်။အခုလို အသက်ကြီးပိုင်းအိမ်ထောင်သည်အမျိုးသမီးအိမ်ထဲဝင်သွားတာဘ‌မော်အခုမှတွေ့ဖူးတာဖြစ်သည်။

ဘမော်က သူ့အစားဦးသောင်း မတော်လို့သိသွားရင်ဒုက္ခရောက်ချည်ရဲ့လို့တွေးရင်းစိတ်တွေဂဏှာမညိမ်ဖြစ်လာသည်။

ဆယ်မိနစ်ခန့်ကြာသည့်အထိထွက်မလာတော့ ဘမော် စိတ်ကသိချင်စိတ်ပြင်းပြလာသည်။သွေးခန့်အထဲမှာဘာလုပ်နေမလဲလို့တွေးရင်းဦးသောင်းကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ပုလင်းတစ်ပုလင်းကုန်ပြီးနောက်ထပ်တစ်ပုလင်းထုတ်လိုက်တာမြင်မှ ကျွန်တော်လည်း သွေးခန့်ဝင်သွားတဲ့အခန်းကိုကြည့်လိုက်သည်။လူမတွေ့ရ‌တာကြောင့် အိမ်ထဲဝင်လိုက်တော့။ဦးသောင်းတို့အိပ်ခန်းဟုယူဆရတဲ့အခန်းထဲကနေအသံတချို့ထွက်လာသည်။

"မဆိုးနဲ့ကွာမောင်လေးရာ ခစ်ခစ် ရှေ့မှာဦးသောင်းသိသွားရင်မကောင်းဘူး"

"အဲ့ဒီ သူတောင်းစားကြီးမသိပါဘူး ကျုပ်ကောင်ကိုအစောင့်ထားထားတယ်"

ဘမော် ထိုစကားများကိုကြားပြီး တစ်ခုခုပဲဆိုပြီးတွေးကာ ပေါက်အနည်းငယ်ကြီးသောထရံပေါက်ကနေချောင်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဟင်...."

မြင်လိုက်ရတဲ့မြင်ကွင်းကြောင့် ဘမော်ခြေဖျားလက်ဖျားများပင်အေးစက်သွားသည်။

ကု‌တင်ရဲ့အလယ်ခေါင်မှာ သွေးခန့်က ဒေါ်သင်းမာကို‌အနောက်ကနေသိုင်းဖက်ထားပြီး ထမီရင်လျားကိုအပေါ်ပိုင်းကျွတ်လျက်ရှိတဲ့ဒေါ်သင်းမာက သွေးခန့်ရဲ့ရင်ခွင်ထဲမှာရောက်နေတာကိုမြင်ရသည်။

ဘမော်တုန်လှုပ်မိတာက ဒေါ်သင်းမာရဲ့ တရုတ်ပန်းသစ်တော်သီးအရွယ်အစားရှိတဲ့နို့ ညိုညိုကြီးနှစ်လုံးကို သွေးခန့်က သူ့ရဲ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့အားပါးတရဆုပ်ညစ်နေတာကိုပင်ဖြစ်သည်။ဒေါ်သင်းမာက စိတ်ဆိုးပုံမရပဲ သွေးခန့်ရဲ့လက်ချောင်းအောက်မှာ ဇိမ်ခံနေပုံတောင်ပေါက်သည်။

တကယ်တော့ ဘမော်က သူ့ထက်တစ်နှစ်ငယ်သောသွေးခန့်ကိုအမြဲအားကျမိသည်။သွေးခန့်ဘယ်အတန်းကကောင်မလေးချောချောနဲ့တွဲနေပြီဆိုတဲ့သီတင်းကြားရင် အသက်၁၈နှစ်ပြည့်ပြီဖြစ်သော်လည်း မိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့၃မိနစ်ပြည့်အောင်စကားမပြောဖူးတဲ့သူ့အတွက် သွေးခန့်သာIdol တစ်ယောက်လိုဖြစ်သည်။

အခုသွေးခန့်က လက်ကိုင်ရုံတင်မဟုတ် Next Levelနို့ကိုင်သည့်အဆင့်တောင်ရောက်နေပြီဆိုတာတွေးလိုက်သည်။

"အကိုလေးကြည့်ရတာ ကြောက်ပုံလည်းမရဘူးအတွေ့အကြုံဝါရင့်နေတဲ့လူလိုပဲ "

ဘမော်တွေးနေရင်း  သူ့ရဲ့ပုဆိုးအောက်က ၄လက်မသာသာလီးတန်လေးကအစွန်းကုန်တင်းမာလာသည်။

"စာတော့ကောင်းကောင်းမလုပ်ဖူး လူတော့လုပ်ချင်နေတယ်ခစ်ခစ်"

"စောစောကတည်းက ရေချိုးပြီးကျုပ်ကိုဖျားယောင်းနေတာမလား"

သွေးခန့်က ပြန်လည်ရိလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့လက်တစ်ဖက်နဲ့ညာဘက်နို့သီးခေါင်းကို လက်ညိုးနဲ့လက်မသုံးကာဘယ်ညာလိပ်လိုက်ပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက် ဒေါ်သင်းမာရဲ့ချက်အောက်ကနေ ကျွတ်နေတဲ့ထမီကြားထဲဆင်းသွားသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ဘမော်အသက်ရှုဖို့ပင်မေ့နေသည်။ သူ့ဘဝမှာ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ခန္တာကိုယ်ကိုကိုင်တွယ်ဖို့မပြေနဲ့ မျက်လုံးနဲ့မြင်တောင်မမြင်ဖူးချေ။ အခုသွေးခန့်က နို့တင်မကပဲ ဒေါ်သင်းမာရဲ့ခါးအောက်က စပက်ကိုပါကိုင်တွယ်ဖို့ကြိုးစားနေသည်။

"အင်း အင်း အာအာ မောင် မောင်လေးရယ် အဟင့်မင်းလုပ်တတ်လိုက်တာ အိုအာအာ"

ဒေါ်သင်းမာရဲ့ညည်းသံနဲ့အတူ သွေးခန့်ရဲ့နို့ကိုင်ထားတဲ့လက်တစ်ဖက်က ကိုင်တွယ်မှု့တွေကြမ်းတမ်းလာပြီး ခါးအောက်က သွေးခန့်ရဲ့လက်အသုံးပြုမှု့တွေကပိုမိုသွက်လက်လာကာ ‌ဒေါ်သင်းမာရဲ့ထမီက ခြေချင်းဝတ်ထိပြေလျော့သွားပြီး ပေါင်ကြားကဒေါ်သင်းမာရဲ့စောက်မွှေးစိမ်းစိမ်းကြီးအောက်ကအတွင်းသားများနီရဲနေသောစောက်ဖုတ်ကြီးကို ဘမော်မြင်လိုက်ရပြီး နှလုံးခုန်မှု့တွေမြန်ဆန်လာသည်။

သွေးခန့်ကသူ့ရဲ့လက်ခလယ်ကိုအသုံးပြုကာ ကျွမ်းကျင်စွာဖြင့် ဒေါ်သင်းမာရဲ့စောက်ဖုတ်ကို နှိုက်ကာမွှေနေသည်။

ဘမော်မနေနိုင်တော့ပဲ ဒေါ်သင်းမာရဲ့စောက်ဖုတ်ကြီးကိုကြည့်ကာ သူ့ရဲ့လေးလက်မသာသာလီးတန်လေးကိုကိုင်ပြီးနှစ်ချက်မျှဆွဲလိုက်တော့ လီးရည်ကြည်များတန်း၍ပန်းထွက်သွားသည်။

"အားးအင်းးးအာမောင်မောင်လေးရယ် အဟင့်ဟင့်မင်းအရမ်းလုပ်တတ်တာပဲကွာ"

အသက်၂၈နှစ်အရွယ်ဒေါ်သင်းမာမှာ ၁၇နှစ်သာရှိသေးသော လူပျိုလေးရဲ့လက်မှာ ကျဆုံးကာမျှောလွင့်နေသည်။

ထိုနောက် သွေးခန့်က ကုတင်အောက်ကိုဆင်းလိုက်ပြီးသူ့ရဲ့ပုဆိုးကိုကွင်းလုံးကျွတ်ဖြည်ချလိုက်တော့သူရဲ့ပေါင်ကြားကနေ အကြောတပြိုင်းပြိုင်းထနေတဲ့လီးတန်ကြီးကဖျောင်းခနဲ့ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟာ အကို အကိုလေးက ငါ့ငါ့ထက်တစ်နှစ်ငယ်တယ်မလား ဘာလို့ငါ့ထက်ကိုနှစ်ဆလောက်ကြီးနေတာလဲ"

ဘမော်က သွေးခန့်ရဲ့လှုပ်ခါနေတဲ့လီးကြီးကိုကြည့်ပြီးအံ့အားတသင့်ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ဆီးခုံမွှေးနုနုလေးတွေပေါက်နေပြီး လုံးပတ်ကပက်စီဗူးရှည် လောက်ရှိပြီး အရှည်က သူကိုင်နေတဲ့ခြောက်လက်မပေတံထက်တောင်ရှည်ပြီး အနည်းဆုံးရှစ်လက်မခန့်ရှိမည်ထင်သည်။ ဘမော်ကသူ့ရဲ့လက်သည်းခွံသာသာဒစ်ဖျားလေးကိုကြည့်ပြီး သွေးခန့်ရဲ့ကြက်ဥတစ်လုံးစာရှိတဲ့ ဒစ်ဖူးကြီးကိုကြည့်ပြီးအားငယ်နေမိသည်။ ဂွေးဥနှစ်လုံးကလည်း တွဲကျနေပြီးတစ်လုံးကိုဂေါက်သီးအရွယ်အစားရှိသည်။

သူက သွေးခန့်ရဲ့လီးဆိုဒ်ကိုကြည့်ပြီးအံ့ဩသွားသော်လည်း ဒေါ်သင်းမာကတော့အံ့ဩ‌ပုံမပြပေ။သူမမျက်လုံးမှာတော့ သွေးခန့်ရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းထနေတဲ့လီးတန်ကြီးကိုကြည့်ပြီး တပ်မက်စိတ်တွေတဖိတ်ဖိတ်ယိုစိမ့်နေတာတော့မြင်ရသည်။

ဒေါ်သင်းမာက ကုတင်ပေါ်ကနေထထိုင်လိုက်ပြီးသူမမျက်နှာကိုချိန်ရွယ်ထားတဲ့ သွေးခန့်ရဲ့၈လက်မလီးတံကြီးကို သူမရဲ့လက်နဲ့အသာဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"အမလေး မောင်လေးဟာကြီးကပိုတောင်ကြီးလာသလိုပဲ အကြောတပြိုင်းပြိုင်းနဲ့ပိုတောင်ယောင်္ကျားပီသလာသလိုပဲ"

ဒေါ်သင်းမာရဲ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့သွေးခန့်လီးတန်ကြီးကိုကိုင်ကာ ဆွပေးနေတာကိုမြင်ပြီး သူသာသွေးခန့်နေရာမှာဆိုရင် အဲ့လီးကိုင်ပေးတာနဲ့လီးရည်ထွက်လောက်တယ်လို့ဘမော်တွေးမိသည်။

ထိုစဉ်မှာပဲဒေါ်သင်းမာက သူမမျက်စိရှေ့က‌သွေးခန့်ရဲ့လီးတန်ကြီးကိုကိုင်ပြီး ကြက်ဥအရွယ်အစားဒစ်ဖျားကြီးကိုသူမရဲ့ပါးစပ်ထဲသို့ထည့်ကာငုံလိုက်သည်။

"အားးးးကောင်းလိုက်တာ စုပ်စမ်းဒေါ်သင်းမာ"

သွေးခန့်လီးကို သူမပါးစပ်ဖြင့်တရစ်ပြီးတရစ်စုပ်နေသော ဒေါ်သင်းမာကိုကြည့်ပြီး ဘမော် သူ့ညီလေးငိုက်နေရာမှပြန်နိုးလာသည်။ သွေးခန့်ရဲ့ပေါင်တန်နှစ်ဖက်ကိုကိုင်ကာ အားပါးတရစုပ်နေတဲ့ဒေါ်သင်းမာရဲ့နို့နှစ်လုံးကလည်းတုန်ခါနေသည်။

"အင်းအင်းအွတ်အအအဟွတ်အွတ်အင်းအာ"

သွေးခန့်ကခါးကိုလက်နှစ်ဖက်နဲ့ထောက်ပြီး ဒေါ်သင်းမာရဲ့လီးစုပ်မှု့တွေကိုဖီးအပြည့်နဲ့ခံစားနေပြီး လီးရည်မထွက်သေးတဲ့သူ့ကို ဘမော်အံ့ဩနေမိသည်။သူသာဆိုရင် ဒီလိုစုပ်ခံရမယ်ဆို ၃ခါလောက်တောင်ပြီးသွားလောက်ပြီထင်သည်။

ထိုနောက် သွေးခန့်က သူ့ရဲ့သန်မာတဲ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ဒေါ်သင်းမာရဲ့ခေါင်းနှစ်ဖက်ကိုကိုင်ကာ ငါးလက်မထိသာစုပ်နိုင်သေးသော ဒေါ်သင်းမာရဲ့ပါးစပ်ထဲကို သူ့ရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းထနေတဲ့ ၈လက်မလီးတန်ကြီးကို လီးအရင်းထိရောက်အောင်ထိုးထည့်လိုက်သည်။

"အအအွတ်အွတ်အဟွတ်အာအိုအွတ်အွတ်"

သွေးခန့်ကထိုးထည့်ရုံသာမကပဲ လီးအရင်းမှာ ဒေါ်သင်းမာရဲ့နှာခေါင်းကိုဆီးစပ်မှာပိပြားသည့်အထိဖိကပ်လိုက်တာကြောင့် ဒေါ်သင်းမာခမျှ ယက်ကန်ယက်ကန်နဲ့ အသက်ရှုခက်လောက်သည့်အထိဖြစ်သွားပြီး မှပြန်နှုတ်လိုက်သည်။

ပြန်နှုတ်လိုက်တော့ သွေးခန့်ရဲ့လီးတန်ကြီးက ဒေါ်သင်းမာရဲ့သွားရည်များဖြင့်စိုရွဲနေသည်။လည်ချောင်းထဲအထိ နင်မလိုဖြစ်သွားတဲ့ဒေါ်သင်းမာစိတ်ဆိုးဟန်မပြတာကိုလည်းဘမော်တွေ့လိုက်ရသည်။

သွေးခန့်ကဒေါ်သင်းမှာကို Deep throat လေးကြိမ်ခန့်လုပ်ပြီးတော့ လီးတစ်ချောင်းလုံးရွှဲရွှဲစိုနေသည်။

"အချိန်မရှိဘူး ပေါင်ကားထား ဒေါ်သင်းမာ"

သွေးခန့်ကအမိန့်ပေးလိုက်တော့စကားအဆုံးမှာ ကုတင်ပေါ်ကနေ ပေါင်နှစ်ဖက်ကိုကားကာဒူးကိုမြောက်‌လိုက်သည်။

အဲ အခါမှာ စိမ်းညိုနေသည့်စောက်မွှေးအောက်ကနှုတ်ခမ်းသာထူထူအတွင်းသားနီနီနဲ့ စိုရွဲနေတဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီးကိုရှင်းလင်းစွာမြင်လိုက်သည်။သွေးခန့်က ဒေါ်သင်းမာရဲ့ပေါင်ကြားထဲဝင်လိုက်ပြီးသူ့ရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းထနေတဲ့၈လက်မလီးကြီးရဲ့ဒစ်ဖျားကြီးကို ဒေါ်သင်းမာရဲ့စိုရွှဲနေတဲ့စောက်ဖုတ်ကြီးထဲကို အသာလေးဖိကာထိုးထည့်လိုက်သည်။

‌ဘမော်က ဒေါ်သင်းမာရဲ့စောက်ဖုတ်ကြီးကိုထိုးဖောက်လိုက်တဲ့ သွေးခန့်လီးကြီးကိုကြည့်ပြီးမယုံနိုင်အောင်ဖြစ်သွားသည်။

ငယ်ငယ်က ဆရာ ဆရာမတွေနဲ့လူကြီးသူမတွေsex education ပေးတုန်းက လက်ထက်ပြီးအရွယ်ရောက်မှသာ လိုးရမယ်လိုသူသိထားသည်။ဒေါ်သင်းမာက လူကြီးမလို့ထားစေဦးတော့သူထက်တောင်တစ်နှစ်ငယ်ပြီး အသက်၁၇ကျော်ကျော်ပဲရှိတဲ့သွေးခန့်က ယခု လူကြီးတစ်ယောက်လိုပြုမူတော့မည်ဖြစ်သည်။

"ဘာမှမလုပ်တတ်မကိုင်တတ် အမလေး ရွာမှာဆိုနင့်အရွယ် ကလေး၂ယောက်ရနေပြီ"

ရုတ်တရက် သူ့ကိုခိုင်းမရရင် ဆူပူတတ်တဲ့အမေဖြစ်သူစကား ဘမော်ကြားယောင်လာသည်။ငယ်စဉ်ကတည်းက ကစားလာခဲ့တဲ့ကစားဖော်ဟာအခု လူကြီးကစားနည်းကိုကစားတော့မည်။

"အားးးအဟင့်ဟင့်..မောင်လေး..အိုဖြည်းဖြည်းနော်အရင်ပတ်ကလိုမကြမ်းသေးနဲ့ဦး အားးးးး"

သွေးခန့်ရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းထနေတဲ့လီးတန်ကြီးကတစ်ရစ်ပြီးတစ်ရစ်ဝင်သွားတော့ ဒေါ်သင်းမာက ညည်းညူကာ ၁၇နှစ်သားသွေးခန့်ကိုတောင်းဆိုလိုက်သည်။

"ဟင်...ဒါဆို အအကိုလေးက ဒေါ်..ဒေါ်သင်းမာကိုအရင်ကတည်းက လိုးလိုးနေတာပေါ့"

ဘမော်အံ့အားတသင့်ရေရွတ်လိုက်စဉ်မှာပဲ သွေးခန့်ကတစ်ချက်ရယ်လိုက်ကာ ဒေါ်သင်းမာရဲ့ တရုတ်ပန်းသစ်တော်သီးအရွယ်အစားရှိတဲ့ နို့ကြီးနှစ်လုံးကိုး အုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ၈လက်မခွဲလုံးကြီးကို အရင်းထိထိုးကာလိုးချလိုက်သည်။

"အားးးးအအမလေး သေသေပါပြီးအားးးး"

"ဟဲဟဲ ပြောတော့ ဆရာသောင်းရဲ့သုံးလက်မလေးကအယားမပြေတော့ဘူးဆို ကူ‌ညီပေးနေတာလေကဲနတ်ပြည်သွားရအောင်"

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း"

သွေးခန့်ဆယ်ကြိမ်ထက်မနည်းဆက်တိုက်ဆောင့်ချကာလိုးလိုက်တော့ ဒေါ်သင်းမာရဲ့စပက်နဲ့ သွေးခန့်ရဲ့လီးဝင်သံများကဆက်တိုက်ထွက်လာပြီး အခန်းတစ်ခန်းလုံးဆူညံသွားသည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းအားးးအဟင့်ဟင့်ဟင့်အိုအိုအားးးအာအအ"

သွေးခန့်အခုထိမပြီးသေးပေမယ့် ဘမော်ကတော့သွေးခန့်နဲ့ဒေါ်သင်းမာပွဲကြမ်းနေတာကိုကြည့်ပြီး နောက်တစ်ခါပန်းထုတ်လိုက်သည်။ ခန်းလုံးပြည့်လိုးသံအော်သံဆူညံနေတာကြောင့် ဦးသောင်းများသိသွားမလားဟုစိုးရိမ်ပြီးပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

ခြံထောင့်မှာရေချိန်ကိုက်ပြီးမှောက်နေတဲ့ ဦးသောင်းကိုကြည့်ပြီး ငါကလေးလက်မဆိုတော့ သူ့ထက်စာတော်သေးတယ်ဆိုပြီးကျန်ဖန်ဖြေသိမ့်လိုက်သည်။

နောက်ထပ်နာရီဝက်အကြာမှာတော့  သွေးခန့်ပုဆိုးကိုပြင်ဝတ်တဲ့ဟန်နဲ့အခန်းထဲကထွက်လာသည်။

"ငမော် လစ်မယ် ငါ့ကျောပိုးအိတ်ပါသယ်ခဲ့"

"ဟုတ်အကိုလေး ဟို ပုစ္ဆာတွေက"

သွေးခန့်က လစ်နေသော ဦးသောင်းကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"ဘိုးတော်ကြည့်လိုက်ဦး စာစစ်နိုင်မယ့်ပုံစံလားစာမပြော‌နဲ့သူ့မိန်းမတောင်မစစ်နိုင်တော့ဘူးဟဲဟဲ"

သွေးခန့်နဲ့ဘမော် က ဦးသောင်းကကြည့်ပြီး ထွက်လာခဲ့သည်။ ခြံပြင်မှာ ဦသောင်းကသေရည်အပြည့်သောက်ပြီးလစ်နေသလို အိမ်ထဲမှာလည်း ဒေါ်သင်းမာက စပက်မှာလီးရည်အပြည့်နဲ့ လစ်နေရှာသည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~

(02)

နောက်ရက်တွေမှာတော့ ဘမော် ဦးသောင်းဆီစာသွားသင်ရင်လိပ်ပြာမလုံသလိုခံစားနေရသည်။ဘေးကကာယကံရှင် သွေးခန့်ကတော့ ဘာမှမဖြစ်သလိုနေပေမယ့် သူအစားစိုးရိမ်ပူပန်နေသည်။

နှစ်ပတ်မှာတစ်ခါလောက်ဆို ဦသောင်းလစ်သည့်အချိန်တိုင်း သွေးခန့်ကကျူရှင်နောက်ကျခံပြီးတော့ကို ဒေါ်သင်းမာကိုလိုးဖို့ဂွင်ဖန်လေ့ရှိသည်။သူလိုးသည့်နေ့တိုင်း အမြဲကင်းစောင့်ပေးရတာက ဘမော်ပဲဖြစ်သည်။

ဒီလိုနဲ့သီတင်းကျွတ် ရက်ရှည်ကျောင်းပိတ်ရက်‌ရောက်လာတော့ ဦးသောင်းတို့လင်မယားရွာပြန်သွားကြပြီး သွေးခန့်ရဲ့Uniတတ်နေတဲ့သူငယ်ချင်းသုံးယောက်ပြန်ရောက်လာသည်။

ပထမသူငယ်ချင်းမှာ ထူးဇော်ဆိုသူဖြစ်ပြီး အသက်က ဘမော်နဲ့ရွယ်တူ အရပ်ရှည်ရှည်ပိန်ပိန်အသားဖြူဖြူနဲ့မျက်မှန်တပ်ထားသူ လေးလုံးဖြစ်သည်။

သူမိဘတွေကအစိုးရဝန်ထမ်း‌တွေဖြစ်ပြီး Uni Botany နောက်ဆုံးနှစ်တတ်နေသည့်အသက်၂၁အရွယ်အမ ယမင်းဇော်ဆိုတဲ့အမတစ်ယောက်ရှိသည်။

ဒုတိယသူငယ်ချင်းမှာ ဖက်တီးဟုအမည်ခေါ်ပြီးနာမည်အရင်းမှာ နန်းဇော်ဦးဖြစ်သည်။အဖေဖြစ်သူက အိမ်ပွဲစားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မိခင်ဖြစ်သူက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ အယ်ဇိုင်းမားရောဂါခံစားနေရသူဖြစ်သည်။မိခင်နာမည်ကဒေါ်နန်းဝေအသက်၃၈သာရှိသည်။

တတိယသူငယ်ချင်းမှာ မြတ်သူရဖြစ်ပြီး ဆေးကျောင်းပထမနှစ်တတ်နေတဲ့ကောင်ဖြစ်သည်။အရပ်ပုပုနဲ့ မိဘတွေကရွှေဆိုင်ပိုင်ရှင်ဆိုတော့ ငွေသုံးနိုင်သူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

~~~~~~~~

"မန်းသား မင်းuniမတတ်ရတာနာတာပဲ စော်လေးတွေကိုအလန်းလေးတွေချည်းပဲ"

ထူးဇော်က သူတိ့သူငယ်ချင်းလေးယောက်မှာ တစ်ယောက်ထဲကျကျန်ခဲ့တဲ့ သွေးခန့်ကို မခံချိမခံသာဖြစ်စေဖို့ ပြောလိုက်သည်။ ဘမော်က  သွေးခန့်ရဲ့ဖိနပ်များကိုတိုက်နေပြီးအခန်းထဲရှိတာမလို့ ကြားနေရသည်။တစ်ဦးထည်းသောသားလည်းဖြစ် သုံးထပ်တိုက်ရဲ့အပေါ်ဆုံးတစ်ထပ်လုံးသူ့အိပ်ခန်းအဖြစ်ရထားတာကြောင့် ဘမော်တို့အစေခံတန်းလျားထက်ငါးဆလောက်ကိုကျယ်သည်။

"ငါကစော်ရှားမယ်ထင်နေလား လေကြီးမနေနဲ့ မင်းကောစော်လက်တောင်ကိုင်ဘူးလား မဟုတ်ဘူး ငါးမိနစ်ပြည့်အောင်စကားမထစ်ပဲပြောနိုင်ပြီးလား"

သွေးခန့်စကားကြောင့် လေးလုံးထူးဇော်မျက်နှာပျက်သွားသည်။ ကိုလေးလုံးလည်း ဘမော်လိုပဲ ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်နဲ့တွေ့ရင် ကြက်သေသေကြီးနေနေတတ်သည်။

"မှတ်ရောလေးလုံးရာ ဒါနဲ့မင်းအမကော ကျောင်းပိတ်ရက်ပြန်လာတာလား ကျောင်းပြီးမှပြန်လာမယ်ထင်နေတာ"

ထိုအခါမှ အိပ်ယာပေါ်မှာပျင်းရိစွာလှဲနေတဲ့ သွေးခန့်ကဗြုန်းခနဲ့ထလာသည်။

"ဟာယောက်ဖ  မင်းအမပါပါလာတာငါ့မပြောဘူးငါ့ကိုသတိရတယ်လို့မပြောဘူးလားဟဲဟဲ"

"ဆုသာတောင်းလိုက် ဟိုကမင်းလိုဖွန်ကြောင်တဲ့ကောင်ကိုကြည့်ရတာမဟုတ်ဘူး ငါ့ကိုတောင် မင်းနဲ့ကြပ်ကြပ်ပေါင်းတဲ့"

"ဟဲဟဲ ထင်လို့ပါကွာ"

သွေးခန့်က ရယ်ကျဲကျဲနဲ့မျက်လုံးများကအရောင်တောက်နေသည်။

"ညီလေး မင်းစာလိုက်နိုင်လား မင်းကတော့ လိုက်နိုင်မှာပါ ကြိုးစားနော်"

ရွှေဆိုင်ပိုင်ရှင်ရဲ့သားကိုဂျပုက မှတ်မှတ်ရရ ဘမော်ကိုနူတ်ဆက်သည်။

"ဟုတ်အကိုလေးတို့ ကျွန်တော်လိုက်နိုင်ပါတယ်မေမေကြီးနဲ့ဖေဖေကြီးတိုက အကိုလေးသွေးခန့်နဲ့အတူသင်ကြားပေးလို့ပါ"

ဘမော်က လေးစားစွာပြန်ဖြေလိုက်သည်။တကယ်ဆိုသူတို့အားလုံးရွယ်တူပဲဖြစ်သည်။

"ရော့ငါ့ညီ ဒါမုန့်ဖိုး "

ကိုဂျပုကသူဌေးသားပီပီငွေတစ်ထပ်ကြီးပေးတော့သူမယူရဲသေး‌ပဲ သွေးခန့်ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သွေးခန့်ကခေါင်းညိမ့်ပြမှ သူလက်ခံလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပါအကိုလေးတို့ ဘာလိုလို ညီလေးလှမ်းခေါ်လိုက်နော်"

"အေးအေး ငါတို့လည်းနောက်ရက်ကျ မင်းအတွက်အဝတ်အစားတွေပေးဦးမယ်"

ဘမော် အလုပ်တွေပြီးလို့အခန်းထဲကနေပြန်ထွက်လာသည်။မုန်ဖိုးလည်းရလိုက်တမလို့သူတော်တော်ပျော်သွားသည်။

~~~~~~~~

ည၁၀နာရီလောက်မှာတော့ တန်းလျားအပြင်က သွေးခန့်ရဲ့အော်သံကြားလိုက်ရသည်။

"ငမော်ရေထွက်ခဲ့ဦးငါနဲ့ခဏလိုက်ခဲ့"

"သား သွေးခန့်ပါလား အပြင်သွားမလို့လား သားရေမင်းအကိုလေးခေါ်နေတယ်လိုက်သွားလိုက်ဦး"

အမေက ညောင်းညာနေလို့အဖေနှိုပ်တာခံရင်း ဘမော်အားလှမ်းအော်လိုက်သည်။ အမေကလည်းသွေးခန့်ကို ငယ်ငယ်ကတည်းကထိမ်းလာသူမလို့သားဟုခေါ်ကာနူတ်ကျိုးနေသည်။

ဘမော်အပြင်ထွက်လိုက်တော့  one piece စာတမ်းပါ Uniqlo t shirtတစ်ထည် နဲ့ Uniqlo chinos pantsနဲ့Adidas white sneakers တွဲဖက်ဝတ်ထားပြီး H&M jacket တစ်ထည်ပါဝတ်ထားတာမလို့စော်ရှိုးသွားမလို့ဆိုတာသိလိုက်သည်။

သူစော်ရှိုးသွားရင် မင်းသားလိုဝတ်တတ်မှန်းသိပေမယ့် ဒီလောက်နောက်ကျတာမျိုးတော့ မရှိဘူးပေ။သူ့ရဲ့ smart keyနောက်ကလိုက်ရင် သူသွားနေတဲ့နေရာက  ကိုလေးလုံးတိုဘက်ကိုဦးတည်နေတာသိလိုက်သည်။

ကိုလေးလုံးတို့အိမ်ရောက်တော့ အိမ်ရှေ့မှာမရပ်ပဲအိမ်နောက်က မှောင်ရိပ်ကျသည့်နေရာမှာရပ်လိုက်သည်။ ကိုလေးလုံးတို့အိမ်ကရက်ကွက်အစွန်မှာဖြစ်တာမလို့ တစ်အိမ်ထဲအစွန်ထီးထီးကြီးဖြစ်ပြီး ဘေးမှာချောင်းတစ်ခုရှိသည်။

သွေးခန့်ကဆိုင်ကယ်ပေါ်ကဆင်းလိုက်ပြီး အိမ်အနောက်နေ ဘေးဘီကိုကြည့်လိုက်သည်။အိမ်အနောက်မှာခြံနဲ့ကပ်ပေါက်နေသော သရက်ပင်တစ်ပင်ရှိပြီး ထိုသရက်ပင်က အိမ်အနောက် ဝရန်တာဆီသို့ဖျာကျနေသည်။

သွေးခန့်က သရက်ပင်ပေါ်သို့တတ်လိုက်သော်လည်းဝတ်ထားသော် sneaker ကြောင့်ချော်နေသည်။သွေးခန့်သူ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငမော်သရက်ပင်ပေါ်ငါတတ်မလို့ အောက်ကနေထိုင်ထားပေး"

ဘမော်မငြင်းရဲတော့ပဲ သရက်ပင်ခြေရင်းမှာထိုင်လိုက်သည်။ သွေးခန့်က သူ့ပုခုံးပေါ်ကနေနင်းကာ သရက်ပင်ပေါ်တတ်လိုက်သည်။

"မင်းအောက်ကနေစောင့်နေနော်"

သွေးခန့်က သရက်ပင်ကိုင်းကနေတဆင့်ဝရန်တာပေါ်ဆင်းလိုက်ပြီး တံခါးခေါက်လိုက်သည်။မကြာတံခါးပွင့်လာပြီး နက်မှောင်ကျော့ရှင်းတဲ့ဆံကေသာကြီးနဲ့အတူ ကိုလေးလုံးလိုမျက်မှန်အဝိုင်းတပ်ထားသောအသားအရည်ဝင်းအိနေတဲ့ အမတစ်ယောက်က တံခါးလာဖွင့်ပေးသည်။

သူမကို ဘမော်သိသည်။တစ်ခါက သွေးခန့်တိုဝါဆိုသင်္ကန်းကပ်တုန်းကကိုလေးလုံးနဲ့ပါလာတော့ဒီလောက်လှတဲ့အမကြီးရှိသေးတာပါလားလို့တွေးမိသည်။ သူမနာမည်ကမယမင်းဇော်ဖြစ်ပြီး အသက်၂၂နှစ်လောက်ရှိပြီး သူ့ထက်၄နှစ် သွေးခန့်ထက်၅နှစ်လောက်ရှိပြီဖြစ်သည်။

သွေးခန့်က အံ့ဩနေတဲ့သူ့ကိုတစ်ချက်ပြုံးကြည့်ပြီး တံခါးဖွင့်ပေးတဲ့သူမနောက်သို့လိုက်ဝင်သွားသည်။အမှောင်ထဲမှာစောင့်နေရင်း ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့်ကြာတော့ လူသံတချို့ကြားရတာကြောင့် အပင်နောက်ကွယ်မှ အသာလေးပုန်းလိုက်သည်။

မိုးချုပ်နေမှာစိုးလို့ ပြန်ရအောင်အချက်ပေးလိုက်သော်လည်း ထူးသံမကြားရတာကြောင့် ဘမော်စိတ်ပူသွားသည်။

နောက်ဆုံးမတတ်သာသည့်အဆုံးသူပါသစ်ပင်ပေါ်သို့တတ်ကာ သွေးခန့်တတ်သွားသည့်ဝရန်တာကနေအထဲသို့ဝင်လိုက်သည်။အထဲမှာမှန်ပြူတင်းကာထားသောအခန်းရှိပြီး ပြူတင်းပေါက်ဖွင့်ထားတာမလို့သူကြည့်လိုက်တော့ အိပ်ယာပေါ်မှာ သကောင်သားက မမယမင်းဇော်နဲ့အတူတူလှဲအိပ်နေသည့်အနေအထားနဲ့ သူ့ရဲ့ကြွက်သားအပြည့်နဲ့လက်မောင်းလုံးကြီးတွေနဲ့ ပွေ့ဖက်ထားတာကိုမြင်လိုက်ရသည်။

"လုပ်ပါမမရယ် တစ်ခါတည်းပါ မမကို ပြန်လာပြီဆိုကတည်းကတွေ့ချင်နေတာ"

"ဟာမောင်ကလည်း မလုပ်ပါနဲ့ ဟိုးတစ်ခါလည်းပေးပြီးပြီကို ပြီတော့ မင်းကောင်မလေးတွေနဲ့ရှုပ်တယ်လို့သတင်းကြားတယ်နော် ကတိလည်းမတည်ဘူး"

ဘာတောင်းနေတာမှန်းမသိပေမယ့်အတင်းအကြပ်တောင်းနေတာကြည့်ပြီး ဟိုကိစ္စပဲနေမယ်လို့ဘမော်တွေးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါမမမောင် ဂုန်းတိုက်တာနေမှာ ဒီကောင့်မှာစော်မရှိတိုင်း မောင့်လာပြီးခလုတ်တိုက်တာလေ နော်ပေးပါကွာ မောင့်ကိုချစ်ရင်"

သကောင့်သားကပါးစပ်ကသာတောင်းဆိုနေတာ သူ့လက်တစ်ဖက် မမယမင်းဇော်ရဲ့အိင်္ကျီကြားထဲရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။

"မောင်ကလည်း အရမ်းခက်တာပဲပြောလို့လဲမရဘူးနို့ပဲရမယ်နော်"

"အင်းပါမမရဲ့ဟဲဟဲ"

သွေးခန့်က ခွင့်ပြုချက်ရတာနဲ့အိပ်ယာပေါ်မှပျော့ပျောင်းစွာလှဲလျောင်းနေတဲ့မမယမင်းဇော်ရဲ့ခန္တာကိုယ်ပေါ်သို့ ဆိုင်ကယ်ခွသလို့ စွေ့ခနဲ့ခွချပစ်လိုက်သည်။

"အ..ဘာလုပ်တာလဲ ဆင်းပါ နို့ပဲစို့ရမှာလေ"

"အင်းပါမမရဲ့ နို့ပဲစို့မှာပါ အခုလိုမမနဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်ပြီးစို့ချင်တာ"

ထိုနောက်သွေးခန့်က မမယမင်းဇော်ရဲ့အိင်္ကျီကြယ်သီးများကိုဗျောင်းခနဲ့ဆွဲဖြုတ်လိုက်ပြီး တလက်စတည်း ဇာဘော်လီကိုပါချွတ်ပစ်လိုက်သည်။

ထ်ုအခါမှမမယမင်းဇော်ရဲ့ ဖြူမွေးဝင်းအိကာတင်း‌မာနေပြီး နို့သီးခေါင်းနီနီလေးနဲ့ ပန်းသီးအရွယ်အစားရှိတဲ့လှပသောနို့လေးနှစ်လုံးကပွင့်အာလာသည်။သူမနို့နှစ်လုံးက အရင်တွေ့ဖူးတဲ့ ဒေါ်သင်းမာနို့နဲ့လားလားမှမဆိုင်ပေ။ဒေါ်သင်းမာနို့ကပိုကြီးသော်လည်း နို့ကညိုညိုနို့သီးခေါင်းကမဲနေသည်။

ထိုအခါမှမိန်းမတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်နို့ချင်းမတူကြဘူးလို့ဘမော်သိလိုက်သည်။

"ပြွတ်ပြွတ် ပြတ်ပြတ်ပလွတ်ပွတ်ပွတ်ပြွတ်"

သွေးခန့်က နို့တစ်လုံးကိုကိုင်ကာကျန်တစ်လုံးကို အားပါးတရစို့နေသည့်အသံများထွက်ပေါ်လာသည်။

"အာအင်းအာ မောင် အသံမကျယ်နဲ့နော် မေမေက ‌အောက်မှာအိပ်တာဆိုပေမယ့် မောင့်သူငယ်ချင်းနိုးသွားမယ်"

"ဒီကောင်နဲ့အဆောင်မှာနေလာခဲ့တာပါကွာဘယ်လောက်အိပ်ရေးဆတ်တယ်ဆိုတာမောင်အသိ‌ဆုံးပဲ မပူနဲ့"

သကောင်သားက ပြောပြီး မမယမင်းဇော်ရဲ့ ဖူးအိနီစွေးနေတဲ့နူတ်ခမ်းလေးကိုသူနူတ်ခမ်းနဲ့တေ့ကာ ကြမ်းတမ်းစွာ အနမ်းပေးလိုက်သည်။

