ကျွန်တော့်ပထွေး ကိုမြသွေး အပိုင်း (၁)

 ကျွန်တော့်ပထွေး ကိုမြသွေး အပိုင်း (၁)

ရေးသားသူ - သူရိန်စိုးလွင်

(Cuckold,Bull,Alphamale,Revenge)

(01)

ကျွန်တော့်နာမည်က သူရအောင်ပါ။ ကျွန်တော့်တို့မိသားစုက ဆွေကြီးမျိုးကြီးထဲကဖြစ်ပြီးပုလဲကုန်းဆိုတဲ့ရွာမှာ အချမ်းသာဆုံးစာရင်းဝင်တွေဖြစ်ပါတယ်။ကျွန်တော့်အဖေနာမည်က ဦးအောင်ဘော်အသက် ၄၇နှစ် အမေရဲ့နာမည်ကတော့ ဒေါ်စန်းမော် အသက် ၄၄ပါ ကျွန်တော်တို့မှာ မောင်နှမငါးယောက်ရှိပါတယ် ။အကြီးဆုံးအကိုကြီးကဇေယျအောင်ဖြစ်ပြီး အသက်က ၂၇ အကိုကြီးရဲ့အောက်က အမကြီး သီရိအောင် အသက်က23 အမကြီးအောက်က အလတ်မ စန္ဒီအောင်အသက်က 17  ပြီးမှကျွန်တော် သူရအောင် အသက်၁၄နှစ် အငယ်ဆုံးမ နန္ဒာအောင် အသက်10နှစ်ပါ။ ရုပ်ရည်ပိုင်းဆိုင်ရာကိုဖော်ပြပါ့မယ်။

အဖေက အိမ်ထောင်ဦးစီးဖြစ်ပြီး လယ်မြေလုပ်ငန်းကိုလုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီး ရုပ်က 47နဲ့မလိုက်အောင်အိုစာလွန်းသည်။ ပန်းနာရင်ကျပ်အခံရှိပြီး ပိန်ပိန်ပါးပါး အသားအရည်ကမွဲချောက်ချောက် မျက်မှန်အမြဲတပ်ရသူဖြစ်သည်။

အမေဒေါ်စန်းမော်ကတော့ အဖေနဲ့လုံးဝဆန့်ကျင်ဖက် အသားဖြူဖြူ ခန္တာကိုယ်က အနည်းငယ်ဝပြီး ကြည့်ကောင်းသည့်အထဲမှာပါသည်။ အကိုကြီးကတော့ အဖေအမွေကိုလုံးဝဆက်ခံထားသူဖြစ်ပြီး အသားအနည်းငယ်ဖြူသည်မှလွဲ၍ ကျန်တာ အဖေ့အတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။ အမကြီး သီရိအောင်ကတော့ အမေအငယ်စားလေးပင်ဖြစ်ပြီး ရွာမှာကွမ်းတောင်ကိုင်အဖြစ်ပင် ရွာထဲရှိကာလသားများအကြားရေပန်းစားနေသူဖြစ်သည်။သို့သော် အဖေ့အရှိန်အဝါကြောင့်တစ်ယောက်မထိရဲကြ။

အမလတ် စန္ဒီအောင်ကတော့ အပျိုပေါက်ဆိုတော့ လှသွေးကြွယ်စဖြစ်ပြီးအရာရာကိုစူးစမ်းချင်သည့်အရွယ်ဖြစ်သည်။ကျွန်တော်နဲ့ကျွန်တော့်ညီမကတော့ ကလေးသာသာအရွယ်မို့ပြောမပြတော့။

ကိုမြသွေးနဲ့ အကိုကြီးဇေယျအောင်နဲ့က ပနံ့သင့်သူဖြစ်ပြီး အမြဲလိုလို ပေါင်းဖက်ကြတဲ့သူငယ်ချင်းများဖြစ်သည်။ဒါက ကျွန်တော်အဖေက သဘောမကျပေ။ သမီးပျိုလေးနှစ်ယောက်ရှိနေသည်မို့ အိမ်သို့အလာမခံပေ။အဖွားခိုင်းလို့ အိမ်သို့ရောက်လာရင်လည်း အကြောင်းအမျိုးမျိုးပြကာ ပြန်လွှတ်လေ့ရှိသည်။ ကိုကြီးဇေယျအောင်က အဖွားလယ်သွားရင်ကျွန်တော့်ကိုပါခေါ်သွားလေ့ရှိသည်။အခုလည်းသူတို့နှစ်ယောက် လယ်တောစောင့်တဲထဲမှာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။ကျွန်တော်မထင်မှတ်ပဲသူတို့ပြောတာကြားလိုက်ရသည်။

"မြသွေးမနက်ဖြန် ငါထားညိုကို ဒီခေါ်လာခဲ့မယ်..မင်းပြောပြတဲ့နည်းအတိုင်းလုပ်ကြည့်မယ် အဆင်ပြေပါ့မလား"

"လုပ်လိုက်စမ်းပါ ကိုဇေယျကလည်း အဲ့ဒါပြီးရင်ကိုဇေယျကို ထားညို အပီအပြင်စွဲစေရမယ်"

"မင်းကအတွေ့အကြုံရှိတော့ပြောအားရှိတာပေါ့..ငါမေးဦးမယ် မင်းနဲ့ဖြစ်‌နေတာ သူကြီးသမီးအငယ်လားအကြီးလား"

ကိုကြီးဇေယျက အားကျသည့်ဟန်ဖြင့် ကိုမြသွေးကိုမေးလိုက်သည်။ကိုမြသွေးက ပြုံးဖြဲဖြဲဖြင့်

"ဟဲဟဲ နှစ်ယောက်စလုံးပဲ အကြီးမနဲ့အရင်ဖြစ်တာ..အကြီးမနဲ့လိုးတာကို အငယ်မက ချောင်းရင်းနဲ့ကျွန်တော့်အပေါ်ကြွေသွားတာပေါ့ အခုထိအကြီးမက မသိသေးဘူး ကျွန်တော်နဲ့အငယ်မနဲ့ဖြစ်တာကိုလေ..နှစ်ယောက်လုံးကို အလှည့်ကျ လိုးပေးနေရတယ်ဟဲဟဲ"

"ဟုတ်လှချည်လား သူကြီးက သူ့သမီးတွေအပေါ်..စောက်ရမ်း ကာကွယ်တာနော် ဒီကရွာသားတွေနဲ့တူတန်တယ်လို့ကိုမထင်ဘူး ဘယ်သူကအောင်သွယ်ပေးတာလဲ"

ကိုကြီးဇေယျက ကိုမြ‌သွေးပြောတာကို အံ့အားတသင့်နားထောင်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"သူတို့အိမ်က ထမင်းချက် ဒေါ်ထွားလေ ကိုဇေယျ..ဟိုတစ်လောကမှ သူယောကျား ဦးဖိုးလုံးဆုံးသွားတာလေ သူသားဖိုးခွေးနဲ့တောင် ကျွန်တော်နဲ့ရန်ဖြစ်ဖူးတယ် ကိုကြီးသိတယ်မလား ဖိုးခွေးစောက်ခွက်တွေဖူးရောင်နေအောင်ကျွန်တော်ထိုးထားခဲ့တာ"

"အေး ဒါတောင် ဒေါ်ထွားက မင်းကို အောင်သွယ်လုပ်ပေးသေးတယ်ပေါ့ အောင်သွယ်ခဘယ်လောက်ပေးလိုက်လို့လဲ"

