ရွှေညာသူရဲ့ ချစ်မှတ်တမ်း အပိုင်း (၁)
ရေးသားသူ - Thirima
အပိုင်း (၁) အခန်း (၁)
ညီမလေးလိုလည်းချစ်ပါတယ်
“ အားး အ အ အ အ အင်းဟင်းးးးးဟင်းးးကျွတ်ကျွတ် ကျွတ် ကောင်းလိုက်တာ ကိုလေးရာ ။ ဆောင့်စမ်းပါ ဆောင့်ဆောင့် ။ အင့်အင့်အင့် အားအားးး။ အမလေးးးလေး လိုးပါလိုးပါ အရမ်းကောင်းနေပီ “။
မိထက်ပါးစပ်မှ ထွက်လာသော စကားတွေကြောင့် မင်းမောင်တယောက် ပိုစိတ်ကြွလာပီး ဖင်ကြီးကိုကြွကာ ပစ်ပစ်စောင့်တော့သည်။
ပေါင်နှစ်လုံးဖြဲကာ အလိုးခံနေသည့် မိထက်ကလည်း သူဆောင့်လိုက်တိုင်း ကော့ကော့ထိုးပေးနေရာ လီးကြီးကသားအိမ်ခေါင်းတိုင် အချက်တိုင်းထိထိမိမိ စိမ့်နေအောင်ကောင်းလှသည်။
ရှစ်တန်းကျောင်းသူ ညီမတဝမ်းကွဲလေးမိထက် ၏မယုံနိုင်အောင် ထန်နေပုံက သူ့ကိုပိုစိတ်အားထက်သန်လာစေသည်။
အညာသူပီပီ ပေါင်လုံးတောင့်တောင့် ဖင်ကားကားနှင့် ထက်ထက်ကို လိုးရသည်မှာ စီးစီးပိုးပိုးရှိလှသည်။ နှစ်ဆယ်ငါးမိနစ်လောက် အရှိန်ပြင်းပြင်း အလိုးခံပီးနောက် မိထက်တယောက် ကော့ပျံလန်လာပီး ခြေထောက်နှစ်ချောင်း ဆတ်ခနဲဆတ်ခနဲ ဖြစ်လာကာ ပီးသွားဟန်တူသည်။
မင်းမောင်လည်း ဆက်မစောင့်ပဲ သူ့လီးကြီးကို ထက်ထက် စောက်ဖုတ်တဆုံး ထိုးကပ်ကာ ငြိမ်နေလိုက်သည်။ သူ့လီးက ဒါတောင်အပြင်မှာ လေးပုံတပုံလောက် ကျန်နေသေးသည် ။
တဆုံးထည့်လိုက်လျက် ညီမလေးရဲ့ သားအိမ်ထဲများ ၀င်သွားမလားဟု တွေးမိသော်လည်း မလုပ်ဖြစ်လိုက်ခြေ။ မိထက်ကတော့ မင်းမောင်အတွေးများကိုမသိ လောကစည်းစိမ် ခံစားရင် စောက်ဖုတ်ကြီး ညှစ်ကာညှစ်ကာဖြင့် ဖီးတက်နေသည်။
အသက်ဆယ့်လေးနှစ်သာ ရှိသေးသော အပျိုပေါက်မလေး စောက်ဖုတ်ညှစ်အားကြောင့် မင်းမောင်လည်း ဇိမ်တွေ့နေသည်။ လက်တဖက်က နို့အုံထွာားထွားကို အားပါးတရ ဖြစ်ညှစ်ဆုပ်နယ်နေသည့်အပြင် နောက်လက်တဖက်ဖြင့် ဖင်လုံးကြီးနှစ်လုံးကို တလှည့်စီ ကိုင်တွယ်ရင်း ကျေနပ်နေသည်။
ငါးမိနစ်လောက်ကြာတော့ ထက်ထက်တယောက် အသက်ကိုဖုတ်လိုက်ဖုတ်လိုက် ရှူနေရင်း ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ စောက်ဖုတ်ထဲက လီးကြီးက ခုထိမပျော့သေးရာ သူ့အကိုမပီးသေးမှန်း သိလိုက်ရသည်။
“ ကိုလေး ထဦး သမီး လီးစုပ်ပေးမယ်”
ပြောလည်းပြော သူလဲကုန်းထရင်း သူ့အကိုလီးကို လှမ်းဆွဲပီး စစုပ်တော့သည်။
“ အားးးးပါးးးပါးးး ရှီး “
မင်းမောင်တယောက် ဆွေမျိုးမေ့အောင် ကောင်းသော မိထက်ပုလွေစကေးကို ဩချမိသည်။
သူမြို့တက်တိုင်း ဖာချနေကြကောင်တောင် ကျေနပ်ရလောက်အောင် သူ့ညီမ လီးစုပ်ကောင်းလှသည်။ နှုတ်ခမ်းလေးစူထားပီး ပါးကိုခွက်နေအောင်စုပ်ကာ လီးကို အာခေါင်ထဲ ထိရောက်အောင် ထိုးသွင်းပီးပြုစုပေးနေသလို လက်ကလည်း ဂွေးဥများကိုပွတ်သပ် ပေးနေသေးသည်။
သူ့ညီမသာ ဖာခံစားလျင် အတော်နာမည်ကြီးမည် ဟုတွေးမိသည်။ ဆယ်မိနစ်လောက် စုပ်ပေးနေတာတောင် မင်းမောင်တယောက် မပီးနိုင်ရာ မိထက်စိတ်မရှည်တော့ပေ။
သူ့အကိုကိုတွန်းလှဲပီး စောက်ဖုတ်ကိုဖြဲကာ တေ့ထိုင်ချလိုက်သည်။လီးတဆုံး၀င်သွားသည်နှင့် မိထက်တယောက် စောက်ဖုတ်အောင့်သွားပီး ချက်ခြင်းပြန်ထလိုက်ရသည်။
သူ့အကိုလီးက စောက်ဖုတ်ထက် နည်းနည်းရှည်တာ မေ့သွားသည်။ စောဏကလေးမှ တချီပီးထားတာကြောင့်လည်းပါလိမ့်မယ်။
မခံနိုင်အောင်ကျင်ခနဲ ဖြစ်သွားပီး နောက်နာရီ၀က်အတွင်း အလိုးမခံနိုင်လောက်ပေ ။
“ မိထက် ရတယ် အကိုမပီးရင်နေ သွားအိပ်တော့ မနက် ကျောင်းတက်ရအုန်းမှာကို ။ ကိုလေးခဏစောင့် “
ပြောပြောဆိုဆို မိထက် အိမ်မကြီးထဲပြန်၀င်သွားပီး ခဏနေပြန်ထွက်လာကာ လက်ထဲတွင်လည်း ပုလင်းတလုံးကိုင်လာသည်။ ချက်ဆို နားခွက်မီးတောက်သော မင်းမောင်တယောက် ဘာတွေးနေလဲ သိလိုက်သည်။ ထက်ထက်ကတော့ အေးအေးဆေးဆေးပင် အုန်းဆီဖြင့် သူ့လီးကို သုတ်နေသလို နောက်လက်တဖက်က သူ့ဖင်ကိုဆီဆွတ်နေသည်။
“ ကိုလေး လုပ်ပေးမယ် ” မင်းမောင်က သူ့ညီမ ဖင်ကို ဆီဆွတ်ပေးဖို့ပြင်သည် ။ အခုမှသတိထားမိသည် သူ့ညီမဖင်က အပျိုမဟုတ်တော့သော်လည်း စီးပိုင်ကျပ်နေသည်။ လက်တချောင်းနှင့် ဆီဆွတ်ပီး တဖြည်းဖြည်း အပေါက်ချဲ့ပေးရင် ရွှဲနေအောင်စွတ်ပေးတော့ တဖြည်းဖြည်းကျယ်လာသည်။
လက်နှစ်ချောင်း သုံးချောင်းထိ အ၀င်အထွက်ခံနိုင်သည်။
“ မိထက် ကျိန်းသေလားး “
မင်းမောင်အမေးကို မိထက်မဖြေ ကျောပေးကာ သူ့လီးကိုနောက်ပြန်ကိုင်ရင်း ဖင်ထဲ ထည့်ဖို့ကြိုးစားနေသည် ။
“ ထက်ထက် ဖင်ဖြဲထား “
မိထက်လီးကိုလွတ်ကာ သူ့ဖင်နှစ်ခြမ်းကို ဆွဲဖြဲလိုက်သည် ။ဂစ်တာရှိတ် အိုးကြီးနှင့် စူထွက်နေသော ဖင်ပေါက်လေး။ မင်းမောင်လီးကိုတေ့ကာ ထိုးထည့်သည်။
ခေါင်း၀င်ကိုယ်ဆန့်ဆိုသလိုပဲ ဖင်ထဲတရစ်ချင်းနှဲ့သွင်းရာ တ၀က်လောက်ထိရောက်သွားသည်။ သူ့ညီမလေး ဆက်ခနဲ တုန်သွားသော်လည်း မရုန်းပေ ။ အံကြီတ်ပီး အီးအီးအီးနှင့်ငြီးကာ ဖြည်းဖြည်းခြင်းထိုင်ချနေသည်။
သူ့ညီမ ဖင်ခံရာတွင် ဆရာကျနေသည်ကို တအံ့တဩဖြစ်နေသော မင်းမောင်တယောက် မိထက် အသက်ပြင်းပြင်းရှုရင်း သူ့လက်မောင်းကို ကျစ်နေအောင်ဆုပ်ထားတာ သတိထားမိလိုက်သည်။ မိထက်ခမျာလည်းမသက်သာချေ ။ ဖင်ခံနေကြဖြစ်သော်လည်း အတန်းပိုင်ဆရာ ဦးထက်လင်း က သူ့အကိုလီးလောက် မရှည်သလို အရမ်းလည်းမတုတ်ပေ။
အတန်းဖော် ခြိမ့်ကို နှင့် သူ့ဘော်ဒါကုလား လီးများမှာလည်း ခုလောက်မဟုတ်။
လီးသုံးပုံနှစ်ပုံမှာတင် အတော်နာနေပီ။ ဖင်ကစောက်ဖုတ်လိုမဟုတ်ရာ မိထက်အသက်၀၀ရှု အံကိုကြိတ်ပီး အဆုံးထိထိုင်ချလိုက်သည်။
“ အားးးးးးးးးး”
