ကျွန်တော့်ပထွေး ကိုမြသွေး အပိုင်း (၂)

 ကျွန်တော့်ပထွေး ကိုမြသွေး အပိုင်း (၂)

ရေးသားသူ - သူရိန်စိုးလွင်

(Cuckold,Bull,Alphamale,Revenge)

လယ်ထဲရောက်တော့ ကျွဲတစ်ကောင်နဲ့ထွန်ချနေသည့်ကိုမြသွေးကိုလှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။ အမလတ်နဲ့ကျွန်တော်က ချုံကွယ်တစ်ခုကစောင့်ရင်း စောင့်ကြည့်နေသည်။

နေရောင်အောက်မှာ အားမာန်အပြည့်နဲ့ လယ်ထွန်နေသော ခန္တာကိုယ်ကြွက်သားအပြည့်နဲ့မြသွေးကို မျက်စိကျွတ်မတတ်ကြည့်နေတာကတော့စန္ဒီအောင်ပဲဖြစ်သည်။

"ကိုမြသွေးသာ မြို့တတ်မင်းသားလုပ်ရင် တော်တော်နာမည်ကြီးမှာပဲ မောင်လေး"

အမလတ်ပြောတာကိုသူနားမလည်ပေ။ခဏအကြာမှာတော့ လယ်ကွင်းထဲက နေထွက်လာသောအမရင်ထားကိုမြင်လိုက်ရသည် သူ့လက်ထဲမှာ ချိုင့်တစ်ချိုင့်ပါလာသည်။

"အမလေး ကောင်မဝတ်ထားတဲ့ထမီကိုကြည့်စမ်း..ပါးလှပ်နေတာပဲ ရင်ကလည်းဟိုက်ထားလိုက်တာချိုင့်ကလည်းပါလိုက်သေး ‌လင်ကိုကျွေးဖို့နေမှာ"

ရင်ထားကိုမြင်တော့ ကိုမြသွေးက တဲထဲမှာစောင့်နေဖို့ပြောပြီး ကျွဲများကို ထွန်ဖြုတ်နေသည်ပြီးမှတဲထဲသို့လိုက်ဝင်သွားသည်။

"မောင်လေး တခြားမှာသွားဆော့ရင်ဆော့နော်..အမ သွားချောင်းလိုက်ဦးမယ်"

သူကလည်း ကိုယ့်အမနဲ့အတူတူချောင်းရမှာ စိတ်မသန့်သောကြောင့်တခြားနေရာမှချောင်းရမည်ဟုတွေးလိုက်မီပြီး အမလတ်ကိုအရင်သွားစေလိုက်သည်။

သူရအောင် တဲနားကပ်ပြီးချောင်းလိုက်တော့ ကိုမြသွေးက အမရင်ထားယူလာသော ထမင်းကိုကုတင်ပေါ်ထိုင်ကာစားနေပြီး ပုဆိုးကို ကွင်းလုံးချွတ်ထားသည်။ အမရင်ထားက ကိုမြသွေးရှေ့မှာဒူးထောက်ထိုင်ပြီး ကိုမြသွေးရဲ့ ကိုးလက်မခွဲလီးကြီးကိုကိုင်ကာ အားပါးတရစုပ်နေတာကိုမြင်လိုက်ရသည်။

အမရင်ထား လီးကြီးကိုစိမ်ပြေနပြေကိုင်စုပ်နေတာကြည့်ပြီး အမလတ်လည်း အံ့အားတသင့်ဖြစ်နေရှာသည်။သူမမျက်လုံးများက ကိုမြသွေးရဲ့ လီးကြီးကနေမခွာတော့။အမရင်ထားက လီးတံကြီးသာမကပဲ ကိုမြသွေးရဲ့ ဂေါက်သီးအရွယ်အစားရှိတဲ့ ဥကြီးနှစ်လုံးကိုပါတစ်လှည့်ဆီငုံပေးနေသည်။ထိုနောက်ကိုမြသွေးကထမင်းစားပြီးဟန်တူသည်။ရေနဲ့ပလုပ်ကျင်းလိုက်ပြီး လီးစုပ်နေတဲ့ ရင်ထားကိုဆွဲထူကာသူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ဆွဲပွေ့ပြီး လက်နှစ်ဖက်က ရင်ထားရရဲ့ ဖင်ကို နယ်ခြေပွတ်လိုက်သည်။

"သွား လူဆိုးကြီး သူဗိုက်ဆာမှာစိုးလို့ ထမင်းလည်းပို့ရသေးတယ် လူကိုချက်ခြင်းလီးစုပ်ခိုင်းတယ်"

"အသဲလေးက ကိုယ့်ကိုဆာမှာစိုးလို့ ထမင်းကျွေးတယ် ကိုယ်ကလည်းအသဲလေးဆာမှာစိုးလို့ အသဲလေးစားချင်တာ အရင်ကျွေးထားတာလေ"

ဟုပြောပြီးရင်ထားရဲ့အင်္ကျီနဲ့ဘော်လီကိုချွတ်လိုက်ပြီးပြင်သစ်အနမ်းများစတင်ပေးတော့သည်။ လက်တစ်ဖက်က အကြမ်ပုဂံလုံးသာသာရှိသော နို့လေးကိုချေမွရင်း ကျန်တစ်ဖက်က ထမီကိုဆွဲချွတ်ကာ  သူ့ရဲ့လက်ခလယ်နဲ့ မွှေးစိမ်းနုနုလေးတွေပေါက်နေသည့်စောက်ပက်ကလေးကို ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်ထိုးမွှေနေသည်။

"အအ အဟင့်ဟင် အိုအအ"

ရင်ထားခမျ ကိုမြသွေးရဲ့အပြုအစုတွေကြောင့် မိန်းမောနေရရှာသည်။ အမလတ်ကိုကြည့်လိုက်တော့ သူရဲ့ဘောလီကြိုးတစ်ခုပြတ်ပြီး အိင်္ကျီကြားထဲကနေတစ်ခုခုနှိုက်နေတာကိုမြင်လိုက်ရသည်။

ကိုမြသွေးကတော့ ပြင်သစ်အနမ်းတွေပေးနေရာကနေ ရင်ထားရဲ့ နို့လေးတွေဆီသို့သူ့ပါးစပ်ကနေဖွဖွလေးကိုက်လိုက် စို့လိုက် စောက်ပက်ကို သူ့ရဲ့ဒစ်လုံးကြီးနဲ့ မထိတထိလေးလုပ်လိုက်နဲ့ ပရိုကျကျလှုပ်ရှားနေသည်။

"ကိုကို ရင်ထားမနေနိုင်တော့ဘူး ချစ်ပေးပါတော့..အဖေ့ကိုဒေါ်ထွားအိမ်လို့ပြောပြီးထွက်လာတာ နောက်ကျရင်မကောင်းဘူး"

အဲ့ဒီတော့မှ ကိုမြသွေးလည်း မက်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ရင်ထားကို ချိုင်းကနေကိုင်ကာ သူ့ရဲ့ခါးကိုခွစေသည်။သူ့ရဲ့စံချိန်မှီ လီးကြီးကို အပျိုပေါက်လေးရဲ့ စောက်ပက်ဝကိုတေ့ကာ စည်းချက်မှန်မှန်နဲ့လိုးပေးနေတော့သည်။

"ဗျွတ် ဗျစ် ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်"

"အအ အားအိုအာအအ"

ကိုမြသွေးရဲ့ ကိုးလက်မခွဲလီးကြီး အဆုံးထိဝင်သွားတိုင်း အမရင်ထားခမျှ ကိုမြသွေးခါးကိုဖက်ထားရင်းခေါင်းနောက်လန်ကာ အထွတ်အထိတ်ထိရောက်သွားရသည်။ကိုမြသွေးကတော့ ရင်ထားခေါင်းကော့သွားသည့်အခါတိုင်း ကော့တတ်လာသော နို့နှစ်လုံးကိုအမိအရလှမ်းစို့ကာ သူ့ခါးအောက်က လီးကြီးကို လဲ အပျိုမလေးရဲ့စောက်ဖုတ်ထဲကို မော်တာတပ်သလို တဖုန်းဖုန်းနဲ့ဆော်လေသည်။ ရင်ထားနဲ့ကိုမြသွေး အချက် လေးရာခန့်လိုးအပြီးမှာတော့ ကိုမြသွေးကသူရဲ့မြေဆီလွာကောင်းလှသော ယောကျင်္်ားမျိုးစေ့တွေကို အပျိုမလေးရဲ့သားအိမ်ထဲမှာ ငါးမိနစ်အကြာ တစ်သုတ်ပြီးတသုတ်ဖြန်းပက်လိုက်သည်။

ရင်ထားက အဝတ်အစားများကောက်ဝတ်လိုက်ပြီးခဏအမောဖြေပြီးနောက်

"ကိုကို စဉ်းစားပြီးပြီလား မမနဲ့ရင်ထားနဲ့ဘယ်သူ့ရွေးမှာလဲ အချိန်သိပ်မဆွဲနဲ့တော့ကွာ ကျောင်းပြန်ဖွင့်ရင် အဖေက မြို့ပြန်ပို့တော့မှာ"

"အသဲလေးရယ် ဖြစ်နိုင်ရင်နှစ်ယောက်လုံးကိုရွေးချင်တယ် ကိုကိုက ငမွဲမို့လို့ သူကြီးက သေချာပေါက်သဘောတူမှာမဟုတ်ဘူး"

"ဟိဟိ ‌ဗိုက်ကြီးသွားရင်တော့ အဖေလည်းသဘောမတူလို့မရဘူး ကိုကိုသေချာစဉ်းစားနော်မမက အဖေ့ကိုသိပ်ကြောက်ရတာ သူနဲ့ညားရင် ကိုကိုလွတ်လပ်မှာမဟုတ်ဘူး ရင်ထားနဲ့ညားရင်တော့ ကိုကိုသေချာပေါက်စိတ်ချမ်းသာစေရမယ် မယုံရင် ဒေါ်ထွားမေးကြည့် သေချာပေါက် ရင်ထားကိုရွေးလို့ပြောမှာ"

မြသွေးက ရယ်မောလိုက်ပြီး စိတ်ထဲကနေ

"ဒေါ်ထွားမေးရင်တော့ နင်တို့နှစ်ယောက်ရွေးမယ့်အစား သူ့ကိုပဲရွေးပါလို့ပြောမှာ"

"ဪရင်ထား ပြန်ရင် ဒေါ်ထွားနဲ့တွေ့ရင်ပြောလိုက်ဦး ထန်းတောကို ထန်းရည်ခိုးတွေဝင်တယ်လို့ မြသွေးကပြောလိုက်တယ်လို့ပြောပေး"

"ဟုတ်ကိုကို ဦးဖိုးလုံးနာရေးပြီးကတည်းက..ကိုဖိုးခွေးက သူ့အမေပေါ်အရမ်းသိတတ်နေတာပျင်းနေမှာစိုးလို့တဲ့ ထန်းတောကို တစ်လလောက်ပစ်ထားတယ် ဒေါ်ထွားက သူ့သားအိမ်မှာကပ်နေတာကို အမြဲအပြစ်ပြောနေတာ ဘာတွေအလိုမကျဖြစ်နေတာလဲမသိဘူး အလုပ်မလုပ်ချင်လို့ပျင်းနေတယ်ပြောပြီးဆဲဆိုနေတာပဲ"

ဇာတ်လမ်းပြီးပြီမို့လို့ အမလတ်ကို ခေါ်ကာ တိတ်တဆိတ်ပြန်လာခဲ့သည်။

"ငါမပြောဘူးလား တော်တော်ရွတဲ့ကောင်မ..ဒီလောက်ကြီးတဲ့လီးကြီးဝင်တော့ ကောင်မ တဟင့်ဟင့်နဲ့ဖြစ်နေတာ ပြီးတော့နို့ကလည်းသေးသေးတယ်ငါ့လောက်မကြီးဘူး "

အမလတ်က တစ်လမ်းလုံးပွစိပွစိနဲပြောပြီးသူ့စကပ်နောက်မှာ သေးကွက်လို အရည်တွေပေးနေတာကိုတော့သူသတိထားမိသည်။

~~~

မြသွေးရင်ထားကိုလိုက်ပို့ပြီးနောက် တခြားနေရာသို့လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ရင်ထားသူ့ရဲ့လီးကိုစုပ်‌ေနတဲ့အချိန်က အပြင်မှာ‌‌ေချာင်း‌နေသောကိုဇေယျရဲ့ညီမ စန္ဒီအောင်ကို သူတွေ့လိုက်ပါသည်။

သူကမသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ထိုကလေးမ ဖီးပိုတတ်အောင် ရင်ထားကို ကြမ်းကြမ်းလေးလိုးပြလိုက်သည်။ တစ်နေ့နေ့တော့ ထိုကလေးမကိုလည်း စားရမည်ဟုတွေးထားလိုက်သည်။ထိုနောက် နောက်တစ်ကြီမ်လယ်ထဲဆင်းရန်လုပ်လိုက်သည်။

လယ်သိမ်းတော့ သူလယ်ကွင်းထဲကထွက်ပြီး ဒေါ်ထွားအိမ်ဘက်သို့ဦးတည်လိုက်သည်။ရင်ထားအကြံ‌ပေးသလို ခင်ထားနဲ့ရင်ထားဘယ်သူ့ကိုရွေးရမလဲဆိုတာဒေါ်ထွားကိုတစ်ချက်မေးကြည့်ရမည်ဟုတွေးလိုက်သည်။

လမ်းမှာ မျက်နှာစူပုတ်ပုတ်နဲ့ ဖိုးခွေးနဲ့ဆုံမိ၏

" ဟာ သားကြီး ထန်းတောလား"

"ဟုတ်တယ်မြသွေးရေ အမေလေ ငါကတော့ သူတစ်ယောက်တည်းအားငယ်နေမှာစိုးလို့ အိမ်ကပ်နေတာ အလုပ်မလုပ်ဘူး နင့်အဖေလိုပျင်းရိနေတဲ့ကောင်..ဆိုပြီး နေ့တိုင်းဖဲ့နေတာ နေ့လည်က ရင်ထားက မင်းအသိပေးတာဆိုပြီး သတင်းလာပေးတော့ ငါ့ကိုထန်းတောမှာအိပ်လိုက်တော့လို့ပြောပြီး မျက်နှာများ ပြုံးရွှင်သွားလိုက်တာ  အခုရေမိုးချိုးပြီး သီချင်းတအေးအေးနဲ့"

မြသွေးကတော့ ရယ်ချင်စိတ်ကိုမနည်းထိန်းထားလိုက်ရသည်။ အဖေကောသားကော တကယ့်ငအူတွေပဲလို့တွေးနေမိသည်။

"ငါတို့ထန်းတော လူဝင်တာဟုတ်လား ကျေးဇူးပဲကွာအသိပေးလို့"

"မလိုပါဘူး မင်းတို့စီးပွား ငါ့စီးပွားလိုပါပဲဟဲဟဲ"

ဖိုးခွေးနဲ့လမ်းခွဲလိုက်တဲ့အချိန်မှာတော့ ည၈နာရီခန့်ရှိချေပြီ။မြသွေးကတော့ မယ်ထွားအိမ်ထဲဝင်လိုက်တော့ ဒေါ်ထွားတစ်ယောက် ထမင်းဝိုင်းပြင်ထားတာကိုမြင်လိုက်ရသည်။သူ့ကိုမြင်တော့ မျက်နှာဝင်းပသွားသည်။

"မြ..ဟို ယောကျင်္ား..မိန်းမထမင်းခူးထားပြီးပြီ ရေအရင်ချိုးမလား"

"ငါလာမယ်မှန်း မင်းဘယ်လိုလုပ်သိလဲ"

"ဟင် မသိစရာလား တစ်ကုတင်ထဲအတူတူအိပ်ခဲ့တဲ့သူတွေပါ ရင်ထား စကားပါးလိုက်ကတည်းက ယောင်္ကျားဘာ အထာနဲ့ပြောတာလဲဆိုတာ မိန်းမသဘောပေါက်ပြီးသား"

"ရေက ချိုးလာခဲ့ပြီး ထမင်းစားတော့မယ်"

မယ်ထွားက သူ့ဘေးနားမှာယပ်တောင်ခပ်ပြီး သူစားတာကို ဝမ်းသာအားရကြည့်‌သည်။

"ယောင်္ကျား ဒါကဝက်နံရိုးလေးစားဦး သူတောင်းစားဖိုးခွေးက နှိုက်မယ်လုပ်လို့တားထားရတယ် သူက မနက်ဘုန်းကြီးကျောင်းအတွက်လားတဲ့ ပြီးတော့ ဟင်းတွေအကုန်လုံး ယောင်္ကျားအတွက် ဦးချဖယ်ထားတဲ့ဟာတွေနော်"

မယ်ထွားဆီကနေ သနပ်ခါးနံ့သင်းသင်းလေးရလိုက်ပြီး ဘွားတော်တော်တော်ပြင်ထားတာပဲလို့တွေးမိသည်။

မြသွေးကတော့ မြိန်ယှက်စွာစားရင်း တိတ်တိတ်ပုန်းမယားတစ်ယောက်ရတာလည်းမဆိုးဘူးလို့တွေးနေမိသည်။ သူထမင်းစားပြီးတော့‌မယ်ထွားက ပန်းကန်အားလုံးကိုသိမ်းဆည်းပြီး သူက လက်ဆေးရုံပဲပင်ဖြစ်သည် ထိုနောက် မယ်ထွားက ဖန်ခွက်တစ်ခုနဲ့ဖျော်ရည်တစ်ခုကိုသယ်လာသည်။

"ယောင်္ကျား ဒါလေးအားရှိအောင်သောက်လိုက်ဦး..နွားနို့နဲ့တောကြက်ဥနဲ့ငှက်ပျောသီးနဲ့ဖျော်ထားတာ..ယောင်္ကျားပင်ပန်းရင်အမောပြေအောင် ရင်ထွေးလာပြောပြောချင်း စီစဉ်ထားတာ ဒါတောင်တောကြက်ဥမရှိလို့ ဖိုးခွေးကို အမေအစားအသောက်ပျက်နေလို့အတင်းသွားရှာခိုင်းထားရတယ်"

"ဟားဟား ယောက်ဖကြက်ဥတိုက်မဟုတ်တော့ဘူး..အထွေးကြက်ဥတိုက်‌ဖြစ်နေပြီ"

မြသွေးသဘောကျစွာရယ်လိုက်တော့ မယ်ထွား ကရှက်သွေးလေးဖြာကာ

"ဟင် ဘာတွေပြောနေတာလဲ ယောင်္ကျားကလည်း"

မြသွေးက မယ်ထွားရဲ့ကိုယ်လုံးကို ငှက်မွှေးလေးပမာမချီကာ အိမ်ပေါ်သို့တတ်ခဲ့လိုက်သည်။အိမ်ပေါ်မှာဖိုးလုံးပုံကို ပုံကြီးချဲ့ပြီးချိတ်ထားတာကိုမြင်တော့မြသွေးမျက်နှာတင်းမာသွားသည်။

"အရင်လင်ကို အရမ်းသတိရနေတယ်ပေါ့ဟုတ်လားမယ်ထွား နောက်ရက် အဲ့ဒီဓာတ်ပုံမမြင်ချင်ဘူး ဖြုတ်ထား"

"ဟုတ်..ဟုတ်ကဲ့ပါယောင်္ကျား နောက်မဖြစ်စေရပါဘူး..ဖိုးခွေးက သူ့အဖေသတိရလို့ချိတ်ထားတာပါ စိတ်စဆိုးနဲ့နော်ယောင်္ကျား"

မယ်ထွားကပြာပြာသလဲပြောတော့မှ မြသွေးက ရမ္မက်ခိုးတွေဝေနေတဲ့မျက်နှာနဲ့မယ်ထွားကိုကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီနေ့ငါ စောက်ရမ်း အားပြည့်နေတာမင်းရဲ့ အရင်လင်ကြီးကို သတိမရနိုင်အောင် မိန်းမကို ဟော့ဒီယောင်္ကျား ဘယ်လိုပြုစုမလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်"

----------------

မြသွေးနဲ့မယ်ထွားတို့ရဲ့ကုတင်ကြီးပေါ်မှာ မြသွေးက ကိုယ်တုံးလုံးအနေအထားဖြင့်ပက်လက်လန်အိပ်နေပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ခေါင်းအောက်ကို ထိုးထားသည်။ မယ်ထွားကတော့ ကျစ်လစ်သန်မာနေသော မြသွေးရဲ့ခါးကိုခွကာ မြင်းစီးအနေအထားဖြင့်ခန္တာကိုယ်ကိုနိမ့်လိုက်မြင့်လိုက်လှုပ်ခါနေသည်။အောက်မှာ မြသွေးရဲ့ ကိုးလက်မမြွေကြီးက မယ်ထွားရဲ့စောက်ဖုတ်ကြီးကိုထိထိမိမိ နှစ်ပါးဂဟေစပ်နေသည်။ မယ်ထွားနို့ကြီးများက သူမခန္တာကိုယ်နဲ့အတူနိမ့်လိုက်မြင့်လိုက်နဲ့လှုပ်ခါနေတာကို မြသွေးအရသာခံကြည့်နေသည်။ သူမရဲ့လက်နှစ်ဖက်က မြသွေးရဲ့ ရင်ဘက်ကြွက်သားများအပေါ်မှာထောက်ရင်း မြင်းစီးနေရသည်။ထိုမြင်းစီးနည်းကိုလည်း မြသွေးသင်ပေးခဲ့တာပင်။

"မယ်ထွား နေ့လယ်က ရင်ထားကမေးနေတယ်..ခင်ထားနဲ့ရင်ထား တစ်ယောက်ကိုရွေးခိုင်းနေတယ် ဘယ်သူ့ကိုရွေးရမှာလဲ"

"အင်းနှစ်ယောက်စလုံး မယ်ထွားလက်မှာကြီးလာတဲ့သူတွေ စိတ်ထားကတော့ပြောစရာမရှိပါဘူး ဘာလဲရင်ထားက မိန်းမကို ရွေးဖို့အကြံပေးနေတာလားမိန်းမ ဘယ်လိုအကြံပေးရမလဲ ခစ်ခစ်"

မယ်ထွားကရယ်မောရင်း သူဖင်ကြီးကို မြသွေးလီးကြီးပေါ်ဆက်တိုက်ကဆုန်ပေါက်လိုက်သည်။

ထိုနောက်မှာတော့ မြသွေးက ခေါင်းအောက်က လက်ကိုနှုတ်ကာ မယ်ထွားရဲ့နို့နှစ်လုံးကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီးမယ်ထွားစောက်ပက်ကြီး ကိုအောက်ကနေပင့်ကာ တဖမ်းဖမ်းဆော်လိုက်သည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း ဖက်ဖက်"

"အအ အိုးအင်းအအ အား"

မြသွေးရဲ့စောင့်ချက်တွေကို မယ်ထွားအလူးအလဲခံလိုက်သည်။

"ရင်ထားကတော့ပြောပါတယ် ဗိုက်ကြီးတဲ့သူအရင်ညားမယ်ဆိုရင်ကောတဲ့"

"အား အင်း အဟင့် အဲ့ဒါလည်းကောင်းတာပဲ သူကြီးငြင်းလို့မရတော့ဘူးပေါ့ သူတို့ညီအမ မကြီးမဲ မိန်းမကြီးသွားရင်ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း ဖက်ဖက်"

"အအ အိုးအင်းအအ အား"

"ခင်ဗျားအသက်အရွယ်က ကြီးဦမှာလား"

"မသိကြီးချင်ကြီးမှာပေါ့"

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း ဖက်ဖက်ဖက် ဖျောင်းဖျောင်းဖက်ဖက် ဖျောင်း အားအား အအ အို အဟင့်အားအားးးးးး"

ည ၁ နာရီအရောက်မှာ မယ်ထွားရဲ့ သားအိမ်ထဲသို့မြသွေး သူ့ရဲ့မျိုးစေ့များကို ၄ကြိမ်မြောက်ထုတ်ကာပန်းထုတ်လိုက်သည်။ပြီးနောက်မယ်ထွားသူရဲ့ရင်ခွင်ထဲလဲကျလာပြီး နှစ်ယောက်သားအမောဖြေလိုက်ကြသည်။

"‌ယောင်္ကျား မိန်းမတစ်ခုမေးမယ် သူတို့ညီအမနဲ့မိန်းမနဲ့ ဘယ်သူပိုချစ်လဲ"

"မယ်ထွား အပျိုဖျန်းလဲမဟုတ်ဘူးမေးနေတာဒီမှာ တစ်ခု‌ပြောမယ် ငါလိုးခဲ့တဲ့မိန်းမတွေထဲမှာမင်းက ဒုတိယမြောက် လိုးတာအများဆုံးပဲနောက်ပြီး တစ်ခုဝမ်းသာရမှာက မင်းက ငါနဲ့ညအိပ်ဖူးတဲ့တစ်ဦးထဲသောမိန်းမပဲ "

"အဲ့လောက်ဆိုကျေနပ်ပါပြီ ယောင်္ကျားရယ် မိန်းမကျေနပ်ပါပြီ"

"မနက်ဖြန်ကျ ရင်ထားကို ဒီမှာခေါ်ခဲ့ သူနဲ့ဆွေးနွေးရမယ် မိန်းမ"

"ဟုတ်ယောင်္ကျား"

ဟုပြောကာသူမရဲ့ အယ်ထနေတဲ့နို့ကြီးများကို သူရင်ဘက်ဆီမှာကပ်ရင် မြသွေးကိုဖက်ကာ အိပ်ပျော်သွားသည်။မြသွေလည်း မယ်ထွား ခါးကိုဖက်ပြီးအိပ်ပျော်သွားသည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(06)

မြသွေးရှိုးစမိုးတွေပြင်ကာရင်ထားကိုတွေ့ရန်မယ်ထွားအိမ်ဘက်သို့ထွက်လာခဲ့သည်။ရင်ထားကိုဗိုက်ကြီးအောင်အမြန်လုပ်ပြီး သူကြီးသမက်အဖြစ် ယခုလုပ်နေတဲ့သူရင်းငှားဘဝကနေရုန်းထွက်လိုက်မည်ဟုတွေးကာထွက်လာသည်။

လမ်းမှာမယ်ထွားနဲ့စုံပြီး မယ်ထွားက သူ့ကိုကြည့်ကာကျေနပ်နေသည်။

"ငါ့ယောင်္ကျားဒီနေ့လန်းနေပါ့လား ရင်ထားမတော့ဒီနေ့ကံကောင်းဦးမှာပဲ အခုအိမ်မှာသူစောင့်နေတယ် မယ်ထွား သူကြီးကတော်နဲ့ မြို့လိုက်သွားရမှာမို့ယောင်္ကျားတို့ကိုကင်းမစောင့်ပေးနိုင်တော့ဘူး"

"အင်း..ရင်ထားပဲရှိတာမလား ဟိုကောင်ဖိုးခွေးမရှိဘူးမို့လား"

"မရှိဘူးယောင်္ကျားမနက်ကတည်းက ထန်းတတ်ဖို့ခိုင်းလိုက်တယ်။ ယောင်္ကျားတို့လွတ်လွတ်လပ်လပ်သာတွေ့ကြ နောက်ပြီးစား‌ပွဲပေါ်မှာ မနေ့ကကျန်တဲ့တောကြက်ဥနဲ့နွားနို့ဖျော်ထားတယ်သောက်လိုက်ဦးခစ်ခစ်ခစ်"

မယ်ထွားနဲ့လမ်းခွဲပြီး မယ်ထွားအိမ်ကိုလစ်တော့သည်။နို့ကြက်ဥကိုသောက်ပြီး အိမ်ပေါ်သို့sneakers ချွတ်ကာတတ်လိုက်သည်။အခန်းထဲဝင်လိုက်တော့ ရင်ထားကအိပ်ရာပေါ်လှဲလျောင်းနေပြီး သူကအရံသင့်တတ်ခွလိုက်သည်။

"ဖယ်ပါလေးလိုက်တာ လူမြင်တာနဲ့တတ်ခွတော့တာပဲလူကိုသူပိုင်တဲ့မယားများအောင့်မေ့နေလား"

"ကိုကို့မယားဖြစ်ချင်ရင် ရင်ထားပြောသလိုဗိုက်ကြီးအောင်လုပ်မှဖြစ်တော့မယ်အသဲလေးရဲ့ သူကြီးကလုံးဝသဘောတူမှာမဟုတ်ဘူး"

မြသွေးက ရင်ထားရဲ့နူတ်ခမ်းနီနီလေးကိုပြောကာနမ်းကာ သူ့ရဲ့ဂျက်ကပ်နဲ့တီရှပ်ကိုချွတ်လိုက်သည်။ရင်ထားက သူ့ရဲ့ယောင်္ကျားပီသလွန်းတဲ့ခန္တာကိုယ်ကိုငေးကာ တံတွေးမျိုချလိုက်သည်။

"ဟွန်း အမခင်ထားလည်းဒီလိုပဲပြောမှာမလားညီအမနှစ်ယောက်လုံးကိုလိုးမယ် ဗိုက်ကြီးတဲ့သူအရင်ယူမယ် ဟုတ်လားနစ်နာနေပါဦးမယ်"

မြသွေးကဘာမှမပြောပဲရင်ထားရဲ့‌အိင်္ကျိနဲ့ဘော်လီကိုချွတ်ကာ  ရင်ထားအပေါ်ကနေ လေးဘက်ထောက်အနေအထားနဲ့ သူ့ရဲ့သန်မာသောရင်အုပ်ကြီးကိုနို့နှစ်လုံးပေါ်ပြားပြားဝပ်အောင်လုပ်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းချင်းတေ့ကာပြင်သစ်အနမ်းများစတင်ပေးတော့သည်။

"အခုအသဲလေးကို ပိုချစ်လို့အသဲလေးကိုအရင်လိုးမှာလေ စိတ်ဆိုးနေတာလား"

ဟုချော့ပြီး မြသွေးရဲ့သန်မာသောလက်နှစ်ဖက်ကရင်ထားရဲ့ထမီကိုချွတ်လိုက်ပြီး တင်ပါးကြီးများကိုပွတ်သတ်နေလိုက်သည်။မြသွေးရဲ့အထိအတွေ့ကြောင့်ရင်ထားယစ်မူးစပြုလာသည်။

"ကိုကို ဒါဆိုရင်ထားကိုများများချစ်ပေးရမယ်နော်"

မြသွေးက ရင်ထားရဲ့သေးသွယ်လှသောခြေနှစ်ခြောင်းကို ခြေချင်းဝတ်မှလက်တစ်ဖက်ထဲဖြင့်ကိုင်ကာ လှန်ချလိုက်သည်။ရင်ထားရဲ့စောက်ပက်လှလှလေးက ပြူဖောင်းဖောင်းလေးဖြစ်သွားသည်။

"ရင်ထားက အမွှေးရိတ်ထားတာပဲ"

 မြသွေးက သူ့မျက်နှာကို စောက်ပက်နုနုလေးနားသို့တိုးကပ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့လျှာထူကြီးနဲ့အတွင်းသားထဲထည့်ကာထိုးမွှေလိုက်သည်။

"အိုး အအာ အဟင့်ဟင့် အိုကိုကို ငငရဲကြီးမယ်လေမမလုပ်ပါနဲ့"

ရင်ထားက ပါးစပ်ကနေသာ မလုပ်ပါနဲ့ပြောနေသည်။သူမလက်ကဘေးကစောင်ကိုကုတ်ဆွဲကာ မြသွေးရဲ့ Licking skillကို ထိထိ မိမိခံစားနေသည်။

မြသွေးက လျှာနဲ့ကစားရုံသာမက ရင်ထားရဲ့စောက်စိလေးကိုပါပါးစပ်နဲ့ကိုက်လိုက် စောက်ပက်နုနုလေးကိုအရသာခံနေသည်။

"အာ အဟင့် ရင်ရင်ထားလည်း ကိုကို့လီးကြီးကိုစုပ်ချင်တယ်"

မြသွေးကပြုံးလိုက်ပြီး ရင်ထားနဲ့69အနေအထားသို့ပြောင်းလိုက်သည်။ ရင်ထားက သူ့ရဲ့ခါးပတ်နဲ့ဂျင်းပန်ကိုအငမ်းမရဆွဲဖြုတ်ပြီး ဖျောင်းခနဲ့ထွက်လာတဲ့လီးကြီးကို ပါးစပ်ဖြင့်အမိအရဖမ်းကာ မြသွေးသင်ပေးသော deep throatကို အမိအရလက်တွေ့ပြနေသည်။