"ကိုကြီးက ဒေါ်ထွားအကြောင်းမသိသေးလို့ ဘွားတော်က ဒါမျိုးကိစ္စဆိုသိပ်ကူညီချင်တာ အကြီးမနဲ့ချိန်းတွေ့တိုင်းဒေါ်ထားကိုအကူအညီတောင်းရတယ်..နောက်တော့ ဘွားတော်က အောင်သွယ်ခလိုချင်လာတယ် ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့..."

~~~~~~~

ကိုမြသွေး pov

ဒီနေ့အကြီးမ ခင်ထားနဲ့ချိန်းတွေ့မဲ့ရက်မို့ ဒေါ်ထွားအိမ်ဘက်သို့ထွက်ခဲ့လိုက်သည်။ဒေါ်ထွားတို့အိမ်ကနှစ်ထပ်အိမ်ဖြစ်ပြီး သူကြီးအိမ်နဲ့ကပ်ရက်ဖြစ်သည်။

ဒေါ်ထွားတို့အိမ်အနောက်က သူလယ်နဲ့ကပ်ရပ်မို့လို့ ဒေါ်ထွားအိမ်သွားရတာ လူမသိပေ။ဒေါ်ထွားအိမ်မှာက ဒေါ်ထွားရယ် အချိန်ပြည့်မူးနေသည့် ဒေါ်ထွားယောက်ျားဦးဖိုးလုံးရယ် အချိန်ပြည့်ထန်းတတ်နေရသည့် ‌သူ့သား ဖိုးခွေးရယ်သာရှိသည်။ ဖိုးခွေးက ထန်းတောထဲမှာအနေများသည်မို့ အိမ်မှာမရှိသည်ကများသည်။ဦးဖိုးလုံးက အချိန်ပြည့်မူးပြီးအိပ်နေတာသာများသည်။

ဒါကြောင့်မို့ အကြီးမခင်ထားနဲ့ ချိန်းရင်ဒေါ်ထားတို့အိမ်က အခန်းတစ်ခုမှာချိန်းတာများသည်။ ဒေါ်ထားက လွတ်လွတ်လပ်လပ်တွေ့ကြနော်ဟုပြောပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကိုထားကာ ကင်းစောင့်ပေးလေ့ရှိသည်။ ကိုမြသွေးသိနေတာတစ်ခုရှိသည်။အဲ့ဒါကတော့ အကြီးမ ခင်ထားနဲ့လိုးသည့်အခါတိုင်း ဒေါ်ထွားလာလာချောင်းတတ်တာကိုပင်။တစ်ခါတစ်လေ ဒေါ်ထွားက သူရဲ့ပေါင်ခွကိုကြည့်ရင်း

"မြသွေး နင်ကမလွယ်ဘူး ခင်ထားကိုမညာမတာနော်...နင့်ဟာကြီးနဲ့ဟိဟိ"

ဟုပြောတတ်သည်။ဒေါ်ထွားတိုခြံအနောက်ပေါက်ကနေ သူလျှင်မြန်စွာဝင်လိုက်ပြီး အခြေအနေအကဲခတ်ကြည့်လိုက်တော့ ဦးဖိုးလုံးက တခေါခေါနဲ့အိမ်ရှေ့ကကွတ်ပြစ်မှာအိပ်ပျော်နေတာကိုတွေ့လိုက်သည်။အိမ်ထဲရောက်တော့ ဒေါ်ထွားတစ်ယောက် ထမီရင်ရှားနဲ့ ရေချိုးပြီး ဝင်လာတာကိုမြင်လိုက်ရသည်။ဒေါ်ထွားရဲ့ကိုယ်လံုးကရေစိုပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကိုမြင်နေရတာကြောင့်မြသွေး တံတွေးကိုမျိုချလိုက်ပြီး နိူးကြွလာတဲ့အောက်ကညီလေးကိုလည်း လက်နဲ့အုပ်ကာထိန်းလိုက်သည်။

"ဒေါ်ထွား  ခင်ထားအပေါ်မှာရောက်ပြီလား"

"နင်ကလည်းနော် အရမ်းလောတာပဲ အခန်းထဲသွားနှင့်ငါသွားခေါ်ပေးမယ်"

ဒေါ်ထွားကပြောရင်းနဲ့ပြန်ထွက်သွားသည်။ မြသွေးကထွက်သွားသောဒေါ်ထွားရဲ့ ရေစိုနေသည့်ဖင်ကြီးကိုကြည့်ပြီး အပေါ်တတ်သွားပြီး ခင်ထားကိုစောင့်နေလိုက်သည်။ သည်နေ့မှသူ စောက်ရမ်းလိုးချင်နေပြီးမနက်ကတည်းက ကြက်ဥနဲ့ငှက်ပျောသီးများစားထားလို့ အရမ်းကိုအားပြည့်နေပြီး ခင်ထားလာရင် အသားကုန်ကဲပစ်လိုက်မည်ဟုတွေးထားသည်။

ခဏနေခြေသံကြားတော့ ခင်ထားလာပြီဆိုပြီး မြသွေးပျော်သွားသည်။တကယ်တမ်းအခန်းထဲဝင်လာတော့ ခင်ထားမဟုတ်ပဲ ဒေါ်ထွားဖြစ်နေသည်။ဒေါ်ထွားက ရေစိုထမီနဲ့မဟုတ်တော့ ထမီအသစ်ဝတ်ထားပြီး ရင်လျားနဲ့ပဲဖြစ်သည်။

"မြသွေးရေ ခင်ထားမလာနိုင်တော့ဘူး သူ့အဒေါ်နေမကောင်းလို့တဲ့ တဘက်ရွာလိုက်သွားတယ်"

ဒေါ်ထွားစကားကြောင့်မြသွေးစိတ်ပျက်သွားသည်။ဒေါ်ထွားက မြသွေးမျက်နှာကြည့်ပြီးတစ်ချက်ရယ်လိုက်သည်။

"ခင်ထားမလာနိုင်တာနဲ့ဖြစ်သွားလိုက်တဲ့မျက်နှာကလည်း ကဲ နင်ငါ့ကိုအောင်သွယ်ခ ပေးမယ်ဆိုဘာပေးမှာလဲ"

မလိုးရလို့ စိတ်တိုနေရတဲ့အထဲ အောင်သွယ်ခလာတောင်းနေသော ဒေါ်ထွားကိုကြည့်ပြီး ဒေါသထွက်သွားသည်။တကယ်တော့ စပါးပေါ်ရင်ဒေါ်ထွားကို ပါတိတ်တစ်စုံလောက်ဝယ်ပေးမည်လို့သူကစဉ်းစားထားပြီးသားပင်။နောက်ပြီး သူဌေးသမီးဖြစ်သူခင်ထားကလည်း ဒေါ်ထွားကိုနုတ်ပိတ်ခအဖြစ် ပေးထားမှာကိုလည်းအသေအချာသိသည်။သူဘုကလန့်တိုက်ချင်လာသည်။

"ဒေါ်ထွားက ဘာလိုချင်တာလဲ လောလောဆယ်တော့..လီးတစ်ချောင်းပဲပါတယ်"

"ဒီကောင်လေးကလည်း မပြောရဲတဲ့စကားမရှိဘူး ငါ့သားဖိုးခွေးက နင့်ထက် ငါးနှစ်တောင်ကြီးတယ်နော်..ကဲ ငါ့ကိုဘော်လီကြိုးချိတ်ပေးစမ်းပါ့ အောက်ကမသာကြီးက အရည်‌သောက်ပြီးသေနေပြီ"

ဒေါ်ထွားကပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ကုတင်အစွန်ပေါ်သို့စွေ့ခနဲ့ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။မြသွေးကုတင်ပေါ်ကနေဒူးထောက်လျက်နဲ့ဒေါ်ထွားနောက်ကနေ ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်က မှန်ကိုလှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဒေါ်ထွားကမင်သေသေနဲ့ ထမီကိုအောက်လျောက်ပြီး သူ့ရဲ့ လုံးဝန်း‌အယ်ထနေသော နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ဖွင့်ဟလိုက်သည်။နို့သီးခေါင်းကြီးက အညိုရောင်ဖြစ်ပြီး ပေါ်သို့ထောင်မက်နေသည်။

မြသွေးလည်း ငအမဟုတ်ပေ အသက် ၁၆ နှစ်ကတည်းက အတွေ့အကြုံရှိသူဖြစ်တာကြောင့်ရဲ့စွင့်ကားနေတဲ့တင်ပါးနှစ်ဖက်ကို ဒူးနဲ့ညပ်ချလိုက်ပြီး ဖင်ကွဲကြောင်းကြီးဆီသို့ သူရဲ့သန်မာလှသော လီးတံကြီးနဲ့ထောက်ထားလိုက်သည်။ဒေါ်ထွားမှာ တစ်ချက်တွန့်သွားပြီး အသက်ရှုသံကိုပင်ကြားနေရသည်။ မြသွေးက ဒေါ်ထွားရဲ့နားရွက်နားလေးကပ်ပြီးမေးလိုက်သည်။

"ဦးဖိုးလုံးက သေနေတာသေချာလား ဖိုးခွေးကကော"

"သူသူတောင်းစားကြီးက ဆင်အော်တာတောင်နိုးမှာမဟုတ်ဘူး ဖိုးခွေးက ထန်းတတ်တယ်လေ သဘက်ခါမှပြန်လာမှာ ဘာဘာလို့မေးတာလဲ"

ဒေါ်ထွားကတုန်တုန်ရီရီနဲ့ပြန်မေးတော့ မြသွေး တစ်ချက်ပြုံးလိုက်ပြီး ကျွတ်လုဖြစ်နေသောဘော်လီကို ဆွဲချွတ်လိုက်ပြီး ဒေါ်ထွားချိုင်းအောက်ကနေ နို့အုံကြီးနှစ်ဖက်ကို ဆွဲညစ်ထည့်လိုက်သည်။

"အ အာ အို..မောင်မြသွေး ဘာလုပ်တာလဲ ဒေါ်ထွားမနေတတ်တော့ဘူး"

မြသွေးကဖြေပြန်‌မပေးပဲတစ်ဖက်က အိစက်တင်းရင်းနေသည့်နို့အုံကြီးကိုညစ်ရင် တစ်ဖက်က အညိုရောင်နို့သီးခေါင်းလေးကို လက်ညိုးနဲ့လက်မကိုအသုံးပြုကာ ဆွဲညစ်နေမိသည်။ဒေါ်ထွားကရေချိုးထားတာမို့လို့ လတ်တလောလိမ်းထားသည့်သနပ်ခါးအနံ့ကလည်းမွှေးလှသည်။ မြသွေးအောက်က ဆာလောင်နေသည့်မြွေကြီးကလည်းဒေါ်ထွားရဲ့ ဖင်ကွဲကြောင်းတစ်လျောက်ကို ထိုးကလိနေသည်။

"မောင်မြ‌သွေး အဲ့ဒီလိုမလုပ်ပါနဲ့ ခင်ထားသိရင်မကောင်းဘူး နော်"

မူနေသောအဖွားကြီးကိုကြည့်ပြီးမြသွေးပြုံးလိုက်မိသည်။တကယ်တော့ ဒေါ်ထွေးတစ်ယောက် ဒီယုန်မြင်လို့ဒီခြုံထွင်တယ်ဆိုတာ မြသွေးရိပ်မိသားပဲ

"ဘာလို့လဲ..မကြိုက်ဘူးလားဒေါ်ထွား..အောင်သွယ်ခလိုချင်တယ်ဆို ဟဲဟဲဟဲ"

မြသွေးရယ်မောလိုက်ပြီးဒူးထောက်ပြီးလီးနဲ့ထောက်နေရာမှ ဒေါ်ထွားကိုနောက်မှခွထည့်လိုက်သည်။

နောက်ပြီးဒေါ်ထွားကို ချိုင်းမှမြောက်ကာ သူရဲ့ပေါင်ပေါ်ထိုင်ခိုင်းလိုက်ပြီး သူရဲ့ပုဆိုးအောက်က လီးကြီးက ဒေါ်ထွားရဲ့ဖင်ကွဲကြောင်းထဲသို့ပြန်လည်နေရာယူလိုက်သည်။ သူကဒေါ်ထွားခါးကိုနောက်မှသိုင်းဖတ်ထားပြီး အပေါ်ဖက် ဗလာကျင်းလှုပ်ခါနေသည့် နို့အုံကြီးနှစ်ဖက်ကို ပြန်လည်ဆုပ်နယ်နေလိုက်သည်။

ဒေါ်ထွားမှာ သူဆုပ်နယ်နေခြင်းကိုမိန်းကာ အရသာခံနေတာကိုလည်းမှန်ထဲကတဆင့်မြင်နေရသည်။ခ‌ဏအကြာမှာတော့ မြသွေးရဲ့လက်တစ်ဖက်ကဒေါ်ထွားထမီကို ကွင်းလုံးချွတ်ပြစ်လိုက်သည်။မှန်ထဲကတဆင့်ဒေါ်ထွားရဲ့ ထူပိန်းနေသော စောက်မွှေးများနဲ့ဆောက်ပတ်နီရဲရဲကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်။ 

မြသွေးဒေါ်ထွားစောက်ပက်ကြီးကိုမြင်ပြီး သူ့လီးကြီးက အစာမြင်သလို ဒေါ်ထွားဖင်ကြားထဲမှာယိမ်ထိုးကခုန်နေသည်။ မြသွေးရဲ့လက်တစ်ဖက်က နို့အုံပေါ်က အညိုရောင်နို့သီးခေါင်းကြီးကိုညစ်ရင်း ကျန်လက်တစ်ဖက်က ဒေါ်ထွားစောက်ပက်ကြီးဆီသို့ဖြည့်ညင်းစွာရောက်သွားကာ လက်ခလယ်ဖြင့် စောက်ပက်အတွင်းသားဘက်သို့ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

ဒေါ်ထွားမှာ မြသွေးလုပ်သမျှကိုငြိမ်ခံနေရင်းပါးစပ်မှတအင်းအင်းဖြင့် မြသွေးစောက်ပက်နှိုက်တာကို အရသာတွေ့နေသည်။ခဏအကြာမှာတော့ မြသွေးက

"ဒေါ်ထွား မှန်ကိုကြည့်ပြီး ကျွန်တော့်ပေါ်ပက်လက်လှန်ပြီးထိုင်လိုက်"

ဒေါ်ထွားက ပေါင်ကိုကားကာ ပက်လက်လှန်ပြီး အနောက်က မြသွေးကိုမှီကာလှန်ချလိုက်သည်။

ထိုအခါမှာ ဒေါ်ထွားစောက်ဖုတ်ကြီးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်လိုက်ရပြီး မြသွေးသူ့လက်ခလယ်ကို စောက်ပက်ကြီးထဲသို့ အသွင်းအထုတ်လုပ်ရင်း ကျန်တစ်ဖက်ကလည်း နို့အုံတစ်ခုကိုဆုပ်နယ်နေမိသည်။ထိုနောက် မြသွေးက သူ့ခေါင်းကိုဒေါ်ထွားရဲ့ လွတ်နေတဲ့‌နို့ဆီသို့ချည်းကပ်လာပြီး ပါးစပ်ဖြင့်နို့သီးခေါင်းကို ဖွဖွလေးကိုက်ကာ စို့နေမိသည်။

နို့စို့နေရင်း အရင်က ဖိုးခွေးနဲ့ရန်ဖြစ်တုန်းက ဖြစ်ရပ်ကိုသတိရသွားသည်။ ထန်းရည်ဆိုင်မှာ ဒေါ်ထွားသားဖိုးခွေးနဲ့ရန်ဖြစ်တုန်းက မြသွေးကို အမေမရှိတဲ့ကောင် မိခင်နို့မသောက်ရပဲ နွားမကြီးနို့သောက်ပြီး အသက်ရှင်လာတဲ့ကောင်လို့ပြောလို့ ဖိုးခွေးကို စုတ်ပြတ်နေအောင် ထိုးခဲ့ဖူးသည်။ အခုတော့ ငယ်ငယ်တုန်းက အမေ့နို့မစို့ရပေမယ် အခုမင်းအမေနို့ကို ရှယ်စို့ရပြီလို့ တွေးနေမိသည်။

ဒေါ်ထွားရဲ့ ထွားကြိုင်းလှသောနို့ကိုရှယ်စို့ရင်း ဒေါ်ထွားကလည်းရဲတင်းလာသည်။သူ့ရဲ့ပုဆိုးအောက်ကမာတင်းနေသည့် လီးတန်ကြီးကို သူမလက်ဖြင့်ကိုင်ကာဆုပ်နယ်နေသည်။ထို့နောက် မြသွေးက ရုတ်တရက်ဒေါ်ထွားကို အိပ်ယာပေါ်သို့လှဲချလိုက်ပြီး ထွားကျိုင်းလှသောဒေါ်ထွားရဲ့ခါးပေါ်သို့တတ်ခွလိုက်သည်။သူ့ရဲ့ယောက်ျားပီသလှတဲ့ ခန္တာကိုယ်ရဲ့အောက်မှာ မိမွေးတိုင်းဖမွေးတိုင်းဖြစ်နေတဲ့ဒေါ်ထွားရဲ့ခန္တာကိုယ်နဲ့ နို့အုံကြီးနှစ်လုံးမှာ လှုပ်ခါနေသည်။

မြသွေးက ဒေါ်ထွားရဲ့ နို့တွေကို တစ်လှည့်စီညစ်လိုက် စို့လိုက်နဲ့ ၃၀မိနစ်ကြာသည့်အထိ ဒေါ်ထွားရဲ့နို့ကိုအရသာခံနေမိသည်။

"ဒေါ်ထွားရေအိုးစဉ် ဘယ်ဘက်မှာလဲ ရေဆာလို့"

"အခန်းအပြင်ရဲ့ထောင့်နားလေးမှာလေ သွားတော့မလို့လား"

မြသွေးက ရေအိုးစင်ကိုမေးလိုက်တော့ ဒေါ်ထွားကအလိုမကျဟန်နဲ့မေးလိုက်သည်။

သူက ရေအိုးစင်ဆီသွားရင်း ရေသောက်ပြီးနောက်အိမ်အောက်မှာအိပ်နေတဲ့ ဦးဖိုးလုံးကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အဖိုးကြီး ခင်ဗျားကြိုက်တဲ့အရက်ကို စိတ်ချချ‌သာသောက် ခင်ဗျားမိန်းမကို ဒီနေ့ကစပြီးကျုပ်ဂရုစိုက်လိုက်မယ် လို့စိတ်ထဲကပြောလိုက်ပြီး အခန်းထဲပြန်ဝင်လာသည်။

အခန်းထဲရောက်တော့ ဒေါ်ထွားက ကုတင်ရဲ့ဘေးမှာ ခြေဆင်းကာထိုင်နေရင်း သူလာတာကိုမျှော်လင့်တကြီးကြည့်နေသည်။ မြသွေးက ဒေါ်ထွားထိုင်နေပုံကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဒေါ်ထားခေါင်းနဲ့ သူ့ရဲ့ဆီးစပ်နဲ့ကွက်တိပဲလို့တွေးလိုက်သည်။ သူရဲ့တီရှပ်ကို ခေါင်းပေါ်ကနေတဆင့်ဒေါ်ထားရှေ့မှာချွတ်လိုက်သည်။‌သူ့ခန္တာကိုယ်က ကြွက်သားအပြည့် eight packs ရင်ဘက်မွေုးနုလေးများမှာပေါက်နေပြီး အရက်ဖော်ဖောနေသော ဦးဖိုးလုံးနဲ့ ယှဉ်ရင် လုံးဝကိုယောက်က်ျားပီသပုံက ကွဲထွက်နေသည်။ 

ဒေါ်ထွားက သူမရှေ့မှာရောက်နေသော ရွာကအပျိုတွေကြားရေပန်းစားလှသည့် ကာလသားလေးက သူမရှေ့မှာရောက်နေတာကို မယုံနိုင်အောင်ဖြစ်နေပြီး မြသွေးခန္တာကိုယ်ကို အငမ်းမရကြည့်နေသည်။ မြသွေးကနောက်တစ်ဆင့်တပ်ပြီး ဒေါ်ထွားရှေ့မှာပဲ ပုဆိုးကိုကွင်းလုံးကျွတ်ချွတ်ချလိုက်ပြီး ဒေါ်ထွားမျက်နှာအနီးမှာ ညီညာစွာပေါက်နေသည့် ဆီးခုံမွေးနက်နက်အောက်မှာ ဒေါ်ထွားမျက်နှာကိုချိန်ရွယ်ထားသည့် ၉ လက်မခွဲ ခန့်ရှိ လီးညိုကြီး ကိုမြင်လိုက်ရပြီး ဒေါ်ထွက်မျက်လုံးပြူးသွားသည်။ မြသွေးနဲ့ခင်ထားလိုးသည့်အခါတိုင်း ချောင်းကြည့်ခဲ့လို့ ကြီးတယ်ဆိုတာသိပေမယ့် အခုလိုအနီးကပ်မြင်လိုက်ရတော့ ဒေါ်ထွားတစ်ယောက်ဖျားချင်သလိုပင်ဖြစ်သွားသည်/

မြ‌သွေးလီးရဲ့ဒဓ်ဖျားကြီးက ကြက်ဥအရွယ်အစားခန့်ရှိပြီး ပန်းရောင်သန်းကာ ထိတ်က လီးရည်ကြည်တစ်ချို့ပါမြင်ရသည် မြသွေး ဘောကြီးနှစ်လုံးကလည်းတွဲကျနေပြီး ဂေါက်သီးအရွယ်အစားလောက်ပင်ရှိသည်။ ဒေါ်ထွားရုတ်တရက် ကြောင်ကြည့်နေစဉ်မှာပဲမြသွေးက ဒေါ်ထွားရဲ့ခေါင်းကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီးအံ့အားသင့်ပြီး ပါးစပ်ဟနေတဲ့အပေါက်ထဲသို့ သူ့ရဲ့ဒစ်ဖျားကိုသွင်းထည့်လိုက်သည်။

"အွတ်..အ..အ"

ရုတ်တရက်ဒေါ်‌ထွားကနင်သလိုဖြစ်သွားပြီး မြသွေးလီးတံကြီးကို ပြန်ရုန်းကန်လိုက်သည်။

"ဘာလဲ‌ေဒါ်ထွား ခင်ဗျား လီးမစုပ်တတ်ဘူးလား..ခင်ဗျားယောက်ျားမသင်ပေးဘူးလား ဒါဆိုရင်တော့အဆင်မပြေဘူးနော် ကျုပ်က လီးစုပ်ခံပြီးမှလိုးတတ်တာ"

"မ..မဟုတ်ပါဘူးဟယ် စုပ်တက်ပါတယ် ရုတ်တရက်ဆိုတော့ ငါ့ယောက်ျားလီးက 3 လက်မတောင်မပြည့်ဘူး နင့်လီးကြီးက အကြီးကြီးပဲဆိုတော့"

ဒေါ်ထွားစကားကြောင့်မြသွေးကျေနပ်သွားသည်။ ဒေါ်ထွားမှမဟုတ်သူနဲ့လိုးခဲ့သည့်မိန်းမတိုင်း လီးကြီးကအကြီးကြီးပဲလို့ပြောလေ့ရှိသည်။ထိုနောက်ဒေါ်ထွားက သူရဲ့ပေါင်တံနှစ်ဖက်ကိုကိုင်ကာ သူ့ရဲ့ ဒစ်ကြီးကိုစစုပ်နေသည်။

စုပ်နေရင်းလေးလက်မလောက်နေရာမှာတော့ ဒေါ်ထွားဆက်မစုပ်နိုင်တော့ အာခေါင်ထောက်သည့်အသံများထွက်လာသည်။ဒေါ်ထွားရဲ့ လီးစုပ်စကေးက ခင်ထားလောက်ကို မကောင်းသေးဘူးဟုတွေးမိပြီး ဒေါ်ထွားရဲ့အာငွေ့ကို ခံစားနေမိသည်။

"ဒေါ်ထွား ဒါက ခင်ဗျားလင်ရဲ့ လူစဉ်မမီတဲ့လီးမဟုတ်ဘူးနော် ယောက်ျားစစ်စစ်လီး ဆက်စုပ်စမ်းအရင်းထိအောင်စုပ်နိုင်မှ ခင်ဗျားကို လိုးပေးမယ်"

ဒေါ်ထွားက သူ့အလိုးကို ခံချင်တယ်မခံချင်တယ်..သူ့လီးကို ကြိုးစားစုပ်ရှာသော်လည်း ငါးလက်မလောက်မှာပဲ တစ်နေသည်။

မြသွေးတစ်ချက်ပြုံးလိုက်ပြီး ဒေါ်ထွားရဲ့ဆံပင်ကိုလက်တစ်ဖက်ဖြင့်အနောက်ကနေစုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"အသက်က ပုံမှန်လေးရှုပြီးစိတ်ကိုလျော့ထားပြီးခန္တကိုယ်ကို အလိုက်သင့်လေး နေပေးလိုက်ဟုတ်ပြီလား "

ဒေါ်ထွားက ခေါင်းကိုငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ထိုနောက်မြသွေးက ဆံပင်ကိုခပ်ကြပ်ကြပ်လေးကိုင်ကာဒေါ်‌ထွားရဲ့ပါးစပ်ထဲသို့ နောက်ထပ်နှစ်လက်မခန့်ထိုးသွားလ်ုက်သည်။အခုဆို ဒေါ်ထွားပါးစပ်ထဲသို့ ခုနှစ်လက်မ ဝင်သွားတာကိုကြည့်ပြီး လီးတစ်ချောင်းလုံးပြန်ထုတ်ပြီး လီးတံကို ဒေါ်ထွားနူတ်ခမ်းနှစ်ဖက်နဲ့ပွတ်တိုက်သည့်ခံစားမှု့ကို မြသွေး အပြည့်အဝခံစားလိုက်သည်။ နောက်တစ်ကြိမ်မှာတော့ ဒေါ်ထွားရဲ့ပါးစပ်ထဲမှာ ရှစ်လက်မ ကျော်ကျော်ထိုးသွင်းလိုက်ပြီးနောက် ဒေါ်ထွားတစ်ယောက်လီးစုပ်သည့်နည်းစနစ်ကိုနားလည်သွားသည်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ ကိုးလက်မခွဲရှိသည့်လီးကြီးမှာဒေါ်ထွားရဲ့ ပါးစပ်နဲ့လည်ချောင်းထဲမှာ အရင်းထိရောက်သွားပြီး မြသွေးရဲ့ဆီးခုံမွှေးများကိုပင်ဒေါ်ထွားနှာခေါင်းနဲ့ ထိတွေ့သွားတော့သည်။

ဒေါ်ထွားကို ကိုးလက်မခွဲလီးအရင်းထိ စုပ်ထားရင်းသူ့ခေါင်းကို မရွေ့နိုင်အောင်ဖိထားကာ ငါ့မိနစ်ခန့်အရသာခံနေလိုက်သည်။

"အစ် အု အစ် အအအအ"

ဒေါ်ထွားတစ်ယောက်အသက်ရှုလို့မရတော့ပေ။မြသွေးက ဒေါ်ထွားအသက်လုရှုနေရပုံခံစားနေရပုံကိုအားရစွာကြည့်ပြီးနောက်ဆုံးလွှတ်ပေးလိုက်သည်။

ထိုနောက် မြသွေးက ကုတင်ပေါ်သို့တတ်လိုက်ပြီးပက်လက်လှန်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ခေါင်းနောက်ထားပြီ သူ့လီးကြီးက မိုးပေါ်သို့ ၉၀ဒီဂရီထောင်မတ်နေသည်။

"ကဲ ဒေါ်ထွား ကျုပ်ပေါင်ကြားထဲဝင်ပြီး အားရပါးရစုပ်စမ်းဗျာ"

သူ့စကားဆုံးသည်နှင့်တပြိုင်နက် ဒေါ်ထွားက သူ့ပေါင်ကြားထဲမှာ ယို့ယို့လေးထိုင်ပြီး သူ့လီးကြီးကို အငမ်းမရ စုပ်နေတော့သည်။ဒေါ်ထွားလက်တွေကသူ့ရဲ့တောင့်တင်းလှသော ပေါင်တံနဲ့ ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားတွေကို သူပိုင်ဆိုင်လင်ယောက်ျားသဖွယ်အားမနာစတမ်းကိုင်တွယ်ပွတ်သတ်နေတာကြည့်ပြီးမြသွေးပြုံးမိသွားသည်။ ဒီအဖွားကြီးလည်းမလွယ်ဘူးဟုတွေးမိသည်။

"မြသွေးငါတစ်ခုလောက်မေးလို့ရလား"

"မေးလေ ဘာမေးမှာလဲ"