ပြင်ဆင်ထားတာတောင်မှ မျက်လုံးထဲမီးပွင့်သွားသည်။ ဖင်ထဲ မီးစနဲ့ထိုးလိုက်သလို ပူခနဲ ဖြစ်ယုံမက နားလည်းနာသည်။
မိထက်တကိုယ်လုံး တုန်တုန်ယင်ယင်နှင့် “ဟင်းးးးဟင်းးး”ထကာ အဖျားတက်သလို ငြီးနေရသည်။ သုံးမိနစ်လောက်ကြာတော့ သူ့ညီမလေး ပါးစပ်မှ တအင်းတအင်းငြီးသံ ထွက်လာပီးကော့ပေးကာ စောက်စိအပွတ်ခံနေသည်။ ဖင်ထဲမှလီးကြီးက တဆုံး၀င်နေရာ မိထက်တယောက် သပ်လျှိုထားသလို မလှုပ်နိုင်ပေ။
ကွပ်ပျစ်ကို လက်ထောက်ကာ ဖင်ကိုနှဲ့ကြည့်သည် ။
“ ရှီးးးအားလားးးလား ”
အမလေး အဘလေး တရင်း နှဲ့ရင်းနှင့် နည်းနည်းခံနိုင်လာချိန် ဖင်လေးကြွပီး ဆွဲထုတ်လိုက် တ၀က်လောက်နေတော့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ထိုင်ချနဲ့ အရင်ကလောက် မအောင့်တော့။ ညီမဖြစ်သူ အခြေအနေကြည့်နေသည့် မင်းမောင်လည်း ထက်ထက်ထိုင်ချချိန် လီးကိုဆတ်ခနဲ ကော့ကော့ထိုးပေးသည် ။
“ အီးးအီးးအီးး” နှင့်ငြည်းနေသော်လည်း အဆောင့်မပြတ်အောင် ထိန်းထားကာ စောက်စိအပွတ်ခံရသည့် အရသာကိုလည်း မှိန်းခံနေမိသည်။ အဖုတ်ထဲ အရည်တွေပြန်စိမ့်လာချိန် မင်းမောင် လက်နှစ်ချောင်းပူးကာ တဆုံးနှိုက်ချလိုက်သည်။
တစွပ်စွပ်နှင့် စောက်ရည်တွေစိမ့်ထွက်လာအောင် ခပ်ကြမ်းကြမ်း နှိုက်ပေးလိုက်ရာ မိထက် ပါးစပ်ဟပြီး အသံမထွက်တော့။ ခဏကြာမှ “အားးးးးးး “ ဟုအသံရှည်ဆွဲရင်း ဖင်ကို ခပ်သွက်သွက် ဆောင့်တော့သည် ။
ရင်ဘက်ထဲထိ တစ်ဆို့ကြီးဖြစ်နေအောင်ပင် လီးကရှည်လှသည်။ စိတ်ရှိလက်ရှိ အော်ဟစ် ပစ်ခြင်သော်ငြား အမေ နှင့်အမ နိုးမှာစိုး၍အသံမထွက်ရဲ။ ဒါတောင်တစွပ်စွပ် ၊ တဖုတ်ဖုတ်နှင့် ဖင်နှင့် လီးဆောင့်သံများ စောက်ရည် ပွက်သံ များမှာ ညအချိန်ဖြစ်၍ အတိုင်းသားကြားနေရသည်။
တနေကုန် ပင်ပန်းထားသော တောသူတောင်သားများ အနေနှင့် ဆင်အော်လျင်ပင် မနိုးနိုင်လို့သာ တော်လျော့သည်။ ဆယ်မိနစ်လောက်ကြာတော့” မိထက် ထဟာ” ပြောပြောဆိုဆို ဖင်ထဲကလီးကို မကျွတ်စေပဲ ဖင်ကုန်းခိုင်းလိုက်သည် ။
လက်မောင်း နှစ်ဖက်ကို ကိုင်ပီး နောက်ကနေ ခါးကိုကော့ကော့ပီး အသားကုန် လိုးရာ အချက်တိုင်း ထိလှသဖြင့် ထက်ထက်တယောက် ခေါင်းတယမ်းယမ်းနှင့် “တအီးးးအီးးးတအားးးအားး “ အော်ဟစ်နေရသည်။
“ အားးအမလေးးးလေးးး သေပါပီ ကိုလေးရယ် ဖင်တော့ကွဲပါပီ အားးရှိးရှိးးးအားးးအအအားးအားး သမီးကို လိုးသတ်နေတယ်တော့ အားးအင့်အင့် အီးဟီးဟီး “
လရောင်အောက်တွင် မြင်နေရသော မိထက်ဖင်ကြီးမှာ အဆီတ၀င်း၀င်းနှင့် စအိုပေါက်လေးထဲသို့ လီးကြီး ၀င်ထွက်နေပုံကို အတိုင်းသားမြင်နေရသည်။
လီးကြီးတဆုံး၀င်သွားတိုင်း ဖင်ဆုံကြီးကို ဆီးခုံနှင့်ပစ်ရိုက်သလိုဖြစ်ကာ တုန်ခနဲ တုန်ခနဲနှင့် ကြည့်ကောင်းလှသည်။ နင့်ခနဲ နင့်ခနဲအောင် ကောင်းလည်းကောင်း အောင့်လည်းအောင့်လှ၍ မိထက်တယောက် ဒူးညွတ်ခြင်လာသည် ။
ပါးစပ်ကလေး ဟစိဟစိနှင့် အသက်လုရှူနေရချိန် မင်းမောင်တယောက်လည်း ဆယ်ကျော်သက်မလေးရဲ့ ဖင်ညှစ်အားကြောင့် ကြာကြာမလိုးနိုင်တော့ပဲ ဆယ့်ငါးမိနစ်အကြာမှာ အထွပ်အထိပ် ရောက်ပီး ဖင်ထဲသို့သုတ်ရည်များကို အားပါးတရ ပန်းထည့်လိုက်တော့သည်။
ထက်ထက်တယောက် ဖင်ခေါင်းတလျောက်ပူဆင်းသွား၍ ဖင်အောင့်အနည်းငယ် သက်သာသွားသော်လည်း သူ့အကိုကအပေါ်မှဖိချလိုက်ရာ ကွက်ပစ်တွင်မှောက်ရက်လေး ထပ်လျက်သား ဖြစ်သွားသည်။ မင်းမောင်က လီးကိုမချွတ်ပဲ ဖင်ထဲသို့ သူ့ကိုယ်အလေးချိန်နှင့်ပါ ဖိထားရာ လီးမှာ ဖင်ထဲပိုနစ်၀င်သွားသည်။
“ အားးးဟဟဟ”
အနာသက်သာအောင် ဖင်ကိုရှုံမိရာပိုဆိုးသွားသဖြင့် “ကျွတ်ကျွတ်ကျွတ်”ဟု စုပ်သပ်ငြီးနေရတော့သည်။ ငါးမိနစ်လောက်စိမ်ထားပီးမှ လီးကိုပြန်ဆွဲထုတ်ပီး သူ့ညီမ ဖင်လေးကို ဖြဲကြည့်လိုက်ရာ သုတ်ရည်များ ပေါင်တလျောက်စီးကျလာသည်။
“ ဟင့်ဟင့် ကိုလေး ဖင်မဖြဲနဲ့လေ ရှက်စရာကြီး”
ပါးစပ်ကသာငြင်းနေသော်လည်း ဖင်ကိုတော့ ဖြဲကောင်းအောင် ကော့ပေးထားမိပြန်သည်။ မင်းမောင် ချွတ်ထားသောပုဆိုးနှင့် ထက်ထက်ဖင်နှင့်ပေါင်ခြံများ တဝိုက်ရှိသူတ်ရည်များကို သန့်ရှင်းပေးလိုက်သည်။
အလိုးခံထားရ၍ ကာမဆိပ်တက်ကာ နီရဲနေသော ပါးလေးကို ဘယ်ပြန်ညာပြန်နမ်းပီး ဆူထွက်နေသော နို့သီးခေါင်းလေးကို ချေပေးလိုက်ရာ ဖင်ကိုအသကုန်လိုးခံရ၍စိတ် ကောက်ခြင်နေသော မိထက်တယောက် အတန်ငယ် စိတ်ဆိုးပြေသွားသည်။ အပျိုပေါက်ကလေးဖြစ်သော်လည်း နို့အုံမှာခပ်ထွားထွားရှိပီး သူ့လက်တဆုပ်စာ နိုင်နိုင်နင်းနိုင်းရှိလှ၍ ညှစ်ကောင်းကောင်းနှင့် ညှစ်ပစ်လိုက်ရာ အရည်ကြည်လေးများ ထွက်လာသည် ။
“ တော်ပီ ကိုလေး သမီးအိပ်တော့မယ် နောက်ကျနေပီ “
မိထက်လည်းထဘီပြန်၀တ်ပီး အပေါ်ထပ်သို့တက်ရန်ပြင်သည်။
ဒူးတွေချောင်နေသဖြင့် အမြန်မလျောက်နိုင် လှေကားတက်ရာတွင်လည်း ဖင်ကမျက်ခနဲ့ အောင့်အောင့်နေသည်မို့ တထစ်ခြင်းစီ တက်နေရပြန်သည်။ အိပ်ယာပေါ်ရောက်တော့ မဟန်နိုင်တော့ ပဲလှဲချလိုက်တော့သည်။ သူမဖင်လေးကို လက်နဲ့စမ်းကြည့်ရင်း အတော်များပြဲသွားလျင် ဒုက္ခ နောက်ဆို ကိုမောင့်ကို ဖင်လျော့ခံမှဖြစ်မယ် ဟု တွေးရင်းအိပ်ပျော်သွားတော့သည်။
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
အပိုင်း (၁) အခန်း (၂)
လရောင်အောက်မှာပွင့်လန်းခြင်း
တကယ်တော့ မိထက်နှင့် ကိုလေးတို့က လွန်ခဲ့သော နှစ်ပတ်လောက်ထိ ရိုးရိုးသားသားပင် ။ အဲ့နေ့က မိထက်တယောက် ကျောင်းပိတ်ရက် စနေနေ့ ဘုရားပန်းလဲရင်း ကိုလေးရေချိုးနေတာနှင့်တိုးသည် ။