~~~~~

ထန်းတောမှာမနက်ပိုင်းလူကျပြီးမွန်းမတည့်ခင်မှာပဲ ထန်းရည်လက်ကျန်မရှိသလောက်ဖြစ်သွားသည်။ဖိုးခွေးလည်း ထန်းရည်ဖိုးငွေများကိုသိမ်းပြီး မနေ့ညကသူအရမ်းကြိုက်တဲ့ ဝက်နံရိုးအကြောင်းတွေးမိလိုက်သည်။

"မနေ့ညကကြော်ထားတာအများကြီးပဲ ငါတစ်ခုမှကိုမစားရသေးဘူး အမေဘာစိတ်ကူးပေါက်ပြီးကြော်တာပါလိပ် ဟိုတလောက အဖေစားချင်တာတောင်အမေက နတ်မကြိုက်ဖူးဆိုပြီးချက်မကျွေးတာ အိမ်ရောက်ရင်ရှယ်ဆွဲရမယ်"

ဖိုးခွေးငွေများသိမ်းဆည်းပြီး အိမ်သို့ပြန်လာသည်။အိမ်ရောက်တော့ဘာသံမှမကြားရ။တိတ်ဆိတ်နေတာကိုသတိထားမိပြီး လှေကားဝမှာတစ်ခုခုကိုခလုတ်တိုက်မိသည်။ထိုအရာသည် အဖြူရောင် sneakers တစ်ရံပင်ဖြစ်သည်။ဖိုးခွေးက sneakers တစ်ဖက်ကိုကိုင်ကြည့်ရင်း ဘယ့်သူဟာလည်းဆိုတာမှတ်မိသွားသည်။

"ဒါဒါ မြသွေးဖိနပ်မလား ဘာလို့လှေကားဝမှာရောက်နေရတာလဲ"

အရင်တုန်းက မြသွေးစီးလာတဲ့ sneakers ကိုကြည့်ရင်း သူအားကျနေတာကြောင့်မှတ်မိနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဖိုးခွေးအိမ်ပေါ်သို့ခြေသံမထွက်အောင်တတ်ရင်း သူ့အမေရဲ့အခန်းထဲမှာအသံတစ်ချို့ထွက်လာတာကြောင့် ခေါင်းနပန်းကြီးသွားသည်။

"ဂလု အွတ်အအ ဂလွတ်ဂွတ်ဂတ်ဂတ်"

တစ်စုံတစ်ရာကိုစုပ်သံယက်သံတွေကြောင့် ဖိုးခွေးမျက်နှာကြီးနီမြန်းလာပြီး မြသွေးနဲ့သူ့အမေဒေါ်ထွားကိုမျက်စိထဲမြင်ယောင်လာသည်။စိတ်ထဲမှလည်းမဟုတ်ပါစေနဲ့ဆုတောင်းရင်း အိပ်ခန်းထဲသို့ချောင်းလိုက်သည်။

"ဟင် မြသွေးနဲ့ရင်ထားပါလား"

ဖိုးခွေးစိတ်ထဲကနေအံ့အားတသင့်ရေရွတ်ရင်းတဖက်မှာလည်း မြသွေးနဲ့ချစ်စခန်းဖွင့်နေတာသူ့အမေမဟုတ်တာကြောင့်စိတ်သက်သာရသွားသည်။

တဆက်တည်းမှာပဲ ရင်ထားရဲ့လှပသောခန္တာကိုယ်နဲ့မြသွေးလီးကြီးကိုအငမ်းမရစုပ်ပေးနေတာကိုကြည့်ပြီး မြသွေးအပေါ်မနာလိုစိတ်ဝင်လာသည်။

"ရင်ထားဒီကောင်မလေး ငါကသူ့ကိုကလေးပဲထင်နေတာ အခုတော့ မြသွေးသူတောင်းစားကလည်းဘယ်လိုတောင်ဖြားယောင်းထားတာလဲမသိဘူး"

ဖိုးခွေးက မြသွေးနေရာမှာသူဖြစ်ချင်စိတ်တဖွားဖွားပေါ်လာသည်။

"အမေမရှိဘူးဆိုတော့ ရင်ထားစနစ်ပဲနေမယ် အမေ့ကိုရှောင်ခိုင်းထားပြီး ဒီကောင်မလေး မြသွေးနဲ့ခေါ်လိုးနေကြဖြစ်မယ် ဒီကောင်မြသွေးကတော့ သူကြီးသိရင်လွယ်မှာမဟုတ်ဘူး ဟင်းဟင်း"

ဖိုးခွေးကကြည့်ရင်းအရမ်းထန်လာတာကြောင့်သူ့ရဲ့လေးလက်မသာသာ လီးလေးကိုကိုင်ကာထုနေမိသည်။ ထို့နောက် ရုတ်တရက် မြသွေးကထရပ်လ်ုက်ပြီး လေးဖက်ထောက်ကုန်လျက်ရှိသော ရင်ထားနောက်ကနေ ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်သည်။

ဖိုးခွေးမှာ မြသွေးရဲ့ ကိုးလက်မခွဲလီးကြီးကိုရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်လိုက်ရပြီး ဖျားချင်သလိုလိုပင်ဖြစ်ပြီးစိတ်အားငယ်မိသွားသည်။

"ဟ သူတောင်းစားပစ္စည်းကကြီးလှချည်လား လူလီးကောဟုတ်ရဲ့လား"

မြသွေးကသူ့ရဲ့လီးကြီးကို ဟစိလေးဖြစ်နေသည့်ရင်ထားရဲ့စက်ပက်ဝသို့ အသာလေးဖိသွင်းလိုက်သည်။ရင်ထားပါးစပ်က အိုဟုညည်းသံလေးထွက်လာပြီးနောက် မြသွေးကလေးလက်မခန့်သွင်းလိုက်သောအခါ ရင်ထားလည်းခံရတာအရသာတွေ့လာပြီးငိုက်နေတဲ့ခေါင်းလေးပါမော့လာသည်။ထိုနောက်ရင်ထားရဲ့ခါးလေးကိုကိုင်ကာ သူ့ရဲ့ ၉လက်မခွဲလီးကြီးကို တစ်ခါတည်းဆောင့်ချလိုက်သည်။မြသွေးရဲ့ဆီးစပ်နဲ့ရင်ထားရဲ့တင်ပါကြား ရိုက်နှက်သံတွေဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း..ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်..အအအို အဟင့်အအအဟင့်အိုအို"

မြသွေးနဲ့ရင်ထားရဲ့ကြမ်းတမ်းသောလိုးပွဲကိုကြည့်ပြီး ဖိုးခွေးတစ်ယောက် အာသာဖြေပြီး နှစ်ချီအပြီးမှာသူ့ရဲ့သုတ်တွေကုန်ခမ်းသွားတော့သည်။

မြသွေးကတော့ အားမာန်အပြည့်နဲ့ရင်ထားလေးကိုdoggy style‌တဖျောင်းဖျောင်းတီးရင်း နတ်ပြည်ရောက်နေသည်။ stamina လုံဝကျမသွားသောမြသွေးကိုကြည့်ပြီး အထင်ကြီးစိတ်နဲ့မနာလိုစိတ်ကရောနေသည်။

"ဖျောင်းဖက်ဖက်ဖက်ဖျောင်းဖျောင်"

မြသွေးက doggy positionမပြောင်းပဲ ရင်ထားလက်ကိုနောက်ပြန်ဆွဲလိုက်ရင်း သူ့ရဲ့9လက်မခွဲလီးကြီးကို ရင်ထားရဲ့စောက်ဖုတ်ထဲကိုဆက်တိုက်သွင်းဂိုးများထည့်နေသည်။ရင်ထားရဲ့အကြမ်းပန်းကန်လုံးသာသာရှိသော နို့နှစ်လုံးမှာလည်းမြသွေးစို့ထားလို့နီရဲနေပြီး လည်ပင်းတစ်ဝိုက်မှာလည်း မာကင်ရာတွေပြည့်နေသည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်"

စလိုးသည့်အချိန်တစ်နာရီအကြာမှာတော့ မြသွေးကရင်ထားကိုသူ့ရင်ခွင်ထဲဆွဲသွင်းလိုက်ပြီးသူ့လီးကြီးကိုအရင်းထိထိုးသွင်းကာ သုတ်ရည်လီတာဝက်နီးပါးကို ရင်ထားရဲ့စောက်ခေါင်းထဲသို 5မိနစ်ကြာသည့်အထိပန်းထုတ်လိုက်သည်။

ဖိုးခွေးက ယုတ်မာသောအပြုံးဖြင့်ပြုံးလိုက်ပြီးအိမ်ပေါ်ကနေတိတ်တိတ်လေးဆင်းလာခဲ့သည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

နောက်တစ်နေ့မှာ ရွာထဲသို့သတင်းတစ်ပုဒ်ပြန့်လာခဲ့သည်။ သူကြီးက မြသွေးကို သူ့ရဲ့နှစ်လုံးပြူးနဲ့ ပစ်သတ်ရန် လိုက်ရှာနေသည့်သတင်းပင်။ ကျွန်တော့်အဖေဖြစ်သူ ဦးအောင်ဘော်က မျက်နှာကြီးနီမြန်းကာ အိမ်သို့ပြန်လာသည်။ အိမ်ပေါ်မှာ အမေဒေါ်စန်းမော်ရယ် ကိုကြီးဇေယျာရယ်ထိုင်နေပြီး အမလတ်နဲ့မကြီးကတော့ သူ့အခန်းထဲမှာဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်နဲ့ညီမလေးကတော့ ဝရံတာမှာစာကျက်နေပြီး သူတို့ပြောတာကို နားစွင့်နေမိပါသည်။

​"ခွေးမသား မြသွေး ငါတို့မျက်နှာအိုးမဲသုတ်တဲ့ကောင် ကျွန်ကြောင့် သခင်နာမည်ပျက်တာပဲ"

​အဖေကဒေါသတကြီးနဲ့အိမ်ပေါ်ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

​"ဘာဖြစ်တာလဲ ကိုအောင်ဘော် ကျုပ်တို့ကိုပြောပါဦး၊ မြသွေးကို သူကြီးကဘာကြောင့်လိုက်ရှာနေတာလဲ"

​"ပြောမယ် မိန်းမရေ သူကြီးကအခုပဲငါ့ကိုဆူလွှတ်လိုက်တယ် ကိုယ့်သူရင်းငှားအသုံးမကျတာ လယ်ပိုင်ရှင်ကြောင့်ပါတယ်တဲ့ မြသွေးက သူ့သမီးအငယ်မနဲ့လယ်ကွင်းထဲမှာ ချိန်းတွေ့တာသိသွားလို့ ယမ်းပုံမီးကျနေတယ်"

​အဖေက စကားပြောရင်းမောသွားတာကြောင့် အကြမ်းရည် ကိုမော့သောက်လိုက်သည်။

​"သြော် လူငယ်တွေပဲရှင် ပြီးတော့မြသွေးကလည်း လူကောင်းလေးပါ ပေးစားလိုက်ပေါ့"

​"ဟ ပြောတော့လွယ်လွယ်လေး ပြီးတော့ ငါသူကြီးကိုကိုယ်ချင်းစာတယ် မြသွေးလို ဖွတ်မျက်နှာမွဲကို ငါသာဆိုရင်လည်းသဘောတူမှာမဟုတ်ဘူး ကိုယ့်သားသမီးကို ဆင်စီးမြင်းရံချင်တာမိဘသဘာဝပဲ"

​"အဖေ ဒါဆို အခု မြသွေးက ဘယ်မှာလဲ သူကြီးသမီးတွေကကော"

​အဖေက ကိုကြီးဇေယျာကိုမျက်ထောင့်နီနဲ့ကြည့်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူ့သမီးတွေရှိရာသို့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။

​"မင်းလည်း ဒီကောင်နဲ့ကြပ်ကြပ်ပေါင်း ဒါကြောင့်ငါက ဒီလိုဖြစ်မှာစိုးလို့ အိမ်ကိုသိပ်အလာမခံတာ အခုတော့ တဘက်ရွာမှာရှောင်နေတယ် ပြောသံကြားတယ် သူကြီးသမီးတွေကိုတော့ နှစ်ယောက်စလုံး အောက်ပြည်ဘက်ကိုညတွင်းချင်း ပို့လိုက်တယ်ကြားတယ်"

​အဖေက ခေါင်းတရမ်းရမ်းဖြင့် ကိုမြသွေးအပေါ် စိတ်ပျက်ပြီး ကိုယ်နဲ့အဆင့်မတူဘူးဟုတွေးထားဟန်တူသည်။ ထိုသို့တွေးလိုက်ချင်းက သူ့အပေါ်ဘယ်လိုကံကြမ္မာဆိုးဝင်မလဲဆိုတာသာသိရင် ကို​မြသွေးအပေါ် ခုလိုလုပ်ခဲ့မှာမဟုတ်ပေ။

​"အမေကလည်း အရင်ထဲက ဒီသူရင်းငှား သားအဖကိုနှင်ထုတ်ပါလို့ပြောထားတာကို ဘာလို့မထုတ်ရက်တာလဲမသိခက်တယ်ခက်တယ်"

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

​2 လအကြာမှာတော့ အဖွားသူဇာရဲ့ကြားဝင်စေ့စပ်မှုကြောင့် သူကြီးနဲ့မြသွေး ပြဿနာပြေလည်သွားပါသည်။ ကိုမြသွေးလဲ အဖွားလယ်ထဲမှာနေပြီး အပြင်သိပ်မထွက်တော့ပေ။ သို့သော် ဖိုးခွေးတစ်ယောက် ထန်းရည်မူးရင် ပြဿနာရှာလိုက်တာကြောင့် ဖိုးခွေးနဲ့မြသွေးကြားမှာ ရန်ပွဲတစ်ခုပေါ်လာခဲ့သည်။