သူကဒေါ်ထွားရဲ့ deep throat. blow job ကို အပြည့်အဝခံစားရင်း ဒေါ်ထွားရဲ့အမေးကိုပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မင်းလီးကြီးက ဘယ်နှစ်လက်မရှိလဲ ခုနှစ်လက်မတော့ကျော်တယ်မလား"

ဒေါ်ထွားရဲ့အထန်မေးခွန်းကြောင့် မြသွေးရယ်လိုက်သည်။

"သိချင်ရင် တိုင်းကြည့်လိုက်လေ "

မြသွေးအခန်းထောင့်ကတွေ့ရသော လွယ်အိတ်ထဲကနေ ၁၂ လက်မပေတံတစ်ချောင်းကိုမြင်လိုက်ရသည်။ ပေတံပေါ်မှာ ဖိုးခွေးဆိုပြီးရေးထားသည်။

ငယ်ငယ်က ကျောင်းတတ်တုန်းက ဖိုးခွေးကိုဒေါ်ထွားဝယ်ပေးသည့်ပေတံဖြစ်ရမယ်လို့ သူတွေးလိုက်မိသည်။အခုတော့ ဒီပေတံက သူ့အမေကိုလိုးမယ့်လီးကိုတိုင်းတာဖို့ဖြစ်လာတော့မယ်ဟုသဘောကျစွာတွေးလိုက်မိသည်။

"အမလေးလေး ကိုးလက်မခွဲတောင်ရှိတယ် ခင်ထား..ဒါကြီးကို ဘယ်လိုများ ခံနိုင်တာ တကယ်အံ့ဩတယ်"

"မကြာခင် ခင်များလည်း ဒီလီးကြီးနဲ့ ကြုံရတော့မယ်လေ ခဏနေသိမှာပေါ့"

"ငါ့တော့ ဖြည်းဖြည်းလုပ်နော် မြသွေး ခံချင်ပေမယ့် အသက်ကြီးပြီဆိုတော့ ညာတာပေးပါ နင်ခင်ထားကိုလုပ်သလိုလုပ်ရင် ငါသေလိပ်မယ်"

စကားသွက်လာသောဒေါ်ထွားကိုကြည့်ပြီး မြသွေးအသားကုန်ဗျင်းချင်လာသည်။

"နောက်ပြီး နင်ကငယ်သေးတော့သိမှာမဟုတ်ဘူးတကယ်တော့ ဖိုးခွေးနဲ့နင်က နို့စို့ဘက်တွေ..နင်ငယ်ငယ်တုန်းက ငါနင့်ကို နို့လေးကြိမ်လောက်တိုက်ဖူးတယ်"

ထိုစကားပြောလိုက်တော့ သူ့စိတ်တွေပိုကြွလာပြီး ပက်လက်အိပ်နေရာမှာထလာပြီး ဒေါ်ထွားကိုအိပ်ရာပေါ်သို့တွန်းလိုက်ရာ ဒေါ်ထွားမှာပက်လက်အနေအထားလဲကျသွားသည်။

"ဒါဆို အရင်တုန်းကစို့ခဲ့တဲ့နို့ဖိုးဆပ်ပေးရမှာပေါ့"

သူကပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ဒေါ်ထွားရဲ့ပေါင်နှစ်ချောင်းကြားထဲသို့ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ထူပိန်းနေသည့်စောက်မွှေးအုံကြားထဲက နီရဲနေသည့် စောက်ဖုတ်အဝကို သူ့ရဲ့ကြက်ဥအရွယ်စားရှိသည့်ဒစ်ကြီးကိုတေ့လိုက်သည်။

ဒေါ်ထွားမှာ အ ဟုတစ်ချက်အော်လိုက်ပြီး သူမ အတန်ကြာစောင့်မျှော်နေသည့် လီးညိုကြီးမှာ သူမ စောက်ဖုတ်ဝသို့ရောက်နေချေပြီ။မြသွေးက ကိုယ်ကိုကိုင်းလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်က နို့အုံနှစ်ခုဆီသို့သွားကာဆုပ်နယ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့လီးတံကြီးကိုစတင်သွင်းလိုက်သည်။

"အား..မြ..မြသွေး ‌ဖြေးဖြေးနော် နင့်ဟာကြီးကနာတယ် "

မြသွေးကဝင်သွားတဲ့သူ့လီးကိုကြည့်လိုက်‌ေတာ့လေးလက်မသာသာလောက်ပဲရှိသေးတာကို အသားကုန်အော်နေသည့် ဒေါ်ထွားကို အလိုးလဲခံချင် နာမှာလဲကြောက်တာပဲလို့တွေးမိသည်။

ထိုနောက် လီးကငါးလက်မ အရောက်မှာတော့ဒေါ်ထွားမခံနိုင်တော့ သူမမျက်လုံးမှာမျက်ရည်များပင်စို့လာသည်။ သူ့ယောက်ျားရဲ့ သုံးလက်မ ဟာလေးနဲ့ခဲပြီး မြသွေးလိုဆိုက်မီဂိုက်မီနဲ့ကြုံလိုက်ရတော့ ဒေါ်ထွားခမျှမျက်ရည်ဝဲရရှာသည်။

လီးငါးလက်မ အရောက်မှာမြသွေးပြန်နှုတ်လိုက်‌ေတာ့ဒေါ်ထွားစောက်ရည်နဲ့ပြန်ထွက်လာသည်။ဒေါ်ထွားက ပြန်လည်သက်သာသွားပြီး နောက် မြသွေးကစောက်ပတ်ထဲသို့ပြန်ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ သွင်းလိုက်ထုတ်လိုက်ကာလိုးနေရင်း ဒေါ်ထွားမှာ မြသွေးရဲ့ငါးလက်မအလိုးကိုခံရင် တဟင်းဟင်းဖြစ်လာပြီးခံနိုင်ရည်ရှိလာသည်။ဒေါ်ထွားခံနိုင်ရည်ရှိလာတာကိုမြင်တော့  မြသွေး သူ့ရဲ့အားကောင်းနုပျိုလှတဲ့ခါးကိုအသုံးပြုပြီး ဒေါ်ထွားရဲ့စောက်ဖုတ်ကြီးထဲသို့ ကိုးလက်မလီးတံကြီးကို တဆုံးသွင်းထည့်လိုက်ပြီးရှေးမနှောင်းမှာပင် ဒေါ်ထွားရဲ့အော်သံထွက်ပေါ်လာသည်။

"အား.....သေ..သေပါပြီ မြသွေးရယ်နင်ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ"

 မြသွေး ကဒေါ်ထွားရဲ့ စကားကိုဂရုမစိုက်တော့ သူ့ရဲ့ခါးကို ကြွကာဆက်တိုက် ရှစ်ချက်နီးပါး ဆောင့်ချလိုက်ပြီးလိုးလိုက်သည်။

"ဖတ်..ဖတ်..ဖတ်..ဖတ်..ဖတ်..ဖတ်"

မြသွေးနဲ့ ဒေါ်ထွားတို့ရဲ့ ဆီးခုံချင်းရိုက်ခတ်သံ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာပြီး ဒေါ်ထွားရဲ့အော်သံနဲ့ခန္တာကိုယ်ချင်း ရိုက်ခတ်သံက ‌အိမ်အောက်မှာအိပ်နေသည့် ဦးဖိုးလုံးရဲ့ဟောက်သံနဲ့ ညသံကိုပါဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ဒေါ်ထွားအိမ်ကရွာစွန်မှာရှိလို့သာတော်တော့သည် မဟုတ်ရင်ဒေါ်ထွားရဲ့အော်သံကြောင့်တစ်ရွာလုံးသိသွားမှာပင်ဖြစ်သည်။

မြသွေးက ဒေါ်ထွားကို အချက်လေးဆယ်ကျော်ကိုကိုးလက်မခွဲလီးကြီးနဲ့ဆက်တိုက်လိုးပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဒေါ်ထွားအော်သံမကြားရတော့ပေ။ဒေါ်ထွားစောက်ဖုတ်ကြီးက မြသွေးလီးကြီးကို ကောင်းမွန်စွာဧည့်ခံနိုင်လာတော့သည်။

ဒေါ်ထွားလည်း မြသွေးရဲ့ အလိုးကိုမိန်းမတစ်‌ေယာက်အ‌‌ေနနဲ့ခံစားရင်း မြသွေးရဲ့လည်ပင်းကိုသိုင်းဖတ်ထားမိသည်။ ဒေါ်ထွားရဲ့နို့နှစ်လုံးက မြသွေးရဲ့ယောကျာ်းပီသသောရင်ဘတ်အောက်မှာ ပြားပြားဝတ်နေသည်။ မြသွေးလည်း ထွားကျိုးင်းလှသော ဒေါ်ထွားရဲ့ ကိုယ်လုံးကိုခံစားရင်းယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ လောကစည်းစိမ်ကိုခံစားနေမိသည်။

ဒေါ်ထွားရဲ့ထူးပိန်းလှသော စောက်ဖုတ်ကြီးကိုတစ်နာရီအကြာ အချက်တစ်ထောင်နီးပါးထုထောင်းရင်းနောက်ဆုံးမှာတော့ ဒေါ်ထွားရဲ့ စောက်ခေါင်းသားအိမ်ထဲသို့ မြသွေးရဲ့ မျိုးစေ့များကို တစ်သုတ်ချင်းထုတ်လွင့်ကာအရသာခံနေလိုက်သည်။မြသွေးက သူ့မျိုးစေ့ရည်များကို ငါးမိနစ်ခန့် ဒေါ်ထွားရဲ့စောက်ခေါင်းထဲမှာပဲ ပြီးလိုက်သည်။နှစ်ယောက်လုံးချွေးများစိုရွဲနေပြီး မြသွေးက ဒေါ်ထွားဘေးမှာ အားကုန်လဲကျသွားသည်။

"မောတယ်ဗျာ အိမ်တောင်မပြန်နိုင်တော့ဘူးဒီမှာပဲအိပ်လိုက်မယ် အခု ၁၁ နာရီဆိုတော့ မနက် ၃နာရီလောက်ကျနိုးလိုက်ဟုတ်ပြီလားဒေါ်ထွား"

မြသွေးကပြောကာ အဝတ်‌ေတာင်မဝတ်နိုင်ပဲတခူးခူးဖြင့်အိပ်ပျော်သွားသည်။တကယ်တော့ ဒီကုတင်က သူမနဲ့ဦးဖိုးလုံးတို့ရဲ့မင်္ဂလာဦးကုတင်ဖြစ်ပြီး မြသွေးအိပ်သည့်နေရာကလည်းဦးဖိုးလုံးအိပ်နေသည့်နေရာပင်ဖြစ်သည်။

ဒေါ်ထွားက အိမ်ရှေ့မှာအိပ်ပျော်နေသော ဦးဖိုးလုံးကိုကြည့်ကာနှုတ်ခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး အခန်းထဲသို့လေအေးများမဝင်စေရန် ပြူတင်းပေါက်ကိုပိတ်လိုက်သည်။ထိုနောက် အိပ်ယာပေါ်ကယောက်ျားပီသခန္တာကိုယ်ဖြင့်အိပ်ပျော်နေသည့်မြသွေးဘေးနားသို့လှဲဝင်ကာ သူမရဲ့ထွားကျိုင်းလှသောနို့ကြီးများကို မြသွေးခန္တာကိုယ်နားသို့ကပ်ကာသူမလက်များကမြသွေးကိုဖက်ပြီး ပင်ပန်းစွာအိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(02)

မနက်2နာရီထိုးတော့ အုန်းမောင်းခေါက်သံကြောင့်ဒေါ်ထွားနိုးလာခဲ့သည်။ တောင့်တင်းသန်မာလှပြီး အိပ်ပျော်နေတဲ့ မြသွေးဆီက ရေမွှေးနံ့ကလည်းနှာခေါင်းထဲသို့ရောက်လာသည်။ခါတိုင်းဆို သူမ‌နှာခေါင်းက အရက်ဂျိုးနံ့ကိုရှုရှိုက်မိပြီးစိတ်ပျက်သောနံနက်ခင်းအဖြစ်နဲ့ အိပ်ရာထနေကျဖြစ်သည်။

ကိုယ်လုံးတီးအိပ်နေတဲ့ မြသွေးကိုကြည့်ပြီး မြသွေးပေါင်ခွက သောင်းကျန်းခဲ့သောမြွေကြီးဆီသို့မျက်စိကရောက်သွားသည်။သူမရဲ့စောက်ပက်ကအခုထိ အပျိုဖျန်းလေး ပါကင်ဖောက်ခံရသလိုကြိမ်းစပ်နေဆဲပင်။

"တော်တော်ကြီးတဲ့ လီးကြီးပဲ မတောင်သေးတာတောင် ငါးလက်မလောက်ရှိတယ် ဟိုသူတောင်းစားကြီးသေပြီး ငါ့လင်သာဖြစ်ရင် ဘယ်လောက်တောင်ကောင်းလိုက်မလဲ"

သူမဘာသာသူမတွေးတောပြီး မြသွေးကို စောင်ခြုံပေးကာ ထမင်းချက်ရေနွေးအိုးတည်ရန် မီးဖိုချောင်သို့ဆင်းလာခဲ့သည်။

၃နာရီထိုးခါနီးလောက်မှာတော့ ထမင်းရည်ငှဲ့ပြီးရေ‌နွေးအိုးတင်ကာ မြသွေးကိုနှိုးရန်တွေးလိုက်သည်။သူမက အပြင်မှာ အိပ်ပျော်နေသောဦးဖိုးလုံးကိုကြည့်ပြီး သရော်လိုက်သည်။

"သောက်သောက် သေနာကြီး နင်အဲ့ဒီလို အရက်အိုးထဲဂျွမ်းစိုက်နေလို့ ညကနင့်မယားကို နင့်သားအရွယ်က တစ်ညလုံးလိုးသွားတာ"

သူမ အိပ်ခန်းထဲဝင်ပြီး မြသွေးကို‌နိူးမည်ဟုတွေးကာစောင်ကိုဖယ်လိုက်သည်။သကောင်သားကအခုထိမနိုးသေး သူများမယားကောင်းကောင်းလိုးထားပြီးအပူအပင်မရှိ အိပ်ပျော်နေဆဲပင်ဖြစ်သည်။သို့သော်အိပ်မက်ကောင်းသည်ထင်သည်သူ့အောက်က မြွေကြီးက ခေါင်းထောင်စပြုနေသည်။ဒေါ်ထွားလည်းရိုးရိုးမနိူးတော့ပဲ မြသွေးပေါင်ကြားကိုဝင်ကာဖြည်းညင်းစွာနဲ့ စုပ်ပေးလိုက်သည်။

လီးကြီးက မနေ့ကပြုစုပေးခဲ့သောအာငွေ့ကိုသတိရလာပြီး သူမပါးစပ်ထဲမှာလျှင်မြန်စွာကြီးထွားလာပြီးမကြာမီး ကိုးလက်မခွဲထောင်မတ်နေသော လီးကြီးကို လည်ချောင်းထောက်တဲ့အထိစုပ်ပေးနေသည်။

"အင်း..၃နာရီထိုးပြီလားဒေါ်ထွား"

နူးညံ့သောအထိအတွေ့ကြောင့် မြသွေးနိုးလာခဲ့ပြီးနိုးနိုးခြင်းမှာပဲ သူ့ရဲ့လီးကို တစ်ချောင်းလို့လည်ချောင်းထောက်သည့်အထိစုပ်ပေးနေသောဒေါ်ထွားကိုမြင်ကာမေးလိုက်သည်။

ဒေါ်ထွားက လီးတစ်ချောင်းလုံးငုံထားတာကြောင့်ပြန်မဖြေနိုင်တော့ပဲ ခေါင်းငြိမ့်ကာအဖြေပေးလိုက်သည်။သူကအချိန်ဆွဲမနေတော့ပဲ ဒေါ်ထွားရဲ့ဆံပင်ကို အရင်းမှဆုပ်ကိုင်ကာ ဒေါ်ထွားပါးစပ်ကို ဆက်တိုက် လိုးချလိုက်သည်။အဆက်မပြတ် ပါးစပ်ကိုလိုးချမှု့ကြောင့် ဒေါ်ထွားခမျှ သားရည်များပါးစပ်ထောင့်ကစီးကျနေပြီး တစ်အစ်အစ်နဲ့ အာခေါင်ထောက်သံ အသက်လုရှုသံနှင့်ပြည့်နှက်နေသည်။

ဆယ်မိနစ်အကြာမှာတော့ မြသွေး ‌ကဒေါ်ထွားရဲ့ ခေါင်းကိုတင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူမပါးစပ်ကို လီးအရင်းထိဖိကပ်လိုက်ကာ လီးတံကြီးကို လည်ချောင်းထဲထည့်၍ လီးရည်များကို‌တဖျောဖျောနဲ့ ဒေါ်ထွားရဲ့ လည်ချောင်းထဲသို့ ပြီးချလိုက်သည်။

မြသွေး အပြင်ကနေ ဒေါ်ထွားရဲ့ လီးရည်များကိုမြိုချသည့် ဂလုဂလု အသံများကိုပါကြားရသည်။သူက ဒေါ်ထွားကို သူ့လီးအားပြောင်နေအောင်စုပ်ခိုင်းလိုက်ပြီး အကျီနဲ့ပုဆိုးကိုကောက်ဝတ်လိုက်သည်။

"သွားမယ်ဒေါ်ထွား ခင်ထားဘယ်နေ့ပြန်ရောက်မှာလဲဆိုတာ စုံစမ်းပေးဦးနော်"

မြသွေး အောက်ဆင်းလာပြီး အိမ်ပေါက်ဝအရောက်မှာတော့ ခြံထဲသို့ဝင်လာသော ဦးဖိုးလုံးနဲ့ပက်ပင်းတိုးသည်။

"ဟာ ငါ့တူမြသွေးပါလား စောစောစီးစီးပါလား..ဘာကိစ္စလဲကွ"

"ဪ ဦးဖိုးလုံး နွားသိမ်းပြန်လာတာလား...မနက်ပိုင်း ကြက်တောတွေကျတယ်ဆိုလို့ လယ်စောင့်ပြန်လာတာလေ အဲ့ဒါဒေါ်ထွားက အရင်က အားဆေးမှာထားတာသတိရလို့ဝင်ပေးတာ "

ဦးဖိုးလုံးက ခေါင်းကိုငြိမ့်လိုက်ပြီး

"အေးအေး...ကျေးဇူးပဲငါ့တူ..ဒီမိန်းမလည်းအခုရက်ပိုင်းတရှောင်ရှောင်နဲ့ ညကလည်းနေမကောင်းဘူးထင်တယ် တဟင်းဟင်းနဲ့ သူ့ညည်းသံကြားတယ်..ဦးလေးလည်း ညကများထားတော့ ဝင်မကြည့်နိုင်ဘူး"

ဦးဖိုးလုံးက သူ့အားကျေးဇူးတင်စကားအထပ်ထပ်ဆိုပြီး အိမ်ထဲဝင်သွားတော့မှ မြသွေးလည်းပြုံးမိသွားသည်။ခင်ဗျားမိန်းမ နေမကောင်းတာမဟုတ်ဘူး အကောင်းလွန်နေတာလို့ စိတ်ထဲကပြောလိုက်သည်။

သူပြန်ခါနီး ဒေါ်ထွားနဲ့ဦးဖိုးလုံးအပြန်အလှန်ပြောဆိုနေတာကြားပြီး ခွက်ထိုးခွက်လန်ရယ်မိသွားသည်။

"ထမင်းရည်ခံထားသေးလား မယ်ထွား မင်းကောသောက်မှာလား ချန်ထားလိုက်မယ်လေ"

"သေနာကြီး တော်ပဲကုန်အောင်သောက်လိုက်တော့..ကျုပ်က မနက်‌စောစောစီးစီး အားရှိတာသောက်ပြီးပြီး ခစ်ခစ်"

"ဪ ခုနက မြသွေးနဲ့ခြံဝမှာတွေ့လိုက်တယ် အားဆေးလာပေးတာတဲ့ မင်းအဲ့ဒီအားဆေးသောက်ထားတာပေါ့ ဘာဆေးလဲ ကောင်းရင်ငါ့လည်းသောက်မယ်လေ"

"ဟီးဟီး တော်က အချိန်ပြည့်မူးနေတာ ဘာအားဆေးလိုမှာလဲ ပြီးတော့ ဒီအားဆေးကရှင်သောက်လို့မရဘူး မိန်းမတွေသီးသန့်သောက်ရတဲ့ဟာ ခစ်ခစ်ခစ်"

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ကိုကြီးဇေယျက ကိုမြသွေးပြောတာကို နားထောင်ပြီးအားကျသည့်လေသံဖြင့်

"မိုက်လှချည်လားငါ့ကောင်ရာ ဒေါ်ထွားကအလတ်ကြီးရှိသေးတာ အခုမုဆိုးမဖြစ်သွားတော့ ပိုတောင်လှလာသလိုပဲ မင်းဖိုးခွေးနဲ့နောက်တစ်ခါရန်ဖြစ်ရင်ငါလိုးမသားလို့ဆဲလို့ရပြီ အဟက်"

"အဟီးလောလောဆယ် ဒီကောင်ကျွန်တော် လက်သီးစာမိကတည်းက ရှိန်နေတာ ရန်ဖြစ်ရဲမှာမဟုတ်ဘူး"

"အငယ်မရင်ထားနဲ့ဘယ်လိုငြိတာလဲငါ့ကိုပြောဦးငါနားထောင်ချင်သေးတယ်"

ထိုအခါမှ ကိုမြသွေးက အတိတ်ကိုပြန်တွေးကာပြောလိုက်မိသည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ကိုမြသွေး pov 2

ဒေါ်ထွားနဲ့ဖြစ်ပြီးနောက်ပိုင်း ဒေါ်ထွားကို သူရက်အနည်းငယ်လောက် ရှောင်နေလိုက်သည်။ မိုးရွာနေတာမို့လို့ မြသွေးလယ်ထဲမှာ နွားတွေသိမ်းနေသည်။လယ်ထဲသို့ ဒေါ်ထွားတစ်ယောက် ဝင်လာတာမြင်တော့ အလုပ်ကိုလက်စသတ်နေလိုက်သည်။

လက်ထဲမှာအထုတ်များဆွဲလာပြီး.ဒေါ်ထွားက ထီးဆောင်းလာပေမယ့် သူ့ထီးလေးကသူ့ရဲ့ထွားကျိုင်းအစ်နေတဲ့ကိုယ်လုံးကိုလုံအောင်မဖုံးနိုင်ပဲ တစ်ကိုယ်လုံးစိုရွှဲနေတော့သည်။

"အမလေး မောင်မြသွေးရယ် နင့်ဆီလာရတာတကယ်ပင်ပန်းတယ်သိလား"

"ဒေါ်ထွားပြော စကားမရှည်နဲ့ ဘာလာလုပ်တာလဲ"

"အမလေး သွေးကြီးလိုက်တာဟယ် နင်နော်လိုတုန်းကတမျိုး နင့်အကျိုးအတွက်လာခဲ့တာ ဒီနေ့ည..ခင်ထား လာလိပ်မယ် သူ့အဖေသူကြီး မြို့တတ်မှာမို့လို့ နင့်ကိုချိန်းလိုက်တယ်"

ထိုအခါမှမြသွေး မျက်လုံးများအရောင်‌တောက်သွားသည်။

"ဟုတ်လား ကျေးဇူးပဲဒေါ်ထွား"

"အင် ကျေးဇူးကိုပါးစပ်ကပဲတင်သိလား"

ဒေါ်ထွားစကားကိုကြားတော့ သူဒေါ်ထွားကို ကြပ်ချင်သွားသည်။

"စိတ်ကူးမယဉ်နဲ့ဒေါ်ထွား ခင်ဗျားအောင်သွယ်ခကို ပေးပြီးသွားပြီ ထပ်မရတော့ဘူး"

သူ့စကားကြားတော့ဒေါ်ထွား မျက်နှာငိုမဲ့မဲ့လေးဖြစ်သွားတော့သူရယ်ချင်မိသွားသည်။တကယ်တော့ဒေါ်ထွားလိုခန္တာကိုယ်ကြီးကိုဖြိုရတာ သူတော်တော်ကြိုက်သည်။အခွင့်အရေးကြုံရင်ဆက်ဖြိုချင်သေးသည်ဟုလည်းတွေးထားသည်။

"အဲ့ဒီလိုမလုပ်ပါနဲ့ မြသွေးရယ် သူတောင်းစားကြီး..ငါနဲ့မအိပ်တာ လေးနှစ်ကျော်ပြီ တခြားဘယ်ယောက်ျားနဲ့မှမအိပ်ဖူးဘူး ငါ့ကိုသနားပါဦး"

"ဒေါ်ထွားကလည်း လက်ပေါက်ကပ်လိုက်တာ ကျုပ်ကခင်ဗျားသားထက် ၂နှစ်တောင်ငယ်တယ်နော် ကျုပ်လိုလူပျိုလေးက ငယ်ငယ်ချောချောလေးနဲ့ပဲလိုးချင်တာပေါ့သဘာဝပဲလေ"

ဒေါ်ထွားက သူ့မျက်နှာကိုကြည့်ကာအလျော့မပေးသေးပဲ

"အေးပါငါသိပါတယ် နင်ငယ်ငယ်လေးတွေကြိုက်တယ်ဆိုတာ ဒီလိုလုပ် ငါနင်နဲ့ ခင်ထားညီမ ရင်ထားကိုထပ်အောင်သွယ်ပေးမယ် အပေးအယူအနေနဲ့တစ်ပတ်ကိုတစ်ခါ ငါ့ကိုလိုးပေးရမယ် ဘယ်လိုလဲ"

"ဒေါ်ထွား ခင်ဗျားရူးနေသလား ခင်ထားနဲ့ကျုပ်ဖြစ်တာ သူညီမရင်ထားသိတယ်လေ ဘယ်လိုလုပ်ပြီးဖြစ်မှာလဲ"

ဒေါ်ထွားပြောမှ ရင်ထားကိုမျက်စိထဲမြင်လာသည်။မနှစ်က မြို့မှာ ၁၀ တန်းကျလို့ ရွာပြန်ရောက်လာသည့်ရင်ထားကို သူတွေးနေမိသည်။ကောင်မလေးက ဆတ်ကော့လတ်ကော့လေးဖြစ်သည်။ခင်ထားလိုအိနြေမရှိလှ။

"နင်မသိလို့ပါ နင်နဲ့ခင်ထားဘုရားပွဲနေ့က ငါ့အိမ်မှာမီးကုန်ယမ်းကုန်နွဲတဲ့နေ့တုန်းက ရင်ထား ကနင်တို့လိုးနေတာကို အသည်းအသန်ချောင်းကြည့်ပြီး သူ့စပက်ကို လက်နဲ့နှိုက်နေတာငါမြင်ခဲ့တယ် နင် သူ့ကိုရအောင်ငါဖန်ပေးမယ် ဘယ်လိုလဲအပေးအယူဖြစ်လား"

သူကအနည်းငယ်စဉ်းစားလိုက်သည်။ရင်ထားလေးကိုမြည်းချင်ပေမယ် ဒေါ်ထွားနဲ့နွယ်သွားမှာလည်းသူစိုးရိမ်နေမိသည်။နောက်တော့ သူဆုံးဖြတ်ချက်လိုက်သည်။

"အိုကေ သဘောတူတယ် ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားတစ်ပတ်တစ်ခါမရဘူး သုံးလတစ်ခါတော့ရမယ် သဘောမတူရင်လစ်လိုက်တော့"

"ရရတယ်..သဘောတူတယ် နင်ငါ့ကို လိုးပေးရင်ပြီးတာပဲ ရော့ဒါမနက်က မြို့ထဲရောက်တုန်းဝယ်လာတာ..ငါ့သားအတွက်တောင် ဝယ်ပေးဖူးတာမဟုတ်ဘူး"

ဒေါ်ထွားထွက်သွားမှ ဒေါ်ထွားပေးလိုက်သည့်အထုတ်တွေကိုဖြည်ကြည့်ရာ တီရှပ်တစ်ထည် ဂျက်ကပ် တစ်ထည် ဂျင်းပန်တစ်ထည်နဲ့ snaker တစ်စုံနဲ့ခါးပတ်အပြင် သူသုံးနေကျရေမွှေးပင်ပါလိုက်သေးသည်။ ဒေါ်ထွားတော့ သူ့အပေါ်တော်တော်စွဲသွားပြီလို့လည်းတွေးနေမိသည်။