အနမ်းများကိုဆက်တိုက်ပေးရင်း လက်နှစ်ဖက်နဲ့နို့နှစ်လုံးကိုနယ်လိုက်ချေလိုက်လုပ်ရင်း အောက်ကခွထားတဲ့ မမယမင်းဇော်ရဲ့ဆီးစပ်နေရာကိုလည်းမကြာခဏငြောင့်နေသည်။

"အာအ မောင်အောက်ကကောင်ကြီးက လာလာထောက်နေတယ်ကွာ"

"မတတ်နိုင်ဘူးမမ အပြစ်တင်ချင်အရမ်းလှတဲ့မမကိုပဲအပြစ်တင်"

တော်ကီတွေလှိမ့်ပိန့်ချွေရင်း လက်တစ်ဖက်က မမယမင်းခါးအောက်ကိုရောက်သွားပြီးနောက် မမယမင်းကငြင်းသံကြားလိုက်ရသည်။

"မောင် ဒါတော့မရတော့ဘူးနော် ပြောထားပြီးသား"

"ခဏပါ မမရဲ့ပြီးသွားမှာ"

သွေးခန့်က နို့တစ်ဖက်ကိုကိုင်ကျန်နို့တစ်ဖက်ကိုစို့လက်တစ်ဖက်က မမယမင်းဇော်ရဲ့ စပက်ကိုနှိုက်ကာနေသည်။ထိုနောက်မှာတော့ သွေးခန့်ရဲ့လက်အောက်မှာ မမယမင်းမျှော်လွင့်နေချိန် သူမရဲ့ထမီကို ချွတ်ချလိုက်သည်။

"ဟိုလှ လှလိုက်တာ"

ဘမော်တီးတိုးရေရွတ်မိသည်။ဖြူဖွေးလှသောဖင်နှစ်ခုကြားက အမွှေးအနည်းငယ်ရှိပြီး ဝင်းဝါနေတဲ့စပက်ကလေးကိုမြင်လိုက်ရသည်။ဒေါ်သင်းမာနဲ့လုံးဝကိုမတူညီသောအနေအထားမလို့ လှပသော စပက်ကလေးကို ဘမော်ကြည့်မဝဖြစ်နေမိသည်။

သူကြည့်မဝဖြစ်နေချိန် သွေးခန့်က ရုတ်တရက်မမပေါင်ကြားထဲ သူ့ခေါင်ကြီးဆင်းလာပြီး မမရဲ့စပက်ကလေးကိုသူလျာနဲ့အားပါးတရလျက်တော့သည်။

"အားးအင့် အဟင့်အဟင့်အားးးအိုအဟင့်မောင် မောင် အဲ့လိုမလုပ်နဲ့ကွာ မမမနေတတ်ဖူး"

သွေးခန့်ကတကယ့်ပျားရည်အိုးတွေ့သလိုလျက်နေပြီး မမယမင်းဇော်မှာ သူ့ရဲ့လျာစွမ်းကြောင့် တဟင်းဟင်းနဲ့ဖြစ်နေရှာသည်။

ထိုအခါမှ စပက်လည်းလျက်လို့ရတာပဲလို့ သူသင်ယူလိုက်မိသည်။

သွေးခန့်ကအားပါးတရလျက်ရင်း သူ့ရဲ့ဘောင်းဘီးကိုချွတ်နေပြီး သကောင့်သားတော့မမယမင်းဇော်ကိုလိုးတော့မယ်လို့တွေးမိပြီး စိတ်ထဲကနေ မမငြင်းပါစေလို့ဆုတောင်းနေမိသည်။ထိုနောက် သွေးခန့်ဘောင်းဘီချွတ်ရသွားပြီး သူ့ရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်ထနေတဲ့၈လက်မလီးတန်ကြီးနဲ့မမယမင်းပေါင်ကြားမှနေရာယူလိုက်သည်။

မမယမင်းက သွေးခန့်လျာအစွမ်းကြောင့်မိန်းမောနေရာမှ  စပက်ဝမှာထောက်လာတဲ့ဒစ်ဖျားကြီးရဲ့အပူငွေ့ကြောင့်မျက်လုံးပွင့်လာသည်။

"ဟင့်အင်း no မရဘူး မရဘူးနော် ဟိုတစ်ခါကံကောင်းလို့ဗိုက်မကြီးတာ မရဘူးနော်မောင်"

မမယမင်းဇော်က ငြင်းပြီးနောက်ဆုတ်မယ်အပြုသကောင်သားက ဒူးခေါင်းကနေချုပ်ထားပြီဖြစ်သည်။

"ခဏလေးပဲ မမ ခဏလေးဆိုပြီးသွားမှာနော် ဒီမှာကြည့်မမအသဲကျော်ကြီးက အရမ်းဆာနေပြီမသနားဘူးလား"

မမယမင်းက သွေးခန့်ရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းထနေတဲ့လီးတန်ကြီးကိုကြည့်ပြီး ရင်သတ်လိုက်သည်။

"မောင် ငါးချက်ပဲနော် ငါးချက်‌ဆိုတော်ပြီ ပြီးရင်ဖြည်းဖြည်းနော်"

"ဆယ်ချက်လောက်တော့လုပ်ပါမမရဲ့"

သွေးခန့်က သူ့လီးတန်ကြီးကို တယ်ထားပြီး သူဝတ်ထားသည့်ဂျက်ကပ်နဲ့တီရှပ်ကိုချွတ်လိုက်တော့ တောင့်တင်းသောရင်အုပ်ကြွက်သားနဲ့ six packsကိုဖွင့်ဟလိုက်သည်။ မမက သွေးခန့်ရဲ့ခန္တာကိုယ်ကို ငေးကြည့်နေသည်။

သွေးခန့်က မမယမင်းဇော်ရဲ့နို့နှစ်လုံးကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ့ကဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းထနေတဲ့လီးတန်ကြီးကို တစ်ရစ်ချင်းထည့်နေသည်။

"အားးးးအဟင့်ဟင့်အာမောင်မောင် ဖြည်းဖြည်းနော်အားးးမောင်အဟင့်ဟင့်"

ကျဉ်းမြောင်းသောမမရဲ့စပက်ကလေးကို ထည့်ရင်းနောက်ဆုံးမှာ၈လက်မအထိအရင်းထိရောက်သွားပြီး သွေးခန့်ရဲ့ဆီခုံနဲ့ မမယမင်းဇော်ရဲ့ဆီးခုံ ပူးကပ်သွားသည်။

"မမ ကြည့်အုံး မောင့်လီးကြီးမမထဲအဆုံးထိဝင်သွားပြီ"

"ဟွန်း ဆယ်ချက်ပဲနော် ဆယ်ချက်ပြီးရင်ရပ်ရမယ်"

သွေးခန့်က အဖြေမပေးပဲစလိုးတော့သည်။မမတော့မသိပေမယ့် ဘမော်ကတော့ လိုးချက်တွေကိုမှတ်ထားသည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းအားးးအဟင့်အားးးမောင် အို မောင်ဖြည်းဖြည်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း"အားးအဟင့်အားးးးအားးးမောင် မောင်"

သွေးခန့်ရဲ့ဆက်လိုက်လိုးချက်တွေအောက်မှာ အလူးအလဲခံနေတဲ့မမကိုကြည့်ပြီး လိုးချက်တွေဆယ်ချက်တွေဆယ်ချက်ကျော်တာတောင်မှ မရပ်သေးတဲ့သွေးခန့်ကို မဟန့်တားတော့သည့်မမကိုကြည့်လိုက်တော့ သွေးခန့်ရဲ့လိုးချက်အောက်မှာဒေါ်သင်းမာလိုပဲ မျှော်လွင့်သွားပြီလို့သိလိုက်သည်။

~~~~~

ဘမော် လိုးပွဲကိုအတန်ကြာအောင်ကြည့်ရင်း သူပါတစ်ချီပြီးသွားပြီမလို့ ပြန်ဆင်းလာခဲ့သည်။သွေးခန့်ပြန်ဆင်းလာတဲ့အချိန်ကိုကြည့်တော့ ည၁၂ထိုးပြီဖြစ်သည်။ သစ်ပင်ခွရောက်တော့

"ငမော် ခြေထောက်ချဖို့လုပ်ပေးဦး"

သူကသစ်ပင်နားမက်တပ်ရပ်ပေးလိုက်မှ ပုခုံးပေါ်ကုနေတဆင့်ခြေထောက်ချကာပြန်ဆင်းလာခဲ့သည်။လမ်းမှာသူကဆိုင်ကယ်မောင်းရင်းသတိပေးလိုက်သည်။

"ငမော် ငါနဲ့ မမဖြစ်တာဟိုကောင်တွေမသိစေနဲ့နော်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါအကိုလေး"

တကယ်တော့သူလည်း ချောင်းရတာတန်သည်မလို့ပါးစပ်ဖွာမည်စိတ်ကူးမရှိပေ။

~~~~~~~~~~~~~

(03)

နောက်၃ရက်လောက်နေတော့ ကိုဖတ်တီးတို့အိမ်မှာဆွမ်းကပ်ရှိတာကြောင့်ဖိတ်လို့ သွေးခန့်ကော ဘမော်ပါသွားကြသည်။ ကိုဖတ်တီးတို့အိမ်ရောက်ခါနီးမှာပဲဗွက်အိုင်ကိုဖြတ်မောင်းလာတဲ့Mercedes Benz a class sedan အဖြူလေးတစ်စီးကြောင့်သွေးခန့်တစ်ကိုယ်လုံးရွဲသွားပြီး နောက်မှထိုင်လိုက်လာတဲ့ဘမော်ကတော့ဘာမှမဖြစ်ပေ။

"အမေပေးနှမပေးကားဆရာ ဘယ်လိုများမောင်းတာလဲ"

သွေးခန့်ကရပ်ပြီးဆဲလိုက်တော့ ထိုကားဖြူလေးထဲက အသက်၁၉နှစ်အရွယ် ကောင်မလေးတစ်ဦးထွက်လာသည်။ သူမက နှင်းဆီပန်းအဖြူရောင်ချည်ထိုးထားသည် အဖြူရောင် ဘလောက်အိင်္ကျီနဲ့ နို့နှစ်ရောင် မီနီစကပ်ကိုတွဲဝတ်ကာ သူမရဲ့ပေါင်လေးနှစ်လုံးက ဆင်စွယ်နှစ်ဖက်လို ဖြူဖြူသွယ်သွယ်လေးနဲ့စီးထားတဲ့ white shoesနဲ့လိုက်ဖက်ကာ မျက်နှာကိုမြင်လိုက်တော့ ဘမော်မှတ်မိသွားသည်။မျက်လုံးတစ်ဖက်ကိုပုံဖော်ထားပြီး ဆံပင်ဟိုက်လိုက်လုပ်ထားသည့်သူမဟာ တတ်သစ်စမော်ဒယ်မလေး မြူနှင်းဖွေးပဲဖြစ်သည်။

"မြူနှင်း လူလာနေတာမမြင်ပဲ ကွေ့လိုက်တာ အားလ်ုက်တာနော် မြူနှင်းဘာလုပ်ပေးရမလဲ"

စော်အလန်းလေးမြင်မှ သွေးခန့်ရဲ့စောစောကဆဲဆိုနေတဲ့မျက်နှာပြောင်းသွားသည်။

"ရေစိုသွားရုံပါပဲ ကားမောင်းတတ်ကာစထင်တယ် မြူ.."

"ဟို မြူနှင်းပါရှင့် ညီမဘာလုပ်ပေးရမလဲ"

သွေးခန့်က ပုခုံးကိုတွန့်လိုက်သည်။ 

“ရပါတယ် ညီမအလျင်လိုနေတယ်ထင်တယ် နောက်တွေ့မှပဲမသိချင်‌ေယာင်တော့ မဆောင်ရဘူးနော်"

ထိုအခါမှ မြူနှင်းဖွေးက မျက်နှာပန်းရောင်လေးသန်းသွားပြီး သွားတတ်လေးပေါ်ရုံပြုံးကာပြန်ထွက်သွားသည်။

"အကိုလေး မြူနှင်းဖွေးက အသက်၁၉နှစ်ရှိပြီ ဘာလို့အကိုလေးက သူ့ကိုညီမလို့ခေါ်တာလဲ"

"ဟ သူ့ကညီမဆိုမှတော့ ကိုယ်ကလည်းညီမရမှာပေါ့နေပါဦး သူက ၁၉နှစ်ဆိုတာမင်းကဘယ်လိုသိတာလဲပြီးတော့ မြူနှင်းဖွေးဆိုတာကောပဲ"

သွေးခန့်ကအံ့ဩစွာမေးလိုက်သည်။

"အကိုလေးကလည်း (###)ဇာတ်လမ်းတွဲမှာပါတယ်လေ သူ့အကြောင်းဗျူးထားတဲ့ ဟာရှာကြည့်ရင်သိနေတာကို"

ထိုအခါမှ သွေးခန့် ကဘမော်ပုခုံးကိုပုတ်လိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါတော့မင်းတော်သွားပြီ ငမော် ပြီးမှရှာလိုက်မယ်"

သူ့တို့နှစ်ယောက် ကိုဖတ်တီးတိုအိမ်ထဲဝင်လိုက်တော့လူတွေမရှိတော့ပေ။ အိုးခွက်ဆေးတဲ့သူလောက်သာ အပြင်မှာကျန်တော့သည်။

"‌မင်းတို့ နောက်ကျလှချည်လား ပန်ကန်းဆေးပြီးပြန်လိုက်တော့  ဟေ့ယောင်ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ သီတင်းကျွတ်နော် သင်္ကြန်ကျနေတာမဟုတ်ဘူးဟားဟား"

ရေစိုနေတဲ့ အဝတ်တွေကြောင့် ပုံပျက်နေတဲ့သွေးခန့်ကိုကြည့်ပြီး ကိုဖတ်တီးက သဘောကျစွာရယ်လိုက်သည်။

"ရယ်ထားရယ်ထား မင်းဆီလာတဲ့လမ်းမှာ စော်လေးဆီက အပက်ခံရလို့ဟေ့ လဲစရာပေးဦး"

"ငါ့မှာ oversizes တွေပဲရှိတာ ဗီရိုထဲမှာ ငါ့အဖေအိင်္ကျီနဲ့ပုဆိုးရှိတယ်ယူဝတ်လိုက်"

သွေးခန့်က ကိုဖက်တီးအဖေရဲ့ရှပ်အိင်္ကျီအစိမ်းစင်းနဲ့ပုဆိုးအပြာကွက်ကိုဝတ်ပြီးပြန်လာကာ ဘမော်နဲ့ထမင်းစားနေသည်။ ကိုဖက်တီးက ရေဘူးယူပေးမယ်ဆိုပြီး သူတို့ဘေးကနေထသွားသည်။

"ကိုကို အခုမှတွေ့တယ် ဘယ်ရောက်နေတာလဲလိုက်ရှာလိုက်ရတာ"

သာယာသောအသံနဲ့အတူ ယိုးဒယားကနုတ်များထွင်းထားတဲ့ အစိမ်းနုနုပါတိတ်ဝမ်းဆက်ဝတ်၊ထားတဲ့အသက်၃၀လို့ထင်ရတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကသွေးခန့်ရဲ့လက်မောင်းကို သူမရဲ့ကျော့ရှင်းစိုပြေနေသည့်လက်ဖြင့်ချိတ်ကာ ကျွဲကောသီးပမာရှိတဲ့နို့ကြီးနှစ်လုံးကို သွေးခန့်ရဲ့နောက်ကျောမှာကပ်ကာပြောလိုက်သည်။ ဘမော်သာမက သွေးခန့်ပါ ကြောင်သွားသည်။ထိုအမျိုးသမီးက ကိုဖက်တီးရဲ့အမေ ဒေါ်နန်းဝေပဲဖြစ်သည်။

"ဟာ...လုပ်ပြန်ပြီ လာအမ အဖေက အပြင်ခဏသွားတယ်"

"ဖယ်စမ်းနင်က ဘယ်သူလဲ ငါ့ဘာသာ ငါ့ယောင်္ကျားခေါ်တာနင်နဲ့ဘာဆိုင်လဲ "

ကိုဖက်တီးက ခေါင်းကုတ်ကာဘာပြောရမှန်းမသိတော့ချေ။

ထိုအခါမှ ဘမော်ကော သွေးခန့်ပါသဘောပေါက်သွားသည်။ ကိုဖက်တီးအမေဒေါ်နန်းမော်က သူငယ်ပြန်ရောဂါရှိနေတာမလို့ သွေးခန့်ကိုသူမလင်တော်မောင်နဲ့အမှတ်မှားနေတာဖြစ်သည်။

"နေပါ့စေ ဖက်တီးကလည်း သူစိတ်ချမ်းသာသလိုနေပါ့စေ"

သွေးခန့်က သူ့နောက်ကျောက ပိကျနေတဲ့နို့ကြီးကိုဆွဲညစ်ချင်သည့်စိတ်ကိုမနည်းထိန်းရင်းပြောလိုက်သည်။

"ဘာနေပါစေလဲ မင်းမလို့ကိုမယုံတာ "

ဖက်တီးကစိတ်ရှုပ်စွာပြောလိုက်သည်။သူ့အမေဒီလိုဖြစ်တာတစ်ခါနှစ်ခါမကတော့ဘူးထင်သည်။

"ကိုကို ဒီဖက်တီးပဲ လူကိုအမေအမေနဲ့လိုက်ခေါ်တာပြီးတော့ ဟိုအသက်ကြီးတဲ့ဘိုးတော်ကြီးနဲ့လည်းပေးစားသေးတယ်"

သူမအသံလေးက ဆည်းလည်းသံလေးလိုတိုင်ကြားနေတာကြောင့် ဘမော်ပါအူယားနေသည်။

"ဟုတ်လား ကိုကို ဆူလိုက်မယ်နော် အခုပင်ပန်းနေတယ်မလား သွားနားလိုက်ဦးနော် ကိုကို အလုပ်ကိစ္စပြောမလို့မရှုပ်ရဘူးနော်"

သွေးခန့်က‌ဒေါ်နန်းမော်ကိုချော့မော့လိုက်သည်။ထိုအခါမှ ကလေးတစ်ယောက်လိုခေါင်းငြိမ့်ကာပြန်သွားသည်။

"ကျေးဇူးပဲ မန်းသားရာ တစ်မနက်လုံးအိပ်နေပါနားနေပါပြောတာမရဘူး အခုမှပဲ"

"မလိုပါဘူး သားကြီးရဟဲဟဲ"

ကိုဖက်တီးကဒေါသတကြီးကြည့်လိုက်ပြီးရေဘူးချကာထွက်သွားသည်။ထိုအန်တီရဲ့ရောဂါတော်တော်ကျွမ်းနေတာပဲလို့ ဘမော်ကော သွေးခန့်ပါတွေးလိုက်သည်။

~~~~

‌ကျောင်းတွေပြန်ဖွင့်တော့ ကိုဖက်တီးတိုအုပ်စုမြို့ကိုပြန်သွားကြသည်။ သွေးခန့်ကတော့ ကိုဖက်တီးမရှိပေမယ့် မကြာခဏဆိုသလို သူ့အိမ်ကိုသွားလေ့ရှိပြီးတွေပြန်ဖွင့်တော့ ကိုဖက်တီးတိုအုပ်စုမြို့ကိုပြန်သွားကြသည်။ သွေးခန့်ကတော့ ကိုဖက်တီးမရှိပေမယ့် မကြာခဏဆိုသလို သူ့အိမ်ကိုသွားလေ့ရှိပြီးဘမော်က စာကိုသာအာရုံစိုက်နေလိုက်သည်။

"ငမော်ရေ မင်းရှိလား"

ဘမော်က သူ့အားခေါ်သံနဲ့အတူအိမ်ပေါ်တတ်လာတဲ့သွေးခန့်ကိုမြင်လိုက်ရသည်။

"ငမော် ထ မင်းကိုအရေးကြီးတာလုပ်ခိုင်းမလို့"

"အကိုလေး ဘာခိုင်းမလို့လဲ"

ဆရာဦးသောင်းက မြို့ကိုအရေးကြီးသွားစရာရှိလို့အိမ်စာသုံးရက်စာပေးလိုက်တာမလို့သူကစိတ်ညစ်စွာမေးလိုက်သည်။များသောအားဖြင့်သူ့အိမ်စာများကို ကူးခိုင်းဖို့ပဲဖြစ်သည်။

"ငါ့အမေကိုသွားပြော ဦးသောင်းအိမ်မှာ ညစာကျက်ဝိုင်းလုပ်ရမှာမလို့ ၃ရက်အိပ်ရမယ်လို့‌ပြောလိုက် အမေကမင်းပြောရင်ရတယ်"

"ဟားးးအကိုလေးကလည်း ဆရာကမခေါ်ပါဘူး..အိမ်စာတွေပေးလိုက်တာအိမ်မှာပဲလုပ်မှာပေါ့ မသွားချင်ပါ...."

"ဖြောင်း......."

ရုတ်တရက် ပါးရိုက်ချခံလိုက်ရတာကြောင့် ဘမော်လည်ထွက်သွားသည်။

"မင်းကိုငါမဆုံးမတာ‌ကြာတော့ လူပါးဝချင်နေပြီပေါ့ဟုတ်လား ပြန်ပြောစမ်း..."

မီးဝင်းဝင်းတောက်နေတဲ့ သွေးခန့်အကြည့်ကြောင့် ဘမော်အရင်အကြောင်းတွေပြန်သတိရသွားသည်။‌သွေးခန့်ငယ်ငယ်ကတည်းက သူ့ကိုရိုက်နှက်ခဲ့ပြီးအခုထိသူ့မှာသွေးခန့်ကိုကြောက်နေဆဲပင်ဖြစ်သည်။သူ့ကိုရိုက်နှက်ခဲ့ပြီးအခုထိသူ့မှာသွေးခန့်ကိုကြောက်နေဆဲပင်ဖြစ်သည်။

"မ..မဟုတ်ပါဘူး အကိုလေး ကျွန်တော်အခုပဲသွားလိုက်ပါ့မယ်"

ဘမော်ထိတ်လန့်စွာနဲ့ထကာ သွေးခန့်တို့ တိုက်ဆီသို့ခွင့်တောင်းရန်ပြေးထွက်သွားလိုက်သည်။ သွေးခန့်ဒေါသထွက်ရင် သူသာမက သူ့သူငယ်ချင်းတွေပါကြောက်ရသည်မလို့တော်ရုံတန်ရုံမစရဲချေ။

~~~~~~

သွေးခန့်နဲ့ဘမော် ဦးသောင်းအိမ်ရောက်တော့ ဦးသောင်းက မြို့ကိုညအိပ်သွားမှာမလို့သုံးရက်ကြာမည်ဖြစ်သည်။အိမ်မှာ ဆရာကတော် ဒေါ်သင်းမာသာကျန်ခဲ့သည်။

သူတို့လာတော့ ဒေါ်သင်းမာ ကအပြုံးနဲ့ဆီးကြိုပြီးရေချိုးထားပုံပေါက်သည်။နံသာဖြူအနံ့ကလည်းသင်းနေသည်။

"လာကြ လာကြ မင်းတို့ဆရာတော့ သုံးရက်ညအိပ်ဆိုတော့ အဒေါ်တစ်ယောက်ထဲရှိတာ လာအိပ်ပေးလို့ကျေးဇူးနော်ကလေးတို့"

"အိပ်ပေးရမှာပေါ့ ဆရာကတော်ရဲ့ဟဲဟဲ"

သွေးခန့်ရဲ့ရိသဲ့သဲ့စကားကောင်း ဒေါ်သင်းမာရဲ့မျက်နှာရဲခနဲ့ဖြစ်သွားသည်။ညဘက်ထမင်းစားတော့ ဟင်းပွဲတွေစုံအောင်ချက်ထားတဲ့ ထမင်းဝိုင်းကိုကြည့်ပြီး ဘမော်အံ့ဩသွားသည်။ခါတိုင်းဆို ဦးသောင်းထမင်းစားသည့်အခါတိုင်း ခြောက်ချီးခြောက်ကပ်နဲ့ဘာမှစိုစိုပြေပြေမရှိတာများပြီး အခုသွေးခန့်တို့စားတော့မှဗမာကြက် ဘူးသီးဟင်း ဝက်သားနှပ်ဆီပြန်ငါးဥချက် မုန်လာဥဂျူးမြစ်ချဉ်ရည် ပုဇွန်ခြောက်နိုင်းချင်းနဲ့ငါးငံပြာရည်ကျော် ပဲကြီးနှပ် တကယ့်ဘုန်းကြီးဝိုင်းလိုပင်။ဒေါ်သင်းမာ သွေးခန့်ဘေးမှာထိုင်ပြီး ယပ်တောင်ခပ်ပေးကာ စားကြလေဟုဆိုကာဟင်းတုံးများကို သွေးခန့်ကိုခပ်ထည့်ပေးနေသည်။

"မင်းတို့အရွယ်များများစားရမှာ ဒါမှအဟာရပြည့်ပြီးခန္တာကိုယ်ဖွံ့ဖြိုးမှာ"

"ဒီထက်ဖွံဖြိုးရင်လည်းကျွန်တော့်ဟာ ပိုရှည်မလာလောက်တော့ဘူး"

သွေးခန့်ရဲ့စကားကြောင့် ဘမော်သီးမလိုဖြစ်သွားပြီးစားလက်စပန်းကန်ထဲမှဇွန်းကအောက်ကိုကျသွားသည်။ ဒေါ်သင်းမာကော သွေးခန့်ပါသတိမထားမိတာမလို့ ဇွန်းကိုကောက်ရန်စားပွဲအောက်ကိုဝင်လိုက်သည်။‌သူဇွန်းကိုကောက်လိုက်တော့ စား‌ပွဲအောက်မှာပုဆိုးအောက်က သွေးခန့်ရဲ့လီးတန်ကြီးကို ဒေါ်သင်းမာက လက်ဖြင်ကိုင်ကာဆွပေးနေတာကိုမြင်လိုက်ကသည်။ဒေါ်သင်းမာရဲ့ လက်ထဲမှာ သွေးခန့်ရဲ့ လီးတန်ကြီးက အလိုက်သင့်ကြွတတ်နေသည်။

ဘယ်သူမသတိမထားခင်သူကအပေါ်ပြန်တတ်လိုက်သည့်အထိသူတို့က စကားပြောနေကြသည်။

ညရောက်တော့ ဒေါ်သင်းမာက စာသင်ခန်းရဲ့ဘေးကစတိုခန်းလေးထဲမှာတစ်ယောက်အိပ်ခြင်ထောင်လေးကိုပေးသည်။

ဘမော်ကတော့ သွေးခန့်အိပ်ရင်ကျယ်ကျယ်အိပ်တတ်တာကြောင့် ဒေါ်သင်းမာပေးတဲ့အိပ်ယာနဲ့ခြင်ထောင်ကို သွေးခန့်အိပ်ဖို့ရာအတွက်ထောင်လိုက်ပြီး သူကတော့ အောက်မှာပဲဖြစ်သလိုအိပ်လိုက်မည်ဟုဖြစ်သလိုတွေးလိုက်သည်။

ခဏအကြာတော့ သွေးခန့်ဝင်လာသည်။သူကထောင်ထားတဲ့ခြင်ထောင်ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငမော် နောက်ရက်ကျ ငါ့အိမ်စာတွေကောကူးလိုက်နော် ဒီနေ့တော့နားလိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့ အကိုလေး အိပ်ယာပြင်ထားပြီးပြီ ကျွန်တော်အောက်မှာအိပ်လိုက်မယ်"

သွေးခန့်က အိပ်ယာအသေးလေးကို မျက်မှောင်ကျုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါက ဒီခြင်ထောင်လေးထဲအိပ်မယ်ထင်နေလားဒီခြင်ထောင်မင်းသုံးလိုက်"

သွေးခန့်က လေချွန်ကာထွက်သွားတော့ ဘမော်ကသူဘယ်မှာများအိပ်မှာပါလိပ်လို့တွေးရင်းကြည့်လိုက်တော့ ဒေါ်သင်းမာနဲ့ဦးသောင်း အိပ်ခန်းထဲဝင်သွားမှသဘောပေါက်တော့သည်။

သွေးခန့်ဒီကိုညအိပ်လာတာအကြံနဲ့ဖြစ်ပြီး ဒေါ်သင်းမာနဲ့အိပ်ဖို့ရာအတွက်ဖြစ်ကြောင်းသူနားလည်လိုက်သည်။ သူများလင်မယားအခန်းထဲမှာ သူများမယားနဲ့ရဲရဲဝံ့ဝံ့အိပ်ရဲသော သွေးခန့်ကို သူအံ့ဩမိသည်။

ဘမော်သာဆိုကြောက်လို့အိပ်ရဲမည်မထင်ပေ။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ဘမော်အတန်ကြာသည့်အထိအိပ်မပျော်ပေ။နာရီကိုကြည့်လိုက်တော ည10နာရီထိုးနေပြီဖြစ်သည်။သွေးခန့်နဲ့ဒေါ်သင်းမာ ဘာလုပ်နေကြလဲဆိုတာသိသိနဲ့ သူတွေးနေမိသည်။ဦးသောင်းခြံကကျယ်ပေမယ့်အိမ်ထဲကလူအဖို့တော့ အသံများကြားဖို့လုံလောက်သည်။

"အာအအွတ်အွတ်အဟွတ် အသက်ရှုကြပ်တယ်ကွာ..မောင်လေးကလည်း အဟွတ်အအွတ်"

ကြာတော့ ဘမော်မနေနိုင်တော့ ခြင်ထောင်ထဲကထွက်ပြီး ခါတိုင်းသူချောင်‌းနေကျနေရာကနေချောင်းကြည့်လိုက်သည်။

သူမြင်လိုက်ရတာက လူသုံးယောက်အိပ်စာ မွေ့ယာပေါ်မှာ ဇာခြင်ထောင်ကြီးချထားပြီး ဒေါ်သင်းမာကကိုယ်တုံးလုံးကြီးပလက်လှန်အိပ်နေပြီး သွေးခန့်ကလည်းကိုယ်တုံးလုံးအနေအထားနဲ့ ဒေါ်သင်းမာရဲ့လည်ပင်းပေါ်ခွထားပြီး ဒေါ်သင်းမာရဲ့ဆံပင်ကိုစုကိုင်ကာ သူ့ရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းထနေတဲ့ လီးတန်ကြီးနဲ့ Mouth Fucking လုပ်နေသည်။

"အအွတ်အွတ်အာအဟွတ်ဟွတ်အာအွတ်"

သွေးခန့်ကအပေါ်ကနေ အားရပါးရထောင်းနေပြီး အောက်ကဒေါ်သင်းမာရဲ့နို့ညိုညိုကြီးနှစ်လုံးကလည်းခုံန်ပေါက်နေသည်။ သူမပေါင်ကြားကစောက်မွှေးစိမ်းစိမ်းနဲ့ စောက်ဖုတ်နီညိုကြီးကလည်းစိုရွဲနေပြီး သွေးခန့်လိုးထားတာလား လျက်ထားလာမသိပွင့်အာနေသည်။

ဘမော်ကတော့ ထိုစောက်ဖုတ်ကြီးနဲ့ နို့ကြီးကိုမှန်းထုလိုက်တာကြောင့် လေးမိနှစ်အတွင်းပြီးသွားသည်။

သွေးခန့်အားပါးတရထောင်းထည့်ပြီးတော့ ဒေါ်သင်းမာရဲ့နို့ညိုကြီးနှစ်လုံးကိုဖင်ခုထိုင်ကာအမောဖြေလိုက်သည်။သူ့ရဲ့လီးတန်ကြီးက ဒေါ်သင်းမာရဲ့မေးဖျားပေါ်သို့တင်ထားသည်။

ဒေါ်သင်းမာလည်းအသက်ရှုမတတ်ပါးစပ်ကိုအလိုးခံထားရတာကြောင့် အသက်ကိုဖုတ်လှိုက်ဖုတ်လှိုက်ရှုနေရှာသည်။ခဏနေ‌တော့ သွေးခန့်ကအမောပြေသွားပြီး ဒေါ်သင်းမာကိုအမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"လေးဘက်ထောက်လိုက် သင်းမာ"

သွေးခန့်စကားအဆုံးမှာ ဒေါ်သင်းမာပက်လက်လှန်နေရာမှ ကုန်းထလာပြီး လေးဘက်ထောက်ကုန်းလိုက်သည်။

ထိုအခါမှ ဘမော်တစ်ယောက် Doggy အနေအထားဆိုသည့်အဓိပ္ပာယ်ကိုနားလည်လိုက်သည်။ဒေါ်သင်းမာလေးဘက်ထောက်လိုက်တော့ သူမစောက်ဖုတ်နီညိုကြီးကပို၍ပြူတစ်နေပြီး သူမနဲ့နို့ညိုညိုကြီးကလည်းအောက်စိုက်ကာတုံခါနေသည်။

သွေးခန့်က အရန်သင့်သူမနောက်မှာဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး ပြူတစ်နေသည့် ဒေါ်သင်းမာစောက်ဖုတ်နီညိုကြီးကို သူ့ရဲ့ကြက်ဥအရွယ်အစားရှိတဲ့ဒစ်ဖျားကြီးကိုတယ်လိုက်သည်။ထိုနောက်ဒေါ်သင်းမာရဲ့စွင့်ကားနေသောခါးကိုကိုင်ကာ သူ့ရဲ့၈လက်မအကြောတပြိုင်းပြိုင်းထနေတဲ့လီးတန်ကြီးကို တစ်ရစ်ချင်းသွင်းတော့သည်။

"အားးးးအဟင့်ဟင့်အိုအိုအာအာမောင် မောင်လေးရယ်အာ ကောင်းကောင်းလိုက်တာ ပြည့်သွားတာပဲ"

သွေးခန့်လည်း တင်းကြပ်ကာစီးပိုင်နေတဲ့စောက်ဖုတ်ကြီးကို ခံစားရင်းအရင်းထိရောက်အောင်သွင်းထည့်လိုက်သည်။

ထိုနောက် သူမခါးကိုသူ့ရဲ့သန်မာတဲ့လက်နဲ့မြဲအောင်ကိုင်ကာ နွားသိုးကြိုးပြတ်အဆက်မပြတ်လိုးတော့သည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းအားးးအဟင့်ဟင့်အို အိုးအားးအဟင့်ဟင့်အားးးဖျောင်းဖျောင်း ကြိုက်လားဒီလိုလိုးပေးတာ ကောင်မ....အဟင့် ကြိုက်တယ် မောင် မောင်လေး ရယ် ဟိုသူတောင်းစားကြီးနဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူးအားးးးးးးးး"

လိုးနေရင်တန်းလန်းညစ်ညမ်းစကားတွေကြောင့်ဘမော်ပိုမိုစိတ်တွေကြွလာသည်။သွေးခန့် ဒေါ်သင်းမာအပေါ်ကောင်မဟုခေါ်လိုက်တာကိုလည်း သာယာပြနေသည်ကိုလည်းအံ့ဩစွာတွေ့လိုက်သည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း ဘယ်လိုလဲ ဟိုအဘိုးကြီးနဲ့ ကျုပ်ဘယ်သူယောင်္ကျားပီသလဲ"

"အားးးအဟင့် ဖွဲနဲ့စပါးပဲ ဟိုသူတောင်းစားကြီးရဲ့သုံးလက်နဲ့ မောင်လေးရဲ့၈လက်နဲ့ယှဉ်စရာ အားးးးတောင်မလိုဘူး ..မောင်လေးကယောင်္ကျားအစစ်ပဲ"

သွေးခန့်က ဦးသောင်းကိုနှိုမ်ချလိုက်ပြီး ခါးမှာကိုင်းထားတဲ့လက်ကိုလွှတ်ကာ နို့ညိုကြီးနှစ်လုံးကိုဆွဲကာအချက်လေးဆယ်နီးပါးဆောင့်ချလိုက်သည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..နောက်တစ်ခါ ဖောက်ပြန်တယ်အသံမကြားချင်ဘူးနော် မင်းခန္တာကိုယ်က ကျုပ်အာသာဖြေဖို့အတွက်ပဲ"

"အားးးအိုးးးအဟင့် မမလုပ်ရဲပါ ပါဘူး ကျွန်မခန္တာကိုယ်က သွေးခန့်တစ်ယောက်ပဲပိုင်တာပါ အာာအအ"

ဒေါ်သင်းမာစကားကို သွေးခန့်ကျေနပ်သွားပြီး အချက်ပေါင်းငါးဆယ်နီးပါးဆက်ဆော်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ၈ လက်မလီးတန်ကြီးကို ဒေါ်သင်းမာစောက်ဖုတ်ကြီးဆီအရင်းထိဖိကပ်လိုက်ပြီး

"တော်တယ် စိုက်ခင်းထဲမျိုးကျဲပေးမယ်ယူလိုက်တော့"

သွေးခန့်ကငါးမိနစ်ကြာသည့်အထိ ဒေါ်သင်းမာစောက်ခေါင်းထဲမှာ ပြီးချလိုက်သည်။ပြီးနောက်မောပန်းစွာနဲ့ခြေပစ်လက်ပြစ်အိပ်ပျော်သွားသည်။ဒေါ်သင်းမာက သွေးခန့်ရဲ့လက်မောင်းကြွက်သားပေါ်ခေါင်းအုံးလိုက်ပြီး သူမနို့ညိုကြီးနှစ်လုံးကို သွေးခန့်ရဲ့ရင်ဘတ်ကြွက်သားဆီကပ်ထားကာ သူမပေါင်တံရှည်ကြီးက သွေးခန့်ပေါင်ကိုခွလိုက်ပြီးအိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(04)

နောက်တစ်နေ့မနက်မှာတော့ ဘမော်က စောစောနိုးတတ်သူမလို့ မနက်၆နာရီထိုးမှာပဲ အိပ်ယာသိမ်းဆည်းပြီး မျက်နှာသစ် ကိုယ်လက်သုတ်သင်နေတုန်းမှာ ဒေါ်သင်းမာကသူမရဲ့အိင်္ကျီကြယ်သီးများကိုတပ်ကာ အနားရောက်လာသည်။

"မောင်ဘမော် အဟီးဟိုဟာလေ သွေးခန့်က ဘာတွေကြိုက်တတ်လဲ အမဈေးသွားမလို့ပြောပေးပါ့လား"

"ဟုတ်ဆ..အမ အကိုလေးက အကြိုက်ဆုံးကတော့ဝက်သားပဲ ပုဇွန်နဲ့ငါးဘတ်အူလည်း အိမ်မှာတော်တော်ချက်ရတယ်"

"ကျေးဇူးပဲ မောင်ဘမော် မင်း ဟိုဟာလေ ဒီကိစ္စတွေလျိုဝှက်ထားနော် ရှုပ်ကုန်မစိုးလို့"

ဒေါ်သင်းမာကမလုံမလဲနဲ့ဘမော်ကိုနူတ်ပိတ်သည်။

"စိတ်ချပါအမ ကျွန်တော် အကိုလေးထိခိုက်မယ့်ဟာဘာမှမလုပ်ရဲပါဘူး"

