ကျွန်တော့်ပထွေး ကိုမြသွေး အပိုင်း (၆)
ရေးသားသူ - သူရိန်စိုးလွင်
(Cuckold,Bull,Alphamale,Revenge)
မြသွေးက လီဗာကိုဆွဲပြီးအရှိန်အနည်းငယ်မြှင့်ကာ Yamaha R7ကိုကျေကျေနပ်နပ်နဲ့ လှိမ့်နေသည်။
လေအနည်းငယ်ကြမ်းတာကြောင့် Helmetကိုအပြည့်ဆောင်းထားလိုက်သည်။ဆိုင်ကယ်စီးရတာ သူ့အတွက်စိတ်ဖိစီးမှု့ပြေလျော့စေသည်။ ကန်ဘောင်ရဲ့တစ်နေရာရောက်တော့ ကားတစ်စီးရဲ့ဘေးမှာ အသက်၁၈နှစ်အရွယ်ကောင်မလေးတစ်ယောက်နဲ့ အသက် ၁၉နှစ်ဝန်းကျင်ကောင်လေးသုံးယောက်တို့ပဋိပခဖြစ်နေတာကိုမြင်လိုက်ရသည်။ ရန်ပွဲတွေဝင်မပါတတ်ပေမယ့် ကောင်မလေးကိုမြင်တော့ သူထိုလူအုပ်စုနားထိုးရပ်ကာ ဆင်းလျှောက်လိုက်သည်။
သူလာတာမြင်တော့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ဟန်တူတဲ့ကောင်လေးက အုပ်စုအားကိုးနဲ့ဆီးဟောက်လိုက်သည်။
"ကိုယ့်လူ မဆိုင်တာဝင်မပါနဲ့ လူစွမ်းကောင်းလုပ်တာ ရုပ်ရှင်ထဲပဲရမယ် အူမပွင့်ချင်ရင်ကိုယ့်လမ်းကိုသွားလိုက်"
"ဟုတ်လား ခွပ်ခွပ်ခွပ်ဖုန်းဖုန်းဖုန်း"
မြသွေးက အနီးမှာရှိသော ခပ်ပိန်ပိန်နှစ်ကောင်လက်သီးနဲ့တစ်ယောက်နှစ်ချက်ဆီအရင်ကျွေးလိုက်သည်။ ပြီးတော့မှာခေါင်းဆောင်ကောင်ကိုရုပ်ရှင်ထဲကလို ခန္တာကိုယ်တစ်ပတ်လည်ကာ သူ့ရဲ့မျက်နှာကို shoeဝတ်ထားတဲ့ခြေထောက်နဲ့မိတ်ဆက်လိုက်သည်။
"ဖျောင်း အာအအအမလေးဗျ"
အဲ့ဒီတော့မှသုံးကောင်သားမျက်နှာမှာအညိုအမဲစွဲပြီး ကားနဲ့ရုပ်ရှင်ထဲလိုပြေးတော့သည်။
"အတတ်ကောင်းတွေတတ်နေတယ်ပေါ့ဟုတ်လားနန္ဒာ"
မြသွေးက ဆိုင်ကယ်ဉီးထုတ်ကိုချွတ်ပြီး သူ့ခယ်မလေးနန္ဒာအောင်ကိုမေးလိုက်တော့မှ နန္ဒာက မြသွေးမှန်းမှတ်မိသွားသည်။
"ဟွန်း ခဲအိုကိုဘယ်သူမှလာမကယ်ခိုင်းပါဘူး"
"ဒါဆိုရုပ်ရှင်ထဲကလို မိုးပေါ်မှာကျလာမယ်ထင်နေလား တစ်ရက်နှစ်ရက်လောက်ပျောက်ပြီး ရေကန်ထဲမှာအလောင်းအနေနဲ့ပြန်ပေါ်လာတဲ့သတင်းတွေမကြားဘူးလား"
မြသွေးကဖိဟောက်လိုက်မှ နန္ဒာငိုမဲ့မဲ့လေးဖြစ်သွားသည်။
"ခဲအိုကလည်း သမီးကိုဆိုဆူဖို့ပဲ သူငယ်ချင်းယူမီရဲ့မွေးနေ့သွားမလို့ ဘယ်သူမှလိုက်မပို့တာနဲ့ သမီးကိုလိုက်နေတဲ့ဒီကောင်က လိုက်ပို့မယ်ပြောတာလေ ဘယ်ထင်မှာလဲ ဒီလိုဖြစ်လာလိပ်မယ်လို့"
နန္ဒာနူတ်ခမ်းဆူစိတ်ကောက်တာကိုမြင်ပြီး သူ့ရဲ့မမသီရိကိုသတိပိုရသွားသည်။သူမလည်းဒီလိုစိတ်ကောက်တတ်တာပဲ။
"နောက်လိုက်ပို့မယ့်သူမရှိရင်ကိုကြီးဖုန်းဆက်လိုက်..ဖုန်းနာပါတာရှိတယ်မလား ကဲပြန်မယ်ဆိုင်ကယ်ပေါ်တတ်"
သူကပြန်ချော့လိုက်ရပြီး ဆိုင်ကယ်ကိုခွကာ စက်နိုးလိုက်သည်။နန္ဒာကဆိုင်ကယ်နောက်ကခွလိုက်ပြီးသူမရဲ့သေးသွယ်သောလက်ကလေးနဲ့မြသွေးခါးကို အကြောက်အလန့်မရှိဖက်ချလိုက်သည်။သူ့နောက်ကျောမှလဲ့နူးညံ့တဲ့တောင်ပို့လေးနှစ်လုံးက ပိပြားစွာလိုက်ပါလာသည်။
အစက သူမလက်ကိုဖြုတ်ပြီး နောက်တန်းကိုကိုင်ထားဖို့ပြောရန်စဉ်းစားလိုက်ပေမယ့် သူမရှက်သွားမည်စိုးလို့ဒီအတိုင်းထားလိုက်သည်။သို့သော်မြသွေးကိုယ့်ကိုကိုယ်သတိပေးလိုက်သည်။သူမဟာ သူ့ရဲ့ခယ်မဆိုတာကိုပါ။
~~~~~~~~
ကုဋေကြွယ်ဒီနေ့ထူးထူးဆန်းဆန်း poolတစ်ခုလုံးတိတ်ဆိတ်နေ တာကိုကြည့်ပြီး တစ်ခုခုထူးဆန်းနေတာကိုသတိထားမိလိုက်သည်။ VIP Clubs membersတွေသာကူးလို့ရပေမယ့် ဒီနေ့လောက်လူပါးတာမျိုးသူမမမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ ရေကန်ထဲမှာကြွက်သားအပြည့်နဲ့လူတစ်ယောက်ကူးနေတာကလွဲလို့ နေပူစာလှုံနေတဲ့သူမသာရှိသည်။ရေကူးလို့ဝသွားဟန်ရှိသောကိုမြသွေးကထုံးစံအတိုင်း သူမဆီသို့လျှောက်လာသည်။သူ့ရဲ့လက်မောင်းကြွက်သားတွေအပြင် တောင့်တင်းနေသော eight packsတွေနဲ့ ရေစိုနေတဲ့ရင်ဘတ်မွှေးတွေက ထုံးစံအတိုင်း သူမစိတ်ကိုလှုပ်ရှားနေဆဲပင်ဖြစ်သည်။
မြသွေးက သူမဘေးကခုံမှာပက်လက်လှန်အိပ်လိုက်ပြီး sunglassကိုတပ်လိုက်ပြီး နေရောင်ဒဏ်ကိုသက်သောင့်သက်သာခံနေသည်။
"ကိုမြသွေး ဒီနေ့လူပါးတယ်နော် ခါတိုင်တနင်္ဂနွေဆိုလူအမြဲစီပါတယ်"
မြသွေးက ကုဋေကြွယ့်ရဲ့ရေကူးဝတ်စုံကြောင့်တင်းရင်းနေတဲ့ခန္တာကိုယ်ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"လူများရင် နားညည်းပြီးစိတ်မသက်သာလို့ဒီနေ့အတွက် poolကို ကျွန်တော်ငှားလိုက်တယ်လေနှစ်ယောက်စာအတွက်ပေါ့"
ထိုအခါမှ လူမရှိရတဲ့အကြောင်းကိုကုဋေကြွယ်သဘောပေါက်သွားသည်။ပြီးတော့ ဘာအတွက်နှစ်ေယာက်စာငှားသလဲဆိုတာ တွေးရင်းရင်ဖိုသွားမိသည်။
"ခစ်ခစ် ကုမ္မဏီရဲ့ရန်ပုံငွေတွေကောင်းကောင်းအသုံးချတတ်တာပဲနော် ရှင်က"
"ကုမ္မဏီအကြီးအကဲတွေ relaxဖြစ်မှ ကုမ္မဏီကတိုးတတ်မှာပေါ့"
မြသွေးက ပြောပြီး ခုံပေါ်ကနေsunscreen ဘူးကိုယူလိုက်သည်။ ကုဋေကြွယ် ဒီအချိန်ကိုစောင့်နေတာဖြစ်သည်။ အရင်တစ်ခါ မြသွေးလိမ်းပေးပြီးသူမကိုတစ်ချီပြီးအောင်လုပ်နိုင်သဖြင့်ဒီတစ်ခါလည်းထိုအခွင့်အရေးကိုမျှော်လင့်နေမိသည်။သို့သော်မြသွေးက sunscreen ဘူးကို သူမဆီသို့ပေးရင်း သူ့ရဲ့လက်နှစ်ဖက်ကိုခေါင်းနောက်ပစ်လိုက်သည်။
"ကူညီပေးမလား မရီး"
သဘောကတော့ သူ့ကို sunscreenလိမ်းပေးရန် သူမအားခိုင်းစေလိုက်ချင်းဖြစ်သည်။စိတ်ကိုသိနေသည့်အလား သူမကလည်းဒီဘဲရဲ့ကိုယ်ခန္တာအစိတ်အပိုင်းတွေကို သေသေချာချာကိုင်ကြည့်ချင်နေတာနဲ့sunscreen ဘူးကိုယူကာ မြသွေးဘေးနားမှာသူမ ဖွံဖြိုးလှတဲ့ဖင်ကြီးကို ကြွက်သားအပြည့်နဲ့မြသွေးရဲ့ပေါင်တံနားမှာကပ်ကာထိုင်လိုက်ရင်း creamများကိုလက်ဖဝါးပေါ်သို့ညစ်ချလိုက်သည်။
ပြီးတော့ သူမရဲ့ပိုးသားလိုနူးညံ့တဲ့လက်ဖဝါးနဲ့ မြသွေးရဲ့ ကြွက်သားအပြည့်နဲ့လက်မောင်းတစ်ဖက်ကိုစတင်လိမ်းတော့သည်။လက်မောင်းကြွက်သားလုံးကြီးက တင်းမာနေပြီး သူမလင် ဇေယျရဲ့ လက်မောင်းနှစ်လုံးစာလောက်ကိုရှိတာမို့လို့ ကိုင်ကြည့်ကာပွတ်သတ်နေမိသည်။မြသွေးကသူ့ရဲ့လက်မောင်းကို sunscreen လူးပေးနေတဲ့ ကုဋေကြွယ်ရဲ့ အပေါ်ရေကူးဝတ်စုံကနေ လျှံထွက်ဖို့ကြိုးစားနေတဲ့ ရင်သားနှစ်စုံကို မျက်စိအစာကျွေးနေမိသည်။ ထိုနောက်မှာတော့ ကုဋေကြွယ်က မြသွေးရဲ့ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများရှိရာeight packsများကိုလည်း အသာအယာပွတ်သတ်ရင်း ရင်တလှိုက်လှိုက်ဖြစ်နေသည်။
ဘာလို့ယောင်္ကျားတစ်ယောက်ရဲ့ကိုခန္တာဟာ လူကိုတုန်ယင်စေတာလဲလို့တွေးရင် ရင်ဘတ်ကအမွှေးကြမ်းများဆီသို့ရောက်လာသည်။ အမွှေးများကကြမ်းတမ်းသလိုနဲ့ တကယ်ကို လက်ကမဖယ်ချင်အောင် စွဲဆောင်လွန်းသည်။သူမရဲ့ပွတ်သတ်ကိုင်တွယ်မူ့ကြောင့် ဘောင်းဘီအောက်ကကြွတတ်လာတဲ့ ပစ္စည်းကြီးလဲသေချာပေါက် သူမလင်ထက်၃ဆလောက်ကြီးမှာပဲလို့ခန့်မှန်းမိသည်။
"လူးရတာ အဆင်မပြေဘူးဆိုရင် တတ်ခွလို့ရတယ်နော်အားမနာနဲ့"
မြသွေးကယုံကြည်ချက်ရှိရှိပြောလိုက်တော့ ကုဋေကြွယ်က မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။
"ခစ်ခစ် အရမ်းနစ်နာနေဦးမယ်"
ကုဋေကြွယ်က ပြောပြီး မြသွေးရဲ့ခါးပေါ်သို့ခွချလိုက်ပြီး သူမရဲ့ဖွံဖြိုးလှတဲ့ တင်ပါးကြီးက ဖောင်းကြွတင်းမာနေတဲ့ မြသွေးရဲ့ဘောင်ဘီပေါ်ဖိချလိုက်သည်။ကုဋေကြွယ် သူမဖင်အောက်က ရုန်းကန်ဖို့ကြီုးစားနေတဲ့အရာကြီးကိုခံစားလိုက်ရပြီး သူမစပက်ကစိုရွဲစပြုလာသည်။သူမလက်နှစ်ဖက်နဲ့ရင်ဘတ်ကြွက်သားများကိုပွတ်လိုက် အောက်ကထကြွနေတဲ့ ပစ္စည်းကြီးကိုထိန်းလိုက်နဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေစဉ်ခုံပေါ်ကနေကုဋေကြွယ်ဆီမှဖုန်းဝင်လာသည်။
မြသွေးက ဖုန်းscreenကိုကြည့်လိုက်တော့
'သုံးမိနစ်ကောင်' ဆိုပြီးမှတ်ထားတာတွေ့လိုက်ရသည်။
"ကုဋေ မင်းလင်ဆီကထင်တယ် "
မြသွေးကယူပြီးဖုန်းပေးလိုက်တော့ လှမ်းမယူပဲပွစိပွစိပြောရင်း မြသွေးရဲ့ကြွက်သားရှစ်မြှောင်းကိုသာပွတ်သတ်နေသည်။
"သောက်သုံးမကျတဲ့ကောင်က ဘာလုပ်မို့လဲမသိဘူး..ကိုမြသွေး ဖုန်းစပီကာတစ်ချက်ဖွင့်ပေးပါ့လား ကျွန်မလက်မအားလို့"
မြသွေးက ဖုန်းကိုကြည့်ကာလှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ကာစပီကာကိုဖွင့်လိုက်သည်။
"မိန်းမရေ မင်းပြန်လာတော့မှာလား အကိုဒီနေ့ညောင်းညာနေတာပဲ ကိုယ့်ကိုနင်းနိုပ်ပေးပါဦး..ဟဲလို ကြားလားမိန်းမ"
ကုဋေကြွယ်ကစိတ်မရှည်သောလေသံဖြင့်
"ဘာလို့အော်နေတာလဲ ကျွန်မနားမကန်းသေးဘူး..ရှင်မှာလည်းဖျားလည်းဖျားနိုင်တယ် တစ်ပတ်လုံးအလုပ်လုပ်ရသူတွေကိုလည်းအားနာပါဦး"
ကုဋေကြွက်က ကြွက်သားရှစ်မြှောင်းကနေရင်ဘတ်ကြွက်သားတွေစီလှမ်းလိုက်ရင်းမြသွေးကိုကြည့်ရင်းပြောလိုက်သည်။