​ဖိုးခွေး တစ်ယောက် အလုပ်သိမ်းပြီး အိမ်ထဲသို့ဝင်လိုက်မှာတော့ အမြင်တွေမှောက်မှိုက်သွားသည်။

​"ခွပ် ခွပ် ဖုန်းဖုန်း ဖောင်း"

​"မြ မြ သွေး မင်း မင်း ဘာလို့ငါ့ထိုးတာလဲ"

​ဖိုးခွေးလို အင်အားချိနဲ့သောခန္ဓာကိုယ် မြသွေးလို ကြွက်သားအပြည့်နဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝမယှဉ်နိုင်ပဲ ဖင်ထိုင်လဲကျသွားသည်။

​"ဘာလို့လဲ ဟုတ်လား ငါလိုးမသား ဖိုးခွေး မင်း နေ့လည်က ထန်းရည်မူးပြီးပြောတာ မမှတ်မိတော့ဘူးလား အနူလက်နဲ့ရွှေခွက်နှိုက်တဲ့ကောင်ကို ငါဆုံးမလိုက်တယ်ဆိုတဲ့စကားလေး"

​"ဖျောင်းဖျောင်း ဖုန်းဖုန်း အွတ်"

​မြသွေးက လဲကျနေသော ဖိုးခွေးစောက်ခွက်ကို တဖြန်းဖြန်းရိုက်ပြီး ခြေထောက်ဖြင့်ဗိုက်ကိုနှစ်ချက်ကန်ထည့်လိုက်ရာ ဖိုးခွေး အွတ်ခနဲလဲကျသွားသည်။

​"ပြောစမ်းပါဦး ငါနဲ့ရင်ထားဖြစ်တဲ့ကိစ္စကို မင်းညောင့်တာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါလိုးမသား"

​ထိုအသံဗလံတွေကြောင့် ဒေါ်ထွားတစ်ယောက် သူ့ရဲ့ဗိုက်ကိုကိုင်ကာ ပြေးဝင်လာသည်။

​"ဘာဖြစ်တာလဲ ဟင်ဖိုးခွေး သွေးတွေပါလား ပြီးတော့ ယောင် အဲ့ မြ မြသွေး ဘယ်လိုဖြစ်ကျတာလဲ"

​ဒေါ်ထွားက ဖိုးခွေးကိုဆွဲထူလိုက်တော့ သူ့အမေရောက်လာလို့ လေသံပြောင်းသွားသည်။

​"ဟုတ်တော့ ဘာဖြစ်လဲ မင်းငါ့အမေအိမ်မှာ ရင်ထားနဲ့ဖြစ်ချင်တိုင်းဖြစ်နေတာ ငါကဒီအတိုင်းကြည့်နေရမှာလား ဒါကမင်းအိမ်လား ငါ့အမေမင်းမယားလား"

​"ငါလိုးမသား ပြောလေကဲလေ ဟုတ်တော့ဘာဖြစ်လဲ ဒီနေ့မင်းကိုမသတ်ရင် ငါလူမဟုတ်တော့ဘူး"

​စူးစူးဝါးဝါးကြည့်ပြီးပြောလိုက်တဲ့ မြသွေးစကားကြောင့် ဖိုးခွေးတုန်လှုပ်သွားပြီး ဒေါ်ထွားနောက်ကနေအကာအကွယ်ယူလိုက်သည်။ ပုံစံက အဖေရိုက်ခံရသည့်ကလေးက အမေဆီမှာပုန်းနေသလိုပင်။

​"တော်တော်ယောင်းရှုပ်တဲ့ဖိုးခွေး နင်လည်းနင့်အဖေအတိုင်း မလည်ရှုပ် ဘာလို့ သူများသမီးရည်းစားထဲဝင်ပါရတာလဲ သွားမြသွေးကိုငါဖျောင့်ဖျထားလိုက်မယ် နင်ထန်းတောမှာ ဒီညပြန်နေလိုက်"

​ဒေါ်ထွားစကားအဆုံးမှာ ဖိုးခွေး ထန်းတောဘက်ကိုခြေသုတ်တင်ပြေးလေသည်။ ဒေါ်ထွားက သူ့ရဲ့အယ်ထနေသည့်နို့ကြီးနှစ်လုံးကို မြသွေးလက်မောင်းမှာဖိကပ်ရင် အိမ်ရှေ့တန်းလျားပေါ်သို့ခေါ်လာသည်။

​"ဒီမှာ မယ်ထွား ကျုပ် ခင်ဗျားကို လိုးတာလိုးခဲ့တာပဲ ဒါပေမယ့် ဖိုးခွေးကို သတ်မယ့်ကိစ္စကိုတော့ လာမဖျောင့်ဖျနဲ့ သူ့ကြောင့်ကျုပ်အနာဂတ်ပျက်ရတာ"

​"ခင်ဗျားတဲ့ စိမ်းကားလိုက်တာ ယောင်္ကျားရယ် ဒီတစ်ခါတော့ ဖိုးခွေးကို ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်ပါ မိန်းမ မျက်နှာမထောက်ရင်တောင် ဟောဒီ ဗိုက်ထဲက ယောင်္ကျားရဲ့ သားလေးမျက်နှာတော့ထောက်ပါဦး"

​မယ်ထွားစကားကြောင့်သူမျက်လုံးပြူးသွားပြီး မယ်ထွားဗိုက်ကိုကြည့်လိုက်တော့ ဗိုက်ကတော်တော်ထွက်နေသည်။

​"မင်း မင်း ဗိုက်ကြီးနေတာလား ဘယ်သူနဲ့လဲ"

​"ဘယ်သူနဲ့ကမှာလဲ မိန်းမမှာ ဘယ်သူ့ကို ယောင်္ကျားအဖြစ်သတ်မှတ်ထားတာဘယ်သူဆိုတာသိနေတာကို မနေ့ကမှစစ်လာတာ နှစ်လပြည့်ပြီတဲ့ အဟိ"

​ဟုပြောကာ မယ်ထွားက သူ့ရဲ့နို့ကြီးကို သူ့လက်မောင်းမှာဖိကပ်လိုက်သည်။ ထိုအခါမှသူစဉ်းစားကြည့်လိုက်မှ မယ်ထွားနဲ့ သူလိုးခဲ့သည့်အကြိမ်အရေအတွက် ၃၀ နီးပါးရှိခဲ့ပြီး အမြဲတမ်းလိုလို သူ့စောက်ခေါင်းကြီးထဲမှာပဲပြီးခဲ့တာကို သတိရလိုက်သည်။

​"ဗိုက်ကဒီလောက်ထွက်နေမှတော့ ရွာထဲကလူတွေအကုန်သိပြီပေါ့ မင်းဘယ်လိုပြောထားတာတုန်း"

​မြသွေးစကားကြောင့် မယ်ထွားက စိတ်လျော့ရန်ပြောလိုက်သည်။

​"စိတ်ချပါယောင်္ကျားရဲ့ ယောင်္ကျားနာမည် လုံးဝမထွက်စေရပါဘူး ရွာထဲကလူတွေထင်ထားတာ ဦးဖိုးလုံးကြီးရိက္ခာယူသွားတယ် ထင်နေကြတာ အိမ်ကဖိုးခွေးအပါအဝင်ပေါ့"

​ထိုအခါမှသူသက်ပြင်းချမိသွားပြီး မယ်ထွားအပေါ်လည်း သနားစိတ်ဝင်လာမိသည်။

​"ဒါကြောင့်မို့ယောင်္ကျား မိန်းမနဲ့သားလေးမျက်နှာထောက်ပြီး သားလေးရဲ့ အကိုကိုဒီတစ်ခါတော့ ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်ပါနော်"

​"ကောင်းပြီ ငါခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်မယ် ဒါပေမယ့် ဖိုးခွေးကိုတော့ မင်းကြပ်ကြပ်ဆုံးမထား"

​မြသွေးစိတ်လျော့လိုက်မှ မယ်ထွားဝမ်းသာသွားသည်။

​"ဟုတ်ကဲ့ မိန်းမ ဆုံးမလိုက်ပါ့မယ် အခုယောင်္ကျားထမင်းစားပြီးပြီလား မိန်းမပြင်လိုက်မယ်လေ"

​"မပြင်နဲ့တော့ မိန်းမ မင်းကို ငါပဲ ယောင်္ကျားဘာလုပ်ပေးရဦးမလဲ လိုတာရှိရင်အခုပြော"

​မယ်ထွားမျက်နှာ ဝင်းလက်သွားပြီး...

​"ဟိဟိ မိန်းမ အများကြီးမတောင်းရဲပါဘူး ကိုယ်ဝန်ရှိကတည်းက ညဘက်ဆို လန့်လန့်နိုးနေတာ အဲ့ဒါမမွေးခင်အချိန်ထိ မိန်းမဘေးမှာအိပ်ပေးပါလား"

​မြသွေးကတစ်ချက်စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူ့ရဲ့​ပထမဆုံးရမယ့်ကလေးဆိုတော့ စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။

​"လာအိပ်တာတော့ဟုတ်ပါပြီ ဖိုးခွေးရှိတဲ့ရက်ဆို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

​"ဒီအတွက်မပူနဲ့မိန်းမစီစဉ်ထားတာရှိတယ် ခြံထောင့်မှာ တဲလေးဆောက်ထားတာရှိတယ် ညဘက်သူခိုးရန်ကြောက်လို့ သူလာတဲ့အခါတိုင်းအဲ့ဒီမှာအိပ်ခိုင်းလိုက်မယ် ယောင်္ကျားကို အိမ်နောက်ဖေးသော့ပေးထားမယ်လေ ဖိုးခွေးရှိရင်အဲ့ဒီကနေပဲဝင်လိုက်"

​မယ်ထွားအကြံကိုသူလက်ခံလိုက်သည်။

​"အခုငါရေချိုးလိုက်မယ် အိပ်ရာခင်းထားလိုက်တော့"

​မယ်ထွားက ပျော်ရွှင်စွာဖြင့်အိမ်ပေါ်တက်သွားသည်။ သူက ရေကိုတဗွမ်းဗွမ်းလောင်းချိုးပြီးနောက်အိမ်ပေါ်သို့တက်လာခဲ့သည်။ အိမ်ပေါ်သို့တက်လာတော့ နံရံမှာချိတ်ထားတဲ့ ဖိုးလုံးပုံလည်းမရှိတော့ချေ။ သူအိပ်ခန်းထဲဝင်လာတဲ့အချိန်မှာတော့ ဒီအိပ်ရာပေါ်မှာပဲ ခင်ထားနဲ့ကောရင်ထားနဲ့ပါ အကြိမ်ကြိမ်လိုးခဲ့တာကိုပြန်မြင်ယောင်ရင်း လီးကထလာသည်။ အိပ်ရာပေါ်သို့လှဲလိုက်တော့ မယ်ထွားကသူ့ဘေးမှာကပ်ကာလှဲလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့အယ်ထနေနို့ကြီးနှစ်လုံးကိုပါ ကပ်ထားသည်။

​"မိန်းမ မင်းလည်းဗိုက်ကတော်တော်ထွက်နေပြီဆိုတော့ ထပ်လိုးလို့မသင့်တော်ဘူး မင်းကိုလက်ဆောင်လည်းပေးချင်တယ် မင်းလီးစုပ်ချင်လား"

​ဟုမြသွေးကမယ်ထွားကိုကြည့်ပြီး ပုဆိုးကိုဖြည်ချလိုက်သည်။ ပုဆိုးထဲက မယ်ထွားရဲ့အသဲစွဲကြီးထွက်လာတော့ မယ်ထွားဟန်ဆောင်မဆောင်နိုင်ပဲ သူမခေါင်းက မြသွေးရဲ့ပေါင်ခွံကိုတန်းရောက်သွားကာ မြသွေးသင်ပေးလိုက်သော လီးစုပ်နည်းပေါင်းစုံနဲ့ ပြုစုနေတော့သည်။ နာရီဝက်ကြာတော့ မယ်ထွားရဲ့ လည်ချောင်းထဲသို့ သုတ်ရည်များစီးဆင်းသွားပြီး လရောင်အောက်ပဲ အိပ်စက်လိုက်တော့သည်။

​နောက်ရက်တွေမှာ မြသွေးက အဖွားသူဇာရဲ့လယ်မှာ နေ့ခင်းအလုပ်လုပ် ညခင်းဆို မယ်ထွားဆီပြေးအိပ်လိုက်နဲ့ သာယာနေတော့သည်။ တစ်ရက်မှာတော့ သူအလုပ်လုပ်နေတဲ့ဆီ ဦးအောင်ဘော်ရောက်လာသည်။

​"ကဲ မြသွေးရေ ဒီနှစ်အတွက်မျိုးစပါးတွေကို နှစ်ဆချန်ထားလိုက်နော် ငါတို့လယ်က စပါးကိုကုန်သည်ဟုတ်ကဲ့ ဦးအောင်ဘော် ကျွန်တော်ချန်ထားလိုက်ပါ့မယ်"

​ဦးအောင်ဘော်က မြသွေးကို အထင်သေးစွာကြည့်လိုက်ပြီး

​"မင်းလည်း သူကြီးနဲ့ပြဿနာတက်ပြီးနောက်ပိုင်း မိန်းကလေးကိစ္စမကြားရတော့ဘူးနော် နောက်ဆိုကိုယ်နဲ့တန်ရာတန်ရာမှန်းပေါ့ကွာ မင်းလိုဘဝတူမိန်းမတွေပေါပါတယ်"

​ဘလိုင်းကြီးလာခွပ်သော အောင်ဘော်စကားကြောင့် မြသွေးတော်တော်ဒေါသထွက်သွားသည်။ ခါတိုင်းဆိုဖြစ်ချင်ရာဖြစ်ဆိုပြီး ဆွဲထိုးမိမှာဖြစ်သည်။ သူ့အဖေဖြစ်သူကျန်းမာရေးမကောင်းတာကြောင့် သည်းခံလိုက်သည်။ သို့သော်...

​"မတန်ဘူးဆိုတာတော့ မရှိပါဘူးဦးလေးရဲ့ ရာဇဝင်ထဲမှာတောင် သူတောင်းစားက မိဖုရားကြီးကိုတောင်တတ်လိုးသေးတာပဲ ဟဲဟဲ"

​သူ့စကားကြောင့် အောင်ဘော်မျက်နှာကြီးနီသွားပြီး ရူးရူးရှဲရှဲဖြစ်သွားသည်။

​"တော်တော် မိုက်ရိုင်းတဲ့ကောင် စကားကောင်းပြောလို့မရဘူး သွားမယ်"

ထွက်သွားတဲ့ဉီးအောင်ဘော်ကိုကြည့်ပြီးရယ်မောလိုက်မိသည်။မကြာခင်မှာပဲ အောင်ဘော့်သားကြီးဇေယျအောင်က ထားညိုကိုခိုးပြေးသွားပြီး အောင်ဘော်တို့လင်မယား မြို့တတ်ရှာရမှာမို့ မြသွေးတစ်ယောက် အဖွားသူဇာ၏တောင်းဆိုမှု့ကြောင့်အောင်ဘော့်အိမ်မှာသွားနေဖို့အကြောင်းဖန်လာတော့သည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(07)

မြသွေး လယ်ထဲမှာရေချနေတုန်း သူရအောင်အငယ်ကောင်လေး ရောက်လာသည်။

"ကိုကြီး အဖွားက လာခဲ့ဦးတဲ့"

သူက အငယ်ကောင်လေးကို ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ရင်းလယ်ထဲကနေ နှစ်ထပ်အိမ်ကြီးဆီသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ အိမ်ထဲရောက်တော့ အသက်၆၃နှစ်အရွယ် အမျိုးသမီးကြီးတစ်ဦးထိုင်နေပြီး သူမဆံပင်က ငွေရောင်များသန်းနေပြီး ငယ်စဉ်အခါက တော်တော်လှခဲ့မယ့်မိန်းမတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့မှာပင်ဖြစ်သည်။အခုသ်ူလက်ထဲမှာ ပုတီးတစ်ကုံးကိုင်ဆွဲထားပြီး တရားဘဝနာကို လက်ကိုင်ထားနေပြီဖြစ်သည်။ သူမက အောင်ဘော့်ရဲ့အမေ ဒေါ်သူဇာဖြစ်ပြီး မြသွေးရဲ့ ပထမဆုံးလိင်မှုရေးရာသင်ခဲ့သည့်ဆရာမကြီးလည်းဖြစ်သည်။

ထိုအကြောင်းတွေကိုနောက်မှဆက်ပါမည်။

"မြသွေးရေ နင်ဒီနေ့ အောင်ဘော့်အိမ်သွားစောင့်ရင်းအိပ်လိုက်  သူတို့အိမ်မှာ လူကြီးတွေအကုန်မရှိဘူး..ကလေးနှစ်ယောက်နဲ့ မိန်းမပျိုလေးနှစ်ယောက်ပဲကျန်ခဲ့တာ ငါစိတ်မချဘူး"

"ဖြစ်ပါ့မလား ဆရာမ ဦးအောင်ဘော်က ကျွန်တော်လာတာမကြိုက်ဘူး"

မြသွေးက ဒေါ်သူဇာ့ကိုဆရာမလို့သာအမြဲခေါ်လေ့ရှိသည်။ သူ့ကိုရေးတတ်ဖတ်တတ်အောင် သင်ပေးတာလည်းဒေါ်သူဇာမို့ပင်။

"ငါကသူ့အမေပါ နင့်ကိုပြောရင်ငါတစ်ယောက်လုံးရှိတယ် ပြီးတော့ သူတို့လင်မယား ဇေယျနောက်လိုက်သွားတာမို့ ‌နင်တွေ့ချင်တောင်ရှိမှာမဟုတ်ဘူး"

"ဒါဆိုလည်း ကျွန်တော်သွားလိုက်ပါ့မယ်ဆရာမ"

သူကအဝတ်အစားအနည်းငယ်တို့ကိုယူကာ အငယ်ကောင်နဲ့အတူ လိုက်ပါလာသည်။

"အိမ်မှာလည်း ကိုကြီးဇေယျ အဝတ်တွေရှိနေတာကို အလေးခံသယ်လာသေးတယ်ကိုကြီး"

"ငါ့ခန္တာကိုယ်နဲ့ မင်းအကိုလူဖလံလေး နဲ့ယှဉ်ကြည့်ဦး ဆင်နဲ့ဆိတ်လိုနေမှာ့ သူရ ရ"

"ဒါလည်းဟုတ်တာပဲ"

"‌ဒါနဲ့မင်းအဖေ စိတ်ဆိုးနေသေးလား မင်းအကိုမိန်းမခိုးသွားလို့"

အငယ်ကောင်က ပြုံးဖြီးဖြီးနဲ့

"မဆိုးတဲ့အပြင် သူ့သားလူဖြစ်ပြီ လို့တွေးပြီး ပျော်တောင်ပျော်နေတာ ကြည့်ရတာ အမ ထားညိုကဗိုက်ကြီးနေပြီထင်တယ်"

အငယ်ကောင် သူရစကားကိုကြားတော့ မြသွေးတစ်ချက်ပြုံးလိုက်သည်။ကြည့်ရတာမုဆိုးဖိုကြီးဦးသောင်းလက်စွမ်းပြလိုက်ပြီထင်တယ် ဟုတွေးလိုက်သည်။

အောင်ဘော်တို့အိမ်ရောက်တော့ အပျိုပေါက်မအလတ်မ စန္ဒီအောင် ကပြုံးရွှင်စွာနဲ့ ဝင်ဝင်ချင်းစနောက်လိုက်သည်။

"ကိုမြသွေး တို့ကလည်းနော် အသဲကွဲပြီးကတည်းက လူကိုမမြင်ရတော့ဘူး ရောဂါအတော်ကျွမ်းသွားတာလား အဟက်"

"ဒီလောက်နဲ့ ကိုကြီးဖြုံမလား ငါ့ညီမရဲ့ အနာသိဆေးရှိပါတယ် အသည်းကျွမ်းသွားရင် နောက်အသည်းနဲ့ပြန်အစားထိုးရမှာပဲ"

အလတ်မက မျက်စောင်းတစ်ချက်ထိုး မြသွေးရဲ့ ပေါင်ခြံဆီသို့အကြည့်ကရောက်သွားသည်။

"မောင်လေးမြသွေး စပါးဂိုထောင်ထဲမှာ အခန်းတစ်ခုရှိတယ် မင်းအဲ့ဒီမှာ အိပ်လို့အဆင်ပြေမလား"

နှစ်ဆောင်မြိုင်အိမ်ကြီးပေါ်က မမကြီးသီရိအောင်ရဲ့ကျက်သရေရှိပြီးချို‌သာသော အသံကထွက်ပေါ်လာသည်။ အမလတ်နဲ့ယှဉ်ကြည့်ရင် မမကြီးက အမေနဲ့ပိုတူပြီး အိန္ဒြေသိက္ခာအပြည့်နဲ့အလွန်တည်ငြိမ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ မမ..ကျွန်တော် စပါးဂိုထောင်ထဲမှာ ရှိနေမယ် မမတို့ စိတ်ချလက်ချနေကြနော် ကျွန်တော် ညစောင့်ရှိတယ်"

"မင်းကိုပဲ အားကိုးရမှာပဲ ထမင်းဟင်းလည်းအိမ်မှာစားနော်"

မမကြီးက ပြောစရာရှိတာပြောပြီး ပြန်သွားသည်။

"ဟုတ်တယ်ကိုမြသွေး  အိမ်မှာပဲစား နောက်ပြီး..ကိုမြသွေးစားချင်တာ အကုန်ကျွေးမယ်လေ ခစ်ခစ်"

အလတ်မ၏ အနှောင့်အသွားမလွတ်တဲ့စကားကြောင့် မလိုးရတာကြာပြီဖြစ်တဲ့ မြသွေးလီးကြီးကလှုပ်ရှားသွားသည်။ သူ့အနေနဲ့ ဆောက်ဖုတ်ထဲကို မြွေအောင်းသည့်အရေအတွက်က ခင်းထားတို့ညီအမရှိတုန်းကနဲ့ မယ်ထွားဗိုက်မကြီးခင်ကဆို  အနည်းဆုံးတစ်ပတ်ကို 6ရက်လောက် လိုးနေရသည်။ အခုတော့ သူမလိုးရသည်မှာ ၆လလောက်ကိုရှိ‌တော့မည်ဖြစ်သည်။ မယ်‌ထွားတောင်ဗိုက်က ၈ လကျော်သွားပြီးနောက်နှစ်လလောက်ဆိုမွေးတော့မှာဖြစ်သည်။ 