"အေးအေး မင်းအတွက်လည်းအမ ပုဆိုးနဲ့အိင်္ကျီဝယ်ခဲ့မယ်နော် မင်းအကိုလေးသွားမနိူးသေးနဲ့ဦး သူအိပ်ရေးဝပါစေ ခစ်ခစ်"

အပျိုပေါက်လေးလိုရွှင်မြူးစွာထွက်သွားသော ဒေါ်သင်းမာကိုကြည့်ပြီး ဘမော်ခေါင်းရမ်းလိုက်သည်။ဒေါ်သင်းမာကိုကြည့်ပြီး ဘမော်ခေါင်းရမ်းလိုက်သည်။

ခါတိုင်းစိုနေဖင်းထိုးအောင်အိပ်သည့်မိန်းမက ဦးသောင်းဝယ်ချက်ပြုတ်ပေးတာကိုစားပြီး နေတဲ့သူကသွေးခန့်ရဲ့ တစ်ညအိပ်အောက်မှာပဲ အကုန်ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဘမော် ကသွေးခန့်များနိုးနေမလားဟုအထဲဝင်ကြည့်လိုက်တော့ သကောင်သားက ခြင်ထောင်ထဲမှာ ကိုယ်တုံးလုံးအိပ်ပျော်နေပြီး သူ့လီးကြီးက မတောင်တာတောင် လေးလက်မလောက်ရှိသည်။သူ့အဝတ်အစားများက ကုတင်ဘေးမှာပုံကျနေပြီးသူ့အိမ်မှာအတိုင်းအေးအေးလူလူအိပ်ပျော်နေသည်။

ခဏအကြာတော့ ဒေါ်သင်းမာပြန်လာပြီး ဈေးကဝယ်လာသော ချက်စရာများကိုမီးဖိုချောင်ထဲသို့ထားကာအသင့်စားမနက်စာပေါင်းစုံကို စားပွဲပေါ်မှာပြင်ဆင်နေသည်။

ဘမော်လည်းကူညီပြင်ဆင်ပေးရင်း ဒေါ်သင်းမာက သွေးခန့်နိုးလာရင်စားရန်အရန်သင့်ဖြစ်အောင် ဝါးတူ‌တွေ ဇွန်းတွေကအစပြင်ပေးထားနေသည်။သူမကစားပွဲပေါ်မှာခါးကိုင်းကာပြင်နေစဉ် ဘယ်အချိန်ကနိုးမှန်းမသိသော သွေးခန့်ကနောက်ကနေ‌ဒေါ်သင်းမာကိုသိုင်းဖက်ထားလိုက်ပြီး သူမရဲ့အိင်္ကျီပေါ်ကနေနို့အုံကြီးကိုဆုတ်ကိုင်လိုက်သည်။

"အာ မောင်လေး ရှေ့မှာ မောင်ဘမော်ရှိတယ်လေမလုပ်ပါနဲ့"

ဒေါ်သင်းမာမျက်နှာနီရဲသွားပြီးဘမော်ကိုကြည့်ကာပြောလိုက်သည်။သွေးခန့်က ဘမော်ကိုတစ်ချက်ကြည့်ကာအရေးမစိုက်သလိုကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီကောင် ကလေးပဲရှိသေးတယ် ဘာမှမသိသေးဘူး..ဒီမှာကျုပ်ကောင်ကြီးက မနက်ကတည်းကထောင်နေပြီ လိုးရအောင်"

သွေးခန့်စကားကြောင့် ဘမော်သိမ်ငယ်သွားသလိုခံစားလိုက်ကသည်။သူကလူကောင်သေးပေမယ့်သွေးခန့်ထက်တစ်နှစ်တောင်ကြီးသည်။ ဘမော်ဘာမှမပြောတော့ပဲ ရှေ့ကကောက်ညင်းပေါင်းကိုမဲစားလိုက်သည်။

"အစောကြီးပဲကွာ မဆိုးနဲ့မောင်လေး ဟင်းတွေချက်ရဦးမယ် ပြီးရင်ရေချိုးပြီးမှပဲနော်"

"ကောင်းပြီလေ ရေချိုးပြီးရင် တစ်နေကုန်လိုးမယ်အခုမနေုကလို ကိုင်ထားပေးအုန်း"

သွေးခန့်က သူ့ရှေ့မှာရှိနေသော မနက်စာများကိုးစားရင်း ဘေးမှာ ဒေါ်သင်းမာက သွေးခန့်လီးကြီးကို အသေအချာကိုင်ပေးထားမှာအသေအချာပင်။

မနက်စာစားပြီးတော့ သွေးခန့်က ခဏနားကာ ရေမိုးချိုးပြီး အိပ်ခန်းထဲသို့ပြန်ဝင်သွားသည်။ဘမော်ကတော့ သွေးခန့်စာတွေကော သူ့စာတွေပါလုပ်ရတာမလို့ အလုပ်ရှုပ်နေသလို ဒေါ်သင်းမာကလည်း ဟင်းချက်နေရင်း နေသွေးရှိတဲ့အခန်းဆီမျက်လုံးကရောက်ရောက်သွားသည်။ဂဏာမညိမ်ဖြစ်နေတဲ့ ဒေါ်သင်းမာကိုကြည့်ပြီး စိတ်ထဲကနေ အထန်မီးတောက်နေပြီဟုကဲ့ရဲ့လိုက်သည်။

ဟင်းတွေတန်းစီချက်ပြီးတော့ ၁၂ထိုးတော့ သူမမနေနိုင်တော့ ထမင်းအိုတည်ထားခဲ့ပြီး ဘမော်အား တာဝန်လွှဲထားခဲ့တော့သည်။

"မောင်ဘမော်ရေ ထမင်းအိုးလေးကြည့်ပေးပါအုန်းအမရေလေးပြေးချိုးချင်လို့ မတူးစေနဲ့နော်"

ဟုပြောကာရေပြေးချိုးကာ ထမီရင်လျားနဲ့ အိပ်ခန်းထဲခပ်သုတ်သုတ်ဝင်သွားသည်။ထမင်းအိုးကျတ်သည်အထိသူမထွက်မလာတော့။ဘမော်ထမင်းကျတ်ပြီးဖြစ်သည့်အကြောင်းကိုအကြောင်းပြပြီး အိမ်ထဲအသာဝင်လိုက်သည်။

ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း အိပ်ခန်းထဲမှာညည်းသံအချို့ကြားနေရသည်။ဘမော်ချောင်းကြည့်လိုက်တော့ ခြင်ထောင်ကိုသိမ်းထားပြီး နှစ်ယောက်သားအဝတ်များကင်းကွာနေပြီး ထပ်ရပ်သားအနေအထားကိုမြင်လိုက်ရသည်။

ဒေါ်သင်းမာက ပက်လက်လှန်ထားပြီး သူမပေါင်ကိုကားကာ သွေးခန့်ရဲ့အပေါ်ကနေ8လက်မကျည်ပွေ့ကြီးနဲ့မောင်းထောင်းတာကိုကျိတ်ခံနေသည်။ သူမရဲ့နို့ညိုကြီးမှာ 17နှစ်သား သွေးခန့်ရဲ့ ရင်ဘတ်ကြွက်သားအောက်မှာပြားပြားဝပ်နေပြီး သူမရဲ့လက်တွေက သွေးခန့်ရဲ့နုပျိုသန်မာလှတဲ့ကျောပြင်ကြီးကိုကုတ်ဆွဲထားသည်။ သွေးခန့်ရဲ့တစ်ချက်ဆောင့်လိုက်တိုင်း ဒေါ်သင်းမာမှာ ညည်းညူလိုက်ရင်း အရှိန်တတ်နေသည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းအဟင့်ဟင့်အား..မောင် မောင် လေးရယ် အမတော့..မင်းကိုစွဲနေပြီကွာ မင်းအားးအ မင်းမရှိရင်မနေတတ်တော့ဘူး မင်းအိမ်မှာ အိမ်ဖော်ဖြစ်ဖြစ် အလုပ်သမားဖြစ်ဖြစ် လုပ်ပြီး မင်းလိုးတာခံပါရစေ"

"ဟဲဟဲ ဒါတော့မရဘူး အိမ်မှာက ကျွန်တော်လိုးနေကျလူရှိတယ် သူကခင်ဗျားထက်တောင့်တယ် ပြီးရင်စောက်ရမ်းအပေးကောင်းတယ်"

"ဟင် ဘယ်သူလဲမောင်လေး"

ဒေါ်သူဇာတင်သိချင်သည်မဟုတ် ဘမော်ပါသိချင်သွားသည်။ သူ့အိမ်မှာ သွေးခန့်ဘယ်သူ့ကိုလိုးနေပါလိပ်လို့စိတ်လှုပ်ရှားစွာတွေးလိုက်သည်။

"ထားလိုက်တော့ ပြောတော့ခင်ဗျားသိမှာလား ဒီသုံးရက်အတွင်းသာ ခင်ဗျားလင်မလာခင် အဝသာကျုပ်လိုးတာခံလိုက်တော့"

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းအဟင့်ဟင့်အား..ဟုတ်ပါပြီ ..ဟိုသူတောင်းစားကြီးလာရင်လည်း မကိုပစ်မထားနဲ့နော်အားးးး"

သွေးခန့်‌ကဒေါ်သင်းမာကြီးကိုအသားကုန်ဖိဆော်နေတာကိုအဝကြည့်ပြီး ဘမော် သွေးခန့်ပြောသည့်အကြောင်းကိုစဉ်းစားနေမိသည်။

"အိမ်မှာရှိတာက အမေကူဖော်လောက်ဖက်ရအောင်ထပ်ခေါ်ထားတဲ့ အိမ်ဖော် မိထားရယ် မာလီလုပ်တဲ့ဦးကြွယ်သမီး အမငွေမှုံရယ်ပဲရှိတာ ကျန်တဲ့မိန်းမဆိုလို့ငါ့အမေနဲ့ဦးကြွယ်မိန်းမ ပဲရှိတာ ငါ့အမေကမဖြစ်နိုင်ဘူး သွေးခန့်ကိုငယ်ငယ်ကတည်းကထိန်းလာတာ..ဟိုအမနှစ်ယောက်ထဲကပဲဖြစ်မယ် အခုတလောသူတို့အလှတွေပြင်လာတာမြင်တယ်"

ဘမော်ကတွေးရင်းစာကိုဆက်လုပ်နေလိုက်သည်။ထိုသို့သုံးရက်အတွင်းမှာ သွေးခန့်နဲ့ဒေါ်သင်းမာရဲ့လိုးပွဲကိုမကြားချင်မှအဆုံးမြင်နေကြားနေရသည်။ဦးသောင်းပြန်လာမယ့်ရက်ကျမှပဲ သူတို့အိမ်ပြန်ရတော့သည်။

~~~~

အိမ်ရောက်သည်အထိ သွေးခန့်ရဲ့မတင်မကျစကားတွေကို ဘမော်စဉ်းစားနေမိသည်။ဘယ်သူများ သွေးခန့်နဲ့ဖြစ်တာပါလိပ်ဟု။အိမ်ဖော်မိထားနဲ့ ငွေမှုံက အသက် ၂၀ကျော် ပျိုမျစ်တဲ့အရွယ်လေးတွေမလို့ သွေးခန့်ခြေတော်တင်စရာလေးတွေပင်ဖြစ်သည်။

"မောင်လေးဘမော် မေမေကြီးခေါ်ခိုင်းတယ်"

မေမေကြီးခေါ်တာမလို့မဆိုင်းမတွသွားလိုက်သည်။မေမေကြီးကသူ့အပေါ်ကောင်းသူဖြစ်တာမလို့ ဘာများဖြစ်ပါလိပ်ဟုတွေးလိုက်သည်။သူအိမ်ထဲရောက်တော့ မေမေကြီးနဲ့သွေးခန့်က ခုံပေါ်မှာထိုင်နေပြီး ဘမော်ကကြမ်းပြင်ပေါ်ထိုင်လိုက်သည်။

"လာထိုင် မောင်ဘမော် မင်းတို့သူငယ်ချင်း နန်းဇော်ဦးအဖေ ဆိုင်ကယ်လဲရင်း ခေါင်းထိလို့မန္တလေးထိတတ်ကုရမှာ နန်းဇော်ဦးကအခု မန္တလေးမှာ တတ်ရမယ့်ဆေးရုံစီစဉ်ထားတယ် အန်တီတို့က လူနာလိုက်ပို့ရမှာ"

"ဟုတ်လား ကိုဖတ်တီးတော်တော်စိုးရိမ်နေမှာပဲ ကျွန်တော်ဘာလုပ်ပေးရမလဲ"

မေမေကြီးကသက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အိမ်စောင့်ပေးရုံပဲ မင်းနဲ့သားက နန်းဇော်ဦးတို့အိမ်သွားပြီးစောင့်ပေးလိုက် သူ့အမေကလည်း သူငယ်ပြန်နေတာဆိုတော့ ကူညီလိုက်ကြဦး"

"ငမော်ရေ ငါတို့တစ်ပတ်လောက်ကြာလိပ်မယ်ထင်တယ် ငါ့အဝတ်စားတွေရယ်မင်းအဝတ်စားတွေရယ်ထည့်ခဲ့ ကြားလား"

"ဟုတ်ကဲ့အကိုလေး"

ဘမော်နာခံလိုက်ပြီး အဝတ်အစားများထုတ်ပိုးနေလိုက်သည်။

~~~~~~~~~~

ကိုဖတ်တီးတို့အိမ်ရောက်တော့ အိမ်စောင့်ပေးတဲ့အဒေါ်ကြီးက သူ့တို့ကိုအိမ်အပ်ခဲ့ပြီး ပြန်သွားသည်။ဘမော်က ကိုဖတ်တီးအခန်းထဲမှာအကိုလေးအဝတ်တွေကို နေရာချလိုက်ပြီး သူကတော့ ဘုရားစဉ်ရှေ့မှာပလစတစ်ဖျာလေးခင်းကာနေရချလိုက်သည်။

ပြ‌ဿနာက အန်တီနန်းဝေဖြစ်သည်။ သူတို့ကိုလုံးဝမမှတ်မိပဲဖြစ်နေသည်။

"မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလည်း ဓါးပြတွေလား ကိုကိုရေ လာပါဦး ဒီမှာဓါးပြတွေ"

သူမငယ်စဉ်ကဝတ်ခဲ့တဲ့အရောင်နုနုပါးပါးအင်ဒိုနီးရှားပါတိတ်လေးဝတ်ပြီး သူတို့ကိုစိုးရိမ်တကြီးကြည့်နေတဲ့အန်တီနန်းဝေဟာ တကယ့်ကို အပျိုပေါက်လေးတစ်ယောက်လိုပါပဲ။

"အကိုလေး ရေဘယ်လိုလုပ်မလဲ အခုကကိစ္စမရှိပေမယ့် ညကြီးမင်းကြီးဆိုမကောင်းဘူးနော်"

‌ဘမော်ကအကြီးဆိုပေမယ့်အတွေအကြုံရင့်ကျက်တဲ့ သွေးခန့်ကိုအကူအညီတောင်းလိုက်သည်။

"ငါစဉ်းစားလိုက်ဦးမယ် သိပြီ ငါအဝတ်အစားသွားလဲလိုက်ဦးမယ်"

သွေးခန့်ဘာလုပ်မလဲဆိုတာမသိပေမယ့်ခဏအကြာမှာတော့ သွေးခန့်က ကိုဖက်တီးအဖေရဲ့အဝတ်များဝတ်ကာပြန်လာသည်။

သူက အန်တီနန်းဝေရဲ့လက်ကိုကိုင်လိုက်ပြီး

"ညီမဘာမှမဖြစ်ဖူး ကိုကိုရှိတယ် သူက ဒီအိမ်ကိုလာတဲ့ကိုကိုတို့ဧည့်သည်နော်မကြောက်နဲ့"

အန်တီနန်းမော်က ရုတ်တရက်အနည်းငယ်တွေဝေသွားပြီး သွေးခန့်ကိုဖက်လိုက်သည်။သွေးခန့်ကလည်းပြန်လည်တင်းကြပ်စွာဖက်ထားလိုက်သည်။

"ကိုကို အခုမှလာတယ် ညီမကကြောက်နေတာ"

"အရမ်းကြောက်သွားလား လာကိုကိုနှစ်သိမ့်ပေးမယ်"

ဟုအလိုက်သင့်ပြောရင်း ဧည့်ခန်းမှာနှစ်ယောက်သားပွေ့ဖက်နေသည်။ကိုဖက်တီးသာမြင်ရင်ဒေါပွမှာဖြစ်သည်။

သွေးခန့်ကဘ‌မော်ကိုလုပ်ဆရာရှိတာလုပ်ဟု လက်ဟန်ပြလိုက်တာကြောင့်သူက အထုတ်များကိုသူ့နေရာသူချကာ လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ သွေးခန့်က ‌အန်တီနန်းမော်ကို ကလေးတစ်ယောက်လိုချော့သိပ်နေတာကိုမြင်လိုက်ရသည်။

ခဏအကြာမှာတော့အိပ်သွားပြီထင်သည်။ အန်တီနန်းမော်ကို သူ့အခန်းထဲကိုပွေ့ကာခေါ်သွားတော့ ဘမော် မကောင်းတာတွေးမိလိုက်သော်လည်း‌သွေးခန့်ပြန်ထွက်လာပြီး ကိုဖက်တီးအခန်းထဲဝင်သွားမှသူထင်တာမဟုတ်ဟုတွေးမိကာသက်ပြင်းချလိုက်သည်။

~~~~~

ညသန်းခေါင်တစ်နာရီထိုးတော့ ဘမော်ဗိုက်ဆာလာသည်။ရေခဲ‌သတ္တာထဲကြည့်တော့ ဘာမှမရှိတာမလို့ သွေးခန့်အခန်းထဲမှာ မုန့်ထုတ်တချို့ရှိတာကိုသတိရမိပြီး သွားယူမယ်လို့တွေးကာ အခန်းဆီသို့သွားကာ တံခါးကိုတွန်းလိုက်သည်။ အထဲကို‌ သွေးခန့်နိုးမှာစိုးလို့ခြေဖွနင်းလိုက်သောလည်းသူအံ့ဩသွားသည်။

အခန်းထဲမှာဘယ်သူမှမရှိချေ။အပေါ့အပါးများသွားနေသလားဟုတွေးရင်းရှာကြည့်သော်လည်းမရှိ။နောက်ဆုံးမှာတော့ ဘမော်အပေါ်ထပ်ကအန်တီနန်းဝေအခန်းကိုမော့ကြည့်လိုက်သည်။ သေချာအောင်

သွားချောင်းမည်ဟုတွေးရင်း အပေါ်သို့တိတ်တဆိတ်တတ်လာရင်း အပေါ်ထပ်ရောက်တော့ ညည်းသံသဲ့သဲ့ကြားလိုက်ရသည်။

တံခါးကပွင့်ရက်သားမလို့ အထဲကိုကြည့်လိုက်တော့ ကုတင်ရဲ့အောက်မှာ အန်တီနန်းဝေရဲ့ပါတိတ်ဝမ်းဆက်ကော သွေးခန့်ဝတ်ထားသည့် အဝတ်ဟောင်းကောပုံရက်သားတွေ့လိုက်ပြီး သွေးခန့်က အန်တီနန်းဝေရဲ့ပေါင်ဂွကြားမှာမျက်နှာအပ်ကာ အန်တီနန်းဝေရဲ့စပက်တင်းတင်းလေးကို လျာနဲ့အသာလေးလျက်ကာဇီမ်ခံနေသည်။သွေးခန့်ကလျက်ရင်းတန်းလန်းလက်နှစ်ဖက်ကလည်းနို့နှစ်လုံးကိုအပီအပြင်ကိုင်ထားသည်။

"အာအဟင့်ဟင့်အို ကိုကို အာ ညီမမနေတတ်ဘူးအား"

အန်တီနန်းဝေရဲ့ညည်း‌သံကြောင့်သွေးခန့်ပိုမိုစိတ်ကြွလာပြီး သူရဲ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ဖြူနုနေတဲ့ ရင်သားနှစ်ဖက်ပေါ်ရှီနို့သီးခေါင်းနီနီလေးများကိုပွတ်ချေလိုက်သည်။

"ကိုကို အတတ်မဆန်းနဲ့ကွာ...အဟင့်ဟင့်အာာ"

အန်တီနန်းဝေရဲ့ ဖြူဖြူဖွေးဖွေးရေဆေးငါးကြီးလိုလတ်ကော့နေတဲ့ခန္တာကိုယ်ဟာ သွေးခန့်ရဲ့လျာဖျားနဲ့လက်ဖျားကြားမှာ လှုပ်ခါလျက်ရှိသည်။

ထိုနောက်ဆရာသမားက လျက်ရတာအားရသွားဟန်ရှိသည် အန်တီနန်းဝေရဲ့ပေါင်ကြားမှာလေးဘက်ထောက်ပြီး သူ့ရဲ့စံချိန်မှီ ၈ လက်မအကြောတပြိုင်းပြိုင်းထနေတဲ့လီးကြီးကိုတယ်ကာ စတင်ဖိသွင်းလိုက်သည်။

"အားးးကိုကို ဘာ ဘာကြီးနဲ့လုပ်တာလဲ အကြီးကြီးပဲကိုကိုဟာကြီးက ပိုကြီးလာတာလား အားးး"

"ညီမကို ချစ်လို့ ပိုကြီးလာတာလေ ချစ်တယ်မလားကိုကို့ကို"

သွေးခန့်ကစကားအဆုံးမှာ ဆွမ်းကပ်ကတည်းကစို့ချင်နေတဲ့ ကျွဲကောသီးပမာနို့ဖြူဖြူကြီးရဲ့နို့သီးခေါင်းကိုအသာအယာငုံရင်း လေးလက်မခန့်စတင်းသွင်းလိုက်သည်။

"အားးးချစ်တယ်ကိုကို အဟင့်ဟင့် ညီမဟာလေးကွဲတော့မလားကိုကို"

သွေးခန့်ကစကားမပြောတော့ပဲ နောက်ထပ်၂လက်မခန့်ထပ်သွင်းလိုက်သည်။ ‌အန်တီနန်းဝေညည်းလိုက်သော်လည်း ဂရုစိုက်ဟန်မပြတော့ပဲ အဆုံးထိသွင်းကာစိမ်ထားလိုက်သည်။

"အဟင့်ဟင့် ကိုကို ဘယ်လိုကြီးလဲအရင်ကအဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူးးးး"

သွေးခန့်ကငါ့လက်မခန့်ပြန်ကြွကာ ထပ်သွင်းပြီး စိမ်လိုက်လုပ်ရင်း အန်တီနန်းဝေမှာ တဟင်းဟင်းနဲ့ ခံနိုင်ရည်ရှိလာသည်။

ထိုနောက် သွေးခန့်က နံရံမှာချိတ်ထားတဲ့မိသားစုဓါတ်ပုံကိုကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ချက်ရယ်လိုက်သည်။

"နန်းဇော်ဦးရေ မင်းကိုသားကြီးခေါ်တာ အခုကစပြီးတကယ်သားကြီးတော်ရတော့မယ်ဟေ့"

သွေးခန့်ကကြုံးဝါးလိုက်ပြီး သူ့ရင်ဘတ်ကြွက်သားဖြင့်နို့နှစ်လုံးကိုလျှံထွက်သည့်အထိဖိကာ အန်တီနန်းဝေရဲ့ အိဖက်နေတဲ့နူတ်ခမ်းကိုပြစ်သစ်အနမ်းပေးရင်း ၈လက်မလီးကြီးနဲ့ စတင်အသုံးတော်ခံလေသည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းအားးအင့်အဟင့်ဟင့်ဟင့်အားးးးအဟင့်ဟင့်အို"

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းအားရှီးးးကောင်းလိုက်တာကွာ ညီမ..ကိုကိုလိုးတာကောင်းလား"

"အဟင့်ဟင့် ဘာတွေမေးနေတာလဲအားးးးအဟင့်အို ..ကောင်းကောင်းတယ်အားးးး"

သွေးခန့်ကြေနပ်စွာနဲ့ဆက်တိုက်လိုးနေတာကြည့်ပြီးကိုဖက်တီးသာသိရင်မလွယ်ဘူးဟုဘမော်တွေးကာပြန်ဆင်းလာသည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ဘမော်အိပ်ယာထတော့ ၈နာရီခွဲသွားပြီဖြစ်သည်။

ဒီလောက်နောက်ကျသည့်အထိသူဘယ်တုန်းကမအိပ်ဖူးပေ သူအိပ်ချင်မူးတူးနဲ့ သန့်စင်ခန်းထဲဝင်လိုက်တော့ မြင်လိုက်ရတဲ့မြင်ကွင်းကြောင့်ရှော့ရသွားသည်။

သွေးခန့်ကဗိုလ်ထိုင်အိမ်သာပေါ်မှာ ထိုင်ထားပြီး အန်တီနန်းဝေက သွေးခန့်ကိုခွကာ အပေါ်အိင်္ကျီသာရှိပြီးအောက်ပိုင်းဗလာနဲ့ လိုးနေတာကိုမြင်လိုက်ရသည်။

အန်တီနန်းဝေက အလိုးခံနေရင်းတန်းလန်း သွေးခန့်ကိုသွားတိုက်ပေးနေတာကိုမြင်လိုက်ရပြီး သူကြက်သေသေသွားသည်။

"ငမော် မင်း ရေချိုးခန်း အိမ်သာဝင်ရင် တံခါးခေါက်ဪမယ်ဆိုတာနားမလည်ဘူးလား.."

သွေးခန့်ကလိုးနေရင်း လေသံမာမာနဲ့ပြောတော့။ဘမော်ခေါင်းငုံလိုက်သည်။

"မှား။မှားသွားပါတယ်အကိုလေး နောက်မဖြစ်စေရပါဘူး"

အန်တီနန်းဝေကို sex toyသဖွယ်အသုံးပြုနေတဲ့ သွေးခန့်ကိုကြည့်ပြီး ကိုဖက်တီးတို့မြန်မြန်လာပါ့စေလို့ပဲဆုတောင်းနေမိသည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(05)

သွေးခန့်ဟောက်တာကိုခံရပြီး ဘမော်ငြိမ်နေလိုက်ရသည်။ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်ကြောက်ရတာကိုး ခန္တာကိုယ်ချင်းလည်းမမျှ ဥစ္စာဓနတောင့်တင်းချင်းလည်းမယှဉ်နိုင်ဘူးလေ။

ဘမော်တစ်ပတ်အတွင်းလုပ်ရမယ့်စာတွေသာဖိလုပ်နေလိုက်သည်။ခဏအကြာမှာတော့ သွေးခန့်သူ့ရှေ့မှာလာထိုင်သည်။ကြည့်ရတာ ရေချိုးလာပုံပေါက်သည်။

"ငမော် မင်းနဲ့ဖက်တီးရင်းနှီးတယ်ဆ်ုတာငါသိတယ်မင်းမှာ ပါးစပ်ဖွာသင့်တာ မသင့်တာတော့ဆုံးဖြတ်တတ်တယ်မလား"

ဘမော် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

"အကိုလေးကျွန်တော်နားလည်ပါတယ်မနက်က ကျွန်တော်ဘာမှမ‌တွေ့လိုက်ပါဘူး"

သွေးခန့်ကျေနပ်သွားသည့်ဟန်ဖြင့် ဆိုင်ကယ်သော့လှမ်းပေးလိုက်သည်။

"ခဏနေရင် ညီမ အဲဟဲ ဒေါ်နန်းဝေကိုခေါ်သွားပြီးသူပြနေကျဆေးခန်းက ဆေးယူခဲ့လိုက် နောက်ပြီး(၁၂) လမ်းမှာ သားဖွားနဲ့မီးယပ်အထူးကု ဆေးခန်းရှိတယ်အဲ့ဒီသွားလိုက်"

ဒေါ်နန်းဝေရဲ့ သူငယ်ပြန်ရောဂါအတွက် ဆေးသွားယူဖို့မှာထားတာ ဘမော်သိသော်လည်း နောက်ထပ်ဆေးခန်းကဘာလို့သွားခိုင်းတာလဲသူမသိပေ။

"အဲ့ဒီရောက်ရင် ဒေါ်နန်းမော်ကို သန္ဓေတားဆေးထိုးခိုင်းလိုက်"

ဘမော်မျက်လုံးပြူးသွားသည်။ ညဏ်များလွန်းတဲ့ သွေးခန့်ကိုလည်းသူတော်တော်ဖြုံသွားသည်။ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူခိုင်းတာလုပ်ပေးမှဖြစ်သည်။

သူ့ရဲ့စကားတစ်ခွန်းကြောင့် သူ့အဖေနဲ့အမေအလုပ်ပြုတ်သွားနိုင်သလို နေစရာအိမ်လည်းပျောက်သွားနိုင်သည်။

ပထမဆေးခန်းမှာ ဆေးသွားယူရတာ လွယ်ပေမယ့်ဒေါ်နန်းဝေကို သန္ဓေတားဆေးထိုးခိုင်းတဲ့ကိစ္စမှာတော့ပြဿနာတတ်တော့သည်။

"ကိုကို ဘယ်ရောက်နေလဲ ကိုကိုခေါ်ပေးပါ"

"မောင်လေး အမတို့က ကာယကံရှင်ရဲ့သဘောဆန္ဒမပါပဲမထိုးပေးရပါဘူး စိတ်မရှိပါနဲ့"

ဒေါ်နန်းဝေက သူမယောင်္ကျားကိုရုတ်တရက်ရှာနေတာကြောင့် ဘမော်ဦးနှောက်ခြောက်သွားပြီး ဘမော်ပေးထားတဲ့ hand phoneကိုဆက်လိုက်သည်။

"အကိုလေး ဆေးခန်းမှာ ဟို အန်တီက အကိုလေးကိုရှာနေတယ်"

ခဏအကြာမှာတော့ သွေးခန့် ကိုဖက်တီးအဖေရဲ့အဝတ်အစားများကိုဝတ်ကာရောက်လာသည်။

"ညီမ ကိုကိုရှိတယ်နော်မပူနဲ့ သွားဆေးခန်းထဲဝင်သွားလိုက်နော်လိမ္မာတယ်"

ဆေးခန်းစာရေးမက အရွယ်ကွာလွန်းတဲ့ သွေးခန့်တို့ကိုကြည့်ပြီးမင်သက်နေမိသည်။ သူမမျက်လုံးထဲမှာ ဒေါ်နန်းမော်ကိုအားကျနေသည်။သွေးခန့်လိုငယ်ငယ်ချောချောလေးနဲ့ရထားတာလို့တွက်ထားပုံရသည်။

~~~~~~

ထိုနေ့မှစပြီး သွေးခန့်ကာမဘီလူးဝင်ပူးသလိုသနားစရာဒေါ်နန်းဝေနဲ့ သွေးသားသောင်းကျန်းတော့သည်။

ဘမော် ကသွေးခန့်ရဲ့အကျင်းဆိုးတစ်ခုကိုမြင်လာမိသည်။အဲဒါက လင်ရှိမယားတွေနဲ့ အတူအိပ်စက်ရတာကိုကြိုက်တတ်သည့်ဉာဉ်ကို မြင်တွေ့လာပြီး ဒေါ်နန်းမော်နဲ့ လိင်ဆက်ဆံသည့်အခါတိုင်း သူမကို သူဘယ်လောက်တော်ကြောင်းပြောခိုင်းရင်းလိုးလေ့ရှိသည်။

ညဘက်ဆိုရင်လည်း သွေးခန့်က ညအချိန်မတော်ကြီးနိုးလာရင်လည်းလိုးလေ့ရှိသလို မီးဖိုချောင်ရေချိူးခန်းအိမ်သာပါမကျန် ဒေါ်နန်းဝေကိုလိုးလေ့ရှိသည်။

တစ်ခုအံ့ဩစရာက ဒေါ်နန်းဝေက ပိန်ကျမသွားပဲပိုမိုဝဖြိုးလှပလာပြီး ကျန်းမာရေးပင်ဒေါင်ဒေါင်မြည်ကာသွေးခန့်ကို တစ်ခါတစ်လေ မောင်ခန့်ရေဟု အရင်အတိုင်းခေါ်လာလေ့ရှိသည်။12ရက်လောက်မှာတော့ ကိုဖတ်တီးပြန်လာသည်။သူ့အမေကျန်းကျန်းမာမာဖြစါနေတာကိုတွေ့တော့သူဝမ်းသာသွားသည်။

"ကျေးဇူးပဲ သူငယ်ချင်းရာ မင်းတို့ရှိလို့သာပေါ့..အမေသားကိုမှတ်မိလား နေကောင်းပြီလား"

"နင့်ကိုငါမွေးထားတာ မမှတ်မိပဲနေမလား"

ဒေါ်နန်းဝေဒီလိုပြောတော့မှ ဘမော်အံ့ဩ‌သွားသည်။

ဘယ်အချိန်ကတည်းက သူမသက်သာနေတာလဲ မနေ့ကထိ သွေးခန့်နဲ့မီးကုန်ယမ်းကုန် လိုးနေတာကိုသူကြားနေရသည်။ သူမကိုယ်တိုင် လိုလိုလားလားနဲ့သွေးခန့်အလိုးကိုခံတာလားဟု စိတ်ထဲကနေမေးမြန်းနေမိသည်။

"မန်းသားမင်းကိုကျေးဇူးတင်ရမယ် ငါ့အမေကိုကောင်းကောင်းစောင့်ရှောက်ပေးလို့"

"မလိုပါဘူး သားကြီးရ အန်တီကသဘောကောင်းပါတယ်ဟဲဟဲ"

သွေးခန့်ကအဓိပ္ပာယ်ပါတဲ့မျက်လုံးနဲ့ကြည့်လိုက်တော့ ဒေါ်နန်းဝေကမျက်လွှာချလိုက်သည်။

"အခုအဖေက ဆေးရုံမှာ တစ်လလောက်တော့တတ်ရမယ်တဲ့ အမေ့ကိုမေးလို့လာခေါ်တာ အမေသွားမယ်သားအထုတ်တွေပြင်လိုက်မယ်နော်"

"ဖြစ်ပါ့မလား မင်းအမေကအခုမှ ကောင်းကာစမင်းအဖေကို ကောင်းကောင်းနားခိုင်းမှပေါ့"

သွေးခန့်က ဘဝင်မကျဟန်နဲ့ မေးလိုက်တော့ ကိုဖက်တီးကခေါင်းရမ်းပြသည်။

"ဘိုးတော်က သူ့မိန်းမကို တအားတွေ့ချင်နေတာ ခေါ်သွားမှဖြစ်မယ် အစားကောင်းကောင်းမစားလို့တိုင်ပက်နေတယ်"

"အန်တီ့ကိုစိတ်မပူနဲ့ မောင်ခန့် ဒီအတောအတွင်းကျေးဇူးနော်"

ဒေါ်နန်းဝေက သွေးခန့်လက်မောင်းကိုကိုင်ကာနှစ်သိမ့်လိုက်ပြီး ထွက်ခွာရန်ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

~~~~~~~~~~

ကိုဖက်တီးတို့မိသားစုထွက်သွားတော့ စာမေးပွဲလည်းကပ်လာပြီမလို့ ‌သွေးခန့်တော်တော် ခြေငြိမ်သွားသည်ဟုဘမော်ထင်လိုက်သည်။

ဘမော်ကတော့ ဒီအတောအတွင်း စိတ်ချမ်းသာနေမိသည်။သူအနားလည်းရပြီး စာလည်းကောင်းကောင်းလုပ်ရတာ မလို့ပင်။သို့ပေမယ့် လူကြီးရှိုးမကြည့်ရ‌တာမလို့ သူနည်းနည်းတော့နေမထိထိုင်မသာဖြစ်နေမိသည်။

နောက်ပြီး အမမိထားနဲ့ငွေမှုံကိုလည်းအကဲခတ်နေမိသည်။သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး အကိုလေးသွေးခန့်နဲ့စကားပြောရင် ရီစရာမဟုတ်လည်းတခစ်ခစ်ရယ်နေတာမလို့ ဘယ်သူဖြစ်နိုင်သလဲဆိုတာခန့်မှန်းရင်းဟင်းချက်ပြန်လာတဲ့ ဘမော်အမေ ဒေါ်နန်းမော်ကိုမြင်ပြီး အမေ့ကိုတီးခေါက်ကြည့်မလားစဉ်းစားလိုက်သေးသည်။ ဒီးအရွယ်လေးနဲ့ဒါတွေစိတ်ဝင်စားရလားဟု သူ့အားဆူပူခေါင်းခေါက်ခံရမှာကြောက်လို့သူမမေးပဲနေလိုက်သည်။

သူ့အမေဒေါ်နန်းမော်သာ အလုပ်ကြမ်းတွေမလုပ်ရရင် အန်တီနန်းဝေထက်မလျော့သောအလှမျိုးနဲ့လှလှပပလေးဖြစ်နေမှာသေချာသည်။ဆင်းရဲဇာတာနဲ့မွေးလာတဲ့သူ့အမေကိုကြည့်ပြီး ဘမော်ကတင့်တောင်းတင့်တယ်ထားနိုင်အောင်ကြိုးစားမယ်လို့ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

~~~~~~~~~~~~~~

နောက်ထပ်လေးလအကြာမှာတော့ စာမေးပွဲပြီးသွားတော့ သွေးခန့်အဖေက သူ့လုပ်ငန်းက ဂိုထောင်မှာစာရေးလုပ်စေသည်။

ဂိုထောင်မှာပဲညအိပ်ညစားမလို့ အိမ်မပြန်ဖြစ်ခဲ့ပေ။ ဒီကြားထဲ ဘမော်အဖေ ဦးဘကြိုင်က ကျန်းမာရေးချို့ယွင်းလာတာမလို့ ဘမော် တက္ကသိုလ်ကောင်းကောင်းတတ်ဖို့အမှတ်လည်းသိပ်မကောင်းတာကြောင့် ဂိုထောင်စာရေးအလုပ်ပဲဆက်လုပ်ပြီးမိသားစုကိုထောက်ပံ့နေလိုက်သည်။

ဘမော်အသက် 20အရွယ်ရောက်တော့  သူ့အဖေအိပ်ရာထဲလဲသွားပြီး ဆေးကုသနေတာမလို့သွေးခန့်တို့အိမ်တဖန်ပြန်ရောက်လာသည်။

"အဖေ သားရောက်လာပြီ ဘာမှမပူနဲ့နော်"

သူ့အဖေ ဘကြိုင်က သူရောက်လာတော့ အားတတ်စွာကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘေးနားကဆေးကဒ်ခွံတွေကြည့်ပြီး အသက်၄၂နဲ့မတိုင်  ၇၀နီးပါးအိုမင်းနေတဲ့အဖေ့ကိုကြည့်ပြီးသူအားလျော့နေမိသည်။