"ပြီးတော့ ကျွန်မအလုပ်ရှုပ်နေတယ်မအားသေးဘူး"
"အေးပါငါလည်းအခုမလာခိုင်းပါဘူး..မင်း poolကပြန်လာမှပါ အခုနှစ်နာရီထိုးဆိုတော့ ဘယ်အချိန်လောက်ပြန်လာမလဲ"
မြသွေးက လက်ငါးချောင်းထောင်ပြလိုက်သည်။ ကုဋေကြွယ်မျက်လုံးပြူးသွားသည်။နောက်ထပ်၃နာရီလုံးလုံးဘာလုပ်မလို့ပါလိပ်ဟုတွေးရင်း
"အရေးတကြီး လုပ်စရာရှိလို့ညနေငါးနာရီမှပြန်လာမယ်ဒါပဲဖုန်းမဆက်နဲ့အာရုံနောက်တယ်"
သူမကဖုန်းချလိုက်ပြီးမြသွေးကို ပန်းရောင်သန်းသည့်မျက်နှာဖြင့်ကြည့်လိုက်သည်။
"sunscreen လိမ်းတာ သုံးနာရီမကြာလောက်ပါဘူးနော်"
မြသွေးက သူ့ကိုခွထားတဲ့ ကုဋေကြွယ်ရဲ့ဖြောင့်ဆင်းလှတဲ့ပေါင်နှစ်ချောင်းကိုပွတ်သတ်ရင်း sunscreen ဘူးကိုညစ်ကာ ကုဋေကြွယ်ရဲ့အနောက်က ဘော်လီကြိုးကိုဖြည်လိုက်သည်။
နဂိုလ်ကတည်းက လျှံထွက်ဖို့ကြိုးစားနေတဲ့ ကျွဲကောသီးအရွယ် နို့ကြီးနှစ်လုံးကပွင့်အာလာပြီး မြသွေးရဲ့သန်မာတဲ့ လက်ဆယ်ချောင်းကြားမှာခြေချုပ်မိသွားလေသည်။
"အအအို အိုအအာအအို"
ရုတ်တရက်မြသွေးရဲ့အကိုင်အတွယ်ကြောင့် ကုဋေကြွယ်ကျောကိုကော့တတ်နေမိသည်။သူမယောင်္ကျားဆိုနို့ကိုရဲရဲပင်မကိုင်ရဲပေ။
"စန္ဒီ စန္ဒီကတော့ ကိုမြသွေးလို အရမ်းပြုစုတတ်တဲ့ယောင်္ကျားရထားလို့သိပ်ကံကောင်းမှာပဲနော်"
မြသွေးက ပြန်မဖြေသေးပဲ ထလိုက်ပြီး သူမရဲ့တင်းအယ်နေတဲ့နို့သီခေါင်းကြီးကိုတစ်လှည့်စီ အားပါးတရစို့လိုက်သည်။
"ပြွတ်ရှိး ပြွတ်ပြတ်ပြတ်ပြွတ်..အအအိုအအအာအိုအအ"
"သူကတော့ကံကောင်းတယ် ကျွန်တော်ကအခုတလောကံဆိုးနေတယ်လေ"
"ဟင်ဘာလို...အအာအို"
ကုဋေကြွယ်က မြသွေးရဲ့စုပ်အားပြင်းအောက်မှာ ရင်ဘက်ကိုကော့ပေးရင်း အောက်ကရုန်းကြွနေတဲ့ ပစ္စည်းကြီးကိုထိမ်းရင်းမေးလိုက်သည်။
"အခုကျွန်တော်မိန်းမက ဗိုက်ကြီးတာ ငါးလထဲရောက်ပြီလေ ကျွန်တော့်ကိုပေးမလိုးတော့ဘူး"
"ခစ်ခစ် ကျွန်မလည်းဘာထူးလဲ ယောင်္ကျားမပီသတဲ့လင်ကြောင့် အိမ်ထောင်ရေးမသာယာပါဘူး"
"ဒါဆိုတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ဖြည့်စီးပေးလို့ရတာပဲ"
နောက်ဆုံးတော့ မြသွေးက ကုဋေကြွယ်ကို69 position ထိုင်ခိုင်းလိုက်ပြီး ရေကူးဝတ်စုံကိုချွတ်ကာ ပြူထွက်စိုရွှဲနေတဲ့ စောက်ပက်ကို သူ့လျှာကြီးနဲ့ထိုးကာလျက်ချလိုက်သည်။
"အားအိုအအ အဟင့်ဟင့်ကိုကို မြသွေးအဟင့်အ"
မြသွေးရဲ့လျှာအစွမ်းကြောင့် ကုဋေကြွယ် တစ်ခါမှမခံစားဖူးတဲ့အတွေ့ကိုခံစားလိုက်ရပြီး မြသွေးရဲ့ရေကူးဘောင်းဘီကိုချွတ်လိုက်ရာ အငြိူးတကြီးနဲ့ထွက်ပေါ်လာတဲ့၉လက်မခွဲလီးတံကြီးက သူမမျက်နှာကိုဖျောင်းခနဲ့ရိုက်မိလိုက်သည်။
သူမက အကြောတပြိုင်းပြိုင်း နဲ့ဒေါသထွက်နေတဲ့လီးတံကြီး ကိုအံ့အားတသင့်ကြည့်ကာ ပါးစပ်ထဲငုံပြီးချော့သိပ်လိုက်သည်။
"အအွတ်အအာပလွတ်ပြွတ်ပလွတ်အအာ"
နာရီဝက်ကြာသည့်အထိတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် blow jobပေးရင်း မြသွေးက အငမ်းအရစုပ်နေတဲ့ကုဋေပါးစပ်ကသူ့လီးတံကြီးကိုဆွဲနုတ်ကာထရပ်လိုက်သည်။ထိုနောက် ကုဋေကြွယ့်ကိုပွေ့ချီကာ small pool လေးထဲကိုဆင်းချလိုက်သည်။
"ဗွမ်း"
မြသွေးက ကုဋေကြွယ့်ရဲ့ပေါင်နှစ်ခြောင်းကိုမကာ ဖန်သားလိုကြည်လင်နေတဲ့ရေအောက်ကနေပွင့်အာနေတဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီးထဲသို့ ဆာလောင်နေတဲ့သူ့ရဲ့လီးတံကိုသုံးလက်မခန့်ထိုးသွင်းလိုက်သည်။
"အအားအအအို အဟင်ဟင့်အအာ"
ထိုနောက်မြသွေးရဲ့ရင်ဘက်မွှေးများက ကုဋေကြွယ်ရဲ့နို့နှစ်လုံးကို ပိပြားကပ်လိုက်ပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပြစ်သစ်အနမ်းများဖလှယ်ရင်း ရေအောက်ခရီးမှာ သူ့ရဲ့ဒေါသထွက်နေတဲ့၉လက်ခွဲမြွေကြီးရဲ့ တွင်းအောင်းခရီးစဉ်ကိုစတင်လိုက်သည်။
"ဗြောင်းဗြောင်းဖန်းဖန်းဖန်းဗြောင်းဗြောင်းဖန်း"
"အအာအို အဟင့်ဟင့်အအာအိုအားးးး"
"ဗျန်းဗျန်းဗြောင်းဖန်းဖန်းဖန်းဗျန်းဗျန်းဖန်း"
မြသွေးရဲ့ကြမ်းတမ်းတဲ့ လိုးသံကြောင့် ရေသံကောလိုးသံပါဆူညံနေတော့သည်။ထိုအခိုက် ကုဋေကြွယ့်ဆီကဖုန်းဝင်လာသည်။
မြသွေးကလိုးသည့်အရှိန်ကို အနည်းငယ်ေလျှာ့လိုက်ပြီး
"ဖုန်းကိုင်ဦးမလား ကုဋေ"
"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖန်းဖန်း"
"ဟင့်အင်းမ..မကိုင်တော့ဘူး ဆက်ဆက်လုပ်ပေးပါ"
"ဗျောင်းဗျောင်းဗျောင်း ဗျန်းဗျန်း"
"ဘာကိုဆက်လုပ်ရမှာလဲ"
"အအိုအဟင် ဆက်လိုးပေးပါ ကုဋေကိုဆက်လိုးပေးပါ"
"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျန်ဖျန်းဖျန်း"
ကုဋေကြွယ်ရဲ့ဖြောင့်ဆင်းလှတဲ့ပေါင်တံနှစ်ချောင်းက မြသွေးရဲ့လီးကြီး ကျွတ်ထွက်သွားမှာကိုကြောက်နေသည့်အလား ခါးကို သူမပေါင်နဲ့အတင်းညပ်ထားသည်။မြသွေးကလီးတပ်လျက်နဲ့ စောစောက ခုံရှည်ဆီသို့ပြန်ကာအချက်နှစ်ဆယ်လောက် လေပေါ်မှားလိုးလိုက်ရင်းအောက်ချလိုက်သည်။မြသွေးလီးကြီးကျွတ်ထွက်သွားတော့ကုဋေကြွယ်နှမြောစွာကြည့်လိုက်သည်။
"လေးဘက်ထောက်လိုက် ကုဋေ"
မြသွေးစကားအဆုံးမှာ ကုဋေကြွယ်အဆင်သင့်ဖြစ်သွားသည်။မြသွေးက သူမနောက်ကနေဒူးထောက်ထိုင်လိုက်ပြီး မာန်ဖီနေတဲ့သူ့ကောင်ကြီးကို စောက်ဖုတ်ဝမှာတယ်ကာ သူမရဲ့ဖွံဖြိုးလှတဲ့ခါးကိုကိုင်ပြီး ၉လက်မခွဲလုံးအဆုံးထိမောင်းတော့သည်။
"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း ဖက်ဖက်ဖက်ဖျောင်းဖျောင်း"
"အအအို အအားးးအင့်အဟင့်အဟင့်"
"ဖျောင်းဖျောင်းဖက်ဖက်ဖက်ဖျောင်းဖျောင်း"
poolတစ်ခုလုံး မြသွေးနဲ့ကုဋေကို့တဲ့ ခန္တာကိုယ်ချင်းရိုက်ခတ်သံများဆူညံသွားသည်။ထိုအခိုက်ဖုန်းသံကြားရပြန်သည်။သည်တစ်ခါတော့ မြသွေးဆီမှဖြစ်သည်။ screenမှာ အသုံးမကျတဲ့ကောင်ဆိုပြီးပေါ်လာသည်။
"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း ဖက်ဖက်ဖက်ဖျောင်း"
"အေးယောက်ဖပြော"
"ယောက်ဖ မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ လက်ခုတ်သံတွေကြားရတယ်"
"နပန်းပွဲကြည့်နေတာ အပန်းဖြေရတာပေါ့"
"ဖျောင်းဖျောင်း ဖန်းဖန်းဖန်းဖျောင်းဖက်ဖက်"
"အအအိုအား အဟင့်အအအိုအား"
"တူလိုက်ကြတာ အကို့မိန်းမလည်းရေကူးသွားတယ်တဲ့ အမျိုးသမီးပွဲစဉ်ထင်တယ် မိန်းမအော်သံကြားတယ်"
"အင်း..အမျိုးသမီးနဲ့အမျိုးသားပဲယောက်ဖ"
မြသွေးက ဖုန်းစပီကာဖွင့်ကာ ဘေးချထားပြီး လေးဘက်ကုန်းနေတဲ့ ကုဋေကြွယ့်ကို့ဆွဲမကာ နို့နှစ်လုံးကိုအားပါးတရဆွဲကာ အနောက်ကနေ တဖျောင်းဖျောင်း ဆော်လေသည်။
"ဖျောင်းဖျောင်း ဖန်းဖန်းဖန်းဖျောင်းဖက်ဖက်"
"အအအိုအား အဟင့်အအအိုအား"
"ဟုတ်လား ကြည့်ရတာ မိန်းမဖြစ်သူခံနေရတယ်ထင်တယ် မင်းအလုပ်ကအဆင်ပြေလား အကို့မိန်းမနဲ့အလုပ်လုပ်ရတာရောအဆင်ပြေလား"
"ဖျောင်းဖျောင်း ဖန်းဖန်းဖန်းဖျောင်းဖက်ဖက်"
"အအအိုအား အဟင့်အအအိုအား"
"ပြေပါတယ်ယောက်ဖ မရီးနဲ့လုပ်ရတာ ထင်တာထက်ကိုအဆင်ပြေတယ်"
မြသွေးက ဆက်တိုင်သွင်းဂိုးတွေပစ်သွင်းနေသည်။
"အေး အဆင်မပြေလည်းေအာင့်လုပ်နော် ဒီနယ်ပယ်က နည်းနည်းမလွယ်ဘူးဟဲဟဲ"
"ဖျောင်းဖျောင်း ဖန်းဖန်းဖန်းဖျောင်းဖက်ဖက်"
"အအအိုအား အဟင့်အအအိုအား"
"အား ကောင်းနေပြီ ယောက်ဖရေ..ဖုန်းခဏကိုင်ထားဦးပြီးတော့မယ် ပြီးတော့မယ်..ပြီးပြီ ပြီပြီ အားအိုး"
"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း ဖက်ဖက်ဖက်ဖျောင်းဖျောင်း"
"အအအို အအားးးအင့်အဟင့်အဟင့်"
"ဖျောင်းဖျောင်းဖက်ဖက်ဖက်ဖျောင်းဖျောင်း"
မြသွေးက ကုဋေကြွယ်ရဲ့ သားအိမ်ထဲကို သူ့ရဲ့မျိုးစေ့များကိုတစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ်ပန်းထည့်ရင်းပြီူလိုက်သည်။ကုဋေကြွယ်ကတော့ပြန်တောင်မထနိုင် ခုံပေါ်မှာမှောက်ရက်သားအနားယူနေသည်။သူမစပက်ကနေ သူ့ရဲ့လီးရည်များပ မြစ်တစ်စင်းစီးကျနေသည်။
"ပြီးသွားပြီလား ပွဲကတော်တော်ကောင်းမယ့်ပုံပဲ..ဘယ်လိုလဲမိန်းမအခြေအနေက"
"ဟဲဟဲ ယဲ့ယဲ့ပဲကျန်တော့တယ် တော်တော်မျော့သွားတယ်ထင်တယ် ကဲဒါပဲယောက်ဖ ဖုန်းချလိုက်တော့"
မြသွေးက ဖုန်းကိုချကာ ကုဋေကြွယ့်ကို ပြုံးကာကြည်ြလိုက်သည်။
~~~~~~~~~~~~
(26)
မနက်ခင်းရဲ့လေကလတ်ဆက်နေသည်မလို့ မြသွေးဝရန်တာမှာထိုင်ရင်း ကော်ဖီသောက်နေသည်။လယ်ကွင်းကနေစပါးခင်းဆီကလာတဲ့ရနံ့ကလည်းသင်းပျံ့လှတာမလို့မနက်ခင်းမှာစိတ်ကတော်တော်ကြည်နေသည်။
ထိုအခိုက်မှာ ဖုန်းcallဝင်လာတာမလို့ ကြည့်လိုက်တော့ သူ့မယား စန်းမော်ဆီကဖြစ်နေသည်။
"ဟဲလိုမိန်းမ "
"ယောင်္ကျား အိပ်ရေးပျက်သွားလား မနက်စာစားပြီးပြီလား"
"အာအွတ်အွတ်အဟွတ်အအအွတ်အွတ်"