~~~~~~~~~~~~~~

မြသွေးကဒေါ်ထွားဆင်လိုက်သည့် အဝတ်အစားများကိုဝတ်ပြီး ညဘက် ဒေါ်ထွားတို့အိမ်ဘက် ထွက်လာခဲ့သည်။လမ်းမှာ ဒေါ်ထွားသားဖိုးခွေးနဲ့ဆုံသည်။

"ဟာ ညီလေးမြသွေး လန်းလှချည်လား ဆော်နဲ့သွားတွေ့မလို့လား ဝတ်ထားတာမင်းသားရှုံးတယ် ဆော်ကဆင်ပေးလိုက်တာလား"

"ဟုတ်တယ် သားကြီး"

အဲ့ဒီဆော်က မင်းအမေလေလို့စိတ်ထဲကနေသရော်လိုက်သည်။ပါးစပ်ကလည်း ဒင်းကိုအားပါးတရ သားကြီးလို့ခေါ်ပစ်လိုက်သည်။ဒင်းကို သမပြီးကတည်းက ဖိုးခွေးသူ့ကိုမလှန်ရဲတော့ပေ။

"မိုက်တယ်ကွာ အကိုလည်း ဆော်တစ်ယောက်လောက်ရှိရင်ကောင်းမှာ ရသမျှထန်းတတ်ရတဲ့ငွေ အမေ့ကိုအကုန်အပ်တာပဲ အမေ့ကိုဝယ်ခိုင်းဦးမှ"

ဖိုးခွေးက ပြောပြောနဲ့ ထန်းတောဘက်သို့ထွက်သွားသည်။ သူဒေါ်ထွားတို့အိမ်နားမရောက်ခင်မှာပင်အိမ်ရှေ့မှာဒေါ်ထွားနဲ့ဆုံသည်။ ဒေါ်ထွားကသူဝတ်စားထားသည်ကိုကျေနပ်စွာကြည်နေသည်။ဦးဖိုးလုံးကလည်းလှည်းကိုပြင်နေသည်မို့အပြင်သွားဖို့ပြင်နေသည်။

"အထဲမှာ ခင်ထားစောင့်နေတယ် ငါနင်တို့ကိုကင်းစောင့်ပေးနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး နောက်ပြီး ရင်ထားလည်းအခန်းဘေးက စတိုခန်းထဲမှာနင်တို့ကိုချောင်းဖို့စောင့်နေတယ် နင့်ဘာသာနင်ကြည့်ကျက်လုပ်လိုက်တော့"

ဒေါ်ထွားပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် လှည်းနဲ့တတ်လိုက်သွားပြီး ခင်ထားရှိရာအခန်းသို့သွားလိုက်သည်။အခန်းထဲမဝင်ခင်ဘေးကစတိုခန်းကိုကြည့်လိုက်တော့ လူရိပ်တစ်ခုကိုမြင်လိုက်ရပြီးသူပြုံးလိုက်သည်။ပြီးတော့အခန်းထဲဝင်ပြီး အိပ်ရာပေါ်အသင့်စောင့်နေသောခင်ထားကိုဆွဲပွေ့ပြီး နှုတ်ခမ်းချင်းဂဟေ့စပ်လိုက်ပြီးအလွမ်းသယ်လိုက်သည်။

"ဖယ်ပါ အဲ့လိုမကြမ်းပါနဲ့လို့ပြောနေတာကို မရဘူး"

"မကြိုက်ဘူးလား အဲ့လိုကြမ်းချင်လို့ အခန်းထဲဝင်လာတာပဲကို"

မြသွေးက ခင်ထား နှုတ်ခမ်းကိုနမ်းရင်လျာကို ထိုးထည့်ကာမွှေလိုက်သည်။ပြီးတော့လက်များက နို့နဲ့တင်ပါးကိုခြေမွနေမိသည်။ထိုနောက် ခင်ထားရဲ့အကင်္ျီကိုခပ်သွတ်သွတ်ချွတ်လိုက်သည်။ခင်ထားကလည်းအားကျမခံသူရဲ့ဂျက်ကပ်နဲ့တီရှပ်ကိုချွတ်ပြီး သူမရဲ့ပျော့ပျောင်းသော လက်ကလေးဖြင့် မြသွေးခန္တာကိုယ်ကို ပွတ်သတ်နေသည်။မြသွေးက ဗလာကျင်းနေသော ခင်ထားရဲ့ လက်တစ်အုံစာရှိသောနို့လေးကိုပွတ်ခြေရင်း ခင်ထား ထမီးကိုဆွဲချွတ်လိုက်သည်။ပြီးတော့ သူ့လက်ခလယ်နဲ့ခင်ထားရဲ့မွေးစိမ်းနုနုလေးတွေပေါက်နေတဲ့စောက်ပက်လေးကို ထိုး‌မွှေလိုက်သည်။

အခန်းဘေးကစတိုခန်းမှာအသံတစ်ခုကြားလိုက်ရပြီး ရင်ထားတစ်ယောက် အရှိန်တတ်နေလောက်ပြီလို့တွေးလိုက်ရင်း ရှစ်မိနစ်အကြာမှာတော့ ခင်ထားရှေ့မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ခင်ထားသူ့ကိုကြည့်နေသည်မှာ ဟိုနေ့ကဒေါ်ထွားကြည့်နေသည်နှင်တစ်ပုံစံထဲပင်။

"အချစ် ကိုယ်‌ကိုဘောင်းဘီချွတ်ပေးလေကွာ"

ခင်ထားက မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး သူ့ကိုမျက်စောင်းထိုးလိုက်ကာ ခါးပတ်ကိုအရင်ဖြည်ပြီး ဘောင်ဘီချိတ်ကိုဖြုတ်ကာ ဇစ်ကိုဖွင့်လိုက်သည်။

ကိုယ်လိုးတာကိုခံမယ့်မိန်းမတစ်ယောက်က ဘောင်းဘီချွတ်ပေးတာကိုခံရတဲ့ဖီလင်ကိုမြသွေးကြိုက်သည်။ဇစ်ကိုဖွင့်လိုက်တော့ မာန်ဖီနေတဲ့လီးညိုကြီးက ဖြောင်းခနဲ့ထွက်လာပြီး ခင်ထားရဲ့မျက်နှာဖြူဖြူလေးကထို ဖက်ခနဲ့ရိုက်မိသွားသည်။ ခင်ထားက မျက်စောင်းတစ်ချက်ထိုးလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့လီးကြီးကိုအငမ်းမရစုပ်တော့သည်။ခင်ထားပထမဆုံးစုပ်ချက်မှာပင် ငါးလက်မထိရောက်သည်။

နောက်တော့ခြောက်လက်မ မြသွေး ခင်ထားကိုအသေအချာသင်ပေးထားတာမို့လို့ နောက်ဆုံးမှာ ကိုးလက်မခွဲထိလီးအရင်းထိစုတ်နေသည်။ မြသွေးက ခင်ထားသူ့လီးကိုစုပ်နေပုံကို စတိုခန်း ကနေမြင်ကွင်းကောင်းအောင် ရှိုးပြလိုက်သည်။ခင်ထားရဲ့အငမ်းမရစုပ်သံလီးကြီးကြောင့်မွန်းကြပ်သံ များက စတိုခန်းကကြည့်နေသူအဖို့ ဖီးတတ်စေမှာ‌အသေအချာပင်ဖြစ်သည်။

ခဏအကြာမှာတော့ ခင်ထားပါးစပ်ကနေ မြသွေးလီးကြီးကိုဆွဲနှုတ်လိုက်ပြီး ခင်ထားမျက်နှာကို လီးတံကြီးနဲ့နေရာအနှံလိုက်ရိုက်လိုက်သည်။

"အချစ် ခဏနော် ကို ဗိုက်ကရစ်နေလို့အိမ်သာတတ်ချင်လို့ ကိုယ်ပြန်လာရင်အဆင့်သင့်လုပ်ထား"

မြသွေးပြောပြီး အခန်းပြင်ထွက်ပြီး ဦးတည်လိုက်သည်။ အိမ်သာတော့မဟုတ် စတိုခန်းကိုပင်ဖြစ်သည်။သူကိုယ်တုံးလုံးကြီးနဲ့စတိုခန်းထဲဝင်လာတော့ အခန်းထောင့်တစ်နေရာမှာ စပက်ကိုနိုက်ပြီးအာသာဖြေနေတဲ့ ရင်ထားကိုမြင်လိုက်ရသည်။လုံးဝမထင်မှတ်တာကြောင့် သူမ ဘာလုပ်လို့ဘာကိုင်ရမှန်းမသိဘူးဖြစ်သွားသည်။မြသွေးကငုတ်တုတ်ထိုင်နေတဲ့သူမဆီသို့လျှောက်သွားရင် တိုးတိုးနေရန်အချက်ပြလိုက်သည်။

"လန့်သွားတာပဲ ရင်ထွေးရာ သူခိုးမှတ်နေတာ"

ရင်ထွေးက ငုတ်တုတ်ထိုင်ရင်း မြသွေးရဲ့ ကြီးမားလှသောလီးကြီးကိုသာကြောင်ပြီးစိုက်ကြည့်နေရင်းသတိဝင်လာသည်။

"ဟိုဟို မမပျောက်သွားလို့ လိုက်ရှာရင်းမမျှော်လင့်ပဲတွေ့တွေ့"

"ဟာ..ဒါဆိုမင်းအမနဲ့ငါ လိုးနေတာမိသွားပြီပေါ့ နင့်အဖေသာသိရင်ငါတော့‌ဇာတ်ပြုတ်တော့မှာ နင့်ကိုနှုတ်ပိတ်မှဖြစ်တော့မယ်"

ရင်ထားက သူပြောတာကိုနားထောင်ရင်းမျက်လုံးများက မြသွေးရဲ့ လီညိုကြီးဆီကမခွာနိုင်ဖြစ်နေသည်။

"ကိုင်ကြည့်လေ ရင်ထွေး "

မြသွေးက ရင်ထားကိုပြောလိုက်ရင်း ရင်ထွေးကိုရှိုးလိုက်တော့ အသက်၁၇နှစ်အရွယ်နဲ့မလိုက်အောင်ထွားသားပဲလို့တွေးလိုက်ရင်း နို့ကြီးတွေကလည်း ခင်ထားထက်အနည်းငယ်ကြီးသည်ဟုထင်လိုက်သည်။

"အင်...မမသိသွားရင်မကောင်းဘူးလေ ကိုမြသွေး"

"မသိစေရပါဘူး မင်းရယ်ကိုယ်မပြောရင်ဘယ်သူသိမှာလဲ ကိုင်ကြည့်ပါ အဲ့ဒါမှ မင်းလည်း သူကြီးကိုပြန်မပြောတော့မှာ"

"ဟွန်း လူလည်ကြီး"