ဖိုးခွေးကတော့ သူ ညီလေးတစ်ယောက်ရတော့မှာဆိုပြီး ပျော်နေတာကိုလည်းတွေ့ရသည်။ သို့သော်သူ့အနေနဲ့ ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်းနေဦးမှ ဆိုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုထိန်းလိုက်သည်။ဒီတစ်ခါနှင်ထုတ်ခံရရင်တော့ သူတို့သောင်ပြင်လွတ်တဲ့ခွေးလိုဖြစ်မှာမလိုလားပေ။အဆိုးဆုံးက သူ့ရဲ့ကျန်းမာရေးမကောင်းတဲ့အဖေကို ဒုက္ခမခံစေလိုတာပင်။

~~~

မြသွေးက မနက်ဆိုလယ်ထဲဆင်း ညနေစောင်းမှပြန်လာလေ့ရှိပြီး စပါးဂိုထောင်ထဲသာအနေများသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ အလတ်မ စန္ဒီအောင်က အကြောင်းကိစ္စတစ်ခုမဟုတ်တစ်ခုအကြောင်းပြပြီးသူဆီမကြာခဏရောက်လာတတ်သည်။ရောက်လာသည့်အခါတိုင်း သူ့ဆန္ဒကိုအမြဲချိုးထားရသည်။

ခက်တာက သူရေချိုးတဲ့အချိန်ဖြစ်သည်။ သူ့အနေနဲ့ အိမ်သားတွေအိပ်လောက်ပြီ ညကိုးနာရီလောက်မှရေချိုးရသည်။ ရေချိုးခန်းက နှစ်ဆောင်ပြိုင်အိမ်ကြီးရဲ့ဘေးမှာ ဝါးထရံအမိုးမပါ ကာထားသည်။

ပထမရက်က သတိမထားမိပေမယ့် နောက်တော့ သူရေချိုးသည့်အခါတိုင်း အလတ်မ လာလာချောင်းတတ်တာကိုသိလိုက်ရသည်။

~~

 စန္ဒီအောင်တစ်ယောက် အကြံအိုက်နေသည်။ခါတိုင်းအသားစားလွန်းတဲ့ကျားက အခုမှဥပုသ်စောင့်နေတာကိုကြည့်ပြီးအသည်းယားနေသည်။

မြသွေးစရောက်ကတည်းက သူ့အခန်းထဲအကြောင်းအမျိုးမျိုးပြပြီး သွေးဆောင်နေသော်လည်း သကောင့်သားက တုတ်တုတ်မှမလှုပ်။ ကြာတော့အကြံကုန်လာသည်။ အိမ်ရောက်ပြီး ညပိုင်းမှသူရေချိုးတတ်တာကိုသိပြီး သွားသွားချောင်းရတာကအမော.အခုလည်း သူရေချိုးမယ့်အချိန်ကိုစောင့်ရင်းသကောင့်သားက ည၁၀နာရီထိုးမှ ဂိုထောင်ထဲကထွက်လာသည်။ စန္ဒီအောင် ကသူ့အခန်းထဲကနေတိတ်တိတ်ထွက်လာပြီး အသင့်ဖောက်ထားသောအပေါက်ကနေချောင်းကြည့်လိုက်သည်။

ကိုမြသွေး ရေတစ်ခွက်လောင်းချိုးလိုက်တိုင်း စီးဆင်းသွားတဲ့ ခန္တာကိုယ်ပေါ်က ကြွက်သားထုကြီးတွေရင်ဘက်မွှေးတွေ လက်မောင်းကြွက်သားတွေကိုကြည့်ပြီး စန္ဒီ ထိုအရာများကို ထိချင်ကိုင်ချင်စိတ်ကိုမနည်းထိမ်းနေရသည်။ထိုအခိုက်မှာပဲ ရေချိုးနေတဲ့ကိုမြသွေးက သူ့ရဲ့ရေစိုပုဆိုးကို ကွင်းလိုက်ချွတ်ချလိုက်ပြီး ရေကိုခေါင်းကနေလောင်းလိုက်ရာ ငေါထွက်နေတဲ့ လီးကြီးက ရွဲရွဲစိုသွားသည်။

ခါတိုင်းဆို ပုဆိုးဝတ်ပြီးချိုးနေတဲ့ကိုမြသွေးကဒီနေ့တော့ တုံးလုံးချွတ်ချိုးလိုက်တာပဲဟုတွေးပြီးကိုမြသွေးရဲ့ ယောင်္ကျားပီသလှသော လီးတံကြီးကိုအလတ်မ စိုက်ကြည့်ရင်တံတွေးတစ်ချက်မျိုလိုက်သည်။လီးကြီး က မတောင်သေးတာတောင် ငါးလက်မလောက်ရှိပြီး ဆီးခုံမွှေးမဲမဲအောက်မှာ ရမ်းခါနေသည်။

တကယ်တော့ အလတ်မ လီးကို မမြင်ဘူးတာမဟုတ်သူမအပျိုစဝင်ကတည်းက လီးဆိုသည့်အရာကိုစူးစမ်းဖူးသည်။ သူမ အကိုတွေမောင်တွေ အဖေဖြစ်သူ ဦးအောင်ဘော် တို့လီး အပြင် အိမ်လာသည့်ဧည့်သည်တွေရဲ့လီးပါမကျန် ချောင်းကြည့်ဖူးသည်။

တစ်ယောက်မှ ကိုမြသွေး လီးကြီးကိုမမှီကြ။ကိုမြသွေး လီးကြီးနဲ့ယှဉ်လိုက်ရင်အကုန် လူစဉ်မမှီသလိုဖြစ်ကုန်ကြသည်။

မြသွေးက ဆပ်ပြာကိုတစ်ကိုယ်လုံးတိုက်လိုက်ရင်းသူ့လီးကြီးကိုပါ တိုက်ချွတ်ရင်း အနည်းငယ်ဆွပေးလိုက်သည်။ လီးကြီးက တဖြည်းဖြည်းအမောက်ထောင်လာပြီး မကြာမီ ၉လက်မခွဲအရှည် လုံးပတ်ပက်စီဗူးအနေအထားနဲ့ သူမချောင်းနေရာရဲ့တည့်တည့်မှာ အစွန်းကုန် ထောင်မတ်နေတာကိုမြင်ပြီးအလတ်မ သူမစောက်ပက်ကနေ ကျင်ခနဲ့ဖြစ်သွားပြီးအရည်တချို့ထွက်လာတာကိုသတိထားမိသွားသည်။

ထိုလီးကြီးအနေအထားကို သူကြီးသမီးရင်ထားကိုလိုးသည့်အချိန်တုန်းက မြင်ဖူးထားပြီး အခုထပ်မြင်လိုက်တော့ ရေချိုးခန်းထဲထိဝင်ကာ စုပ်ချင်ကိုင်ချင်သည့်စိတ်တွေကိုမနည်းထိမ်းနေရသည်။ထိုအခိုက်မှာပဲ အိမ်အပေါ်ထပ်က မမကြီးရဲ့ချောင်းဟန့်သံကိုကြားပြီး သူမ တိတ်တိတ်လေး အခန်းကိုပြန်လာပြီး တစ်ညလုံး ကိုမြသွေး အကြောင်းတွေးကာ သူမလက်ကို စပက်ထဲနှိုက်ရင်း အာသာဖြေနေမိသည်။

~~~~

"အလတ်မနဲ့ အငယ်ကောင် နင်တို့ကို အဖေမှာထားတာ မှတ်မိတယ်နော် မြသွေးရှိတဲ့နေရာစွတ်သွားမနေနဲ့ အဖေက အရောဝင်တာကြိုက်တာမဟုတ်ဘူး"

မမကြီးရဲ့စကားကြောင့် စန္ဒီ အလိုမကျဖြစ်သွားသည်။ အဖေက ဘယ်လောက်ပဲ ခွဲခြားခွဲခြားသူမတို့ကတော့ မဖြစ်သင့်ဘူးလိုထင်မိသည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မမကြီးကို ကြောက်ရသည်မို့အသာငြိမ်နေလိုက်သည်။အဖေတို့ကလည်းကိုကြီးကိုရှာတွေ့ပြီမို့လို့ နောက်၃ရက်လောက်နေရင်ပြန်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။မိုးသည်း‌ေနတာမို့လို့‌မြစ်က‌ရေတတ်နေသောကြောင့်ရုတ်တရက်ပြန်လာလို့မရချေ။

အဖေတို့ပြန်မလာခင် 2 ရက်အလိုမှာတော့ မယုံနိုင်စရာအဖြစ်ကို သူမကြုံလိုက်ရသည်။

~~

အဲ့ဒီနေ့က ည၂နာရီထိုးကြီး ဗိုက်နာသောကြောင့် စန္ဒီအောင်တစ်ယောက် အိမ်သာတတ်ပြီးအပြန် ဆန်ဂိုထောင်ထဲမှာ မီးရောင်ကိုမြင်လိုက်ရသည်။

"မိုးချုပ်လှပြီ ကိုမြသွေးမအိပ်သေးတာလား"

သူမသိချင်စိတ်နဲ့ ဂိုထောင်နားကပ်သွားတော့ အသံတချို့ကိုကြားလိုက်ရသည်။

"မောင်...အရမ်းမကြမ်းနဲ့ကွာ အသက်တောင်ရှုလို့မရတော့ဘူး"

"မမ ကအရမ်းလှလွန်းလို့ ဒီကောင်တစ်စက္ကန့်လေးတောင်မလွှတ်ချင်တော့ဘူး"

"အဟင့်ဟင့် အအာ အို အအ"

"ဗျစ် ဗျွတ် ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်"

ထိုအသံ‌တွေကိုသူမ မမှတ်မိနိုင်စရာအကြောင်းမရှိပေ။ သူမ ဂိုထောင်ထဲသို့ချောင်းကြည့်လိုက်တော့ ကိုမြသွေးရဲ့ ကြွက်သားအဖုဖုအထစ်ထစ်ခန္တာကိုယ်ကြီးက မမကြီးရဲ့ ပြစ်မျိုးမထင် လှပဖြူဝင်းသော ခန္တာကိုယ်ထက်မှာနေရာယူထားပြီး အန်မတန်အိန္ဒြေကြီးလှသောမမကြီးက ကိုမြသွေးရဲ့သန်မာတဲ့ ခါးကြီးကို မလွတ်ထွက်သွားအောင် သူမရဲ့ ဆင်စွယ်လိုပေါင်တံနှစ်ဖက်က ဆွဲညပ်ထားသည်။

ကိုမြသွေးကသူ့ရဲ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ မမကြီးခေါင်းကို ထိမ်းထားပြီးဖြူစင် ဝင်းမွတ်ပြီး အနီရောင်သန်းနေတဲ့ နို့အုံကြီးနှစ်ဖက်ကို တစ်လှည့်စီစုပ်လိုက် ဖူးကော့နေသည့် အနီရောင်နူတ်ခမ်းဆီသွားပြီး ပြင်သစ်အနမ်းပေးလိုက်နဲ့ပြုစုနေပြီး အောက်ကလည်း သူရဲ့စံချိန်မီး ကိုးလက်မခွဲလီးတံကြီး ကာလသားတို့ရဲ့အိပ်မက်ယင်ဖိုတောင်မသန်းဖူးသေးတဲ့ ကွမ်းတောင်ကိုင် မမကြီးရဲ့ စောက်ပက်လေးကို သူပိုင်တဲ့ မယားသဖွယ်ဖြိုခွဲနေတော့သည်။

"မမ ကျွန်တော့်ကိုချစ်လား"

"ဖက်ဖက် ဖွတ် ဘက်ဘက်"

မြသွေးက သူလီးကြီးနဲ့အပီအပြင်ဆော်ပြီးမေးလိုက်သည်။

"အအ အဟင့်မေးနေစရာလိုသေးလား မောင်ရယ် ချစ်လို့ ဒီအထိတောင်ရလာပြီးပြီပဲ အိုအအ"

"ဒါများရက်စက်တယ်နော် မမနဲ့ဖြစ်ပြီးနောက်ပိုင်းဘာလို့လယ်ထဲမလာတော့တာလဲ"

"‌ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း"

"အားအအ မကြမ်းနဲ့လေ မောင်ရဲ့ အဟင့်အိုမလာဆို အဖေတို့ကလည်းစောင့်ကြည့်နေတာပြီးတော့မင်းနဲ့ သူကြီးသမီးနဲ့ဖြစ်နေတာလို့ကြားပြီးမလာတော့တာ ငါက ဒုတိယလူမဖြစ်ချင်ပါဘူး..အဟင့်ဟင့်"

"အာ မဆိုင်ပါဘူးမမရဲ့ ကျွန်တော့ရင်ထဲ တကယ်ချစ်တာမမပဲ သူကြီးသမီးနဲ့ဖြစ်တာလည်း မမစိမ်းကားသွားပြီထင်လို့ စိတ်လေတာနဲ့ဖြစ်သွားတာ"

"မယုံပါဘူး သွား"

"ယုံအောင်သက်သေပြမယ်"

ကိုမြသွေးက ပြောပြီး မမပေါင်နှစ်ချောင်းအကြားဒူးထောက်ထိုင်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့လီးကြီးကို ထည့်ကာ ၁၀ချက်နီးပါ ဆက်တိုက် အားနဲ့ဆောင့်ချလိုက်သည်။

"ဖျောက်ဖျောင်းဖက်ဖက်ဖက်ဖျောင်းဖျောင်း"

မီးကုန်ရမ်းကုန်လိုးလိုက်သေားမြသွေးကြောင့် ပက်လက်လှန်အိပ်နေတဲ့ မမကြီးရဲ့ ဖြူဝင်းသောနို့တစုံမှာ ကိုမြသွေးလိုးလိုက်တိုင်းအထက်အောက် စည်းချက်ညီညီ လှုပ်ခါသွားသည်။

"အအ ဖျောင်း အို ဖျောင်း အာ အဟင့်"

"မီး..မီးပိတ်လိုက်ပါ့လား မောင်လေး အပြင်မှာကြားသွားရင်မကောင်းဘူး "

မြသွေးက မမကြီးရဲ့လှုပ်ခါနေတဲ့ နို့နှစ်လုံးနဲ့ သူ့ရဲ့သန်မာလှသော လက်နှစ်ဖက်နဲ့ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီးထပ်ပွဲကြမ်းရင်း လိုးလိုက်သည်။

"ည၂နာရီကြီး ဘယ်သူလာမှာလဲ မမကြီးပဲ ကျွန်တော် လိုးတာခံချင်လို့ရောက်လာတာ လိုးမယ့်လိုး မမကြီးကြီးရဲ့ တကိုယ်လုံးကိုကြည့်ပြီး လိုးရတာပိုကောင်းတယ်ဗျ"

ကိုမြသွေးရဲ့ကြမ်းတမ်းသောအသုံးအနှုန်းကြောင့်အပြင်မှာချောင်းနေသောအလတ်မ စောက်ရည်များပင်ထွက်လာသည်။

"ဟွန်းမမကြီးက ငါတို့ကို ဂိုထောင်နားမကပ်ခိုင်းတာအကြောင်းရှိလို့ကိုး ကိုမြသွေးက လည်းမမကြီးကိုဘယ်ချိန်ကတည်းက လိုးချင်နေမှန်းမသိဘူး ငါ့ကိုကျတော့ မထုံတတ်တေးနဲ့တွေ့မယ်"

ထိုနောက် ကိုမြသွေးက မမကြီး ပေါင်နှစ်ချောင်းကိုမမကြီး ဆီသို့ဖိကပ်လိုက်ပြီး မမကြီးရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲသို့သူ့ရဲ့ လီးညိုကြီးကိုထည့်ကာ စောင့်ကြောင့်ထိုင်ပြီး ကိုးလက်မခွဲလုံးမိမိရရ ထိုင်စောင်‌့နေသည်။

"ဖျောင်းဖက်ဖက်ဖက်ဖက် ဗျစ်ဖျောင်း"

"အို မောင် အဟင် မမ မမပြီးပြီ "

လိုးချက်ပေါင်း အချက်သုံးရာလောက်မှာတော့မမကြီး ကကိုမြေသွေးရဲ့ လိုးချက်အောက်မှာပဲ သုံးကြိမ်မြောက်ပြီးသွားပြီး ကိုမြသွေးက လည်းသူ့ရဲ့အားကောင်းလှသော မျိုးစေ့ရည်များကို မမကြီးရဲ့ သားအိမ်ထဲသို့ပန်းထုတ်လိုက်သည်။ ကိုမြသွေး အားပါးတရပန်းထုတ်ပြီး သူ့ရဲ့လီးကြီးကိုဆွဲနူတ်ကာမတ်တပ်ရပ်လိုက်တော့ သူ့ရဲ့လီးကြီးက လီးရည်များ စီးကျနေပြီးမမကြီးရဲ့စောက်ရည်မျာနဲ့တောက်ပြောင်နေသည်။

မမကြီးက ကုတင်ပေါ်က ကုန်းထပြီးအဲ့ဒီတောက်ပြောင်နေတဲ့ ကိုမြသွေးရဲ့လီးကြီးကို စုပ်ကာသန့်ရှင်းပေးနေတာကိုမြင်လိုက်ရသည်။

အလတ်မအံ့ဩသွားသည်။ပုံမှန်ဆိုသိပ်ရွံတတ်တဲ့မမကြီးက အခုတော့ မြသွေးရဲ့လီးကြီးကိုအမြတ်တနိုးအငမ်းမရစုပ်နေတာကိုကြည့်ပြီး ဒီလီးကြီးက ဘယ်လောက်တောင် အရသာကောင်းလိုက်မလဲလို့ စဉ်းစားရင် ပြန်လာခဲ့သည်။

~~~~

မနက်ဖြန် ကျ အဖေတို့ပြန်ရောက်တော့မှာဆိုတော့စန္ဒီအောင်စိတ်ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ကိုမြသွေးရှိရာဂိုထောင်ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။သကောင်သားကညကတော်တော်ပင်ပန်းသွားပုံပေါက်သည်။အိပ်ရာပေါ်မှာလှဲနေသည်။

"ကိုမြသွေး ကိုမြ‌သွေး ထစမ်းပါဦး"

အဲ့ဒီကျမှအိပ်စုံမွှားဖြင့်ထလာသည်။ သူပေါင်ကြားက မြွေကြီးကလည်းတအိအိနဲ့ ဖောင်းကားနေတာကြည့်နေမိသည်။

"အင်အလတ်မ ပြော ကိုမြသွေးကိုခိုင်းစရာရှိလို့လား"

"ဟုတ်တယ် လိုး ခိုင်းမလို့" ဟု စိတ်ထဲကနေပြောလိုကါသည်။

"အရမ်းအလုပ်တွေလုပ်ရပြီး ပင်ပန်းနေတဲ့သူကိုခိုင်းလို့ဖြစ်မလားရှင့်"

မြသွေးက အလတ်မကိုဇဝေဇာဝါကြည့်လိုက်သည်။

"ကဲအလတ်မ စကားတတ်တိုင်းပြောမနေနဲ့ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြော ဒီမှာအားမရှိရတဲ့ကြားထဲ"

"ကောင်းပြီလေ ပြောမယ် ရှင်မနေ့ညက မမကြီးကိုလိုးနေတာကိုကျွန်မ မသိဘူးထင်နေလား ရှင်ကတော်တော် အကြောထတာပဲ ကျွန်မသူငယ်ချင်း ရင်ထားကိုလည်း လိုးတယ် အခုမမကြီးလည်းလိုးတယ် ကျွန်မတအား စိတ်ဆိုးတယ်"

အလတ်မရဲ့စကားကြောင့် မြသွေး မျက်လုံးပြူးပြီးအိပ်ချင်တဲ့စိတ်တောင်ပျောက်သွားသည်။ဒီကလေးမဘယ်လိုလိုလုပ်သိသွားပါလိပ်ဟုတွေးမိပြီးစိုးရိမ်စိတ်ဝင်လာသည်။ သူမကနေတဆင့် သူမအဖေအောင်ဘော်သာသိသွားရင်ပျားတုတ်ပြီလို့တွေးလိုက်သည်။

ပြီးတော့ထပ်တွေးလိုက်တာက သူမတကယ်တိုင်ချင်ရင် သူမအဖေလာမှ တိုင်မှာဖြစ်ပြီး သူ့ဆီကိုရောက်လာစရာအကြောင်းမရှိပေ။သူ့ဆီကနေတစ်ခုခုလိုချင်လို့လာတာဖြစ်ကြောင်းရိပ်မိသွားသည်။

"ဘာလို့စိတ်ဆိုးတာလဲဟာ နင့်အဖေတော့သွားမပြောပါနဲ့ နင်ဘာလိုချင်လဲ ကိုကြီးလုပ်ပေးမယ်လေ"

"တကယ်လား အဟင်းဟင်း"

"တကယ်ပေါ့ ပြော ဘာလုပ်ပေးရမလဲ"

ထိုအခါမှ အလတ်မရဲ့တင်းမာနေသည့်မျက်နှာက နေတစ်ခုခုလိုချင်သည့်ကလေးလိုပေကလပ်လေးဖြစ်သွားသည်။

"စန္ဒီဘာလိုချင်လဲဆိုတာ ကိုကြီးသိပါတယ် အဟင့်"

အလတ်မကပြောပြီး မြသွေးရဲ့ လက်မောင်းအိုးပြီးကိုပွတ်သတ်ကာပြောလိုက်သည်။ မြသွေးက အလတ်မကိုဆွဲပွေ့ကာ သူရဲ့ပေါင်ခြံဆီသို့ထိုင်ခိုင်းလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့တင်းမာနေတဲ့ လီးကြီးကို ပုဆိုးအောက်ကနေ အလတ်မတင်နုနုလေးကိုထောက်ထားလိုက်သည်။

"အခုချိန်က နေ့ခင်းကြီး ညကျ မင်းအခန်းထဲကို လာခဲ့မယ်‌လေစန္ဒီ"

"ဒီဂိုထောင်ထဲ ပဲနေလို့မရဘူးလား"

အလတ်မကပြောရင်း မြသွေးရဲ့ ရင်ဘတ်က အမွှေးတွေကို ကိုင်ကြည့်နေသည်။

"မရဘူးလေ မတော်လို့ မင်းအမ ညဘက်ရောက်လာရင် နှစ်ယောက်လုံးမိသွားလိပ်မယ်"

မြသွေးက အလတ်မရဲ့ လည်ချောင်ဖြူဖြူလေးကိုနမ်းရှိုက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပြီလေ စန္ဒီ စဉ်းစားထားတာတစ်ခုရှိတယ်...ညဘက်ကျရင် စန္ဒီအခန်းပြင်က ပြူတင်းပေါက်ကိုခဲနဲ့လှမ်းပေါက်လိုက် စန္ဒီတံခါးလာဖွင့်ပေးမယ်"

"OK ညကျတွေ့မယ်"

မြသွေးကပြောပြီး သူ့ရဲ့လျှာကြီးကို ပန်းနုရောင်နှုတ်ခမ်းလေးထဲကိုထည့်ကာ ပြစ်သစ်အနမ်းကိုပေးကာလွှတ်ပေးလိုက်သည်။အလတ်မအ ဂိုထောင်အပြင်ရောက်ခါနီးမှ ပြန်လှည့်လာသည်။

"ဟိုဟို ကိုမြသွေး အားမရှိရင် ဘာလုပ်ပေးထားရမလဲ"

မြသွေးတစ်ချက်ပြုံးလိုက်သည်။

"နွားနို့ရယ် တောကြက်ဥရယ် ပျားရည်ရယ်ငှက်ပျောသီးနဲ့ရောထားတဲ့ဖျော်ရည်ကအားအမြန်ပြည့်တယ် စန္ဒီ"

အလတ်မကသေချာမှတ်သားပြီးပြန်ထွက်သွားသည်။မြသွေးရဲ့ ကိုးလက်မခွဲလီးကြီးကတော့ ဒီည အပျိုစင်လေးရဲ့ပါကင်ဖောက်ရမယ်ဆိုပြီး ယိမ်းခါနေတော့သည်။