"အင်းစားနေတယ် မိန်းမ ဘာတွေလုပ်နေတာလဲဘာသတင်းထူးသေးလဲ"
"အွတ်အွတ်အအပလွတ်အအာအွတ်အို"
"ဘာတွေလုပ်နေတာလဲဆိုတော့ မောင့်သားနေသွေးလေ မောင်စားသလို ပဲပြုတ်ထမင်းကြော်စားချင်တယ်ဆိုလို့ ကြော်နေတယ် လသွေးလေးကတော့ နို့ဘူးတိုက်ပြီးအိပ်ပျော်နေလေရဲ့"
"အွတ်အအိုအဟွတ်အွတ်အအာအို"
"အငယ်မနန္ဒာကတော့ ကူဖော်ကိုမရတော့ဘူး..မနက်မိုးလင်းတာနဲ့ အိမ်မှာကိုမရှိဘူး အောင်ဘော့်လည်းမကြောင်ဖူး မိန်းမလည်းမကြောက်ဖူးလမ်းမှာတွေ့ရင် မောင်နည်းနည်းလောက်ဆူပေးဦး..မောင့်တော့သူနည်းနည်းရှိန်တယ်"
"အာအာအွတ်အွတ်အိုအဟင့်အွန်း"
မြသွေးက သူ့ပေါင်ကြားက ၉လက်မခွဲလီးတန်ကြီးကို ဒူးထောက်ကာ အားပါးတရ စုပ်နေသော နန္ဒာ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီအရွယ်က တင်းကြပ်လို့မရဘူး မိန်းမရဲ့ ဒါပေးမယ့်မင်းစကားနားထောက်ပြီး နည်းနည်းလောက်ပညာပေးလိုက်မယ် "
မြသွေးက နန္ဒာခေါင်းနောက်က ဆံပင်ကိုစုကိုင်ကာ သူလီးအရင်းထိဖိကပ်လိုက်သည်။
"အုအာအွတ်အဟွတ်အွတ်အုအအာ"
နန္ဒာကအစကငြိမ်နေသော်လည်း နောက်တော့ အသက်ရှုကြပ်လာပြီး မျက်လုံးပြူးကာသူ့အားအသနားခံသည့်အကြည့်နဲ့ကြည့်လိုက်တော့ သူလွှတ်ပေးလိုက်သည်။
"အောင်ဘော်သတင်း ဘာထူးလဲဘာလုပ်နေလဲ"
"အအွတ်အွတ်အဟွတ်အုအို"
မြသွေးက နန္ဒာရဲ့ပါးလွှာတဲ့နူတ်ခမ်းသားနှစ်ဖက်ကို အသုံးပြုကာ မနက်ခင်းရဲ့နူးညံ့မှု့အရသာကိုခံစားရင်းဂွင်းတိုက်နေလိုက်သည်။
မနက်စောစောစီးစီး မနက်စာစားချင်လို့ အတင်းကျွေးခိုင်းတဲ့သူမကို သူအိမ်ရှင်ပီသစွာကျွေးရမည်ဖြစ်သည်။
"ရုံးပြန်တတ်ဖို့စီစဉ်နေတယ်လေ သူ့ရဲ့ကားကိုစစ်ဖို့..(###) workshop ပို့ထားတယ်လေ"
စန်းမော်စကားကြားတော့ မြသွေးအတွက်အခွင့်အရေးတစ်ခုမြင်လိုက်ရသည်။ ထိုworkshopမှာကျွမ်းကျင်တဲ့ မက္ကန်းနစ်တစ်ယောက်က ယမုံရဲ့မောင်ဝမ်းကွဲဖြစ်တာကိုသတိထားလိုက်ရသည်။
"အင်းဒါဆိုလည်းဒါပဲလေ မောင်ဖုန်းချလိုက်တော့မယ်"
"အင်းဒါပဲမောင် နန္ဒာမအခုထိမလာသေးဘူး မနက်စာသွားစားတာဒီလောက်ကြာသလား"
စန်းမော်ဖုန်းချလိုက်တော့ မြသွေးက သူ့ပေါင်ကြားက နန္ဒာ့ကြည့်ကာ
"ကဲ ငါ့မိန်းမစိတ်ပူနေပြီး မင်းမနက်စာကိုအပြီးသတ်လိုက်တော့မယ်"
မြသွေးက နန္ဒာ့ခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ကိုင်ကာပါးစပ်ကို ဆက်တိုက်လိုးချလိုက်သည်။
"ဖက်အူအအအွတါဖက်ဖက်ဖက်ဖက်"
နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ့ရဲ့ protein ဓာတ်ပြည့်ဝသော လီးရည်များကို နန္ဒာ့ရဲ့အစာအိမ်ထဲ အပြည့်ဖြည့်လိုက်သည်။
"ကဲဝရင်လည်းပြန်တော့ ကလေးမ ငါ့မိန်းမစိတ်ပူနေပြီ"
"ဟွန်း ဒီနေ့တော့ဝပြီ မနက်ဖြန်မှပြန်လာခဲ့မယ်"
နန္ဒာကလျာကိုသတ်လိုက်ရင်းပြောလိုက်သည်။
"မလည်နဲ့ တစ်ပတ်တစ်ခါပဲရမယ် လစ်လိုက်တော့"
နန္ဒာထွက်သွားတာကိုကြည့်ပြီး သူကယမုံ့ဆီဖုန်းဆက်လိုက်သည်။
"ယမုံရေ (###)မှာ မင်းမောင်တစ်ယောက်ရှိတယ်ဆို"
"ဟုတ်ကဲ့ရှိတယ်ရှင့် စလော့တွေရှီုးပြီး အိမ်ပေါင်ထားရတယ် ဘာလို့လဲ"
"ငါ့ကိုသူနဲ့တွေ့ဖို့စီစဉ်ပေး အရေးကြီးတာမို့မြန်မြန်လုပ်"
ဒီနေ့မနက်ခင်းကတော့ မြသွေးအဖို့တော်တော်သာယာနေသည်။
သိပ်မကြာခင်ရက်ပိုင်းမှာ အောင်ဘော်တစ်ယောက်ကား accident ဖြစ်သည့်သတင်းကိုသူကြားလိုက်ရသည်။အသက်မသေသော်လည်း ခါးရိုးနဲ့အာရုံကြောပါထိသွားတာမလို့ စကားမပြောနိုင် မလှုပ်ရှားနိုင်သည့်အဖြစ်နဲ့ဆေးရုံမှာ တစ်လလောက်နေနေရပြီးမှဆေးရုံပေါ်ကဆင်းလာရသည်။
~~~~
"အဖေ ကုမ္မဏီအတွက် ဘာမှမပူနဲ့နော် နေကောင်းအောင်သာနေ သားကိုသာလွှဲထားလိုက်"
ဆေးရုံကဆင်းလာပြီး အိမ်ထဲကို ဝှီးချဲပေါ်က အောင်ဘော့်ကို ဇေယျကတွန်းလာပြီး အားပေးနေသည်။အိမ်ထဲရောက်တော့ မြသွေးက အောင်ဘော်ထိုင်နေကြနေရာမှာထိုင်နေပြီး နန္ဒာနဲ့စန်းမော်ကတော့သူ့ရဲ့ဘေးတစ်ဖက်စီမှာထိုင်နေကြသည်။
"ယောက္ခမကြီး ဆေးရုံကဆင်းလာတာကြိုဆိုတယ်နော် သမက်လည်းသားပါပဲ အားကိုးလို့ရပါတယ်"
"အင်းအင်းဝူးဝူးဝါးဝါးအားအား"
အောင်ဘော်က မြသွေးအားမြင်တော့ မတွေ့ချင်သည့်ဟန်ဖြင့်ထအော်သည်။ဇေယျလည်း မြသွေးကိုမြင်တော့ မျက်နှာတင်းမာသွားပြီး ချက်ချင်းမျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။
"အဖေ အပေါ်ထပ်သွားမယ် "
ဇေယျက သူ့အဖေကိုမနိုင်တနိုင် မကာ အိပ်ခန်းထဲခေါ်လာသည်။
"အဖေစိတ်မပူနဲ့ အခုအဖေ့ရဲ့ရှယ်ယာနဲ့ သားရှယ်ယာပေါင်းရင် ၄၀ရာခိုင်းနှုန်း အမေ့ဆီလည်းတောင်းကြည့်မယ် ဒါဆို၆၀ရာခိုင်းနှုန်းအစည်းအဝေးခေါ်ဖို့လုံလောက်တယ် ပြီးရင်ဒီကောင့်ကိုကမ္ဘာအစွန်းထိကန်ထုတ်ပြစ်လိုက်မယ်"
"ဝူးဝူးဝါးဝါးအားအူးအူးအူး"
"အမေက ပေးမှာပါ ကျွန်တော်က သူ့သားလေ..ဒီကောင်က သမက်ပါ အဖေရဲ့"
ဇေယျက စိတ်ချလက်ချပြောပေမယ့် အောင်ဘော့်မျက်နှာမှာစိုးရိမ်မှု့တွေအထင်းသားပေါ်နေသည်။
~~~~
ဦးအောင်ဘော်တစ်ယောက် သူ့ရဲ့အပေါ်ကမျက်နှာကျက်ကိုကြည့်ပြီး သူ့ရဲ့မပေါင်းဖက်ရတော့တဲ့ဇနီးသည် စန်းမော်အကြောင်းကိုတွေးရင်း ညဉ့်နက်မှအိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။
သူအိပ်ပျော်နေစဉ်မှာပဲ အိပ်ယာကတသိမ့်သိမ့်လှုပ်ခါနေသော ကြောင့်သူနိုးလာခဲ့သည်။သူပထမဆုံးမြင်လိုက်ရတာက သူ့ဇနီးဟောင်းစန်းမော်ရဲ့မျက်နှာဖြစ်သည်။သူ့ရဲ့အိပ်ယာပေါ် ပထမဆုံးမလိုအလျောက်ရောက်လာတာကြောင့်သူဝမ်းသာသွားပေမယ့် စန်းမော်ရဲ့မျက်နှာက တစ်ခုခုကိုခံစားနေရပြီးပျော်ရွှင်နေတဲ့ မျက်နှာထားမျိုးဖြစ်သည်။
"အားအအင်အဟင့်ဟင့် မောင်ရာအား"
စန်းမော်က သူ့ကိုတစ်ခါမှ မောင်တွေကိုကိုတွေမခေါ်ဘူးခဲ့ချေ။သူမဘယ်သူ့ကိုခေါ်တာလဲလို့တွေးနေစဉ်မှာပဲ သူမကိုယ်အောက်ပိုင်းကနေ ဦးခေါင်းတစ်လုံးထိုးတတ်လာသည်။
မြသွေးက သူ့ရဲ့ရင်ဘတ်ကြွက်သားအပြည့်နဲ့ ရင်ဘတ်မွှေးထူထူများကို တစ်ချိန်က သူမြတ်နိုးစွာဆုပ်ကိုင်နမ်းရှိုက်ဖူးတဲ့ ကျွဲကောသပမာ တင်းအယ်နေတဲ့နို့နှစ်လုံးပေါ်ကို ပြားနေအောင်ဖိကပ်လိုက်ပြီးစန်းမော်နဲ့နီဆွေးအိဖက်နေသည့်နူတ်ခမ်းကို မြသွေးက သူနူတ်ခမ်းနဲ့တေ့ပြီး လျှာခြင်းမိတ်ဆက်ကာဘေးမှာအောင်ဘော်မရှိသည့်အတိုင်း ချစ်ကြည်နူးနေကြသည်။
"ပြွတ်ပြွတ် ပြတ် မိန်းမ ပြွတ် မောင့်ကိုချစ်လား"
"ပြတ်ပြွတ် ချစ်တာပေါ့မောင်ရဲ့ ပြွတ်ပြတ် မိန်းမရဲ့ယောင်္ကျားပဲ"
မြသွေးကနမ်းနေရာမှခွာလိုက်ပြီး ဘေးမှနိုးနေတဲ့အောင်ဘော့်ကိုစူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"အိပ်ရေးပျက်သွားလား အဘိုးကြီး sorry နော် နှစ်ယောက်အိပ်ခုတင်က ဒီခုတင်အကျယ်ဆုံးပဲမလို့"
"ဝူးဝူးဝူးဝါးဝါးဝါးအားအူး"
မြသွေးကလှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး တင်းအယ်နေသည့် စန်းမော်ရဲ့နို့နှစ်လုံးကိုတစ်ဖက်ကကိုင်ကာ ကျန်တစ်ဖက်ကို နို့ဆာနေတဲ့ ကလေးပမာ အငမ်းမရအောင့်ဘော့်ရှေ့မှာစို့ပြနေသည်။
"ပြွတ်ပြွတ်ပြတ်ပြတ်ပြွတ်ပြွတ်ပြတ်ပြတ်ပလွတ်"
"ခစ်ခစ် မောင်ကအခုထိနို့မပြတ်သေးဘူးခစ်ခစ်"
စန်းမော်ရဲ့ ရယ်သံနဲ့မြသွေးရဲ့နို့စို့သံတွေက အောင်ဘော့်နားထဲ သံရေပူနဲ့လောင်းသလိုခံစားနေရသည်။
"မောင် မိန်းမလည်းစုပ်ချင်တယ် "
"ပြွတ်ပြွတ် ဘာစုပ်ချင်တာလဲမိန်းမရဲ့ "
"ခစ်ခစ် သိရဲ့သားနဲ့ မောင့်ရဲ့ယောင်္ကျားပီသတဲ့ လီးကြီးကိုပေါ့ခစ်ခစ်"
"ပေးစုပ်မှာပေါ့ မောင့်လီးကြီးက မိန်းမအပိုင်ပဲဟာ"
ပြောနေရင်း မြသွေးက စန်းမော်နဲ့နေရာချိန်းလိုက်ပြီးမြသွေးက အိပ်ယာခေါင်းရင်းနားကို ခေါင်းအုံးကိုမှီကာထိုင်လိုက်တော့ အောင်ဘော့်ရဲ့တစ်ခြမ်းစောင်းကြည့်နေတဲ့ ခေါင်းက မြသွေးရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းထနေတဲ့လီးကြီးနဲ့ ငါးလက်မသာကွာတော့သည်။ အောင်ဘော်မျက်နှာလွှဲချင်ပေမယ့်မရ...ဒါကို စန်းမော်က မြသွေးပေါင်ခြံကို သူမရဲ့နို့နှစ်လုံးနဲ့ဖိကာ ၉လက်မခွဲရှည်တဲ့လီးတံကြီးကို ပါးစပ်နဲ့အဆုံးထိရောက်အောင် အားပါးတရစုပ်နေတာကိုအောင်ဘော်ရင်နာနာနဲ့ မြင်လိုက်ရသည်။
"ပလွတ်ပြွတ်အွတ်အအအွတ်းအာအွတ်အွတ်"
"ကြိုက်လားမိန်းမ မောင့်လီးကြီးကို"
"ကြိုက်တာပေါ့မောင်ရဲ့ ခစ်ခစ်"
အရင်တုန်းအိန္ဒြေသိက္ခာအပြည့်နဲ့သူ့မိန်းမဟာ မြသွေးလက်ထဲမှာ ပိုလှပြီးပြောင်းလဲသွားတာကိုအောင်ဘော်အံဩစွာမြင်လိုက်ရသည်။
"မင်းလင်ဟောင်း အောင်ဘော်နဲ့ ဒီလီးကြီးနဲ့ဘယ်ဟာကိုရွေးမလဲမိန်းမ"
"ပလွတ်ပြွတ်အွတ်အအအွတ်းအာအွတ်အွတ်"
စန်းမော်က မြသွေးလီးကိုအားရစွာစုပ်နေပြီး အောင်ဘော့်မျက်နှာကိုသနားစွာကြည့်လိုက်သည်။