အကျင့်ပါနေသောမျက်လုံးက လီးနေရာကို အလိုလိုကြည့်မိရာ ကိုလေးလီးတောင်နေတာ သတိပြုမိသည်။
သူမကိုကြည့်ရင်း လီးတောင်နေတာဟု တွေးမိသောအခါ အလိုလို ရင်ဖိုလာရသည်။ အိမ်နေလျင် အတွင်းခံမ၀တ်သော တောသူစစ်စစ် မိထက်တယောက် ကောက်ကြောင်းများကို စားမတတ် ဝါးမတတ် အကြည့်ခံရတာ ရိုးနေပီဖြစ်သည်။ သူတို့ငမ်းလျင် ဖင်ကိုကောက်အောင် ခါးကိုကော့ လျောက်ပြတတ်အောင်လည်း အပြိုကြီး ခင်ကြူက သေချာသင်ပေးထားတယ်။
မန္တလေးအိမ်ဖော်နှစ်နှစ်လောက် သွားလုပ်ဖူးသော အပျိုကြီးက တတ်အပ်တတ်ရာ သင်ပေးထားသဖြင့် မိထက် တော်တော်များများ သိပီးသားဖြစ်နေသည်။
မတူတာက အကိုဝမ်းကွဲက ကြည့်တာဖြစ်၍ နည်းနည်းတော့ရင်ဖိုသည်။ ဆရာ ဦးထက်လင်း တုန်းကလည်း ဒီလိုခံစားရသည်ပင် မထိခလုပ်ထိခလုပ် ခေါင်းလေးပုတ်လိုက် ဖင်လေးကိုင်လိုက် ပေါင်ကိုပွတ်လိုက် ကျောလေးသပ် ရင်လေးသပ်နှင့်လုပ်တိုင်း ရင်တဖိုဖို ဖြစ်ရသည်။
လူလစ်ရင် လစ်သလို ကျောင်းဆင်းချိန်များတွင် ဆရာ့အိမ်လေးထဲ အခြေအနေ ကြည့်ပီး ခိုးခိုးလိုးရတာက အရသာရှိနေတာဖြစ်သည်။
မှောင်တဲ့ထိနေမရသဖြင့် ရောက်တာနှင့် ဖင်ကုန်းတမျိုး ပက်လက်တသွယ် မတ်တပ်လိုးသင့်လျင်လိုးကာ မြန်မြန်ဖြတ်ရသည်။ ဒီကြားထဲ ဆရာက ဖင်လိုးတာ အရသာတွေ့နေသဖြင့် တပတ် သုံးရက်လောက် ဖင်ပဲလိုးနေရာ သူမမှာ ဆန့်တငန့်ငန့် နှင့် ပြန်လာရတာ များသည်။
အတန်းဖော်ခြိမ့်ကို နှင် ဇာတ်လမ်းဆတ်ဖြစ်သွားတာလဲ ဆရာက စောက်ဖုတ်ကို ကောင်းကောင်း မလိုးတော့၍ဖြစ်သည်။ စစလိုးခြင်း နှစ်ပတ်လောက်ကလို စောက်ဖုတ်ရက်တာ မှုတ်ပေးတာမျိုးလည်း မလုပ်ပေးတော့ရာ မိထက်သိပ်မကျေနပ်ချေ။
ကိုခြိမ့်ကတော့ ဘယ်နေနေ မိထက်စောက်ဖုတ်ကို မငြီးတမ်းရက်ပေးနိုင်သည်။
စောက်စိလေးကို ငုံထားပီး လျာနှင့်ဖိချေ ပေးလိုက်လျင် ဆရာနှင့် မပီးခဲ့သော မိထက်ခမျာ နတ်ပြည်တက်လိုက်ရသလိုပင် ။အကောင်သေးသလို လီးသေးသော ခြိမ့်ကိုအပြင် သူတို့ဇာတ်လမ်းအစုံ သိနေသော ကုလားလေး ကိုဇွဲလည်း မိထက် လယ်ကွက်မှာ ထွန်ယက်ခွင့် ရခဲ့သည်။
ကျောင်းအပြန် ချောင်းဘေးရှိ ချုံကောင်းကောင်းတွင် ညနေတိုင်း ဆရာနှင့်လိုးပီးပြန်လာသော မိထက်ကို နှစ်ယောက်သားစောင့်နေတတ်သည်။ မိထက်ကလည်း အလိုက်တသိပင် ဆရာနှင့်လိုးကတည်းက အတွင်းခံ တခါတည်းချွတ်လာခဲ့ရာ ရောက်သည်နှင့် သူလည်းလီးစုပ် ဟိုနှစ်ယောက်လည်း စောက်ပတ်ယက်သူကရက် ဖင်နှိုက်သူကနှိုက် နို့စို့သူကစို့နှင့် ခက်သွက်သွက်လှုပ်ရှားသည်။
စောက်ဖုတ်ရက် မာစတာ ကိုခြိမ့်ကတော့ တပြတ်တပြတ်နှင့်ရက်ပေးပီး သိပ်မကြာလျင် မိထက် ကို အပေါက်စုံအောင် ဆော်ကြတော့သည်။ ရှေ့ရောနောက်ရော ပါးစပ်ကော အားရအောင်လုပ်ပီး မမှောင်ခင် ရွာပြန်၀င်ကြရသည်။
မိထက်ကလည်း လီးနှစ်ချောင်းကိုပြောင်နေအောင် စုပ်ပေးလိုက်သလို သူတို့ကလည်း မိထက်စောက်ဖုတ်နှင့်ဖင်ကို သန်ရှင်းရေး အပြန်အလှန် လုပ်ပေးကြသည်။ ဒီနေ့က စနေကျောင်းပိတ်ရက်ဖြစ်ကာ ဆရာနှင့်လည်း လိုးမရပေ ။
ကိုခြိမ့်နှင့်ကုလားလေးကလည်း မြို့ခဏတက်သွားပီး နောက်နေ့မှ ပြန်လာမယ်ဖြစ်ရာ ဆာလောင်နေသောစိတ်ကို မနက်စောစောစီစီး ခုံဇောင်းနှင့် ဇောင်းတိုက်ကာ ဖြေဖျောက်လိုက်ရသည် ။ လီးအရသာမသိခင်က အဆင်ပြေသော်လည်း အခုတော့ တခုခုလိုနေသည်။ အာသာမပြေဖြစ်နေချိန် ကိုလေးလီးကို တွေ့လိုက်ရတော့ သူမ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
“ ဟဲ့ ကောင်မလေး ဘာတွေ အဲ့လောက်ကြည့်နေတာလဲ”
ကိုလေးအသံကြားမှ ပြန်သတိ၀င်လာပီး ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့် “ ဟာကိုလေး အရမ်းညစ်ပတ်တာပဲ” ဟုပြောပြောဆိုဆို ဘုရားပန်းအိုးကို သူ့လက်ထဲ ထိုးထည့်ကာ ထွက်ပြေးလာမိသည်။
ရင်တွေခုန်နေသလို စောက်ဖုတ်ကလဲ အလိုက်မသိ ရွစိရွစိ ဖြစ်လာသည်။
အရည်လေးပင် စိမ့်လာသဖြင့် သူမ အံ့ဩမိသည်။ ကိုဇွဲပြောသလိုပင် သူမက ကြိုက်ကုန်းမ တကယ်ဖြစ်ဟန်တူသည်။
သူပြောမှ ပြန်စဉ်းစားမိသည် ဆရာထက်လင်း ၊ ကိုခြိမ့် ၊ ကိုဇွဲနှင့်သူ့အကို ကျပ်မပြည့် ၊ အပါအ၀င် လူလေးယောက် လီးလေးချောင်းကိုရှိသမျှ အပေါက်စုံ အသွင်းခံဖူးနေပီ။ လိုးတိုင်းလည်း သူမ စောက်ဖုတ်ထဲကို လရည်တွေပန်းထည့်သွားကြရာ ဆရာထက်လင်းပေးသော တားဆေးကြောင့်သာ မဟုတ်လျင် ဗိုက်ကြီးနေလောက်ပီ ။
အခုလည်း ကိုလေးလီးကြီးကိုမြင်ပီး သူမဏှာထန်လာပြန်ပီ။ မီးဖိုချောင်ထဲက အနေတော် သခွားသီးတလုံး ကိုမယောင်မလည်နှင့် ယူလာပီး အခန်းတခါးပိတ်ကာ စောက်ဖုတ်ထဲ ထိုးထည့်လိုက်သည်။
ဒီနည်းက အပျိုကြီးမူပိုင်ဖြစ်သည်။ သခွားသီးကို အဖြောင့်ထက် ခပ်ကွေးကွေးက လိုးလို့ အဆင်ပိုပြေသည်။ မိထက်ကတော့ ခရမ်းသီးကို ပိုသဘောကျသည် ။ ထိပ်ဖျားခပ်တုတ်တုတ်မို့ ၀င်ကတည်းက အီစိမ့်သွားတတ်သည်။ အသွင်းအထုတ် လုပ်ရာတွင်လည်း ပြဲနေအောင် ခံရသည်မို့ ပိုကြိုက်သည်။
သို့သော် ခရမ်းသီးက ဆွမ်းတော်ကပ်တတ်သဖြင့် သတိထားရသည်။ အခုလည်း အကျင့်ဖြစ်ပီးသား စောက်ဖုတ်က သခွားသီး တလုံးလုံး ၀င်သွား၍ ပြန်ဆွဲထုတ်ရသည်။ တဖက်ရွာက ကောင်မလေးလို လက်သည်ခေါ်ပီး သခွားသီးဆွဲထုတ်ရ လျင် ရပ်သိရွာသိ ဏှာဗူးမမှန်းသိကုန်မည်။
“ အားးးအားး အ အ အ ကိုလေးရာ လိုးစမ်းပါ အားးစောင့်စောင့် လိုးပစ် စောက်ဖုတ်ကွဲအောင်လိုးပေး ကျွတ်ကျွတ်ကျွတ်”