သူအမေကတော့ အသက်၃၈နှစ် ပိုတောင်နုပျိုလာသလိုနဲ့အဖေနဲ့ယှဉ်ရင် အသက်သိပ်မကွာသလိုခံစားမိသည်။

"သား အိမ်ထဲသွားလိုက်ဦးဖေဖေကြီး ခေါ်နေတယ်"

ဘမော်အိမ်ထဲဝင်လိုက်တော့ သွေးခန့်တို့သားအဖနှစ်ယောက်နဲ့ ငွေမှုံ့ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။ငွေမှုံက စာရင်းစာအုပ်တစိချို့ကိုဘေးမှာ ချပြီး သွေးခန့်နဲ့တီးတိုးစကားပြောနေသည်ကိုတွေ့ပြီး ဒီကောင်တော့ ‌ခြေငြငိမ်သွားလောက်ပြီလို့တွေးလိုက်သည်။

အဝတ်အစားဝတ်တာ ပိုမိုလူကြီးဆန်လာပုံရတာမလို့ဘမော်က အောက်ကြမ်းပြင်ထိုင်မည်အပြု သွေးခန့်ကဟန့်တားလိုက်သည်။

"ငမော်ရေ ခုံပေါ်ထိုင်ကွ မင်းကငါတို့ရဲ့အဓိကအလုပ်သမားဖြစ်တော့မှာ"

ဘမော်ကခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး အပေါ်ထိုင်လိုက်သည်။ဖေဖေကြီးက သူ့သားလူကြီးဆန်လာပုံကိုကြည့်ပြီးကျေနပ်နေသည်။

"ငါ့တူဘမော် ဒီနေ့ကစပြီး ခြံထဲမှာပဲနေပြီး ငွေမှုံနဲ့ကတူတူ စာရင်းလုပ်လိုက် မင်းအကိုလေးကိုကူညီလိုက် ဖေဖေကြီးနဲ့မေမေကြီးက ဒီကရှေ့လျောက်အထက်မြန်မာပြည်ဘုရားဖူးထွက်မှာမလို့ မင်းအကိုလေးကိုပဲလွှဲထားတာ ကူညီပေးလိုက်"

ဘမော်ကခေါင်းညိမ့်ကာလက်ခံလိုက်သည်။ငွေမှုံကလည်း ဘမော်‌အား လှိုက်လဲစွာပြုံးပြလိုက်တာကြောင့် ဘမော်စိတ်လှုပ်ရှားသွားမိသည်။

"လာ ငမော် ထမင်းအတူစားရအောင် "

ထမင်းဝိုင်းရောက်တော့ သူဌေးအိမ်ကဟင်းလျာလို့မပြောရအောင် တော်တော်စုံလင်လှသည်။ဝက်သားနီချက် ပုစွန်ထုတ်ကြော် ဆိတ်ကလီစာ မန်ကျီးရွက်ထောင်း အသီးအရွက်ကြော်စုံလင်လှသည်။

အကုန် သွေးခန့်အကြီုက်တွေဆိုတာလည်းသတိထားမိသည်။ အမေက သွေးခန့်ဘေးမှာနေပြီး ယပ်ခပ်ပေးနေတာကိုတွေ့ပြီး သူဌေးသားမျက်နှာလုပ်တယ်လို့တွေးနေမိသည်။

အကိုလေး ငွေမှုံနဲ့ဖြစ်နေသလားလို့မေးချင်ပေမယ့်အမေရှိနေတာကြောင့်မေးမရပေ။ဒီတော့စကားတစ်မျိုးပြောင်းမေးလိုက်သည်။

"အကိုလေး အိမ်ထောင်မပြုသေးဘူးလား"

"ဘယ်လို့ ဟျောင့် ငါ့အသက်က ၂၀တောင်မပြည့်သေးဘူး ဘယ်လိုအိမ်ထောင်ပြုရမှာလဲ"

ဘမော်က သူသိချင်တာကိုဘယ်လိုမေးရမလဲစဉ်းစားနေသည်။

"မသိဘူးလေ အကိုလေး ကစော်အများကြီးရှိတာဆိုတော့ ပြုလောက်မယ်ထင်တာပေါ့"

"မပြုသေးပါဘူးကွာ အလုပ်မြဲအောင်လုပ်ရဦးမယ်အိမ်ထောင်ကျသွားရင် မိန်းမဟင်းချက်ကောင်းကောင်းမကောင်းကောင်းသည်းခံစားရမှာ အခုတော့ အန်တီနန်းမော်ရဲ့ ဟင်းချက်လက်ယာမဝသေးဘူး ဟုတ်တယ်မလား အန်တီ"

သွေးခန့်စကားကြောင့်အမေ ပီတိဖြစ်သွားသည်။ကောင်လေးလူကိုညာခိုင်းတတ်တယ်နော်။

"အကိုလေးအိမ်ထောင်ကျရင်လည်းအမေ့ခေါ်သွားပေါ့ မဟုတ် မေမေကြီးတို့ကအိမ်မှာအမြဲရှိတာမှမဟုတ်တာ"

သွေးခန့်ကသဘောကျစွာရယ်လိုက်ပြီး အမေ့ကိုကြည့်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် ငမော်မင်းပြောတာမှန်တယ် မင်းအမေပါခေါ်သွားရမယ်"

ဘမော်ကသဘောရိုးပြောပေမယ့် နောက်ကွယ်မှာအဓိပ္ပာယ်တွေပါနေတယ်ဆိုတာ ငမော်မသိခဲ့ပါဘူး။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ငွေမှုံနဲ့အတူတူ အလုပ်လုပ်ရင်း ငွေမှုံရဲ့ဖော်ရွှေတဲ့အပြုံးတွေ အလှတွေကြောင့် ဘမော် မေတ္တာစိတ်တွေယိုဖိတ်လာသလို ငွေမှုံ စာရင်းစစ်သွားဖို့ သွေးခန့်နဲ့တွေ့ဖို့ဝင်သွားရင် သူ့မှာဖင်တကြွကြွနဲ့ သဝန်တိုစိတ်နဲ့စိုးရိမ်စိတ်တွေပေါက်ဖွားလာသည်။

ဒါကြောင့်တစ်ရက်ရက် အကိုလေးသွေးခန့်နဲ့ တွေ့ပြီးတိတိကျကျမေးမယ်လို့ဆုံးဖြတ်ထားသည်။တစ်ရက်မှာတော့ သူအလုပ်ကနေစောပြန်လာခဲ့သည်။သူ့အိမ်တန်းလျားထဲဝင်တော့ အဖေကအိပ်ပျော်နေပြီး အမေ့ကိုမတွေ့ရချေ။

ဘမော် အိမ်ကြီးထဲကို သူ့အမေအားတွေ့ဖိုအလိုငှာသွားလိုက်သည်။လက်ထဲမှာ လချုပ်စာရင်းစာအုပ်ပါယူလာခဲ့သည်။ မီးဖိုချောင်ထဲသွားလိုက်တော့လည်းချက်ပြုတ်ပြီးကာစ ဟင်းတချို့သာရှိပြီး အမေ့ကိုမတွေ့ရပေ။ဘမော်အကိုလေးအား စာရင်းချုပ်ပြရင်းငွေမှုံ့အကြောင်းမေးမယ် လို့တွေးကာအပေါ်ဆုံးတတိယထပ်ကိုသွားလိုက်သည်။အပေါ်ထပ်ရောက်တော့တံခါးပွင့်နေတာမလို့သူကဝင်ပြီး သွေးခန့်နာမည်ခေါ်မည်အပြု အသားချင်းရိုက်ခက်သံများကြားလိုက်ရသည်။

ဘမော်အသက်ရှုတွေကြပ်လာမိသည်။နေ့လည်ကငွေမှုံ သူငယ်ချင်းနဲ့တွေ့ဖို့ဆိုပြီးခွင့်ယူသွားတာကိုသတိရလိုက်သည်။ဘမော်စိတ်ထဲငွေမှုံမဖြစ်ပါစေနဲ့လို့ဆုတောင်းရင်းအခန်းထောင့်ကပ်ကာချောင်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဟင်....အ...အမေ"

ဘမော်ဆုတောင်းသလို ငွေမှုံမဟုတ်သော်လည်း သွေးခန့်လိုးသမျှကို လေးဖက်ထောက်ကာကုန်းခံနေတာ သူ့အမေဒေါ်နန်းမော်ဖြစ်နေသည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းအားးအအအိုအိုအဟင့်ဟင့်ဟင့်အာအအအို"

ဘယ်အချိန်ကတည်း လိုးနေမှန်းမသိသောနှစ်ယောက်သားက ချွေးတရွဲရွဲနဲ့ပင်။သွေးခန့်ရဲ့6ပေကျော်မြင့်သောခန္တာကိုယ်ကြီးက အမေ့ရဲ့ ၅ပေ လေးလက်မသာရှိသောကိုယ်လေးကိုနောက်ကနေဒူးထောက်ကာ သူ့ရဲ့ကြွက်သားအပြည့်နဲ့သန်မာသောအားနဲ့ ‌တစ်ဖျောင်းဖျောင်းဖြင့် တစ်ချက်ဆောင့်လိုက်တိုင်း အန်တီနန်းဝေထက်မလျော့သောအမေ့ရဲ့ခန္တာကိုယ်က လှုပ်ခါသ‌ွားသည်။

အဝတ်အစားမပါတဲ့အမေခန္တာကိုယ်က အဆီအနည်းငယ်နဲ့ခါးတုတ်သလိုရှိသော်လည်း  သူမရဲ့‌ကျွဲကောသီးပမာနို့ကြီးကတင်းမာနေဆဲပင်ဖြစ်သည်။

သွေးခန့်က ဆောင့်နေရာမှရပ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းထနေတဲ့လီးတန်ကြီးကို အမွှေးများဆီးစပ်မှာထူထဲနေတဲ့ အမေစပက်ထဲကိုအရင်းထိထိုးထည့်ကာစိမ်လိုက်သည်။

အမေ့ကိုခါးကိုင်ထားရာမှ ကျောပေါ်ဖျာကျနေတဲ့ ဆံပင်ကိုဆွဲကာ လေးဘက်ထောက်နေတဲ့ အမေ့ကိုသူ့ရဲ့ရင်ဘတ်ကြွက်သားအပြည့်နဲ့ 6 packsရှိတဲ့ရင်ခွင်ထဲသွင်းလိုက်ပြီး အမေ့ရဲ့ နို့နှစ်လုံးကို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်ကိုင်တွယ်ရင်း ဆက်တိုက်ဆောင့်ချလိုက်သည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်ဘကြိုင်ကိုပြောပြီးပြီလား"

သွေးခန့်က လိုးနေရင်းတန်းလန်း အဖေ့နာမည်ကိုတလိုက်တာကြောင့် ဘမော် ဝမ်းနည်းစိတ်ကိုမျိုသိပ်လိုက်ပြီးနားထောင်လိုက်သည်။

အဖေကသူ့အဖေထက်တောင်အသက်ကြီးတာကိုဘကြိုင်လို့ခေါ်လိုက်တာကိုလည်းဒေါသထွက်မိသည်။

"အားးးအဟင့်ဟင့်အားးပြောပြီးပြီ အအကိုလေးသူ..သူကအရင်ကတည်းကသဘော..အားးးအဟင့်‌သဘောတူပြီးသားပါ"

အမေရဲ့ ဒီကောင့်ရဲ့လိုးချက်အောက်မှာမျှောလွင့်နေပြီးပြန်ပြောသည်။ ပြီးတော့ အဖေကဘာကိုသဘောတူတာလဲလို့သူတွေးနေမိသည်။အမေနဲ့ဖြစ်နေတာကိုသဘောတူတာလားလို့တွေးနေမိသည်။

"ဟဲဟဲ သဘောတူရမှာပေါ့ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တွေကတည်းက ဒီကောင့်အစား ငါကသူ့မိန်းမကိုစောင့်ရှောက်ထားတော့ ကျေးဇူးတောင်တင်ရမယ်ငမော့်ကိုကော..ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း"

ဘမော်ထိုအခါမှစဉ်းစားမိလိုက်သည်။ဒေါ်သင်းမာကိုလိုးတုန်းက အိမ်မှာ အပေးကောင်းတဲ့သူရှိတယ်ဆိုတာ အမေ့ကိုပြောတာမှန်းသူသဘောပေါက်လိုက်သည်။

"အားးအဟင့်ဟင့်သား သားကိုတော့ မမပြောရသေးဘူး အားးးအို"

ဘမော် စဉ်းစားလိုက်သည်။သူ့ကိုဘာပြောမလို့ပါလိပ် အဖေ့ကဘာသဘောတူတာပါလိပ်ဟု။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းမြန်မြန်ပြောလိုက် ငမော့်ကို မိထားငါနဲ့အိပ်နေကျကိုနှင်ထုတ်ခံရအောင်လုပ်တာမင်းနော်ကိုယ့်အပြစ်ကိုယ်သိ"

"အားးးပြောပြောလိုက်ပါ့မယ် အကိုလေးနန်းမော်အကိုလေးရဲ့ ညအိပ်မယားလုပ်မှာပါအဟင့်"

ဘမော် ညအိပ်မယားဆိုတဲ့စကားလုံးပါလာတော့ဘာပါလိပ်ဟုဆက်နားစွင့်လိုက်သည်။

သွေးခန့်ကလိုးနေရာကနေ သူ့လီးတန်ကြီးကိုဆွဲနူတ်လိုက်တော့ စောက်ရည်များဖြင့်ရွှဲနေတဲ့ လီးတန်ကြီး အမေက လှည့်ကာ အငမ်းမရကုန်ကာစုပ်လိုက်သည်။သွေးခန့်ကစုပ်နေတာကြည့်ပြီး

"ခါတိုင်းမိထားက ငါနဲ့အိပ်နေကြ အခုငါ့ဘေးနားမိန်းမတစ်ယောက်လောက်မရှိရင်အိပ်လို့မပျော်ဘူးငါအိမ်ထောင်မကျခင်အထိ မင်းကငါ့ရဲ့ညအိပ်မယားဖြစ်ရမယ် နားလည်တယ်နော်"

အမေ့ကသူ့စကားကြားတော့ ခေါင်းညိမ့်ကာဆက်စုပ်နေလိုက်သည်။သွေးခန့်က သူ့ရဲ့လီးတန်ကြီးကို ထပ်မံဆွဲနူတ်လိုက်ပြီး အမေ့ကို အိပ်ယာပေါ်မှာပက်လက်လှန်ကာ လှေထိုးကြီးရိုးရိုးနဲ့ စတင်းလိုးပြန်သည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းမင်းလင်က သဘောတူပြီဆိုတော့ မင်းသားကိုပြောရခက်နေရင်ငါပြောရမလား မင်းအမေကိုငါးလိုးနေတယ်ဆိုပြီး"

အမေက သွေးခန့်လိုးတာကို ပေါင်ကားပေးရင်း ခေါင်းခါပြသည်။

"မ မလုပ်ပါနဲ့ အကိုလေးရယ် ကျွန်မပဲပြောလိုက်ပါ့မယ် "

ဘမော် သံဝေဂနဲ့အတူပြန်သွားသည်။ ကျားခံတွင်းထဲဝင်မှတော့ ကျားကြီးလက်စာတစ်ရက်မိမှာအသေအချာပဲဆိုတာသူမတွက်မိတာသူ့အမှားပင်ဖြစ်သည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(06)

သွေးခန့်POV

သွေးခန့် G12ကိုနောက်တစ်ကြိမ်ပြန်တတ်ရတော့သူ့အဖေနဲ့အမေက အိမ်မှာပဲနေစေပြီး တင်းကြပ်တော့သည်။

အထူးသဖြင့်သမီးရည်းစားပြဿနာဖြစ်ပြီး အကုန်လုံးကိူဖြတ်ခိုင်းတာကြောင့် ထိုအချိန်က သွေးခန့်ဘူပိတ်နေခဲ့သည်။တစ်ပတ်ကိုအနည်းဆုံး sexသုံကြိမ်လောက်ဖြစ်နေတဲ့သူက တစ်လကြာသည့်အထိမလိုးရတော့ သူ့စိတ်တွေအမြဲတင်းကြပ်နေသည်။

တစ်ရက်မှာတော့ ခါတိုင်းလို သူနေမြင့်အောင်အိပ်မနေပဲစောနိုးနေပေမယ် ပျင်းနေတာကြောင့်အိပ်ယာထဲမှာအသာမိန်းနေ‌စဉ် ဘမော်ရဲ့အမေ ဒေါ်နန်းမော်တစ်ယောက် ထုံးစံအတိုင်းအခန်းရှင်းရန် အထဲဝင်လာသည်။ ဒေါ်နန်းမော်က သူအိပ်နေတယ်ထင်ပြီးလုပ်စရာရှိတာကိုမဲလုပ်နေရင်း သွေးခန့်က ဒေါ်နန်းမော်ကိုအသေအချာရှိုးကြည့်နေမိသည်။

အသက် 35နဲ့မှလားလာမဆိုင်တင်းကားနေတဲ့တင်ပါးကြီးနှစ်လုံးက သွေးခန့်စိတ်ကိုကြွစေပြီး သူ့ရဲ့8လက်မလီးတန်ကြီးက နိုးကြွလာသည်။သို့သော် ငယ်စဉ်ကတည်းကသူ့အပေါ် ထိန်းလာခဲ့တဲ့သူမို့မကောင်းပါဘူးလို့တော့တွေးလိုက်သည်။

ထိုစဉ်မှာပဲဒေါ်နန်းမော်က မထင်မှတ်တာတစ်ခုကိုလုပ်လိုက်သည်။စာကြည့်စားပွဲပေါ်က သူရဲ့နာရီကိုယူကာ သူမဘော်လီကြားထဲဝှက်လိုက်တာကိုမြင်လိုက်သည်။ ခါတိုင်းသူ့ပစ္စည်းတွေပျောက်တတ်ပေမယ့်ယခုလိုဒေါ်နန်းမော်ခိုးလိပ်မည်ဟုထင်မထားပေ။

ဒေါ်နန်းမော်က ခပ်တည်တည်နဲ့အခန်းရှင်းပြီးထွက်သွားမည်အပြု သွေးခန့်က စကားစလိုက်သည်။

"ဒေါ်နန်းမော် ခင်ဗျားဒီအိမ်မှာလုပ်တာဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ"

ဒေါ်နန်းမော်တစ်ချက်တုန်သွားပြီး ‌နိုးနေတဲ့သွေးခန့်ကိုပြုံးကာကြည့်လိုက်သည်

"သားခန့်နိုးနေပြီပဲ ဒေါ်နန်းမော် သားခန့်အတွက် မန္တလေးမြီးရှည်လုပ်ထားတယ်"

"ကျုပ်မေးတာအဲ့ဒါမဟုတ်ဖူး ခင်ဗျားဒီမှာအလုပ်လုပ်တာဘယ်လောက်ကြာပြီလဲလို့မေးနေတာ"

ဒေါ်နန်းမော် မျက်နှာပျက်သွားသည်။

"ဟို ဟို အဒေါ်နန်းမော် ၁၀နှစ်ကျော်ပါပြီ"

"၁၀နှစ် ကျော်တောင်မှဆို ခိုးရတာတော်တော်ရနေပြီပေါ့ဟုတ်လား"

ဒေါ်နန်းမော် မျက်နှာမှာပြိုတော့မယ့်မိုးလိုမဲမှောင်နေတော့သည်။

"အအကိုလေး ဘာ ဘာပြောချင်တာလဲ နန်းမော်မသိဘူး"

မုန်လာဥလုပ်ချင်နေသေးတဲ့ အဖွားကြီးကိုကြည့်ပြီးသွေးခန့်ကအိပ်ရာပေါ်ကနေပြီး ခေါ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုဒီနားလာခဲ့ပါဦး မယ်မင်းကြီးမရဲ့"

ဒေါ်နန်းမော်တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ်နဲ့ အနီးကပ်လာမှ လက်ကိုဆွဲကာ သူမခါးကိုဖက်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့နို့နှစ်လုံးကြားထဲက နာရီကိုရှာဖွေလိုက်သည်။

နာရီကိုအစကတည်းကတွေ့သော်လည်း ဒေါ်နန်းမော်ရဲ့တင်းအိနေတဲ့နို့ကြီးနှစ်လုံးကနူးအိနေသောကြောင့် သွေးခန့်ကြမ်းတမ်းစွာကိုင်တွယ်လိုက်သည်။

"သားခန့် အဟင် မမလုပ်ပါနဲ့အို"

"ဒီနာရီကဘာ လဲ ဘာလို့ခင်ဗျားနို့ထဲရောက်နေတာလဲ"

သွေးခန့်က ဒေါ်နန်းမော်ကိုအိပ်ယာပေါ်မှ မပြေးနိုင်အောင်သိုင်းဖက်ထားလိုက်သည်။ဒေါ်နန်းမော်မှာ မျက်နှာနီရဲပြီးချုန်းပွဲချငိုလေသည်။

"သားခန့် ဒေါ်နန်းမော်မှားပါတယ် အအကြွေးပူတွေမိနေလို့ကြံ ကြံမိကြံရာလုပ်မိတာပါ"

သွေးခန့်လည်းရိပ်မိသည်။လင်မယားနှစ်ယောက် ပုံမှန်ဆိုပိုလျှံတယ်ဆိုပေမယ့် ဒေါ်နန်းမော်လောင်းကစာစလုပ်တယ်သတင်းတွေကြားပြီး အကြွေးတင်တာဖြစ်မယ်လို့တွေးလိုက်သည်။

သွေးခန့်က အကြံသမားပီပီ ဒေါ်နန်းမော်ရဲ့စွဲမက်စရာကောင်းတဲ့ခန္တာကိုယ်နဲ့ နို့ကြီးနှစ်လုံးကိုမြင်ပြီး သူဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားဒီနှစ်အတွင်း ဘယ်လောက်တောင်းခိုးထားတာမှန်းမသိဘူး မေမေကိုပြောမှဖြစ်မယ်"

"မမလုပ်ပါနဲ့ သားခန့်ရယ် အအဒေါ့်ကို ငယ်ငယါကထိန်းခဲ့တဲ့မျက်နှာထောက်ပြီး သနားပါဦး မေမေကြီးတို့ကနှင်ထုတ်ရင် အဒေါ်တိုတစ်မိသားစုလုံးဘုံပျောက်လိပ်မယ်"

သွေးခန့်က နောက်ဆုံးသူ့ဂွင်ရောက်လာပြီ ဟုတွေးလိုက်မိသည်။

"ခက်တယ် ဒေါ်နန်းမော်ရာ ခင်ဗျားကျုပ်ခိုင်းတာလုပ်မှာလား ဒါဆိုမတိုင်တော့ဘူး"

"လုပ်..လုပ်ပါ့မယ် သားခန့်ရယ် ဒေါ်နန်းကိုကြိုက်ရာခိုင်းပါအကုန်လုပ်ပေးပါ့မယ်"

သွေးခန့်က ဒေါ်နန်းမော်စကားအဆုံးမှာ စောင်ကိုဖယ်ချလိုက်ရာ ဒေါ်နန်းမော်ကိုယ်ခန္တာရဲ့အထိအတွေ့ကြောင့် ထောင်မတ်တင်းမာနေတဲ့ အကြောတပြိုင်းပြိုင်းနဲ့၈လက်မလီးတန်ကြီးက ဘွားခနဲ့ပေါ်လာသည်။

"သားခန့်...ဒါဒါက"

ဒေါ်နန်းမော်က သွေးခန့်ပေါင်ခြံက လီးကြီးကိုရုတ်တရက်မြင်လိုက်ရတာကြောင့် ကြက်သေသေသွားသည်။

"ဒီအိမ်မှာ ခြေခြုပ်မိနေတာတစ်လကြာပြီ ကျုပ်ကောင်မလေးနဲ့မတွေ့ရလို့စောက်ရမ်းတင်းနေတာကျုပ်ကိုစုပ်ပြီး အကျောလျှော့ပေးစမ်း"

ဒေါ်နန်းမော်အံ့ဩသွားသည်။ သည်ကောင်လေးလီးကြီးမယ်ဆိုတာခန့်မှန်းထားပေးမယ့် သူမယောင်္ကျားထက်နှစ်ဆကြီးမားလိပ်မည်ဟုမထင်ပေ။သူမထိုလီးကြီးကိုစိုက်ကြည့်ရင်းဘာလုပ်ရမယ်မှန်းမသိပေ။

"သားခန့် ရယ် ကောင်း ကောင်းပါ့မလား သားခန့်ကိုဒေါ်နန်းငယ်ငယ်ကတည်းက ထိန်းလာတာလေ အမေရင်းလိုပဲဟို"

"စောက်စကားမများနဲ့ ‌ခင်ဗျားနဲ့ကျွန်တော် သွေးသားတော်တာမဟုတ်တာ စုပ်မှာလားမစုပ်ဖူးလာ"

ဒေါ်နန်းစိတ်ထဲ မသင့်တော်ဘူးစဉ်းစားနေပေမယ့်သွေးခန့်လီးကြီးကသူမအားစွဲဆောင်လျက်ရှိနေသည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူမ ထိုအကြောတပြိုင်းပြိုင်းထနေတဲ့လီးကြီးကို သူမလက်နဲ့ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ဒေါ်နန်းမော် လီးတန်ကြီးရဲ့ပူနွေးမှု့နဲ့တောင့်တင်းသန်မာမှု့ကြောင့်  ခန္တာကိုယ်တုန်လှုပ်သွားမိသည်။လူပျိုပေါက်လေးရဲ့လီးက ဒီလောက်သန်ရသလားလို့တွေးနေမိသည်။

ဒေါ်နန်းမော်ရဲ့အံ့အားတသင့်ကိုင်တွယ်နေတာကြည့်ပြီး သွေးခန့်ကျေနပ်နေမိသည်။ဒေါ်နန်းမော်အစကစိတ်ရှုပ်နေသော်လည်း ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်တန်ကြီးကြောင့် မိန်းမဗီဇပေါ်လာခဲ့သည်။သူမလီးတန်ကြီးကိုတစ်ချက်စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဒီလီးကိုမှမစုပ်ရင်ဒုက္ခရောက်မယ်ဆိုတာသိတာမလို့ မျက်စိကိုစုံမှိတ်ကာ စတင်စုပ်လိုက်သည်။

ဒေါ်နန်းပါးစပ်ထဲ သူ့လီးကြီးရောက်သွားတာနဲ့ ဒီစော်ကြီးကို မိပြီဟုအပိုင်တွက်လိုက်သည်။

"အွတ်အအအွတ်အွတ်အဟွတ်ဟွတ်အွတ်အအ"

ဒေါ်နန်းမော်က သူမယောင်္ကျားရဲ့4လက်မသာသာလီးလေးကိုပါစုပ်ဖူးသည်မို့ သွေးခန့်လို လုံးပတ်လည်းတုတ် 8လက်မလီးကြီးကိုစုပ်ရင်းအလယ်မှာတင်ပြန်ကာအံထွက်လာသည်။

အစက တော့စုပ်ရတာ ရှက်ရွံ့နေပေမယ့် နောက်မှာတော့ စိတ်ပါလက်ပါနဲ့စုပ်လာမိသည်။ ထို့နောက်ဆက်လက်စုပ်ရင်း တစ်‌ဝက်လောက်အရောက်မှာ သူမခေါင်းကို သွေးခန့်ကကိုင်ကာထိန်းလိုက်သည်။ သူမပြန်အံရန်အချန်မရတော့ပဲ ဆက်လက်စုပ်နေရင်း နောက်ထပ်နှစ်လက်မခန့်လည်ချောင်းအတွင်းသို့ဝင်လာသည်။

"အွတ်အအအွတ်အွတ်အဟွတ်ဟွတ်အွတ်အအ"

သွေးခန့်က စုပ်ရခက်နေတဲ့ ဒေါ်နန်းမော်ကိုထိန်းပေးရင်း သဘောကျစွာကြည့်လိုက်သည်။သူ့လီးကိုစစုပ်ခဲ့တဲ့မိန်းမများသည် သည်အတိုင်းပဲဖြစ်နေကြသည်။

ထိုနောက်ဒေါ်နန်းမော်ရဲ့ခေါင်းကိုသေချာတင်းကြပ်ခေါင်ကိုင်ကာ သူရဲ့လီးအရင်းထိဖိချလိုက်ပြီးဒေါ်နန်းမော်ရဲ့နှာခေါင်းမှာ သူ့ရဲ့ဆီးစပ်မွှေးနဲ့မိတ်ဆက်သွားရှာသည်။

သူ့ရဲ့ 8 လက်မလုံးလုံး ဒေါ်နန်းမော်ရဲ့ လည်ချောင်းထဲသို့ရောက်သွားပြီး ‌အတန်ကြာသည့်အထိဖိထားလိုက်တာကြောင့် ဒေါ်နန်းမော်မှယအသက်ရှုမဝဖြစ်ပြီးယက်ကန်ယက်ကန်ဖြစ်သွားသေးသည်။

"အွတ်အအအွတ်အွတ်အဟွတ်ဟွတ်အွတ်အအ"

ထိုနောက်မှာနော် ဒေါ်နန်းမော် အလေ့အကျင့်ဖြစ်သွားပြီး သွေးခန့်ရဲ့8လက်မလီးကြီးကို အခက်အခဲမရှိDeep throat ပေးလာနိုင်တော့သည်။သွေးခန့်ကဒေါ်နန်းမော်ရဲ့ Deep throat ပေးတာကိုဇိမ်ခံရင်း ဒေါ်နန်းမော်ရဲ့ တောင့်တင်းသောခန္တာကိုယ်ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သွေးတိုးစမ်းလိုက်သည်။

"ဒေါ်နန်းမော် လိုးရအောင်"

ဒေါ်နန်းမော် ကသွေးခန့်ရဲ့စကားကြောင့်မျက်လုံးပြူးသွားသည်။သူမက စုပ်နေမှာရပ်လိုက်ပြီး လီးကိုကိုင်ထားကာ

"မမ လုပ်ပါနဲ့သားခန့်ရယ် မေမေကြီးသိသွားရင် ကျွန်မခေါင်းနဲ့အိုးစားကွဲနေပါ့မယ် ဟင်းတွေမချက်ရသေးလို့တတ်လာရင် ဒုက္ခ"

သွေးခန့်လည်း လီးပဲအစကစုပ်ခိုင်းတာမလို့ သူ့စကားနဲ့သူငြိမ်နေလိုက်ကာ ပြန်လည်စုပ်နေသောဒေါ်နန်းမော်ရဲ့ ခေါင်းကိုကိုင်ကာ ဆက်တိုက် ပါးစပ်ကို လိုးချလိုက်သည်။

"အွတ်အအအွတ်အွတ်အဟွတ်ဟွတ်အွတ်အအ"

နောက်ဆုံးမှာတော့ သွေးခန့်က ဒေါ်နန်းမော်ပါးစပ်ကို လီးအရင်းထိဖိကပ်လိုက်ပြီး လီးရည်များကို တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် ပြီးချလိုက်သည်။အစကဒေါ်နန်းမော်ရုန်းဖို့ကြိုးစားသော်လည်း မြဲစွာကိုင်ထားတဲ့လက်ကြောင့် ရုန်းမရဖြစ်ပြီး ဒေါ်နန်းမော်ရဲ့အစာအိမ်က မနက်စာအဖြစ် သွေးခန့်ရဲ့ လီးရည်များဖြည့်တင်းချင်းကိုခံလိုက်ရသည်။

ထိုနောက် လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ဒေါ်နန်းမော်ပြန်သွားမှ ဒေါ်နန်းမော်ရဲ့ နောက်ပိုင်းကိုကြည့်ပြီး သွေးခန့်ပြုံးလိုက်သည်။ဒီဘွားတော်ကို လိုးဖို့ နည်းလမ်းမရှားဘူးဆိုတာသိသည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

နောက်ရက်တွေမှာတော့ ဒေါ်နန်းမော်သိသိသာသာနဲ့ကို သွေးခန့်ကိုရှောင်နေသည်။သူမငယ်ငယ်က ထိန်းလာတဲ့ ကလေးကို သူမကိုယ်တိုင် လီးစုပ်ပေးခဲ့ရတဲ့အဖြစ်ကို မယုံနိုင်အောင်ဖြစ်နေသည်။

ဒီနေ့မနက်မှာလည်း ဖေဖေကြီးနဲ့မေမေကြီးအတွက်မနက်စာပြင်ပေးနေစဉ် သွေးခန့်ကဝင်လာပြီး သူမအားပြုံးကာထိုင်လိုက်သည်။ခါတိုင်းဒီကလေးအစောကြီးမနိုးဘူးပေ။သူမကသူ့အတွက် ကော်ဖီထည့်ပေးလိုက်သည်။

"ဟဲ့နန်းမော် မနေ့က သားခန့်အခန်းထဲငါဝင်ကြည့်တာ ရှုပ်ပွနေတာပဲ ညည်းအခန်းမရှင်းဘူးလား"

"မအားလို့နေမှာပါ အမေရယ် ဒေါ်နန်းအားတဲ့အချိန်ရှင်းမှာပါ"

သွေးခန့်ကဒေါ်နန်းမော်အားပြုံးကြည့်ကာပြောလိုက်သည်။

"အခုပဲ သွားရှင်းလိုက်မယ်မေမေကြီး"

ဒေါ်နန်းမော်ပြောကာ ထွက်သွားလိုက်သည်။သားခန့်မရှိတဲ့အချိန်ရှင်းမှသာ အဆင်ပြေမှာမလား။ဒေါ်နန်းမော်ထွက်သွားမှ သွေးခန့်အမေကသွေးခန့်ကိုမေးလိုက်သည်။

"သား အမေတို့လင်မယား ခဏနေ အသိအိမ်သွားစရာရှိတယ် လိုက်ဦးမလား "

"မလိုက်တော့ဘူးအမေ အိမ်စာလုပ်စရာရှိတယ်"

 သွေးခန့်သဘောကျစွာပြောလိုက်ရင်း သူ့အခန်းရှိရာတတ်လာခဲ့သည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ဒေါ်နန်းမော် အခန်းကိုရှင်းရင်း သားခန့်ရဲ့ အိစက်နေတဲ့ အိပ်ယာကြီးကိုကြည့်ကာစိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။သူမအနေနဲ့ ဖျာပေါ်ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာအိပ်ခဲ့ရသူမလို့ဒီလို ဈေးကြီး ဇိမ်ခံပစ္စည်းအပေါ်အိပ်မက်တောင်မမက်ဖူးချေ။

လွန်ခဲ့တဲ့သုံးရက်က ထိုမွှေ့ယာကြီးပေါ်မှာ သူမသားထက်တစ်နှစ်ငယ်သော ယောင်္ကျားတစ်ယောက်ကိုလီးစုပ်ပေးခဲ့ရတဲ့အဖြစ်ကို တွေးရင်းရင်ဖိုလာမိသည်။

သားခန့်ကို ငယ်ငယ်ကထိန်းလာလို့ ကလေးတစ်ယောက်လိုမြင်နေတဲ့အမြင်ကနေ သူ့ရဲ့သန်မာထွားကြိုင်းသော လီးကြီးကိုစုပ်ရင်း လိုးရအောင်လို့ပြောလိုက်သည့်အချိန်မှ အစ၍အမြင်ပြောင်းလဲသွားသည်။

၆ပေ၂လက်မအရပ်အမောင်း ကြွက်သားအပြည့်နဲ့ခန္တာကိုယ် ယောင်္ကျားပီသသောရုပ်ရည်ကြောင့်ဒေါ်နန်းကသူမနဲ့ သားခန့်နဲ့အိစက်‌ေနတဲ့အိပ်ယာထဲမှာလိုးနေကြတဲ့ပုံကိုစိတ်ကူးနဲ့ပုံဖော်မိရင်း ကြက်သီးများထသွားသည်။

"ဘာတွေတွေးနေတာလဲ ဒေါ်နန်းရဲ့"

ရုတ်တရက်သူမခါးကို ‌သန်မာ‌သောလက်နှစ်ဖက်ကအနောက်ကနေသိုင်းဖက်ကာ တင်ပါးကိုပူနွေးသောအရာကြီးနဲ့ထောက်ခံလိုက်ရတာကြောင့်ဒေါ်နန်းလန့်သွားသည်။

" သား သားခန့် မမလုပ်ပါနဲ့ အောက်မှာ မေမေကြီးတို့ရှိတယ်လေ "

"မရှိပါဘူး အပြင်ထွက်သွားတယ်လေ အဖေကောပဲဒေါ်နန်းကို ကျွန်တော် ချစ်ချင်တယ်ဗျာ"

‌ဒေါ်နန်းကရုန်းထွက်ဖို့ကြိုးစားသော်လည်း သွေးခန့်ရဲ့သန်မာတဲ့လက်နှစ်ဖက်ကြောင့် ရုန်မရဖြစ်နေသည်။

"မမဖြစ်ပါဘူး သားခန့်ရယ် မသင့်တော်ပါဘူး"

"ဟိုတစ်ခါ ကျုပ်လီး ခင်ဗျားပါးစပ်ထဲရောက်ပြီးကတည်းက လင်မယားခန်းဝင်ဖို့သင့်တော်ပြီးသားရှင်းရှင်းပဲပြောမယ် ခင်ဗျားကြွေးပူတွေ ၁၀ သိန်းလောက်ရှိတယ်မလား ကျုပ်ဆပ်ပေးမယ်ခင်ဗျားလုပ်ရမှာက ကျုပ်ရဲ့တိတ်တိတ်ပုန်းမယားလုပ်ပေးဖို့ပဲ"

သွေးခန့်က ပြောပြီး ဒေါ်နန်းမော်ရဲ့အိင်္ကျီပေါ်ကနို့ကြီးနှစ်ဖက်ကိုစတင်ကိုင်တွယ်လိုက်သည်။သူ့စကားကြားတော့ ဒေါ်နန်းမော် တွေဝေသွားသည်။ကြွေးပူနေတာလည်းမှန်သည်။တစ်ခါ လောက်ပေးလိုက်ရင်ဘာမှမဖြစ်နိုင်ဘူးလို့တွေးမိသည်။

သွေးခန့်ကအသက်ငယ်ငယ်ချောချောလေးတွေတွေ့သွားရင် သူမလိုအသက်ကြီးကြီး အမေအရွယ်ကို ရေရှည်စိတ်ဝင်စားမှာမဟုတ်လို့တွေးလိုက်သည်။

နောက်ပြီး သူမလည်း 8လက်မလီးကြီးနဲ့သားခန့်ရဲ့ယောင်္ကျားစွမ်းရည်ဘယ်လောက်ကောင်းလဲ တစ်ချါလာက်ကြုံဖူးချင်သည်။

"အဲ ဟို ဟို သား သားခန့် ‌ဒေါ်ဒေါ်နန်းတစ်ခါတော့ လုပ် ပေးမယ်နော် နောက်တစ်ခါတော့မလုပ်ပါတော့နဲ့"