~~~~

ည1နာရီထိုးတော့ မြသွေးရေးမိုးချိုးပြီး နှစ်စောင်ပြိုင်အိမ်ကြီးရှိရာသို့သွားလိုက်ပြီး အပေါ်ထပ်ကစန္ဒီအခန်းက ပြူတင်းပေါက်ကို ခဲနဲ့လှမ်းထုလိုက်သည်။

"ဒေါက်"

ခဏအကြာမှာတော့ အခန်းမှာမီးလင်းလာပြီးနောက်သိပ်မကြာခင်မှာပဲ အောက်ထပ်ကတံခါးမကြီးပွင့်လာသည်။ အသင့်စောင့်နေတဲ့မြသွေးက အထဲဝင်လိုက်တော့ ထမီပါးပါး အိင်္ကျီအတိုလေးဝတ်ထားတဲ့ စန္ဒီရဲ့အောက်က ထင်းနေတဲ့ တင်ပါးကြီးကိုကြည့်ပြီး ရာဂမီးများတောက်လာသည်။

"လာကိုကြီး စန္ဒီနောက်လိုက်ခဲ့"

သူက စန္ဒီရဲ့နောက်ပိုင်းအလှကိုကြည့်ပြီးလိုက်လာခဲ့သည်။ အောက်ထပ်က အခန်းနှစ်ခန်းတွေ့ပြီး တစ်ခန်းက သူရနဲ့အငယ်မလေးနေတဲ့အခန်းဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ခန်းက မမ နေတဲ့အခန်းဖြစ်မယ်လို့တွေးလိုက်သည်။

"အောင်ဘော်ရေ မင်းကသာ အိမ်ရိပ်မနင်းစေချင်တာ အခုမင်းသမီးက သူ့အခန်းထဲထိပါလိုးဖို့ခေါ်နေပြီ"

ဟုစိတ်ထဲတွေးရင်း စန္ဒီနောက်ကလိုက်ရင်း အိမ်ပေါ်သို့တတ်ခဲ့သည်။အိမ်ပေါ်သို့ရောက်တော့ အိမ်ခန်းအကြီးကြီးတစ်ခုနဲ့ အိပ်ခန်းအသေးလေးနှစ်ခုကိုတွေ့ရသည်။အိပ်ခန်းအသေးလေးရှေ့မှာ စန္ဒီကရပ်လိုက်သည်။

"ကိုကြီးဒါက စန္ဒီ့အခန်းလေ"

"ဟုတ်လား ဝင်ကြမယ်လေ"

သူကဝင်မည်အပြု စန္ဒီကတားလိုက်ပြီး

"ဝင်လို့မရဘူး အောက်ထပ်မှာမမရှိတယ် စန္ဒီအခန်းသုံးလို့အဆင်မပြေဘူး လာလိုက်ခဲ့စန္ဒီစီစဉ်ထားတယ်"

စန္ဒီခေါ်ဆောင်ရာနောက်ကိုလိုက်သွားရင်း အခန်းကြီး master bedroom ကြီးထဲသို့ဝင်လာခဲ့သည်။ အခန်းထဲမှာ ဦးအောင်ဘော်နဲ့ဒေါ်စန်းမော်ရဲ့ ပုံကိုပုံကြီးချဲ့ကာချိတ်ထားသည်။ဒီကလေးမ သူ့မိဘတွေအခန်းထဲခေါ်ချလာတာပဲလို့တွေးလိုက်သည်။

အခန်းထဲရောက်တော့ ခမ်းနားတဲ့ အိပ်ယာကြီးကိုကြည့်ပြီးသူတော်တော်သဘောကျသွားသည်။

"ဒီအခန်းက အသံလုံအခန်းလေ အခန်းပြင်ကနားထောင်ရင်တောင် ဘယ်သူမှမကြားနိုင်ဘူး"

မြသွေးက တံခါးကိုလော့ချလိုက်ပြီး အိပ်ရာအနီးသို့တိုးကပ်သွားပြီး

"ဟုတ်လား ကောင်းတာပေါ့"

မြသွေးအိပ်ရာဘေးမှာအသင့်ဖျော်ထားတဲ့ နို့ကြက်ဥဖျော်ရည်ကိုတစ်ဂွက်ဂွက်သောက်နေတာကို စန္ဒီရင်ဖိုစွာနဲ့ကြည့်နေသည်။ပြီးနောက် စန္ဒီရှေ့မှာပဲ မြသွေးကိုယ်တုံးလုံးချွတ်ချလိုက်ပြီး အိပ်ရာပေါ်မှာလှဲလျောင်းလိုက်သည်။စန္ဒီတစ်ယောက် ဆင်ဖမ်းမယ် ကျားဖမ်းမယ်နဲ့ တကယ်တမ်းကြုံရတော့ ဘာလုပ်လို့ဘာကိုင်ရမှန်းမသိဖြစ်နေရှာသည်။

"အဝတ်တွေချွတ်ပြီး ကုတင်ပေါ်တတ်ခဲ့"

စန္ဒီတစ်ယောက်မြသွေးစကားကြားပြီးအယောင်ယောင်အမှားမှားနဲ့ အဝတ်တွေချွတ်နေတာကိုကြည့်ပြီး သဘောကျနေပြီး အပျိုပေါက်လေးအရသာကောင်းကောင်း ခံစားပစ်လိုက်မယ်လို့ကြုံးဝါးလိုက်သည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~

(08)

မြသွေးအိပ်ရာပေါ်ကနေ အဝတ်တွေတစ်လွှာခြင်းချွတ်နေတဲ့ စန္ဒီကို့ မျက်စိအရသာခံကာကြည့်နေမိသည်။ စန္ဒီရဲ့မျက်နှာလေးကနီနေပြီး မဝံမရဲလေးနဲ့ချွတ်လိုက်ပြီး သူမရဲ့လက်နှစ်ဖက် ဖွံဖြိုးစပြုနေတဲ့ သူ့ရဲ့နို့ဖြူဖြူလေးနှစ်လုံးကိုအုပ်ထားသည်။ပြီးတော့ထမီးကိုချွတ်လိုက်ပြီး ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ပူးကပ်ထားသေးသည်။

"လာ ငယ်လေး အပေါ်တတ်ခဲ့တော့"

စန္ဒီက ကုတင်ပေါ်တတ်လာပြီး မဝံမရဲလေးသူ့ရဲ့ဘေးနားမှာဝင်ထိုင်လိုက်သည်။သူမမျက်လုံးတွေကတစ်ဆတ်ဆတ်တုန်နေတဲ့သူ့ရဲ့ လီးကြီးထံရောက်လာသည်။

"လာ ငယ်လေး ကိုကို့ လက်မောင်းပေါ်လှဲအိပ်လိုက်"

စန္ဒီသူ့လက်မောင်းအိုးပေါ်ခေါင်းရောက်သွားတာနဲ့မြသွေးက စန္ဒီလက်တစ်ဖက်ကိုယူကာ သူ့ရဲ့ရင်အုပ်ပေါ်က ရင်ဘတ်မွှေးတွေဆီသို့တင်ပေးလိုက်သည်။လက်တစ်ဖက်လွတ်သွားတာနဲ့ စန္ဒီရဲ့ နို့ဆူဆူလေးက သူ့ရဲ့ကိုယ် မှာနူးညံ့စွာလာ ထိတွေ့သည်။ စန္ဒီ ရင်တွေတစ်ဒိုင်းဒိုင်းခုန်နေပြီး သူထိတွေ့ချင်တဲ့မြသွေးရင့် အဖုအထစ်တွေကို ကိုင်တွယ်နေမိသည်။

အပျိုစင်လေးရဲ့ နူးညံ့တဲ့အထိအတွေ့တွေကြောင့် သူ့ရဲ့ ကိုးလက်မခွဲလီးကြီးလည်း တဖြည်းဖြည်းထောင်မတ်လာတာကိုကြည့်ပြီး စန္ဒီမျက်လုံးအဝိုင်းသားနဲ့ကြည့်နေမိသည်။ မြသွေးက စန္ဒီရဲ့ ကျန်လက်တစ်ဖက်ကို ယူပြီး သူ့ရဲ့ အစွန်းကုန်သန်မာနေသောလီးကြီးဆီသို့တင်ပေးလိုက်သည်။

"ကိုင်ကြည့်လေ ငယ်လေး"

စန္ဒီလက်တွေ တုန်ယင်သွားပြီး သူအကိုင်တွယ်ချင်ဆုံးအရာကို ကိုင်တွေ့ခွင့်ရချေပြီ။မြသွေးရဲ့လီးကြီးက လက်တစ်ဆုပ်စာမက ကြီးမားတာကိုကြည့်ပြီးတအံ့တဩဖြစ်နေတာကိုကြည့်ပြီး မြသွေးသဘောကျနေမိသည်။တကယ့်ကိုအရိုင်းလေးပါလားဟုတွေးနေရင်း ရာဂစိတ်တွေတောက်လောင်လာသည်။

"အနီးကပ် ကိုင်ကြည့်လေငယ်လေး"

စန္ဒီက သူ့ရဲ့ လီးကြီးအပေါ်စိတ်ဝင်စားနေတာကိုမြင်ပြီး မြသွေးက တိုက်တွန်းလိုက်သည်။စန္ဒီက ကုန်းထလိုက်ပြီးမြ‌သွေးရဲ့စံချိန်မှီကိုးလက်မခွဲလီးကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြစ်ဆုပ်ကိုင်ပြီး အပါးတရပွတ်လိမ့်နေသည်။လီးကြီးက သူမမျက်နှာနားမှာဝဲခါနေပြီး သူမအား အာငွေ့ပေးလှည့်ဟုအမိန့်ပေးနေဟန်ရှိသည်။

"ငယ်လေး စုပ်ကြည့်ရင်စုပ်လို့ရတယ်နော် အားမနာနဲ့"

စုပ်ချင်ရဲ့လက်တို့ဖြစ်သွားပြီး ပထမဆုံး မြသွေးလီးအရင်းကြီးကိုကိုင်ကာ အပေါ်ဆုံးကဒစ်ဖျားကြီးကိုငုံလိုက်သည်။ပထမဆုံးဆိုတော့ ပျို့အံ့မလိုဖြစ်သွားပြီး လီးထိတ်ကနေ အရေကြည်လေးများကိုရက်ကြည့်သည်။‌နောက်ဆုံးတော့ သူမစုပ်ကြည့်ချင်သော လီးတန်ကြီးကိုစုပ်ခွင့်ရခဲ့ပြီ သူမကဒစ်ကြီးကိုငုံလိုက် လီးတန်ကြီးကိုလက်ဖြင့်ဆွလိုက်နဲ့လုပ်နေပြီး လီးစုပ်တာလည်းလေးလေက်မ  နီးပါးရောက်သောအခါ ဆက်မစုပ်နိုင်ပဲ ပြန်လည်အံထွက်လာသည်။

မြသွေးက အပျိုစင်မလေးရဲ့လီးစုပ်တာကိုအရသာခံကြည့်နေပြီး သင်ပြပေးမှဖြစ်မယ်လို့ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

"ငယ်လေး ကိုကိုပြမယ် အရင်ဆုံးစိတ်ကိုလျော့ထားပြီး ခန္တာကိုယ်ကို ပျော့နေအောင်ထားထား ပြီးရင်ကိုကို လီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်စုပ်သွား ကိုကိုကငယ်လေးခေါင်းကိုကိုင်ပြီးထိန်းပေးမယ်"

စန္ဒီက မြသွေးပြောသလိုလုပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ခုနှစ်လက်မထိစုပ်နိုင်သွားသည်။နောက်ထပ်ဆက်မစုပ်နိုင်တော့ မြသွေးကစိတ်လျော့လိုက်ပြီး ခုနှစ်လက်မထိသာစုပ်ခိုင်းထားပြီး စန္ဒီနှုတ်ခမ်းလေးကို သူ့လီးတန်ကြီးနဲ့ပွတ်တိုက်ကာ ဂွင်းတိုက်နေလိုက်သည်။

"ငယ်လေး ပက်လက်လှန်အိပ်လိုက် ကိုကို ကငယ်လေးကိုကောင်းအောင်လုပ်ပေးမယ်"

စန္ဒီက ပက်လက်လှန်ကာဒူးကွေးကာပေါင်နှစ်ချောင်းမြောက်ထားလိုက်ပြီး အမွှေးနုနုလေးတွေနဲ့လှပသောစောက်ပက်လေးကိုမြင်ပြီး မြသွေးဒူးထောက်ကသူ့ရဲ့လျှာကြီးနဲ့ထိုးထည့်လိုက်ပြီးလျက်ချလိုက်သည်။

"အင်း ပလက် ပွတ် ပလက်ပလက် ပြွတ်"

"အားအား ကိုကို ဘယ် ဘယ်လိုတောင်လုပ်နေတာလဲ ငယ်လေးမနေတတ်တော့ဘူး အဟင့်"

အရည်ကြည်လေးတွေစိမ့်ထွက်လာတဲ့ အပျိုဖျန်းလေးစောက်ပက်ကို လျက်ရင်း သူ့ရဲ့သန်မာတဲ့လက်နှစ်ဖက်ကလည်း နို့ဖြူဖြူလေးကို‌ချေမွနေသည်။

"အို ကိုကို အဟင့် ကောင်း ကောင်းလိုက်တာ..အအ အို"

"ပလက်ပလက် ပြတ် ပြွတ် "

မြသွေးက က စောက်ပက်နုနုလေးကိုယက်ရင်းအရည်ကြည်လေးများထွက်လာသောကြောင့် သူ့ရဲ့ Licking skillအောက်မှာ တချီပြီးသွားပြီလို့သိလိုက်သည်။ထိုနောက် စောက်စိလေးကိုဖွဖွလေးကိုက်ရင်း သူရဲ့ဒစ်ကြီးကို စောက်ပက်ဝမှာတေ့ရင်း ဒူးနှစ်ဖက်ကိုကိုင်ကာ စန္ဒီကိုကြည့်လိုက်သည်။

စန္ဒီက သူရက်ပေါင်းအလီလီတောင့်တခဲ့တဲ့ လီးကြီးက သူမရဲ့စောက်ပက်ဝမှာရောက်နေပြီဆိုတဲ့အသိကစိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။

မြသွေးက သူ့ရဲ့လီးကြီးကို ၂လက်မခန့်ထိုးသွင်းလိုက်တော့ စန္ဒီ အဟင်းဟင်းနဲ့ အဖျားတတ်သည့်အသံများထွက်လာသည်။ငါးလက်မခန့်ထိုးလိုက်သည့်အချိန်မှာတော့

"အားဟင့်အင်း ကိုကို မရဘူး နာတယ်ငယ်လေးနာတယ် အဟင့်ဟင့် အား"

အဝမှာတစ်ခုခုတစ်နေတာကိုခံစားမိပြီးဒါဟာ အပျိုမှေးလေးဆိုတာ မြသွေးအတွေ့အကြုံရသိလိုက်သည်။ သူလိုးခဲ့တဲ့ ခင်ထား ရင်းထား နဲ့ မမသီရိ တို့ရဲ့အပျိုပန်းကိုလည်းသူချွတ်ပေးခဲ့တာဖြစ်သည်။

သူက ငါးလက်မခန့် စန္ဒီ့စောက်ပက်လေးကို လေးငါးဆယ်ချက်ခန့် ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လိုးပေးရင် နောက်ထက်တစ်လက်မ ထပ်တိုးလိုက်ရာ စောက်ပက်အတွင်းကနေ ဗြုတ်ဆိုတဲ့အသံလေးနဲ့အတူ စန္ဒီတွန့်တွန့်လူးဖြစ်သွားပြီး အော်လိုက်ရာ မျက်ရည်များပင်စို့လာသည်။

"အားအား ကိုကို့မရဘူးနာတယ် အဟင့်ဟင့် သေပါပြီ နာတယ်လို့"

"ခဏပဲနာမှာပါကွာ ပြီးရင်ကောင်းသွားမှာ နော်လိမ္မာတယ် ငယ်လေး အခု ငယ်လေးအပျိုမှေးလေး ကိုကိုခွဲလိုက်ပြီ ငယ်လေးရဲ့အပျိုဘဝကိုကိုရသွားပြီဟုတ်လား"

သူကချော့ပြီး သူ့ရဲ့လီးတံကြီးကိုဆွဲနှုတ်လိုက်တော့ လီးချောင်းတစ်ရှောက်မှာ သွေးစလေးများကပ်ပါလာတာကိုမြင်ပြီး သူတော်တော်ကျေနပ်သွားပြီး ပြန်ထိုးထည့်ကာ လိုးရင်း စန္ဒီရဲ့ စောက်ရည်များထပ်ထွက်လာပြီး နောက်တစ်ချီပြီးသွားပြီဆိုတာသိလိုက်သည်။

"အဟင့် အိုအ အာ အဟင့် အို"

မြသွေးက စန္ဒီကိုချော့ကာလိုးရင် တစ်လက်မပြီးတစ်လက်မ သွင်းနေကာနောက်ဆုံးမှာတော့ အပျိုဖျန်းလေး စောက်ပက်တစ်ခုလုံးထဲကို သူ့ရဲ့ ကိုးလက်မခွံလီးတန်ကြီးပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အထိဆီးစပ်ခြင်းဖိကပ်လိုက်ကာ မြသွေးအရသာခံနေလိုက်သည်။

"ငယ်လေး ကြည့်စမ်း ကိုကို့ရဲ့ လီးကြီးတစ်ခုလုံးငယ်လေး စောက်ပက်ထဲ အကုန်ဝင်သွားပြီ"

မြသွေးက စန္ဒီ့ကို ချိုင်းကနေမပြီးငုံကြည့်ခိုင်းလိုက်တော စန္ဒီတစ်ယောက် မယုံနိုင်အောင်ဖြစ်နေရှာသည်။သူတောင့်တနေတဲ့လီးကြီးက အခုသူမစောက်ပက်ထဲ လုံးလုံးရောက်နေလေပြီ

"ကိုကို ငယ်လေးဟာလေးကွဲများသွားမလာမသိဘူးနော် အခုတောင်စပ်နေပြီ"

"မကွဲပါဘူးကွာ စပက်ဆိုတာ လီးနဲ့ကွက်တိကျအောင်အမြဲလုပ်ထားတဲ့အရာ အခုငယ်လေးကို လက်တွေ့ပြမယ်"

မြသွေးက စန္ဒီ ဖင်နှစ်ဖက်ကိုကိုင်ကာ ဆက်တိုက်ဆောင့်ချလိုက်ရာ စန္ဒီမှာ ကော့်တတ်သွားပြီး သူ့ပုခုံးကိုကိုင်ကာ နို့လေးနှစ်ဖက်လှုပ်ခါရမ်းနေသည်။

"ဖျောင်းဖက်ဖက်ဖက်ဖက်"

"အအ အို အဟင့်ဟင့် အအ"

အချက်ငါးဆယ်ခန့်ဆက်တိုက် လိုးလိုက်တော့ စန္ဒီခံနိုင်ရည်ရှိလာပြီး မြသွေးလိုးချက်တွေအပေါ် ပြန်လည်တုံ့ပြန်တတ်လာသည်။ ထိုနောက် စန္ဒီကိုပက်လက်လှန်လှဲချလိုက်ပြီး ပေါင်ကြားထဲဒူးထားကာ သူ့ရဲ့လီးကြီးကိုနေရာယူပြီး ဆက်တိုက် လိုးခွဲနေတော့သည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်"

"အအအအိုအဟင့် အအအအို အဟင်အား"

မြသွေးက နို့နှစ်ဖက်ကိုတစ်လှည့်စီစုပ်လိုက်နှုတ်ခမ်းလေးကိုစုပ်လိုက်နဲ့ သူ့ခါးအောက်က လီးကြီးကိုပုံမှန်အလုပ်ပေးနေပြီး၃နာရီထိုးခါနီးမှာတော့ သူပြီးချင်လာသည်။

"ငယ်လေး ကိုကိုပြီးတော့မယ် ငယ်လေး စပက်ထဲပြီးရမှာလား"

မြသွေးက ပြီးတဲ့အကြောင်းပြောတော့ စန္ဒီက မြသွေးလီးကြီးထဲက ထွက်တဲ့ဖြူဖြူအရည်တွေအကြောင်းပြောတာဆိုတာသိလိုက်ရသည်။

"ဟင့်အင်း ရင်ထားနဲ့မမ သောက်သလို ကိုကို့ဟာတွေ သောက်ကြည့်ချင်တယ် အရသာဘယ်လိုရှိလဲလို့"

"Ok ဒါဆိုထလိုက်"

မြ‌သွေး လိုးနေရာမှ စောက်ပက်ထဲကနေ ပလွတ်ဆိုပြီးလီးကြီးကိုဆွဲနှုတ်ကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။စန္ဒီက သူ့ရှေ့မှာဒူးထောက်လိုက်ပြီး သူ့လီးကိုစုပ်ကာပါးစပ်ထဲထည့်လိုက်ပြီး ထုံးစံအတိုင်းခုနှစ်လက်မမှာတစ်နေသည်။

မြသွေးက စန္ဒီခေါင်းကနေကိုင်ကာ လည်ချောင်းထဲအထိ ကိုးလက်မခွဲလုံးဆောင့်သွင့်လိုက်ပြီး ဖျောဖျောနဲ့ လီးရည်များထုတ်ကာပြီးချလိုက်သည်။ စန္ဒီလည်ချောင်းထဲ လီးရည်စီးဆင်းသံနဲ့ ဂလုဂလုဆိုပြီးမျိုချသံတို့ကတပြိုင်နက်တည်းပေါ်လာသည်။

ထိုနောက် မြသွေးအိပ်ရာပေါ်သို့လှဲလိုက်ပြီး သူဘေးမှာ စန္ဒီက ပြုံးပြုံးလေး လာအိပ်သည်။သူမဆန္ဒပြည့်ဝသွားပြီဖြစ်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ အရသာကောင်းလား"

"အင်းကောင်းတယ်"

သူမက‌ဂျစ်ကန်ကန်အမူအရာပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြသွေးကိုရဲတင်းစွာဖက်ထားကာ ရင်ဘက်မွှေးများကိုပွတ်သတ်နေတော့သည်။

"ငယ်လေး ဗိုက်ကြီးမှာကြောက်ရင် တားဆေးသောက်နော်"

"တားဆေးကဘယ်လိုမျိုးလဲ ကိုကိုမသိဘူး"

သူကအိပ်ခန်းထဲသို့ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။အောင်ဘော်တို့လင်မယားခန်းဆိုတော့ တားဆေးရှိလောက်မယ်ဆိုပြီးရှာကြည့်သော်လည်း တားဆေးတော့မတွေ့တွေ့လိုက်တဲ့ဆေးကဒ်တွေကိုကြည့်ပြီး သူအတွေးပေါက်သွားသည်။