ကိုလေးလီးကိုမှန်းရင်း သခွားသီးကို ဇွတ်ဇွတ်စွပ်စွပ်စွပ် မြည်အောင် တအားထိုးစောင့်ရာ စောက်ရည်ဖြူများ စိမ့်ထွက်လာသည်။ ဘယ်တလှည့် ညာတလှည့် အားကြိုးမာန်တက် အသားကုန်စောင့် မှ နာရီ၀က်အကြာတွင် ဖျင်းဖျင်းဖျင်းမြည်အောင်ကောင်းသွားရသည်။
စလုပ်ကာစက ဆယ်ချက်လောက်နှင့်ပီးသော်လည်း အခုဆိုလျင် တခါတခါပီးဖို့ အားအရမ်းကုန်သည်။ လက်ပင်မမြောက်နိုင်တော့။
အားရအောင် တချီပီးသွား၍မိထက်တယောက် နေသာထိုင်သာရှိသွားကာ ပုံမှန်အလုပ်များ ဆက်လုပ်နိုင်တော့သည်။ ညရှစ်နာရီခန့် မိထက်တယောက် တလူးလူး တလိမ့်လိန့်နှင့် အိပ်မပျော်ချေ။ တဘက်ခန်းမှ အမေနှင့်အမဟောက်သံက ပိုစိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။
စောက်ဖုတ်က အလိုက်ကမ်းဆိုးမသိ ဆာလာပြန်ပီ တခုခုမစားရလျင် အိပ်ရမည် မဟုတ်ပေ။ မနက်က သခွားသီးကို သတိရလိုက်သော်လည်း ကိုလေးစားလိုက်တာ မှတ်မိလိုက်သည်။ သူ့ဆောက်ဖုတ်ထဲထည့်ထားသော သခွားသီးကို အားပါးတရ စားနေသော ဝမ်းကွဲအကိုကို ကြည့်ရင့် မနေနိုင်ပဲ ရီမိသည်။
“ ခွိ “
“ ဟဲ့ကောင်မလေး နော် တော်တော်ဖြစ်”
အမေကဆူတော့သည်။
“တနေကုန်စာလည်းမလုပ် အေးနော် ကျရင် ကျောင်းဆက်မထားဖူး “
“ မထားနေ အေ ကျုပ်လည်း တက်ခြင်တာမဟုတ်ဖူး တွေ့ရာယောကျာ်းနောက် လိုက်သွားမှာ။” ပြောလည်းပြော ခြေဆောင့်ရင်း မိထက်တယောက် အိပ်ခန်းထဲ၀င်ကာတခါးပိတ်လိုက်သည်။
“ အဒေါ်ကလည်းဗျာ မိထက်ကိုအရမ်းမဆူပါနဲ့ တရွာလုံးမှာသူတယောက်ပဲ ရှစ်တန်းတက်တာ ကြည့်နေ ကျနော့ညီမ က ဆယ်တန်းအောင်ပီး ဆရာမ ဖြစ်အုံးမှာ ”
သူ့အကိုစကားကို ကြားတော့ မိထက်ရင်ထဲနွေးခနဲ ကျေနပ်ရသည်။
“ အကိုရေ ညီမက လူကသာ ရှစ်တန်းနော် စောက်ဖုတ်က နှစ်ဘွဲ့ သုံးဘွဲ့ရနေပီ “
စောက်ဖုတ်သာမက ဖင်ရော ပါးစပ်ပါ ဘွဲ့ရနေပီဖြစ်သည်။ အခုလည်း အိပ်မရမဲ့တူတူ မီးဖိုချောင်ထဲ၀င်ကာ လိုးဖို့သင့်တော်သည့် ပစ္စည်းလိုက်ရှာနေသည်။
ခရမ်းသီးရှိသော်လည်း သေး၍ ပယ်လိုက်သည်။ ကြက်ဟင်းခါးသီး ကတခါမှမလုပ်ဖူး တော်ကြာ စောက်ဖုတ် အစီးလောင်မှာလည်း ကြောက်ရသည်။
နောက်ဆုံး သစ်သားငရုတ်ကျည်ပွေ့ကို ကိုင်ရင်းစဉ်းစားမိသည် ။ သူမလက်တဆုပ်စာ အပြည့်ကြီးမို့ တွေးကြည့်ယုံနှင့်ပင် စောက်ဖုတ်ကစစ်ခနဲ့ ။ လိုးဖူးသည့်လီးထဲက ကိုဇွဲ အကို ကျပ်သိပ်မပြည့်သော အနဲကြီးက အတုတ်ဆုံးဖြစ်သည် ။
သူတောင် ငြုတ်ကျည်ပွေ့လောက် မရှိ သူမစောက်ဖုတ်နှင့် တေ့ကြည့်လိုက်သည်။ မလွယ် စောက်ဖုတ်ကွဲသွားမယ် ။ ရုတ်တရက် ဘေးကတဲလေးကို အကြည့်ရောက်သွားသည်။
“ ကိုမောင် တယောက်အိပ်နေပီထင်တယ် ”
မသိစိတ်က ခေါ်သွား၍ ကိုလေး ရှိရာ တဲဆီရောက်လာချိန် ရင်ထဲဖိုနေမိသည်။ ကိုလေးတယောက် ပက်လက်ကြီး အိပ်ပျော်နေသည့် အပြင် သူ့ဖွားဖက်တော်ကြီးမှာ ဒုံးကျည်ကြီးအလား ထောင်မတ်နေသည်။
လက်တဖက်က ကိုင်ထားပီး ယောင်ယမ်းနေသည်။ မိထက် အနားတိုးသွားစဉ် ကြားလိုက်ရသော နာမည်ကြောင့် တုန်သွားသည်။
“ ထက်ထက်ရာ အားးအင်းးထက်ထက်”
“ ကိုလေးက သူ့ကို ခေါ်နေပါလားး” ပျော်သလို ရင်လည်းဖိုလာသည်။
လီးကြီးကိုကြည့်မိတော့ “ အမလေးး ” အနဲကြီးလီးထက် ပိုတုတ်တာအပြင် အတော်လေးလည်း ရှည်လှသည်။ လက်ကအလိုလို လီးကိုကိုင်မိလိုက်သည်။
အကြောတပြိုင်းပြိုင်းထနေသော လီးကြီးမှာ မာတောင်နေသည် ။ အကျင့်ပါနေသော ပါးစပ်က အလိုလို ငုံလိုက်ပီးစုပ်ကြည့်မိရာ ထိပ်ဖျားလေးပင် အတော်တုတ်သည် ။
ကိုလေးကိုယ်နံ့အပြင် လရည်နံပါရလိုက်ရာ စောက်ဖုတ်က အလိုလို ယားတက်လာသည်။ သူမပါးစပ်ကို အစွမ်းကုန်ဟပြီး လီးကိုငုံကာ စုပ်ပေးတော့ ကိုလေး ပါးစပ်မှ တအီးအီးနှင့် ဖီးတက်နေသည်။ မနိုးတော့မနိုးလာပေ ။
မိထက်လည်း လီးစုပ်ပေးရင်း လက်က ကိုထက် ဂွေးဥများကိုပါ ပွတ်သပ်ပေးနေသည်။ နောက်တဖက်ဖြင့် စောက်ဖုတ်ကိုနှိုက်ကာ အရည်ထွက်အောင် နှူးနှပ်ထားလိုက်သည်။ လီးစုပ်ရင်း သူမသားရေများဖြင့် လီးကိုရွဲနေအောင် သေချာပွတ်သပ်ပေးသည်။
ထိပ်ဖူးမှ လရည်များ ထွက်လာသောအခါ မိထက်လည်း ကွပ်ပျစ်ပေါ်တက်ကာ ထဘီကို ချွတ်ချခဲ့ပီး သားရည်များဖြင့်တင်းပြောင်နေသော လီးညိုကြီးပေါ် တက်ထိုင်ရန်ပြင်သည်။
နိုးမှာစိုး၍ သူ့အကိုရင်ဘက်ကို လက်မထောက်ရဲပေ။ ဘေးကြမ်းခင်းသာ လက်ထောက်ပီး လီးထိပ်ကို စောက်ဖုတ်၀ထဲ လက်နှင့်ကိုင်ကာထည့်လိုက်သည်။
လီးလမ်းကြောင့်တည့်သည်နှင့် မိထက်ကိုယ်အလေးချိန်နှင့်ဖိချရာ စောက်ဖုတ်ကို ဖြဲရင်း တဖြည်းဖြည်း ၀င်လာသည်။
“အမလေးတော့”
မိထက် အသံမထွက်အောင် ကြိတ်မှိတ်ခံရင်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် စောက်ပတ်တဆုံး လီး၀င်သွားချိန် မနေနိုင်ပဲတချက် အော်မိလိုက်သည်။ လက်နဲ့စမ်းကြည့်တော့ လီးကမဆုံးသေး လေးပုံ တပုံလောက် အပြင်မှာရှိသေးသည်။
လူကသာ အတော်လေး အီသွားပေမဲ့ စောက်ဖုတ်က ဆွဲဆွဲညှစ်နေရာ ကိုထက်ဆီမှ ဟားဟားဟားနှင့် အသံများထွက်လာသည်။
ဇွိ ဇွိ ဇွိ ဇွိ နှင့် တချက်ခြင်းနှဲ့လိုးကြည့်ရာ ကောင်းလှသဖြင့် ဖင်လေးနည်းနည်းကုန်းပီး သွက်သွက်လေး ဆောင့်ချမိသည်။
“ အားးရှီးရှိးကောင်းလိုက်တာနော် အမလေး ပြည့်ကျပ်နေတာပဲ အားပါးပါး အီးအီး ထိတယ်ထိတယ် စိမ့်နေတာပဲ အမေရေကောင်းလိုက်တာတော့ ကျုပ်တော့ သေပီ သေပီ ”
မိထက် စောက်ဖုတ်အကျင့်ရလာသည်နှင့် ဖင်ကိုပိုမြင့်အောင်မြောက်ကာ လီးကိုတ၀က်လောက် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကိုယ်အလေးချိန်နှင့် ဒူးအားသုံးကာ တဆုံးပြန်ဖိချလိုက်သည်။
“ အိုးးးအိုးးသေပါပီတော် နာလိုက်တာ ”
တချက်ဆိုဆိုသလောက် နတ်ပြည်တန်း ရောက်သွားသည်။