ဒေါ်နန်းစကားကြားတော့ သွေးခန့်ပိုမိုတင်းကြပ်စွာဖက်လိုက်သည်။သူမနားရွက်နားကပ်ကာပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ကုတင်ပေါ်တတ်တော့ ခင်ဗျားခန္တာကိုယ်ကြီးကိုစောက်ရမ်းဖြိုချင်နေပြီ"

ဒေါ်နန်းက မွေ့ယာအလယ်ခေါင်သို့တတ်ကာပက်လက်အိပ်ပေးလိုက်သည် မြန်မြန်လုပ်မြန်မြန်ပြီးဆိုသည့်သဘောနဲ့မျက်လုံးပါပိတ်လိုက်သည်။

သွေးခန့်ကတောင့်တောင့်ကြီးလှဲနေသော ဒေါ်နန်းကိုကြည့်ကာ ပြုံးပြီး တတ်ခွထည့်လိုက်သည်။ဒေါ်နန်းအင့်ခနဲ့ဖြစ်သွားပြီး သွေးခန့်ရဲ့လေးလံသောကိုယ်ခန္တာကြောင့်မျက်လုံးပွင့်လာသည်။

"သား သားခန့်မြန်မြန်လုပ်ပြီး ပြီပါတော့ ဒေါ်နန်းမနေတတ်တော့ဘူး"

"ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ ဒေါ်နန်းရဲ့ လိုးရမှာပါ ဦးဘကြိုင်နဲ့တုန်းကလည်းဒီလိုပဲမြန်မြန်လုပ်တာလားဘမော်ကိုဘယ်လိုများရလာတာလဲ"

သွေးခန့်ကပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ဒေါ်နန်းမော်ကိုခွလျက်သားနဲ့ အိင်္ကျီကိုစတင်ချွတ်လိုက်သည်။ဒေါ်နန်းမော်လွယ်လင့်တကူနဲ့ပြီးရန် ကူချွတ်ပေးလိုက်ပြီး သွေးခန့်ဘော်လီပါချွတ်တော့ ကျောကော့ပေးလိုက်သည်။

ဘော်လီကျွတ်သွားတာနဲ့အပြိုင် ဒေါ်နန်းရဲ့ကျွဲကောသီးပမာနို့ကြီးနှစ်လုံးက တင်းကားနေပြီးနို့သီးခေါင်းနှစ်လုံးက နီနီညိုညိုလေးဖြစ်သည်။သွေးခန့် ထိုနို့ကြီးနှစ်လုံးကို ဟိုတစ်နေ့ကတည်းကအဝကိုင်ချင်နေတာဖြစ်သည်။သူ့ကလက်နှစ်ဖက်နဲ့အားပါးတရဆုပ်ကိုင်ကာ နို့သီးခေါင်းလေးနှစ်ဖက်ကို ညစ်လိုက်ရင်း

"ဒေါ်နန်းနို့ကြီးက အပျိုနို့အတိုင်းပဲ တင်းနေတာဘမော်ငယ်ငယ်က နို့စောစောဖြတ်ခဲ့တာနဲ့တူတယ်..ခင်ဗျားလင်အဘိုးကြီးကောစို့သေးလား"

ဒေါ်နန်းမော် သွေးခန့်ရဲ့ လက်အောက်မှာ လူးလွန်ရင်းပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒေါ်ဒေါ်နန်းတို့လင်မယားကလက်လုပ်လက်စားတွေဆိုတော့ အဲ့လောက်ထိအချိန်မရှိပါဘူးကွယ် ထထမီလှန်လုပ်ပြီးရင်ပြီးသွားတာ"

"ဟား အဘိုးကြီးကတယ်မိုက်တာပဲ ဒီလောက်တောင့်တဲ့ခန္တာကိုယ်အမိုက်စားကြီးကိုကောင်းကောင်းမခံစားတတ်ဖူးပဲ စိတ်မပူနဲ့ ဒီနေ့ကျုပ်ဒေါ်နန်းရဲ့ခန္တာကိုယ်ကိုကောင်းကောင်းအသုံးတော်ခံပေးမယ်"

သွေးခန့်ကပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ ဆုပ်နယ်ထားတဲ့နို့ကြီးနှစ်ဖက်ကို တစ်လှည့်စီစို့ပေးနေလိုက်သည်။

"ပြွတ်ပြွတ်ပြွတ်ပြတ်ပြတ်ပြတ်ပွတ်ပလွတ်ပြွတ်အင်းအာအာာအအအင်းအိုအို"

ဒေါ်နန်းအနေနဲ့ယခုလို သူမနို့ကြီးကိုအရွယ်ရောက်ယောင်္ကျားတစ်ယောက်က မက်မက်မောမောစို့တာမျိုးမကြုံဖူးချေ။ယခုလိုစုပ်ခံရတော့ ခန္တာကိုယ်တစ်ခုလုံးဖိန်းရှိန်းရှိန်းဖြစ်လာပြီး မိန်းမဟော်မုန်းများပင်ထွက်လာသည်။

သွေးခန့်ကသူ့ရဲ့နူတ်ခမ်းဖျားအောက်မှာလူးလွန့်နေတဲ့ဒေါ်နန်းကိုကြည့်ပြီး သူမခါးက ထမီကိုဆွဲချွတ်လိုက်သည်။

သွေးခန့်အံ့ဩသွားသည်။သူအစကတွေ့မယ်ထင်ထားတာက စောင်မွှေးတွေထူပိန်းနေတဲ့ စောက်ဖုတ်မဲမဲကြီးကို‌‌တွေ့မည်ထင်နေသည်။တကယ်လက်တွေ့က ဆီးခုံအထက်မှာ အမွှေးစုကလေးရှိပြီ စောက်ပက်တစ်ခုလုံးပြောင်းရှင်းကာ ဝင်းအိနေသည်။

"သား သားခန့်အဲ့လိုကြီးမကြည့်ပါနဲ့အဒေါ်ရှက်တယ်"

သူမစပက်ကိုစိုက်ကြည့်နေတဲ့သွေးခန့်ကိုပြောလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ ဒေါ်နန်း မကြာခင် ခင်ဗျားနဲ့ကျွန်တော်လိုးရတော့မှာနော်  အဲ့ဒီကျရင် ခင်ဗျားကကျုပ်ရဲ့မယားတပိုင်းဖြစ်သလို ကျုပ်ကလဲ ခင်ဗျားရဲ့လင်တပိုင်းဖြစ်တော့မှာ"

သွေးခန့်ကပြောပြီး သူ့ရဲ့လက်ခလယ်နဲ့ ဒေါ်နန်းရဲ့စပက်အက်ကြောင်းအတိုင်းစတင်မွှေတော့သည်။

"အဟင့်ဟင့်အာအာ သားသားခန့်ရယ်ဒေါ်ဒေါ်နန်းမမနေတတ်တော့ဘူးအဟင့်အာ"

သွေးခန့်အားရအောင်မွှေပြီး ဒေါ်နန်းမော်ပေါင်းကြားထဲဝင်ကာ စတင်လျာနဲ့လျက်လိုက်သည်။

"အားးအဟင့်ဟင့် အာ သားသားခန့်အဟင့်ငငရဲကြီးပါ့မယ်ကွယ်အိုအာ"

သွေးခန့်ရဲ့လျာစွမ်းကြောင့်ဒေါ်နန်း စောက်ရည်များပင်တောက်တောက်ကျလာသည်။သူမလင်တော်မောင် ဘကြိုင်ပင် ယခုလိုမလျက်ဖူးချေ။

သွေးခန့်အရည်များရွဲနေသောစောက်ဖုတ်ကြီးကိုကြည့်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ ဝတ်ထားတဲ့တီရှပ်နဲ့ပုဆိုးကိုကွင်းလုံးချွတ်ချလိုက်သည်။ ကြွက်သားများဖြင့်တောင့်တင်းသန်မာလှတဲ့ရင်ဘတ်ပြင်ကြီးအောက်မှာsix packs အပြည့်နဲ့ ဆီးခုံမွှေးမဲမဲအောက်က အကြောတပြိုင်းပြိုင်းနဲ့ ၈လက်မရှည်လျားပြီးလုံးပတ်ပတ်စီဘူးအရွယ်အစားရှိတဲ့လီးကြီး က ဒေါ်နန်းမော်ကိုပိုမိုခံချင်ဖမ်းစားနေသည်။ဒေါ်နန်းမော်က သူမယောင်္ကျားလိုငဖောင်ရိုးနဲ့ဘာမှမဆိုင် နုပျိုသန်မာလှသော ရောမရုပ်ထုပျိုလေးက သူမအားလိုးတော့မယ်ဆိုတ‌ဲ့အသိက ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။

ဒေါ်နန်းပေါင်ကားပေးလိုက်တာကြည့်ပြီး သွေးခန့်အစကလီးစုပ်ခိုင်းမည်စိတ်ကူးသော်လည်း သူလဲဖုတ်ချင်နေပြီမလို့ ပေါင်ကြားထဲဒူးထောက်ထိုင်ပြီးဒေါ်နန်းရဲ့ဖြောင့်ဆင်းနေတဲ့ပေါင်တံကို သူ့ရဲ့ခါးမှာချိတ်ကာ သူ့ရဲ့ကြက်ဥအရွယ်အစားဒစ်ဖျားကြီးကိုစတင်ထည့်လိုက်သည်။

ဒေါ်နန်းမှာ သွေးခန့်ရဲ့ဒစ်ဖျားကြီးက သူမစပက်ထဲရောက်လာပြီမလို့ အားမနာတော့ပဲဒူးနှစ်ဖက်ကို သွေးခန့်ရဲ့ခါးအားပိုညပ်ထားလိုက်သည်။

သွေးခန့်အံ့ဩသွားသည်။အစက ဒေါ်နန်းကိုကလေးတစ်ယောက်မွေးထားသူဖြစ်လို့ အပေါက်ကျယ်နေမယ်ထင်သော်လည်း တင်းကျပ်နေတာကိုတွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒေါ်နန်းခင်ဗျား စပက်က လိုးရတာကြပ်သားပဲ ဘကြိုင်ကသိပ်မလိုးဘူးထင်တယ်"

"အားးအဟင့်ဟင့် ကိုဘကြိုင်ဟာက ၄လက်မလောက်ပဲရှိတယ်လေ ပြီးတော့လုံးပတ်ကခံတံသာသာလောက်ပဲ သား သားခန့်လို့ယောင်္ကျားပီသတဲ့လီးမမရှိအားးးဘူး"

နောက်ဆုံးဒေါ်နန်းပြောတဲ့ သားခန့်လိုယောင်္ကျားပီသတဲ့လီးမရှိဘူးဆိုတဲ့စကားက သွေးခန့်စိတ်ကိုပိုတတ်ကြွစေသည်။

"ဘာပြောတယ်ပြန်ပြောဦးဒေါ်နန်း သားခန့်နဲ့ဘကြိုင်ဘယ်သူကယောင်္ကျားပီသတာလဲ"

"ဘဘကြိုင်ထက်သားသားခန့်ကယောင်္ကျားပီပီသတာပါအားးးး"

ဒေါ်နန်းစကားအဆုံးမှာ ဒေါ်နန်းရဲ့စောက်ဖုတ်ထဲသို့ သွေးခန့်ရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းထနေတဲ့၈လက်မလီးကြီးတဆုံးထိဝင်သွားသည်။သွေးခန့်က သူ့ဆီးခုံမွှေးနဲ့ဒေါ်နန်းဆီးခုံမွှေးညိနေအောင်ဖိကပ်ထားပြီး

"ဒေါ်နန်းကြည့်းစမ်း ကျုပ်လီးကြီး ခင်ဗျားထဲ အဆုံးထိဝင်သွားပြီ ဘာသဘောလဲသိလား"

ဒေါ်နန်းက သူမစပက်ထဲကတင်းကြပ်နေတဲ့သွေးခန့်ရဲ့လီးကြီးကိုခံစားရင်းခေါင်းရမ်းပြလိုက်သည်။

"ဘာသဘောလဲဆိုတော့ ခင်ဗျားနဲ့ကျုပ် လင်မယားခန်းစပြီဆိုတဲ့သဘောပဲဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းအားးးအဟင့်ဟင့်အိုအားးးးးးအဟင့်ဟင့်အိုအားး"

သွေးခန့်ကစတင်လိုးပွဲကြီးကိုစတင်လိုက်သည်။

သူမယောင်္ကျားဘကြိုင်ဆို ငါးမိနစ်နဲ့ပြီးသွားတဲ့လိုးခြင်းကို မိနစ်သုံးဆယ်ကြာသည့်အထိဆက်တိုက်လိုးနိုင်သော သွေးခန့်‌ရဲ့အောက်မှာ ပထမဆုံးမိန်းမတစ်ယောက်အနေနဲ့ကာမဂုဏ်ကိုခံစားရင်း သွေးခန့်အပေါ်ကလေးတစ်ယောက်လိုအမြင်ကနေ တကယ့်ယောင်္ကျားတစ်ယော်လို့ပြောင်းမြင်လာတော့သည်။

သွေးခန့်ကနို့နှစ်ဖက်ကိုကိုင်ကာဆက်တိုက်တစ်နာရီတိုင်တိုင်လိုးနေရင်း သူ့ရဲ့ဦးဆောက်မှု့အောက်မှကျရှုံးသွားတဲ့ဒေါ်နန်းကိုကြည့်ပြီး ရုတ်တရက်ရပ်လိုက်သည်။

'ဒေါ်နန်းပြောတာစဉ်းစားကြည့်တော့ဟုတ်တာပဲ..ကျွန်တော်တို့မသင့်တော်ဘူးနော်"

ရုတ်တရက်ခံစားနေရသောကာမဂုဏ်ပြတ်တောက်သွားတာကြောင့်ဒေါ်နန်းမနေနိုင်ဖြစ်သွားသည်။

"သား သားခန့်ရယ် အအခုမှတော့ ဒေါ်ဒေါ်နန်းကို ထပ်လိုးပေးပါဦး"

သွေးခန့်ကလေးဖက်ထောက်ကာဒေါ်နန်းနဲ့နို့နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ကြွက်သားနဲ့ဖိလိုက်သည်။

"လိုးပေးစေချင်ရင် ကျုပ်ကို ယောင်္ကျားလို့ခေါ်ပြီးတောင်းဆိုကြည့်စမ်း"

"ယော ယောင်္ကျားရယ်မိန်းမိန်းမကိုလိုးပေးပါ"

"လိုးပေးမှာပေါ့မိန်းမရယ်ဟားဟားဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းအားးးအဟင့်ဟင့်အိုအားးးးးးအဟင့်ဟင့်အိုအားး"

သွေးခန့်ဆက်တိုက်လိုးနေရင်း တောင့်တင်းဆူဖြိုးလှသောဒေါ်နန်းခန္တာကိုယ်ကို ‌ယောုံကျားတစ်ယောက်အနေနဲ့ခံစားရင်း ဒေါ်နန်းကလည်း သန်မာလှတဲ့သွေးခန့်ရဲ့အပြုအစုတွေကြောင့် မိန်းမတစ်ယောက်အဖြစ်ခံစားရင်းနောက်ဆုံး ဒေါ်နန်းရဲ့သားအိမ်ထဲမှာ လီတာဝက်မျှရှိသော သွေးခန့်ရဲ့လီးရည်များတစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ်ပြီးလိုက်တော့သည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(07)

ထိုနေ့မှစ၍ဒေါ်နန်းမော်မှာ သွေးခန့်ရဲ့ကိုယ်လုပ်တော်ဖြစ်သွားရရှာသည်။ဒေါ်နန်းမော်မှာ လင်ကြီးဖြစ်သူဘကြိုင်လိုးမပေးနိုင်သမျှ သွေးခန့်ရဲ့ငယ်ရွယ်နုပျိုသန်မာသောလိုးချက်တွေအောက်မှာ တစ်နေ့တစ်ခြားသာယာလာပြီး သွေးခန့်ရဲ့ရုပ်သေးလုံးလုံးကိုဖြစ်သွားရှာသည်။ သွေးခန့်အဖေနဲ့အမေ ညအိပ်နယ်ခရီးသွားတဲ့အခါ ဒေါ်နန်းမော်က အိမ်စောင့်ပေးရမည်အကြောင်းပြချက်နဲ့ သွေးခန့်ရဲ့ညအိပ်မယားအဖြစ်တာဝန်ထမ်းဆောင်ရသည်။

ယခုအခါသွေးခန့် စည်းမျဉ်းများပင်ချထားသည်။အပြင်လူမြင်ကွင်းမှာ သွေးခန့်အားခါတိုင်းခေါ်သလို သားခန့်ဟုခေါ်လို့ရသော်လည်း။သွေးခန့်အိပ်ယာထဲမှာတော့ သွေးခန့်ကိုယောင်္ကျားဟုသာခေါ်ရပြီးသွေးခန့်ကလည်း အမေအရွယ်ရှိတဲ့ ဒေါ်နန်းမော်ကိုသူလိုးသည့်အခါတိုင်း မယားတစ်ယောက်လိုဆက်ဆံပြီး မိန်းမဟုခေါ်လေ့ရှိသည်။

ထိုနောက်မှာတော့ သွေးခန့်ရဲ့အကျင့်ကို ဒေါ်နန်းမော်သိလာသည်။သွေးခန့်က ညအိပ်သည့်အခါမိန်းမတွေနဲ့အိပ်စက်ရတာဝါသနာတစ်ခုလိုဖြစ်နေသည်။ပြဿနာက အိမ်ဖော်နောက်‌တစ်ယောက် မိထားရောက်လာသည့်အချိန်ဖြစ်သည်။

အိမ်ဖော်မိထားက ကိုဘကြိုင်ရဲ့ညီမဝမ်းကွဲဖြစ်ပြီးအသက်သုံးအရွယ် ကလေးနှစ်ယောက်အမေဖြစ်သည်။ရုပ်ရည်ကရွက်ကြမ်းရည်ကြိုဖြစ်ပေမယ့်ခန္တာကိုယ်အချိုးအစားလှပသူဖြစ်သည်။

လင်ဖြစ်သူကအရက်စွဲနေတာကြောင့် အလုပ်မလုပ်လို့ ကလေးနှစ်ယောက်နဲ့အတူပစ်ထားခဲ့ပြီး ဒီမှာအိမ်ဖော်လာလုပ်နေသူဖြစ်သည်။သူမအစကမရိပ်မိပေ။သွေးခန့်မိဘတွေမန္တလေးခဏပြန်မယ် တစ်ပတ်လောက်ကြာမယ်ဟုသူမသိလိုက်ရတော့လူလစ်တဲ့အချိန် သူမက သွေးခန့်ကိုမေးလိုက်သည်။

"ယောင်္ကျား ညမိန်းမလာပြုစုရတော့မလားအဟင်း"

သွေးခန့်က သူမကိုတစ်ချက်ကြည် ခြံပြင်မှာ အဝတ်လှမ်းနေတဲ့မိထားကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မိထားရှိနေတယ် အဆင်မပြေဘူးနောက်မှပေါ့"

ထိုအခါမှ မိထားရှိနေတာသတိရပြီး ဒေါ်နန်းမော်ဆင်ခြင်လိုက်ရန်တွေးလိုက်သည်။ သွေးခန့်သူမကိုခေါ်မလိုးတာ ရက်နှစ်‌ဆယ်လောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ပြီးအိပ်ယာသိမ်းသည့်အခါမှာတောင် သကောင့်သားအိပ်ပျော်နေတာနဲ့တိုးနေသည်။သွေးခန့်စက်တော်ခေါ်နေချိန်သူမမနှိူးရဲ့ချေ သူအိပ်ရေးပျက်ရင်ဒေါသအလွန်ထွက်တာကို တစ်ခါကသူမကို ဆံပင်ဆွဲကာပါးရိုက်ခံရဘူးသည်။

သွေးခန့်မိဘတွေနယ်ပြန်မလာခင်နှစ်ရက်အလိုမှာတော့ သူမမနက်၄နာရီလောက်ကတည်းကနိုးနေတာကြောင့် ‌အစောကြီးထပြီး လုပ်စရာရှိတာလုပ်ရန်

မိထားကိုနှိုးဖို့သွားလိုက်သည်။မိထားအခန်းကျဉ်းလေးထဲမှာမတွေ့တာကြောင့် အိမ်သာများသွားနေသလားဟုရှာသော်လည်းမတွေ့။

ထိုအခါမှ သွေးခန့်အခန်းကိုမော့ကြည့်လိုက်ပြီးသံသယဝင်လာသည်။

မိထားကရုပ်ဆိုးသော်လည်း ကိုယ်ခန္တာက လှပတာကြောင့် သွေးခန့်မျက်စိကျစရာများဖြစ‌်နေမလားဟုစိုးရိမ်စိတ်ဝင်ကာ ခြေဖော့ကာနင်းရင်းထသွားလိုက်သည်။

တံခါးကချက်မထိုးထားတာကြောင့်သူမတိတ်တဆိတ်နဲ့ဝင်ကာ ငြိမ်သက်နေတဲ့ သွေးခန့်အိပ်ယာပေါ်သို့ကြည့်လိုက်သည်။

သူမနဲ့သွေးခန့် လင်မယားခန်းဝင်တဲ့အိပ်ယာပေါ်မှာမိထားက သူမရဲ့ဗလာကျင်ခန္တာက်ုယ်နဲ့ သားခန့်ရဲ့အပေါ်ပိုင်းကြွက်သားအပြည့်နဲ့ခန္တာကိုယ်ချင်း ထိတွေ့ကာအောက်ပိုင်းမှာစောင်ခြုံထာပြီး အေးအေးလူလူအိပ်စက်နေကြသည်။

ဒေါ်နန်းမော် သူတို့နှစ်ယောက်ကိုသွေးအေးစာကြည့်လိုက်ပြီး ပြန်ဆင်းလာခဲ့သည်။စိတ်ထဲမှာတော့ မိထားကိုဘယ်လိုနှင်ရမလဲလို့စဉ်းစားနေမိသည်။

ခဏအကြာတော့ မိထားဟန်မပျက်ဆင်းလာပြီး သူမကိုတွေ့တော့ အဝတ်အစားများကိုပြင်ကာအနားကပ်လာသည်။

"မမ ရောက်နေပြီလာ မထားအိပ်ယာထနောက်ကျသွားတယ်အဟီး"

သူမကဘယ်အချိန်ထိလိုးနေလို့နောက်ကျတာလဲမေးလိုက်ချင်ပေမယ့် ပြုံးပဲပြုံးပြလိုက်သည်။တစ်နေကုန်သွားတော့  ညအထိသူမအိပ်မပျော်ခဲ့ပေ။အိမ်ပေါ်ထပ်မှာ သူတို့လိုးနေကြပြီဆိုတဲ့အသိက နေမထိထိုင်မသာဖြစ်စေသည်။နောက်တော့မနေနိုင်တာကြောင့် သူမအိပ်ယာကထကာ အိမ်ပေါ်ကိုထပ်မံချောင်းလိုက်သည်။

~~~~~~

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းအားးအားးးအဟင့်ဟင့်...အိုအို..အားးအားးး"

သူမချောင်းကြည့်လိုက်တော့ မိထားက ကုတင်ဘေးကနေမတ်တပ်ရပ်ကုန်းကာ ကုတင်တိုင်ကိုကိုင်ပြီး‌သားခန့်က အနေကနေမက်တပ်လိုးနေတာကိုမြင်လိုက်ရသည်။ဒေါ်နန်းမော် က မိထားအားရပါးရခံနေတာမြင်ပြီး သူမခန္တာကိုယ်ရှိန်းတိန်းတိန်းဖြစ်လာပြီးခံချင်စိတ်တွေတဖွားဖွားပေါ်လာသည်။

"ဘယ်လိုလဲ နင့်လင်နဲ့ငါဘယ်သူ‌ပိုသာလဲ

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းအားးအားးးအဟင့်ဟင့်...အိုအို..အားးအားးး"

“သသခင်လေးက အဆတစ်ရာပိုပိုသာပါတယ်"

မိထားက သားခန့်ကိုသခင်လေးလို့ခေါ်ပြီး သွေးခန့်က မိထားရဲ့အသားညိုညိုခန္တာကိုယ်ကိုအားပါးတရမသုံးတော်ခံကာနောက်ဆုံး လီးရည်ထွက်သည့်အထိဒေါ်နန်းကြည့်ပြီးမှပြန်ထွက်လာသည်။

နောက်တစ်ပတ်လောက်နေတော့ မိထားရွာပြန်သွားရရှာသည်။သူ့အမေကလှမ်းခေါ်လို့ဆိုပြီး နောက်ကွယ်မှာ ဒေါ်နန်းစနက်ပါတာသိမသွားခဲ့ပေ။သွေးခန့်အမေကိုလည်း နောက်ထပ်အိမ်အကူမခေါ်ရန်ပြောပြီး အိမ်မှု့ကိစ္စများကိုထောင့်စေ့အောင်လုပ်ပေးလိုက်သည်။

~~~~~~~

ဘမော် အိမ်ထဲမှာထိုင်ရင်း မြင်လိုက်ရတဲ့မြင်ကွင်းကိုကြည့်ပြီး အိပ်ယာပေါ်လဲနေတဲ့သူ့အဖေကိုသနားသွားပြီး နှိုပ်ပေးလိုက်သည်။ကြည့်ရတာ အမေဖောက်ပြန်နေတာကိုအဖေလည်းသိပုံရသည်။

"အဖေ အခုလိုအချိန်အမေကအနီးကပ်စောင့်ရှောက်မပေးတာစိတ်မနာဘူးလား အမေဖောက်ပြန်မှာစိတ်မပူဘူးလား"

ဘမော်ကမေးလိုက်တော့ သူ့အဖေက လည်းဘမော်သိသ‌ွားပြီဆိုတာရိပ်မိသွားသည်။သူကစာရွက်တစ်ချို့ကိုထုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါကမင်းအမေနဲ့ကွာရှင်းထားတဲ့စာချုပ် အဖေနဲ့မင်းအမေ မပေါင်းတာ၂နှစ်လောက်ရှိပြီ‌ဆိုပေမယ့် ကွာတာတော့ တစ်နှစ်လောက်ရှိပြီ"

စကားရှည်ကြီးပြောပြီးရေသောက်လိုက်သည်။

"မင်းအမေကိုလည်း အပြစ်မတင်နဲ့ အဖေခွင့်ပြုပေးထားတာ သူအခုဆိုပျော်နေတာမလား"

အဖေကမှ ဘာမှမပြောတော့ သူလည်းစိတ်လျှော့လိုက်တော့သည်။

~~~~~~~

နောက်တစ်ပတ်မှာတော့ ဘမော်အဖေကွယ်လွန်သွားခဲ့သည် ဘမော်အဖေကွယ်လွန်သွားတော့ ဘမော်အသက်က 21နှစ်ရှိပြီဖြစ်သည်။သွေးခန့်က 20ရှိသွားပြီး သူ့အဖေရဲ့နာရေးဝေယျာဝစ္စအကုန်လုံးတာဝန်ယူပေးသည်။သူ့ကြည့်ရတာ ထိုသို့လုပ်တာအပြစ်ဖြေချင်ပုံရသည်။

ဘမော်ကတော့ အမေနဲ့သွေးခန့်ဇာတ်လမ်းဒီမှာပဲတစ်စခန်းရပ်ပါစေဆုတောင်းနေမိသည်။သွေးခန့်လည်းငယ်ရွယ်လှပတဲ့  အမယမင်းဇော်နဲ့အတည်တွဲနေပြီးသူ့အဖေနောက်လိုက်ကာ လုပ်ငန်းများကိုသင်ယူနေပြီး အိမ်သိပ်ကပ်လေ့မရှိပေ။သွေးခန့်အမေလည်း ခြေထောက်သိပ်မကောင်းတာကြောင့် အိမ်မှာပဲအနေများတာကြောင့် သွေးခန့်အိမ်မှာရှိရင်တောင်အမေနဲ့ မတွေဖြစ်ကြတော့ပေ ဘမော်ကတော့ တစ်စခန်းရပ်သွားပြီထင်ပြီးဝမ်းသာနေသည်။

"ငမော် ငါ့ကို ပလာဇာလိုက်ပို့ပေးစမ်း ငါမနေ့ကသောက်ထားတာ အရှိန်မပြေသေးလို့"

သွေးခန့်ကို တစ်ခါတစ်လေ ဘမော်လိုက်ပို့ပေးရတတ်သည်။အခုလည်းညက ပါတီပွဲတစ်ခုတတ်ပြီးသောက်တာများပြီး မမောင်းနိုင်ဖြစ်ပုံရသည်။ပလာဇာရောက်တော့ကားပါကင်မှာ ရပ်လိုက်တော့အသိနဲ့တန်းတိုးသည်။သွေးခန့်ရဲ့သူငယ်ချင်းဆေးကျောင်သား ကိုမြတ်သူရဖြစ်ပြီး သူ့ဘေးမှာသူ့ရည်းစား မြူနှင်းဖွေးပါလာသည်။

"မင်း အလုပ်ဝင်နေပြီဆို သွေးခန့် အမယမင်းနဲ့ဘယ်တော့ယူမှာလဲ တယ်ခြေသွက်တဲ့ကောင်"

"ဖြေးဖြေးပေါ့ မင်းတို့အတွဲကောပလာဇာလာတာလား"

သွေးခန့်က မြူနှင်းဖွေးကို အဓိပ္ပယ်ပါတဲ့မျက်လုံးနဲ့ကြည့်လိုက်ပြီးပြန်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"အေး မေမေ့ဆိုင်လာကြိုတာလေ ခဏလေးနော်ဖုန်းလာလို့"

သွေးခန့်က ကိုမြတ်သူရ ဖုန်းဆက်ဖို့ လိုင်းပြတ်တောင်းဖြစ်နေလို့ အပြင်ထွက်သွားချိန်မှာ သွေးခန့်က မြူနှင်းဖွေးခါးကိုဖက်ကာ အဆက်မပြတ်နမ်းကာခန္တာကိုယ်တစ်ခုလုံးပွတ်သတ်နေတာကိုမြင်လိုက်ရသည်။ ဘမော်က မှန်တံခါးချထားလို့သူတို့ကမမြင်ရ။

"ကိုခန့်မလုပ်ပါနဲ့ ကိုမြတ်သိသွားရင်မကောင်းဘူး"

"ဘာလို့ငါ့ဖုန်းကိုမကိုင်တော့တာလဲ ဘယ်လောက်လွမ်းနေတာလဲသိရဲ့လား"

သွေးခန့်ကပြောပြီး မြူနှင်းဖွေးရဲတင်လုံးလုံးလေးကိုင်ကာပြောသည်။

"တော်ပါ ဟိုအကိတ်မကိုနောက်ဆုံးရွေးသွားတာမလား ဒီကိုကျချစ်လဲမချစ်ပဲနဲ့ လိုးရရုံကြံတာ"

"မဆိုင်ဘူးလေးကွာအသဲလေးကလည်းမင်းကိုလည်းတစ်မျိုးချစ်တာပေါ့ ဟိုတယ်သွားရအောင် ကိုယ်နဲ့တစ်ခါတည်းလိုက်ခဲ့"

မြူနှင်းဖွေးက မြတ်သူရပြန်လာတာမြင်လိုက်ရတာကြောင့် လူချင်းခွာလိုက်ပြီး သွေးခန့်ကိုတိုးတိုးပြောလိုက်သည်။

"မရတော့ဘူး မနက်ဖြန် ကိုမြတ်နဲ့စေ့စပ်ရတော့မှာနောက်ကျမှဖုန်းဆက်လိုက်မယ်"

ကိုမြတ်သူရနဲ့ မမြူနှင်းဖွေးနဲ့ထွက်သွားတော့မှသွေးခန့်ဝယ်စရာရှိတာဝယ်ပြီးပြန်လာခဲ့သည်။သွေးခန့်စိတ်ထဲမှာ မြူနှင်းရဲ့လုံးကျစ်ကျစ်ခန္တာကိုယ်လေးကိုထိတွေ့ထားရ‌တာကြောင့်သူ့စိတ်ကလုံးဝထကြွနေသည်။

~~~~~~~~~~~~

အိမ်ကိုရောက်တော့ သွေးခန့်ကားပေါ်ကဆင်းပြီးဘမော်တို့အစေခံတန်းလျားအိမ်ရှေ့မှာ ဒေါ်နန်းမော်ရေချိုးနေတာက်ုမြင်လိုက်ရသည်။ထမီရင်လျားနဲ့ရေစိုနေတဲ့ ဒေါ်နန်းမော်ရဲ့မုဆိုးမဖြစ်ကာစအလှက တင်းရင်းနေပြီး မလိုးရတာကြာပြီမလို့ စော်ကြီးကိုဖြုတ်လိုက်ဦးမှလို့တွေးလိုက်သည်။

"ငမော်ကားမသွင်းသေးနဲ့ဦး ကားဝပ်ရှော့သွားလိုက်ငါစီးနေကျကားကိုစောင့်ယူခဲ့ အခုကားကိုဘီးလဲဖို့ထားခဲ့လိုက်"

ဘမော်က ခေါင်းငြိမ့်ကားကိုမောင်းထွက်လာခဲ့သည်။တကယ်က ကားကမနက်ဖြန်မှရမယ်ဆိုတာသွေးခန့်သိထားသော်လည်း သားကိုမောင်းထုတ်မှအမေကိုလိုးရမည်မဟုတ်ပါလား။သွေးခန့်က တန်းလျားက ‌ဒေါ်နန်းမော် ရှိရာသို့သွားလိုက်သည်။

"ဟင်သားခန့် ဘမော် အပြင်သွားတယ်ထင်တယ်"

"သိတယ်ကျုပ်ခိုင်းလိုက်တာ အခန်းထဲဝင်ခဲ့"

သွေးခန့်ရဲ့ တပ်မက်တဲ့အကြည့်တွေကြောင့်ဒေါ်နန်းမော်သဘောပေါက်လိုက်သည်။ကဗျာကယာနဲ့ထလိုက်လာသည်။အခန်းထဲရောက်တော့ သွေးခန့်က

"အိပ်ခန်းကဘယ်မှာလဲ"

ဒေါ်နန်းမော်ကအိပ်ခန်းကိုညွှန်ပြတော့ သွေးခန့်ကဒေါ်နန်းမော်လက်ကိုဆွဲကာအိပ်ခန်းထဲခေါ်လာသည်။အခန်းထဲက အရင်က ဘကြိုင်နဲ့ ဒေါ်နန်းမော်အိပ်ခဲ့တဲ့ကုတင်ကိုကြည့်ကာစိတ်အနည်းငယ်ပျက်သွားသည်။

"ကုတင်ကလည်းသေးလိုက်တာ နောက်မှကြီးတာဝယ်ပေးမယ်"

ဟုပြောပြီး ဒေါ်နန်းမော်ရဲ့ ရေစိုနေတဲ့ထမီကိုဖြေချလိုက်ပြီး ရေစိုလတ်ဆက်နေတဲ့ ဒေါ်နန်းမော်ရဲ့ခန္တာကိုယ်ကို ကုတင်ပေါ်လှဲကာ နေရာအနှံ့ယက်တော့သည်။

"အားးအဟင့်ဟင့်အိုအာအာအဟင့်'

ဒေါ်နန်းမော်လည်းယက်ခံချင်နေတာကြာပြီဖြစ်တာကြောင့် သားခန့်ရဲ့အငမ်းမရယက်မှု့ကို အားပါးတရခံလိုက်သည်။

ထိုနောက် သားခန့်က သူ့ရဲ့တီရှပ်နဲ့ဂျင်းဘောင်းဘီကိုချွတ်လိုက်တော့ ဒေါ်နန်းမော်က ကုန်းထလာပြီး သားခန့်ရဲ့လီးကြီးကိုခွင့်မတောင်းပဲစုပ်တော့သည်။

"အအအွတ်အွတ်အဟွတါဟွတ်အွတါအအအို"

သားခန့်လည်းမိနှစ်နှစ်ဆယ်ကြာသည့်အထိလီးစုပ်တာခံပြီး ဒေါ်နန်းမော်ရဲ့ပါးစပ်ကနေ လီးကိုဆွဲနူတ်လိုက်သည်။

"ရပြီ မိန်းမ မင်းလင်လိုးချင်ပြီ"

ဒေါ်နန်းမော်က စကားအဆုံးမှာ ပက်လက်လှန်ကာပေါင်ကားပေးလိုက်သည်။ထိုနောက် သွေးခန့်က ယခင်ဦးဘကြိုင်အိပ်စက်ခဲ့တဲ့ကုတင်ပေါ်မှာ ဦးဘကြိုင်ရဲ့ချစ်လှစွာသောဇနီးကိုသွေးခန့်က စတင်လိုးတော့သည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းအားးးအဟင့်ဟင့်အားးး‌ယောင်္ကျားရယ်အားးအဟင့်ဟင့်ကောင်းလိုက်တာအားးး"

မုဆိုးမအသစ်စက်စက်ဖြစ်လာတဲ့ဒေါ်နန်းမော်မှာ နုပျိုသန်စွမ်းလှသော သွေးခန့်ရဲ့ပုခုန်းနှစ်ဖက်ကိုကိုင်တွယ်ရင်း သူမလင်အသစ်ဖြစ်မှတ်ယူကာ ညည်းတွားလိုက်သည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း‌ဒီနေ့ကစပြီး မင်းရဲ့တရားဝင်လင်ကဘယ်သူလဲ"

သွေးခန့်ကသူ့ရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းထနေတဲ့၈လက်မလီးကြီးနဲ့ မုဆိုးမအသစ်စက်စက်ဒေါ်နန်းမော်ရဲ့ လှပတင်းအိသော စပက်ကြီးကို အဆက်မပြတ်သွင်းရင်း သူ့မယားအဖြစ်အမှတ်အသားလုပ်ကာမေးလိုက်သည်။

"အားးးနန်းမော် နန်းမော်ရဲ့တရားဝင်လင်က ကိုသွေးခန့်ပါအားးးအဟင့်ဟင့်"

သွေးခန့်မှာပစ်ရက်စရာတစ်ကွက်မှမရှိတဲ့ခန္တာကိုယ်ကြီးကိုနောက်ဆုံးမှာတော်ကောက်လိုက်ပြီး လီတာဝက်ရှိတဲ့ မျိုးစေ့ရည်များကို ဒေါ်နန်းမော်ရဲ့စိုက်ခင်းထဲသို့ငါးမိနစ်အကြာထိပက်ဖျန်းလိုက်ပြီး ရင်ချင်းအပ်ကာ ပြစ်သစ်အနမ်းများပေးလိုက်ကြသည်။

ထိုနောက် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ဖက်ကာ အစေခံတန်းလျားထဲမှာပဲ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့မင်္ဂလာဦးညကိုဖြတ်သန်းလိုက်သည်။