"ပန်းသေပန်းညိုးဖြစ်ရင်သောက်တဲ့ဆေးတွေပါလား..တော်တော်ရယ်ရတဲ့အဘိုးကြီးပဲ"

စိတ်ထဲကနေတွေးလိုက်သည်။

"မတွေ့ဘူး ငယ်လေး နောက်မှကိုကိုဝယ်ပေးလိုက်မယ်နော် အခုတစ်နာရီလောက်နားပြီးပြန်ကြမယ်"

ဟုပြောပြီး အိပ်ယာထဲပြန်ဝင်ကာ စန္ဒီကိုပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

~~~~

နောက်တစ်နေ့မနက်မှာ ဦးအောင်ဘော်တို့ပြန်ရောက်လာကြသည်။ခရီးရောက်မဆိုက် ဂိုထောင်ထဲကနေ မြ‌‌သွေး ထွက်လာတာမြင်တော့ မျက်နှာကြီးအိုသွားသည်။ဒါကို သမီးကြီးသီရိကမြင်ပုံရသည်။

"ဖေဖေတို့ ရက်ကကြာနေလို့ အိမ်မှာ စိတ်မချဘူးဆိုပြီး ဖွားဖွားက အိမ်ကိုစောင့်ရှောက်ပေးရအောင် မောင်မြသွေးကို ပို့ထားတာအဖေရဲ့ မောင်မြသွေးရှိလို့ သမီးတို့စိတ်ချလက်ချ အိပ်ရတာ"

"ဟုတ်တယ် ဖေဖေ ကိုမြသွေးရှိလို့မဟုတ်ရင် သူခိုးကပ်မှာလား ကြောက်ရနဲ့ အိပ်ရဲမှာမဟုတ်ဘူး"

အလတ်မစန္ဒီက ပါဝင်ထောက်ခံလိုက်တာကြောင့်ဦးအောင်ဘော်မျက်နှာပြေလျော့သွားသည်။

"တော်သေးတာပေါ့မောင်မြသွေးရှိလို့ ကျေး‌ဇူးနော်မောင်မြသွေး ပြန်ရင် မြို့ကပါလာတဲ့လက်ဆောင်တွေယူသွားဦး"

ဒေါ်စန်းမော်က ချိုသာစွာပြောရင်း လက်ဆောင်တွေထုတ်ပေးတော့ မြသွေးအသာတကြည့်လက်ခံလိုက်ပြီး ဒေါ်စန်းမော်ရဲ့ စွင့်ကားဖွံဖြိုးနေတဲ့ တင်ပါးတွေကိုကြည့်ရင်း အဘိုးကြီးတော့သနားစရာပဲလို့တွေးနေသည်။

"အေးအေး မောင်မြသွေးပြန်ရင်လည်းပြန်တော့လေ..လယ်ထဲအလုပ်များတယ်မလား"

ဦးအောင်ဘော်အတင်းနှင်နေတာသူသိသည်။ဒေါ်စန်းမော်က အားနာစွာနဲ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ဒါဆိုကျွန်တော်ပြန်လိုက်ပါဦးမယ်"

သူနှုတ်ဆက်ပြီး ပြန်လာခဲ့သည်။သမီးနှစ်ယောက်လုံးကိုလဲ လိုးပြီးခဲ့ပြီမို့ကျေနပ်နေသည်။

~~~

တစ်ပတ်လောက်နေတော့ မြသွေးတစ်ယောက် လယ်ထဲမှာပဲအချိန်ကုန်နေသည်။ သီရိနဲ့စန္ဒီကိုသတိရပေမယ့် သူတို့အိမ်သွားဖို့အကြောင်းရှာမရဖြစ်နေသည်။ နေ့လယ် ထွန်ချပြီး တဲအိမ်လေးထဲမှာ နားနေစဉ်မှာပဲ သူစန္ဒီ့အသံကြားလိုက်ရသည်။

"ကိုမြသွေးရေ ကိုမြသွေး..."

မြသွေးမျက်နှာ ဝင်းပသွားသည်။ဆာနေတဲ့အချိန် အချိုပွဲလေးရောက်လာတာနဲ့ အံကိုက်ဖြစ်သွားသည်။

"ငယ်လေးပါလား ကန်သင်းရိုးအောက်ကဆင်းပြီးဝင်ခဲ့ မနက်ကမိုးရွာထားလို့အပေါ်မှာ အိုင်ထနေတာ"

သူက ပြူတင်းပေါက်ကနေ လှမ်းပြောလိုက်သည်။

စန္ဒီဝင်လာတာနဲ့တပြိုင်နက် သူမရဲ့လက်လေးကိုလှမ်းခါးသိမ်လေးကိုဆွဲဖက်ကာ မြသွေးကကုတင်ပေါ်ထိုင်လိုက်ပြီး စန္ဒီ့ကိုသူ့ပေါင်ခွထဲထိုင်ခိုင်းကာ ပါးမို့မို့လေးကိုနမ်းပြီး သူမရဲ့ခန္တာကိုယ်တစ်ခုလုံးကိုပွတ်သတ်နေမိသည်။

"အင်း ဇွတ်ကို နမ်းနေတော့တာပဲ လူကိုဘာအတွက်လာတာလဲ မမေးတော့ဘူးလား"

"မေးစရာလိုသေးလို့လား ကိုကို့ကိုသတိရလို့လာတာမလား"

စန္ဒီက သူ့ရဲ့လက်မောင်းအိုးကြီးများနဲ့ရင်ဘတ်ကြွက်သားများကိုပွတ်သတ်လိုက်ပြီး

"ကိုယ့်ကိုယ်ကို အထင်ကြီးတာ နည်းနည်းလောက်လျှော့ပါဦး ဒီကလူက သူ့များအကျိုးစောင်ဖို့လာတာဟွန်း"

"အင်း ဘာအကျိုးလဲဆက်ပြောဦး"

မြသွေးက စန္ဒီရဲ့အိင်္ကျီကြားထဲလက်နှိုက်ကာ နို့သီးခေါင်းလေးကိုကိုင်ကာဆွပေးရင်း သူ့ရဲ့ပုဆိုးအောက်က ပါးပြင်းထောင်နေတဲ့မြွေကြီးကို စန္ဒီရဲ့တင်ပါးအိအိလေးကိုညောင့်နေသည်။

"အဟင့် ယားတယ်ကိုကိုရဲ့ ဟို...မနက်ဖြန် မမကြီး မြို့ကအ‌ဒေါ်ဆီသွားမှာ ရေဆိပ်မှာ သူ့ကိုစောင့်နေဖို့လာပြောတာဟွန်း အတွဲတွေကြားဝင်ရတာ စိတ်ရှုပ်စရာပဲ"

"အဲ့ဒါ သဝန်တိုတယ်ခေါ် ငယ်လေးရဲ့ ဒါနဲ့ မမ ကဘယ်လိုလုပ် ငယ်လေးကိုစကားပါးခိုင်းတာလဲ "

မြသွေးက ပြန်မေးရင်းနဲ့ ကျန်လက်တစ်ဖက်နဲ့ တင်ပါးတွေကိုပွတ်သက်နေသည်။စန္ဒီက သူပွတ်သက်နေတာကို ခံစားရင်း

"ငယ်လေး က မမကြီးကိုအစ်အောက်မေးလိုက်တာလေ သူက ငယ်လေး ပါးစပ်ပေါက်ပိတ်အောင်မုန်ဖိုးပေးမယ်ပြောတယ် သူဘဲက အဲ့ဒီနေ့ကတည်းပါးစပ်တင်မကဘူး စပက်ပါ လီးနဲ့ပိတ်သွားတာ အဟင်း"

"ဒါဆိုအခုထပ်ပိတ်ပေးမယ် လာခဲ့"

မြသွေးက စန္ဒီရဲ့ အိင်္ကျီကိုချွတ်မည်အပြု စန္ဒီက အတင်းငြင်းဆန်လိုက်သည်။

"အာ မရဘူးမရဘူး ဟို လိုချင်ပေမယ့် အကြာကြီးနေလို့မရဘူး အမေပါလာတယ် တော်ကြာအကြာကြီးပျောက်နေလို့ရှာရင်းဒီရောက်လာလိပ်မယ်"

ထိုအခါမှ မြသွေးတစ်ယောက် စားရခါနီးမှ သဲထဲကျသွားသည့်အဖြစ်မျိုးကြုံလိုက်ရသည်။ သို့သော်ပါးစပ်ထဲရောက်ခါနီးမှ ပြုတ်ကျတာမျိုးအဖြစ်မခံနိုင်ပေ။

"ဒါဆို အာငွေ့လေးတော့ပေးလို့ရတယ်မလား "

မြသွေးက စန္ဒီရှေ့မှာပဲ ပုဆိုးကို ကွင်းလုံးချွတ်ချလိုက်သည်။ စောစောက စန္ဒီရဲ့ ပျိုမျစ်တဲ့ ခန္တာကိုယ်ကို ကိုင်ထားသည့်အတွက် သူ့ရဲ့၉လက်မခွဲကြီးကဒုံးပျံပြီးတစ်စင်းလို့တောင့်တင်းနေသည်။ စန္ဒီက သူ့ရဲ့လီးကြီးကိုတပ်မက်စွာကြည့်လိုက်ရင်း

"ဟွန်း တော်တော်လည်တဲ့ လူကြီး"

ဟုပြောပြီး သူ့ရှေ့ဒူးထောက်ထိုင်ကာ သူ့ရဲ့လီးတံကြီးကို နူးညံ့စွာကိုင်လိုက်ရင်း ဒစ်ဖျားကနေအာငွေ့လေးရလိုက်သည်။

"အား...ကောင်းလိုက်တာ ငယ်လေးရယ် ဒါလေးကိုသတိရနေတာ "

သူ့ရဲ့လီးတံကြီးကိုစန္ဒီအားပါတရ စုပ်နေတာကိုကြည့်ပြီး သူကကုတင်ပေါ်ထိုင်ကာ မှိန်းပြီးအရသာခံနေလိုက်သည်။

"အစ် အွတ် ပလွတ် အစ် အွတ် အဟွတ်"

စန္ဒီက အခုထက်ထိ သူ့လီးကိုဆုံးအောင်မစုပ်နိုင်သေးပေ သူမခမျှကြိုးစားပြီးစုပ်နေပါသော်လည်းခုနှစ်လက်မထိပဲရောက်ရှာသည်။ သူကသင်ပေးဦးမယ်ဆိုပြီး သူမခေါင်းကိုကိုင်မည်အပြု

"မောင်မြ‌သွေးရေ မောင်မြ‌သွေး မောင်မြသွေးရှိလား"

တဲအပြင်ကနေ အော်သံကြောင့် ထိုအသံဟာ စန္ဒီအမေ ဒေါ်စန်းမော်ရဲ့အသံဖြစ်ကြောင်းသိလိုက်ရပြီးမျက်လုံးပြူးသွားကာစန္ဒီပါးစပ်ထဲက လီးတန်ကြီးကိုဆွဲထုတ်လိုက်ပြီးပြူတင်းပေါက်နားကိုကပ်သွားလိုက်သည်။

အပြင်ကနေမြသွေးရဲ့ အပေါ်ပိုင်းပဲမြင်ရတာမို့သာတော်တော့သည်။ သူ့ရ‌ဲ့အောက်ပိုင်းက လီးတန်းလန်းကြီးနဲ့ပင် စန္ဒီကိုအောက်မှာဝပ်နေဖို့ခိုင်းလိုက်သည်။

"ဪအန်တီ ပြောဘာခိုင်းမလို့လဲမသိဘူး"

"မခိုင်းပါဘူး မောင်မြသွေးရယ် ပြန်တော့မှာမို့အလတ်မ လိုက်ရှာနေတာ  ဒီဘက်ကနေ မမြင်လိုက်ဘူးလား"

ဒေါ်စန်းမော်နဲ့စကားပြောနေရင်းတန်းလန်း သူ့ရဲ့လီးကို ‌နွေးထွေးသည့်ခံစားမှု့မျိုးကိုခံစားလိုက်ရသည်။

"အာ ဟို လာလာတာမမြင်ဘူးဗျ တွေ့ရင်ပြောလိုက်မယ်လေ"

မြသွေး လန့်သွားသည်။ အမေနဲ့စကားပြောနေတုန်းအောက်ကနေသမီးဖြစ်သူက လီးကိုအားပါးတရစုပ်ပေးနေတာကို ဘယ်လို လုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေသည်။

"အေးကွယ် ဒါနဲ့တဲလေးကနေပျော်သားပဲ နွေအခါဆိုအေးမှာပဲ "

ဒေါ်စန်းမော်က သူ့ထမီလေးကိုမကာ လာမည်အပြု စန္ဒီက သူရဲ့လီးကြီးကို ၉လက်မခွဲလုံး အရင်းထိအောင်စုပ်ပြီး သူ့ရဲ့ဆီးစပ်ထိဖိကပ်လိုက်တော့ သူမထိန်းနိုင်တော့ပဲ လီးရည်များ လည်ချောင်းထဲကိုတစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ်ပြီးချလိုက်သည်။

"အား အန်တီ မလာနဲ့မလာနဲ့ မနက်က အဲ့ဒီအိုင်ထဲမျှော့တွယ်နေလို့ရှာရဦးမှာ"

ထိုအခါမှ ဒေါ်စန်းမော်က သူ့ခြေထောက်ကို လန့်ပြီးရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။

"အမလေး မျှော့တော့ကြောက်တယ် ဒါဆို မင်းညီမတွေ့ရင် လွှတ်လိုက်ဦးနော်မောင်မြသွေး"

"ဟုတ်ကဲ့ အန်တီ ကျွန်တော်ပြီးရင် လွှတ်လိုက်မယ်နော်"

ဒေါ်စန်းမော်ထွက်သွားတော့မှ သူ့ရဲ့လီးရည်တွေကို အရသာခံနေတဲ့ စန္ဒီကို ဆွဲထူလိုက်ပြီး

"တော်တော်ဆိုးတဲ့ကလေးမ"

ပြင်သစ်အနမ်းကိုရှယ်ပေးပစ်လိုက်သည်။သူမတဲအပြင်ရောက်တော့

"မနက်ဖြန်ကျ မမနဲ့ချိန်းတွေ့ရင်ဘာဝတ်သွားမှာလဲ"

"အင်း ဝယ်ချိန်မရှိတော့ဘူး ငယ်လေး အဟောင်းပဲဝတ်သွားရမှာပဲ"

"ဟွန်းထင်သားပဲ ညနေကျ ဒလီသမားတစ်ယောက်လာလိပ်မယ် ကိုကို့နာမည်နဲ့ အဲ့ဒါယူဝတ်လိုက်"

ပြောပြီးထွက်သွားသည်။ လီးရည်တစ်သုတ်ထုတ်လိုက်ရတဲ့အတွက် သူလည်း အလုပ်သိမ်းပြီးပြန်ခဲ့သည်။ အိမ်နားရောက်တော့ စန္ဒီတို့သားအမိ ပြန်တာနဲ့ကြုံကာ ဒေါ်စန်းမော်က စန္ဒီကို ဆူနေသည်။

"လျှောက်မသွားပါနဲ့ဆို စကားနားမထောင်ဘူး..ပြီးရင်နင့်အဖေက ငါ့ကိုတာပွတ်"

"မသွားပါဘူး မာမီကလည်း နွားနို့ဟင်းသယ်တွေ့လို့သောက်နေတာ ပိုက်ဆံမပါလို့ကိုမြသွေးကတိုက်လိုက်တာ ဟုတ်တယ်မလားကိုကြီး"

သက်သေခေါ်တော့ မြသွေးလည်း‌ယောင်ပြီးခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

"ဟယ် နွားနို့ဟင်း ငါလည်းသောက်ချင်လိုက်တာ..ကိုယ့်အမေကြိုက်တတ်မှန်းသိရက်နဲ့ညည်းကဝယ်မလာဘူး"

"မာမီကလည်း တစ်ပွဲစာပဲကျန်တော့တာ ကိုယ်တောင်မဝဘူး"

မြသွေး ရယ်ချင်စိတ်ကိုမနည်းထိန်းလိုက်ရသည်။

"‌နွားနို့ဟင်းရွာလာရောင်းတာရှားတယ် မောင်မြသွေးရေ နောက်တစ်ခါ အသယ်လာရင် အန်တီ့အတွက်ပါ..ဝယ်ပေးဦးနော် အန်တီပိုက်ဆံပေးပါ့မယ်"

"ပိုက်ဆံမလိုပါဘူး အန်တီရဲ့ ကျွန်တော် အလကားတိုက်မှာပါ"

သူကနောက်ဆုံး ထွက်သွားသော ဒေါ်စန်းမော်၏နောက်ပိုင်းတင်းရင်းသောအလှကိုကြည့်ပြီးပြောလိုက်သည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(09)

မြသွေး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသပြီးမှန်ထဲကြည့်လိုက်တော့ လုံးဝဖိုင်းနေပြီဟု သံသယမရှိတွေးလိုက်သည်။

"ဒီကလေးမ အဝတ်အစားတော့ရွေးတတ်သားပဲ"

နောက်ဆုံး သူသုံးနေကျရေမွှေးဆွတ်ပြီး လှေဆိပ်သို့လစ်ခဲ့သည်။ လှေဆိပ်မှာစောင့်နေရင် ဈေးသည်မိန်းကလေးတချို့ကသူ့ကိုရှိုးနေတာကိုမြင်လိုက်ရသည်။

"စိတ်မကောင်းဘူး ညီမလေးတို့ရယ် ဒီနေ့တော့ ဒီခန္တာကိုယ်ဟာ မမအတွက်ပဲ"

"အံ့မယ် သိပ်ကိုလန်းနေတယ်ပေါ့ဟုတ်လား စော်တွေဝိုင်းရှိုးခံနေရတော့ ကျေနပ်နေတဲ့ပုံပဲ"

သူ့နားထဲမှာချိုလွင်တဲ့ သဝန်ကြောင်တဲ့အသံလေးစိမ့်ဝင်လာသည်။

"တခြားသူ‌တွေထက် မမအတွက်လန်းလာတာလေ"

မြသွေးက သီရိလက်ကိုဆွဲပြီး တဘက်ကမ်းကူးရန်လှေပေါ်သို့တတ်လိုက်သည်။အစိမ်းရောင်ဝမ်းဆက်ဝတ်လာတဲ့ မမကိုကြည့်ပြီး သူ့ရင်ထဲတစ်လှပ်လှပ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။ သူ့ဘဝမှာ နှလုံးသားနဲ့ရင်းပြီးချစ်ခဲ့တယ် ဆိုတာ မမသီရိတစ်ယောက်တည်းဖြစ်ပြီးအချစ်ဦးလည်းဖြစ်သည်။

"မမ  ကျွန်တော်တို့ဟိုဘက်ကမ်းရောက်ရင် လျှောက်လည်မယ်နော် ပြီးတော့ ဟဲဟဲ ဟိုတယ်မှာ bookingလုပ်ထားတယ်"

မြသွေးစကားကြောင့် သီရိမျက်နှာနီရဲသွားသည်။

"မင်းကတွေ့တာနဲ့ဒီဘူတာဆိုက်တာပဲ မမကိုတကယ်ချစ်တာကောဟုတ်ရဲ့လား"

မြသွေးက သီရိလက်ကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"တကယ်ချစ်လို့ပေါ့မမရဲ့ ဒါကြောင့်ခန္တာကိုယ်နဲ့သက်သေပြမှာ"

သူကနှင်းဆီပန်းလို နူးညံ့အိစက်နေတဲ့ နူတ်ခမ်းပါးလေးကိုဆွဲကာနမ်းလိုက်သည်။တစ်ဖက်ကမ်းရောက်တော့ မမသီရိက သူမအဒေါ်ဆီခဏဝင်ပြီး သူနဲ့ပန်းခြံထဲသို့လျှောက်လည်ကြသည်။ထိုနောက် မြသွေးက သူbookingလုပ်ထားတဲ့ ဟိုတယ်ကိုခေါ်လာခဲ့သည်။