ရင်ထွေးကို အင်နိုးစန့်ဟုအစကထင်နေသော်လည်းမဟုတ်ကြောင်းသူသိလိုက်သည်။ ရင်ထွေးက မြသွေးလီးချောင်းကြီးကို အရင်းကနေကိုင်ပြီး ပုလွေစပေးမှ ရင်ထွေးလည်းအတွေ့အကြုံရှိသူပါလားလိုသိလိုက်ရသည်။ရင်ထွေးကဒူးထောက်ပြီး သူ့ရဲ့လီးချောင်းကြီးကိုအရင်းမှကိုင်ကာ လီးကြီးရဲ့လုံးပတ် ပတ်ပတ်လည်ကို လျှာဖြင့်ရက်ပေးနေစဉ်မြသွေးကြမ်းပေါက်ကနေ အခန်းထဲသို့ပြန်ချောင်းလိုက်သည်။ အခန်းထဲမှာ ခင်ထားက ပေါင်နှစ်ချောင်းကိုကားကာ သူမလက်ကလေးဖြင့် စောက်ပက်ဖြုဖြုနုနုလေးကို နှိုက်ပြီး ကျန်တစ်ဖက်က နို့ကို့နိုက်ကာအာသာဖြေရင်းသူအလာကိုစောင့်နေသည်။

"ရင်ထွေး ဒါလောက်ဆိုစုပ်လို့ဝပြီမလား ကိုယ်အခုနေမှပြန်မသွားရင် ခင်ထား သံသယဝင်သွားလိပ်မယ် နောက်ကျမှကိုယ်ဆက်သွယ်လိုက်မယ်နော်"

မြသွေးက ရင်ထွေးကို လီးစုပ်ရာမှဆွဲထူလိုက်ပြီးနှုတ်ခမ်းခြင်းတေ့ကာ နမ်းလိုက်ပြီး စတိုခန်းထဲကထွက်ပြီး ခင်ထားရှိရာအခန်းထဲသို့ ရင်ထားဆွပေးထားသောလီးတန်ကြီးဖြင့်ဝင်လာကာ အိပ်ရာပေါ်သို့တတ်ပြီး ခင်ထားပေါင်နှစ်ချောင်းပေါ်သူ့ပုခုန်းပေါ်တင်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့သန်မာလှသော ဒစ်ဖျားကြီးကို ခင်ထား စောက်ပက်ဝကိုထောက်လိုက်သည်။

"ကိုကိုဖြည့်ဖြည်းနော်"

သူကခင်ထားစကားမဆုံးခင်မှာပဲ ခင်ထားနှုတ်ခမ်းကိုကုန်းနမ်းလိုက်ပြီး လီးကိုလေးလက်မခန့်သွင်းလိုက်သည်။လက်နှစ်ဖက် နို့နှစ်လုံးကိုချေမွပြီး ခင်ထားစောက်ပက်ကိုလည်း ငါးလက်မခန့်သွင်းလိုက်ထုတ်လိုက်လုပ်နေရင်း ခင်ထားစောက်ပက်မှစောက်ရည်များစိုရွှဲလာမှ သူ့ရဲ့ကိုးလက်မခွဲ လီးကြီးကို ခင်ထား စောက်ဖုတ်တဆုံးထိုးသွင်းလိုက်သည်။

"အား ကိုကို"

မြသွေးက ခင်ထား နှုတ်ခမ်းကို ဆက်တိုက်နမ်းရင်ဆက်တိုက်ခင်ထားကို အချက်နှစ်ဆယ်လောက်လိုးထည့်လိုက်သည်။

"ဖျောက် ဖျောက် ဖျောက် ဖျောက် ဖက်ဖက်ဖက်"

ခင်ထားစပက်ကို တဆုံးထိလိုးသည့်အခါတိုင်းမြသွေးဥကြီးနှစ်လုံးက ခင်ထားဖင်ကိုတဖျက်ဖျက်လာရိုက်သံများပင်ထွက်ပေါ်လာသည်။တဖက်စတိုခန်းက ရင်ထားလည်း သူအမနဲ့ မြသွေးလိုးတာကို ဖီးတတ်ကာကြည့်ရင်း မြသွေးရဲ့အလိုးကိုခံချင်စိတ်များအတောမသတ်နိုင်အောင်ပေါ်လာသည်။

မြသွေးနာရီဝက်ခန့် လိုးပြီးသည့်နောက်မှာတော့ သူ့ရဲ့ကိုးလက်မလီးတန်ကြီးကိုခင်ထားစောက်ခေါင်းထဲကို စိမ်ကာသူ့ရဲ့ယောက်ျားမျိုးစေ့များကို သုံးမိနစ်ခန့်တသုတ်ပြီးတသုတ်ပတ်ဖြန်းလိုက်သည်။ခင်ထားလည်းမြသွေးနဲ့သုံးခါလောက်ပြီးလိုက်သည်။

ခဏအကြာတော့နှစ်ယောက်စလုံးအဝတ်စားတွေဝတ်လိုက်ကြသည်။

"ဒါနဲ့မေးရဦးမယ် ကိုကိုက အဝတ်စားအသစ်တွေနဲ့ဘယ်စော်သွားရှိုးမလို့ဝတ်လာတာလဲ"

"ဘယ်စော်ကိုသွားရှိုးရမှာလဲ အခုဒီစော်ကိုလိုးမလို့ဝတ်လာတာမဟုတ်ဘူးလား ဘာလဲမကြိုက်လို့လားအချစ်က"

"ကြိုက်ပါတယ် အခုလိုဝတ်လိုက်တော့ အရမ်းမိုက်နေတာ နောက်ကျ အချစ်နဲ့တွေ့မှပဲဝတ်လာနော် ဇယားရှုပ်တယ်ကြားလို့ကတော့ သေမယ်သာမှတ်အိမ်တွင်းပုန်းဆိုပေမယ့် ‌ဒေါ်ထွားကိုစောင့်ကြည့်ခိုင်းထားတာ"