"အောင်ဘော်မပြောနဲ့ဘယ်ယောင်္ကျားနဲ့မှဒီလီးကြီးကိုအလဲနိုင်ဘူး မောင့်လီးကြီးက မိန်းမဘဝပဲ"
စန်းမော်စကားကိုမြသွေး သဘောကျစွာဟားတိုက်ရယ်မောလိုက်သည်။
"ချစ်သွားပြီမိန်းမရာ လာဆုချမယ် လေးဘက်ထောက်ကုန်းလိုက် ကြိုက်တယ်မလား ဒီposition"
စန်းမော်က လေးဘက်ထောက်ကုန်းလိုက်တော့မြသွေးကခေါင်းရမ်းလိုက်သည်။
"အဲ့လိုမလုပ်နဲ့လေ အောင်ဘော်ကကြည့်ချင်တယ်ထင်တယ် သူဘက်ကို ငါ့မိန်းမရဲ့မိန်းမပီသတဲ့အလှကိုပြလိုက်"
စန်းမော်က နာခံစွာနဲ့ တစ်ဖက်လှည့်ကာကုန်းလိုက်တော့ လှပသော စောက်ဖုတ်က မြသွေးအလိုးကိုစောင့်နေသည်။ မြသွေးက ဒူးထောက်ကာ သူ့ရဲ့ လီးတန်ကြီးကို တယ်ကာ စတင်ဖုတ်တော်သည်။
"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောငါးဖျောင်းဖျောင်း"
'အဟင့်ဟင့်အအာအားအို မောင်မောင်အာအဟင်"
"ဖျောင်းဖက်ဖက်ဖျောငါးဖျောင်းဖျောင်ဖက်ဖက်"
"မောင်ရယ်အားအအအိုအဟင့်ဟင့်အားးးးးးး"
အောင်ဘော်တစ်ယောက်မျက်ရည်များပင်လည်လာသည်။မြသွေးကစန်းမော်ခါးကိုကိုင်ကာတစ်ချက်တစ်ချက်ဆောင့်လိုက်တိုင်း စန်းမော်ရဲ့ကောင်းလွန်းတဲ့အော်သံ ခုတင်ကြီးယိမ်းခါသွားသံတွေက သူ့ကိုပိုနာကျင်စေသည်။
'ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောငါးဖျောင်းဖျောင်း"
'အဟင့်ဟင့်အအာအားအို မောင်မောင်အာအဟင်"
"ဖျောင်းဖက်ဖက်ဖျောငါးဖျောင်းဖျောင်ဖက်ဖက်"
"မောင်ရယ်အားအအအိုအဟင့်ဟင့်အားးးးးးး"
မြသွေးဆောင့်လိုက်တိုင်း စန်းမော်ရဲ့စိုရွှဲနေတဲ့စပက်ကနေ အရည်များဘေးသို့စင်ကုန်ပြီး အောင်ဘော်ရဲ့မျက်နှာမှာပင် ရွဲရွဲစိုသွားစေသည်။
မြသွေးရဲ့သန်မာတဲ့ဆောင့်ချက်တွေကို ခံနိုင်တဲ့စန်းမော်ကိုလည်းအံဩနေမိသည်။
ထိုနောက်စန်းမော်ကိုအောင်ဘော့်ဘေးနားပက်လိုက်အိပ်ခိုင်းကာ မြသွေးကပေါင်နှစ်ချောင်းကို သူ့ရဲ့ချွေးများစိုရွဲနေတဲ့ပုခုန်းပေါ်တင်ကာ တစ်ခန်းလုံးဆူညံနေအောင် လိုးတော့သည်။
"ဖျောင်းဖက်ဖက်ဖက်ဖျောင်းဖက်ဖက်ဖျောင်းအားမောင်မောင် ကောင်းကောင်းလိုက်တာမောင်ရယ် အဟင့်ဟင့်ဟင့်အားအိုအားးးးးးးးးး"
မြသွေးကလိုးနေရင်းတန်းလန်း အောင်ဘော့်ကိုကြည့်လိုက်သည်။
"ကြည့်ရတာ စန်းမော်က ဒီအခန်းထဲမှာလိုးရတာ အဆင်ပြေတယ်ထင်တယ် နောက်လည်းဒီမှာပဲလာအိပ်မယ်နော် ဟုတ်ပြီလား"
"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်"
"အဟင်း မောင် ကြိုက်တဲ့နေရာမှာလိုး မိန်းမကမောင့်အပိုင်ပဲ အားးးးးးး"
ထိုနောက် မြသွေးက လိုးချိန်၃နာရီ အချက်ပေါင်း၇၀၀ခန့်လိုးအပြီးမှာ သူ့ရဲ့လီးတံကြီးကိုနူတ်ကာအောင်ဘော်နဲ့အတူပက်လက်လှန်နေသာ် စန်းမော်ပေါ်သို့ လီးရည်မိုးများ တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ်ရွာသွန်းလိုက်သည်။
"အား ယူစမ်းငါ့မိန်းမ ရော့အားး"
စန်းမော်ခန္တာကိုယ်မှာရွဲရွဲစိုနေပြီး အောင်ဘော့်ကိုယ်ပေါ်မှာပဲ မြသွေးရဲ့လီးရည်များပင်စင်နေသည်။မြသွေးကနောက်ဆုံးလက်ကျန် လီးရည်ကို စန်းမော်ကိုချိန်ထားရာမှ အောင်ဘော့်မျက်ခွက်ကိုချိန်လိုက်ကာ ဗျင်းခနဲ့ မျက်နှာတည့်တည့်ကိုပန်းထုတ်ကာ ပြီးထည့်လိုက်သည်။
ထိုနေ့မှစ၍ မြသွေးသည် စန်းမော်နဲ့ချစ်တင်းနှောတိုင်း အောင်ဘော့်အိပ်ရာပေါ်မှာသာ လာလိုးလေ့ရှိပြီးဇေယျကတော့ သူအမေ သူ့အဖေအခန်းထဲပြန်အိပ်နေတာကို အဖြစ်မှန်မသိပဲကြိတ်ကာဝမ်းသာနေတော့သည်။
အောင်ဘော်ရဲ့နောက်ဆုံးနေ့ဟုပြောရမည့်နေ့သိုရောက်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။ထိုနေ့က သူ့သမီးနန္ဒာရဲ့ ၁၈နှစ်ပြည့်မွေးနေလည်းဖြစ်သည်။
~~~~~~~~~~~~~~~~
(27)
ဒီနေ့မြသွေးနဲ့စန္ဒီရဲ့သား6လ ပြည့်တာမလို့ စန်းမော်ကမြို့တတ်ကာကာကွယ်ဆေးထိုးဖို့သွားသည်။နန္ဒာရဲ့ 18နှစ်ပြည့်မလို့လည်း နန္ဒာက မနက်ကတည်းက မြသွေးကိုဖုန်းတဂွမ်ပွမ်ဆက်နေသည်။
စန်းမော်က သူ့အသိအိမ်မှာအိပ်မှာမလို့ နေသွေးကိုစောင့်ရှောက်ပေးဖို့ မြသွေးကိုမှာထားသည်။သူတစ်နေကုန်သူ့သားနဲ့အချိန်ကုန်ရင်း ညမှပြန်လာသည်။
အိမ်ရောက်တော့ မြသွေးကနေသွေးကိုသူ့အခန်းထဲမှာသိပ်လိုက်ပြီး နန္ဒာ့အခန်းထဲကိုဝင်ကြည့်လိုက်တော့ နန္ဒာက ရေချိုးခန်းထဲမှာရေချိုးနေတာကိုမြင်ပြီးပြန်ထွက်လာသည်။
ထိုနောက် အောင်ဘော့်အခန်းထဲဝင်လိုက်တော့အောင်ဘော်ကထုံးစံအတိုင်း ဝူးဝူးဝါးဝါးထအော်သည်။မြသွေးကလှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး အောင်ဘော့်ရဲ့ခန္တာကိုယ်ကိုမကာ wheelchair ပေါ်တင်ကာအခန်းပြင်ထွက်လာပြီး နန္ဒာ့အခန်းဝမှာရပ်လိုက်သည်။
"ဒီညမင်းသမီးကို ငါ အကောင်းဆုံးမွေးနေ့လက်ဆောင်ပေးမလို့ ကောင်းကောင်းနားထောင်ထား"
သူ့စကားကြားတော့ အောင်ဘော်ဝူးဝူးဝါးဝါးထအော်ပြန်သည်။
မြသွေးက အောင်ဘော့်ရှေ့မှာပဲ အိင်္ကျီနဲ့ဘောင်းဘီကိုချွတ်လိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ပြော့ခွေနေတဲ့လီးကြီးကမတောင်သေးတာတောင် ငါးလက်မေလာက်ရှိသည်။အောင်ဘော်က ခန္တာကိုယ်တုန်ယင်နေပြီး ဝူးဝူးဝါးဝါးတွေအော်ပြန်သည်။
ထို့နောက်သူ နန္ဒာ့အခန်းထဲသို့ဝင်သွားလိုက်သည်။
~~~~~~
မြသွေးအိပ်ခန်းထဲဝင်သွားတော့ နန္ဒာကရေချိုးခန်းထဲမှာပဲရှိသေးသည်။ မြသွေးကအိပ်ယာပေါ်တတ်လိုက်ပြီး စောင်ထဲဝင်ကာခေါင်းမြီးခြုံနေလိုက်သည်။
နန္ဒာကတော့ရေချိုးခန်းထဲမှာရေချိုးရင်းတစ်နေကုန်ဖုန်းဆက်ပါသော်လည်းဖုန်းမကိုင်သော မြသွေးကိုစိတ်တိုနေမိသည်။တစ်ကိုယ်လုံးသန့်စင်ပြီး သူ့ရဲ့နုပျိုနုဖက်နေသောအပျိုဖျန်းကိုယ်လုံးလေးကိုသဘတ်ဖြင့်ပတ်ကာ ပြန်ထွက်လာသည် မှန်တင်ခုံပေါ်ထိုင်လိုက်ပြီး သူမအိပ်ယာထဲမှာ လှုပ်စိလှုပ်စိနဲ့တွေ့လိုက်တော့ သူမပြုံးလိုက်သည်။ နေသွေးတစ်ယောက် သူ့အမကိုလာခြောက်တာထင်တယ်လို့တွေးလိုက်သည်။
သူမကထရပ်လိုက်ပြီး ထိုစောင်ပုံပေါ်သို့ပစ်လှဲလိုက်ပြီးစောင်ကိုဖယ်ကာ နေသွေးကိုဖမ်းလိုက်သည်။
"လာစမ်းပူတူးတူးလေး ငါ့ကိုခြောက်ချင်တယ်ပေါ့..အမလေး အမေ့"
နေသွေးကိုဖမ်းမိမဲ့အစား သူမက ကြွက်သားအပြည့်နဲ့ရင်ခွင်ထဲရောက်နေပြီး သန်မာတဲ့လက်နှစ်ဖက်က သူမ၏ခါးလေးအား ပွေ့ဖက်ထားသောကြောင့်လန့်သွားသည်။
"ဘာလဲ ပူတူးတူးလေးဟုတ်လား"
နေသွေးမဟုတ်ပဲ နေသွေးအဖေဖြစ်နေတာတွေ့မှာ သူမရုန်းထွက်ဖို့ကြိုးစားလိုက်သည်။
"ဖယ်ပါ အခုမှ တစ်နေကုန်ဖုန်းဆက်တာတော့မကုိင်ဘူး "
သူမကရုန်းထွက်ဖို့ကြိုးစားလိုက်ပေမယ့် မြသွေးရဲ့သန်မာသောလက်ထဲကနေရုန်းထွက်ဖို့အချည်းအနှီးပင်။
"အဲ့ဒါစိတ်ကောက်နေတာလား မွေးနေ့လက်ဆောင်ပြင်ဆင်ထားတာကို ဘယ်လိုပေးရမလဲ"
"ဘယ်မှာလဲလက်ဆောင်က"
မြသွေးက နန္ဒာ့ကိုပြုံးကြည့်လိုက်ပြီး
"ဒီမှာလေ"
နန္ဒာ့ရဲ့ရေချိုးပြီးကာစနုဖက်နေသောခန္တာကိုယ်ကိုပွေ့ထားတဲ့အရှိန်ကြောင့် သူ့ရဲ့၉လက်မခွဲလီးကြီးက မာန်ဖီနေတာကို နန္ဒာ့ကိုပြလိုက်သည်။
နန္ဒာက မျက်နှာဝင်းလက်သွားပြီး သူ့လီးကြီးကိုလျှင်မြန်စွာပဲဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"ဒီနေ့တကယ်ပေးရမှာနော် ကိုကို"
မြသွေးက ဘာမှမပြောတော့ပဲ သူမကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဖူးအိနေတဲ့နူတ်ခမ်းလေးနဲ့သူ့နူတ်ခမ်းနဲ့ထပ်ကာ ပြင်သစ်အနမ်းကိုပေးရင်း သူမကိုယ်လေးကပတ်ထားတဲ့သဘတ်ကိုချွတ်ချလိုက်သည်။သူမအခန်းက ပါးလွှာတာမလို့ သူမတို့ပြောနေတာကို အပြင်မှာအတိုင်းသားကြားရသည်။
မြသွေးက အနမ်းကိုပေးရင်း သူ့ရဲ့လက်နှစ်ဖက်ကသူမရဲ့လိမ္မော်သီးလောက်ရှိတဲ့ တင်းအိပျိုနုနေတဲ့နို့လေးနှစ်လုံးကိုဆုပ်နယ်ကာ နန္ဒာကလည်း မြသွေးရဲ့ရင်ဘတ်ကြွက်သားများနဲ့ရင်ဘတ်မွှေးထူထူကြီးကိုသူမရဲ့ပိုးသားလိုနူးညံ့တဲ့လက်ကလေးနဲ့ပွတ်သတ်နေချသည်။
"ပြွတ် ပြွတ်ပြတ်ပြတ်အင်း ပြွတ်"
ထိုနောက် မြသွေးက သူမအား သူ့ရဲ့ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သား eight packs ပေါ်ခွစေပြီး သူ့ရဲ့နူတ်ခမ်းထူကြီးနဲ့ နန္ဒာ့ရဲ့ပန်းနုရောင်သန်းနေတဲ့နို့သီးခေါင်းလေးနှစ်ဖက်ကိုတစ်လှည့်စီစို့နေသည်။
"အာအ အဟင့်ပြွတ်ပြွတ်ပြတ်ပြတ်"
နန္ဒာကမြသွေးရဲ့နို့စို့မှု့အောက်မှာသာယာနေပြီး သူမဒူးနှစ်ဖက်ကို မြသွေးခါးအားတင်းကြပ်စွာညှပ်ထားလိုက်ပြီး မြသွေးရဲ့ခေါင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။
"ကိုကို နန္ဒာလည်း ကိုကို့လီးကိုစုပ်ချင်တယ်"
စကားအဆုံးမှာ မြသွေးက အိပ်ယာပေါ်ပက်လက်လှန်လှဲချလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့လီးကြီးက ပေါင်ကြားမှာ လွတါလပ်စွာနဲ့ နွေးထွေးမှု့ပေးမယ်သူကိုရှာနေသည်။