ဟိုတယ်ထဲမှာ သူက သီရိရဲ့ခါးကိုပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်လက်ဖြင့်ဖက်ကာ အခန်းသော့ကိုတောင်းယူလိုက်ပြီး သူတို့ရဲ့အခန်းသို့ထွက်လာခဲ့သည်။

~~~~

"ပြွတ် ပျက် ပြွတ်"

နှစ်ယောက်သား ကုတင်ပေါ်မှာတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်တင်းကြပ်စွာထွေးပွေ့ထားပြီးမြသွေးက သူ့ရဲ့လျှာကြီးကို သီရိရဲ့ နူတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးမှတဆင့် ပါးစပ်ထဲထည့်ကာ ပြစ်သစ်အနမ်းများပေးရင်းသီရိရဲ့ ဖြူဝင်းနုဖက်နေသည့်နို့ကြီးနှစ်လုံးကိုဆုပ်နယ်ချေနေသည်။သီရိကလည်း သူ့ရဲ့လက်တစ်ဖက်ကို မြသွေးရဲ့လက်မောင်းကိုပွတ်သပ်ရင်းကျန်တစ်ဖက်က မြသွေးရဲ့၉လက်မခွဲလီးကြီးကို အပေါ်အောက်ဆွဲကာ သူမရဲ့ လက်ဖဝါးနုနု‌လေးနဲ့ဂွင်းတိုက်ပေးနေသည်။

ထိုနောက်မြသွေးက လက်တစ်ဖက်ကို သီရိရဲ့ပခုံးကိုထိန်းထားလိုက်ပြီး ကျန်တစ်ဖက်က အောက်ကိုလျှောဆင်းကာ သီရိရဲ့စောက်ပက် အက်ကွဲကြောင်းလေးဆီသို့ရောက်သွားပြီး သူ့ရဲ့လက်ခလယ်ကို အသာလေးဖိကာထိုးမွှေလိုက်သည်။

"အို အဟင့်ဟင့် မောင် ဘယ်လိုလုပ်နေတာလဲ မမ မနေတတ်တော့ဘူး အဟင့်"

မြသွေးက စိတ်ကြိုက်ထိုးမွှေပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းချင်းတေ့ပြီး အနမ်းတစ်ချက်ပေးလိုက်ရင်း ပက်လက်လှန်လှဲချကာ လက်နှစ်ဖက်ကိုသူရဲ့ခေါင်းနောက်မှာထားလိုက်သည်။ သီရိကအလိုက်သိစွာ သူ့ရဲ့ပေါင်ကြားထဲဝင်ပြီး လီးကြီးကိုစတင်စုပ်တော့သည်။ လီးစုပ်တာကျွမ်းကျင်နေပြီဖြစ်တဲ့ သီရိရဲ့စုပ်ချက်တွေကို မြသွေး အပြည့်အဝခံစားလိုက်ရသည်။

၉လက်မခွဲရှိတဲ့လီးကြီးကို အင်မတန်မှကိုအိန္ဒြေသိက္ခာရှိပါသည်ဆိုသည့် မိန်းကလေးက လီးအရင်းထိရအောင်စုပ်နိုင်ပြီး သူမရဲ့နှုတ်ခမ်းနှစ်ခုက လီးအရင်းကို အောက်ကနေအပေါ်သို့ဆွဲယူသည့်အခါတိုင်း မြသွေးပြီးချင်သလိုလိုဖြစ်သွားသည်။

နာရီဝက်လောက်‌လီးစုပ်ပြီးသွားတော့ သူမ ကရပ်လိုက်ပြီး မြသွေးကို ပေကလပ်နဲ့စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမဘာလိုချင်ပြီဆိုတာ သူသိလိုက်သည်။

"မမ မြင်းစီးပေးလေ"

"အင် မမ အဲ့ဒီလိုကြီးလုပ်တာ နည်းနည်းအရှက်မဲ့သလားလို့မလုပ်ချင်ပါဘူး"

"လုပ်ပါမမရဲ့ မောင့်ကိုချစ်ရင် လုပ်ပေး မောင့်ရဲ့ကိုယ်ပေါ်ကနေ လှုပ်ခါနေတဲ့မရဲ့အလှတရားတွေကိုကြည့်ရတာ မောင်ပိုကြိုက်တယ်"

နောက်ဆုံးတော့ မြသွေးတောင်းဆိုတာမငြင်းသာတော့။မြသွေးရဲ့ကျန်းမာသန်မာသည့် ကြွက်သားတွေပြည့်နေသည့်ခန္တာကိုယ်ပေါ်ကို သူမခွကာရပ်လိုက်သည်။ထိုနောက် မြသွေးကိုကြည့်လိုက်သည်။

"တေ့ပေးဦးလေ မောင်"

မြသွေးကပြုံးကြည့်လိုက်ပြီးပုခုန်းတွန့်လိုက်သည်။

"လက်မအားဘူးလေ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်တေ့ပေါ့မမရဲ့"

သီရိကမျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး သူ့လီးကြီးကိုနောက်ပြန်ကိုင်ကာ သူ့မစပက်ဝမှာတော့ပြီး မြသွေးရဲ့ မာတင်းနေသည့်ရင်အုပ်ကိုလက်တင်ကာစတင်စီးနင်းလိုက်သည်။စီးနင်းလိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက်သူမရဲ့နို့ကြီးနှစ်လုံးက ယိမ်းခါနေပြီး မြသွေးလီးကြီးကလည်း စီးချက်မှန်မှန်နဲ့ စတင်ဝင်ထွက်နေတော့သည်။

"အအ အင့် အဟင့် အို ဗျက် ဗျစ်"

လီးကြီးရဲ့ဝင်ချက်ထွက်ချက်တွေကြောင့် သီရိ မိန်းမောနေပြီး မြသွေးကတော့ သူ့ကိုယ်ပေါ်ကကခုန်နေတဲ့နတ်သမီးလေးကိုကြည့်ပြီး တစ်ရွာလုံးမမှန်းရဲ့တဲ့ကွမ်းတောင်‌ကိုင်လေးက သူလိုသူရင်းငှားနဲ့လိုးရတာ အိပ်မက်တစ်ခုလိုဖြစ်နေသည်။

"အဟင့် အို အအ အို အဟင့်"

သီရိရဲ့စီးချက်တွေကသွက်လာတဲ့နောက်မှာတော့မြ‌‌‌သွေးကသူ့ရဲ့လက်နှစ်ဖက်ကို လှုပ်ခါနေတဲ့ နို့ကြီးနှစ်လုံးကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အောက်ကနေ အားမာန်ဟုန်နဲ့ ဆောင့်ချလိုက်သည်။

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း ဗျစ် ဖက်ဖက်ဖျောင်းဖျောင်း"

"အဟင့် အို အအအအို အဟင့်မောင်မောင်"

ဆက်တိုက်တွေဆောင့်ချရင်း သီရိရဲ့ခန္တာကိုယ်လေးမှာတုန်ခါလာသည်။

'မောင် မောင် မမပြီးတော့မယ် အဟင့်"

"ခဏအောင့်ထား မမ မောင်လည်းပြီးတော့မယ်..အတူတူပြီးကြမယ်"

"မ.မရတော့ဘူး မမပြီးပြီ"

"အား မောင်လည်းပြီးပြီ"

မြသွေးကအိပ်နေရာမထလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့သုတ်ရည်များကို သီရိရဲ့ သားအိမ်ထဲထိတစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ်ပန်းရင်း သီရိနဲ့ အနမ်းခြင်းဖလယ်နေကြသည်။

"မမ ဒီလိုပဲ အမြဲတွေ့ချင်တယ်ဗျာ"

"မမလည်းတွေ့ချင်ပါတယ် ဖေ့ဖေ့အကြောင်းလည်းသိသားနဲ့ သူ့ရှေ့မှာအပိုးကျိုးအောင်နေပါလို့ပြောတာလဲမရဘူး"

"မမ အဖေနဲ့ ကမ္ဘာပျက်တောင်တည့်မှာမဟုတ်ဘူး..ကြာတယ်ဗျာ အခုပဲခိုးပြေးမယ် ကျွန်တော်ရှာကျွေးနိုင်ပါတယ်"

သီရိက မြသွေးကို ချစ်ခင်စွာကြည့်လိုက်ပြီး

"မင်းအလုပ်ကြိုးစားလို့ ရှာကျွေးနိုင်တာလဲသိတယ်..ကိုကြီးမင်္ဂလာဆောင်ပြီးတဲ့အထိတော့စောင့်ဦး အဲ့ဒါပြီးရင်စဉ်းစားမယ်"

"တကယ်နော်မမ"

နောက်ဆုံးမှာတော့မြသွေးမျက်နှာဝင်းပသွားသည်။သူမိန်းမရတော့မည်လေ။တရားဝင်မိန်းမပေါ့။

~~

မင်္ဂလာဆောင်က ကြေးရတဲ့မျက်နှာဖုံးရှင်ရဲ့သားဆိုတော့ တစ်ရွာလုံးတဖွဲဖွဲနဲ့လာတာမို့လို့ ဘုန်းကြီးကျောင်းထဲမှာကြက်ပြန်မကျစည်ကားလှသည်။ မြသွေးကတော့ သတို့သားသတို့သမီးထက်လှပနေသော မမသီရိကိုကြည့်ပြီး စိတ်တွေလှုပ်ရှားနေမိသည်။

"မျက်လုံးကြီး လည်းကျွတ်ကျသွားအုန်းမယ်နော်ဟွန်း"

အသံကြားလို့ကြည့်လိုက်တော့ စန္ဒီဖြစ်နေသည်။သူမကလည်း တမျိုးလှနေသည်။

"ကိုယ့်ခဲအိုကို ဘာတွေပြောနေတာ အလတ်မ ဘာလိုချင်လို့လဲ"

သူ့စကားကြားတော့ စန္ဒီက နူတ်ခမ်းဆူလိုက်ပြီး

"ဟွန်း အခုထိမဖြစ်သေးပါဘူးနော် အကျိုးဆောင်ခလေး မမစရသေးဘူးနော် ဟိုနေ့ကကိစ္စ"

စိတ်ကောက်နေဟန်နဲ့ချစ်စရာကောင်းနေတဲ့ပုံကိုကြည့်ပြီး စန္ဒီတော့ သူထပ်လိုးတာခံချင်နေပြီဆိုတာသိလိုက်သည်။

"ဒီနေ့က လူတွေအရမ်းရှုပ်နေတာ နောက်ရက်ကျ လယ်ထဲကတဲလာခဲ့လေ ငယ်လေး အကျိုးဆောင်ခထိုက်ထိုက်တန်တန်ပေးမှာပေါ့"

"မြသွေးရေ ဪ အလတ်မနဲ့စကားပြောနေတာပဲ"

ဒေါ်စန်းမော်ရဲ့ခေါ်သံကြောင့်သွားလိုက်သည်။

"ဒီမှာ မင်းအမကို အိမ်ပြန်ပို့ပေးလိုက်ပါဦး သားကြီးအခန်းမှာ အန်တီ့ရဲ့ ပုဝါလေးမေ့ကျန်ခဲ့လို့ပြန်ယူခိုင်းမလို့"

"ဟုတ်ကဲ့ အန်တီ အမ သွားမယ်လေ"

ဆိုင်ကယ်နဲ့ မြသွေးနဲ့သမီးကြီးသွားတော့မှ ဦးအောင်ဘော်အတွက်ခေါင်းကိုက်ပျောက်ဆေး ယူရန် ဒေါစန်းမော်တစ်ယောက် သတိရလိုက်သည်။

~~

သီရိက နှစ်ဆောင်ပြိုင်အိမ်ကြီးထဲကိုဝင်လိုက်တော့မြသွေးကပါ ထပ်ကြပ်မကွာလိုက်ဝင်လာသည်။ပုံမှန်ဆို ဦးအောင်ဘော်ရှိရင် အိမ်ရိပ်တောင်နင်းရမယ်မထင်။မြသွေးက မမသီရိခါးကိုပွေ့ဖက်လိုက်တော့

"ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ နေ့ခင်ကြီးကို"

"အရမ်းလှနေလို့ စိတ်မချတော့ဘူးမမရာ"

ဇေယျတို့အခန်းက အိမ်ပေါ်ထပ်ရဲ့ စန္ဒီတို့အိပ်ခန်းရဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာဖြစ်သည်။

မင်္ဂလာဦး အခန်းထဲဝင်လိုက်တော့ ကုတင်ကြီးကိုကြည့်ပြီး နှစ်ယောက်သားမရိုးမရွဖြစ်လာသည်။နှစ်ယောက်စလုံးက သူများတွေမြင်ရင် အသစ်စက်စက်သတို့သားနဲ့သတို့သမီးလို့ထင်ကြမှာဖြစ်သည်။

သီရိက ပုဝါကိုရှာရင်း ဗီဒိုတစ်ခုအောက်မှာရှာရန်ကုန်းလိုက်သည်။ သီရိရဲ့နောက်ပိုင်းကလှကို ထင်းထင်းကြီးမြင်လိုက်ရတာကြောင့်မြ‌သွေးမနေနိုင်တော့ပဲ အနောက်ကနေသိုင်ဖက်ကာ ပုဆိုးအောက်ကတင်းမာနေတဲ့ သူ့ရဲ့လီးကြီးနဲ့နောက်ကနေထောက်လိုက်သည်။

"အာ မောင်ကလည်း မလုပ်ပါနဲ့ဆိုမှ အဝတ်အစားတွေကြေကုန်တော့မှာပဲ"

"အဲ့ဒါဆိုလည်း ချွတ်လိုက်လေ မမရဲ့"

"မရပါဘူး သူများအိပ်ခန်းကြီးထဲမကောင်းဘူး"

"လုပ်ပါမမရဲ့ ဒီကောင်ကြီးကတောင်းဆိုနေပြီ...ယောက်ဖက စိတ်မရှိလောက်ပါဘူး မမနဲ့ကျွန်တော် အကြိုမင်္ဂလာပွဲကျင်းပကြမယ်လေ"

ဟုပြောပြီး မြသွေးက သူ့ရဲ့ပုဆိုးကို သီရိရှေ့မှာပဲချွတ်ချလိုက်သည်။ ကိုးလက်မခွဲကြီးက သူမမျက်နှာနားမှာ ခေါင်းတစ်ငြိမ့်ငြိမ့်ဖြစ်နေသည်။သီရိက မြသွေးရဲ့လီးတန်ကြီးကိုငေးမေားရင်း

"မရပါဘူးမောင်ရယ် ကြာနေရင် အဖေတို့စိတ်ဆိုးနေလိပ်မယ်"

"လုပ်ပါမမရဲ့ မကြာစေရပါဘူး နာရီဝက်နဲ့ပြီးအောင်လိုးပေးပါ့မယ်"

"မောင်လား လိုးရင်နာရီဝက်နဲ့ပြီးတာ တစ်ခါလိုးရင် အနည်းဆုံးနှစ်နာရီနီးပါးကြာတာကို"

"ကဲစကားပေါမနေနဲ့ စုပ်တော့"

~~~~

ဦးအောင်ဘော်အတွက် ခေါင်းကိုက်‌ပျောက်ဆေးမပါလိုက်သောကြောင့်ဒေါ်စန်းမော်တစ်ယောက် ပြန်ယူဖို့ဖြစ်လာသည်။ ဘုန်းကြီးကျောင်းနဲ့ အိမ်နဲ့အတော်လှမ်းတာကြောင့် ဆယ်မိနစ်ခန့်လျှောက်လိုက်ပြီးမှ အိမ်သို့ရောက်လာသည်။ အပြင်မှာဆိုင်ကယ်ရပ်ထားတာကြောင့် သမီးသီရိတို့မသွားသေးဘူးဆိုတာ လည်းသိလိုက်ရပြီး အိမ်ထဲဝင်လိုက်သည်။

အိမ်ထဲရောက်တော့ ဘယ်သူမှမမြင်ရသောကြောင့်လှေခါးရင်းမှာ သမီးရဲ့ ဖိနပ်နဲ့ ယောင်္ကျားစီးဖိနပ်တစ်ရံပါမြင်လိုက်တာကြောင့်ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားသည်။

သူမက သူမယောင်္ကျားအောင်ဘော့်လို အဆင့်အတန်းမခွဲခြားတတ်ပေမယ့် သမီးဖြစ်သူနဲ့သွေးမတော်သော လူပျိုလေးတစ်ယောက် အပေါ်ထပ်မှာရှိသည်ဟုအတွေးကသူမအားစိုးရိမ်သွားစေသည်။ဒေါ်စန်း‌မော်အ‌ပါ်သို့တတ်သွား‌တော့ သားကြီးတို့အခန်းကနေ အသံတချို့ကြားလိုက်ရသည်။

"အား ရှိး ကောင်းလိုက်တာမမရယ် "

သူမ ကမြသွေးအသံကိုကြားလိုက်ရပြီး အခန်းတံခါးကြားကနေ ချောင်းကြည့်လိုက်ရာ သူမခေါင်းကိုမိုးကြိုးမှန်သလိုဖြစ်သွားသည်။

ကုတင်ဘေးမှာ မြသွေးက အပေါ်အိင်္ကျီတော့ဝတ်ထားပြီး အောက်ပိုင်းတုံးလုံးချွတ်ကြီးဖြင့်ရပ်နေပြီး သူ့အောက်က တသက်နဲ့တကိုယ်ကြုံလိုက်ရ‌သောလီးတန်ကြီးကို သူမရဲ့လိမ္မာရေးခြားရှိတဲ့ သမီးသီရိကဒူးထောက်ပြီး ‌မြသွေးရဲ့ ကျစ်လစ်တဲ့ ပေါင်တံနှစ်ဖက်ကိုကိုင်ကာ သူမရှေ့မှာရှိသော လီးတန်အကြီးစားကြီးကို အငမ်းအရစုပ်နေတာကိုတွေ့လိုက်ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အစက မြသွေးက အတင်းအဓမ္မ မုဒိန်းကျင့်တာများလားဟုတွေးလိုက်သော်လည်း သမီးဖြစ်သူက မြသွေးရဲ့ဥနှစ်လုံးကိုကိုင်ပြီး လီးတန်ကြီးကို အဆုံးထိငုံကာ စုပ်ဖိုးကြိုးစားနေတာကိုမြင်ပြီး  သူမသမီးကိုယ်တိုင် အလိုတူအလိုပါဆိုတာရိပ်မိလိုက်သည်။

"အွတ် အအ ပြွတ် ပြတ်ပြတ် ပြွတ် အွတ်အု"

ဒေါ်စန်းမော် သမီးဖြစ်သူရဲ့အငမ်းမရစုပ်ချက်တွေကိုကြည့်ပြီး သူမခန္တာကိုယ်မယိုးမရွဖြစ်လာသည်။ သူမလည်းတစ်ချိန်တုန်းက ဦးအောင်ဘော်ရဲ့လီးကိုစုပ်ခဲ့ဖူးသည် လုံးပတ်က ခဲတံသာသာ ၃ လက်မလောက်ပဲရှိတာမို့ စုပ်ရတာအခက်အခဲမရှိ သူမလီးစုပ်ပေးတာကို အောင်ဘော်ကတော်တော်သဘောကျသည်။ သို့သော် မြသွေးရဲ့ ၉လက်မခွဲ လီးကြီးကိုကြည့်ပြီး သူမရေငတ်သလိုဖြစ်လာကာ စုပ်ရတာတော်တော်ခက်ပြီး အရသာရှိမှာပဲလို့တွေးနေမိသည်။

မြသွေးက သူမရဲ့ အိန္ဒြေကြီးပါတယ်ဆိုတဲ့ သမီးရဲ့ခေါင်းကို‌ကိုင်ကာ ပါးစပ်ကို သူ့လီးကြီးနဲ့လိုးနေတော့ ပါးစပ်ထဲကနေ သွားရည်များကြားရပြီးအော့အံ့သံ နင်သံ အသက်ရှုမဝသံများကိုပါကြားရသည်။

"မမ ထ ထမိန်ချွတ်လိုက်တော့ "

သမီးဖြစ်သူမှာမြသွေးစကားဆုံးတာနဲ့ သူမထမီကိုချွတ်ချလိုက်သည်။မြသွေးက သီရိကို ကုတင်စောင်းမှာပက်လက်လှန်ခိုင်းလိုက်ပြီး ဒူးကိုသူမလှန်ကာ သူ့ရဲ့ လီးတန်ကြီးနဲ့အဝမှာတေ့ပြီးနောက် တစ်ဆုံးထိုးချလိုက်သည်။

"အား အ အဟင့် ဟင့်"

"ဖျောင်းဖျောင်း ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖျောင်း"

လီးကြီးတစ်ဆုံး သမီးကြီးဆီဝင်သွားတော့ တစ်ချက်နှစ်ချက်လောက်သံအော်လိုက်ပြီး မြသွေးဆက်လိုက်လိုးချလိုက်တဲ့အချိန်မှာတော့ တဟင်းဟင်းနဲ့ဖြစ်သွားသည်။