ခင်ထားက ဆရာကြီးလေသံဖမ်းကာ မြသွေးကိုရစ်လိုက်တော့ မြသွေးရယ်ချင်မိသွားသည်။သူမအရမ်းယုံပါသည်ဆိုသည့်ဒေါ်ထွားက ဒီကုတင်မှာပဲ သူမဘဲနဲ့ မီးကုန်ယမ်းကုန်လိုးခဲ့တာများသိရင်ဘယ်လိုနေပါလိပ်မလဲလို့တွေးမိသွားသည်။

~~~~~~~~~~~~~~

(03)

"ဟယ်တကယ်လား ခစ်ခစ် ကိုမြသွေးကြီးကမထင်ရဘူးနော် "

ကိုကြီးသူရအောင်နဲ့ကိုမြ‌သွေးတို့ပြောနေတဲ့ဒီအကြောင်းတွေကို အမလတ်စန္ဒီအောင်ကိုပြန်ပြောပြတော့ အမလတ်စန္ဒီအောင်က စိတ်ဝင်တစားနားထောင်ရင်း တစ်ခစ်ခစ်နဲ့ရယ်သည်။ကိုကြီးသူရအောင်နဲ့ ထားညိုချိန်းတွေ့မည့်အကြောင်းနဲ့‌ကိုမြ‌‌ေသွးနဲ့ဒေါ်ထွားနဲ့ဖြစ်တဲ့အကြောင်းကိုတော့သူချန်ထားခဲ့သည်။

"ထင်တော့ထင်သား အဲ့ဒီရင်ထားဆိုတဲ့ကောင်မက..ကျောင်းမှာကတည်းက တအားရွတာ ဒီလောက်ထန်လိပ်မယ်လို့ကိုမထင်ထားဘူး"

အမလတ်စန္ဒီအောင်နဲ့ရင်ထားက သူငယ်ချင်းတွေပေမယ့် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်မတည့်ကြပေ။

"မောင်လေး အမခင်ထားနဲ့ ကိုမြသွေးက ဒေါ်ထွားအိမ်မှာချိန်းတာဟုတ်ပါပြီ အရွမ ရင်ထားနဲ့ကောဘယ်မှာချိန်းတာလဲ ကောက်ရိုးပုံမှာလား ဟိဟိ"

"အမရင်ထားနဲ့က အဖွားဥပုသ်ကျောင်းသွားတဲ့နေ့ဆို လယ်စောင့်တဲမှာဘယ်သူမှမရှိဘူးလေ အဲ့ဒါအဖွားလယ်စောင့်တဲမှာချိန်းတွေ့တာ"

"တယ်ဟုတ်ပါလား ကိုမြသွေးက အဖွားအိမ်မှာကောင်းစားနေတယ့်ပေါ့ ခစ်ခစ်..မောင်လေး အမမုန့်ဖိုးပေးမယ် နောက်တစ်ခါရင်ထားတို့ချိန်းတွေ့တဲ့နေ့ကျ အမကိုလာပြောလှည့် ဟိုကောင်မဘယ်လိုနေလဲဆိုတာသိချင်လို့"

အမစန္ဒီအောင်က သူ့ကိုမုန့်ဖိုးပေးမည်ပြောတော့ သူခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး အဖွားအိမ်ဘက်ကိုထွက်လာခဲ့သည်။ဒီနေ့ကိုကြီးသူရအောင်နဲ့အမထားညိုနဲ့ချိန်းတွေ့မယ့်နေ့မဟုတ်ပါလား။

........

အဖွားအိမ်ရောက်တော့ အဖွားအိမ်မှာကော ကိုမြသွေးတို့တဲထဲမှာကောမရှိတာကြောင့် လယ်စောင့်တဲထဲမှာဖြစ်မည်ဟု တွေးမိပြီး ကျွန်တော် လိုက်သွားလိုက်သည်။ လယ်ထဲရောက်တော့ ကိုမြ‌သွေးက တဲခေါင်းရင်းကနေ အထဲကိုချောင်းနေတာကိုမြင်လိုက်ရသည်။ ကိုကြီး‌ဇေယျအောင်တော့ကောင်းစားနေပြီလို့တွေးလိုက်ပြီးကျွန်တော်က လယ်ထဲမှဖြတ်ကာတဲရဲ့ခြေရင်းဘက်သို့သွားကာအထဲသို့ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။

"ကိုကြီး သမီးမနေတတ်တော့ဘူး အဲ့လိုမလုပ်ပါနဲ့လို့အဟင့်ဟင့်"

"ခဏနေကောင်းသွားမှာပါ ညီမရဲ့ ခဏပါပဲ"

ကိုကြီးဇေယျအောင်က အမထားညိုကို တုန်တုန်ယင်ယင်နဲ့မလွတ်အောင်ဖက်ထားပြီး အမထားမေရဲ့ ကွင်းလုံးကျွတ်နေတဲ့ထမီအောက်ကနေအမထားညိုရဲ့ အမွှေးနီနီ စောက်ပက်နီကြီးကို တုန်ယင်စွာနဲ့နှိုက်နေသည်။

ကိုကြီးဇေယျအောင်က အဖေ့လို ပိန်ပိန်ပါးပါး အားအင်ချိနဲ့သည့်ခန္တာကိုယ်ဖြစ်ပြီး အမထားညိုကတော့ ဝဝကစ်ကစ် မျှစ်စို့ပေါက်ကြီးလို တင်းကြပ်သည့်ခန္တာကိုယ်ဖြစ်တာကြောင့် ကိုကြီးဇေယျအောင်က အမထားမေမလွတ်ထွက်သွားအောင် ထိမ်းနေရသည်။ထိုနောက် ကိုကြီးဇေယျအောင်က အမထားညို ရဲ့ဘလောက်အကျီကို ဖွင့်ပြီး အုန်းသီး ရှောက်ပန်းသီးအရွယ်အစားရှိသော နို့ဖြူဖြူကြီးကို သူ့ရဲ့တုန်ယင်ပိန်ကပ်နေသောလက်ဖြင့်စုတ်ညစ်လိုက်သည်။

"အား...ကိုကြီးနာတယ် အရမ်းကြီးမညစ်ပါနဲ့"

အမထားညိုစကားကြောင့် ကိုကြီးဇေယျအောင်မှာ ညစ်နေတဲ့လက်ကိုလွှတ်လိုက်ပြီး တခြားနို့ကိုပြောင်းကိုင်ရမလို့ စောက်ဖုတ်ထဲနိုက်ထားတဲ့လက်ကို နုတ်ရတော့မလိုနဲ့ဗျာများနေသည်။မျက်နှာက လည်းစိုးရိမ်ဗျာများနေတဲ့ပုံပေါက်နေပြီး ကိုကြီးကြည့်ရသည်မှာစိတ်ဖိစီးမှု့တွေနဲ့ပြည့်နေပြီး ဘေးကကြည့်ရတဲ့ကျွန်တော်တောင် စိတ်ရှုပ်နေသည်။ဒါကိုအမထားညိုက ရိပ်မိသွားပုံရသည်။

"ကိုကြီး သမီး ကိုကြီးကိုကူညီပေးမယ်လေ"

အမထားညိုက ကျန်ရှိနေတဲ့အဝတ်ကိုအကုန်ချွတ်ချလိုက်တော့ အမထားညိုကို မျက်လုံးအပြူးသားနဲ့ကိုကြီးဇေယျအောင်က ကြောင်ကြည့်နေသည်။ထိုနောက် အမထားညိုက ကိုကြီးဇေယျအောင် ရှေ့ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ပုဆိုးကိုဆွဲချွတ်လိုက်ရာ လုံးပတ်လက်ညိုးသာသာလေးလက်မသာသာရှိသောလီးငုတ်တိုလေးက အစွမ်းကုန်တောင်နေသည်။အမထားညိုက မျက်နှာတစ်ချက်ပျက်သွားပြီး ချက်ချင်းမျက်နှာပြင်လိုက်ပြီး ကိုကြီး လီးငုတ်တိုလေးကိုလက်ညိုးနဲ့လက်မ ကိုသုံးကာကိုင်လိုက်သည်။

"အား..ထွက်ပြီထွက်ပြီ..ဗျစ်"

မထား‌ညိုကကိုင်ပြီး အထက်‌အောက် နှစ်ခါလောက်ဆွဲလိုက်တာနဲ့နှပ်ချီးတစ်ညစ်စာ လီးရည်များ ပန်းထွက်လာပြီးဘေးကအိပ်ရာပေါ်သိုစင်သွားသည်။

ထိုနောက် လီးက တောင်နေရာမှ တဖြည်းဖြည်းငိုက်ကျလာသည်။ထိုအဖြစ်ကိုမြင်တော့ ကိုကြီးဇေယျအောင်မျက်နှာကြီးနီမြန်းလာပြီး ပုဆိုးကိုကောက်ဝတ်လိုက်သည်။

"ဟိုဟို....ထားထားညို နောက်...နောက်မှတွေ့မယ်နော်"

ဟုပြောကာ အိမ်အပြင်ဘက်ကိုပြေးထွက်သွားမှ ထားညိုခမျှပါးစပ်အဟောင်းသားနဲ့ကျန်ခဲ့သည်။

"ဟင် သူဌေးသားဆိုပြီး အဟုတ်မှတ်နေတာ.ဘေးအိမ်က မုဆိုးဖိုကြီးဦးသောင်းလောက်ကိုအသုံးမကျဘူး တကယ်ပဲ"

တဲအပြင်မှ ကျွန်တော်လည်းကိုကြီးဇေယျပြေးရာသို့ကြည့်ရင်းအံဩမှု့တွေနဲ့ပြည့်နေသည်။

"ယောက်ျားတွေရဲ့စွမ်းဆောင်မှု့က ဒီလောက်ပဲလား..ငါကောဒီလိုဖြစ်မှာလား မသိဘူး ငါ့လီးလဲ အခုမှနှစ်လက်မကျော်ကျော်ပဲရှိတာ ဆက်ကြီးဦးမှာလား "

ကိုကြီးမြသွေးရဲ့ စကားသံကိုလည်းကြားလိုက်ရသည်။

"တော်တော်ဖျင်းတဲ့ကောင်ပဲ ဒီလောက်သင်ပေးထားတာတောင် ဘာမှမလုပ်တတ်ဘူးယောက်ျားသိက္ခာကျတယ်"

ကျွန်တော် တဲထဲကိုပြန်ချောင်းလိုက်တော့ အမထားညိုက အဝတ်တွေပြန်မဝတ်သေးပဲ တဲပေါ်ကကုတင်ျပါ်မှာပေါင်ကိုဖြဲပြီး သူ့ရဲ့လက်နှစ်ချောင်းနဲ့စောက်ပက်ကိုနှိုက်ပြီး ကိုယ်တိုင်လုပ်နေတာကို soloရှိုးမြင်လိုက်ရသည်။ လက်တစ်ဖက်ကလည်း သူ့ရဲ့နို့ကိုပွတ်ချေပြီး အပြင်ကိုအာရုံမထားပဲ အာသာဖြေနေသည်။

ထိုအခိုက်မှာပဲ တဲထဲသို့ရောက်လာတဲ့သူကတော့ ကိုမြသွေးပဲဖြစ်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကိုတုံးလုံးချွတ်ပြီးဝင်ချလာသည်။ ကျွန်တော် ကိုမြ‌သွေး ခန္တာကိုယ်နဲ့ လီးကြီးကြည့်ပြီး တော်တော်ဖြုံသွားသည်။လုံးပတ်က Pepsi ဘူးဆိုဒ်ခန့်ရှိပြီး အရှည်ကလည်း ကိုးလက်မကျော်မည်ထင်သည်။သူ့လီးကိုကြည့်ပြီး အားငယ်စိတ်ပင်ဝင်လာသည်။

အပြင်ကိုအာရုံမထားခဲ့သော ထားညို က အနီးရောက်လာတဲ့အရိပ်မြင်မှ လန့်သွားပြီး ကိုမြသွေး ရဲ့လီးကြီးကို ကြောင်ကြည့်နေမိသည်။ပြီးတော့မှ

"လန့်သွားတာပဲ မြသွေးရယ် ကိုဇေယျကဘာလို့ပြေးသွားတာလဲ နင်ကကောဘာလာလုပ်တာလဲ"

"ဟိုကောင်ဇေယျ အပြီးမသတ်တာကို အပြီးသတ်ပေးမလို့လေ ဘာလဲမကြိုက်ဘူးလား"

ထားညိုကတခစ်ခစ်ရယ်မောလိုက်ပြီး

"ဟုတ်မှလဲလုပ်နော် ဟိုတစ်ယောက်တော့ စက္ကန့်ပိုင်းတောင်မကြာဘူး ပြေးသွားတာ နင်က စမ်းချင်လို့လား"

"ကြိုးစားကြည့်စမ်းပါ"

ဟုပြောပြီး သူ့လီးကြီးကို ငေါပြလိုက်သည်။

ထားညိုက ကုတင်ပေါ်ကဆင်းကာ ကိုမြသွေးရှေ့ဒူးထောက်ထိုင်လိုက်ပြီး သူမလက်နဲ့ ကိုမြသွေးရဲ့ကိုးလက်မခွဲလီးကြီးကိုအရင်းကနေကိုင်လိုက်ပြီး အထက်အောက်ဆွဲလိုက်သည်။

"အဟင်း ပစ္စည်းကြီးကတော့ရှယ်ပဲ ဟိုတစ်ယောက်လိုတော့မဟုတ်ဘူး ကိုဇေယျကို သူဌေးသားဆိုတော့ကြောင်ဖားကြီးမှတ်နေတာ တကယ့်ကိုယုန်သူငယ်ပဲ"

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ကိုမြသွေးရဲ့ဒစ်ကြီးကိုငုံလိုက်ပြီးဒစ်ပတ်လည်ကို လျှာနဲ့ကစားပေးနေသည်။ကိုမြသွေးက ခါးကိုလက်ဖြင့်ထောက်လိုက်ပြီး ထားညိုရဲ့ပြုစုတာကိုခံနေရင်း

"နင်ကတော့ ယုန်သူငယ်ဖြစ်ပုံမရဘူး ပြောစမ်းပါဦးဘယ်သူနဲ့ခံနေကျလဲ"

ထားည်ုက မြသွေးလီးရဲ့လုံးပတ်ကို လျှာဖြင့်ဆွဲရက်လိုက်ပြီး

"ဟဲ့ဘယ်သူရှိမှာလဲ ငါတို့အိမ်ဘေးက ဦးသောင်းပေါ့"

"ဟင်ဦးသောင်းက လေဖြတ်နေတာကြာပြီမလား..ဘယ်လိုလုပ်ပြီးနင်နဲ့"

အမထားမေပြောတဲ့ ဦးသောင်းကိုကျွန်တော်သိသည်။ အသက် 65 နှစ်အရွယ် မုဆိုးဖိုကြီးဖြစ်ပြီးထားညိုတို့နဲ့အိမ်နီးနားချင်းဖြစ်သည်။ သားသမီးလေးယောက်ရှိပြီး နှစ်ယောက်က အိမ်ထောက်ကျပြီးအဝေးမှာရောက်နေသည်။ကျန်နှစ်ယောက်က အပျိုကြီးများဖြစ်ပြီး လက်လုပ်လက်စားတွေမို့ အိမ်မှာကျန်ခဲ့သည့် လေဖြတ်နေတဲ့အဖေကို ထားညိုတို့ဆီအပ်ကာ မနက်လယ်ထဲသွား ညမိုးချုပ်မှပြန်လာကြသည်။

"ဟီဟီ သူက လေကိုတစ်ခြမ်းပဲဖြတ်တာလေ အမေတို့ကလည်း ကျုပ် ဆယ့်ငါးနှစ်ကတည်းက သူရေချိုးဖို့ဘာညာ ကျုပ်ပဲလုပ်ခိုင်းတာ လေ သူ့ကိုရေချိုးပေးရင်းနဲ့ သူလီးကြီးကိုပါဆပ်ပြာတိုက်ခိုင်းတယ် နောက်တော့ တိတ်တိတ်လေး ညားရော"

ထားညိုက ပြောရင်းနဲ့ မြသွေးလီးကြီးကို ပရိုကျကျ ငါးလက်မခန့်ထိစုပ်ပြလိုက်သည်။ကိုမြ‌သွေးကထားညိုအငမ်းမရစုပ်နေတာကိုကြည့်ပြီး

"ကိုဇေယျနဲ့ ဦးသောင်းနဲ့ ဘယ်သူသာသလဲ ထားညို"

ထားညိုက ခုနှစ်လက်မထိထပ်စုပ်လိုက်ပြီး သူမလက်များက ကိုမြသွေးရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားရှစ်မြောင်းကိုပွတ်သတ်ပြီးမှ

"မေးနေစရာလိုသေးလား ကိုဇေယျကဖြင့် လေးလက်မ နဲ့စက္ကန့်ပိုင်းနဲ့ကိစ္စပြီးတာ ဦးသောင်းက ဟီးဟီး အနည်းဆုံးခြောက်လမလောက်ရှိတယ် လိုးရင်လည်း မိနစ်နှစ်ဆယ်လောက်ကြာတာ  ဒါတောင်လေဖြတ်နေလို့နော် လေသာမဖြတ်ရင် နာရီဝက်လောက်လိုးပေးနိုင်လောက်တယ်"

"ဒါဆို ငါနဲ့ကော"

ကိုမြသွေးက ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ထားညိုကိုခေါင်းကနေကိုင်ကာ ထားမေလည်ချောင်းထဲထိ ကိုးလက်မခွဲလောက်ထိထိုးထည့်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ဆီးစပ်မွှေးများကို ထားမေနှာခေါင်းနဲ့ငါးမိနစ်ခန့်မိတ်ဆက်စေသည်။

ထားညို အသက်ရှုမရဖြစ်ပြီး နင်နေသလိုဖြစ်မှကိုမြသွေး လီးကြီးကိုဆွဲနှုတ်လိုက်သည်။ ထားညိုက ကိုမြသွေးကို အထင်ကြီးစွာကြည့်ရင်း

"နင့်လီးကြီးက အကုန်လုံးထက်သာတယ် လိုးတဲ့နေရာမှာတော့မသိသေးဘူး"

"ဒါဆိုလဲ ကုတင်ပေါ်တတ် ပေါင်ကိုဖြဲထား ကုတင်အောက်ကနေပဲ မက်တပ်ရပ်ပြီးနင့်ကိုလိုးပြမယ်"

ထားညိုကိုဆွဲထူလိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်မှာ ပေါင်ကိုကားခိုင်းထားပြီး ကိုမြသွေးက မတ်တပ်ရပ်အနေ‌အထားနဲ့ ပေါင်ကြားထဲဝင်ကာ လီးဒစ်ကြီးကို ထားညိုရဲ့စောက်ပက်ကြီးထဲထည့်လိုက်သည်။ပထမဆုံးမှာပဲ ငါးလက်မ နီးနီးဝင်လာပြီး ထားညိုက စောက်ပက် နှုတ်ခမ်းဝက မြသွေးလီးကြီးကို တင်ကြပ်စွာစီးကြိုနေသည်။လီးကြီးအဝင်ခြောက်လက်မအရောက်မှာ မြသွေးက ပြန်ဆွဲနှုတ်လိုက်ပြီး ပြန်ထပ်ကာလုပ်လိုက်သည်။ ထားညိုလည်း ထိုအခါမှ ညည်းစပြုလာပြီးနောက် မြသွေးက ထားညို နို့နှစ်လုံးကို ကိုင်ကာ နွားသိုးကြို့ပြတ် ကိုးလက်မခွဲလုံးကိုဆောင့်သွင်းလိုက်သည်။

"ဗျစ် ဗျစ် အား...အာ"

ထိုအခါမှ ထားညိုလည်းငယ်သံပါအောင်အော်လိုက်ပြီး နောက်ဆုတ်ဖို့ကြီုးစားလိုက်ပေမယ် မြသွေးရဲ့ နို့ကိုဆွဲပြီး ၉ချက်နီးပါဆက်တိုက်သွင်းလိုကဲ့ လိုးချက်တွေကြောင့်မျက်လုံးအပြူးသားဖြစ်သွားသည်။

"ဖျောင်း..ဖျောင်း..ဖျောင်း..ဖျောင်းဖျောင်း"

"အား..အအ..အိုး..အင်း..အားအအ"

ဆက်တိုက်ဆိုသလို ကိုမြသွေးရဲ့ အနားမပေးတဲ့ လိုးချက်တွေကြောင့် ထားညိုစောက်ပက်က စောက်ရည်များစီးကြလာပြီး ခံနိုင်ရည်ရှိလာကာ မြသွေးကိုပိုမိုကားပေးလိုက်သည်။ မြသွေးလည်း အားမနာစတမ်း

ထားညိုရဲ့နို့ကိုဆွဲလိုက် ခါးကိုင်လိုက် ဆံပင်ကိုကိုင်လိုက်နဲ့ တစ်နာရီနီးပါ အချက်ပေါင်း ငါးရာခန့်ဆော်လိုက်သည်။ ထားညိုရဲ့ဖြူဝင်းသောကိုယ်လုံးမှာ မြသွေးကြောင့်နီရဲကာနေတော့သည်။

ထားညိုသုံချီမြောက်ပြီးသွားတဲ့အချိန်မှာတော့ မြသွေးလည်းလို့ချက်က နှေးကွေးလာသည်။ ဘာဖြစ်တော့မယ်ဆိုတာ အတွေ့အကြုံရှိနေသော ထားညိုက မျက်လုံးပြူးသွားသည်။

"မြသွေး နင်ငါ့ကိုတစ်ခုကူညီ အထဲမှာတော့မပြီးလိုက်နဲ့နော် အပြင်မှာပဲပြီးပေး ငါလူတစ်ယောက်ကိုကတိပေးထားလို့ ကလေးယူရင် သူနဲ့အရင်ယူမယ်ဆိပြီး"

"ဘယ် သူလဲ ဟိုကောင်ဇေယျနဲ့လား"

"သူရဲ့ လေးလက်မ 5 စက္ကန့်နဲ့ရပါလိပ်မယ်..နင်ငါ့ကိုယူမယ်‌ဆိုရင်တော့ ပြီးလို့ရတယ်"

မြသွေးက ထားညိုကိုကြည့်ပြီးတစ်ချက်ပြုံးလိုက်သည်။

"နင်ကောငါကောက ငမွဲတွေ ယူမယ်ဆိုဖွတ်ဖွတ်ချင်းအမြီးလိန်နေမှာပေါ့ "

မြသွေးက ထားညိုရဲ့ဆောက်ဖုတ်ထဲကနေထုတ်ပြီးလီးအရင်းကနေကိုင်ပြီး ပက်လက်ကားထားသော ထားညိုကိုယ်လုံးဆီသို့ချိန်ကာ သင်္ကြန်ကျသလို လီရည်ဖြူဖြူများကို တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ်ပန်းထုတ်လိုက်သည်။ မျိုးစေ့များက ဖန်ခွက် တစ်ခွက်စာလောက်ကိုကြည့်ပြီး အပြင်မှာချောင်နေတဲ့ကျွန်တော်တော်တော်အံ့ဩသွားသည်။ ထားညိုတစ်ကိုယ်လုံး လီးရည်များဖြင့်ရေချိုးထားသလိုဖြစ်သွားသည်။

"ခစ်ခစ် ငါလည်းမထင်ပါဘူး နင်လည်းသူကြီးသမီးနှစ်ယောက်ကိုချိန်နေတာမလား ငါလည်း အချိန်တန်ကိုဇေယျအောင်ပဲယူရမှာပဲ"

ပွဲပြီးသွားပြီလိုယူဆတာကြောင့်ကျွန်တော်တိတ်တိတ်လေးပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။ တစ်လမ်းလုံးစဉ်းစားနေသည်က ကိုကြီးဇေယျ‌နဲ့အမထားညိုတို့ရေရှည် ညားဖြစ်ပါ့မလားဆိုတာပင်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"မြသွေး မင်းကိုကျေးဇူးတင်ရမယ် ထားညိုနဲ့ငါအဆင်ပြေသွားပြီကွ"

ကိုမြသွေးက ကျွန်တော်တို့အိမ်ကို အဖွားခိုင်းလို့မျိုးစပါးများလာယူတုန်း ဂိုထောင်ထဲမှာကိုကြီးဇေယျ‌ေအာင်က ပျော်ရွှင်စွာဖြင့်တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။ကျွန်တော်က ဝရန်တာမှာ စာကျက်နေတော့ဒီအတိုင်းပဲကြားနေရသည်။

"ကောင်းတာပေါ့ကိုဇေယျရဲ့ ကတိအတိုင်း Leeဂျင်းပန်ဝယ်ပေးရမယ်နော် "

"အေးပါဟ ဟိုနေ့ကဖြစ်ပြီးငါထားညိုကိုမျက်နှာချင်းမဆိုင်ရဲဘူး နောက်ရက် သူနဲ့ငါ မြို့မှာတွေ့တော့ဟိုတယ်ကိုသွားလိုက်တယ်လေ သူကပြောတယ် ကိုကြီးက သူ့အတွက် ပထမဆုံးနဲ့နောက်ဆုံးသူပါတဲ့.မင်းပေးတဲ့နည်းက သူငါ့ကိုတော်တော်စွဲသွားတယ်ထင်တယ်"

မြသွေးက ကိုကြီးဇေယျအောင်စကားကြားတော့ စပိဖြဲဖြဲဖြင့်

"စွဲစေရမယ်လေကိုဇေယျရဲ့ နောက်ဆို ကုတ်နဲ့ကော်ချတောင်ကွာမှာမဟုတ်ဘူး"

"ဟီးဟီး အဲ့လိုပဲမျှော်လင့်တယ် မင်းအခု မျိုးစေ့သယ်ပြီးရင် ဘာလုပ်စရာရှိလဲ ငါထန်းရည်လိုက်တိုက်မယ်လေ"

"ဟာ မသောက်တော့ဘူး လယ်ထဲဆင်းပြီးပျိုးချဖို့လုပ်ရမယ် ထန်းရည်က မနေ့က ဖိုးခွေးက အဝတိုက်လို့သောက်ခဲ့ပြီ"

"ဪ..မတော်ရတဲ့သားနဲ့ ပနံ့သင့်နေတာပေါ့ဟုတ်လား ဒါနဲ့ဦးဖိုးလုံးဆုံးတာ ၁လပြည့်တော့မယ်နော် မင်းရောက်သေးလားဒေါ်ထွားအိမ်ကို"

မြသွေးက ခေါင်းကိုခါလိုက်ရင်း

"နာရေးပြီးကတည်းက မရောက်ဖြစ်ဘူးကိုဇေယျ..ပြီးတော့ ဦးဖိုးလုံး သေတာကျွန်တော့ပယောဂ မကင်းဘူးလို့ခံစားရလို့"

"ဟ ဘာလို့လဲပြောစမ်းပါဦး"

"အင်း ဘယ်သူမှတော့လျှောက်မပြောနဲ့နော်ကိုဇေယျ..ဦးဖိုးလုံးမဆုံးခင် အအေးပတ်ပြီးလေဖြတ်သွားတာမှတ်မိလား အဲ့ဒီမှာစတာပဲ"

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(04)

မြသွေး pov

ဦးဖိုးလုံးမဆုံးခင် တစ်ဖက်ရွာမှာ ဘုန်းကြီးပျံဘုရားပွဲရှိတာကြောင့် ခင်ထားနဲ့ရင်ထားတို့ညီအမနှစ်ယောက်အပြင်‌ေဒါ်ထွား ကိုပါ ဖိုး‌ခွေးက နွားလှည်းဖြင့်လိုက်ပို့ရသည်။အဲဒါမြသွေးက ဖိုးခွေးအကူအညီတောင်းလို့ မြသွေးကအဖော်လိုက်ပေးရသည်။ပါလာတဲ့မိန်းမသုံးယောက်လုံးက သူ့လီးနဲ့မကင်းတာကြောင့် စနောက်ရင်းတစ်လမ်းလုံးဆူညံလာသည်။

ပွဲဈေးမသွား ဒေါ်ထွားရဲ့ဖင်ကြီးကိုကြည့်ပြီး မြသွေး ထိုဖင်ကြီးကိုဖြုတ်ချင်လာမိသည်။ဖိုးခွေးကလည်းပွဲကြိုက်ခင် ဟိုရောက်ရင်သူပါကြည့်မယ်လို့အားခဲထားသည်။ ပွဲဈေးရောက်တော့ စားသောက်နေကြပြီးတော့ ဒေါ်ထွားကစကားစသည်။

"ဖိုးခွေး မြသွေးပြန်ရင်နင်ပါလိုက်သွား နင့်အဖေကတစ်ယောက်ထဲကျန်ခဲ့တာ အိမ်စောင့်ပေးတဲ့အရီးမြရွှေကတော်တော်ရယ်"

"အာ အမေကလည်း ဒီနေ့နောက်ဆုံးညဗျ ကျွန်တော်လည်းကြည့်ချင်တယ် ပြီးတော့ သူကြီးက သူ့သမီးတွေကိုစောင့်ရှောက်ဖို့မှာထားတာ"

"ဟဲ့ငါလည်း ကြည့်ချင်တာပ တစ်နှစ်မှာတစ်ခါကြည့်ဖို့ခဲယင်းတာကို"

မြသွေးက ထရပ်လိုက်ပြီး

"ကဲဒေါ်ထွားကလည်း ဖိုးခွေးလည်းတစ်နေကုန် ထန်းတတ်နေရတာ ပင်ပန်းမှာပေါ့ သူလည်းပျော်ပါစေ..ဒေါ်ထွားတို့အိမ်ဘယ်သူမှမရှိရင် ကျွန်တော်အိမ်စောင့်ပေးမယ်လေ"

ထိုအခါမှ ဒေါ်ထွားလည်း အတွေးပေါက်သွားသည်။

"ကဲကဲ ပြောမရဘူးဆိုလဲ ကြည့်နော် ဟိုညီအမနှစ်ယောက်ကိုစောင့်ရှောက်လိုက်ဉီး တဏာရှောက်ရူးမနေနဲ့ အရွယ်မရောက်သေးဘူး မိန်းမလိုချင်မနေနဲ့..ငါနင့်အဖေဆေးတိုက်ရမှာမို့ပြန်မယ်"

"ဟင် ဘယ်တုန်းကများ အဖေ့ကို ဂရုစိုက်သွားတာလဲ..သူတောင်းစားကြီး မသေသေးဘူးမသေနိုင်ဘူးအမြဲကျိန်ဆဲနေပြီးတော"

ဖိုးခွေးကပွစိပွစိပြောကျန်ရစ်သည်။လှည်းပြန်ထွက်လာတော့ ဒေါ်ထွားက သူ့နားလေးကပ်ကာ သူ့ရဲ့နို့အုံကြီးနဲ့မြသွေးကျောပြင်ကိုထိကပ်လိုက်သည်။

"ဖိုးခွေးက အရွယ်မရောက်သေးဘူးဆိုတော့ ဖိုးခွေးကကျွန်တော့်ထက် ၂နှစ်ကြီးတယ် ဒါဆို ကျွန်တော်က ကလေးပေါ့ဟုတ်လားဒေါ်ထွား"

"နင်လားကလေး လူကြီးဖြစ်တာထက်ကိုပိုနေပြီ..တစ်ရက်တစ်ရက် နင့်အောက်ကမြွေကြီး ဘယ်တွင်းအောင်းရမလဲတွေးရင်းအလုပ်ရှုပ်နေတာမလား"

ဒေါ်ထွားရဲ့ညစ်ညမ်းပြောဆိုမှု့ကြောင့်သူ ဒေါ်ထွားကိုပိုပြီးဖြုတ်ချင်သွားသည်။သို့သော် လမ်းကြုံလိုက်လာတဲ့ ရွာက အဒေါ်ကြီးတစ်‌ယောက်ကြောင့်စကားစပြတ်ပြီးရွာပြန်ရောက်တော့မှ နွားလှည်းကို ဒေါ်ထွားအိမ်မှာသိမ်းလိုက်သည်။ဒေါ်ထွားက သူ့နားလေးမဝံမရဲလေးကပ်လာပြီး

"မြသွေး နင်နဲ့ရင်ထွေးလည်းအဆင်ပြေသွားပြီနော်..သုံးလပြည့်တဲ့အခါကျရင် နင့်ကတိကိုမမေ့နဲ့နော်"

ဒေါ်ထွားက သူသွားတော့မည်အထင်နဲ့လာပြောရှာသည်။

"ဒေါ်ထွား တစ်လမ်းလုံးလှည်းမောင်းလာရတာဖုန်တွေသဲတွေနဲ့ ရေချိုးချင်တယ်ဗျာ အိမ်နောက်ဖေးမှာရေတွင်းရှိတယ်မလား"

"အေးအေး ရှိတယ်ငါ ဆပ်ပြာခွက်ယူခဲ့မယ်ရေချိုးသွားလိုက်"

သူအိမ်နောက်ဖေးရောက်တော့ စဉ်‌အိုးအပြည့်ကန်အပြည့်နဲ့ရေဖြည့်ထားတာကိုတွေ့လိုက်သည်။

"ရော့ ဆပ်ပြာခွက် ဖိုးခွေးက တစ်ခုတော့သိတတ်တယ် မြသွေးရေ သူ့အဖေအမေပင်ပန်းမှာစိုးလို့..ရေအမြဲဖြည့်ထားတယ်"