ဒေါ်နန်းမော်လည်း အရင်က ရောဂါသည်လင်ကြီးအစား အားကိုးစရာ လင်ငယ်ငယ်ချောချောလေးရလိုက်ပြီမလို့ တလောကလုံးကိုဂရုမစိုက်ပဲ သူမလင်ရဲ့ခန္တာကိုယ်ကိုဖက်ကာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

~~~~~~~~~

ဘမော်က သွေးခန့်ခိုင်းပြီး ၃နာရီလောက်မှာပဲကားကစောကြီးပြီးတာကြောင့်မောင်းကာထွက်လာခဲ့သည်။အိမ်ရောက်တော့မနက်မှကားသော့ပေးမယ်ဆိုပြီးအိမ်တန်းလျားရှိရာသို့ပြန်လာခဲ့သည်။

အိမ်ပေါ်တတ်မည်အပြု အိမ်အောက်မှာ အဖြူရောင် nike တစ်ရံကိုမြင်လိုက်ရပြီး ထိုဖိနပ်က သွေးခန့်ဟာဆိုတာသူသိလိုက်သည်။ ခြေရင်းမှာအမေ့ရဲ့ဖိနပ်လည်းရှိတာမလို့ သူသက်ပြင်းချလိုက်ပြီးာသူအခန်းကိုပြန်ကာအိပ်ဖို့ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဘယ်လိုပဲအိပ်ဖိုးကြိုးစားပေမယ့် ဘာသံမှမကြားတိတ်ဆိတ်နေတဲ့အမေ့အခန်းကိုကြည့်ပြီး သူစိတ်ကသိချင်စိတ်ပြင်းပြလာသည်။သူအတည်ပြုချင်သည်။

နောက်ဆုံးသူအိပ်ယာပေါ်ကထကာ ထရံပေါက်ကချောင်းကြည့်လိုကါသည်။

ထင်တဲ့အတိုင်းခြင်ထောင်ထဲမှာ အမေနဲ့သွေးခန့် ညားကာစလင်မယားအတိုင်း ကိုယ်လုံးတီးနဲ့အိပ်စက်နေပြီး သူတစ်ချိန်ကစို့ခဲ့တဲ့နို့ကြီးနှစ်လုံးကို သွေးခန့်ရင်ဘက်မှာပိပြားအောင်ကပ်ကာ သူမရဲ့ပေါင်တံတစ်ချောင်းကိုထည်း သွေးခန့်ခါးမှာခွထားတာကိုမြင်လိုက်ရသည်။တစ်ခန်းလုံး sex အနံ့မွန်ထူနေတာမလို့သူပြန်လာခဲ့သည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(08)

နောက်တစ်နေ့မနက်မှာတော့ ၆နာရီလောက်ကတည်းဘမော်စောစောနိုးနေပြီး။ ၇နာရီလောက်မှာတော့အမေကနိုးလာခဲ့သည်။သူမမျက်နှာပန်းရောင်သန်းနေပြီး မျက်နှာသစ်ပြီး သူ့ဘေးနားလာထိုင်သည်။

"သားဘမော် နိုးနေတာကြာပြီလား"

ဘမော်ကပြန်မဖြေပဲခေါင်းသာညိမ့်ပြလိုက်သည်။အမေဘာပြောမလဲဆိုတာသိချင်သေးသည်။

"ငါ့သားလည်း သိသင့်တာသိသွားပြီဆိုတော့ အမေမရှက်ပဲပြောတော့မယ် မင်းအကိုလေးနဲ့ အမေကသာမာန်ဆက်ဆံရေးမဟုတ်ဘူးဆိုတာနားလည်ထားနော် မင်းအဖေဒီအချိန်ထိဆေးကုနိုင်တာလည်းမင်းအကိုလေးကျေးဇူးကြောင့်ပဲ သူ့ကိုအပြစ်မတင်နဲ့နော်သား"

အမေက သူ့လင်အသစ်ဘက်ကကာနေတာကြည့်ပြီးဘမော်သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဟုတ်အမေသားနားလည်ပါတယ် ဟိုဟာလေ အကိုလေးကအမေ့ကိုအတည်ယူမှာလား"

ဒေါ်နန်းမော် ကဘမော်စကားကြားတော့သက်ပြင်းချထားသည်။သားခန့်မှာယူရမယ့်ကောင်မလေးရှိတာတောင် သူမက သိသိကြီးနဲ့ဇွတ်အတင်းဝင်ခဲ့တာမလား။

"သားရယ် အမေက မုဆိုးမဖြစ်တာလည်းမကြာသေးဘူး ပြီးတော့ အိမ်ထောင်ဆက်များတဲ့လူလို့လည်းမမြင်ချင်ဘူး ဒီအတိုင်းလေးပဲသွားတာကောင်းပါတယ်"

သူ့အမေစကားကိုကြားပြီး သူအမေရှေ့တလျောက်သွေးခန့်ရဲ့တိတ်တိတ်ပုန်းမယားဘဝနဲ့ပဲနေတော့မယ်ဆိုတာနားလည်လိုက်သည်။

"နောက်ပြီး သား ဟို မင်းအကိုလေးနောက်ရက်ညအိပ်လာရင်မသိချင်ယောင်ဆောင်ပေးနော်သား"

ဘမော်ခေါင်းညိမ့်လိုက်တော့မှ အမေအိမ်ထဲ‌ပြန်ဝင်သွားပြီး သွေးခန့်နဲ့စကားပြောသံကြားရသည်။ခဏအကြာမှာတော့ သွေးခန့်ကအိင်္ကျီကြယ်သီးများကိုတပ်လက်စနဲ့အိမ်ပြင်ထွက်လာပြီး ဘမော်မြင်တော့ မျက်နှာကရယ်ကျဲကျဲနဲ့မေးလိုက်သည်။

"ငမော် ကားကရပြီလား"

"ဟုတ်ကဲ့ အကိုလေး"

ထိုနောက် သွေးခန့်က ခပ်တည်တည်နဲ့ပဲထွက်သွားတော့သည်။ထိုနေ့မှစ၍ သွေးခန့်က ဘမော်အပေါ် အားနာမှု့မရှိတော့ သူတို့အိမ်တန်းလျားထဲကို သူ့အမေကိုလိုးချင်သည့်အခါတိုင်း အချိန်မရွေးဝင်လိုးလေ့ရှိပြီး တစ်ပတ်ကိုအနည်းဆုံးလေးညအိပ်လေ့ရှိသည်။

အမေက သွေးခန့်အားအပြင်မှာတော့ သားခန့်သားခန့်နဲ့ခေါ်ပြီး သွေးခန့်နဲ့အိပ်ယာထဲရောက်ပြီဆိုရင် ယောင်္ကျားယောင်္ကျားနဲ့ပါးစပ်ကမချသလို သွေးခန့်ကလည်း မိန်းမမိန်းမဟုခေါ်ပြီး အသားကုန်လိုးသည်။

အမေမှာ သွေးခန့်နဲ့ညားပြီးနောက်ပိုင်း တစ်နေ့တခြားနုပျိုလာသည်။ဘမော်မှာ အချိန်စောသေးရင် တစ်ခါတစ်လေ ကင်းပင်စောင့်ပေးရသည်။သွေးခန့်နဲ့ညားပြီး ငါးလအကြာမှာ အမေဗိုက်ကြီးလေတော့သည်။

"တကယ် ကိုယ်ဝန်က နှစ်လရှိနေပြီလားမိန်းမ"

"ဟုတ်တယ် ရာသီမလာလို့စစ်ကြည့်တာ မိန်းမဘာလုပ်ရမလဲ ဟိုဟိုဖျက်..."

ဘမော်က သူ့အမေ ကသွေးခန့်ကိုဗိုက်ကြီးနေပြီဟုပြောသံကြားကတည်းကမျက်လုံးပြူးသွားပြီးသွေးခန့်ကျေးဇူးကြောင့် သူညီလေးပင်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။

"တော်စမ်း နန်းမော် နောက်တစ်ခါဖျက်မယ်ဆိုတဲ့စကားလုံးထွက်ကြည့်သေမယ်"

"ဒါဒါဆို မိန်း မိန်းမ ဘာလုပ်ရမလဲဟင် ကိုဘကြိုင်ရှိရင်သူ့ဟာဆိုပြီးပြောလို့ရတယ် အခုတော့"

ဒေါ်နန်းမော်က အိပ်ယာပေါ်ကနေ သွေးခန့်ရဲ့ဗလာကျင်းနေတဲ့ ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများကိုပွတ်ရင်းပြောလိုက်သည်။

"မင်းရွာပြန်မွေးလို့အဆင်ပြေမလား ငါလုံလုံလောက်လောက်ပေးလိုက်မယ်လေ  "

"နန်းမော်တို့ရွာဆိုဝေးလောက်တယ် ကိုဘကြိုင်တို့ရွာသွားမွေးလိုက်မယ်လေ"

ဘမော်ကတော့အဆိုးထဲကအကောင်းဖြစ်ဖို့ပဲတွေးလိုက်သည်။နောက်ဆုံးတော့ ဘမော်ဒီအိမ်ကနေထွက်သွားနိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

~~~~~~

အဖေတို့ရွာရောက်လာတော့  အရင်ကအိမ်ဖော်လုပ်ခဲ့ဖူးသည့် အဖေ့ညီမ အန်တီထားက နေဖို့ထိုင်ဖို့စီစဉ်ပေးရှာသည်။ အန်တီထားကလည်းနေ့စေ့ညစေ့ကြီးနဲ့ပင်ဖြစ်သည်။

ဘမော်ညရောက်တော့ အိမ်အောက်ထပ်မှာအိပ်ပြီး အပေါ်ထပ်ကအမေနဲ့အန်တီထားပြောနေသမျှကိုကြားနေရသည်။

"ဟဲ့ မိထားမှန်မှန်ပြောစမ်း ညည်းဗိုက်က အကိုလေးသွေးခန့်ဟာမလား ဟွန်း"

"အမရယ်တိုးတိုးပြောပါ အဟီးဟုတ်တယ်  အကိုလေးနဲ့ အိပ်တာ ဆယ်ခါလောက်ဆိုပေမယ့် မျိုးစေ့မှန်တော့တန်းဗိုက်ကြီးတော့တာပဲ အိမ်ကဟာကြီးကတော့ သူစွမ်းသေးတယ်ဆိုပြီးဝံ့ကြွားနေတာ"

အန်တီထားစကားကြားမှာ ရာထူးတွေပိုမြင့်လာသောသွေးခန့်ကိုအံ့ဩနေမိသည်။ဆရာဦးသောင်းမပြောင်းခင်က သူ့မိန်းမသင်းမာ ဗိုက်ကြီးနေလို့ဂုဏ်ပြုပွဲတောင်လုပ်လိုက်သေးသည်။ဒေါ်သင်းမာဗိုက်ကလည်း သေချာပေါက် သွေးခန့်ဟာပဲဖြစါရမည်လို့တွက်လိုက်သည်။

"သူများပြောနေတယ်အမကော ဒီကိုကလေးလာမွေးတာမလား အကိုဆုံးတာကြာလှပြီ ဘာလဲ အကိုလေးလက်စာမိလာပြီလား အဟင်း"

"ဟဲ့ငါက ညည်းထက် စီနီယာကျတယ်နော် အဟင်း"

"ဟင် ထင်တော့ထင်သား အမလောက်ခန္တာကိုယ်လှတာ ဘာလို့အမကိုအရင်မကြံပါလိပ်တွေးနေတာအမရယ် အကိုလေးရဲ့ ယုယမှု့တွေလွမ်းလိုက်တာအိမ်ကဟာကြီးက အယားတောင်မပြေတော့ဘူး"

"မပူပါနဲ့အေ သူငါ့က်ုမှာလိုက်တယ် တစ်ရက်ရက်ရွာလာခဲ့မယ်တဲ့"

"ဟုတ်လားဒါဆို ခန္တာကိုယ်ထိန်းမှပဲ အကိုလေးက ကျွန်မခန္တာကိုယ်ကိုသိပ်ကြိုက်တာ"

သမီးယောင်းမနှစ်ယောက် သွေးခန့်ရဲ့ယောင်္ကျားစွမ်းရည်အကြောင်းကိုအားပါးတရပြောနေတာကိုနားထောင်ပြီးဘမော်အိပ်ပျော်သွားသည်။

သို့သော်သူတို့ပြောသလို သွေးခန့်ရောက်မလာခဲ့ပါ။မိထား‌မွေးတော့ ယောင်္ကျားလေးမွေးပြီး မင်းခန့်ဟုနာမည်ပေးလိုက်သည်။အမေမွေးတဲ့အချိန်မှာတော့ သွေးခန့်ရောက်လာမလားတွေးသေးသည်။

အမေမွေးတော့ ယောင်္ကျားလေးပဲဖြစ်ပြီး လင်းခန့်ဟုပေးလိုက်သည်။ အမေ့ရဲ့တောင်းဆိုချက်အရ သွေးခန့်ရဲ့သားနှစ်ယောက်ရဲ့ ပုံကိုရိုက်ပြီးသွားပြရန် ‌မြို့က်ုပြန်တတ်ခဲ့သည်။

~~~~~~~~~~~~

မြို့ကိုရောက်တော့ မမျှော်လင့်တဲ့သတင်းကကြိုရောက်နေသည်။သွေးခန့်က မမယမင်းနဲ့‌နောက်တစ်ပတ်နေရင်လက်ထက်တော့မှာဖြစ်သည်။

အကုန်အလုပ်ရှုပ်နေကြပြီး သွေးခန့်ကြည့်ရတာလည်းတော်တော်ပျော်နေပုံရပြီး မမယမင်းကိုတော့်တကယ်ချစ်မယ့်ပုံပါပဲ နှစ်ယောက်သား မင်္ဂလာပွဲအတွက်ပြင်ဆင်နေရင်း ညရောက်တော့မှာ သွေးခန့်ကိုတွေ့ရန်တတ်လာခဲ့လိုက်သည်။

သူအခန်းထဲဝင်သွားတော့ သွေးခန့်ကမမယမင်းနဲ့ဖုန်းပြောနေပြီး သူ့အားမြင်တော့လက်ယက်ခေါ်လိုက်သည်။ ဘမော်က ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာထိုင်ပြီးသူကကုတင်ပေါ်ထိုင်ကာဖုန်းကိုပိတ်လိုက်သည်။

"ငမော်မင်းဘယ်အချိန်ကရောက်တာလဲ ငါအခုမှသိတယ်"

"မနက်ကတည်းကရောက်တာအကိုလေး အကိုလေးတို့အလုပ်ရှုပ်နေလို့အပြောဖြစ်တာ"

သွေးခန့်က ဘမော်အားပြုံးပြရင်း

"အလုပ်ကတော့ရှုပ်တယ် ယမင်းနဲ့ကလက်ထပ်မှရမယ့်အခြေမယ့်အခြေအနေဖြစ်နေပြီ"

သွေးခန့်ကဗိုက်ကိုပုတ်ပြမှ ဘမော်သဘောပေါက်သွားသည်။ထိုနောက် ဘမော်က ဓာတ်ပုံနှစ်ပုံကို သွေးခန့်ကိုပေးလိုက်သည်။သွေးခန့်ကယူကာစေ့စေ့စပ်စပ်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီကောင်လေးတွေက ငါ့သား မင်းညီတွေပေါ့ ရုပ်ကတော့ ငါ့နဲ့တော့ဆင်သား ဒါနဲ့အမွှာမွေးတာလားနှစ်ယောက်ဆိုတော့"

"မဟုတ်ဖူးအကိုလေး တစ်ယောက်က အန်တီထားကလေး"

ထိုအခါမှ သူလိုးခဲ့ဖူးတဲ့ အိမ်ဖော်မိထားကိုသတိရသွားသည်။

"ဪဒီစော်ကြီးငါအိမ်ပြန်လက်ဆောင်ပေးလိုက်တာရသားပဲဟဲဟဲ

သူတို့နှစ်ယောက်ကို ငါလစဉ်ထောက်ပံ့မှာမလို့နေစရိတ်စားစရိတ်မပူနဲ့လို့ပြန်ပြောလိုက် မင်းအမေလည်းငါသတိရတယ် နောက်လာတွေ့ဦးမယ်ပြောလိုက်ဟုတ်ပြီလား"

ဘမော်က ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး သူအသိချင်ဆုံးမေးခွန်းကိုမေးရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"အအကိုလေး စိတ်မဆိုးရင်တစ်ခုလောက်မေးလို့ရမလား"

သွေးခန့်ကခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်တော့

"ဟိုဟို ငွေမှုံက ဒီမှာအလုပ်လုပ်သေးလား"

သွေးခန့်က ဘမော်ကိုတစ်ချက်ကြည့်ကာပြုံးလိုက်သည်။

"လုပ်တယ်လေ ငါ့အတွင်းရေးမှုးနေရာတောင်ဒီနှစ်ခန့်မလားလို့ ဘာလို့လဲ"

"ဟိုဟို အကိုလေးနဲ့ငွေမှုံ ဟိုဟို"

"တဟိုဟိုနဲ့ယောင်္ကျားမဟုတ်တာကြနေတာပဲ မင်းငွေမှုံကိုကြိုက်နေတာမလား ငါနဲ့လွတ်ရဲ့လားလို့မေးချင်တာမလား"

ဘမော်ကခေါင်းငုံးကာဟုတ်ကြောင်းပြောလိုက်သည်။

"မင်းကိုခင်လို့အမှန်အတိုင်းပြောမယ် ငါ ငွေမှုံ့ကို၁၀ခါလောက်တော့ လိုးဖူးတယ် သူ့အဖေကြီးကငါ့ကိုသမက်ဖမ်းချင်တဲ့ပုံစံကြီးမလို့ ငါလက်ရှောင်ထားတာကြာပြီ"

ဘမော် အနည်းငယ်စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း လက်ရှောင်ထားတယ်ဆိုတော့မျှော်လင့်ချက်နည်းနည်းရှိသွားသည်။

"ငါမင်းကိုအခွင့်အရေးပေးလိုက်မယ် ငွေမှုံနဲ့အတူတူအလုပ်လုပ်ဖို့ သူရှိတဲ့ရုံးမင်းကိုမန်နေဂျာခန့်လိုက်မယ် ရအောင်ဖန်ကြည့် ပြီးတော့အကြံပေးလိုက်မယ် ငွေ့မှုံ့ကိုလိုးမယ်ဆို ခပ်နာနာဆော်နော် သူတော်တော်ကြိုက်တယ်"

ဘမော်ကကျေးဇူးတင်စကားဆိုပြီး မနက်ဖြန်ငွေမှုံနဲ့တွေ့ရမယ်အကြောင်းတွေးကာပျော်နေမိသည်။

~~~~

ငွေမှုံနဲ့ဘမော်က ငယ်ငယ်ကတည်းကခင်လာတယ်ဆိုပေမယ့် တကယ်တမ်းကျဘယ်လိုစကားစရမှန်းမသိဖြစ်နေသည်။

ငွေမှုံက သူ့ကို စကားကောင်းကောင်းမွန်မွန်ဆက်ဆံသော်လည်း ဘမော်ကတော့ မန်နေဂျာရာထူးကြောင့်ဒီလိုဆက်ဆံတာလို့ထင်နေသည်။ရက်အနည်းငယ်ကြာတော့ သူဖွင့်ပြောကြည့်သည်။

"ဘမော်ရယ် ငါဒါတွေမစဉ်းစားချင်သေးပါဘူး အဖေလည်းရှိသေးတော့ ပြီးတော့နင်နဲ့ကငယ်သူငယ်ချင်းအရင်းကြီး ငါခံစားလို့မရသေးဘူး"

ဟုငြင်းခဲရပြီးသူစိတ်ဓာတ်ကျသွားသည်။သူမှိုင်နေတာမြင်တော့ သွေးခန့်ကမမျှော်လင့်ပဲ တွေ့သွားပြီးအကြိုးအကြောင်းမေးရှာသည်။

"ဪကြည့်ရတာဒီလိုလား ကြည့်ရတာငွေမှုံကငါ့ကိုမျှော်လင့်နေသေးပုံရတယ် မင်းအမေက ငါ့ကလေးမွေးပေးတဲ့ကျေးဇူးရှိတော့ မင်းကတွက်ကြည့်ရင်ငါ့သားလိုပဲ ငါကူညီပေးရမလား"

"အအကိုလေးက ဘယ်လိုကူညီမှာလဲ"

ဘမော်ကနားမလည်နိုင်စွာမေးတော့

"ကြားရတာနည်းနည်းတော့ခါးမယ် မင်္ဂလာမဆောင်ခင် လူပျိုညပါတီဆိုတာရှိတယ် ကိုယ့်မိန်းမမဟုတ်တဲ့စော်တစ်ယောက်နဲ့ လူပျိုဘဝကုန်ဆုံးတာပေါ့လေငွေမှုံ့ကို ငါလိုးရင်းနဲ့ဖျောင်းဖျကြည့်မယ် မင်းနဲ့တွဲဖို့ပေါ့"

ဘမော်ရင်ထဲအောင့်ခနဲ့ဖြစ်သွားသော်လည်းရွေးစရာမရှိတာမလို့ လက်ခံလိုက်သည်။သွေးခန့်ရဲ့နောက်ဆုံးလူပျိုညကို ဘမော်ညအလုပ်ဆင်းတယ်ပြောပြီး ဘမော်ရဲ့တဲထဲမှာကုန်ဆုံးမည်ဖြစ်သည်။

~~~~~~

ဘမော်ထိုညကအလုပ်မဆင်းပဲ သွေးခန့်နဲ့ငွေမှုံတဲထဲဝင်သွားတာမြင်ပြီးအတန်ကြာမှ ခြေဖွကာဝင်လာသည်။ သူနဲ့ကိစ္စကိုငွေမှုံလက်ခံပါ့မလားလို့တွေးရင်းစိတ်ပူကာ ချောင်းလိုက်သည်။ထိုအိပ်ခန်းက အရင်ကသွေးခန့်နဲ့အမေအိပ်ခဲ့သည့်အခန်းမှာ အခု သူချစ်ရတဲ့ငွေမှုံဟာ သွေးခန့်နဲ့လိုးပွဲဝင်ရန်ပြဆင်နေသည်။

"အွတ်အွတ်အဟွတ်အင်းအင်းအအအွတ်အွတ်"

အသံကြားရုံနဲ့ငွေမှုံသွေးခန့်ရဲ့လီးကိုစုပ်နေပြီလို့ထင်လိုက်သည်။ချောင်းကြည့်လိုက်တော့ သွေးခန့်ကအိပ်ယာပေါ်မှာပက်လက်အိပ်နေပြီး ငွေမှုံကပေါင်ခွကြားမှာကျုံကျုံ့လေးထိုင်ကာ သွေးခန့်ရဲ့၈လက်မလီးတန်ကြီးကို စုပ်ပေးနေတာကိုမြင်လိုက်ရသည်။

သွေးခန့်ကတော့ ကြွက်သားတွေပိုတတ်လာပြီး ရင်ဘတ်အမွှေးများပင်ပေါက်လာသည်။six packsကနေ eight packsဖြစ်လာပြီး။ငွေမှုံ့ခန္တာကိယ်ကလည်းနာမည်နဲ့လိုက်အောင်ငွေမှီုကျဲထားသလိုဝင်းအိနေသည်။နို့ကတော့ လိမ္မောသီးအရွယ်အစားမလို့နို့ကြီးတာကြိုက်တဲ့ သွေးခန့် သိပ်မကြိုက်တာဖြစ်မယ်လို့ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

"မင်းကို ဘမော် လိုက်နေတယ်ဆို လူကောင်းလေးပဲလက်ခံလိုက်ပါ့လား"

"သူလူကောင်းမှန်းသိပါတယ် အကိုလေးရဲ့ ငွေမှုံကအကိုလေးရဲ့ လိုးတာကိုပဲစွဲနေတာ မိန်းမရလည်းအကိုလေး မယားငယ်ဖြစ်ရင်တောင်‌ေကျနပ်မှာ"

ငွေမှုံက သူ့ရဲ့လက်ဖဝါးလေးတွေနဲ့ သွေးခန့်ရဲ့ခန္တာကိုယ်ကိုပွတ်သတ်ကာပြောလိုက်သည်။

သွေးခန့်ကလီးစုပ်ခံတာကိုရပ်လိုက်ပြီး ငွေမှုံ့ကိုပက်လက်လှန်ခိုင်းကာ သူမရဲ့စိုရွှဲနေတဲ့စပက်ကို သူ့ရဲ့လီးနဲ့တယ်ပြီး လူပျိုညပါတီကိုစတင်ဆင်နွဲလိုက်သည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းယမုံဒီရောက်လာရင် မင်းနဲ့‌တွေ့ဖို့အဆင်မပြေဘူးမင်း ဘမော်နဲ့သာတွဲလိုက်ဒါဆို တွေ့ဖိုးလွယ်သွားပြီ"

"အားးးအဟင့်ဟင့်အိုအားးးးအဟင့်ဟင့်ဒါဒါပေ မယ့်အအကိုလေးးးး"

သွေးခန့်ကသူမရဲ့နို့နှစ်လုံးကိုကိုင်ကာ အချက်သုံးဆယ်နီးပါးလိုးလိုက်သည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းလျာမရှည်နဲ့တော့ငါပြေသလိုသာလုပ် မဟုတ်ရင်နောက်နင့်ကိုငါခေါ်မလိုးတော့ဘူး "

"အားးးအဟင့်ဟင့် မမလုပ်ပါနဲ့အအကိုလေးငွေငွေမှုံ လက်ခံလိုက်ပါ့မယ် အားးး"

‌တစ်နာရီခွဲခန့်လိုးအပြီးမှာ သွေးခန့်ကသူလိုးနေကျမိန်းမတွေလို စောက်ခေါင်းထဲမမပြီးပဲ ငွေမှုန့်ကိုယ်ပေါ်ပြီးချလိုက်သည်။ပြီးတော့ အပြင်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဘမော်ချောင်းနေတာမြင်တော့ သူကလက်ယက်ခေါ်ကာမပြင်ထွက်ခိုင်းလိုက်သည်။

"ခဏလောက် ကျ မင်းအခန်းထဲဝင်ပြီးငွေမှုံ့ကိုတတ်လိုးလိုက်တော့ကြားလား"

"ဒါဒါပေမယ့်အကိုလေး ကောင်းပါ့မလား"

သွေးခန့်ကသူ့ရဲ့ခေါင်းကိုပိတ်ရိုက်လိုက်သည်။

"ဟျောင့်ငတုံး ငွေမှုံကမင်းအိမ်ထဲမှာကိုယ်တုန်းလုံးဖြစ်နေတာ ဒီအခွင့်အရေးမှမယူရင်ဘာအချိန်ယူမှာလဲ"

သွေးခန့်ကျိန်းမောင်းလိုက်တော့မှ သူကအိပ်ခန်းထဲဝင်ကာ ပက်လက်မျှောနေတဲ့ငွေ့မှုန့်ကိုတစ်ချက်ကြည့်လ်ုက်ပြီး ဘမော်အိင်္ကျီချွတ်ကာ သူ့ရဲ့လေးလက်မလီးတန်လေးနဲ့စတင်လိုးလိုက်သည်။

ဆယ်ချက်မျှသာလိုးရသေးသည်။။စပက်ရဲ့နွေးထွေးတဲ့ခံစားချက်ကြောင့်ပြီးချင်တဲ့စိတ်ကိုမနည်းထိန်းထားရသည်။ငွေးမှုံကတော့သူလိုးနေမှန်းမသိ ပါးစပ်ကနေ အကိုလေးရယ်ဟုသာယောင်ထွက်နေတော့သည်။

~~~~~~~~~~~~~~

(09)

သွေးခန့်ရဲ့ကောင်းမှု့ကြောင့် ဘမော် သူလိုချင်တဲ့စော်ကိုနေ့ခြင်းညခြင်းရသွားရှာသည်။ဒီကြားထဲမှာ သွေးခန့်ဆီကရတဲ့ လိုးခြင်းပညာတချို့ကိုလည်းလက်တွေ့အသုံးချလိုက်တာကြောင့်ငွေမှုံ့ဆီကအမြင်ကြည်မှု့လေးတွေပါရလာသည်။

နောက်လေးလခန့်အကြာမှာတော့ သွေးခန့်မိန်းမယမုံက ကိုယ်ဝန်ခြောက်လရှိပြီဖြစ်သည်။ သူမကထူးဆန်းတဲ့အိပ်မက်ကိုမက်သည်။ရွာတစ်ရွာမှာ ဘုရားထုံးသင်္ကန်းကပ်ရမည်ဟုမက်တာကြောင့်သွေးခန့်အမေက ဘမော်အမေတို့နေတဲ့ရွာက ဘုန်းကြီးကျောင်းကစေတီမှာကပ်ဖို့အကြံပေးသည်။

သည်တော့ ဘမော်ခမျှ အလုပ်နားပြီးသွေးခန့်တို့လင်မယားကို ရွာလိုက်ပို့ဖို့ဖြစ်လာခဲ့သည်။

~~~~~

"ကိုဘမော်တို့ လမ်းကဖြူးသားပဲရွာလမ်းဆိုတော့ကြမ်းမယ်ထင်နေတာ"

ဘမော်က ဒရိုင်ဘာလုပ်ကာမောင်းနေပြီး။ယမုံကသူမရဲ့ဗိုက်ကလေးကိုကိုင်ကာ ပေတရာလမ်းကိုကြည့်ပြီးအံ့ဩနေသည်။ သွေးခန့်ကတော့ သူမဘေးမှာအိပ်ကာလိုက်လာသည်။

"ဟုတ်တယ်မမလေး မြို့နဲ့နည်းနည်းနီးတော့ သွားလာမှု့အဆင်ပြေအောင် ကိုယ်ထူကိုယ်ထနဲ့ဖောက်ထားတာလေ"

"ဒီလိုမှပဲ လမ်းကောင်းမှာပဲ ဒါနဲ့ ကိုဘမော်က ညီအငယ်လေးရထားတယ်ဆို အဟင်းကိုဘမော်အဖေကစွမ်းသားပဲ"

ယမင်းက သဘောရိုးနဲ့လှောင်ပြောင်လိုက်သော်လည်း ဘမော်ကမလုံမလဲနဲ့သွေးခန့်ကိုလှမ်းကြည့်လိုက်သည်။သကောင်သားကတော့ ဘာမှမသိတခူးခူးနဲ့အိပ်ပျော်နေရှာသည်။

"အမေကတော့ပျော်တာပေါ့ ကျွန်တော်တောင် မွေးကာစပဲတွေ့လိုက်ရတယ် နောက်အလုပ်လာလုပ်တော့အခုထိထပ်မတွေ့ရသေးဘူး"

"မောင့်ကိုလည်း ယမင်းပြောထားတယ် ရှင့်ကိုငယ်ငယ်ကတည်းကထိန်းလာတဲ့အန်တီအလား ထောက်ပံ့ပေးလိုက်ပါဦးလို့"

ငယ်ငယ်ကတကည်းကထိန်းလာလို့ ကလေးတစ်ယောက်ရတဲ့အထိမယားတော်လိုက်တာပဲလေဟုဘမော်ကတွေးလိုက်သည်။

"အကိုလေးက သိတတ်ပါတယ် ‌လစဉ်ထောက်ပံ့ပါတယ်"

"ဟိုရောက်မှ ကြည့်ဦးမယ်ကလေးကို ယမင်းလည်းရတော့မှာ ကလေးတွေမြင်ရင်မနေတတ်ဖူး ကိုဘမော်ညီကဘယ်သူနဲ့တူလဲ"

စကားများနေသောယမင်းကိုကြည့်ပြီး ဘမော်ရယ်ချင်သွားသည်။ နင့်လင်နဲ့တစ်ပုံစံထဲလလို့ပြောလိုက်ရင်ထိုနေရာမှာပဲသွေးတတ်သွားလောက်သည်။

"ရုပ်မဖမ်းတတ်သေးဘူး အမေကပြောတာတော့ သူ့အဖေနဲ့တစ်ပုံစံတည်းတဲ့"

"ခစ်ခစ် ဒါဆို ရှင့်အမေက ကလေးအဖေကိုတော်တော်ချစ်တာပဲ"

"ဟုတ်ပဟုတ်ပဟဲဟဲ"

ဘာမှမသိတစ်ခစ်ခစ်ရယ်နေသော ယမင်းကိုကြည့်ပြီးသူပါရောကာရယ်ချလိုက်သည်။

~~~~~~~

အိမ်ရောက်တော့ သွေးခန့်တို့လင်မယားက အိမ်ပေါ်ထပ်ကအခန်းမှာပဲတည်းစေသည်။ဘမော်ကတော့ ခြံထောင့်ကနွားတင်းကုတ်ထဲမှာပဲဖျာခင်းအိပ်လိုက်သည်။အမေကတော့ သွေးခန့်တို့လာတော့တော်တော်ပျော်နေရှာသည်။

"မောင်ရေ အန်တီ့နန်းမော်သားလေးက ချစ်စရာလေးကြည့်စမ်း လုံးဝကိုရုပ်ကလူရည်သန့်လေး ယမင်းလည်းမွေးရင်ဒီလိုလေးရပါ့မလားမသိဘူး"

"သေချာပေါက်ရမှာပေါ့ဟဲဟဲ "

သွေးခန့်က အံ့ဩနေတဲ့မယားဖြစ်သူယမင်းကိုကြည့်ကာ ပြုံးစိစိနဲ့ဖြေကာ နန်းမော်နဲ့သူ့ရဲ့တိတ်တိတ်ပုန်းသားဖြစ်သူ လင်းခန့်ကိုချီလိုက်သည်။

"ကလေးကတော်တော်ထွားတာပဲ အစားပုတ်တယ်ထင်တယ်"

"ဟုတ်တယ်သားခန့် သူ့အဖေအတိုင်းပဲ နို့ဆွဲချက်ကလက်လန်တယ်ခစ်ခစ်"

သွေးခန့် ကဒေါ်နန်းမော်စကားကြောင့်ပြုံးလိုက်ပြီး ဒီဘွားတော်မလွယ်ပါလားလို့တွေးနေမိသည်။

တစ်သား‌မွေးပြီး ပိုမိုတင်းရင်းကာလှပလာသောဒေါ်နန်းမော်ကိုကြည့်ပြီး ဆာလာသည်။ယမင်းကကိုယ်ဝန်သုံးလလောက်ကတည်းကသူ့ကိုမပေ။သူကလည်းအလုပ်မအားတာကြောင့် တော်တော်ကိုဖြစ်နေသည်။

ညစာစားတော့ ဒေါ်နန်းမော်က သွေးခန့်ကြိုက်သည့်အစားအစာများနဲ့တည်ခင်းသည်။ကလေးက အတော်ငိုနေတာမလို့ ဘမော်ကော်အပြင်ထွက်ကာထိန်းခိုင်းလိုက်သည်။သွေးခန့်ကထမင်းစားရင်း ခန္တာကောက်ကြောင်းပေါ်လွင်အောင်ဝတ်ထားတဲ့ဒေါ်နန်းမော်ကိုတစ်ချက်ကြည့်လ်ုက်သည်။

"ဒေါ်နန်းခြံကကျယ်သားပဲ ညဘက်လမ်းတွေဘာတွေလျောက်ရင်  လရောင်လေးနဲ့အတော်ပဲ ခြံထဲမှာနွားတင်းကုတ်တစ်ခုပဲရှိတာလား"

ဆိုင်းမဆင့်ဗုံမဆင့်မေးလိုက်သောစကားကြောင့်ဒေါ်နန်းခတ္တကြောင်သွားပြီးမှ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်သားခန့် နွားတင်းကုတ်ပဲရှိတယ် အထဲမှာဘမော်စောင့်တယ်လေ"

သွေးခန့်ဆိုလိုရင်းကိုဒေါ်နန်းသဘောပေါက်ပြီဖြစ်သည်။သွေးခန့်ရောက်ကတည်းက သွေးခန့်ရဲ့၈လက်မလီးကြီးကိုလွမ်းနေတာပင်ဖြစ်သည်။

ယမင်းက ဗိုက်ကြီးနဲ့ဆိုတော့ သူမအားနာသလိုဖြစ်နေလို့ဘာမှမပြောတာကို သွေးခန့်ကအခုလိုစလိုက်တော့ သူမ အလိုးခံရတော့မည်ဆိုပြီးဝမ်းသာသွားသည်။

ည‌၁၁နာရီလောက်မှာတော့ ယမင်းကသူ့ဘေးမှာအိပ်ပျော်သွားသည်။သွေးခန့်ကထကာနာရီကြည့်လိုက်ပြီး ထကာ ဒေါ်နန်းမော်အခန်းထဲကိုဝင်ကာကြည့်လိုက်တော့ ကလေးနို့တိုက်နေတာမြင်လိုက်ရသည်။

"နန်းမော်.."