~~
"ကိုကို နန္ဒာလည်း ကိုကို့လီးကိုစုပ်ချင်တယ်"
အောင်ဘော် အခန်းအတွင်းကနေသူ့သမီးငယ်ရဲ့ မြသွေးရဲ့ ကျော့ကွင်းမှာ ဆင်းသက်သွားတဲ့ ပုံကိုကြည့်ပြီး ရင်တွေနာနေမိသည်။
မွေးထားတဲ့သမီးသုံးယောက်လုံး ဒီကောင့်မယားဖြစ်သွားတာကိုကြည့်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပထမဆုံးအပြစ်တင်လိုက်သည်။သမီးကြီးသီရိနဲ့သာ ကြည်ကြည်ဖြူဖြူပေးစားခဲ့ရင်ဒီအခြေအနေထိရောက်လာမယ်မထင်ဟုတွေးမိသည်။
"အွတ်အွတ်အာအအအိုအဟွတ်အွတ်အွတ်အာ"
"တော်တယ်နန္ဒာ လည်ပင်းကြောတွေလျော့ထားပြီးတစ်ချောင်းဝင်အောင်စုပ်လိုက် အားကောင်းတယ်"
အခန်းထဲကနေ သူကြားအောင် တမင် လိင်မှု့ကိစ္စသင်ပေးနေတဲ့ မြသွေးရဲ့အသံကသူ့နားထဲမှာသံကည်ပူလောင်းလိုက်သလိုပင်ဖြစ်သည်။
"အားကောင်းကောင်းတယ်နန္ဒာ မင်းနူတ်ခမ်းနှစ်ဖက်နဲ့ ပြန်ထုတ်တဲ့အခါဖိပေးထား ကိုကို့လီးကြီးကိုအားးး"
"အွတါအအအားအိုအဟွတါအွတါအွတါအာ"
~~~~
မြသွေးရဲ့သင်ပေးမှု့ကြောင့် ယခုဆိုအခက်အခဲမရှိ ခု deep throat ကောင်းကောင်းပေးတတ်သွားပြီဖြစ်တဲ့နန္ဒာက အရင်းထိဖိကပ်လိုက်နဲ့အားပါးတရစုပ်နေတာကို မြသွေးအိပ်ယာထက်မှာဇိမ်ခံနေလိုက်သည်။
"သဲလေး ရပြီ ကိုကိုပြန်ပြုစုမယ် ကိုကိုနဲ့နေရာချိန်း"
နန္ဒာက မြသွေးနေရာမှာပက်လက်လှန်အိပ်ကာပေါင်ကိုကားလိုက်သည်။ မြသွေးက အမွှေးမရှိသလောက်ကို ပြောင်ရှင်းလှပလွန်းသည်စောက်ပက်လေးကိုအားရစွာကြည့်လိုက်ပြီး သူ့လျှာကြမ်းကြီးဖြင့်စပက်အတွင်းသားနီနီလေးကို ကုန်းကာထိုးမွှေလိုက်သည်။
"အားးးးအဟင့်ဟင့် ကိုကို ရယ်ကောင်းကောင်းလိုက်တာ အားးးးးအိုအဟင့်ဟင့်"
"ပလတ်ပလတ်ပြတ်ပြတ်ပြတ်ပလပ်ပလတါ"
နန္ဒာ့ရဲ့စောက်စိလေးကိုပါကိုက်လိုက်တော့ နန္ဒာတစ်ကိုယ်လုံးကျင်တတ်သွားပြီး ကောင်းလွန်းလို့ညည်းတွားလိုက်သည်။
"အားးးးအဟင့်ကောင်းကောင်းတယ်ကိုကို"
နာရီဝက်လောက်လျက်ပြီးတော့ မြသွေးက သူမရဲ့ပေါင်ဖြူဖြူကြားလေးထဲမှာ သူ့ကဲ့သန်မာပြီးကြွက်သားအပြည့်နဲ့ပေါင်တနှစ်ဖက်နဲ့ဒူးထောက်ကာ သူ့ရဲ့၉လက်မခွဲအရှည်ရှိ အကြောတပြိုင်းပြိုင်းနဲ့ လီးတန်ကြီးကို သူမရဲ့စောက်ဖုတ်ပေါ်လေးမှာ တင်လိုက်ကာ စောက်ပက်ထဲကအရည်တချိုနဲ့သုတ်လိမပြီး သူမစောက်ပက်ဝကို ထိတ်ဖျားကြီးနဲ့တယ်လိုက်သည်။ထိုနောက် မျက်လုံးအဝိုင်းသားနဲ့ကြည့်နေတဲ့နန္ဒာ့ကိုကြည့်ကာ အပြင်လူပါကြားရအောင်လေသံနဲ့မေးလိုက်သည်။
"သဲလေး ကိုကိုရဲ့မွေးနေ့လက်ဆောင်အဖြစ် ငယ်လေး ပါကင် ကို ကိုကိုဖောက်ပေးရမလား"
နန္ဒာက သူမစပက်ဝက တည်ထားတဲ့ ကိုမြသွေးရဲ့ လီးတန်ကြီးကိုကြည့်ပြီး နောက်ဆုံးသူမဆန္ဒပြည့်ဝတော့မည်ဖြစ်သည်။
"ဟုတ်ကိုကို သဲလေးရဲ့ အပျိုစင်ကို ကိုကို ခူးဆွတ်ပေးပါ"
မြသွေးက အားရစွာနဲ့ သူရဲ့လက်စွဲတော် ၉လက်မခွဲရှိအကြောတပြိုင်းပြိုင်းနဲ့လီးတန်ကြီးကို ဒစ်ဖျားလေးစတင်သွင်းလိုက်သည်။
"အာအဟင့် ကိုကို ဖြည်းဖြည်းလိုးပါနော် သဲလေးကိုသနားရင်"
"စိတ်ချ သဲလေးရဲ့ အပျိုစင်းကို ကိုကြီးဖြည်းဖြည်းခချင်းဝါးပေးမယ်"
ထိုနောက် သူရဲ့လီးတန်ကြီးကို တင်ကြပ်ပျိုနုနေတဲ့စပက်ထဲကို သုံးလက်မခန့်စတင်သွင်းလိုက်သည်။သူ့ရဲ့ထိပ်ဝမှာတစ်ခုခုတစ်နေသလိုခံစားလိုက်ရပြီးနန္ဒာရဲ့အပျိုမှေးလေးဆိုတာသိလိုက်သည်။
"အားးးကိုကို အဟင့်နာတယ်နော် သဲလေးဟာကွဲပြီလားမသိဘူးအဟင့်"
မြသွေးကပြန်နူတ်လိုက်တော့ နန္ဒာရဲ့ စပက်အတွင်းသားနီနီလေးတွေပါ လီးတန်ကြီးပက်လယ်မှာပါလာတာကိုမြင်ရသည်။ထိုအခါမှနန္ဒာပြန်ငြိမ်သွားသည်။
"သဲလေး ကိုကို ပြန်ထည့်ပေးရမလား"
"ဟုတ်ကိုကို ပြန်ထည့်ခစ်ခစ်"
နောက်တစ်ခါမြသွေးက သူ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းထနေတဲ့လီးတန်ကြီးကို သူမရဲ့ပွင့်အာနေတဲ့စပက်လေးထဲကိုပြန်ထည်လိုက်တော့ ၃လက်မခန့်မှာပဲအထဲမှာခံနေတဲ့အရင်ကိုခံစားမိလိုက်သည်။နန္ဒာက ညည်းသံလေးထွက်ပြီး သူမစပက်လေးထဲက မြသွေးရဲ့လီးတန်ကြီးကိုခံစားနေမိသည်။
"သဲလေးနဲနဲနာမယ်နော် အသဲလေး အပျိုမှေးကိုကြီးခွဲတော့မှာမလို့"
"ဖျောက် အားးးးအအနာနားတယ်အားးးးး"
နန္ဒာနာကျင်မှု့ကြောင့်မျက်ရည်များပင်ဝဲလာသည်။မေမေနဲ့မမကုဋေ တို့ဒီလီးကြီးနဲ့ခံတုန်းက သတို့မျက်နှာမှာ နတ်ပြည်ရောက်နေသလိုညည်းသံနဲ့မလို့အလိုးခံရတာတော်တော်ကောင်းမယ်လို့ထင်ခဲ့တာပါ။
အခုလို သေမတတ်နာကျင်လိပ်မယ်လို့မထင်ခဲ့ပေ။မြသွေးကသူ့လီးကြီးကိုနှုတ်ပြီး လီးနံရံမှာကပ်နေတဲ့သွေးစအချို့ကို ဂုဏ်ယူစွာကြည့်လိုက်ပြီး နန္ဒာ့ကိုပြလိုက်သည်။
"သဲလေးဒီမှာကြည့်စမ်း ကိုကို သဲလေးကို ပထမဆုံးပိုင်ဆိုင်တဲ့သူဖြစ်သွားပြီ"
နာနေသည့်ကြားထဲကကိုမြသွေးရဲ့ဝံကြွားနေတဲ့ပုံကိုကြည့်ပြီး ယောင်္ကျားတွေက အပျိုစင်ဘဝကိုယူတဲ့ပုံကဒီလောက်ပျော်နေရလားလို့တွေးမိရင်း ကိုမြသွေးက နောက်ထပ်သူ့လီးတန်ကြီးကို သွင်းကာသူမ ပေါင်ကိုပိုမိုကားလိုက်ပြီး ၉လက်မခွဲလုံးအဆုံးထိလိုးချကာ သူ့ရဲ့မဲမှောင်နေတဲ့ဆီးစပ်နဲ့သူမရဲ့ဖြူဖွေးလှသောဆီးစပ်က်ုကပ်ချလိုက်တော့သည်။
"ဗျစ်ဗျစ် အားးးးးးးးကိုကို သေသေပါပြီး အားးးကွဲပြီထင်တယ် အဟင့်ဟင့်အားးးးးးးးး"
"မကွဲပါဘူးသဲလေးရဲ့ ဒီးမှာကြည့်ကိုကိုလီးကြီးသဲလေးထဲတစ်ချောင်းလုံးဝင်သွားပြီ"
မြသွေးကဆီးစပ်နှစ်ခုကိုဖိကပ်ထားရင်း အပျိုစင်လေးရဲ့အရသာကို စတင်ခံစားနေလိုက်သည်။နန္ဒာက အောက်ကိုငုံ့ကြည့်ကာ ဒီကြီးမားသောလီးတန်ကြီးက သူမစပက်လေးထဲ တစ်ချောင်းလုံးရောက်သွားတာမယုံနိုင်အောင်ဖြစ်သွားသည်။
ထိုနောက်မြသွေးကဖိကပ်နေရာမှပြန်လည်ဆွဲနူတ်လိုက်တော့ သူမရဲ့စပက်အတွင်းသားတွေက ထိုလီးတန်ကြီးကို ထွက်မသွားစေလိုဟန်နဲ့ဆွဲညစ်ထားကြသည်။သူမလည်းထိုအခါမှ ဟာတာတာကြီးဖြစ်သွားပြီး လီးတန်ကြီးကိုထွက်မသွားစေလိုပေ။
မြသွေးလီးတန်ကြီး ၇လက်မထိဆွဲနူတ်လိုက်ပြီး ထပ်မံအရှိန်နဲ့ဆောင်ချကာ အပျိုဖျန်းလေးအားစတင်လိုးတော့သည်။
"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖမ်းဖမ်းဖမ်းဖမ်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖမ်းဖမ်းဖမ်ဖ"
"အားးးးအအအိုအဟင့်ဟင့်အားအိုအားးအဟင့်"
"ဖျောင်းဖျောင်း၊ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း"
“အိုအားးးးအဟင့်ဟင့်ကိုကို အားးးးးးအဟင့်ဟင့်"
မြသွေးကပေါင်နှစ်ချောင်းကိုင်ထားရာမှ ခါးကိုကိုင်လိုက်ပြီး အားအင်အပြည့်နဲ့လိုးနေချိန်မှာ နန္ဒာလက်နှစဖက်က ဘေးကစောင်ကိုဆုတ်ကိုင်ကာ မြသွေးရဲ့လိုးချက်တွေကိုခံစားရင်း မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့စည်းစိမ်ကို စတင်တွေ့လာသည်။
"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖမ်းဖမ်းဖမ်းဖမ်းဖမ်းဖက်ဖက်ဖကါဖက်ဖက်အားးအိုအဟင့်ဟင့်ကိုကို ကောင်းကောင်းလိုက်တာအားးးးး"
~~~~
"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..ဖမ်းဖမ်းဖမ်းဖမ်းဖမ်းဖက်ဖက်ဖကါဖက်ဖက်..အားးအိုအဟင့်ဟင့်ကိုကို ကောင်းကောင်းလိုက်တာအားးးးး"
အောင်ဘော်အထဲကနေ အသားချင်းထိသံတွေသမီးငယ်ရဲ့ ညည်းတွားသံတွေကိုဆက်မခံစားနိုင်တာကြောင့် သူ့ရဲ့လက်နဲ့ဘီးကိုရွှေ့နေသည်မှာ လှေကားရင်းနားပင်ရောက်တော့မည်ဖြစ်သည်။
သူအိပ်ခန်းကိုသွားတာဆိုပေမယ့် လက်မသန်တာကြောင့် အတင်းရွှေ့နေစဉ်မှာပဲ သူ့သမီးအခန်းထဲကငယ်သံပါတဲ့အသံကိုကြားလိုက်ရပြီး စိတ်လွတ်သွားကာ လှေကားပေါ်ကနေအတားအစီးမဲ့ပြုတ်ကျသွားသည်။
"ဒုန်း ဒုန်းဂွမ်းဒုန်းဒေါင်းးးးး"
~~
မြသွေးက ခါးကိုင်ကာ အဆက်မပြတ်လိုးနေရာမှ နန္ဒာ့အပေါ်လေးဘက်ကုန်းလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ရင်ဘတ်မွှေးများနဲ့နန္ဒာ့ရဲ့နို့နှစ်လုံးကိုပြားကာ ပြင်သစ်အနမ်းပေးရင်း သူ့ရဲ့၉လက်မခွဲလီးတန်ကြီးနဲ့ အအပျိုဖျန်းမလေးစပက်ကိုအပေါ်ကနေ အဆက်မပြတ်ချက်ပြုတ်တော့်သည်။
"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်ဖက်ဖပ်ဖပ်ဖပ်ဖပ်ဖပ်ဖမ်းဖမ်းဖမ်းဖမ်းဖ်း..အားးအဟင့်ဟင့်ကိုကိုအားးးကောင်းကောင်းတယ်"
"ဒုန်း ဒုန်းဂွမ်းဒုန်းဒေါင်းးးးး"
မြသွေးက ထိုအသံကြောင့်လိုးနေရာမှ နန္ဒာစောက်ဖုတ်ထဲကို သူ့လီးကြီးအားစိမ်လိုက်ပြီး
"နန္ဒာဘာ သံလဲမသိဘူးကိုကြီးသွားကြည့်လိုက်မယ်"
နန္ဒာက လွတ်ထွက်သွားမည့်ပုံစံနဲ့ခါးကိုသူမခြေနှစ်ချောင်းနဲ့ကြက်ခြေချိတ်ကာ