သူကဆပ်ပြာခွက်ကို လှမ်းယူလိုက်ကာ ချထားလိုက်ပြီး အိကျီချွတ်ပြီး ပုဆိုးကိုကွင်းလုံးချွတ်ကာ ဒေါ်ထွားရှေ့မှာ တုံးလုံးကြီးချိုးချလိုက်သည်။ဒေါ်ထွားက ရုတ်တရက်ကြောင်ပြီး လီးတန်းလန်းနဲ့သူ့ကိုကြည့်နေရင်း ခွေးခြေခုံပြေးယူကာ သူရေချိုးနေတာကိုထိုက်ကြည့်နေသည်။သူ့ရဲ့ရမ်းခါနေတဲ့လီးကြီးကို ဒေါ်ထွားမျက်လုံးမခွာနိုင်ဖြစ်နေသည်။မြသွေးဆပ်ပြာခြင်းကိုကြည့်လိုက်တော့ ဆပ်ပြာရည်နဲ့အခဲရှိတာကိုမြင်လိုက်ရသည်။

"ဒေါ်ထွား ဆပ်ပြာလာတိုက်ပေးစမ်း"

ဒေါ်ထွားက မြသွေးအနားရောက်လာပြီး ဆပ်ပြာရည်များကို ကျောပေါ်ဖျန်းပြီး တိုက်ပေးမည်အပြု

"လက်နဲ့မတိုက်နဲ့ဒေါ်ထွား "

"ဟမ် လက်နဲ့မတိုက်လို့ ဘာနဲ့တိုက်ရမှာလဲမြသွေးရဲ့"

ဒေါ်ထွားက ဇဝေဇဝါနဲ့မေးလိုက်တော့ မြသွေးက

"ဒုန်းဝေးလိုက်တာဗျာ ခင်ဗျားကိုယ်လုံးနဲ့တိုက်ခိုင်းတာ ခင်ဗျားနို့ကြီးနှစ်လုံးနဲ့ကျောကိုပွတ်ပေး"

"မြသွေးက လည်း အိမ်အပြင်ဘက်ကြီးကို...ခစ်"

"ဘာလဲ မတိုက်ချင်ဘူးလား ရတယ်လေ"

မြသွေးကအနောက်ကိုလှည့်လိုက်တော့ ဒေါ်ထွားတစ်ယောက် အဝတ်တွေအကုန်ချွတ်ပြီးလို့ တုံးလုံးကြီးဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ထိုနောက် သူမကရေတစါခွက်သူနဲ့အတူတူချိုးလိုက်ပြီး ဆပ်ပြာလောင်းထားတဲ့မြသွေးနောက်ကို ဒေါ်ထွားရဲ့ လုံးဝန်းအယ်ထနေသည့်နို့ကြီးနှစ်လုံးနဲ့အသေအချာပွတ်တော့သည်။မြသွေးကဒေါ်ထွားရဲ့အထိအတွေ့တွေကြောင့် သူ့ရဲ့၉လက်မခွဲလက်နတ်ကြီးတစ်ဖြည်းဖြည်းနိုးထလာသည်။

ထိုနောက်ဒေါ်ထွားက သူရဲ့နို့နှစ်လုံးကို မြသွေးရဲ့ကျောပြင်ကိုကပ်ကာ မြသွေးရဲ့ မိုမောက်မာတင်းနေသောရင်ဘတ်ကြွက်သားတွေ ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားတွေကိုပါ လက်နှစ်ချောင်းနဲ့ပွတ်သတ်ပေးသည်။သူရဲ့လီးကြီးက ဒေါ်ထွားရဲ့အပွတ်အသတ်တွေကိုခံရင်းအရသာတွေ့နေသည်။

"မြသွေး နင့်ရဲ့ လီးကြီးကိုလည်းတိုက်ရမလား"

"အကုန်လုံးသာတိုက်"

ဘယ်အချိန်ကတည်းက ကိုင်ချင်နေမှန်းမသိသောဒေါ်ထွားက မြသွေးရဲ့စံချိန်မှိ၉လက်မခွဲလီးကြီးကိုကိုင်ကာ တိုက်ချွတ်ဆေးကြောနေသည်။

မြသွေးဘာလို့လဲမသိ သူတို့ကိုတစ်ယောက်ယောက်က စိုက်ကြည့်နေသည်ဟု ခံစားလာသောကြောင့်ဘေးဘီသို့ဝဲကြည့်ရာဘယ်သူမှမတွေ့ အပေါ်မော့ကြည့်လိုက်တော့ အိမ်အပေါ်ထပ် ပြူတင်းပေါက်ကုလားထိုင်ပေါ်ကနေ မျက်လုံးပြူးပြီးအံကြိတ်ကြည့်နေသော ဦးဖိုးလုံးကိုမြင်လိုက်ရသည်။

သူ့မျက်လုံးတွေကြည့်နေရတာ‌တော်တော် ဒေါသထွက်နေပုံရသည်။

"ဟာ ဒေါ်ထွား ခင်ဗျားလင်ကြီး ကြည့်နေတယ် "

ဒေါ်ထွားက တစ်ချက်မော့ကြည့်ပြီး ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့်သူ့လီးကြီးကိုသာ လက်ထဲကမလွတ်အောင်ကိုင်တွယ်ဆေးကြောနေသည်။

"ဂရုမစိုက်စမ်းပါနဲ့ မြသွေးရယ် သူတောင်းစားကြီးကအစာတောင်ခွန့်ကျွေးမှစားနိုင်တော့တာ သူ့ရှေ့မှာနင်ငါ့ကိုလိုးလဲ ဘာမှလုပ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး"

ဒေါ်ထွားက သူရဲ့နို့ကြီးနှစ်လုံးကြားကို မြသွေးလီးကြီးညပ်‌ကာဆေးရင်ပြောလိုက်သည်။

မြသွေးကတော့ ဦးဖိုးလုံးကိုကြည့်ပြီး လှောင်ပြုံးပြုံးလိုပ်သည်။ငယ်ငယ်က သူ့သားနဲ့ရန်ဖြစ်ရင် အမြဲခေါင်းခေါက်နေတဲ့ကောင်လေး ကသူ့မယားကို စပယ်ရှယ်ကိုင်နေတာမြင်ရတာဘယ်လောက်ရင်နာနေမလဲလို့တွေးမိနေသည်။ဒီထက်ရင်နာအောင်လုပ်ပေးမယ်လို့ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ကဲဒေါ်ထွား ကျုပ်ခင်များကိုတစ်လှည့်တိုက်ပေးမယ်"

မြသွေးက ဆပ်ပြာဆီများကို ဒေါ်ထွားရဲ့ကိုယ်လုံးကိုသုတ်လိမ်းလိုက်ပြီး ခန္တာကိုယ်အနှံကိုနောက်ကနေဆုပ်နယ်ပွတ်သတ်ပေးလိုက်သည်။နို့နှစ်လုံးကိုနောက်ကနေ ဘယ်ညာပွတ်တိုက်ရင်း သူ့ရဲ့ကြမ်းတမ်းတဲ့အထိအတွေ့တွေကြောင့် ဒေါ်ထွားတဟင်းဟင်ဖြစ်လာပြီး သူမရဲ့စွင့်ကားတဲ့တင်ပါးပြီးနှစ်ဖက်ကိုအနောက်ကိုပစ်ကာ သူ့ရဲ့အမောက်ထောင်နေတဲ့မြွေကြီးဆီတွန်းပို့နေသည်။ မြ‌သွေးက ဆပ်ပြာခဲကိုယူကာဒေါ်ထွားရဲ့စောက်ပက်ကြီးကိုပွတ်တိုက်လိုက်ပြီးအထဲကိုနှိုက်ကာအသေအချာဆေးကြောနေသည်။

ဆပ်ပြာထောင့်ကြီးကို ဒေါ်ထွားစောက်ဖုတ်ကြီးထဲကိုသွင်းလိုက်ထုတ်လိုက်နဲ့ဖိးတတ်အောင်လုပ်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ မြသွေး ဒေါ်ထွားဖင်ကြားထဲဆပ်ပြာရည်လောင်းထည့်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ကိုးလက်မခွဲလီးကြီးကို ဆပ်ပြာဆီတွေလောင်းကာ ဒေါ်ထွားရဲ့ ဖင်ပေါက်ကို သူ့ရဲ့ဒစ်ကြီးကိုအသာဖိသွင်းလိုက်သည်။

"မြ မြသွေး နင်အပေါက်မှားနေပြီထင်တယ်"

"ဟီးဟီး မှားစရာလား ခင်ဗျားဖင်ဘယ်သူမှမလိုးရသေးဘူးမလား ကျုပ်ပါကင်ဖောက်မယ်စဉ်အိုးကိုသာကိုင်ထား"

ဒေါ်ထွားဘာမှဆက်မပြောတော့ပဲမြသွေးပြောသလိုသာလုပ်နေလိုက်သည်။သူမက နာလို့အော်ရုံသာတတ်နိုင်သည်။အော်လို့လည်းဘယ်သူမှလည်းကြားနိုက်မှာမဟုတ်ပေ လေဖြတ်နေသည့်ဦးဖိုးလုံးကတော့အံ့တကြိတ်ကြိတ်နဲ့သာကြည့်ရုံသာတတ်နိုင်သည်။

ခဏအကြာမှာတော့ ဒေါ်ထွားရဲ့ဖင်ပေါက်ထဲသို့ မြသွေး လီးတန်ကြီး ငါးလက်မခန့်ဝင်သွားသည်။ဒေါ်ထွားအော်လိုက်တာမှပြောမနေနဲ့တော့

"နာ..နာလိုက်တာ မြသွေးရယ် စပက်ပဲလိုးပါတော့ငါမခံနိုင်တော့ဘူးနော်"

"သည်းခံလိုက်ဒေါ်ထွား နောက်ဆို ဖင်ခံရတာအရသာတွေ့နေလိပ်မယ်"

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ဆပ်ပြာဆီတစ်ချို့လောင်းထည့်လိုက်ပြီးမြသွေးက ဒေါ်ထွားရဲ့ထွားကျိုင်းလှသောခါးကိုကိုင်ကာ အသားကုန်ဆောင်ချလိုက်ပြီး ဖင်ပေါက်ကို လီးကြီးတဆုံးဝင်သွားအောင်ဖိကပ်လိုက်သည်။

"အားအမလေးလေး သေသေပါပြီအမလေး"

"ဒါအစပဲရှိသေးတယ်ကဲလာပြီ"

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း ဖက်ဖက်ဖက်ဖျောင်း"

ဒေါ်ထွားရဲ့ကျန်းမာလှတဲ့ဖင်ကြီးကို အသံပေါင်းစုံထွက်သည့်အထိ မြ‌သွေးဆက်တိုက်‌ေဆာင့်ရင်း အိမ်ပေါ်ကိုမော့ကြည့်လိုက်သည်။ ဦးဖိုးလုံး ကသူမိန်းမခံစားနေရတာကိုကြည့်ပြီးမျက်ရည်များပင်ကျလာသည်။ ဆယ်မိနစ်ခန့်ဖင်ချအပြီးမှာတော့ဒေါ်ထွားကိုလွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ဒေါ်ထွားမှာအရုပ်ကြိုးပြတ်ထိုင်ချလိုက်သည်။

"မြသွေးရယ် မနက်ဖြန်ငါတော့ အလုပ်ဆင်းနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး"

မြသွေးက ဒေါ်ထွားသူ့ကိုပေးထားသည့် ဖိုးခွေးရဲ့မျက်နှာသုတ်ပုဝါကို တစ်ကိုယ်လုံးသုတ်လိုက်ပြီးလီးပါမကျန်သုတ်လိုက်သည်။ပြီးတော့ ဒေါ်ထွားထွားကျိုင်း‌ေသာခန္တာကိုယ်ကြီးကိုဖက်ရွက်‌ေလးပမာပွေ့ချီလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ပခုံးပေါ်သို့တင်ကာ အိမ်ပေါ်သို့တတ်လာခဲ့သည်။အိမ်ပေါ်ရောက်တော့ တအစ်အစ်နဲ့ ငိုနေတဲ့ဦးဖိုးလုံးကိုလှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး ဒေါ်ထွားတို့ရဲ့နှစ်ယောက်အိပ်ကုတင်ရှိရာမင်္ဂလာဦးအိပ်ခန်းထဲသို့

ဝင်ပြီး အိပ်ရာပေါ်သို့ပစ်ချကာ ဒေါ်ထွားရဲ့ခါးကိုစွေ့ခနဲ့တက်ခွကာ နို့ကြီးနှစ်လုံးကိုဘယ်ညာကိုင်ကာစုပ်နေသည်။

"ခစ်ခစ်...ယားတယ်မြသွေးရဲ့"

တဖက်မှာ ဦးဖိုးလုံးကငိုနေသလောက် ဒေါ်ထွားကတော့လင်ငယ်ငယ်‌လေးနဲ့တဏှာကျောမှာမျှောနေသည်။ထိုနောက်ဒေါ်ထွားရဲ့ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ပုခုံးပေါ်တင်ကာသူရဲ့ဒစ်ကြီးကို ဖောင်းကြွနေသည့်ဆောက်ဖုတ်ကြီးထဲကို ထည့်ကာထိုးသွင်းလိုက်သည်။ပထမဒေါ်ထွားအော်နေသော်လည်း လီးကြီးတစ်ဝက်လောက်အရောက်မှာ ဒေါ်ထွားစောက်ဖုတ်ကြီးက မြသွေးလီးကြီးကိုမှတ်မိသွားပြီး စောက်ရည်များနဲ့ကြိုဆိုလေသည်။ ဒေါ်ထွားလည်း လီးကြီးဝင်လာတော့ အဖျားတတ်သလိုတဟင်းဟင်းနဲ့ဖြစ်သွားသည်။ထိုနောက် ကိုးလက်မခွဲလီးကြီးရဲ့ဝင်ထွက်မှု့တွေနဲ့အခန်းထဲမှာဆူညံနေသည်။

ဒေါ်ထွားရဲ့ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ပုခုံးပေါ်သို့တင်ကာဆက်တိုက်လိုးနေရင် နို့ကြီးနှစ်လုံးနဲ့လှုပ်ခါနေတဲ့ဒေါ်ထွားကိုကြည့်လိုက်သည်။

‌"ဒေါ်ထွား ဖိုးလုံးလီးနဲ့ ငါ့ဟာနဲ့ ဘယ်သူကပိုကြီးလဲ"

"အဟင်..နင့်..နင့်ဟာကပိုကြီးတယ်"

"ဖျောင်း"

"မှားတယ်ပြန်ဖြေ"

မြသွေးက သူလိုချင်သောအဖြေမရတာနဲ့ လီးတန်ကြီးကိုးလက်မခွဲလုံးကို အားနဲ့ဆောင့်ကာပစ်သွင်းလိုက်ရင်း ပြ‌န်မေးလိုက်သည်"

"မြ မြသွေးလီးကပိုကြီးပါတယ်"

"ဖျောင်း ဖျောင်း"

"မှားတယ်ပြန်ဖြေ"

နှစ်ချက်ဆက်တိုက်သွင်းလိုက်သည်။

"ကိုမြ‌သွေး လီးကပိုကြီးပါတယ်"

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း"

"ကိုကိုမြသွေး လီးကြီးကမသာကြီးဖိုးလုံးထက်ဆယ်ဆ ကြီးပါတယ်"

"ဒီလိုမှပေါ့"

"ဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်းဖျောင်း"

ထိုနောက် ဒေါ်ထွားပေါင်နှစ်ချောင်းကို ပုခုန်းပေါ်ကချကာခါးခွင်ကိုတင်ပြီး မြသွေးက ပေါင်နှစ်ချောင်းကြားဒူထောက်ကာ စပက်ဝကို လီးတန်ကြီးထိုးထည့်ပြီးလေးဘက်ကုန်းကာ ဆက်တိုက်ဖြုတ်လိုက်သည်။

ဒေါ်ထွားရဲ့နို့နှစ်လုံးက မြသွေးရဲ့ ရင်ဘက်ကြွက်သားအောက်ပါပြားဝတ်နေရှာသည်။တစ်အိမ်လုံး လီးနဲ့စပ်ပက်ထိသည့်အသံများပြည့်နေသည်။

"ဒေါ်ထွားဒီ‌စောက်ပက်ကြီးကို ဘယ်သူပိုင်လဲ"

"ဗျစ် ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက် ဖျောင်း"

"ဟင်းဟင်း ကိုကိုမြသွေးပိုင်တယ်"

"ဗျစ် ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက် ဖျောင်း"

"ဒေါ်ထွားစောက်ပက်ကိုဘယ်သူလိုးနေတာလဲ"

"ဗျစ် ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက် ဖျောင်း"

"ကိုကိုမြသွေးလိုးနေတာ"

"ဗျစ် ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက် ဖျောင်း"

‌ဒေါ်ထွားခန္တာကိုယ်ကြီးကဘယ်သူ့အသုံးတော်ခံလဲ"

"ဗျစ် ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက် ဖျောင်း"

"ကိုကိုမြသွေးရဲ့အသုံးတော်ခံပါ"

"ဗျစ် ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက် ဖျောင်း"

"ဒီနေ့ကစပြီး ဒေါ်ထွားလင်ကဘယ်သူလဲ"

"ဗျစ် ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက် ဖျောင်း"

"ကိုကိုမြသွေးပါ"

"ဗျစ် ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက် ဖျောင်း"

"နောက်တစ်ခါမြသွေးနဲ့တွေ့ရင်ဘယ်လိုဆက်ဆံရမလဲ"

"ဗျစ် ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက် ဖျောင်း"

"လင်တစ်ယောက်သခင်တစ်‌ေယာက်လိုရိုကျိုးပါ့မယ်ရှင့်"

"ဗျစ် ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက် ဖျောင်း"

"ဒီနေ့ကစပြီးဒေါ်ထွားကိုဘယ်သူပိုင်ပြီလဲ"

"ဗျစ် ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက် ဖျောင်း"

"ကိုကိုမြသွေးပိုင်ပါပြီရှင့်"

"ဗျစ်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖျောင်း"

"ဘာတွေပိုင်သေးလဲ"

' ဗျစ်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖျောင်း"

"ကျွန်မရဲ့လယ်တွေ ယာတွေ ကိုကိုမြသွေးပိုင်ပါပြီရှင့်"

'ဗျစ်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖျောင်း"

"မြသွေးပိုင်တာဘာတွေလဲ"

ဗျစ်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖျောင်း"

"အခုနေနေတဲ့ ခြံဝန်းနဲ့နွားတရှင်းလည်းကိုကိုမြသွေးပိုင်တာပါရှင့်"

'ဗျစ်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖျောင်း"

"မြသွေးသိမ်းပိုက်ထားတာဘာရှိလဲ"

'ဗျစ်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖျောင်း"

"ဖိုးခွေးတတ်နေတဲ့ထန်းတောလည်း ကိုကိုမြသွေးသိမ်းပိုက်တာပါရှင့်"

'ဗျစ်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖျောင်း"

"နောက်ဆုံးမေးမယ် မြသွေးနောက်ဆုံးသိမ်းပိုက်ထားတာဘာလဲ"

'ဗျစ်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖက်ဖျောင်း"

"အသုံးမကျတဲ့သူတောင်းစား ဖိုးလုံးရဲ့မိန်းမ ဒေါ်ထွားကို ကိုကိုမြသွေးက သူ့မယားအဖြစ်သိမ်းပိုက်လိုက်တာပါရှင့်"

ဒေါ်ထွားစကားအဆုံးမှာ မြသွေးတစ်ယောက် ယောက်ျားစစ်စစ်ရဲ့စွမ်းအင်တွေကိုခံစားလိုက်ရပြီးဒေါ်ထွားရဲ့စောက်ခေါင်းထဲမှတဆင့် သားအိမ်ထဲကိုသူ့ရဲ့မျိုးစေ့များကို ပန်းထုတ်လိုက်တော့သည်။

ထိုနောက် စောက်ဖုတ်ထဲကို လီးကြီးစိမ်ထားပြီးအရင်တုန်းက အိမ်ဦးနတ်ဖြစ်ခဲ့သည့် ဦးဖိုးလုံးအိပ်သည့်‌နေရာမှာလှဲလိုက်ပြီးဒေါ်ထွားရဲ့နို့နှစ်လုံးကို သူရင်ဘတ်နဲ့ကပ်ကာ စည်းစိမ်ယူလိုက်သည်။

ဒေါ်ထွားက ချစ်ရည်ရွှန်းလဲသောမျက်လုံးကြီးဖြင့်သူကိုအားကိုးတကြီးစိုက်ကြည့်နေသည်။

"အိပ်တော့မှာလား ယောက်ျား ဟိုနေ့ကလို ၃နာရီထိုးရင်နှိုးလိုက်မယ်လေ"

မြသွေးက ဒေါ်ထွားရဲ့ထွားကြိုင်းလှသောခါးကိုဆွဲလိုက်ပြီး

"ဒီနေ့ ဒေါ်ထွား ကျွန်တော့်ကို စိတ်တော်တော်ကျေနပ်စေတယ် ဆုချတဲ့အနေနဲ့ခင်ဗျား လင်အဖြစ် တစ်ညလုံးဘေးမှာအိပ်ပေးမယ် ငြင်းမှာလားဒေါ်ထွား"

"ဟင် ယောက်ျားစကားကို မိန်းမက ငြင်းရဲဖို့သတ္တိမရှိပါဘူး" ဟုပြောပြီး မြသွေးကိုရှက်သွေးဖြာပြီး လှမ်းဖက်လိုက်သည်။

"မေ့တော့မလို့ ဒေါ်ထွား ခင်ဗျားလင်ကိုဆေးတိုက်ရမှာဆို မတိုက်ရသေးဘူးထင်တယ်"

"ယောက်ျားနော် ဘယ်က လင်လဲ ကိုယ့်ယောက်ျားတစ်ယောက်လုံး ဘေးမှာအိပ်နေတာကို တခြားလူဆီထသွားရင် မိန်းမဝတ္တရားမကျေပြွန်ပဲနေမှာပေါ့"

ဒေါ်ထွားစကားက တကယ့်ကိုယ်ညားခါစစုံတွဲလိုပင်

"ကောင်ပြီလေ မိန်းမ အခုယောက်ျားခါးကိုခွထားလိုက်"

ဒေါ်ထွားက သူ့ရဲ့ပေါင်တံကြီးနဲ့ မြသွေးရဲ့ကျစ်လစ်တဲ့ခါးကိုခွလိုက်သည်။မြသွေးက သူ့ရဲ့လီးတန်ကြီးကို ဒေါ်ထွားစောက်ခေါင်းထဲထည့်ကာစိမ်လိုက်သည်။

"အ ယောက်ျား နောက်တစ်ချီဆွဲမလို့လား"

"မိန်းမ ရယ် လင်မယားလိုနေပြီဆိုမှ ညအိပ်တဲ့အခါယောက်ျားလီးက မိန်မစောက်ဖုတ်ထဲစိမ်အိပ်ရမှာပေါ့သဘာဝပဲလေ"

ဟုပြောကာ မြသွေးက ဒေါ်ထွားခါးကိုဖက်ကာ နို့နှစ်လုံးရဲ့နူးညံ့သောအထိအတွေ့စောက်ခေါင်းကြီးရဲ့ပူ‌နွေးသောအထိ‌အတွေ့ကြောင့် ပင်ပန်းစွာနဲ့အိပ်ပျော်သွားသည်။ ဒေါ်ထွားမှာလဲမြသွေးရဲ့ထွေးဖက်မှု့ လီးဒဏ်ကြီးရဲ့ ပူနွေးမှု့တွေနဲ့အတူ မြသွေး ယောက်ျားနံ့ကိုရှုရင်းအိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

တဖက်ခန်းမှာ အသက်ကင်းမဲ့နေတဲ့ဖိုးလုံးရဲ့အဖြစ်ကိုတော့ဘယ်သူမသိကြပေ။

နောက်တစ်နေ့ ၇ နာရီထိုး ဒေါ်ထွား ရေနွေးအိုးထတည်ပြီးမှပဲ ကုလားထိုင်ခုံပေါ်မှာ မျက်လုံးပြူကြီးနဲ့အသက်ပျောက်နေတဲ့ ဦးဖိုးလုံး‌ကိုတွေ့သွားသည်။

ထိုအခါမှ ဒေါ်ထွားလန့်သွားပြီး မြသွေးရှိရာသို့အားကိုးတကြီး ပြေးသွားသည်။

"ယော ယောက်ျား ယောက်ျား ထပါဦး ဖိုးလုံးသေပြီလားမသိဘူးခေါ်မရတော့ဘူး"

"အင် ဘာ ဘာဖြစ်တယ် "

မြသွေးလူးလဲထလိုက်ပြီးဉီးဖိုးလုံးကိုသွားကြည့်လိုက်တော့ တကယ်ပဲအသက်မရှိတော့တာမြင်လိုက်ရသည်။ ဖိုးလုံးတစ်ယောက်သူအရမ်းချစ်တဲ့မိန်းမကို မြသွေးလက်ကိုအပ်ရင် မချိခံသာထွက်သွားချေပြီ။

"မယ်ထွား သွားငါ့အဝတ်တွေသွားယူ ငါရွာလူကြီးတွေကိုအကြောင်းသွားကြားမယ် သူတို့မေးရင် မနက်အိပ်ရာထတော့ကို အသက်ရှိသေးတယ်လို့ပြော ဟုတ်ပြီလား ပြီး‌ေတာ့ဟန်ဆောင်ပြီးမျက်ရည်လေးကျလိုက်ဦး"

ထိုနောက် ရွာလူကြီးများကိုအကြောင်းကြားပြီးနောက်မှာတော့ ဒေါ်ထွားရဲ့ခုနှစ်သံချီအော်ဟစ်သံကိုကြားလိုက်ရသည်။မြသွေးကိုယ်တိုင်ပဲ ‌အလောင်းစင်ပြင်ပြီး အသုဘ အရိပ်စင်ကိုဦးဆောင်လုပ်လိုက်သည်။

"တော်သေးတာပေါ့ မြသွေးရှိလို့ ဦးဖိုးလုံးအသေဖြောင့်တာ မဟုတ်ရင်ဘာလုပ်လို့ဘာကိုင်ရမှန်းမသိဘူး မထွားရေ နင် မြသွေးကိုကျေးဇူးတင်လိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့သူကြီး ယောက်..အဲ..မြသွေးရေကျေးဇူးနော် ဖိုးခွေးလည်းအခုပြန်လာနေပြီ ခဏလောက်တော့အိမ်မှာနေပေးပါဦး "

သူကြီးက ဘုမသိဘမသိချီးကျူးတော့ မြသွေးရယ်ချင်မိသွားသည်။ ဖိုးလုံးဘေးတရှုံ့ရှုံ့နေသော မယ်ထွားကိုကြည့်ပြီး ဟန်ဆောင်နေတာလား တကယ်ငိုနေတာလားမသိတော့ ။ ရွာဓလေ့မို့ အလောင်းကို ၇ ရက်‌ပြည့်အောင်ထားမှာမို့ မြသွေး ကဒေါ်ထွားအိမ်မှာ သောင်တင်နေဦးမည်ဖြစ်သည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(05)

ညသန်းခေါင်ယံအောက်မှာ ဖဲဝိုင်းထဲဆူညံနေသည်။အသံအစွာဆုံးမှာဖိုးခွေးဖြစ်သည်။ ဖဲကစားတာကံပါနေသောကြောင့် တော်တော်နိုင်နေသည်။ အရှုံးဆုံးကမြသွေးဖြစ်ပြီး ဒါကိုဖိုးခွေးကတော်တော်ကျေနပ်နေသည်။

"ညီလေး မြသွေး ဒီရက်ပိုင်းကံမကောင်းဘူးထင်တယ် အကို့ဆီက ပိုက်ဆံချေးမလား အတိုးမယူပါဘူးအဖေ့နာရေးတစ်ခုလုံးကူပေးထားတာပဲ အကိုကျေးဇူးသိတတ်ပါတယ်"

"မလိုပါဘူး ဖိုးခွေးရဲ့"

ဖိုးခွေးက ထေ့လုံးနဲ့ပြောသော်လည်း မြသွေးကသည်းခံလိုက်သည်။ ပြီးတော့ ခါးကြားက သော့ကိုလည်းစမ်းကြည့်လိုက်သည်။ နာရေးဖြစ်ကတည်းကမယ်ထွားက သူ့ကို ပိုက်ဆံသတ္တာ‌ေသာ့အကုန်ပေးထားသည်။

"ဖိုး‌ခွေး ရေ မင်းအဖေသေလုမတတ်ရှာထားတဲ့ငွေ..ငါအကုန်အပိုင်စီးထားတယ် ငါဘယ်လောက်ရှုံးရှုံးဂရုမစိုက်ဘူး"

ဟုစိတ်ထဲကပြောလိုက်သည်။

"ဖိုးခွေး ဒါနင့်အဖေနာရေးနော် မူးရူးပြီးတော့ ပြဿနာရှာမနေနဲ့ မောင်မြသွေးကို အခုတောင်းပန်လိုက်စမ်း သူသာမရှိရင် ငါဘယ်လောက်ဒုက္ခရောက်မလဲဆိုတာနင်သိလား"

ဒေါ်ထွားက မာန်မဲလိုက်တော့မှ ဖိုးခွေးလည်းမျက်နှာမသာမယာဖြစ်သွားပြီးမြသွေးကိုတောင်းပန်လိုက်သည်။ဒေါ်ထွားက မြသွေးကို ပြုံးပြပြီး အိမ်ပေါ်တတ်သွားသည်။ညသန်းခေါင်ချိန်မှာတော့ မြသွေးလည်း ဖဲဆော့တာရပ်လိုက်သည်။

"ကဲဖိုးခွေး လူလည်းသိပ်မရှိတော့ဘူး ငါပြန်တော့မယ် ရတယ်မလား"

"ပြန်တော့မှာလား အရင်ရက်ကလို အိမ်ပေါ်က အကို့အခန်းထဲဝင်အိပ်လိုက်လေ မနက်ဖြန်ရက်လည်မှာဆိုတော့စောစောထရအောင် "

မြသွေးက လှောင်ပြုံးတစ်ချက်ပြုံးလိုက်ပြီး အိမ်ပေါ်တတ်လာခဲ့သည်။ အိမ်ပေါ်ရောက်တော့ အိမ်ပေါ်ကဖိုးခွေးအခန်းကိုတစ်ချက်ကြည့်ပြီး မြသွေး ဟက်ခနဲ့ရယ်လိုက်သည်။  နာရေးဖြစ်သည့်ခုနှစ်ရက်လုံး ဖိုးခွေးရဲ့အခန်းထဲသူခြေမချခဲ့ပေ။

ခုစ်နှစ်ရက်လုံးလုံး ဖိုးခွေးရဲ့ မိဘတွေရဲ့မင်္ဂလာဦးခန်းထဲမှာပဲ မယ်ထွားနဲ့ချစ်ပွဲဝင်ရင်း အိပ်စက်လေ့ရှိသည်။ အခန်းထဲကိုဝင်လိုက်တော့  မယ်ထွားတစ်ယောက်ပင်ပန်းဟန်တူသည် နောက်ကျောပေးကာအိပ်စက်နေပြီး သူမရဲ့ စွင့်ကားနေတဲ့ ဖင်ကြီးကိုကြည့်ပြီး သူအိကျီချွတ်လိုက်သည်။ပုဆိုးကိုကွင်းလုံးချွတ်လိုက်ပြီး ဖိုးလုံးရဲ့နေရာမှာလှဲအိပ်လိုက်ရင်း အောက်ကလူတွေမကြားအောင် တိတ်တဆိတ်လိုးရတာလည်း မဆိုးဘူးလို့တွေးနေမိလိုက်သည်။