သွေးခန့်ကတစ်ချက်ပဲခေါ်လိုက်ပြီး ဒေါ်နန်းမော်ကလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သွေးခန့်က ခေါင်းတစ်ချက်ယိမ်းပြီး အောက်ကိုဆင်းလာဖိုပြောပြီး သွေးခန့်အောက်ဆင်းလာခဲ့သည်။

သွေးခန့်အောက်ဆင်းပြီးနွားတင်းကုတ်ဆီဦးတည်သွားလိုက်သည်။ နွားတင်းကုတ်ထဲမှာ ဘမော်ကအိပ်ပျော်စပြုနေသည်။

"ငမော် ငမော် အိပ်ပြီလား"

တဲအပြင်ကနေ သွေးခန့်ခေါ်သံကြောင့်ဘမော်လူးလဲထလာသည်။

"အကိုလေး ခိုင်းစရာရှိလို့လား"

"အေးငါကမရှိဘူး မင်းအမေခေါ်နေတယ်ထင်တယ်"

ဘမော်ထွက်သွားမှ သွေးခန့်က တဲထဲဝင်ကာ ဒေါ်နန်းမော်ကိုအပီအပြင်လိုးဖို့အားခဲထားလိုက်သည်။

"အမေ အမေသားခေါ်တယ်ဆို"

ကလေးကနဂိုလ်ကတည်းကမအိပ်သေးတာကြောင့်သားဖြစ်သူ ဘမော်ရဲ့အသံကြောင့် ဒေါ်နန်းမော်အကြံတခုရလိုက်ပြီး ကလေးကိုချီကာအောက်ဆင်းလာသည်။

"ဘမော်အတော်ပဲ နင့်ညီကိုငြိမ်အောင်ထိန်းထားစမ်း"

အိမ်အောက်ရောက်တော့ ဘမော်အားကလေးပေးရင်း မေးလိုက်သည်။

"နင့်အကိုလေးကော"

"နွားတင်းကုတ်ထဲမှာအမေ ဘာလို့လဲ"

ဒေါ်နန်းမော်ကပြန်မဖြေအားတော့ပဲ ခပ်သုတ်သုတ်နွားတင်းကုတ်ဆီသွားတော့မှ ဘမော်သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူ့အမေနဲ့သွေးခန့်အတွက် ကင်းစောင့်အခြေအနေသို့ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

ဒေါ်နန်းမော်မှာ တင်းကုတ်ထဲဝင်ဝင်ချင်းသွေးခန့်က ဒေါ်နန်းမော်ရဲ့ကျစ်လစ်နေတဲ့ခါးကိုဆွဲကာ တင်းအိနေတဲ့ နို့နှစ်လုံးကိုရင်ဘတ်နဲ့ဖိကပ်လိုက်ပြီး ဒေါ်နန်းမော်ကို နူတ်ခမ်းခြင်းတေ့ကာ ကွဲကွာနေသောချစ်သူများပမာ နမ်းလေတော့သည်။

ဒေါ်နန်းမော်မှာချုပ်တီးထားသမျှ ဆန္ဒတွေကိုဖွင့်ဟရင်း သွေးခန့်ရဲ့အနမ်းတွေကိုပြန်လည်တုံ့ပြန်ကာသွေးခန့်ရဲ့ အားကိုးလောက်စရာကျောပြင်ကြီးကိုပြန်လည်ပွေ့ဖက်ထားသည်။

ထိုနောက် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်နမ်းရင်း လရောင်အောက်မှာတစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်အငမ်းမရ အိင်္ကျီများချွတ်ပေးလိုက်သည်။

အေးမြသောလရောင်အောက်မှာ နှစ်ယောက်သားတုံးလူံးကြီးဖြစ်သွားပြီး တင်းအိနေသော နို့ကြီးနှစ်လုံးကိုသွေးခန့်ငြင်သာစွာကိုင်တွယ်နေသလို ဒေါ်နန်းမော်မှာလည်း သွေးခန့်ရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းထနေသော8လက်မလီးတန်ကြီးကို မြတ်နိုးစွာလက်မလွတ်တမ်းကိုင်တွယ်ထားသည်။

တင်းကုတ်ထဲကနွားနှစ်ကောင်ကတော့ နိုးလာပြီးသူ့သခင်မကိုကြည့်နေသည်။သွေးခန့်ကမက်မောစွာနမ်းနေရာမှ ပါးစပ်ကိုခွာလိုက်တော့ ဒေါ်နန်းမော်က သွေးခန့်ရဲ့ယောင်္ကျားပီသသောမျက်နှာကိုတစ်ချက်ကြည့်ကာ

"ယောင်္ကျား မိန်းမလေ လီးစုပ်ပြီးပြုစုပေးချင်တယ်"

"စုပ်လေ မိန်းမ "

သွေးခန့်ကခွင့်ပြုလိုက်တော့ ဒေါ်နန်းမော်က သွေးခန့်ရှေ့မှာဒူးထောက်ကာ ငတ်မွတ်စွာနဲ့ သွေးခန့်ရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းထနေတဲ့၈လက်မလီးတန်ကြီးကို ပညာကုန်စုပ်တော့သည်။

"အွတ်အအအဟွတ်အအအွတ်ဟွတ်အာအင့်အဟံတ်"

ဒေါ်နန်းမော်အငမ်းမရစုပ်နေတာကိုဇိမ်ခံပြီး လိုးဖို့နေရာရှာလိုက်တော့ အသင့်ခင်းထားတဲ့ ဘမော်အိပ်ယာကိုပဲတွေ့လိုက်ရသည်။

နာရီဝက်ခန့်လီးစုပ်ခံပြီးနောက်မှတော့ ဒေါ်နန်းမော်ကိုဆွဲထူကာဖက်ရွက်လေးပမာ ပွေ့ချီလိုက်သည်။

"တော်ပြီ မိန်းမ ယောင်္ကျားတစ်လှည့်စုပ်ပေးမယ်"

ဘမော်ရဲ့ခြင်ထောင်ထဲဝင်ကာ ဒေါ်နန်းမော်ကိုလှဲအိပ်ခိုင်းလိုက်ပြီး သွေးခန့်ကနို့နှစ်လုံးကိုစတင်ဆွဲတော့သည်။

"မိန်းမ ကိုယ်တိုသားနို့စို့ကြမ်းတာလဲမပြောနဲ့ မင်းနို့က အရသာကောင်းတာကိုး"

သွေးခန့်က နို့ရည်များကိုအရသာခံရင်း လက်တစ်ဖက်ကလက်ခလယ်ဖြင့် ဒေါ်နန်းမော်ရဲ့ ပြောင်လက်နေတဲ့ စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းကြီးကို ထိုးစွနေသည်။

"အဟင့်ဟင့် အာ ယောင်္ကျား အရမ်းမစို့နဲ့နော် ယောုံကျားသားက နို့ဆာရင်တအားဆိုးတာခစ်ခစ်"

နို့နှစ်လုံးကို အားရအောင်စို့ပြီး ဒေါ်နန်းမော်ရဲ့စပက်ကို စတင်လျက်တော့သည်။

"အားးးအဟင့်ဟင့် ကောင်းကောင်းလိုက်တာအဟင့်ဟင့်အားးးး"

ကောင်းလွန်းလို့ဒေါ်နန်းမော်ခြေဖျားများပင်ကုတ်သွားမိသည်။

အားရအောင်လျက်ပြီးနောက်‌စောက်ရည်များဖြစ်စိုရွဲနေသော စောက်ဖုတါကြီးအား ပေါင်နှစ်ချောင်းကိုဖြဲကာ ဒူးထောက်ပြီး သွေးခန့်ကသူ့ရဲ့စံချိန်မှီ၈လက်မလီးကြီးနဲစတင်ဗျင်းတော့သည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းကောင်းလိုက်တာမိန်းမရယ် ဒီစောက်ဖုတ်ကြီးကိုအရမ်းလွမ်းနေတာ ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း"

"အဟင့်ဟင့်ုအားးးးအအိုအဟင့်အင်းအားးးးမိန်းမလည်း ယောင်္ကျားလီးကြီးကိုနေ့ရောညပါသတိရအားးးးအဟင့်ဟင်ြရနေတာပါအို"

သွေးခန့်ကဒူးထောက်နေရာမှ ဒေါ်နန်းမော်ရဲ့ကိုယ်ပေါ်မှောက်ပြီး နို့နှစ်လုံးကို ရင်ဘတ်ကြွက်သားများဖြင့်ဖိကာ အဆက်မပြတ်ဆောင့်လိုးကာ ပြီးလိုက်တော့သည်။

"အားးးးကောင်းလိုက်တာမိန်းမရယ် ယူစမ်းယောင်္ကျာအချစ်ရည်တွေ အားးးးး"

"အားးးးအဟင့်ဟင့်အိုအာပဟင့်ဟင့်ကောင်းလိုက်တာယောင်္ကျားရယ်အိုအဟင့်"

ကိန္ဒရီကိန္ဒရာလိုးပွဲမှာ ညတစ်နာရီထိုးခါနီးမှာပြီးသွားခဲ့သည်။ သွေးခန့်တစ်ကိုယ်လုံး sex အနံ့တွေပါရ‌နေသောကြောင့်ရေပင်ချိုးယူလိုက်ရသည်။

အမေကတော့ အိမ်ပေါ်တောင်ပြန်မအိပ်နိုင်ပဲ နွားတင်းကုတ်ထဲမှာပဲ မျှောကာကျန်နေခဲ့သည်။

~~~~~~

နောက်ရက်တွေ သွေးခန့်တို့တည်းသည့်တစ်ပတ်လုံး ညအချိန်ဆိုရင် အမေနဲ့သွေးခန့်တို့ရဲ့နွားတင်းကုတ်ထဲက လိုးပွဲကိုနေတိုင်းဘမော်မှာကင်းစောင့်ပေးရသည်။

ထုံးသင်္ကန်းလည်းကပ်ပြီးပြီမလို့ နောက်ဆုံးရက်မှာတော့ ဘုန်းကြီးကျောင်းကို ဆွမ်းချိုင့်သွားပို့ရမည့်ရက်တွင် အမေကဝတ်ကောင်းစားလှတွေဝတ်ထားသည်။

မယမင်းကတော့ဒီနေ့ နေသိပ်မကောင်းလို့နေခဲ့ပြီးအမေနဲ့သွေးခန့်ကို ဘမော်ဘုန်းကြီးကျောင်းလိုက်ပို့ပေးရသည်။ ကားပေါ်မှာ အမေနဲ့သွေးခန့်ကသူရှိသည်ဟုပင်သဘောထားပြီးစကားများဖောင်ဖွဲ့နေသည်။သွေးခန့်က နံ့သာရောငိတိုက်ပုံနဲ့ပိုးပုဆိုးကိုဝတ်ထားတာကြောင့်ခါတိုင်းထက်ထူးနေသလိုပင်။

ဘုန်းကြီးကျောင်းရောက်တော့ ‌သွေးခန့်က ဘမော်ကိုပါဘုန်းကြီးကျောင်းပေါ်တတ်ခဲ့ဖို့ခေါ်လိုက်သည်။အမေကတော့သူမမျက်နှာရှက်သွေးဖျာနေသည်။

သွေးခန့်နဲ့အမေကအတူတူယှည်တွဲကာဘုန်ကြီးကိုလှူဖွယ်ပစ္စည်းများဆပ်ကပ်ပြီးနောက် သွေးခန့်က

"အရှင်ဘုရား တပည့်တော်တို့လင်မယားကို ဆုပေးပါဦး"

ဘုန်းကြီးက ခါတိုင်းလို မယမင်းမပါတာကြောင့်

"အေးအေး ဒကာကြီး ဒကာမကြီးမပါဘူးလားနာမည်က"

"အရှင်ဘုရား ဒီတစ်ခါ တပည့်တော်နဲ့ တပည့်တော်ဇနီးမနန်းမော်အတွက်ပါ"

ထိုအခါမှ ဘမော်သာမက ဘုန်းကြီးပါမျက်လုံးပြူးသွားပြီးသဘောပေါက်သွားသည်။

"ဪအေးကွယ် ဒကာကြီး မောက်သွေးခန့်နဲ့ဒကာမကြီးမနန်းမော်တို့အတူတကွအသက်ထက်ဆုံးပေါင်းဖက်နိုင်ပါစေ"

"ပေးတဲ့ဆုနဲ့‌ပြည့်ပါစေဘုရား"

ထိုအခါမှ သွေးခန့်က အမေဖြစ်သူကို တရားဝင်မယားငယ်အဖြစ်ယူလိုက်တာဖြစ်ကြောင်းသက်သေအဖြစ်ခေါ်ကြောင်းဘမော်ရိပ်မိလိုက်သည်။

အမေကတော့ သွေးခန့်ရဲ့ တရားဝင်မယားတစ်ယောက်ဖြစ်လာလို့ပျော်ရွှင်နေသည်။

~~~~~~~~~~~~

ရွာကနေပြန်လာပြီးနောက်မှာတော့ ငွေမှုံနဲ့ဘမော်ပိုမိုပြေလည်လာပြီး တစ်ခုသိလာရတာက ငွေမှုံဟာလိင်မှု့ကိစ္စတွေမှာတော်တော်ထန်တာကိုမြင်ရသည်။

နောက်လေးလအကြာမှာတော့ ‌မယမင်းလည်းယောင်္ကျားလေးတစ်ဦးမွေးသည်။ကလေးနာမည်ကိုကျော်ခန့်ဟုပေးလိုက်သည်။

အမေတို့ရွာကမြို့နားမှာလည်းရုံးခွဲတစ်ခုဖွင့်ထားတာမလို့ သွေးခန့်အဲ့ဒီမြို့ကိုသွားတိုင်း မယားငယ်ဖြစ်သူအမေဆီကို မကြာမကြာဝင်လေ့ရှိသည်။

သွေးခန့်ကလေးမွေးပြီး ၆လအကြာမှာတော့ ဘမော်နဲ့ငွေမှုံယူလိုက်ကြပြီး သွေးခန့်က တောင်ကြီးဘက်ကိုနေရာချပေးလိုက်တာကြောင့် ငွေမှုံနဲ့ဘမော်တို့တောင်ကြီးဘက်ကို ၁၈ နှစ်နီးပါးခြေချမိပြီးသူ့အမေဒေါ်နန်းမော်ဆုံးပြီဆိုတဲ့သတင်းကြားမှပြန်လာခဲ့တော့သည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(10)

သူ့အမေကတော့ ဘမော်အတွက် သူနေခဲ့တဲ့ခြံဝန်းကိုအမွေပေးခဲ့ရတာမလို့ ဒီဝိုင်းထဲမှာပဲဆက်နေဖို့ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"ဖေဖေ သမီးကျောင်းသွားတော့မယ်"

ဘမော်ရဲ့ သမီးဖြစ်သူငွေမော်ကအသက်17 ဒီနှစ်G-12မလို့ဘမော် သူ့သမီးကျောင်းပြီးဖို့ရာတော်တော်အားစိုက်နေရသည်။ဘမော်ရဲ့ အမေတူအဖေကွဲညီ လင်းခန့်ကတော့ပညာအနည်းငယ်တော်တာကြောင့် မြို့ကို သူ့အဖေ သွေးခန့်အကူအညီနဲ့ကျောင်းတတ်နေတာမလို့ရွာကိုပင်ခြေဦးမလှည့်တော့ခြေ။

ဘမော်ကတော့ သူရွာနဲ့နီးတဲ့ရုံးချုပ်မှာပဲ မန်နေဂျာရာထူးနဲ့လုပ်နေသည်။

"သမီးသွားပြီ လား ကျုပ်အပြင်သွားဦးမယ်ထမင်းအိုးတည်ထားတာမလို့ ဟင်းကတော့ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ချက်စားတော့"

ဘမော်က ဇနီးဖြစ်သူ ငွေမှုံ့ကိုကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ငွေမှုံကပေါ်သူအလိုလိုက်ခဲ့တာ အခုဆိုဘမော်မနိုင်တော့ချေ။ အခုအပြင်သွားမယ်ဆိုတာကလည်း ချိန်းဝိုင်းမှာဖဲရိုက်ဖို့ပဲဖြစ်သည်။

"ငါနားတဲ့တစ်ရက်တစ်လေလေး အိမ်ကပ်ပါလားမိန်းမရာ "

"အိမ်ကပ်ပြီး တော်ကဘာလုပ်မလို့လဲ"

ဘမော်ရင်ထဲအောင့်သွားသည်။လွန်ခဲ့တဲ့ခြောက်နှစ်လောက်ကစပြီး သူပန်းသေရောဂါကိုခံစားလာရပြီးနှစ်‌ယောက်သားဆက်ဆံရေးများအေးစက်လာပြီးသူ့နောက်ကွယ်မှာ ငွေမှုံဖောက်ပြန်တာကို မိခဲ့ဖူးသည်။

တောင်ကြီးမှာ သူအလုပ်ကိုကြိုးစားလုပ်နေပေမယ့်ငွေမှုံကတော့ သူ့နောက်ကွယ်မှာဖောက်ပြန်နေတာကိုဘေးလူပြောတာမယုံပဲနောက်မှသူကိုယ်တိုင်မိချင်းဖြစ်သည်။

ပထမအကြိမ်က သူနဲ့ဖဲရိုက်ဖော် အောင်သိန်းဆိုတဲ့သက်တူရွယ်တူနဲ့ဖောက်ပြန်တာဖြစ်သည်။ဒုတိယအကြိမ်က သူတို့ရဲ့နှစ်အိမ်ကျော်က ဆိုက်ကားနင်းတဲ့အသက်၆၀အရွယ်အဖိုးကြီး ဦးသောင်းနဲ့ဖြစ်သည်။

ထိုအဖိုးကြီးနဲ့ဖောက်ပြန်တော့ ငွေမှုံနဲ့အကြီးအကျယ်ရန်ဖြစ်တော့ငွေမှုက

"ရှင် ကျွန်မကိုလာမအော်နဲ့ ရှင်အဖိုးကြီးလောက်တောင်အစွမ်းမှမရှိတာ"

ဟုနှိုမ့်ချပြောကာ အကြီးအကျယ်ကွဲခဲ့ကြပြီးနောက်ဆုံးမနေနိုင်တဲ့ဘမော်က သမီးဖြစ်သူ ငွေမော်က်ုအကြောင်းပြကာ ပြန်လည်ပေါင်းခဲ့ကြသည်။နောက်ဆုံးတစ်ယောက်က ဦးသောင်းရဲ့မြေး ၁၆နှစ်သားနဲ့ အိပ်ယာထဲမိချင်းဖြစ်သည်။

ထိုကလေးက ဘမော် လက်တိုလက်တောင်းခိုင်းနေကျဖြစ်ပြီး ကလေးသာသာဟုထင်ခဲ့သော်လည်းသူတို့အိပ်တဲ့အိပ်ယာထဲမှာ ငွေမှုံ့ကိုလိုးနေရင်းတန်းလန်းမိခဲ့သည်။ ထိုကလေးက မိတာတောင် မယားဖြစ်သူကိုပြီးအောင်လိုးပြီး ဘမော်ကို ကိုယ့်မယားကိုယ်နိုင်အောင်ထိန်းဟုပြန်လည်မာန်မဲကာထွက်သွားသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ဘမော် ကငွေမှုံ့ကိုဘေးမဲ့ပေးလိုက်ပြီးဇာတိပြန်လာတဲ့အချိန်မှာတော့ သူမခြေအနည်းငယ်ငြိမ်သွားတာကြောင့်စိတ်ချမ်းသာနေသည်။

"ဦးဘမော် ရေ ငွေမော်သွားပြီလား လမ်းကြုံလိုက်မလားလို့"

အပြင်ကနေ အသားမည်းမည်းထောင့်ကောင်းကောင်းနဲ့ မျက်ခုံးကောင်းကောင်း၁၈နှစ်အရွယ် ကောင်လေးကလှမ်းမေးလိုက်သည်။

ထိုကောင်လေးက ဘမော်ရဲ့အဒေါ်ဝမ်းကွဲ ဒေါ်ထားရဲ့သား မင်းခန့်ဖြစ်သည်။သွေးခန့်ရဲ့နောက်သားတစ်ယောက်လည်းဖြစ်သည်။

သူက ရုပ်ရည်က သွေးခန့်နဲ့ဒေါ်ထားစပ်ထားတဲ့ရုပ်ဖြစ်ပြီး သွေးခန့်လိုကျောင်းစာညံ့တာကြောင့် G*9မှာတင် ကျောင်းထွက်ကာ အလေလိုက်နေသူဖြစ်သည်။ဘမော်နဲ့ဆွေမျိုးအနည်းငယ်တော်သောလည်းအိမ်မှာ သမီးပျိုလေးငွေမော်ရှိတာကြောင့် ဘမော်ကမျက်နှာသာမပေးချေ။

"သွားပြီ မင်းခန့်ရေ နောက်ရက်တွေကျအပင်ပန်းမခံနဲ့ သူကဆိုင်ကယ်နဲ့တတ်လိပ်မယ်"

‌သမီးကိုဆိုင်ကယ် ဒီမနက်မှဆိုင်ကယ်ဝယ်ပေးလြိက်တာမလိုအပြတ်ဖြတ်လိုက်သည်။

"သား မင်းခန့် အန်တီငွေမှုံ့ကို လိုက်ပို့ပေးဦး "

ငွေမှုံက ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ မင်းခန့်‌လှည်းနောက်ပေါ်တတ်ထိုင်လိုက်သည်။

"ခါတိုင်းလို ဦးဘသာဝိုင်းပဲလား ဟိုနေ့ကအခြေအနေကောင်းလားအန်တီ"

"မကောင်းပါဘူးဟာ နောက်နေ့ဖဲမကောင်းရင် သားကိုလက်ပြောင်းကိုင်ခိုင်းရမယ်"

စကားတပြောပြောနဲ့ထွက်သွားသောသူတို့ကိုကြည့်ပြီး ဘမော်သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ နှစ်ယောက်သားဖဲသမားနဲ့ကဇော်သမား အတွဲညီနေကြသည်။

~~~~~~~~~~

ရွာနဲ့ မြို့ပေါ်ကအလုပ်နဲ့နီးတယ်ဆိုပေမယ့် တစ်နာရီလောက်မောင်းရသည်။အိမ်ထောင်ရေးအဆင်မပြေတာမလို့ သမီးဖြစ်သူငွေမော်အတွက် အလုပ်ကိုသာဖိလုပ်နေမိသည်။သမီးဖြစ်သူကိုလည်း ကျိတ်ဆုံးမထားသည်။

တစ်ခုကောင်းတာက ငွေမော်က သူ့စကားကိုအလွန်နားထောင်ပြီး လိမ္မာရေးခြားရှိကာ ရွာထဲကသားရှင်တွေ အဖို့မျက်စိကျစရာဖြစ်နေသည်။

တစ်ခါက ဒေါ်ထားက စသလိုနဲ့ဆွေမျိုးချင်းပိုတော်ရအောင်လို့စတော့ သူဒေါသတကြီးပြန်အော်ဖူးသည်။နောက်ဒေါ်ထားလဲမစရဲတော့။သမီးဖြစ်သူရဲ့အနေတည်မှု့နဲ့ သူ့ရဲ့ဒေါသကြောင့် ဘယ်ကာလသားမှ ငွေမော့်ကိုမစရဲကြချေ။ဒါတောင်မင်းခန့်က အိမ်လာလည်ရင် ငွေမော်နဲ့ဟေးလားဝါးလားလုပ်ချင်တာမလို့မှာထားရသည်။

သွေးခန့်နဲ့ကအဆက်အသွယ်မပြတ်ရှိပြီး ယခုဆိုရင်သွေးခန့်မှာ မမယမင်းနဲ့သားနှစ်ယောက်ထွန်းကားသည်။သူရခန့်နဲ့သူရိန်ခန့်ဟုခေါ်တာတော့သိသည်။မမြင်ဖူးသေးခြေ။သွေးခန့်က ရူံချုပ်ကိုပြောင်းလာဖို့ပြောသော်လည်းသူ့အမေခေါင်းချခဲ့တဲ့နေရာမလို့ ဘမော်ကငြင်းဆိုထားသည်။

ဘမော်ကတော့ ငွေမှုံသူ့စေတနာကိုနားလည်မယ့်တစ်နေ့ အိမ်ထောင်ရေးပြန်လည်ပြေလည်လာလိပ်မည်ဟုတွေးနေမိသည်။

~~~~~~~~~~~~

ဒီကနေဘမော် နေသိပ်မကောင်းတာမလို့ရုန်းကနေခွင့်ယူကာ ရွာကို ဆိုက်ကယ်နဲ့မပြန်တော့ပဲ အငှားကားနဲ့ပြန်ကာရွာထိပ်မှာဆင်းပြီး အိမ်ကိုလမ်းလျှောက်ပြန်လာခဲ့သည်။

အိမ်ရောက်တော့ ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးတိတ်ဆိတ်နေပြီးခါတိုင်းလို ဒေါ်ငွေမှုံဖဲဝိုင်းသွားသည်ဟုတွေးလိုက်သည်။

ဘမော်အိမ်ပေါ်တတ်လိုက်တော့ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ အမျိုးသားဝတ်ခပ်နွမ်းနွမ်း ဂျင်းဘောင်ဘီတစ်ထည်နဲ့တီရှပ်တစ်ထည်ပါ မနီးမဝေးမှာချွတ်ထားသည့်ဟန်တွေ့လ်ုက်ရပြီ အနီးမှာ ဇာဘော်လီတစ်ထည်နဲ့ထမီတစ်ထည်ပါကွင်းလုံးကျွတ်ရက်သား တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းအားးးးအဟင့်ဟင့်အိုအားးးခစ်ခစ်မောင်မောင်လေး"

အသားချင်းထိရိုက်သံနဲ့ ရင်းနှီးနေတဲ့။ ညည်းတွားသံကြောင့် ဘမော်ဘာသံတွေလဲဆိုတာသိလိုက်သည်။

အသံကသူတို့အိပ်ခန်းထဲကလာတာဖြစ်ပြီး ဒေါ်ငွေမှုံတစ်ယောက် ထပ်ပြီးဖောက်ပြန်နေပြီဆိုတာသိလိုက်ပြီး ဘယ်သူနဲ့ဖောက်တာလဲဆိုတာသိချင်စိတ်နဲ့ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။

ငွေမှုံရဲ့ ဖြူဖွေးသောခန္တာကိုယ်အထက်မှာ မင်းခန့်ကသူရဲ့ညိုမဲသော ခန္တာကိုယ်ကြီးကလေးဘက်ထောက်ခွထားပြီး သူ့ရဲ့လက်နှစ်ဖက်က ငွေမှုံရဲ့လိမ္မောသီးအရွယ်အစားရှိတဲ့နို့နှစ်လုံးကိုကျကျနနကိုင်ကာ နှစ်ယောက်သာနူတ်ခမ်းချင်းတေ့ပြီး 8လက်မအရွယ်အစားရှိတဲ့ လီးမဲကြီးက ငွေမှုံရဲ့စပက်ထဲကို အဆက်မပြတ်ထောင်းနေတာကိုမြင်လိုက်ရသည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း"

"အားးးအဟင့်ဟင့်မင်းခန့်ရယ် နင်လောဘမကြီးဘူးလား  အအ ငါ့ကိုလိုးတာလဲအကြိမ်၂၀မကတော့ဘူးအခုထိ ငါ့သမီးနဲ့အောင်သွယ်ခိုင်းတုန်းပဲလား"

မင်းခန့်က အရှိန်မပြတ်သူ့လီးမဲကြီးကိုဆောင့်ကာလိုးရင်း ငွေမှုံရဲ့လည်ပင်းကို မာကင်ရာထင်အောင်လုပ်လိုက်သည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း'မ'ကလည်း 'မ' သမီးကိုရရင် 'မ'နဲ့တစ်အိမ်ထဲနေလို့ရပြီလေ အဲ့ဒါဆို ဟန်မပြတ်မနဲ့လိုးလို့ရတာပေါ့"

မင်းခန့်စကားကြားပြီး ဘမော်ဒေါသထွက်သွားသည်။ ယခုသူ့မယားကိုလိုးရတာအားမရလို့ သမီးဖြစ်သူကိုပါကြံနေတဲ့ကဇော်သမားကို အထဲဝင်ကာပြေးထိုးချင်ပေမယ့် သူ့လိုလူဗလံလေးက အရပ်ခြေက်ပေ‌မြင့်ပြီး သန်စွမ်းနုပျိုတဲ့မင်းခန့်နဲ့မယှဉ်နိုင်မှန်းသိလို့ငြိမ်ခံနေလိုက်သည်။

"အကြံကြီးတယ်နော် မောင်က အမေကောသမီးကောအလွတ်မပေးဘူး ဦးဘမော်ကျဘယ်နားထားမှာလဲ"

"နွားကြီးကို ဘေးမဲ့တော လွှတ်ပေးလိုက်မယ်ဟားဟား သူက ကျွန်တော့်တောင် ကျေးဇူးတင်ရမယ်သူ့မယားကော သမီးကော လင်ဝတ္တရားအပြည့်ကျေမှာမလို့လေ"

မင်းခန့်ကပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ ငွေမှုံရဲ့ခန္တာကိုယ်ကို ကိုယ်ပိုင်မယားသဖွယ် ပြင်းထန်တဲ့အရှိန်နဲ့စလိုးတော့သည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းအားးးအဟင့်ဟင့်အို ခက် ခက်တာက အိမ်ကဟာမက အဖေချစ် မောင်ရဲ့ ဟိုတစ်ခါသွေးတိုးစမ်းပြီးမင်းခန့်ကနင့်ကိုစိတ်ဝင်စားနေတယ်လို့ပြောကြည့်တာ ကောင်မက ကျောင်းပြီးမှပဲ ဒီကိစ္စတွေစဉ်းစားမယ်ဆိုပြီး အားးးးးအဟင့်ဟင့် အမေကိုစာပြန်ချသွားတယ်"

အမေမတန်မဲ့ သမီးကိုလင်ငယ်နဲ့အောင်သွယ်ပေးနေတဲ့ငွေမှုံ့ကိုဒေါသထွက်မိသလို သမီးဖြစ်သူငွေမော်ရဲ့သိတတ်မှု့ကြောင့် ဘမော်ဝမ်းသာသွားသည်။

"ဟင်းဟင်း အရင်တုန်းကတော့ မ ကို ကျွန်တော်ရေချိုးရင် အိမ်ပေါ်ထပ်ကနေ ဒီကလေးမချောင်းနေကြပါဟဲဟဲ မူနေတာဖြစ်ရမယ်"

"နောက်မှထပ်မေးကြည့်မယ် မောင် အခုတော့ သမီးမရခင် အမေကအစားဝင်ပေးရမှာပေါ့ခစ်ခစ်"

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းကျုပ်ကဘမော်မဟုတ်ဘူးနော် ယောင်္က္ခမဖြစ်သွားရင်လည်း ခင်ဗျားပွေတယ်ကြားမိရင် ဒီလီးနဲ့လိုးသတ်မှာ"

"အားးးအဟင့်ဟင့် မရှုပ်ရဲပါဘူးမောင်ရဲ့ မမလေမောင်နဲ့ဖြစ်ပြီးနောက်ပိုင်း ဘမော်တောင်ပေးမကိုင်အားးးအဟင့်တော့ဘူးကျေနပ်နော်"

မင်းခန့်က သူတောင်ထိန်းမနိုင်တဲ့ငွေမှုံကိုတစ်ချက်ထဲအမိန့်ပေးပြီးထိန်းတာမြင်တော့အံ့ဩသလို။မင်းခန့်ကသူ့တွက်ကိန်းနဲ့သူ‌ပြောလိုက်ပေမယ့်။ဘမော်ကတော့ သူ့သမီးကိုအပြည့်အဝယုံလိုက်သည်။ထိုနောက် သူပြန်ဆင်းလာပြီးရွာပြင်မှာသွား၍တွေးတောနေလိုက်သည်။သိတတ်သောသမီးအတွက် အဖေတစ်ယောက်အနေနဲ့တသ်ခုခုတော့လုပ်ရမည်ဟုတွေးလိုက်သည်။

~~~~~~~~~~~~~~

"ရှင်က ဒီရွာမှာအဆင်ပြေနေတာကို ဘာကိစ္စနဲ့မြို့ပြောင်းချင်တာလဲ ဇယားကိုရှုပ်တယ်"

"မင်းသမီးအတွက်မစဉ်းစားတော့ဘူးလား သူ့ဘဝအတွက်တိုးတတ်ဖို့ မြို့မှာနေမှအဆင်ပြေမှာလေ"

ငွေမှုံရဲ့ ဘဝင်မကျတဲ့လေသံကြောင့် ဘမော်သမီးကိုအကြောင်းပြလိုက်သည်။

"မဆိုင်ပါဘူး မိန်းကလေးပဲ အချိန်တန်လင်ယူပြီးလင်နောက်လိုက်ရမှာပဲ"

"အေးရွာထဲက ကဇော်သမားဆေးသမားနဲ့ညားမှာစိုးလို့ငါပြောနေတာ ဒီကောင်တွေက သူများမယားတောင်ရှောင်တာမဟုတ်ဖူး"

ဘမော် တမင်ကိုရွဲ့ပြောလိုက်သည်။ ကိုယ့်လင်ငယ်ကို သမီးနဲ့ပေးစားဖို့အထိ စိတ်ကူးနေတဲ့ငွေမှုံ့ကိုပါအံဩနေသည်။ဒေါ်ငွေမှုံကသူ့စကားကြားတော့ မျက်နှာပျက်သွားပြီးဘာမှဆက်မပြောတော့ချေ။

ဘမော်ကတော့ သူ့သမီးကျောင်းပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်းပြောင်းမယ်လို့တွေးလိုက်ပြီး ကျောင်းပြီးဖို့သုံးလပဲလိုတာမလို့ဒီအတောအတွင်းသည်းခံထားလ်ုက်မည်ဟုဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော်သည်းမခံနိုင်တဲ့ ဒေါ်ငွေမှုံကတော့ ဘမော်စုဆောင်းထားတဲ့အတွင်းပစ္စည်းတွေပါသမကာနောက်ဆုံး မင်းခန့်နောက်လိုက်ပြေးသွားပြီး တစ်ရွာလုံးဟုန်းဟုန်းကျော်ကာ မင်းခန့်တစ်ယောက် သမီးကြံတာ သမီးမရလို့အမေကို မ ပြေးသွားတယ်လို့ပြောစမှတ်တွင်သွားရှာသည်။

~~~~~~

ငွေမော် သိတတ်ကတည်းက အဖေ့ရဲ့လက်အောက်မှာပဲဆုံးမခဲ့ရတာများတော့ အဖေဖြစ်သူဘမော်အပေါ်ချစ်ကြောက်ရိုသေပြီး ဆိုရှယ်ကျတဲ့အမေဖြစ်သူနဲ့ကျ ညီအမတွေလိုပေါင်းဖြစ်သည်။

အမေကအဖေ့ထက်အသက်အနည်းငယ်ကြီးပေမယ့်အမေကပိုနုနေပြီး ငွေမော်နဲ့ညီအမတွေဆိုပင်ယုံလောက်သည်။တောင်ကြီးမှာနေတုန်းကအမေရှုပ်တယ်ဆိုတာသိပေမယ့် အဖွားရွာက်ုပြောင်းပြီးနောက်မှာတော့ အမေခြေငြိမ်သွားလို့ဝမ်းသာနေသည်။

ရွာရောက်တော့ အဖေ့အမျိုးတွေကြောင့် အရင်လိုအထီးကျန်သိပ်မဖြစ်ပဲ  အပျိုပေါက်အရွယ် စိတ်ကစားတတ်ချိန်မှာတော့ ငွေမှုံရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မင်းသားကတော့ ကိုကြီးမင်းခန့်ဖြစ်သည်။

ကိုကြီးမင်းခန့်က အဖေ့နဲ့ညီအကိုနှစ်ဝမ်းကွဲတော်တာကြောင့် သွေးဝေးသူဖြစ်ပြီး အသက်သိပ်မကွာတဲ့ ကိုကြီးမင်းခန့်အပေါ် အပျိုပေါက်သဘာဝစိတ်ကူးယဉ်မိသည်။အသားညိုပေမယ့် ရေလာချိုးသည့်အခါသန်မာတဲ့ခြေတံပေါင်တံတွေ ရင်အုပ်ကြွက်သားတွေကသူမလို အပျိုပေါက်ကလေးကို ရင်သိမ့်ဖိုစေခဲ့သည်။

သူမG-12ရောက်လာတော့ အဖေက သူမကိုကိုကြီးမင်းခန့်နဲ့အရောဝင်တာမကြိုက်တော့တာကြောင့်အရင်လို စကားသိပ်မပြောဖြစ်ချေ။တစ်ခါတစ်လေအဖေလစ်တဲ့အခါ ကိုကြီးမင်းခန့်က သူမနဲ့စကားပြောရင်း အီစီကလီလုပ်လာသလို သူမလည်းထိုအီစီကလီမှာပျော်မွှေ့နေသည်။

အဖေက သူ့ကိုဆေးသမားလို့ခေါ်ပေမယ့် အမေကတော့ သားမင်းခန့် သားမင်းခန့်နဲ့ ရင်းနှီးစွာဆက်ဆံတာမလို့ နောင်တစ်ချိန်မှာ သူမ သမက်ဖြစ်မဲ့သူလို့ သားခေါ်တာလားလို့ မဆီမဆိုင်တွေးမိသည်။

တစ်ရက်မှာတော့ အဖေ မြို့မှာနှစ်ညအိပ်သွားရသည့်နေတွင် စာကျက်ရင်းလက်ဘက်အစားများသွားလို့ညအိပ်မပျော်ပဲရှိနေရာကလရောင်အောက်က ပြူတင်းပေါက် မှာငေးရင်း ည၁၂လောက်မှယ ကိုကြီးမင်းခန့် အိမ်ထဲသို့ခိုးဝင်လာတာမြင်ပြီး သူမရင်ခုန်သွားသည်။ အဖေမရှိတာများသိလို့သူမဆီလာတာလားဟုတွေးလိုက်သည်။အကယ်၍သူမဆီရောက်လာရင် ဘာပြောရမလဲလို့တွေးရင်း ရင်တွေဖိုလာသည်။

"‌ဒေါက်"

ရုတ်တရက် တံခါးကိုခဲနဲ့ပေါက်သံကြောင့် သူမသွားဖွင့်ပေးရင်ကောင်းမလားဟုတွေးနေစဉ်မှာပဲ တံခါးဖွင့်သာကြားလိုက်ရပြီး အမေ့သံပါကြားလိုက်ရသည်။

"ဘာလို့ခဲနဲ့ထုနေတာလဲ ငွေမော်နိုးသွားလိပ်မယ် တတ်ခဲ့"

သူမချောင်းကြည့်လိုက်တော့ အမေက တံခါးကို တိတ်တိတ်လေးဖွင့်ပေးပြီး ကိုကြီးမင်းခန့်က အမေ့နောက်မှကပ်ပါလာကာနောက်ဆုံးအမေနဲ့အတူအိပ်ခန်းထဲသို့ဝင်သွားသည်။

ငွေမော် အရွယ်ကအပျိုပေါက်လေးဆိုပေမယ့် သိသင့်တာတော့သိပါပြီ။အခုအဖေမရှိတဲ့အချိန် အမေက ကိုကြီးမင်းခန့်ကို ညကြီးအချိန်မတော်ခေါ်တွေ့ကတည်းက အမေနဲ့ကိုကြီး မင်းခန့်ကြားမှာတစ်ခုခုရှိမယ်ဆိုတာရိပ်မိလိုက်သည်။

ကိုကြီးမင်းခန့်က အဖေပြောသလို ‌ကဇော်သမားဆေးသမားဆိုပေမယ့် ယောင်္ကျားပီသတဲရုပ်ရည်ကြောင့် ရွာထဲကအပျိုတွေကြားမှာရေပန်းစားနေသူလည်းဖြစ်သည်။ထိုသို လူပျိုလေးက အမေ့လို အမေအရွယ်အိမ်ထောင်သည်နဲ့ပတ်သတ်တာကို ငွေ‌ေမာ်အံ့ဩနေမိသည်။

အမေနဲ့ကိုကြီးမင်းခန့်ရဲ့ ကုတင်ပေါ်ကပုံရိပ်ကိုတွေးမိရင်း ကြာတော့ငွေမော်မနေနိုင်တော့ချေ။ခြေဖျားအသာထောက်ကာ အမေတို့အခန်းကိုထရံပေါက်မှတဆင့်ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(11)

"သားခန့်ကလည်း ကွာနေ့ခင်းတွေတွေ့လို့ရနေတာပဲကို ကဲကိုကဲတယ်"

အမေက ကိုကြီးမင်းခန့်ရဲ့ရင်ခွင်ထဲမှာဖြစ်ပြီး ကိုကြီးမင်းခန့်က အမေ့ကိုအနောက်ကနေဖက်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက် အမေ့ရဲ့ဟောင်းလောင်းပွင့်နေတဲ့အိင်္ကျီကနေ နို့ကိုသေချာကိုင်တွယ်နေသည်။