"ဟင်းအင်းမသွားနဲ့ ကြောင်နေမှာပါ ဆက်လိုးပေးဆက်ချစ်ပေး တစ်ညလုံးချစ်ပေးလိုးပေး"
မြသွေးက အဆိပ်တက်နေတဲ့ အပျိုဖျန်းမလေးကိုကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဘယ်လိုလဲ ကိုကိုရဲ့မွေးနေ့လက်ဆောင်ေကျနပ်လား သဲလေးကို တစ်ညလုံးကိုကို့မယားလုပ်ပေးမယ်"
"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်..ဖက်ဖပ်ဖပ်ဖပ်ဖပ်ဖပ်ဖမ်းဖမ်းဖမ်းဖမ်းဖ်း..အားးးးကျေကျေနပ်တယ် သဲလေးရဘူးသမျှအကောင်းဆုံးမွေးနေ့လက်ဆောင်ပဲအားးးးး"
ထိုနေ့ကတစ်ညလုံးမြသွေးနဲ့နန္ဒာချစ်ပွဲဝင်ကြရာအကြိမ်၁၀ချီနီးပါးမိုးလင်းခါနီးမှအိပ်ပျော်သွားကြပြီးနန္ဒာ့အိပ်ရာတစ်ခုလုံးနှစ်ယောက်သားသုတ်ရည်တွေရွဲစိုကုန်တော့သည်။
နောက်တစ်နေ့မနက်မှာတော့ အောင်ဘော့်ရဲ့အိမ်ပေါ်ကနေအောင်ဘော်တစ်ယောက် ခွေးကျဝက်ကျကျပြီးသေနေတဲ့အလောင်းကိုမြင်လိုက်ရပြီး နောက်ထပ်နာရေးအိမ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။
~~~~~~~~~~~~~
(28)
"ကိုဇေယျရယ် သွားလေသူကသွားရှာပြီ ရှင်လည်းအဲ့ဒီလောက်ထိဝမ်းနည်းမနေပါနဲ့တော့ စိတ်ပြေလက်ပျောက်ဖြစ်အောင် ခရီးလေးထွက်လိုက်ပါ့လား..ကုမ္မဏီကိုတော့ ကိုမြသွေးဆီခဏလွှဲခဲ့လိုက်လေ"
ဇေယျက သူ့မိန်းမစကားကြားပြီး စားပွဲကိုဒုန်းခနဲ့ထုလိုက်သည်။
"အေးအဲ့ဒီကောင်ကြောင့် ငါ့အဖေဖြောင့်ဖြောင့်မသေရဘူးလို့ထင်လို့ ငါစိတ်မကောင်းဖြစ်နေတာ ဒီကောင့်ကိုသာကုမ္မဏီကိုလွှဲပေးလိုက်ရင် ကျားအတောင်ပံတပ်သလိုဖြစ်သွားမှာ"
ဇေယျ သူ့မိန်းမကိုအော်လိုက်ပြီးမှ ပြန်လည်စိတ်မျကာင်းဖြစ်သွားသည်။ မြသွေးက သူမကိုဆေးခပ်ပြီးတတ်လိုးကတည်းက ကုဋေသူ့အပေါ်အေးစက်သွားသလိုခံစားနေရသည်။ကုဋေယောင်္ကျားတွေအပေါ်နာကျည်းသွားသလားဟုသူတွေးမိသည်။
"ဆောရီးမိန်းမ အခုအဖေဆုံးတာတစ်လမပြည့်သေးလို့စောင့်နေတာ တစ်လပြည့်တဲ့နေကျ ကိုယ်တို့မှာအဖေလွှဲခဲ့တဲ့ ရှယ်ယာနဲ့ဆို ၄၀% တစ်လပြည့်တဲ့နေ့ကျ ငါအမေ့ဆီသွားမယ် အမေဆီက ရှယ်ယာ ၂၀%ကိုတောင်းမယ်။အမေကတော့ သားဖြစ်တဲ့ငါ့တော့ပေးမှာပါ။
ဒါဆို၆၀%ရပြီ ချက်ချင်းအစည်းအဝေးခေါ်ပြီး ဒီကောင့်ကို ဘာမှမရှိတဲ့နိုင်ငံပို့ပြီးအဆုံးသတ်မယ်"
"ရှင့်ညီမနန္ဒာဆီအကူအညီတောင်းကြည့်ဦးလေ..သူ့ဆီမှာလဲ 10%နှုန်းရှိတယ်လေ"
ကုဋေက အခုတစ်လော မြသွေးနားအရိပ်လိုကပ်နေတဲ့နန္ဒာ့ကိုဝန်တိုစွာနဲ့ဂုန်းတိုက်လိုက်သည်။
"နင်မရိပ်မိသေးဘူးလား ဟိုနေ့ကအိမ်ထဲဝင်သွားတော့ ဟိုကောင်မက မြသွေးပေါင်ပေါ်မှာထိုင်နေတာ..ဒီကောင် နန္ဒာ့ကိုလိုးပြီးသွားပြီထင်တယ်"
ဇေယျကသူ့ထင်မြင်ချက်နဲ့ သူ့အကြံအစည်များကို ကုဋေ့ကိုပြောပြရင်းမျက်နှာကရွှင်ပြလာသည်။ကုဋေမျက်နှာလည်းဝင်းလက်လာသည်။ ဇေယျရှေ့မှာလိုးပြီးကတည်းက မြသွေးက သူမဆောင်တော်မကူးတော့ပေ။ မြသွေးရဲ့ယောင်္ကျားပီသတဲ့အပြုအစုကို သူမ လွမ်းနေမိသည်။
ထိုနောက်သူမ အပေါ်ထပ်ကိုတတ်ကာ မြသွေးဖုန်းကိုဆက်လိုက်သည်။
~~~~
ဖုန်းသံကြားတော့ မြသွေး အော်ဘော့်အိမ်က master bedroom ထဲက king size ခုတင်ကြီးပေါ်မှာနိုးထလာသည်။ အရင်က အောင်ဘော့်ရဲ့အိပ်ယာဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် အခု မြသွေးနဲ့စန်းမော်တို့ရဲ့ ညစင်အိပ်စက်နေရာသို့ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။
ဖုန်းနာပါတ်ကိုကြည့်လိုက်တော့ ကုဋေဖြစ်နေတော့သူပြုံးလိုက်သည်။အခုတစ်လော နန္ဒာလေးနဲ့သာယာေိတာမလို့ သူမကိုပစ်ထားသလိုဖြစ်သွားသည်။
"ဟဲလို မရီး"
"ဟွန်း မရီးမရီးဆိုပြီး အရမ်းတီးတဲ့လူကြီး အရေးကြီးသတင်းပြောစရာရှိလို့"
ကုဋေစကားကြားတော့ အခုတလောဇေယျတစ်ယောက် ကြွက်တစ်ကောင်လို သူ့အမေစန်းမော် နားကပ်နေတာကိုသူသတိထားမိသည်။
"အင်းပြောလေမရီး.."
"ဟို သတင်းကအရေးကြီးလို့ လူချင်းတွေ့မှပြောလို့ကောင်းမှာ"
ကုဋေကလည်း ရှင့်အလိုးကိုခံချင်လို့ပါလို့မပြောရဲတာနဲ့အလိမ္မာသုံးပြီးပြောလိုက်သည်။မြသွေးလည်းသဘောပေါက်ပါသည်။
"အိုကေ ကိုယ် ရေချိုးလိုက်ဦးမယ် အရင်ကိုယ်နေခဲ့တဲ့ လယ်ထဲကအိမ်ကိုသွားလိုက် လူမနေလို့ အိပ်ယာထဲနည်းနည်းပွနေမယ်ထင်တယ် ရှင်းထားလိုက်ဦးနော်"
သူဖုန်းချပြီးတော့ ရေချိုးခန်းထဲဝင်ကာလန်းဆန်းသွားအောင်လုပ်လိုက်သည်။မကြာခင် သတင်းနှိုက်ရင်း လူပါနှိုက်ရမှာမို့လို့ပင်ဖြစ်သည်။
~~
မြသွေး ထူထဲလှသောရင်ဘတ်မွှေးနဲ့ရင်ဘတ်ကြွက်သားအောက်ဝယ် ကုဋေကြွယ်ရဲ့ တင်းအိနူးညံ့သောနို့ကြီးနှစ်လုံးက ပိပြားနေပြီး မြသွေးရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းထနေတဲ့၉လက်မခွဲလီးတန်ကြီးကလည်း ပွင့်အာနေပြီး ရွှေအိုရောင်အမွှေးနုနုလေးတွေပေါက်နေတဲ့ စောက်ပက်ထဲကို စည်းချက်မှန်စွာ ကျရောက်နေသည်။
"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်"
"အားအဟင့်ဟင့်အိုအားးးအဟင့်ကောင်းကောင်းလိုက်တာ ကိုကို အားအဟင့်ဟင့်"
ကုဋေကြွယ်ရဲ့ညည်းသံအောက်မှာမြသွေးက မောင်းထောင်းကကွက်နဲ့အသုံးတော်ခံရင်း ကုဋေကြွယ်ရဲ့လည်တိုင်ဖြူဖြူကျော့ကျော့်လေးကိုစုပ်ရင်း မာကင်ပေါင်းများစွာထင်နေသည်။
"ဒီတော့ ဒီကောင်က ဒီလကုန် သူ့အမေဆီကနေ အမွေတောင်းမယ်ပေါ့ဟုတ်လား အဟက်"
"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း"
မြသွေးက သူ့ရဲ့ဖြည်းငြင်းစွာလိုးချက်ကို ဇိမ်ခံနေစဉ်ဆက်တိုက် သူရဲ့ခါးကိုအရှိန်နဲ့ ၁၀ချက်လောက်ဆောင့်လိုးလိုက်တော့ သူမကော့တတ်သွားသည်။
"အားအဟင့်ဟင့်ဟုတ် ကိုကို သူကဒီ ဒီလကုန်အပိုင်တွက်ထားတာ"
မြသွေးက ကုဋေစကားကြားတော့ ဟက်ခနဲ့ရယ်လုက်ပြီး ခန္တာကိုယ်ချင်းထပ်နေရာမှ ထလိုက်ပြီးနို့နှစ်လုံးကို လက်နဲ့ဖမ်းကာ အဆက်မပြတ်ဆောင့်လိုးရင်း
"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်"
"သတင်းပေးတာကျေးဇူးပဲကုဋေ..မင်းဟိုကောင်နဲ့ထပ်အိပ်သေးလား"
"အားးးအဟင့်ဟင့်ဟင့် မမအိပ်တော့ဘူးလေ..ကိုကိုမှာထားပြီးကတည်းက သူ့နဲ့အိပ်ယာခွဲအိပ်ထားတာ အားးး"
မြသွေးက ကုဋေ့ကြွယ့်ကို မင်းရဲ့ခန္တာကိုယ်ကငါအသုံးခံတော်ဖြစ်ဖို့ပဲဖြစ်ရမယ်လိုသတိပေးထားတာကြောင့် ကုဋေက ဇေယျကိုစိမ်းကားနေတာဖြစ်ပေတော့သည်။
~~~
တစ်လပြည့်တဲ့နေ့မှာဇေယျတစ်ယောက် သူ့အမေဆီရှယ်ယာတောင်းဖို့ပြင်ဆင်နေစဉ် သူ့အမေဆီကအရတကြီးပြောစရာရှိလို့ဆိုပြီးဆင့်ခေါ်ခံရတာကြောင့်သူကုဋေကြွယ့်ကိုပါခေါ်ကာသွားလိုက်သည်။ဟိုရောက်တော့ သူ့အမေက စန္ဒီ့သား လသွေးကိုချီထားပြီး နန္ဒာက နေသွေးကိုထိန်းနေသည်။
မြသွေးက သူ့အဖေထိုင်နေတဲ့ စားပွဲထိပ်ကခုံပေါ်မှာထိုင်နေတာမြင်တော့ ဇေယျစိတ်ထဲဒေါသထွက်သွားသော်လည်ထိန်းလိုက်သည်။ဇေယျနဲ့သူ့မိန်းမ ကသူ့အမေနဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
"အမေ သားတို့ကိုခေါ်တယ်ဆို ဘာပြောချင်လို့လဲ"
ဒေါ်စန်းမော်က မြသွေးကိုလှမ်းကြည့်လိုက်တော့မြသွေးကပြုံးပြီးခေါင်းညိမ့်ပြလိုက်သည်။ပြီးတော့ ဇေယျဘက်လှည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပြောလိုက်သည်။
"သားတို့သမီးတို့ကို အမေပြောစရာရှိလို့ခေါ်လိုက်တာ..အခုနှစ်အတွင်း ကိုအောင်ဘော်ကော သမီးစန္ဒီပါမရှိတော့ဘူးဆိုတော့ အိမ်မှာလူအင်အားတော်တော်နည်းနေပြီ"
ဇေယျက သူ့အမေပြောသည့်စကားကိုနားထောင်ရင်းသူတို့လင်မယားကို ကလေးယူခိုင်းမလို့ပြောတာလားဟုရင်ထိတ်စွာတွေးလိုက်သည်။
"ပြီးတော့ကန်ထဲကရေအပြင်ကိုမစိမ့်စေနဲ့ဆိုတဲ့စကားရှိတယ် အခုမောင်မြသွေးက မုဆိုးဖိုဖြစ်ပြီးလွတ်လပ်သူဖြစ်သွားပြီ အရွယ်လည်းရှိသေးတယ်ဆိုတော့ နောက်အိမ်ထောင်မပြုဘူးလို့မပြောနိုင်ဘူး"
ဇေယျက နှာခေါင်းရှုံ့ကာစိတ်ထဲကပြောလိုက်သည်။ဒီကောင့်လိုရာဂစိတ်ကြီးတဲ့ကောင် မပြုပဲနေမှာမဟုတ်ဟုတွေးလ်ုက်သည်။
"အမေဆုံးဖြတ်ထားတာက မိသားစုထဲကို အပြင်လူအတင်မခံနိုင်တော့ဘူး ကိုအောင်ဘော်မရှိတော့ဘူးဆိုတော့ အမေလည်းအားကိုးရာမဲ့သွားပြီ"
ဇေယျ ကသူ့အမေစကားကိုနားထောင်ရင်း စိုးရိမ်စိတ်ဝင်လာသည်။ အမေ က ညီမလေးနန္ဒာနဲ့များဒီကောင့်ကိုထပ်ပေးစားတော့မှာလားဟုစိုးရိမ်စွာတွေးလိုက်သည်။ဒေါ်စန်းမော်က နောက်ဆုံးမြသွေးမျက်နှာကိုကြည့်လိုက်ပြီး ပြတ်သားစွာပြောလိုက်သည်။
"အမေနဲ့မောင်မြသွေးနဲ့မနက်ဖြန်လက်ထပ်တော့မယ်"
"ဘာာာာာ ဘယ်လို"
သူ့အမေရဲ့နောက်ဆုံးပြောလိုက်သောစကားကြောင့်ဇေယျကော ကုဋေကြွယ်ပါမျက်လုံးပြူးသွားသည်..နန္ဒာကတော့ကြိုသိနေတဲ့အတိုင်း သူမအမေနဲ့မြသွေးကိုကြည့်ကာပြုံးလိုက်သည်။
"အ..အမေ ဘယ်..ဘယ်လိုပြောလိုက်တာလဲသားနားကြားများမှားသလား ပြန်ပြောပါဦး"