~~~~~~~~~~~~~~~

"အဲ့ဒါနဲ့ ငါလည်း ဦးဖိုးလုံးဆုံးတာ ငါ့ပယောဂမကင်းဘူးဆိုပြီး ဒေါ်ထွားတို့ဘက်သိပ်မသွားဖြစ်တော့ဘူး..နာရေးပြီးကတည်းကပဲ"

"မဆိုင်ပါဘူးကွာ အဖိုးကြီးကနဂိုလ်ထဲကချိနဲ့နဲ့ရယ်..သူမသေခင် သူ့မိန်းမကို ဂရုစိုက်ပေးနိုင်မယ့်လူရှိသွားတာမင်းကိုတောင်ကျေးဇူးတင်ရဦးမယ် ဒါနဲ့မင်းဒေါ်ထွားကို ယူမှာလား"

မြသွေးမျက်နှာကြီးနီသွားသည်။

"ယူမလားဗျ သူကြီးသမီးထဲက တစ်ယောက်ယောက်နဲ့တော့ ညားမယ်ထင်တယ် ညားတာတော့နှစ်ယောက်စလုံးနဲ့ညားပြီးပြီ ယူမှာကတော့ ဘယ်သူနဲ့ယူဖြစ်မလဲမသိဘူး ကဲသွားတော့မယ် ကိုဇေယျ နေ့လယ် ရင်ထားလာမှာမို့လို့"

"မင်းပဲကောင်းစားနေလိုက်"

ကိုမြသွေးထွက်သွားတော့ ဒီနေ့နေ့လယ် အမရင်ထားနဲ့  လိုးတော့မယ်ဆိုတာ သူရအောင်သိလိုက်သည်။သူ ကအမဖြစ်သူရဲ့အခန်းထဲကိုမြန်မြန်သွားလိုက်တော့ အခန်းထဲမှာ စန္ဒီအောင်က ခိုင်းချင်ရာခိုင်း‌မောင်ဘကျိုင်းဆိုသည့်ဝတ္ထုတစ်အုပ်ဖတ်နေတာကိုမြင်လိုက်ရသည်။ စာရေးဆရာနာမည်ကပန်းရိုင်းဖြစ်သည်။

"အမ ကျွန်တော့ကို မုန်ဖိုးပေးရမယ်နော် "

"ဘာကိစ္စနဲ့လဲ"

စန္ဒီအောင်ကဖတ်နေတဲ့ စာအုပ်ကို နေရာမှတ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ကိုမြသွေးနဲ့ အမရင်ထား အဖွားလယ်ထဲကတဲထဲမှာချိန်းတွေ့တော့မယ်"

"ဟုတ်လား ..ကောင်မ ဘယ်လောက်ရွပိုးထလဲသွားကြည့်ရမယ် ဟိဟိ"

အမစန္ဒီအောင် မျက်နှာဝင်းပသွားပြီး ထလိုက်လာသည်။အခန်းပြင်ရောက်တော့

"နင်တို့နှစ်ကောင်ဘယ်သွားမလို့လဲ"

အိမ်ပေါ်ကနေတည်ငြိမ်ရင့်ကျက်သောအသံကြောင့်သူတို့နှစ်ယောက် ခြေလှမ်းများရပ်သွားသည်။သူရအောင်ဘာပြောရမှန်းမသိတော့ခြေ။

"အဖွားဆီသွားမလို့မမကြီး မနေ့က အဖွား နေမကောင်းဘူးပြောလို့သွားမေးမလို့"

အမလတ်စန္ဒီအောင်က မင်သေသေနဲ့ပြောလိုက်သ ်။ထိုအခါမှူသက်ပြင်းချလိုက်သည်။မမကြီးက ရွာကွမ်းတိုင်ကိုင်ပီပီ အိ‌‌နြေသိကွာအပြည့်နဲ့မို့သူတော်တော်ရှိန်သည်။

"ဒါဆိုလည်းဝက်ခေါက်ထုတ်တွေယူသွားဦး အဖွားပေးလိုက်"

လမ်းမှာဝက်ခေါက်ထုတ်တွေကိုင်ရင်း အဖွားလယ်ဆီဦးတည်လိုက်ရင်း

"အမလတ် အဖွားက ဝက်သားရှောင်ထားတာကြာပြီမလား ဝက်ခေါက်ထုတ်တွေအလကားဖြစ်နေမှာပေါ့"

"ဪနင်ကလည်းလျှာရှည်လိုက်တာ အဖွားမစားလဲ ကိုမြသွေးတို့သားအဖ စားပါစေပေါ့ မြန်မြန်လာ မှီပါ့မလားမသိဘူး"

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

အပိုင်း (၂) ဆက်ရန် >>>>>>