ဒီလောက်ကြီးတဲ့ လီးကြီးနဲ့ခံရတာ သူ့သမီးစောက်ပက်လေး ကွဲမသွားတာအံ့ဩနေမိသည်။

မြသွေးရဲ့တဖျောင်းဖျောင်းလိုးပြီး ဥနှစ်လုံးရဲ့ဖင်ကိုအဖက်ဖက်ရိုက်ခတ်သံဟာ ယောင်္ကျားရဲ့ အရသာမခံရတာကြာပြီဖြစ်တဲ့ ဒေါ်စန်းမော်ရဲ့ရာဂစိတ်ကိုနိုးကြွလာသည်။ ထို့နောက်သူမက ဆေးကိုယူကာမင်္ဂလာဆောင်သို့ပြန်လာခဲ့သည်။ သူမအချိန်လုံးတွေးနေတာကတော့ တောင့်တင်းနုပျိုထွားကျိုင်းလှတဲ့ မြသွေးရဲ့လီးတန်ကြီးကိုပင်ဖြစ်သည်။

~~~~

"ခွေးမ ဖြောင်း‌ဖြောင်း"

"ကိုအောင်ဘော် ရှင်ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ"

လဲကျသွားတဲ့ သမီးဖြစ်သူသီရိကိုဆွဲထူလိုက်ပြီးဦအောင်ဘော်ကို ဒေါ်စန်းမော် စိုးရိမ်စွာဖြင့်မေးလိုက်သည်။ဟန်းနီးမွန်းထွက်‌သွားသော ဇေယျမှလွဲ၍ ကျန်သားသမီးများအကုန်အခန်းထဲကထွက်လာကြသည်။

"ဘာဖြစ်ရမှာလဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပီလှပြီအောက်မေ့နေတာဟုတ်လား နင်နဲ့ဟိုကျွန်ကောင် မြသွေး ဟိုတယ်ထဲကနေခွေးဇာတ်ခင်းပြီးထွက်လာတာ ငါ့မိတ်ဆွေကမြင်လို့ပြောပြလို့အကုန်သိပြီးပြီကွ နင့်ကိုကော နင့်ကောင်ကိုပါအသေသတ်မယ်"

ဦးအောင်ဘော်က နံရံကနေဓါးကိုဆွဲလိုက်တော့ဒေါ်စန်းမော်က သီရိရှေ့ကနေပိတ်ရပ်လိုက်သည်။အကုန်လုံးက ဦးအောင်ဘော်ကိုဆွဲထားကြသည်။

ဒေါ်စန်းမော်ဒီလောက်မြန်မြန်သိသွားလိပ်မည်လို့မထင်ခဲ့ချေ သူ့သမီးရဲ့ချစ်ချင်းကိုမခွဲချင်လို့ ျအာင်ဘော့်ကိုဖြည်းဖြည်းချင်းနားချပြီးပြောမည်ဟုတွေးထား‌ေသာ်လည်း မထင်မှတ်သောကြမ္မာကြောင့်သိသွားခဲ့လေပြီ။

"ကဲဖြစ်ပြီးတာလည်း ဖြစ်ပြီးသွားပြီတစ်ရှက်ကနှစ်ရှက်မဖြစ်ရအောင် ပေးစားလိုက်တာကောင်းမယ်ထင်တယ်"

"စန်းမော် နင်ပါရူးသွားပြီလား အဲ့ဒီကျွန်ကောင်နဲ့ပေးစားမယ့်အစား ခွေးကိုအမြီးဖြတ်ပေးစားလိုက်မယ်ဟေ့"

သီရိကတော့ခေါင်းမဖော်ပဲငိုနေရှာသည်။

"ကျွန်ကောင်ကများလူပါးလို့ ငါ့အမေကာစီးကာစီးလုပ်နေလို့ ဒင်းတို့ကရောင့်တတ်နေတာ အခုငါ့အမေတရားစခန်းကို အပြီးဝတ်သွားတယ် ကာကွယ်မယ့်သူမရှိတော့ဘူး ငါ့တပည့်တွေကို ဒင်းကိုအသေရိုက်သတ်ခိုင်းထားတယ် ဒင်းအဖေကိုလည်း လယ်ထဲကနေရွာ့ပြင်နှင်ထုတ်ထားတယ် အောင်ဘော့်ကိုလာမစမ်းနဲ့ဟေ့"

"အဖေ အဖေ သမီးမှားပါတယ် သမီး မောင်နဲ့အဆက်ဖြတ်ဆိုဖြတ်ပါ့မယ် မောင်နဲ့မောင့်မိသားစုကိုဘာမှမလုပ်ပါနဲ့နော် သမီးတောင်းပန်ပါတယ်"

"ဟုတ်သားပဲ ဒယ်ဒီ ကိုမြသွေးအဖေက နဂိုလ်ထဲကမှရောဂါသည်လေ နှစ်ပေါင်းများစွာ လုပ်လာတာကိုတွေးပြီး နှင်ထုတ်ဖို့မသင့်ပါဘူး"

အလတ်မပါ မခံရပ်နိုင်ဖြစ်ပြီးပြောတော့ အောင်ဘော် မီးစကို ဆီစွဲသလိုဖြစ်သွားသည်။

"စန္ဒီပါးစပ်ပိတ်ထား နင်ကပါနင့်လင်ဘက်ကနာနေတာလား"

ထိုအခိုက်မှာပဲ အောင်ဘော်ခိုင်းလိုက်သော တပည့်များပြန်ရောက်ရှိလာသည်။သူတို့တုတ်တွေဓါးတွေလည်းပါသည်။တချို့တုတ်တွေကသွေးစွန်းနေတာကိုမြင်လိုက်ရသည်။

"ဆရာ အမိန့်ပေးလိုက်တဲ့အတိုင်း မြသွေးဆိုတဲ့ကောင်ကို ရိုက်သတ်ပြီးအလောင်းကိုမြစ်ထဲမြောလိုက်ပြီ ဆရာ"

"ဟားဟားဟားဟား ကောင်းတယ်ဟေ့ မြသွေးမြသွေး အောင့်ဘော့်ကိုဒီလိုကျောလို့ရရိုးလား အခုမြစ်ထဲမှာပဲ သရဲဘဝနဲ့နေလိုက်တော့"

ထိုသတင်းကြားပြီး စန္ဒီက အခန်းထဲပြေးဝင်သွားပြီးသီရိက မေ့မြောသွားသည်။ဒေါ်စန်းမော်မှာပြာယာခတ်ပြီးဘာလုပ်လို့ဘာကိုင်ရမှန်းမသိတော့ချေ။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(10)

‌နောက်ကျိနေ တဲ့ခေါင်းက ပထမဆုံးမျက်နှာကျက်ဖြူဖြူကိုမြင်လိုက်ရပြီး ဆေးနံ့တစ်ချို့ရလိုက်တာကြောင့် မြသွေး ဆေးရုံပေါ်မှာရောက်နေတာသိလိုက်ရသည်။ ဘေးကိုကြည့်လိုက်တော့ လူတစ်ယောက်ထိုင်နေတာကိုမြင်လိုက်ရသည်။

"မြသွေး မင်းသတိရပြီလား"

အသံကိုရင်းရင်းနှိးနှိးကြားလိုက်ရပြီး အမြင်တွေကြည်လာတော့မှ ထိုလူဟာဖိုးခွေးဖြစ်နေတာကို မြင်လိုက်ရသည်။သူကပထမ ဝမ်းသာသွားပြီးနောက်မှမျက်နှာထားတင်းသွားတာကိုလည်းမြင်လိုက်ရသည်။ သူနောက်ဆုံးမှတ်မိတာက အောင်ဘော့်ရဲ့

တပည့်များသူ့ကိုအုပ်စုဖွဲရိုက်လိုက်သောကြောင့်ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရပြီး မြစ်ထဲကျသွားတာကိုပဲမှတ်မိလိုက်သည်။ အခုတော့ သူဒဏ်ရာတွေပျောက်ကင်းသလောက်ဖြစ်သွားပြီဆိုတာ သိလိုက်ပြီး ဆေးရုံမှာဘယ်လောက်ကြာပြီလဲဆိုတာတော့မသိရချေ။

"အင်းဖိုးခွေး ငါဆေးရုံပေါ်ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ"

"ရက်လေးဆယ်လောက်ရှိပြီ မြသွေး"

"ငါဘယ်လိုဖြစ်သွားတာလဲ ဖိုးခွေးငါ့ကိုပြောပြလို့ရမလား"

ဘယ်လိုဖြစ်သွားမှန်းသူမသိချေ။ဖိုးခွေးကလည်းသူ့ကို့အသက်စွန့်ကယ်လောက်အောင်လည်း ရင်းနှီးတဲ့ဆက်ဆံရေးမဟုတ်ပေ။

"သိချင်ရင် အမေ့ကိုသာမေးလိုက်တော့ မင်းရဲ့ဘေးကအခန်းမှာပဲ သူလည်းအခုဆေးရုံမှာ"

ဖိုးခွေးစကားကြောင့် ဒေါ်ထွား တစ်ခုခုဖြစ်တာလားဆိုပြီးစိုးရိမ်သွားသည်။

"မယ် အဲ ဒေါ်ထွားဘာဖြစ်လို့လဲ"

သူမေးလိုက်တော့ ဖိုးခွေးမျက်နှာကြီးဆူပုတ်သွားသည်။

"ဘာဖြစ်ရမှာလဲအမေက မွေးပြီလေ မင်း သားမွေးပြီ"

အသံကိုခပ်ပြတ်ပြတ်ပြောပြီးမျက်နှာကြီး အိုနေမှဘာလို့ဖိုးခွေးသူ့အပေါ်စိတ်တိုနေတာလဲဆိုတာသိသွားသည်။ ဘယ်လိုလုပ်သိသွားသလဲဆိုတာတော့မပြောတတ်ချေ။

"ဪ ဪအေး ငါမင်းအမေနဲ့တွေ့လို့ရမလား"

သူကုတင်ပေါ်ကဆင်းလိုက်တော့ ဟန်ချက်ပျက်ကာလဲမလိုဖြစ်သွားသည်။ ဖိုးခွေး မျက်နှာအိုနေရာမှသက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ဘေးကနေဆွဲထူကာဘေးအခန်းဆီသို့ဝင်လာသည်။

အခန်းထဲဝင်လိုက်တော့ ကလေးကိုနို့တိုက်နေသောမယ်ထွားကိုသူတွေ့လိုက်ရသည်။သူဝင်လာတာကိုမြင်တော့ သူမမျက်နှာဝင်းပသွားသည်။

"ယောင်္ကျား သတိရပြီလား အချိန်ကိုက်ပဲ ဒီမှာယောင်္ကျားနဲ့ တစ်ရုပ်ထဲပဲ သားကိုလာကြည့်ပါဦး"

မြသွေးမျက်နှာပူစွာဖြင့် ဖိုးခွေးကိုကြည့်လိုက်သည်။ဖိုးခွေးလည်း သူ့အမေရဲ့မြသွေးကိုယောင်္ကျားခေါ်သံကြောင့်မျက်နှာကြီးနီရဲနေသည်။

"ငါ အပြင်သွား ထမင်းဝယ်လိုက်ဦးမယ် ပြီးမှပြန်လာခဲ့မယ်"

ဖိုးခွေးထွက်သွားမှ မြသွေးကလေးကိုကောက်ချီလိုက်သည်။ကလေးက မျက်ခုံးမွှေးကောင်းကောင်းနဲ့သူနဲ့တော်တော်တူသည်ဟုထင်သည်။

"သားက ယောင်္ကျားသားလို့ကိုမပြောရဘူး နို့ဆွဲချက်ကတော့လက်လှန်တယ်"

မြသွေးက ကလေးကိုပွေ့ထားလိုက်ပြီး

"ဒါနဲ့ဖိုးခွေးကဘယ်လိုလုပ်သိသွားတာလဲ မိန်းမ"

မယ်ထွားက သူ့ကိုပြုံးကြည့်လိုက်ပြီးနောက်အဖြစ်အပျက်ကိုပြန်ပြောပြသည်။

~~~~

ရွာထဲကနေ ဦးအောင်ဘော်က သူ့တပည့်တွေကိုမြသွေးကိုလိုက်သတ်နေတယ်လို့သတင်းကြားပြီးနောက် မယ်ထွားရဲ့စိုးရိမ်စိတ်တွေက ငယ်ထိပ်ထိစောင့်တတ်လာသည်။ သူမငြိမ်ငြိမ်လေးထိုင်မနေနိုင်တော့ ဗိုက်ထဲက ကလေးအဖေကိုသူမ ရနိုင်သလောက်ကာကွယ်မည်ဖြစ်သည်။

မယ်‌ထွား အိမ်ရှေ့ကုလားထိုင်မှာ အိပ်နေတဲ့ ဖိုးခွေးကို အသည်းအသန်နိူးလိုက်သည်။

"ဖိုးခွေး ဖိုးခွေး ထစမ်းထစမ်း ခုထ"

"အမ်ဘာလို့လဲအမေ ညီလေးတစ်ခုခုဖြစ်လို့လား"

ဖိုးခွေးကလူးလဲထလိုက်ပြီးစိုးရိမ်စွာနဲ့မေးလိုက်သည်။

"အမြန်မြသွေးကို သွားရှာပြီးသတိပေးလိုက် သူ့ကို အောင်ဘော့်တပည့်တွေ ရှာနေတယ်တစ်နေရာရာပုန်းနေလို့ သွားသွား"

"ဟားဟား သူကြီးသမီးပြီးတော့ ဦးအောင်ဘော့်သမီးသွားနှိုက်ပြီထင်တယ် ‌မြွေပွေးတော့ပေါက်ပြီ ဒါနဲ့ကျွန်တော်က ဘာလို့ သွားသတိပေးရမှာလဲအနေသာကြီး"

"သွားမှာသာ သွားစမ်းပါဟယ် စကားများမနေစမ်းပါနဲ့အဟင့်ဟင့်"

သူ့အမေဒေါ်ထွားမျက်ရည်ကျတာမြင်တော့ သူစိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသည်။သို့သော် သူနားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်မို့ရှင်းအောင်မေးဦးမယ်ဖြစ်သည်။

"မငိုပါနဲ့ အမေရယ် ကျွန်တော့်ကိုနားလည်အောင်သာရှင်းပြ"

"အဟင့်ဟင့် ဘယ်လိုပြောရမလဲ နင့်ညီကိုအဖေမဲ့သားမဖြစ်စေချင်ဘူးမလား မဖြစ်စေချင်ရင် မြသွေးကိုသွားပုန်းခိုင်းလိုက်"

သူ့အမေရဲ့စကားကြောင့်နားရှုပ်သွားပြီး သေချာစဉ်းစားလိုက်သည်။နဂိုလ်ကတည်းက သူကအဖမဲ့သားဖြစ်ခဲ့သည်။သို့သော် အမေ့ဗိုက်ထဲကကလေးကအဖေမဲ့သူမဖြစ်စေချင်ဘူးလားဆိုတော့ သူ့ညီမှာအဖေရှိနေသေးတယ်ဆိုတဲ့သဘောပင်"

"ဒါ ဒါ ဆိုဒီကောင် ဒီကောင် မြသွေးက"

"ဟုတ်တယ်ဒီကလေးအဖေပဲ ရပြီလား အခုသွားတော့နင့်အမေနဲ့နင့်ညီကိုစိတ်မဆင်းရဲစေချင်ရင်"

ဖိုးခွေး လက်သီးကိုဆုပ်ကာထွက်လာခဲ့သည်။

သူ့အသက် ၂၄နှစ်ထဲကိုကျော်လာပြီး ဒီအသက်အရွယ်ထိမိန်းမနဲ့အိပ်ဖို့မပြောနဲ့ လက်တောင်မကိုင်ဘူးခဲ့ချေ။ မြသွေးကတော့ သူ့ထက်နှစ်နှစ်တောင်ငယ်ပြီး သူကြီးသမီးညီအမ အပြင် ကွမ်းတောင်ကိုင် သီရီကိုပါလိုးခွင့်ရတဲ့အပြင် သူ့အမေဒေါ်ထွားနဲ့ ကလေး‌ရအောင်သည့်အထိ ပတ်သတ်ခဲ့တာကိုတွေးမိပြီခံပြင်းနေမိသည်။

"နေပါဦး ဘယ်အချိန်ကတည်းက ငါ့အမေနဲဒီကောင်အိပ်နေတာလဲ ငါမှန်းကြည့်ရင် အဖေ့နာရေးတုန်းက ငါကိုယ်တိုင်ပဲ အိမ်ပေါ်တတ်အိပ်ခိုင်းခဲ့တာပဲ ငါကိုယ်တိုင်အောင်သွယ်ဖြစ်နေတာလားဟ အဖေ့ရေသားကို ငရဲကသာလာပြီးသတ်သွားပါတော့"

သူကအောင်ဘော့်တပည့်တွေ မြစ်ဆိပ်ဘက်မှာမြင်လိုက်တာ‌ကြောင့် အမောတကောလိုက်သွားမိသည်။

"နေပါဉီး ဒီလိုဆို ငါ့ထက်ငယ်တဲ့ကောင်ကို ငါက အဖေ လို့ခေါ်ရမှာလား လီးတောင်မခေါ်ဘူး ဒီကောင်ငါ့ကို သားကြီး သားကြီးနဲ့ခေါ်ကတည်းကငါရိပ်မိဖို့ကောင်းတယ်"

ထိုနောက် အောင်ဘော့်တပည့်ထဲကတစ်ယောက်အသံကြားရသည်။

"မြစ်ထဲခုန်ချလည်းဒီကောင်မြသွေး ငါတို့လက်ချက်နဲ့ သေလောက်ပါပြီ ဒီလောက်ဒဏ်ရာတွေများတာ သွားမယ်ဟေ့"

ဖိုးခွေးမျက်နှာပျက်ပြီး မြစ်ဘက်သို့ထွက်လာခဲ့သည်။ မြစ်ထဲမှာမျောပါလာတဲ့ လူတစ်ယောက်ကိုတွေ့ပြီး ဖိုးခွေးစိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူ့အနေနဲ့ သေသေဆိုပစ်ထားလို့ရသည်။သို့သော်သူ့အမေရဲ့စကားကိုနားထဲကြားယောင်လာသည်။

"နင့်ညီကိုအဖေမဲ့သားမဖြစ်စေချင်ဘူးမလား"ဆိုသည့်စကားကပြန်ကြားလာသည်။သူသက်ပြင်းချလိုက်ပြီ မြစ်ထဲသို့ဒိုင်ဗင်ထိုးဆင်းလိုက်တော့သည်။

~~~~

" မိန်းမ သူပြန်လာရင် ယောင်္ကျားကျေးဇူးတင်လိုက်မယ်"

မယ်ထွားရှင်းပြတာနားထောင်ပြီး မြ‌‌သွေးကကလေးချီရင်းပြောလိုက်သည်။

"သွားမလုပ်ပါနဲ့ ပိုရှက်နေလိပ်မယ် ဒီအတိုင်းပဲအသာလေးနေလိုက်"

ထိုအခိုက်မှာ ပဲ အခန်းထဲသို့ခပ်ချောချော သူနာပြုအကူဆရာမလေးတစ်ယောက်က ဝင်လာပြီး မြသွေးကိုမြင်သွားကာ ဆံပင်ကိုလက်နဲ့သတ်လိုက်ပြီး

"ဟိုလေ ကလေးအတွက် ဖွားစာရင်းလေးလုပ်ရမှာမို့လို့ ကလေးအဖေရဲ့မှတ်ပုံတင်လေးတစ်ချက်လောက်ရမလားရှင့်"

သူနာပြုအကူမလေးက မယ်ထွားကိုဦးတည်ကာမေးလိုက်သည်။

"မြသွေးရေ အိတ်ထဲမှာနှိုက်ပေးလိုက်ပါ"

မယ်ထွားက သူ့ကိုယောင်္ကျားလို့‌တောင်မခေါ်ရှာတော့ပေ။ သူအိတ်ထဲနှိုက်လိုက်တော့အိတ်ထဲမှာ ဦးဖိုးလုံးရဲ့မှတ်ပုံတင်ကိုတွေ့လိုက်ရပြီး သူတစ်ချက်စဉ်းစားလိုက်သည်။ပြီးတော့ သူ့ရဲ့အိပ်ကပ်ထဲကနေ သူ့မှတ်ပုံတင်ကိုထုတ်ကာပေးလိုက်သည်။

"ဒီမှာညီမလေး အကိုက ကလေးရဲ့အဖေပါ အကိုတို့လင်မယားနှစ်ယောက်အတွက်ဓာတ်ပုံလေးရိုက်ပေးလို့ရမလား"

သူနာပြုဆရာမလေးက မြသွေးကိုကြည့်ပြီးအံအားသင့်နေရာမှ မယ်ထွားကို အားကျသည့်မျက်လုံးနဲ့ကြည့်ကာ ကလေးအမေနာမည် ဒေါ်မယ်ထွားကလေးအဖေနာမည် ဦးမြသွေး လို့ရေးလိုက်ပြီးဓာတ်ပုံရိုက်ပေးကာပြန်သွားသည်။မယ်ထွားက ထိုသည်ကိုမျက်ရည်ကျနေသည်။

"ရွာမှာအခြေအနေဘယ်လိုလဲ မယ်ထွားကောင်းလား"

"အဖေ့ကိုတော့ ရွာဦးဘုန်းကြီးကစောင့်ရှောက်ထားတယ် "

မယ်ထွားက မြသွေးအဖေကို အဖေလို့ခေါ်လိုက်တော့ သူမရီမိအောင်မနည်းထိမ်းလိုက်ရသည်။တကယ်တော့ မြသွေးအဖေနဲ့ သူမနဲ့အသက်သိပ်မကွာလှပေ။

"ပြီးတော့ ယောင်္ကျားစိတ်ခိုင်ခိုင်ထားနော် သီရိ ဆုံးသွားပြီ"

"ဘာ မယ်ထွား သီရိဆုံးပြီဟုတ်လား ပြန်ပြောစမ်း"

"ဟုတ်တယ် ယောင်္ကျား သီရိဆုံးသွားပြီး ယောင်္ကျားဆေးရုံပေါ်မှာ သတိလစ်ပြီးတစ်လလောက်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဆွဲကြိုးချသေသွားတာ သူ့မှာ ယောင်္ကျားနဲ့ရတဲ့ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာကို ဦးအောင်‌ေဘာ်က ဖျက်ချခိုင်းရင်းနဲ့..."

သူမျက်ရည်တွေစီးကျနေမိသည်။

"အောင်‌ဘော် မင်းကိုငါသတ်မယ် ကမ္ဘာမကြေဘူး ကလဲ့စားချေပြမယ်"

မယ်ထွားက သူ့ရဲ့လက်မောင်းကိုဆုပ်ကိုင်ရင်းနှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"အခုဆေးရုံကဆင်းရင် မိန်းမတို့ရွာမပြန်တော့ဘူး..ဖိုးခွေးနဲ့အတူ မြို့ပြောင်းမယ် မြို့မှာရင်ထားနဲ့အဆက်အသွယ်ရတယ် မိန်းမနဲ့လိုက်ခဲ့ပါ့လား"

"မလိုက်သေးဘူးမယ်ထွား ငါ့ကိစ္စတွေမပြတ်သေးဘူး မင်းတို့လိပ်စာငါ့ပေးထား"

မယ်ထွားကသက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါဆိုမိန်းမမတားတော့ပါဘူး ရွာပြန်ရင် မိန်းမတို့အိမ်ဝင်လိုက် စပါးဂိုထောင်ထဲမှာ ယောင်္ကျားအတွက်လက်ဆောင်ထားခဲ့တယ်"

~~

သူရွာကိုတိတ်တဆိတ်ပြန်လာတော့ လွန်ခဲ့သောတစ်ပတ်က သူ့အဖေဆုံးသွားပြီဆိုတာသိလိုက်ရပြီး သူအောင်ဘော့်အပေါ်ပိုနာကျည်းသွားခဲ့သည်။သူ့အဖေမြေပုံက်ုကန်တော့ရင်း အောင်ဘော့်ကို အသက်ရှင်ရက်နဲ့ခံစားရအောင်လုပ်ပြီးမှတဖြည်းဖြည်းမျှင်းသတ်မယ် လို့လည်းတွေးလိုက်သည်။

ညလူတိတ်တဲ့အချိန်ကျမှရွာပြင်ကနေပတ်ဝင်ရင်းမယ်ထွားအိမ်ထဲဝင်လိုက်သည်။ပြီးတော့ စပါးဂိုထောင်အဟောင်းကိုဖွင့်လိုက်တော့ အနက်ရောင်sports tourer တစ်စီးကိုမြင်လိုက်ရသည်။သူက ဂိုထောင်ကိုပြန်ပိတ်ရင်း အောင်ဘော်တို့အိမ်ဘက်ကိုချည်းကပ်လာခဲ့သည်။

အိမ်ရဲ့အထာနပ်နေတာကြောင့် နှစ်ဆောင်ပြိုင်အိမ်နားသို့ကပ်ရင်း စန္ဒီ အခန်းက ပြူတင်းပေါက်ကိုခဲနဲ့ နှစ်ချက်ပေါက်လိုက်သည်။ခဏအကြာမှာတော့ စန္ဒီက ဇဝေဇဝါဖြင့် ပြူတင်းပေါက်တခါးဖွင့်လာပြီးအောက်မှစောင့်နေတဲ့သူ့ကိုမြင်သွားသည်။

"ဟယ် ကိုကို မသေဘူး ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး"

"ရူးတိုးတိုး အဝတ်အစားတွေယူပြီးအောက်ဆင်းခဲ့တော့"

မြသွေးကပြောလိုက်တော့ စန္ဒီမျက်နှာဝေခွဲမရဖြစ်သွားသည်။

"မလိုက်ဖူးဆိုလည်းငါသွားတော့မယ်"

"ခဏစောင့်ကိုကို"

ခဏအကြာအဝတ်ထုတ်လေးကိုင်ပြီးစန္ဒီကိုမြင်မှသူအောင်ဘော်တို့ရှိရာသို့ကြည့်လိုက်ပြီးလှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"အောင်ဘော်အောင်ဘော် ငါ့မျိုးဆက်ကို မင်းသမီးနဲ့ရအောင်ယူပြမယ်"

ဟုစိတ်ထဲကတွေးရင်း စန္ဒီလက်ကိုဆွဲကာ sports tourer ပေါ်ခွလိုက်ပြီးမြစ်ဆိပ်ကိုမောင်းလိုက်သည်။

"အကိုတို့ ပစ္စည်းတင်တဲ့လှေက နောက်ရက်ကျမှ လာမှာ လောလောဆယ် လူအရင်ပဲဖြတ်လို့ရမယ်"

သူနဲ့စန္ဒီ လှေနဲ့အရင်ဖြတ်လိုက်ပြီး တဘက်ကမ်းမှာရှိတဲ့ ဟိုတယ်မှာအရင်ဆုံးတည်းလိုက်သည်။နောက်ရက်ဆိုင်ကယ်လာတာနဲ့ အဝေးဆုံးကိုထွက်သွားမည်ဟုသူကြံစည်ထားသည်။

သို့သော် ထိုနေ့က သူစန္ဒီကို ဟိုတယ်ခန်းထဲမှာ တစ်ယောက်တည်းထားခဲ့ပြီး ဘီယာဆိုင်မှာဘီယာသောက်နေပြီးပြန်လာတော့ ဧည့်ကြိုက

"အကိုပြန်မလာတော့ဘူးထင်နေတာ အကို့ကောင်မလေးကို သူ့အဖေလားမသိဘူးရိုက်ပြီးခေါ်သွားတယ် သူ့အမေအခု အကို့ကောင်မလေးပစ္စည်းတွေလာသိမ်း"

မြသွေးဒေါသထွက်သွားပြီး အခန်းရှိရာသို့ဝင်သွားသည်။ သူဝင်လိုက်တာနဲ့ အခန်းထဲမှာအမျိုးသမီးတစ်ယောက် အဝတ်အစားများကို ကုန်းထည့်နေပြီးစွင့်ကားပြည့်တင်းနေသောဖင်ပြီးကိုမြင်လိုက်ရပြီးသူတစ်ယောက်ယောက်ကိုမြင်လိုက်ရသည်။

"ဟင် မမ မမပဲ မမ မသေသေးဘူးပဲ"

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

အပိုင်း (၃) ဆက်ရန် >>>>>>