"မမှားဘူးဇေယျ မင်းအမေနဲ့ငါ မနက်ဖြန်တရားရုံးမှာလက်မှတ်ထိုးပြီယူကြတော့မယ် မိသားစုပေါင်းစည်းရေးအတွက်ပေါ့"
မြသွေးကနေ ထိုင်ခုံပေါ်ကနေဟန်ပါပါနဲ့ ဇေယျကိုပြောလိုက်တော့ ဇေယျစိတ်တွေပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
"ဟေ့ရောင် မင်းကိုမမေးဘူး ငါ့အဖေထိုင်ခုံပေါ်တတ်ဖို့ဘယ်ကတည်းကချောင်းနေတာလဲ အမေသားသဘောမတူဘူးနော် အီးဟီးဟီး"
ဇေယျ ကပြောပြီးသူ့အမေကိုကြည့်ကာယောင်္ကျားတန်မဲ့ငိုကြွေးလိုက်သည်။ကုဋေကတော့ သူ့ယောက္ခမ နဲ့မြသွေးရဲ့မျက်နှာအမူအရာကြည့်ပြီး ဘဲကြီးကတော့ ဒီဆော်ကြီးကိုခွပြီးပြီဆိုတာရိပ်မိလိုက်သည်။
ဒေါ်စန်းမော်က ပြတ်သားစွာဖြင့်ဇေယျကိုသတိပေးလိုက်သည်။
"ငါမင်းကို သဘောတူမတူ ဖို့ခွင့်ပြုချက်တောင်းနေတာမဟုတ်ဘူး ငါ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုလေးစားဖို့ပြောနေတာ နောက်ပြီးသတိပေးထားမယ် အခုမောင်မြသွေးက မင်းယောက်ဖမဟုတ်တော့ဘူး မင်းတိုအဖေအသစ်ဖြစ်သွားပြီး နောက်တစ်ခါသူ့အပေါ်လေးစားစွာဆက်ဆံပါ"
ဒေါ်စန်းမော်ရဲ့စကားအဆုံးမှာ ဇေယျရင်ကိုဆောင့်ကန်သလိုခံစားလိုက်ရသည်။မြသွေးက သူ့ထက်၇နှစ်ကျော်ငယ်ပြီး အခုသူ့ထက်ငယ်တဲ့ကောင်ကို အဖေလို့ခေါ်ရမည့်အဖြစ်ကိုရင်ဆိုင်နေရသည်။
"ဘယ် ဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင်ဘူး အမေရယ် စဉ်းစားပါဦး ဒီကောင်က အမေ့သမက်ဖြစ်ခဲ့တာနော် ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့ ကျွန်တော်က အဖေခေါ်ရမှာလဲ ညီမလေး နင်ဝင်မပြောတော့ဘူးလား"
"ညီမလေးကတော့ အမေပြောတာနည်းလမ်းကျတယ်လို့ထင်တယ် ကိုကြီးမြသွေးသူစိမ်းနဲ့အိမ်ထောင်ပြုမယ်ဆိုရင် ညီမလေးတူတွေမိထွေးနဲ့နေရမယ် အခုအမေပဲလသွေးကိုအမေနေရာကနေစောင့်ရှောက်နိုင်မှာ ညီမလေးကတော့ သဘောတူတယ်"
နန္ဒာ့စကားကြားမှစစ်ကူမရတဲ့အပြင် တဖက်ကိုသိသိသာသာပါသွားတာကြောင့်ဇေယျဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်သွားသည်။
"ဟိုအမေ ကိုဇေယျက သူ့အဖေဆုံးသွားတာမကြာသေးလို့သွေးပူမိပြီး ပြန်အော်မိတာပါ ကုဋေသူ့ကိုအိမ်ခေါ်ပြီးနားချလိုက်ပါ့မယ်"
ကုဋေက မြသွေးနဲ့ဒေါ်စန်းမော်ကိုမျက်နှာချိုသွေးပြီးအရုပ်ကြိုးပြတ်ဖြစ်နေသောဇေယျကိုချော့မော့ကာပြန်ခေါ်သွားလိုက်သည်။ဇေယျက သူ့အားအောင်နိုင်သူပမာကြည့်နေသောမြသွေးကိုမယုံနိုင်စွာကြည့်ရင်းပါသွားသည်။
~~~
အိမ်ရောက်တော့အရက်ကိုဖိသောက်နေသောဇေယျကိုကြည့်ပြီး သနားနေသလို ကိုမြသွေးရဲ့ကွက်ကျော်နင်းလိုက်ပုံကိုအံ့ဩနေမိသည်။
"မိန်းမရယ် မင်းပဲစဉ်းစားကြည့် ဒီကောင့်ကိုယောက်ဖနှစ်ထပ်ကွမ်းတော်ရတယ် အခုငါ့ပထွေးဖြစ်ဖို့ချိန်နေပြီ ငါဘာလုပ်ရမလဲ"
"အဲ့လောက်ထိခံစားမနေပါနဲ့ ကိုဇေယျရယ် ရှင့်အမေပြောသွားတာမကြားဖူးလား မိသားစုပေါင်းစည်းရေးမတွက်လက်ထပ်တာပါ သူတို့နှစ်ယောက် လင်မယားလိုမပေါင်းသင်းလောက်ပါဘူး"
ကုဋေ က ဇေယျ သက်သာစေသက်သာရာရကြောင်းကိုပြောပြီးချော့လိုက်သည်။သူမစကားကြားမှ ဇေယျမျက်နှာဝင်းလက်သွားသည်။
"ငါ့မိန်းမပြောတာမှန်တယ် အမေက အိန္ဒြေသိက္ခာကြီးတဲ့သူပဲ ဒါမျိုးဘယ်တော့မှမလုပ်လောက်ဘူးဟိုကောင် ကလိန်စေ့ညမ်းဆင်ပြီး ငါ့အမေကိုမလှိမ့်တပတ်လုပ်ပြီး လက်ထပ်တာပဲ ဖြစ်ရမယ် သေချာပေါက် အမေ့ရှယ်ယာလိုချင်လို့ပဲ..သူတို့မနက်ဖြန်မှလက်ထပ်မှာမလား ကိုယ်ဒီညအမေဆီသွားတွေ့ပြီး ဖြောင့်ဖျလိုက်မယ်မိန်းမ"
ကမူးကရှုးနဲ့ထွက်သွားသောဇေယျကိုကြည့်ပြီးကုဋေကြွယ်ခေါင်းရမ်းလိုက်သည်။
~~~
ဇေယျမူးမူးနဲ့အိမ်ထဲဝင်သွားလိုက်တော့ဘယ်သူမှရှိမနေတာကိုတွေ့လိုက်ရပြီး သူ့အဖေနဲ့အမေရဲ့အိပ်ခန်းထဲကိုဝင်သွားလိုက်သည်။
ဒီအိပ်ခန်းကို သူ့အဖေအောင်ဘော်နဲ့သူရှယ်ဆောက်ခဲ့တာဖြစ်သည်။အခန်းအလယ်မှာ king size bedroom ကြီးကခန့်ညားစွာထားပြီးနောက်ကွယ်မှာခန်းဆီလိုက်ကာများနဲ့ခန်းနားလှသည်။အခန်းထဲမှာလည်းအမေမရှိတာတွေ့တော့ အခန်းဘေးကရေသံကြားမှ သူ့အမေရေချိုးနေတာမှန်းသိပြီးခန်းဆီးနောက်ကွယ်ကနေထိုင်ကာစောင့်ရင်း အရက်တန်ခိုးနဲ့အိပ်ပျော်သွားသည်။
"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..အားအားအဟင့်ဟင့်အိုအအအဟင့်ဟင့်ဟင့်"
အသားချင်းထိရိုက်သံနဲ့ ညည်းညူသံတို့ကြောင့်ဇေယျ အမူးပြေကာနိုးထလာသည်။သူနာရီကိုကြည့်လိုက်တော့ ည၁နာရီပင်ထိုးနေချေပြီ။
"ဟင်၁ နာရီတောင်ထိုးနေပြီ ငါဘယ်ရောက်"
သူကစဉ်းစားရင်းခန်းဆီးစကိုဆွဲကာထလိုက်သည်။
'ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..အားအားအဟင့်ေယာင်င်္ကျားအိုအအအဟင့်ဟင့်ဟင့်"
ထိုအသံက အမေတို့အိပ်ခန်းကခုတင်ကြီးပေါ်ကလာတယ်ဆိုတာ ဇေယျသိလိုက်ရပြီး မျက်လုံးများပြာကာမွန်းကြပ်လာသည်။မဖြစ်ပါစေနဲ့လို့ဆုတောင်းရင်းခန်းဆီးနောက်ကွယ်ကနေတိတ်တဆိတ်ချောင်းကြည့်လိုက်မိသည်။မြင်ကွင်းက သူအသက်ရှုရပ်မတတ်ဖြစ်သွားသည်။
King size ခုတင်ကြီးပေါ်က အိပ်ယာခင်းနီနီရဲရဲပေါ်မှာ အမေကအဝတ်ဗလာနဲ့ပက်လက်လှန်အနေအထားနဲ့မြသွေးရဲ့ထွားကျိုင်းသောကိုယ်ထည်ကြီးကိုအမေ့ပေါ်မှာထပ်ရပ်သားတွေ့လိုက်ကသည်။
"အဟင့်ဟင့် ယောင်္ကျားရယ်အားးးအဟင့်"
အမေက မြသွေးလည်ပင်းကိုသိုင်ဖက်ထားပြီးသူမရဲ့ပေါင်တံနှစ်ဖက်ကမြသွေးရဲ့ခါးနှစ်ဖက်မာတွယ်ထားပြီး မြသွေးက အမေရဲ့လည်ပင်းကိုသူ့လျှာနဲ့နေရာအနှံ့လျက်နေပြီး သူ့ရဲ့တင်ပါးကနိုမ့်လိုက်မြင့်လိုက်အဆက်မပျက်အမေ့ကိုဆောင့်နေတာကိုမြင်လိုက်ရသည်။
ထိုနောက် ဒီကောင်က အမေ့ပေါင်ကြားမှာဒူးထောက်ထိုင်လိုက်ပြီး စောစောက ဒီကောင့်ရဲ့ရင်ဘတ်ကြွက်သားအောက်မှာပိပြားနေတဲ့ သူတစ်ချိန်ငယ်ငယ်က စို့ခဲ့ရဖူးတဲ့နို့ချိုနှစ်လုံးကို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်စွဲကိုင်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ချစ်လှစွာသော်ဇနီးသည်ကုဋေကိုလိုးခဲ့ဖူးတဲ့လီးတံကြီးကို အမေ့ရဲ့ဆောက်ဖုတ်ထဲကိုတယ်ကာလင်မယားခန်းဝင်တော့သည်။
"ဖျောက်ဖျောက်ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..အားးးအဟင့် ယောင်္ကျားအိုအားးးအဟင့်ဟင့်"
မြသွေးရဲ့တစ်ချက်တစ်ချက်ဆောင့်လိုးတိုင်းမေမေ့ရဲ့ညည်းသံတွေကြားရင် မျက်ရည်များစီးကျလာကာထွက်ပြေးချင်စိတ်ပေါက်လာသည်။ထွက်ပြေးရင်းပိုအရှက်ကွဲမှာစိုးလို့ သူအမေရဲ့အဖြစ်ကိုမကြည့်ရက်တော့တာကြောင့် အောက်ထိုင်ကာ အသံတိတ်ငိုနေလိုက်တော့သည်။
"ဖျောက်ဖျောက်ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းမိန်းမ မင်လင်ကဒီနေ့ကစပြီးဘယ်သူလဲ"
မြသွေးက သူ့အမေကိုလိုးနေရင်းမေးသံကြားရသည်။
"အားးးအဟင့်ဟင့် ဟိုဟို ကိုမြသွေးပါအာအ"
"ဖျောက်ဖျောက်ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းပြန်ပြောစမ်း"
"အဟင့်ဟင့်အအာ ကို ကိုမြသွေးပါအို"
မြသွေးရဲ့ရာဂကြောင့်ယစ်မူးသံနဲ့သူအမေရဲ့ပြန်ဖြေသံကဇေယျနားထောင်ရင်းမွန်းကြပ်လာသည်။
"ပြန်ပြောအုန်း"
"ကျွန်မလင်။ လင်က ကိုမြသွေးပါအားးးးး"
"မိန်းမရေ မင်းလင်ရဲ့ အချစ်ရည်တွေယူလိုက်စမ်းအားးးးးး"
နောက်ဆုံမှာတော့ ညားခါစလင်မယားလိုတိုက်ပွဲပြီးရာသီဥတုငြိမ်ကျသွားမှ ဇေယျတိတ်တဆိတ်ထွက်လာခဲ့သည်။အမေကတော့ မြသွေးအောက်မှာပြားပြားဝတ်ငြိမ်သက်အိပ်ပျော်နေပြီး မြသွေးကတော့ထပ်ရက်သားအမေ့ရဲ့နို့နှစ်လုံးကြားအိပ်ပျော်နေသည်။သူအခန်းဝနားရောက်တော့ မြသွေးဆီကအသံထွက်လာသည်။
"သားကြီး တံခါးကို အသေအချာပိတ်ခဲ့နော် လေအေးတွေဝင်ရင် မင်းအမေဖျားလိပ်မယ်"
ဇေယျ လက်သီးကိုတင်းတင်းစုပ်ကာထွက်လာခဲ့သည်။
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
(29)
ညသန်းခေါင်ကျော်မှပြန်လာတဲ့ဇေယျခေါင်းငိုက်ကာ အသိဝေဝါးနေတဲ့ပုံကိုကြည့်ပြီး ကုဋေဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ အကြမ်းဖျင်းခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။
တလက်စတည်း ခုတင်ပေါ်မှာနှစ်ယောက်တွဲကာအိပ်စက်နေတဲ့ယောက္ခမဖြစ်သူနဲ့ကိုမြသွေးရဲ့ပုံကိုဖေါ်ရင်း သူမအသက်ရှုတွေမြန်လာပြီး မနာလိုစိတ်ပင်ဝင်လာသည်။
တကယ်တော့စန္ဒီသေဆုံးသွားတော့ ကိုမြသွေးသာသူမကိုလိုချင်တယ်လို့ပြောရင် ကုဋေ ကဇေယျကိုချက်ချင်းကွာရှင်းခဲ့မှာပင်ဖြစ်သည်။သူမခေါင်းကိုရမ်းကာ အိပ်ခန်းဆီသို့ဦးတည်သွားလိုက်သည်။ဇေယျကတော့ ဧည့်ခန်းထဲမှာထိုင်နေဆဲပင်။
~~~