စောက်ဖုတ်အလို မိထက်မလိုက်နိုင် ကောင်းယုံမက အောင့်လည်းအောင့်သဖြင့် စောဏက ပုံစံအတိုင်း ဖင်ကြွယုံလောက်သာ ပြန်လိုးရသည်။
အရည်တွေလည်း ဆည်ကျိုးသလို ထွက်လာရာ စွပ်စွပ် ဗြိဗြိ ဗျစ်ဗျစ် အသံအပြင် စောက်ဖုတ်ထဲ လီး၀င်ချိန် အရည်များကြောင့် စီစီစီ အသံများပါကြားလာရသည်။ အသံမထွက်အောင် ထိန်းသော်လည်း “ တအီးအီး တအားအား “အသံများကတော့ထွက်တာပဲဖြစ်သည်။
ဆယ်မိနစ် ခန့်လိုးပီးချိန် တော့ မိထက် ဖင်ကြီးကို ကြွလီးကိုဆွဲထုတ်သည်။
လီးဆုံးခါနီးတွင် ငုံကြည့်ရာ သူမ စောက်ဖုတ်လေးအပြည့် လီးကြီးကို လရောင်အောက်တွင် အတိုင်းသားမြင်ရသည် ။ လီးပတ်လည်တွင် ဖြူဖြူအရည်များက ပေပွနေသည်။
သူမစောက်ဖုတ်မှလည်း အရည်များစီးကျလာနေရာ ကြည့်ယုံနှင့်ပင် ရင်ဖိုစရာ။
မိထက် စိတ်ပြောင်းသွားပီး ဆွဲမထုတ်တော့ပဲ လီးတပ်လျက်နှင့် ကိုယ်ကိုကြိုးစားလှည့်လိုက်သည်။ စိတ်တိုင်းကြသည်နှင့် နောက်ပြန်လက်ထောက်ကာ လီးကိုထိုင်ချပီးမြင်းစီးတော့သည်။
လီးတဆုံး၀င်သည်နှင့် တပြိုက်နက် စောက်ပတ်လည်းထူပူသွားပီး နာတာရောအောင့်တာပါ ပျောက်ကာ အရူးမလေးလို စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် တက်လိုးတော့သည်။
“ အားးအအအအ အင့် အီးအိုးအိုးအိုး ကောင်းတယ်ကောင်းတယ် အမေ့ အမလေး အရသာရှိလိုက်တာ ”
မိထက် ကြိတ်ငြီးသံ စောက်ဖုတ်ပြဲသွားသည့် ဗျိဗျိ ဗြက်ဗြက် အသံများ အရည်များပွက်ထနေသည့် ဇွိဇွိ အသံ ကွပ်ပျစ်မှအသံတို့မှာဆူညံနေသည်။
ခုချိန်မှ တော့မိထက်တို့ ကမ္ဘာပျက်လျင်တောင် ဂရုမစိုက် လူကိုသတ်လိုလျင်သတ် လီးတော့ချွတ်မပေးနိုင် ။ နောက်ထက် ဆယ်မိနစ်နီးပါး နောက်ပြန် လိုးပီးချိန်တော့ မိထက်တယောက် အထွတ်အထိပ်ကို တပ်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။
“ ဟင်းးဟင်းဟင်းး အင်းးးကျွတ်ကျွတ် “
သွေးပူနေတုန်းကမသိ အခုမှ စောက်ဖုတ်က အောင့်လည်းအောင့် ကျိန်းစပ်နေသည်။ လီးကိုမချွတ်နိုင်သေး သူမစောက်ဖုတ်က လရည်များကိုဆွဲညစ်နေတုန်းဖြစ်သည်။ လူလဲ ဖတ်ဖတ်မော ချွေးတွေသံတွေ စိုရွှဲနေသလို စောက်ဖုတ်တခုလုံးလဲ စောက်ရည် လရည်များဖြင့် ပေပွနေသည်။
ခဏကြာမှ လီးကိုကျွတ်အောင် ဖင်အရင်ကြွပီး ထလိုက်ရသည် ။
လီးတချောင်းလုံး ထွက်သွားတော့ စောက်ပတ်မှာ ဟစိလေးဖြစ်ကျန်နေပီး ရင်ထဲဟာခနဲ ဖြစ်ကျန်ခဲ့သည်။ ထလိုက်တော့မှ ဒူးချောင်နေ၍ နံရံမှီပီးခဏနားနေရသည်။ ပေါင်လုံးကြီးတွေ တုန်ခါနေပီး ဒီတခေါက် အကောင်းလွန်သွားသဖြင့် လူပင်မူးနောက် အားပြတ်သလိုဖြစ်နေသည်။
စောက်ဖုတ်ထဲမှ အရည်များက ပေါင်တံတလျောက် စီးကျလာကာ အောက်တွင်တစက်စက်နှင့် အိုင်စပြုလာသည်။
အိမ်မက်ကမ္ဘာထဲက ကိုမောင်ကတော့ ဘယ်လိုနေသည်မသိ မိထက်ခမျာတော့ မတ်တပ်တောင် မနည်းရပ်နေရသည်။ သူမစောက်ရည်များနှင့် ပေပွနေသော လီးကြီးကို သုတ်ပေးခြင် သော်လည်း ပင်ပန်းနေပီဖြစ်၍ မသုတ်ဖြစ် ။
ဆာလောင်နေတုန်းက ဘာမှ မစဉ်းစားမိသော်လည်း ပြန်တွေးကြည့်သောအခါ အကိုတဝမ်းကွဲကို တက်လိုးမိတာ ရှက်သလို မျက်နှာပူသလိုလို တမျိုးကြီးပင်။ ထောင်မတ်နေသော လီးကြီးမှာ တဖြည့်းဖြည်း ပျော့တွဲလာသည်ကို ကြည့်ရင်း
“ ဟွန့် တော်တော်ဆိုးတဲ့ ကိုလေး သူတောင်နေလို့ ငါလိုးမိတာ။ အိမ်မက်ထဲမှာ ညီမကို ပစ်မှားနေတယ် ။ မနက်မှသေအောင်ထုပစ်မယ် ဒင်း။ ငါ့စောက်ဖုတ်ကလည်း လွန်တယ် ခုဆို လူငါးယောက် လီးငါးချောင်း နောက်တယောက်ဆို ဒါဇင်၀က်ဖြစ်တော့မယ်။ မိထက် မိထက် နင်တော့ဒုက္ခရောက်မယ်”
ကိုယ့်ကိုကိုဆုံးမရင်း အိမ်မကြီးဘက် ပြန်လာခဲ့သည်။
“မနက်ဖြန် ကိုခြိမ့်နဲ့ဇွဲ မြို့ကပြန်လာရင် လက်ဆောင် ၀ယ်လာမယ်တဲ့။ လက်ဆောင်ပေးရင်း လိုးခံရဦးမယ်ထင်တယ် ။သူတို့ကိုဖင်ပဲ ပေးလိုးမှသက်သာမယ် ထင်တယ် “
စောက်ပတ်က ကိုလေးလီးဒဏ်ကြောင့် တော်တော်စပ်နေရာ မနက်ဖြန် ဘယ်လိုပုံစံနှင့် အလိုးခံရမယ်ကို တွေးရင်း အတွေးနယ်ချဲ့နေမိတော့ သည်။
~~~~~~~~~~~~~~~~~~
အပိုင်း (၁) အခန်း (၃)
ရွာကျောင်းကခေါင်းလောင်းသံ
" အမေရေ သမီးကျောင်းသွားပီနော်" မိထက် အလှပြင်ဆင်ပီး စက်ဘီးကိုဆွဲကာ ကျောင်းသို့ ခပ်စောစောပင် ထွက်လာလိုက်သည်။
ကျောင်းက သုံးရွာပေါင်းမှ အလယ်တန်းကျောင်းကို အလယ်ရွာတရွာတည်း ရှိရာ စက်ဘီးဖြင့် တောလမ်းမှသွားလျင် နာရီ၀က်နင်းရသည်။
ရှစ်တန်း ကျောင်းသားဆို၍ မိထက် ၊ ကိုဇွဲ ၊ ခြိမ့်ကို အပြင် အနောက်ရွာမှ အိဝါ စုစုပေါင်း လေးယောက်သာရှိသည်။
တတ်နိုင်သူများက ၈တန်း ကတည်းက တောင်သာမြို့ပေါ်ကျောင်းများသို့ ပြောင်းသွားကြလေ့ရှိသည်။ အဖေက ရုံးအုပ်ကြီးဖြစ်သည့် မိထက်တို့ကတော့ တတ်နိုင်သော်လည်း အမေကစိတ်မချ၍ ရွာမှာသာတက်ရခြင်းလည်းဖြစ်သည်။
မိန်းကလေးအများစုမှာ စာဖတ်တတ်လျင် ကျောင်းဆက်မတက်ခိုင်းပဲ ယာအလုပ် ကိုင်းအလုပ်ကို ကူညီလုပ်ဆောင်ကြရသည်။
ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့်အိမ်ထောင်ကျလေ့ရှိပီး လိင်မှုကိစ္စကို အပျို မဖြစ်တဖြစ်အရွယ်ကတည်းက နိုင်နိုင်နင်းနင်းရှိကြသည်။
ကောက်ရိုးပုံကောင်းကောင်း ချုံကောင်းကောင်းအောက်တွင် တခါချိန်းတွေ့ယုံဖြင့် လိုးခြင်သလိုလိုးလို့ရရာ အညာသူများကို အညှာလွယ်သူများဟု ထင်ကြသည်လည်းရှိသည်။
တကယ်က ငယ်စဉ်ကတည်းက စားအတူ သွားအတူများဖြစ်၍ သံယောဇဉ်ရှိတာရော မြို့ကြီးပြကြီးလို အပျော်အပါး နည်းပါးသည်ကြောင့်ရော ကာမဂုဏ် ပိုမိုလိုက်စားဖြစ်ကြတာသာဖြစ်သည်။