"မတူဘူးလေ မ ရဲ့ နေ့လည်ဆို လိုးပဲလိုးရတာအခုက မ နဲ့အိပ်ချင်တာ"

ဟုပြောပြီး အမေရဲ့အပေါ်တစ်ခုလုံးဗလာကျင်းသွားအောင် ချွတ်လိုက်သည်။

"ခစ်ခစ် ဟိုတစ်လောကတော့ အိမ်ကသမီးကို လိုချင်လို့အောင်သွယ်လုပ်ဖို့ပူဆာနေပြီး အခုကျအမေနဲ့ အိပ်ချင်ပြန်ပြီပေါ့"

"မကလည်း ကျွန်တော်က မရဲ့သမက်အဖြစ်သင့်တော်မတော် ခန္တာကိုယ်ကြံခိုင်မခိုင်စစ်ဆေးဖို့တာဝန်ရှိတယ်လေ"

ကိုကြီးမင်းခန့်က ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့အမေ့ရဲ့ထမီကိုချွတ်လိုက်ပြီး အမေ့ရဲ့စောက်ဖုတ်ကြီးကိုသူ့လက်နဲ့ထိုးနှိုက်လိုက်သည်။

"အဟင့်ဟင့် မင်းပြောလို့သာကြားဖူးတယ် ဘယ်သူတွေကများအစဉ်အလာရှိလို့တုန်း"

အမေကကိုကြီးမင်းခန့်နှိုက်တာကိုကျေနပ်စွာခံရင်းမေးလိုက်သည်။

"ရှိတယ် မရဲ့ အာဖရိကမှာဆိုလား သတိုသားယောင်္ကျားပီသမသ သတို့သမီးရဲ့ အဒေါ်နဲ့အမေက ညအိပ်ပြီးစစ်ဆေးပေးရတာတဲ့ ကဲအခုစစ်လိုက်"

ကိုကြီးမင်းခန့်က ထပြီး အမေ့ရှေ့မှာပဲ သူ့ရဲ့ပုဆိုးကိုကွင်းလုံးချွတ်လိုက်သည်။ကိုကြီးမင်းခန့်ရဲ့၈လက်မခန့်ရှိတဲ့ လီးညိုကြီးကအမေ့မျက်နှာရှေ့မှာငေါထွက်နေတာကို ငွေမော် ကြည့်ကာအသည်းယားနေမိသည်။ လီးဆိုတာ ဒီလောက်ကြီးပြီးလူတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်မတူမှန်းသိလိုက်သည်။

ငွေမော် အဖေ့ရဲ့လီးကိုအိပ်နေတုန်းကတစ်ခါမြင်ဖူးသည်။ တောင်ကြီးမှာ ကလေးတွေချောင်းထဲမှာတုန်းလုံးချိုးသလိုအရွယ်အစားပဲမလို့ ထိုအသေးလေးတွေပဲလို့သိထားတာ အခုကိုကြီးမင်းခန့်ဟာကိုမြင်မှ အားရစရာsizeကြီးဖြစ်နေသည်။

"ခစ်ခစ် မင်းဟာကြီးက အမြဲကိုထနေတာပဲနော်"

အမေက ကိုကြီးမင်းခန့်လီးညိုကြီးကိုအားပါးတရကိုင်တွယ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကဲ ‌မင်းပြောသလို ငါ့သမီးအတွက် ယောင်္ကျားကောင်းဟုတ်မဟုတ်စမ်းကြည့်လိုက်မယ်"

အမေက ကိုကြီးမင်းခန့်ရဲ့လီးညိုကြီးကိုစုပ်ကာအားပါးတရ စုပ်ပေးနေတာကြည့်ပြီး လီးဆိုတာစုပ်ရတဲ့အရာပါလားလို့နားလည်လိုက်သည်။

မင်းခန့်ကယောက္ခမလောင်းစုပ်ပေးနေတာကိုခံရင်းဒေါ်ငွေမှုံခေါင်းကိုကိုင်ကာ သူ့အိင်္ကျီကိုချွတ်ပသ်လိုက်သည်။ငွေမော်က ကိုကြီးမင်းခန့်ရဲ့ကြွက်သားအပြည့်နဲ့ခန္တာကိုယ်ကိုကြည့်ပြီး တံတွေးမျိုချလိုက်သည်။ အရင်တုန်းက six packတွေမြင်ချင်လို့မနည်းချောင်းခဲ့ရပြီး အခုအမေ့ကျေးဇူးနဲ့ ကိုယ်လုံးတီးမြင်ရပြီဖြစ်သည်။

"အအအွတ်အွတ်အအဟွတ်ဟွတ်အအွတ်အဟွတ်"

ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင်နဲ့အငမ်းမရစုပ်နေတဲ့ အမေ့ကိုကြည့်ပြီး ငွေမော် ရေပင်ငတ်လာသည်။အဖေက ငွေမော်လိမ္မာရေးခြားရှိအောင်အမြဲသွန်သင်လေ့ရှိပြီး အမေကတော့ လိင်မှု့ကိစ္စအတွက်သွန်သင်လက်တွေ့သင်ပြနေသည်။

အမေကစုပ်နေရာမှရပ်လိုက်ပြီး အိပ်‌ယာပေါ်ပက်လက်လှန်ကာ ပေါင်ကားပေးလိုက်သည်။

"စုပ်ရတာတော့မဆိုးပါဘူး  သမီးအတွက် သမက်လောင်းက ယောင်္ကျားပီသမသ လက်တွေ့စမ်းကြည့်ရအောင်"

"စမ်းတာလဲစမ်းပေါ့ သမီးအတွက်စမ်းရင်းနဲ့အမေပါဆွဲသွားရင်မတတ်နိုင်ဘူးနော်"

ကိုကြီးမင်းခန့်က သူ့လီးတန်ကြီးကိုအရင်းမှကိုင်ကာအမေ့ပေါင်ကြားမှာဒူးထောက်လိုက်ပြီး သူ့ထိတ်ဖျားကိုကိုင်ကာသွင်းပြီး အမေ့ရဲ့နို့နှစ်လုံးကိုကိုင်ကာ စတင်လိုးလိုက်သည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းအားးအဟင့်ဟင့်အိုအားးးအမလေးအဟင့်ဟင့်"

ငွေမော် အခုမှ ယောင်္ကျားနဲ့မိန်းမလိုးပွဲကိုလက်တွေ့မြင်လိုက်ရပြီး သူမရဲ့အပျိုစင်နုနုစောက်ပက်ကနေအရည်များစီးကျလာသည်။

"ဘယ်လိုလဲ ခင်ဗျားသမက်လောင်းဖြစ်ဖို့အရည်အချင်းပြည့်ရဲ့လား"

မင်းခန့်က သူ့ရဲ့လိုးချက်တွေအောက်ကမှာနစ်မျောနေတဲ့ ဒေါ်ငွေမှုံကို လိုးရင်းမေးလိုက်သည်။

"အဟင့်ဟင့်အားးး သမီးအတွက် အရည်အချင်းပြည့်ရုံမဟုတ်ဘူး အန်တီအတွက်ပါ လင်ဖြစ်ဖို့အရည်အချင်းရှိတယ် သားမင်းခန့်ကအားးး"

"ဟားဟားဟား ခင်ဗျားသမီးနဲ့ညားရင် ခင်ဗျားအတွက် သမက်အဖြစ်ကော လင်အဖြစ်ကော လိုးဖို့အားအပြည့်ရှိပြီးသား"

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း"

ကိုကြီးမင်းခန့်ကအမေ့ကိုဆက်တိုက်လိုးနေတာကြည့်ပြီး ငွေမော်မှာအပျိုလေးတန်မဲ့ အထဲဝင်ကာခံချင်စိတ်တွေကိုမြိုသိပ်ထားလိုက်သည်။

"သမက်အနေနဲ့ကော လင်အနေနဲ့ပါ ခင်ဗျားကိုသတိပေးထားမယ် ကျုပ်က ဘမော်မဟုတ်ဖူးနော်ခြေရှုပ်မယ်ကြံရင် ခေါင်းပြတ်ဖို့သာပြင်ထားကြားလား ဘွားတော်"

"ကြား ကြားပါတယ် သားမင်းခန့်ရယ် အန်တီမလုပ်ရဲပါဘူး "

အဖေ့အပေါ်နိုင်စားလာသမျှ ကိုကြီးမင်းခန့်ရဲ့စကားတစ်ခွန်းအောက်မှာပြားပြာဝတ်ဖြစ်သွားသောအမေ့ကိုကြည့်ပြီး ငွေမော်အံ့ဩသွားမိသည်။

ထိုနောက် ကိုမင်းခန့်ကလိုးနေရာမှနေသူ့လီးတန်ကြီးကိုအဆုံးထိသွင်းကာငြိမ်သက်သွားပြီး အမေ့စပက်ထဲပြီးလိုက်တာကိုမြင်လိုက်ရပြီးနောက်ဆုံးအဝတ်တောင်မဝတ်နိုင်ပဲ နှစ်ယောက်သား ဖက်ကာအိပ်ပျော်သွားကြသည်။

~~~~~~~~~~~~~

နောက်ရက်တွေမှာလည်း အဖေ မြို့သို့ညအိပ်သွားသည့်အခါ အမေက ကိုကြီးမင်းခန့်ကိုခေါ်ကာ ညအိပ်လိုးလေ့ရှိသည်။ သူမကတော့ မသိချင်ယောင်ဆောင်နေပြီး အမေနဲ့ကိုကြီးမင်းခန့်ရဲ့လိုးပွဲကို မပြတ်ချောင်းကြည့်လေ့ရှိသည်။

ထိုညများတွင် သူမစိတ်တွေထန်လေ့ရှိပြီး ကိုမင်းခန့်သာ အခန်းထဲတတ်လိုးသွားရင် ခံမိမလားပင်တွေးမိသည်။

အမေနဲ့ ကိုကြီးမင်းခန့်ဖဲရိုက်သွားသည့်အခါတိုင်းသူမအမြင်မှာ သွားလိုးကြပြီဟုတွေးမိသည်။နောက်တော့ တစ်ရက်ရက် ကိုကြီးမင်းခန့်ချစ်ရေးဆိုလာရင် သူမလက်ခံမယ်လို့ပင်မိုက်မိုက်မဲမဲတွေးတောဘူးသည်။

သို့သော် ကိုကြီးမင်းခန့်အမေ့ကို တရားဝင်ခိုးပြေးသွားသည့်အချိန်မှာတော့ သူမအိပ်မက်ရေစုံမျှောသွားရှာသည်။

~~~~~~~

ငွေမှုံလင်ငယ်နောက်လိုက်သွားပြီးနောက်မှာတော့ဘမော် ရွာထဲကိုမသွားရဲလောက်အောင်ရှက်နေမိသည်။ လိုက်ရှာဖို့စိတ်ကူးမရှိတော့ချေ တစ်လကြာသည့်အထိ ငွေမှုံနဲ့မင်းခန့်သတင်းမကြားရချေ။တစ်လကြာပြီးမှာတော့ ငွေမှုံနဲ့မင်းခန့်ပြန်လာပြီး ရွာစွန်မှာတဲထိုးပြီး ပြောင်ပြောင်တင်းတင်းပင်ပေါင်းသင်းနေထိုင်ကြတော့သည်။

သမီးဖြစ်သူကတော့ သူ့အားစိတ်လျှော့ဖို့ပြောပြီးသူ့အမေပြန်လာဖို့မျှော်လင့်နေသည်။

မင်းခန့်က ဘမော်နဲ့လမ်းမှာတွေ့တဲ့အခါ ရိထေ့ထေ့မျက်နှာပေးနဲ့ မင်းမယားကိုငါပိုင်သွားပြီဆိုတဲ့အထာနဲ့ကြည့်လေ့ရှိသည်။

ဒေါ်ငွေမှုံကလည်း မင်းခန့်နဲ့ညားမမိန်းမပီသပြီး ဖဲရိုက်တာကိုနားကာ သူ့မလင်ငယ်ငယ်လေးအာ တစ်နေ့တစ်မျိုးမရိုးရအောင်ချက်ပြုတ်ကျွေးမွေးလေ့ရှိသည်။

နောက်တစ်လမှာတော့ ဒေါ်ငွေမှုံဗိုက်ကြီးသည်ဆိုသည့်သတင်းကိုကြားလိုက်ရသည်။ထိုနေ့က ဘမော် လက်ဘက်ရည်သောက်နေစဉ်မင်းခန့်က သူ့သူငယ်ချင်းတွေဝိုင်းမှာအသံကျယ်လောင်စွာနဲ့ ဘမော်ကြားအောင်အော်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ဒီနေ့ကြိုက်တာမှာစားကြ ငါဒကာခံမယ်"

"ဟုတ်လှချည်လား ဘာပွပေါက်တိုးလို့လဲ"

မင်းခန့်ကဘမော်အားတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး

"ပွတာမဟုတ်ဘူးဟေ့ ငါ့မယားဗိုက်စကြီးနေလို့ဟဲဟဲ"

ဝိုင်းထဲကလူများရယ်မောလိုက်သည်။

"စွမ်းလှချည်လားငါ့ကောင်ရ သမီးမရလို့ အမေကိုပိုးလိုက်တာ ချက်ချင်းကို ဂိုးသွားတာပါလား"

ဘမော်ဆက်နားမထောင်နိုင်တော့ပဲထပြန်လာခဲ့သည်။သူနဲ့ဆိုကလေးယူမို့အမြဲညည်းတွားနေတဲ့မိန်းမကအခုတော့ ကလေးထပ်ယူလိုက်တာကိုရင်နာလို့မဆုံးဘူးဖြစ်နေသည်။

နောက်ရက်မှာတော့ သူ့သမီးငွေမော်ကို ညဘမော်ကကွာရှင်းစာချုပ်ကို ငွေမှုံ့ဆီပို့ခိုင်းလိုက်သည်။

~~~~~~~~~~~~~

ငွေမော် ကကွာရှင်းစာချုပ်ကိုကိုင်ကာ ညနေက ရေတွင်းမျှာရခတ်ရင်း အပျိုမတွေနဲ့စကားပြောတာကိုသတိရနေသည်။

"ငွေမော်ရယ် ငါက ကိုကြီးမင်းခန့်ညည်းတို့အိမ်ဝင်ထွက်နေတော့ ညည်းကိုချိန်နေတယ်မှတ်တာ အခုညည်းအမေဖြစ်နေတယ် ခစ်ခစ်ကိုကြီးမင်းခန့်က အလိုးသန်တယ်လို့ကြားတယ် ညည်းအမေအရမ်းအော်လား"

"သူအလိုးသန်တယ်ဆိုတာ ညည်းဘယ်လိုသိတာလဲ..ညည်းခံဖူးလို့လား "

ငွေမော်စိတ်တိုတိုနဲ့ ပြန်ခံပက်လိုက်တော့ ထိုအတင်းအုပ်တဲ့အပျိုမ ငြိမ်သွားသည်။

"နောက်ပြီး ညည်းတို့ပဲ ကိုကြီးမင်းခန့်ကိုကြိတ်ကြိုက်ကြတာနော် ငါမပါဘူး အခု ငါ့အမေကညည်းတို့ထက်စွမ်းလို့ ကလေးပါရနေပြီ မယားလုပ်ချင်ရင်တော့အမေ့ဆီစာရင်းသွားပေးကြပေါ့"

ငွေမော်အနိုင်နဲ့ပိုင်းကာထွက်လာတာကိုသတိရနေသည်။ရွာစွန်က အမေ့အိမ်ရောက်တော့ အမေမရှိချေ က်ုကြီးမင်းခန့်ကတော့ ခြံထဲမှာရေချိုးနေသည်။

"ဪ ညီမလေး ‌မင်းအမေဆီလာလည်တာလားအပြင်သွားတယ် ညီမလေးရဲ့ ခဏနော်"

ငွေမော်က ကွတ်ပြစ်ပေါ်ထိုင်လိုက်ပြီး ရေချိုးနေရာမှလျှောက်လာတဲ့ က်ုကြီးမင်းခန့်ရဲ့ ရေစိုနေတဲ့ယောင်္ကျားပီသတဲ့ကိုယ်လုံးကိုငေးကြည့်နေမိသည်။

မင်းခန့်ကသူ့အားငေးကြည့်နေသော မယားပါသမီးကို ကြည့်ကာတစ်ချက်ပြုံးလိုက်သည်။

"အအဖေက ဟိုဟို ကွာရှင်းစာချုပ်ပို့ခိုင်းလိုက်လို့ကိုကြီး"

မင်းခန်ုက စာချုပ်ကိုယူလိုက်ကာ နောက်ဆုံးတော့ ဒေါ်ငွေမှုံဟာ သူ့ရဲ့တရားဝင်ဇနီးဖြစ်တော့မည်ဖြစ်သည်။ငွေမော်က ကိုကြီးမင်းခန့်ရဲ့ ခါးအောက်ပိုင်းကိုကြည့်ရင်း ထိုပစ္စည်းကြီးနဲ့အမေ့ကို‌ဗိုက်ကြီးအောင်လုပ်ခဲ့တာကိုသိပြီး ကြက်သီးထနေမိသည်။

"ညီမလေး ကိုကြီးဆီက တစ်ခုခုလိုချင်လို့လား"

ရုတ်တရက် မင်းခန့်ကမေးလိုက်တာကြောင့်ငွေမော်ခေါင်းခါကာအတင်းငြင်းလိုက်သည်။

"မမဟုတ်ပါဘူးကိုကြီး"

"ညီ‌မလေး အပြင်မှာအေးတယ် အိပ်ခန်းထဲသွားရအောင်လေ"

မင်းခန့်က မယားပါသမီးလေးအားဝါးရန်အကြံထုတ်လိုက်သည်။သို့သော် ငွေမော်သူ့အဖေမျက်နှာမြင်ယောင်လာပြီး ချက်ချင်းငြင်းကာ ခြံထဲကနေထွက်လာခဲ့တော့သည်။

~~~~~

ဘမော် စိတ်ကိုဖြတ်လိုက်ပြီဖြစ်တာကြောင့်ငွေမှုံအပေါ်မှာဘာသံယောဇဉ်မှမရှိတော့ပေ။ဒါကြောင့် သမီးဖြစ်သူကျောင်းပြီးပြီးချင်း သူ့ရဲ့နဂိုလ်မြို့သို့ပြောင်းလာခဲ့တော့သည်။

စုဆောင်းထားတဲ့ပစ္စည်းတွေသိပ်မရှိတော့တာကြောင့်သူ့ရဲ့အလုပ်ရှင် သွေးခန့်ဆီပဲရောက်လာခဲ့သည်။

"လာတာမှန်တယ်ငမော် မင်းငါ့ဆီမှမလာရင် ဘယ်သူ့အဖေခေါ်ချင်တာလဲ"

ငွေမော်က အဖေ့အားထိုင်ခုံပေါ်ကနေ ငေါက်နေသောယောင်္ကျားပီသချောမောသည့် အကိုကြီးအားမင်သက်စွာငေးနေမိသည်။အဖေနဲ့ယှဉ်လိုက်ရင် သားအဖအရွယ်မလို့ အဖေနဲ့တသ်နှစ်ပဲကွာတဲ့ အလုပ်ရှင်ဆိုတာ ပြောမှသိသည်။

"မဟုတ်ပါဘူး အအကိုလေးတို့ကို အသက်ကြီးမှဒုက္ခပေးမိမှာစိုးလို့ပါ"

ငွေမော်က အဖေနဲ့အတူကြမ်းပြင်ပေါ်မှထိုင်ရင်း ငြိမ်နေမိသည်။ ဘေးကကျန်းမာရေးသိပ်ကောင်းဟန်မတူသော ချောမျောသာအမကြီးတစ်ယောက်ထိုင်နေသည်။

"မိငွေမှုံကလည်း ဒီအရွယ်ရောက်မှ မိုက်သကိုး ကဲဒါကသမီးလေးလား ချောသားပဲ နာမည်ဘယ်လိုခေါ်လဲ"

"ငွေမော်ပါ ကြီးကြီး"

သွေးခန့်ထိုမိန်းကလေးကိုဝင်လာကတည်းက ချစ်စရာလေးမို့ကြည့်နေမိသည်။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်လှပပြီး ကျော့မော့နေတာကြောင့်သဘောကျနေမိသည်။

"လှသားပဲကွဲ့ ကြီးကြီးမှာအဖော်လိုတာနဲ့အတော်ပဲ အိမ်ကသားနှစ်ကောင်က ရည်းစားရှုပ်ဖို့ပဲသိတယ်အဖော်မရဘူး "

"ဟုတ်ကြီးကြီး သမီးအဖော်လုပ်ပေးပါ့မယ်"

လိမ္မာသိတတ်လွန်းတဲ့ ငွေမော့်ကို ဒေါ်ယမင်းသဘောကျသွားမိသည်။ အမြဲမိန်းကလေးလိုချငါတဲ့သူမအတွက်အတော်ဖြစ်သွားသည်။

"ငမော်ရေ မင်းသမီးကငါ့မိန်းမကိုချုပ်လိုက်ပြီဟေ့မင်းသမီးပညာရေးနဲ့ရှေ့ရေးအတွက်ဘာမှမပူနဲ့..ငါအားလုံးတာဝန်ယူတယ် မင်းလည်းအေးအေးဆေးဆေးနား လုပ်ချင်သပဆိုလည်း ခြံပဲစောင့်ဟုတ်ပြီလား"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်အကိုလေး ကျွန်တော်တန်းလျားလေးမှာပဲနေပါရစေ"

ဘမော်က သူ့ရဲ့တန်းလျားလေးပဲ သတိရပြီးနေဖြစ်သွားသည်။သမီးကလည်း ဒေါ်ယမင်းရဲ့လက်ဆွဲဖြစ်သွားရှာသည်။

အခုသွေးခန့်ကအသက်၄၀ရှိပြီး သားနှစ်ယောက်လည်း မယမင်းနဲ့မွေးထားသည်။သူရခန့်နဲ့သူရိန်ခန့်ဟုပေးထားသည်။သူရခန့်က ဆေးကျောင်းတတ်နေတာဖြစ်ပြီးသူရိန်ခန့်က Modelမင်းသားလုပ်နေတာဖြစ်သည်။

ဘမော်ကတော့ သူ့သမီးရဲ့ရှေ့ရေးအတွက်စဉ်းစားပြီးသွေးခန့်ရဲ့ တရားဝင်းသားနှစ်ယောက်ထဲက ဘယ်တစ်ယောက်ဟာ သူ့သမီးရဲ့လက်တွဲဖော်အဖြစ်သင့်တော်မလဲဆိုတာကို စေ့စေ့စပ်စပ်လေ့လာရင်းသမက်ဖမ်းပွဲကို စတင်ခရီးဆက်လိုက်သည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(12)

"ဘမော် နင်ငါ့သမီးကို ပေါက်လွတ်ပဲစားတွေနဲ့မတွေ့စေနဲ့နော် မျက်စိဒေါက်ထောက်ကြည့်ထား သမီးကလိမ္မာပေမယ့် သူ့လိုလှတပတလေးကို ချောင်းနေကြတဲ့သူတွေနည်းမှာမဟုတ်ဘူး"

ဒေါ်ယမင်းက အဖေရင်းဖြစ်တဲ့ ဘမော်ကိုပင်ပြန်လည်ဆုံးမနေသည်။ ငွေမော်လေး ကိုဒေါ်ယမင်းက တ‌စ်‌နေ့တစ်ခြားသမီးရင်းထက်ပင်ပိုကာချစ်ခင်လာပြီး မကောင်းတဲ့သူတွေနဲ့ တိုးမှာစိုးနေမိသည်။

ဘမော်ကတော့ ဒီအိမ်ရောက်ကတည်းက သမက်နှစ်ယောက်ကို စိတ်ထဲကနေရွေးချယ်ထားပြီဖြစ်သည်။

ဆရာဝန်လောင်းဖြစ်နေသည့် အကြီးဆုံးသား သူရခန့်။သူရခန့်ကတော့ သူ့အဖေလိုအရပ်ရှည်တာတူပြီးအသားအရည်နဲ့ မျက်နှာက ဒေါ်ယမင်းနဲ့သွားတူတာမလို့ သနားကြင်နာတတ်သည့်မျက်နှာနဲ့တည်ကြည်ခန်းညားတဲ့မျက်နှာပေါင်းစပ်ထားပြီး သမီးဖြစ်သူအတွက်စိတ်အေးနိုင်သည်။

သားအငယ်သူရိန်ခန့်ကတော့ modelမင်းသားပေါက်စလေးဖြစ်ပြီး အရပ်ကလည်းသူ့အဖေနီးနီး အသားအရည်ရုပ်ရည်ကအစ သွေးခန့်အငယ်စားလေးမလို့ သူ့ဘေးမှာ ကောက်မလေးတော်တော်များများတွေ့လေ့ရှိပြီး သမီးအတွက် သိပ်မသင့်တော်သော်လည်း အိမ်ထောင်ကျသွားရင် ခြေငြိမ်ကောင်းရဲ့လို့တွေးနေသည်။

တစ်ခုသဘောကျတာက ဘမော်ကို သူ့တို့အစေခံလို့မမြင်ပဲ ဦးလေးတစ်ယောက်လိုသဘောထားပြီး အန်ကယ်ဘမော်လို့ လေးလေးစားစားခေါ်လေ့ရှိသည်။

သားနှစ်ယောက်စလုံး သူ့သမီးငွေမော်အပေါ် ညီမတစ်ယောက်ထပ်ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားနေတဲ့ပုံပြတာကြောင့် ဘမော်ကတော့ ဆရာဝန်လောင်းဖြစ်တဲ့အကြီးကို သမီးနဲ့ပိုမိုရင်းနှီးစေချင်သည်။

"အန်ကယ်တို့ သားအဖရောက်လာမှပဲ အိမ်ကစိုစိုပြေပြေနဲ့အိမ်နဲ့တူတော့တယ် အမေဆို ညီမလေးရောက်လာမှ ရောဂါသိပ်မထတော့ဘူး"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ငါ့တူတို့ရယ် ဒီလာတော့ အကူအညီဖြစ်ပါ့မလားလို့ စိုးရိမ်နေတာ"

ဘမော်က ပန်းပင်များရေလောင်းပြီး တန်းလျားရှေ့မှာနားနေခိုက် သားငယ်သူရိန်ခန့်ကစကားလာပြောရင်း တစ်ခုခုကိုရှာနေသည်။သူရှာတာ ဘမော်သိသော်လည်း ဘာမှမပြောပေ ။ငွေမော်လေးကအခုကွန်ပြူတာသင်တန်းတတ်နေ‌တာကြောင့် အပြန်သားကြီးဖြစ်သူကဝင်ကြိုမယ်လို့လည်း ကြိုသိထားသည်။

"ကျွန်တော်တို့ကတောင်ကျေးဇူးတင်ရဦးမယ်..သားတို့ကအချိန်ကလည်းမအားလို့ မေမေ့နားအနီးကပ်မပြုစုနိုင်ဘူးလေ"

"ဒါနဲ့  အကိုလေးကော အဆင်ပြေလား"

ဘမော်က မေးသင့်မမေးသင့်စဉ်းစားလိုက်ပြီးအရာရာပွင့်လင်းပုံရတဲ့ သားငယ် သူရိန်ခန့်ကိုမေးလိုက်သည်။

"အန်ကယ်ဘာကို မေးတာလဲ ဘဲကြီးက သားတို့ထက်တောင်ကျန်းမာရေးလိုက်စားသေးတယ် အဆင်ပြေတာတစ်ဖက်ကမ်းတောင်လွန်နေပြီ"

သူရိန်ခန့်က သူ့အဖေကို ဘဲကြီးလို့ နာမည်ပြောင်ပေးထားသည်။

"အကိုလေးနဲ့မတွေ့တာ ၂၀ လောက်ရှိပြီဆိုတော့ အရင်လို မိန်းမရှုပ်သေးလားလို့မေးတာသားရဲ့"

ထိုအခါမှ သူရိန်ခန့်ကစပ်ဖြဲဖြဲလုပ်ကာ

"အန်ကယ်ကလည်းဒါကသူ့ဝါသနာလို့ကိုဖြစ်နေပြီအခုနှစ်အမေကျန်းမာရေးမကောင်းလို့ စိတ်ထိခိုက်မှာစိုးလို့ငြိမ်နေတာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်သုံးနှစ်ကဆိုဆလံတောင်သတယ်"

"အန်ကယ့်ပြောပါဦး အန်ကယ်လဲမင်းကို မင်းအဖေလူပျိုတုန်းက ရှုပ်တဲ့အကြောင်းတွေပြောပြမယ်"

သူရိန်ခန့်ကလည်း သူ့အဖေအတင်းဘယ်အချိန်ကတည်းကချချင်နေမှန်းမသိ အားတတ်သရောပြောပြသည်။

~~~~~~~

သူရိန်ခန့်။model ပေါက်စကတည်းက ဒီလောကမှာ သူလိုက်လို့မရတဲ့‌စော်မရှိခဲ့ချေ။ သူရိန်ခန့် လိုက်ရင်တစ်ပတ်ထက်ပိုလိုက်မရဘူးဆိုတဲ့စကားပင်ရှိသည်။သို့သော် ထိုစကားက တတ်သစ်စ မင်းသမီးလေးနန်းဧကရီနဲ့တွေ့မှ အလကားဖြစ်ကုန်သည်။

နန်းဧကရီက ခရိုနီသူဌေးကြီးတစ်ဦးရဲ့ သမီးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ငယ်စဉ်ကတည်းကပိုးမွေးသလိုမွေးလာရတာကြောင့် ရွှေင်ရောင်လိုဝင်းအိနေတဲ့အသားအရည် ဖူးအိနေတဲ့နူတ်ခမ်း ကြည်လင်ရွှမ်းလဲ့နေတဲ့မျက်ဝန်းမယ်တစ်ယောက်လို အချိုးအစားလှပသောကြောင့် သူရိန်ခန့်အပါအဝင် လိုချင်နေတဲ့ယောင်္ကျားတွေဝိုင်းဝိုင်းလည်နေသည်။

သူမဘဝမှာ သူမနဲ့တန်‌တဲ့ယောင်္ကျားမမွေးဖွားသေးဘူးဟုကြွေးကြော်ထားသူလည်းဖြစ်သည်။

ငွေနဲ့လည်းလိုက်မရ ရုပ်ရည်နဲ့လည်းလိုက်မရတာကြောင့် သူရိန်ခန့် အကြံကုန်နေသည်။ သူကလည်းဒီမရတာကိုမှ ပို၍လိုးချင်သည်။ အတင်းကြံစည်ရင်လည်း ခရိုနီအဖေကြီးနဲ့ဇယားရှုပ်မှာစိုးလို့ကြံရာမရဖြစ်နေပြီး နောက်ဆုံးမှာအကြံတစ်ခုထုတ်လိုက်သည်။

ဒါကတော့ သူ့ရဲ့မွေးနေ့ပါတီကို အိမ်မှာလုပ်ပြီးသူမကိုဝိုင်အမူးတိုက်ကာ နတ်ပြည်တတ်ပြီးမှနှစ်ယောက်သားမူးနေလို့မှားသွားကြသည့်ပုံစံလုပ်ရမယ်လို့ကြံထားချင်းပင်ဖြစ်သည်။သူမွေးနေ့သွားဖိတ်တော့ နန်းဧကရီက ချက်ချင်းပဲလာခဲ့ပါမယ်ပြောလို့သူ ဝမ်းသာသွားသည်။

~~~~~~~

မွေးနေ့ပွဲက အကျဉ်းချုပ်ဆိုပေမယ့် သူငယ်ချင်းတော်တော်များများလာတာမလို့  နန်းဧကရီနားကပ်ဖို့အခွင့်မသာဖြစ်နေသည်။

နောက်ပြီး နန်းဧကရီက သူ့အန္တရယ်သိထားသလိုပင်ဝတ်ကျေတမ်းကျေဝိုင်တစ်ခွက်လောက်ပဲသောက်ပြီး ဟိုဟိုဒီဒီလျောက်ကာငေးနေမိသည်။

မာနကြီးသည့်သဌေးသမီးဖြစ်တာကြောင့် သူမမှာ ရင်ဘတ်နဲ့ပေါင်းသည့်သူငယ်ချင်းဆိုတာရှားသည်။သူရိန်ခန့် မျက်ခြေမပျက်စောင့်ကြည့်နေစဉ် သူ့အကို သူရခန့်က သူ့အနားရောက်လာသည်။

"ညီလေး ဟိုစော်လေးဖုန်းနာပါတ်ကိုကြီးပေးစမ်းကြည့်နေရင်းမရတော့ဘူး လန်းလိုက်တာကွာ"

အကိုဖြစ်သူ သူရခန့်က နန်းဧကရီအားရည်ရွယ်ကာမေးလိုက်သည်။သူကတော့ အတောါလစ်နေပုံရသည်။ ဆွမ်းတော်အုပ်မလာသေးကျီးကန်းထိုးဖို့ချောင်းနေတဲ့အကိုကိုဟန့်တားလိုက်သည်။

"ကိုကြီး ဒါတော့မရဘူး ညီလေးလိုက်မလို့ အုထားတာဟိုမယ် ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းအလန်းလေးတွေရှိတယ် ကြိုက်တာရွေးလိုက်"

သူရိန်ခန့်က တစ်ဖက်ကမော်ဒယ်တစ်အုပ်အားညွှန်ပြလိုက်သည်။ကိုကြီးသူရခန့်ကတစ်ချက်ကြည့်ကာနှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"ဟာ အဲ့စော်တွေငါအကုန်လိုးဖူးတယ် မကြိုက်ဖူးလုပ်ပါကွာ အဲ့စော်လေး အသားအရည်အဝေးကြည့်ရတာကို သားရည်ယိုစရာ "

သူရိန်ခန့်က သူ့အကိုရဲ့ဇကိုသိထားလို့နည်းနည်းလန့်သည်။သိုသော်သူ့မှာနိုင်ကွက်ရှိသည်။

"ကိုကြီးမရဘူးနော် ကိုကြီးဆရာဝန်ဦးလေးမြတ်သူရရဲ့မိန်းမ မင်းသမီးမြူလင်းဖြူနဲ့အိပ်နေတာ ဖွလိုက်မယ်"မင်းသမီးမြူလင်းဖြူနဲ့အိပ်နေတာ ဖွလိုက်မယ်"

ထိုအခါမှ လက်လျော့ကာ ပြန်သွားတော့ နန်းဧကရီကိုပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။နန်းဧကရီက အိမ်‌ပေါ်ထပ်ကိုတတ်နေပြီးအပေါ်ထပ်လှေကားနားအရောက်မှာသူ့ရဲ့ဂါဝန်စကိုတတ်နင်းမိပြီးဟန်ချက်ပျက်ကာနောက်လှန်သွားသည်။

သို့သော် လူတစ်ယောက်က သူမရဲ့ကျဉ်းမြောင်းကျစ်လစ်သောခါးကိုလက်တစ်ဖက်ဖြင့်ပွေ့ကာ သူမရဲ့ဝင်းအိတင်းအယ်နေသောပန်းသစ်တော်သီးအရွယ်အစားရှိသောနို့နှစ်လုံးကို ထိုလူရဲ့ရင်အုပ်ကြွက်သားများဆီသိုဖိကပ်လိုက်ပြီးဟန်ချက်ထိန်းလိုက်သည်။

"သတိထားမှပေါ့ ကလေးရဲ့"

နန်းဧကရီ ထိုလူနဲ့ရင်ချင်းအပ်ပြီး ထိုလူ့ထံမှာယောုံကျားချွေးနံ့နဲ့ရေမွှေးအနံ့ရောနေတာကို ရှုရှိုက်မိရင်းတစ်ခါမှမခုန်ဖူးသည့်ရင်များတုန်လှုပ်လာသည်။

"ကျေးကျေးဇူးတင်ပါတယ်အကို"

ထိုလူဝတ်ထားတဲ့ပုံက လူကြီးဆန်ပြီး နူတ်ခမ်းများကပိရိကာ အကြည့်များကစူးရှလွန်းသည်။အရပ်ကလည်း6ပေကျော်မှာပင် body shapeကလည်းလုံးဝချပ်ရပ်နေပြီး ပါးသိုင်းမွှေးစိမ်းညို့ညို့လေးကသူမအားအကြည့်မလွှဲနိုင်အောင်ဖြစ်စေသည်။

ထိုလူရဲ့မျက်နှာက သူမရင်းနှီးနေသလိုပင်ဖြစ်သည်။ထိုလူက သူမအားနွေးထွေးစွာကြည့်ကာ လသာဆောင်ဘက်ကိုထွက်သွားသည်။

"နန်းဘာဖြစ်သွားသေးလဲ ခြေထောက်နာသွားလား"

မွေးနေ့ရှင် သူရိန်ခန့်က ရောက်လာပြီးစိုးရိမ်တကြီးမေးလ်ုက်တာကိုနန်းဧကရီကခေါင်းခါပြပြီးစိတ်မပူဖို့ပြောလိုက်သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး စောစောကအကိုကလှမ်းဖမ်းလိုက်လို့သက်သာသွားတယ် နာမည်တောင်မမေးလိုက်ရဘူး ကိုသူရိန်အသိလား"

သူရိန်က ထိုလှမ်းဖမ်းလိုက်တဲ့လူကသူဖြစ်ရင် နန်းဆီကအမှတ်ရလောက်တယ်လို့တွေးနေမိသည်။

"အသိမဟုတ်ဖူးနန်းရဲ့ ကိုယ့်အဖေလေ ဦးသွေးခန့်တဲ့"

ထိုအခါမှ သူမနှလုံးသားကိုတုန်လှုပ်အောင်လုပ်နိုင်တဲ့သူက အဖေအရွယ်လူတစ်ယောက်ဖြစ်နေတာကိုအံ့ဩသွားသည်။

အဖေအရွယ်သာပြောတာ လုံးဝလူငယ်တစ်ယောက်လိုနုပျိုနေပြီး သူရိန်ခန့်နဲ့ဆို ညီအကိုလို့ပြောရင်တောင်သူမယုံမှာဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်မှာပဲ အောက်မှာဆူသံနည်းနည်းကြားလိုက်ရသည်။

"အောက်မှာသောင်းကျန်းနေတယ်ထင်တယ် အကိုသွားထိန်းလိုက်ဦးမယ်နော် ပြီးမှနန်းကိုအဖော်လုပ်ပေးမယ်"

သူရိန်ထွက်သွားတော့ နန်းဧကရီ လသာဆောင်ဘက်ကိုလှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ရှင်အဖော်လုပ်ပေးတာမလိုချင်ပါဘူး ရှင့်အဖေအဖော်လုပ်ပေးတာပဲလိုချင်တယ်"

~~~~~~~~~

အပိုင်း (၂) ဆက်ရန် >>>>>