"အဖေ ဒီတစ်ခါလုပ်မယ့်ရှယ်ယာရှင်အစည်းအဝေးမှာ အဖေမှမကူရင်သားအသက်ရှင်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူးကူညီပါနော်"
ကုဋေ ရေချိုးပြီးအောက်ဆင်းလာတော့ ဧည့်ခန်းထဲမှာ ဖုန်းပြောနေတဲ့ဇေယျကိုကြည့်ပြီး သူမအဖေဆီဆက်နေတာပဲလို့တွေးမိသည်။အခုထိလက်မလျော့သေးပဲ အမြဲဆန့်ကျင်နေတဲ့သူ့ကို သနားမိသည်။
"ကိုဇေယျ အမေတို့အိမ်မနက်စာသွားစားဖို့သွားမယ်လေ နောက်ကျနေပြီလားမသိဘူး"
"မင်းပဲစား ငါသေတောင်အဲ့ဒီအိမ်မသွားဘူး"
သူမစကားကြောင့်ကလေးတစ်ယောက်လိုစိတ်ဆိုးနေတဲ့ပုံကိုကြည့်ပြီး အခုထိကလေးဆန်နေသေးတဲ့ဇေယျကိုကြည့်ပြီး သူမစိတ်ပျက်မိသည်။
"မသွားနဲ့ ရှင်တသက်လုံးရှောင်နိုင်မှာလား ကျွန်မကတော့ ဒီအိမ်ရဲ့ချွှေးမကြီးဆိုတော့ မသွားလို့မဖြစ်ဘူး"
ထိုအခါမှဇေယျလဲစဉ်းစားလိုက်သည်။ကုဋေအပေါက်ဝနားရောက်မှ ဇေယျထလိုက်လာသည်။
"ဟိုကောင် ငါ့အဖေနေရာယူပြီးဘယ်လိုတွေဟိတ်ဟန်ထုတ်မလဲကောင်းကောင်းကြည့်ထားရမယ်"
~~~~
သူမနဲ့ဇေယျထမင်းဝိုင်းရောက်တော့ စားပွဲမှာစားစရာတွေစုံညီနေပြီဖြစ်သည်။ကိုမြသွေးတော့မမြင်သေးစားပွဲထိပ်မှာ အရင်ဦးအောင်ဘော်ထိုင်နေကျခုံကလွဲပြီး ကျန်တဲ့သူတွေစုံပြီဖြစ်သည်။
ခဏနေ အိမ်ပေါ်ကဆင်းလာတဲ့ ကိုမြသွေးက အိမ်ထောင်ဦးစီးနေရာဖြစ်တဲ့ စားပွဲထိပ်ကခုံမှာရဲဝံ့စွာထိုင်လိုက်သောပုံစံကြောင့် ကောက်ညင်းပေါင်းစားနေတဲ့ဇေယျတောင် မျက်နှာရှုံ့မဲ့သွားပြီးနင်မလိုတောင်ဖြစ်သွားသည်။
ဒေါ်စန်းမော်က တရားဝင်လင်ဖြစ်လာတဲ့မြသွေးကိုကော်ဖီငှဲ့ပေးပြီး သူမချက်ထားတဲ့စားဖွယ်များအကြောင်းကိုရှင်းပြနေသည်။မြသွေးက ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့်နဲ့နားထောင်ပြီးဇေယျတို့ဘက်ကိုကြည့်လိုက်သည်။
"ငါ့သားတို့လင်မယား ဒီနေ့လာတာနောက်ကျတယ်နော်"
မြသွေးစကားကြောင့် ဇေယျမျက်နှာပျက်သွားသည်။သူ့မိန်းမရှေ့ကောတခြားသူတွေရှေ့ပါ ကိုယ့်ထက်အသက်ငယ်တဲ့ကောင်ဆီက တရားဝင်သားလို့ခေါ်ခံလိုက်ရနဲ့အတွက်မေးကြောကြီးတွေထောင်လာသည်။ကုဋေကအခြေအနေကိုသိထားသိအလား ဇေယျကိုလက်ကုတ်ကာစိတ်လျော့ဖို့ပြောလိုက်သည်။
"တောင်းပန်ပါတယ် အဖေနဲ့အမေ သမီးတို့လင်မယား နည်းနည်းနောက်ကျသွားပါတယ် နောက်မဖြစ်စေရပါဘူး"
မြသွေးက ဆိတ်သားခြောက်ကိုအရသာခံဝါးလိုက်သည်။
"အင်း တောင်းပန်စရာမလိုပါဘူး မိသားစုတွေပဲ..ငါ့သားကြီးက အလုပ်များတယ်ဆိုတာ အဖေကနားလည်ပါတယ် ဒါနဲ့သမီးအခုကုမ္မဏီမှာ မလုပ်တော့ဘူးဆိုတော့ အဖေအကူအညီတောင်းလို့ရမလား"
ကုဋေက သူမကိုမြသွေးဘာအကွက်တွေဖန်မလို့လဲဟုတွေးလိုက်သည်။
"အို အအဖေက ဒီအိမ်ရဲ့အကြီးအကဲပဲ သမီးနာခံရမှာပါအကူအညီဆိုတဲ့စကားမသုံးပါနဲ့"
"အင်းပြောရရင်တော့ အခုတလော သမီးအမေကအရမ်းပင်ပန်းနေတယ်လေ လသွေးကိုထိန်းရနေသွေးကိုထိန်းရ နောက်ပြီး ဟဲဟဲ မယားဝတ္တရားကျေပြွန်အောင်လုပ်ရနဲ့ ပင်ပန်းတယ် ဒီတော့လင်ဖြစ်တဲ့အဖေကမကြည့်ရက်ဖူး ငါ့သမီး ကချွေးမအကြီးဆုံးဆိုတော့ ဒီအိမ်ရဲ့မီးဖိုချောင်ကိုတာဝန်ယူပေးလို့ရမလား"
မြသွေးစကားအဆုံးမှာ ကုဋေက သူမကို နှိုမ်တာလားလို့တွေးမိသော်လည်း အနည်းဆုံးမြသွေးနဲ့အတူရှိဖို့အခွင့်အရေးဆိုတာလည်းနားလည်လိုက်သည်။
"မောင်ကလည်း မိန်းမမပင်ပန်းပါဘူး ပြီးတော့မောင်က မိန်းမချက်တာပဲအမြဲစားတတ်တာမလား"
"ငါ့မိန်းမပင်ပန်းမှာစိုးလို့ ပြီးရင် မနက်အစောကြီးယောင်္ကျားဘေးကထထသွားတာမကြိုက်လို့"
လူအများရှေ့မှာပဲ ချစ်ကျီစယ်ပြနေတဲ့လင်မယားကိုကြည့်ပြီး ဘဲကြီးကတော့ အမေ့ကိုတော်တော်အုပ်ထားပြီးချုပ်ထားပြီဆိုတာကုဋေနားလည်လိုက်သည်။
"သမီးနားလည်ပါပြီး သမီးမနက်ဖြန်ကစပြီး မီးဖိုချောင်ထဲဝင်ပေးပါ့မယ်"
ဇေယျအံ့ဩသွားသည်။တသက်နဲ့တကိုယ် ခြေမွှေးမီးမလောင်လက်မွှေးမီးမလောင်နဲ့ သူ့အတွက်ကော်ဖီတစ်ခွက်တောင်မဖျော်ဖူးတဲ့ ကုဋေက မီးဖိုချောင်ထဲဝင်မယ့်ကိစ္စလက်ခံလိုက်တာကို နောက်ဆုံး သူအသုံးမကျလို့ပဲမှတ်ယူလိုက်သည်။
~~~
နောက်နေ့တွေကစပြီး ကုဋေမီးဖိုချောင်ဝင်ရသည်။
အလုပ်လုပ်ရတာမပင်ပန်းသော်လည်း သူမစိတ်ကအိမ်အပေါ်ထပ်က master bedroom ကြီးဆီကိုသာစိတ်ရောက်နေမိသည်။ ငယ်ရွယ်သော ကိုမြသွေးနဲ့သူမယောက္ခမကြီးနဲ့ဘယ်လိုများနှစ်ပါးသွားနေသလဲဆိုတာသိချင်မိသည်။
တစ်ရက်မှာတော့ နေမြင့်အထိထိုလင်မယားနိုးမလာသေး ကုဋေက လသွေးလေးကိုနို့ဗူးတိုက်ခဲ့ပြီး အိမ်ပေါ်သို့ အသာအယာတတ်ခဲ့သည်။ကိုမြသွေးတို့လင်မယားခန်းနားရောက်တော့ အခန်းတံခါးကပွင့်နေပြီး အထဲကနေ အသားချင်းရိုက်သံကြားနေရသည်။
"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောငအားးးအဟင့်ဟင့်အားးအိုအဟင့်ဟင့်မောင်အားး"
ကုဋေဘာအသံတွေလဲဆိုတာသိသည်။သူမယောက္ခမကြီးတော့ စောစောစီးစီးလင်ငယ်လေးနဲ့နတ်ပြည်တတ်နေပြီလို့တွေးကာ အခန်းဝကာနေချောင်းကြည့်လိုက်သည်။
ဒေါ်စန်းမော်က အရှေ့ဘက်ကိုမျက်နှာမူကာလေးဘက်ကုန်ထားပြီး သူမရဲ့မနေလိုစရာကောင်းလှတဲ့အသားအရည်စိုပြေမှု့ခန္တာကိုယ်လှပမှု့ကြောင့်ကုဋေအံ့ဩသွားသည်။ကိုမြသွေးကတော့ ကြမ်းပြင်ပေါ်မတ်တပ်ရပ်အနေအထားနဲ့ သူ့ရဲ့သန်မာသောခါးအားက်ုအသုံးပြုကာ နောက်ကနေ အဆက်မပြတ်လိုးနေသည်။
"ကိုမြသွေးသည်းတာလည်းမပြောနဲ့ အဖွားကြီးက ငါ့ထက်တောင်ခန္တာကိုယ်လှသေးတယ် နို့နှစ်လုံးကလည်း ငါ့ထက်ကြီးပြီးတွဲမကျနေဘူးတင်းအိနေတာပဲ"
ကိုမြသွေးတစ်ချက်လိုးလိုက်တိုင်းတုန်ခါသွားတဲ့နို့ကြီးနှစ်လုံးကြည့်ပြီး သူမမနာလိုစွာတွေးလိုက်သည်။ဘယ်အချိန်ကတည်းကလိုးနေသလဲမသိ ကိုမြသွေးနဲ့ကိုယ်မှာချွေးများစိုရွဲနေပြီး အရမ်းကြိုးစားအားထုတ်ထားကြောင်းသိသာနေသည်။
ကုဋေထိုအခန်းထဲဝင်ကာ ဒေါ်စန်းမော်ကိုတွန်းဖယ်ပြီး မြသွေးရဲ့အလိုးကိုခံပစ်လိုက်ချင်သည်။သူမကိုယ်လုံးအရွရွဖြစ်နေပြီးနောက်ဆုံးတော့သူမပြန်ဆင်းလာခဲ့သည်။
ခဏအကြာမှာတော့ ဒေါ်စန်းမော် မီးဖိုချောင်ထဲဝင်ကာပန်းရောင်သန်းသောမျက်နှာနှင့်သူ့ချွေးမကိုတောင်းပန်လိုက်သည်။
"သမီး အမေအိပ်ယာထနောက်ကျသွားတယ် တစ်ယောက်ထဲပင်ပန်းနေမှာပဲ"
"ရပါတယ်အမေရဲ့ အိပ်ရေးဝဝအိပ်ပါသမီးလုပ်နိုင်ပါတယ်"
ကုဋေကမျက်နှာချိုသွေးပြောလိုက်သော်လည်းစိတ်ထဲကနေ လင်ငယ်ငယ်လေးတန်ခိုးနဲ့ ရွှင်နေလိုက်တာများလို့ ကဲ့ရဲ့မိသည်။
"မနက်စာစားဖိုး ညည်းအဖေကိုမစောင့်နဲ့တော့ သူပင်ပန်းလို့အိပ်အုန်းမယ်တဲ့"
တစ်ညလုံးများဖြိုထားလို့များလားလို့ ကုဋေသဘောကျစွာတွေးရင်းခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။မနက်စာကူပြင်နေတဲ့ဒေါ်စန်းမော်ကိုကြည့်ပြီး ကုဋေလည်းမိန်းမမာယာထုတ်သုံးဖို့လိုအပ်လာပြီဟုတွေးလိုက်သည်။
~~~
ကုဋေစိတ်ညစ်နေသည်။ခါတိုင်းမိန်းမမြင်ရင် ကိုယ်ပိုင်မယားမှတ်နေတဲ့သူက အခုတော့ အသားမစားတဲ့ကျားပမာလုပ်နေတဲ့မြသွေးကိုအံ့ဩနေမိသည်။
ဒေါ်စန်းမော်နဲ့နန္ဒာမရှိတဲ့အချိန်အမျိုးအမျိုးဖျားယောင်းသော်လည်း မြသွေးက မခိုးမခန့်ကြည့်ပြီးတော့သာနေသည်။အခုလည်းသကောင့်သားကလသာေဆာင်မှာမလို့သူကြိုက်တဲ့ ဆိတ်သားခြောက်ဖုတ်ကိုသံပရာရည်ညစ်ကာ သူမ၏အတွင်းသားတွေပါမြင်ရသော ပါးလွှာသည့်အိင်္ကျီကို ဝတ်ကာလာလိုက်သည်။
"အဖေ ဆိတ်သားခြောက်လေးစားဦးလေ"
မြသွေးက သူမအားတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ထားခဲ့လေ သမီး"
တကယ်ဆိုသူမအသက်က မြသွေးထက်နှစ်နှစ်လောက်ကိုကြီးသည်။သူမကိုချက်ချင်းနှင်လိုက်ပေမယ့်ကုဋေက မြသွေးနောက်ရပ်ကာ ပုခုန်းကိုကိုင်လိုက်သည်။
"အဖေ အမေမရှိဘူးဆိုတော့ပျင်းနေမှာပေါ် သမီးအဖော်လုပ်ပေးရမလား"
မြသွေးက ကုဋေကိုကြည့်ကာ သူချွေးမလေး အဆိပ်တတ်ပြီဆိုတာသိလိုက်သည်။
"ကုဋေ မင်းအတော်အားလပ်နေတာပဲ ဟင်းချက်လက်ရာငါ့မိန်းမလိုမှီအောင်လေ့ကျင့်သင့်တယ်နော်"
မြသွေးစကားကြားတော့ ကုဋေကနူတ်ခမ်းဆူလိုက်သည်။
"အမေ့တော့ ဘယ်မှီမှာလဲ ကြိုးစားနေတာပဲ အဖေကအသိအမှတ်ပြုပေးပေါ့"
ပြောပြောနဲ့ကုဋေက ပုခုံးကိုင်ထားတဲ့လက်ကိုအောက်လျောက် မြသွေးရဲ့ရင်ဘတ်ကြွက်သားကြီးကိုပွတ်ကာပြောလိုက်သည်။
မြသွေးက သူမလက်ကိုကိုင်ကာ ကုဋေ့ကိုသူ့ပေါင်ပေါ်သို့ပွေ့လိုက်ပြီး မေးဖျားလေးကိုလက်နဲ့ကိုင်လိုက်သည်။
"အရမ်းလိုးခံချင်နေတာဆိုရင် ငါအခွင့်အရေးတစ်ခုပေးလိုက်မယ် မင်းယောင်္ကျားကိုယ်တိုင် မင်းကိုလိုးပေးဖို့တောင်းဆိုရင် ပျော်ဖို့ကောင်းမှာပဲဟဲဟဲ"
ထိုနောက်မြသွေးက ကုဋေ့ကိုတစ်ယောက်တည်းထားခဲ့ကာ ထသွားသည်။ကုဋေစိတ်ထဲအစိုင်အခဲဖြစ်ကာကျန်ခဲ့သည်။
~~~~~
အပိုင်း (၇) ဆက်ရန် >>>>>


No comments:
Post a Comment