မိထက်တို့လို ဖင်ဆော့သူများမှ အပ အများစုမှာ သေတပန်သက်တဆုံး ပေါင်းသင်းကြသည်သာဖြစ်သည်။
မိထက်ကတော့ နဂိုကလည်း တဏှာကြီးသူဖြစ်သည့်အထဲ လက်ဦးဆရာ ကအတွေ့အကြုံရင့် ကလေးအဖေဖြစ်ရာ ကာမအရသာကို ပြည့်၀စွာခံစားနိုင်လေသည်။ သူမကိုယ်တိုင်ကပင် လိုလို လားလား ရှိ၍ ဆရာက တထွာပြလျင် သူမက တမိုင်လောက် ကြိုမြင်နေသူလေးဖြစ်သည်။
စားနေကျကြောင်ဖားကြီး ဦးထက်လင်းမှာလည်း အရင် ကျောင်းတုန်းက အိမ်ထောင်သည်ဆရာမနှင့် အကျယ်အကျယ် နာမည်ပျက်၍ ကျောင်းပြောင်းလာရခြင်းဖြစ်ရာ မိထက်ကိုတွေ့တွေ့ခြင်း အတွေ့အကြုံအရ ဏှာထန်မည်မှန်းတန်းသိလေသည်။
အတော်ဖန်ယူရမည်ထင်ထားသော်လည်း ကျောင်းဖွင့်ပီး ၂ပတ်အတွင်း လီးစုပ်ပေးသည်အထိ အဆင့်တက်မြန်လွန်းသည့်အပြင် တလမပြည့်မီ ဖင်ရော အဖုတ်ရော အပေါက်စုံလိုးခွင့်ရခဲ့သည်။
ရေငတ်တုန်း ဘီယာတွင်းထဲကျဆိုသလိုပင် အပျိုနုနုထွတ်ထွတ်လေးကို စိတ်တိုင်းကျ အားမနာတမ်းလိုးရသည်။ အလိုးကြမ်းသောကြောင့် ဖာသည်များပင်တော်ယုံလက်ရှောင်သော်လည်း မိထက်ကတော့ ကြမ်းခြင်သလောက်ကြမ်း အံကြိတ်ခံသည်။
တကယ်တော့ မိထက်ကလည်း ရည်းစားလိုခြင်နေတာ ၇တန်းကတည်းကဖြစ်သည်။ ရွယ်တူတွေ အကုန် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ တောတိုးအလုပ်ဖြစ်နေချိန်မှာ သူမကကျောင်းတက်ရင်း ခရမ်းသီးနဲ့ ၂ပါးသွားနေရတာ အဆင်မပြေပေ။ လက်ရှိ ကိုခြိမ့် နှင့် ကိုဇွဲ က ထိကပါးရိကပါးပြောတာ ခံလိုက် ၊ ခေါင်းပုတ်ဖင်ပုတ်ခံလိုက်နှင့် စိတ်ကအတော်ပါနေပီဖြစ်သည်။ ဟို၂ကောင်က လည်း အတွေ့အကြုံမရှိ လူပျိုပေါက်ပီပီ လက်နှေးနေရာ မိထက်တယောက် အားမလိုအားမရ ဖြစ်နေချိန် ဆရာက သူမအပေါ်မရိုးသားမှန်းသိရတော့ အလိုက်သင့် မျောလိုက်သွားတာဖြစ်သည်။
၈တန်းဆိုတာ ဆော့ကောင်းတုန်းဖြစ်သည်။ နေ့လည် ထမင်းစားချိန်ဆိုလျင် ကိုခြိမ့် နှင့် ကိုဇွဲ တို့ အ၀တ်ဘောလုံးလုကန်ချိန် အတန်းဖော် အိဝါကလည်း ရွာထဲပြန်ထမင်းစားရာ ကျောင်းတွင်သူမတယောက်တည်းရှိတတ်သည်။
စားပွဲပေါ် မှောက်အိပ်နေစဉ် ဆရာဖြစ်သူရောက်လာပီး
" နေမကောင်းဖူးလား သမီးလေး "
အစပြုကာ နှဖူးလေးစမ်းလိုက် ပါးလေးစမ်းလိုက်နှင့် လာရောတတ်သည် ။
နောက်တော့ နည်းနည်းပိုကဲလာပီး ပေါင်ကိုကိုင်တာမျိုး ကျောလေးပွတ်ပေးနေတာမျိုး တဆင့်တက်လာသည်။ လူလစ်လျင်ပါးလေးဆွဲပီး စတာမျိုးလည်း လုပ်လာသည်။
အကင်းပါးသော မိထက်လည်း တမင်ပင် ဆရာမြင်အောင် ဖင်ကိုနောက်ကိုပစ်ပီး အိပ်ပြတတ်သည်။
"ဟွန့် ဆရာနော် ၊ လူကိုလာလာမထိနဲ့ တိုင်ပြောမှာ " ညုတုတုပြန်တုန့်ပြန်ပေးတတ်သည်။
တရက် မိထက်အိပ်နေစဉ် ဆရာရောက်လာပီး " ညောင်းနေလား သမီးလေး " အစချီကာ ဇာတ်ကြောနှိပ်ပေးသည်။ ကျွမ်းကျင်သန်မာသော လက်များဖြင့် ဖြစ်ညှစ်ပေးရာ မိထက်တယောက် ဇိမ်တွေ့နေသည်။
တဖြည်းဖြည်းလက်ကြီးက ကျောနှိပ်သလိုလိုနှင့် နို့ကို မထိတထိ စပွတ်လာသည်။
" ဆရာလက်က အရမ်းပေါက်တာပဲ ၊ အင်းးဟင်းဟင်းးး ကောင်းလိုက်တာဆရာရယ် " ငြုတုတု မျက်နှာပေးလေး ကိုမြင်သောအခါ အခြေအနေကောင်းပီမှန်း တွက်ဆ၍
" သမီး လာ ဆရာ့အခန်းထဲမှာ နားနေ ဒီမှာပူတယ် " ပြောလည်းပြော မိထက်ကို ဆွဲပွေ့လိုက်သည်။
ရုတ်တရက်မို့ ထက်ထက်တယောက် လန့်ဖျတ်သွားပီး " အမ လေး ဆရာ ဘာလုပ်တာလဲ လွှတ်လွှတ် သမီးအော်မှာနော် " အော်မှာနော်ဟုပြောကတည်းက မအော်မှန်းသိသော ဆရာ ထက်တယောက် အခန်းထဲထိပွေ့ချလာပီး သူအိပ်နေကျ ခုတင်ပေါ်မိထက်ကို ပစ်ချသည်။
မိထက်တယောက် ကုန်းထရန်ပြင်သော်လည်း ဆရာက အရင် အပေါ်မှဖိကာ နှုတ်ခမ်းကို စုပ်ပစ်လိုက်ရာ
" အွမ့် ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ် " ရင်တလှပ်လှပ်ဖြစ်ပီး ရုန်းဖို့ ခဏမေ့သွားသည်။ သတိရလို့ ဆရာ့ကိုတွန်းဖယ်သော်လည်း အားကမမျှသည့်အပြင် ဆရာ့လက်တဖက် ပေါင်ကြားထဲရောက်လာပီး စောက်ဖုတ်ကို ကျကျနန ဖိကိုင်လိုက် သောအခါ မိထက်တယောက် ကော့တက်သွားသည်။
ထဘီနှင့် အတွင်းခံ တထပ်ရှိသေးသော်လည်း ဆရာ့လက်ကြီးက သန်မာလွန်း လှသဖြင့် " အမေ့ အင်းးဟင်းဟင်းး " ငြီးသံပေးရင်း ငြိမ်ကျသွားသည်။
အပျိုကြီးနှင့် စောက်ပတ်ပွတ်နေကျဖြစ်သော်လည်း ဆရာ့လောက် လက်စွမ်းမထက်သဖြင့် မိထက်ခမျာ ၂ မိနစ်ပင်မကြာ ပေါင်ကို ဖြဲကားပီး ကော့ကော့ပေးနေမိသည်။ နှုတ်ခမ်းခြင်းစုပ်တာခွာလိုက်သည်နှင့်
" ဆရာနော် ဟင့်ဟင့် အရမ်းဆိုးတာပဲ သမီး အဖေနဲ့တိုင်ပြောမယ် " ပြောလည်းပြော ဆရာ့ပခုံးကိုလက်သီးဆုပ်နုနုလေးများဖြင့် ထုသည်။
" အားဟ ဆရာ လက်ဖယ်ပါဆို ၊ သမီး အော်လိုက်မှာနော် ၊ အမ်း မချွတ်နဲ့လေ ၊ ဆရာသမီးပြောတာ နားထောင်ဦး " အားးးဟားးးဟားးးကျွတ်ကျွတ် ကောင်းလိုက်တာ "
ကျောင်းစိမ်း အင်္ကျီလေးကို လှန်တင်ပြီး အရွယ်နှင့် မလိုက်အောင် ဖွံ့ထားသော နို့သီးလေးများကို ပါးစပ်နှင့်အပြည့် အားပါးတရ အစို့ခံလိုက်ရရာ မအောင့်နိုင်ပဲ ကောင်းလိုက်တာဟု ထုတ်ပြောမိသည်။ အပျိုကြီးပြောသလို လောကစည်းစိမ် ဆိုတာ ဒါကိုးးဟု သဘောပေါက်လိုက်သည်။
အပျိုကြီးနို့စို့တာနှင့် ဆရာစို့တာခြင်း မတူ ၊ ဆရာက နို့ငတ်သည့်ကလေးတယောက်လို ကျွတ်ပါသွားမတတ် စို့တာဖြစ်သည်။
မိထက်တယောက်ရန်တွေ့ဖို့မေ့ကာ "တဟားးဟားး "နှင့် အရသာတွေ့နေသည် ။ ဆရာထက်က တဆင့်ခြင်းတဆင့် ခပ်သွက်သွက်လှုပ်ရှားနေသည် ။ ထဘီကိုပေါင်ရင်းရောက်အောင် လှန်တင်လာပီး အတွင်းခံလေးထဲ လက်ကို ထိုးထည့်လိုက်သည်။ မိထက်က အလိုက်သင့်ပေ့ါင်ကိုကားပေးလိုက် သဖြင့် စောက်ဖုတ်ခွဆုံကို ထိထိမိမိ အုပ်ကိုင်လိုက်တော့သည်။
စောက်ဖုတ်လေး ပူခြစ်နေပြီး အတွင်းမှ ယားကျိကျိ နှင့် ခံရခက်နေသော မိထက်တယောက် ဆရာ့လက်ကြမ်းကြီးနှင့် ထိမိလိုက်ရာ အရည်များ စိမ့်လာတော့သည်။
တောင်နေသော စောက်စိလေးကို လက်ခလယ်လေးနှင့် ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဖိပွတ်ပေးလိုက်ရာတွင်တော့ မိထက်တယောက်ကော့ပျံလန်ကာ ရုန်းသည်။ တက်ဖိထားသဖြင့် မလွတ်ရာ လက်ဖြင့်ဆွဲဖယ်ရန်ကြိုးစားသည်။
" အားးဟဟဟဟ တော်ဘီဆရာ အမေ့ အားးဟင့်ဟင့် ထွက်ကုန်ဘီတော့ သမီးတောင်းပန်ပါတယ်ဆရာရယ် ရပ်ပါတော့ အမလေးးးလေးး" အားချင်းမမျှ၍ ဆရာထက် စောက်စေ့ ချေပေးတာ ကို သူမ လွတ်အောင်မရုန်းနိုင်ပေ။
၃မိနစ်ခန့် ပွတ်ပေးလိုက်ရာ မိထက်ယောက်ထွန့်ထွန့်ထွန့် နှင့် ပီးသွားတော့သည်။ စောက်ဖုတ်မှ သုတ်ရည်ဖြူဖြူလေးများ စီးကျလာပီး ခုတင်ပေါ်တွင် ပေါင်၂လုံးပြန်မစေ့နိုင်ပဲ တအီးအီးငြီးနေရှာသည်။ စောက်စေ့လေးမှာ နီရဲတင်းတောင်နေပီး နို့သီးခေါင်းလေးများမှာလည်းစူထွက်နေသည်။
ထဘီရော အတွင်းခံပါဆွဲချွတ် လိုက်ရာ မိမွေးတိုင်း ဖမွေးတိုင်း အောက်ပိုင်းတခုလုံး ကျွတ်သွားပီး စောက်ရှက်ဗျန်းဗျန်းကွဲတော့သည်။ အသားမဖြူသော်လည်း အဝါဘက်လုကာ တင်းပြောင်နေသော သူမအလှကိုကြည့်ရင်း ဆရာ့လီးကြီး ထောင်မတ်လာသည်ကို ရင်တဖိုဖို အတိုင်းသားမြင်နေရသည်။
စောက်မွေး ရေးရေးလေးပေါက်နေသည့် အပြင် ဖောင်းကားပီး ပွစိပွစိ ဖြစ်နေသော မိမိစောက်ပတ်ကို ခေါင်းတိုး၍ ၀င်လာသောဆရာ့ကို အတင်းပြန်တွန်းသော်လည်း မရ ၊ ကွမ်းစားထားသော ပါးစပ်ကြီးနှင့် စောက်ဖုတ်အပြုံလိုက် ဖိစုပ်တာခံလိုက်ရသည်။
တပြတ်ပြတ်မြည်အောင် စောက်ဖုတ်အမြောင်းလိုက် လျက်ပေးလိုက်ရာ " အဟင့်အဟင့် ဆရာရယ်တော်ပါတော့ ငရဲတွေ ကြီးနေမှဖြင့် အ အ အ " စောက်စေ့ကို သကြားလုံးစုပ်သလို စုပ်ပြန်ရာ မိထက်တယောက် စကားမပြောနိုင်တော့ပဲ တအီးအီးနှင့် ကြယ်တွေလတွေမြင်ကုန်သည်။
" အမလေး စုပ်တတ်လိုက်တာတော် စောက်စေ့လေးများပြုတ်ထွက်မလားမှတ်ရတယ် ။ အူအသည်းတွေပြောင်းပြန်လန်အောင်ကောင်းတယ်ဆိုတာ ဒါမျိုး နေမှာ "
ရင်ထဲလှိုက်ခနဲ့ အမြင့်ကြီးတက်သွားလိုက် ပြန်ဆင်းလိုက်နှင့် ဘုရားပွဲတွင် ချားရဟတ်စီးသလိုမျိုးပင်။
ထက်ထက်တယောက် တချက်စုပ်ဆွဲလိုက်ရင်း ကော့ထိုးလိုက်ရင်းနှင့် ခုတင်ခေါင်းရင်းနှင့် ခေါင်းစောင့်မိမှရပ်တော့သည်။ စောက်စေ့ကို စုပ်ပေးရင်း ဆရာထက်လက်ညိုးနှင့် စောက်ပတ်ထဲ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ လေးငါးဆယ်ချက်လောက်အကြာ လက်ခလယ်ပါပူးထည့်ပီး မွေနှောက် ကလိုင်းပီး ကုတ်ဆွဲဆွဲပေးလိုက်ရာ မိထက်တယောက် စောက်ဖုတ်ကို ကော့ကော့ပီး လက်နှင့်အလိုးခံနေသည်။ စောက်စိကို အသေစုပ်ခံရ၍ မချိမဆန့် ခံစားနေရချိန် လက်ဖြင့်အလိုးခံလိုက်ရ၍ မိထက်တယောက်နေသာထိုင်သာ ရှိသွားသည်။
" အင့် အင့် အီးးအီးးအီး နှိုက်ပါဆရာရယ် ကောင်းတယ် ဆရာ လက်ကြီးနဲ့နှိုက်ပေးပါ ၊ အမယ်လေးလေး ပီးခြင်ပီတော့ ဆရာမထုတ်နဲ့လေ ၊ ဘာလို့ထုတ် ၊၊၊၊
အားးးးးးး သေပါဘီ တော့ ကွဲပါပီ ၊ ပြန်ထုတ်ဆရာ သမီးမခံနိုင်ဖူးး ဝူးးအွမ့်အွမ့် "" မိထက်တချီပီးခါနီးဆဲဆဲ တွင် စောက်ဖုတ်ထဲက လက်အထုတ်ခံရ၍ ခေါင်းထောင်ကြည့်မိစဉ် ဆရာထက်လင်း၏လီးကြီးက သူမစောက်ဖုတ်ထဲ တချက်တည်းထိုးထည့်လိုက်ချိန်နှင့် ကွက်တိကျသွားရာ ခေါင်းပြန်မော့သွားပီ အော်ငိုတော့သည်။
အပျိုအမှေးပါးကို တချက်ထဲ ဖောက်ရန်ဖိထိုးလိုက်သော်လည်း အဆီးအတားမရှိ စောက်ခေါင်းတဆုံး လီး၀င်သွားရာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသော်ငြား စီးပိုင် အိစက်သော စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးများကြောင့် အရသာထူးကိုခံစားလိုက်ရသည်။ မိထက်အပျိုမှေးမှာအပျိုကြီးလက်ဆော့သည့်ကောင်းမှုကြောင့် ၇တန်းကတည်းက သခွားသီးစာ မိခဲ့ရရှာသည်။
အတွေ့အကြုံရင့်သူပီပီ လီးကိုတဆုံးထိုးထည့်ပီးသည်နှင့် ကောင်မလေးကို နှုတ်ခမ်းခြင်းဖိကပ်ကာ အသံမထွက်အောင် အချိန်မှီပိတ်လိုက်နိုင်ရာ ဝူးဝူးဝါးဝါး အသံများသာထွက်လာသည်။ မိထက်တယောက်ရုတ်တရက် စောက်ခေါင်းတလျောက်တိုး၀င်လာသောလီးကြီး၏ပွတ်တိုက်သွားမှုကြောင့် တဆတ်ဆတ်တုန်တက်ရင်း နတ်ပြည်ရောက်သွားလိုက် တချိန်တည်း ငရဲပြည်ရောက်သွားလိုက်နှင့် နာလည်းနာကောင်းလည်းကောင်း နာကောင်း အီစိမ့်ဖြစ်သွားသည်။
သူမစောက်ပတ်ထဲလည်း တစ်ဆို့ကြီးနှင့်ခံရခက်လှသည်။ လီးကြီးက သူမဂွင်းထုနေကျ ခရမ်းသီးနီးပါးတုတ်ပီး အရမ်းမရှည်သော်ငြား တဆုံးထိုးထည့်လျင် သားအိမ်ကိုတချက်တချက် ထိမိသည်။
စောက်ဖုတ်ထဲလီးစိမ်ထားရင်းဆရာဖြစ်သူ၏အနမ်းမိုးများကို ရှောင်ဖို့ကြိုးစားသော်လည်းမရ ။
ဆရာ့ကို ချစ်မိသွားပီ ထင်တယ် ။ ဆရာ့ကို့ချစ်တာလား ဆရာ့လီးကိုချစ်တာလား သူမ မစဉ်းစားတတ်ပေ။ စောက်ဖုတ်လေး သာစကားပြောတတ်လျင် "လူထက်လီးကပိုအရေးကြီးတယ်" ဟုပြောမလားမသိ။
ခဏနားပီး ဆရာက စောက်ဖုတ်ထဲကလီးကို ဖြည်းဖြည်းခြင်း ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်ကာ စလိုးသည်။ မိထက်ခမျာ ပေါင်ကားလျက်သား လီးတန်းလန်းနှင့် ဆရာ့အောက်တွင် ပိပြားနေသည်မို့ စောက်ဖုတ်ထဲ အိခနဲ အိခနဲနှင့် နင့်နေအောင်ခံရသည်။
" ဟင့်ဟင့်ဟင့် ဆရာရယ် သနားပါ သမီး တကယ်မရတော့ဖူးတော့ ၊ အမေ့ အားးးဟားးအားးးနာတယ်တော့ ဖြည်းဖြည်း လုပ်ပါဆို ။ အမလေးလေး နင့်နေတာပဲ သေပါပီ တော်ပါဆို"
အထာနပ်သော ခလေးအဖေ ပီပီ တချက်ခြင်းဖိလိုးလိုက် တဆုံးထိကပ်ထားလိုက် ခပ်သွက်သွက်သွင်းလိုက် နက်နက်စောင့်ချလိုက် စကောဝိုင်းမွေလိုက်နှင့် ခါးအား ရော ဖင်အားပါသုံးပီးမျှင်းလိုးးလိုးရာ သူမလဲခါးကို ပြန်ကော့ပေးမိလာသည်။
ဆရာ့လီးက သားအိမ် မရောက်တရောက်မို့ သူ့ကဆောင့်အချ ကိုကအပင့်နှင့်မှ တချက်တချက် ထိတတ်သည်။ ထိတိုင်းလည်း မျက်ရည်လည်အောင် ကောင်းလွန်းသည်မို့ သူမလည်း နှုတ်ခမ်းကိုပြတ်ထွတ်မတတ်ကိုက်ရင်း စောက်ဖုတ်ကိုတတ်နိုင်သလောက် ကော့ကော့ပီး အလိုးခံနေမိသည်။
စောက်ဖုတ်ကလည်း အလိုက်တသိ ပင် လီးကြီး၀င်လာတိုင်းပြဲခနဲ ဟသွားလိုက် ပြန်ထွက်သွားလျင် ဆွဲညှစ်လိုက်နှင့် ဖုတ်ဖုတ်ဖက်ဖက် ဆောင့်ချက် နှင့်အညီ ဇွိဇွိဇွပ်ဇွပ် အသံစုံထွက်လာသည်။
လိုးသမျှဆောင့်သမျှ တောင့်ခံနေရသည့်အပြင် အနမ်းမိုးများကလည်း နေရာလပ်မကျန်အောင်ရွာသွန်းနေသေးသည်။
နားရွက်ဖျားလေးကို ပါးစပ်နှင့်စုပ်လိုက် လျာနှင့်ထိုးလိုက်နှင့် အူအသည်းတွေယားလာအောင် ဆွပေးနေပြန်သည်။
" လုပ်တတ်လိုက်တာဆရာရယ်"။ နို့အုံနုနုထွားထွားလေးကို လက်ငါးချောင်းလုံးနစ်၀င်နေအောင် မညှာမတာ ဂျုံနယ်သလို ဖြစ်ညှစ်နယ်နေရာ နို့ရည်ကြည်လေးများထွက်လာသည်အထိပင်။
၈ မိနစ်ခန့် ဖိလိုးရင်း အရှိန် တက် သောအခါ ဆရာက ဖင်ကြီးကိုမြောက် ခုတင်ကိုလက်ထောက်ပီး လီးကိုတ၀က်လောက် ဆွဲထုတ်ကာ အရှိန်နှင့် ပစ်ပစ်ဆော့င်ချကာ တဖုန်းဖုန်းမြည်အောင် ဆန်ထောင်းသလို အားကုန်လိုးသလို သူမကလည်း ဒူးထောင်ပေါင်ကိုအသကုန်ကားပီး ဆောက်ဖုတ်ကို ပြဲနေအောင်ဖြဲကာ လီး၀က်နက်အောင် အံကြိတ်ခံသည်။
" အ ၊ အ ၊ အ အအ အ၊ အင်းးးဆောင့်ဆောင့် အမေ့ အားးကောင်းတယ် အင့် အင့် အင့် အင့် သေပါပီ ဆရာရယ် ၊ မပီးသေးဖူးလားး အားး အ အ အားးအားးအားး လုပ်လုပ် သမီးထွက်ပီတော့ အမလေးလေးးလေးးး ထွက်ပီ ထွက်ပီ ထွက်ပီ "
တွန့်လိန်ကောက်ကွေးပီး အကြောဆွဲကာ ပီးသွားသည်။ စောက်ဖုတ်ထဲမှ သုတ်ရည်များ တဗျစ်ဗျစ်နှင့် ပန်းထွက်လာကာ ဆွေမျိုးပါမေ့အောင် အရသာရှိလှသည်။
သေးရော သုတ်ရော ထွက်အောင် အလိုးခံပြီးနောက် ကုတင်ပေါ်တွင် မရှူနိုင်မကယ်နိုင် ဖြစ်ကာ အသက်လုရှူနေရသည့် သူမစောက်ဖုတ်ကလေးညှစ်အားကြောင့် ဆရာထက်လင်းတယောက် တချီပီးသွားပီး သုတ်ရည်များကို သားအိမ်ထဲပန်းထည့်လိုက်သည်။
မလိုးရတာကြာပီမို့ သုတ်လွှတ်ကြမ်းရာ စောက်ဖုတ်တခုလုံးအပြည့်အပြင် အပြင်ပါလျှံထွက်လာသည်။
သားအိမ်အပြည့် စောက်ခေါင်းလျှံကျအောင် စိတ်တိုင်းကျ ပန်းထည့်ပီးသကာလ လီးကိုဆွဲထုတ်လိုက်ရာ ပြွတ်ခနဲ မြည်ပီး ကျွတ်ထွက်သွားသည်။
မိထက်တယောက် တဟင့်ဟင့်နှင့် ငိုနေရာ
" မငိုပါနဲ့ ထက်ထက်ရာ ဆရာက သမီးကိုချစ်လွန်းလို့ပါ "
" ဘာချစ်တာလဲ လူကိုမညှာမတာ အသေလိုးတုန်းကလိုးပီး "
“ သွား ဆရာ့ကို သမီးမုန်းတယ် " ငိုလည်းငိုရင်း စောက်ဖုတ်ကိုငုံကြည့်မိရာ
" သူများစောက်ဖုတ်ကို ပြဲသွားအောင်လုပ်တယ် လူယုတ်မာကြီး တိုင်မယ် အိမ်နဲ့တိုင်မယ် "
" လိုးပီးကာစမို့ပြဲတာပါ ခဏနေရင် ပြန်စေ့သွားမှာ "
" ဆရာတကယ်ပြောတာလား "
" ခဏနေရင် သိရမှာပဲ သမီးရယ် "
" ဆရာ့ကိုပြပါဦး သမီးအဖုတ်လေး "
ဆရာ့ကိုလက်သီးဆုပ်ဖြင့်ထုထု ရင်း စိတ်ကောက်ပစ်လိုက်သည်။
တွဲလောင်းကျနေသော ဆရာ့လီးကြီးကိုကြည့်ရင်း " ဒါကြီးနဲ့ အလိုးခံလိုက်ရတာပါလား " ဟု တွေးမိလျင် ရင်တုန်ပန်းတုန်ပင်ဖြစ်ခြင်လာသည်။ " ကိုင်ကြည့်လေ သမီးလေး" ၂ခါမခေါ်ရ မိထက်လီးကြီးကို အားပါးတရ ဆုပ်ကိုင်ကြည့်မိသည်။
တချီပီးထားတာတောင် မပျော့သေးပဲ မြွေကြီးတကောင်လိုခေါင်းပြန်ထောင်လာသည်။
" ဆရာ့ဟာကြီးကမာလာပြန်ပီ "
" ပျော့သွားအောင်သမီးကူပေးလေ ထက်ထက်"
“ ဟင့်အင်း သမီးနာနေပီ ဆရာနော် ထပ်လုပ်ရင် နောက်တခါ အလိုးမခံပဲနေမှာ "
မလိုးရတော့မှာစိုးရိမ်၍ စိတ်လျော့လိုက်ရသော်လည်း
" သမီးစုပ်ပေးပါလား ဆရာ့ကို "
" သမီးမစုပ်တတ်ဖူးဆရာ"
ချော့မော့ရင်း နမ်းရင်း နို့နှိုက်ရင်းနှင့် မျက်စောင်းတခဲခဲ နှင့် လီးကို စစုပ်ပေးလိုက်ရသည်။
ပထမ ဘယ်လိုစုပ်ရမလဲ မသိ ပါးစပ်ထဲထည့်ပီး လီးကို ကြံရည်စုပ်သလိုစုပ်လိုက်ရာ ဆရာထက်လင်းတယောက် အမလေး တလိုက်ရသည် ။
" ခစ်ခစ်ခစ် ကောင်းတယ် သူများကို လိုးခြင်အုံး "
ဆရာပြောသည့်အတိုင်းနှုတ်ခမ်းလေးကို စုပီး လီးထိပ်ဖျားလေးကို ငုံကာ ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် မှန်မှန်လုပ်ပေးလိုက်သည်။ နောက်တဖြည်းဖြည်းလီးကို အာခေါင်ထဲထိ၀င်အောင် သွင်းပေးလိုက်သည်။
ဆရာ့ဆီးခုံနှင့် မျက်နှာအပ်မိလျှင် ချွေးနံ့ လီးနံ သုတ်နံများရှူလိုက်ရသလို ဘောမွှေးကောက်ကောက်များ နှာခေါင်းထဲ၀င်၀င် သွားသဖြင့် ယားကျိကျိနိုင်လှသည်။ ခေါင်းကိုရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လုပ်ပေးလိုက် အာခေါင်ထဲထိ ရောက်လာလျင် လျာနှင့် လှည့်ပတ်ပေးလိုက် ပါးစောင်လေးများခွက်သည်အထိ စိမ်ပြေနပြေစုပ်ပေးလိုက်နှင့် ဆရာထက်လင်းတယောက် ၁၀မိနစ် ပြည့်အောင် တောင့်မခံနိုင်ပဲ သူမ ခေါင်းကို သူ့ဆီးခုံနှင့်ဖိကပ်ကာ နိဗ္ဗာန်တက်သွားသည်။
ပူပူနွေးနွေးညှီစို့စို့ လရည်များကို အာခေါင်ထဲပန်းထည့်လိုက်ရာ ရှောင်မရပဲ မြိုချလိုက်ရသည်။ လရည်သောက်လျင် ကိုယ်၀န်မရ ဟု အပျိုကြီးပြောဖူးတာမှတ်မိ၍ တစက်မကျန်မြိုချပေးလိုက်သည်။ ဗိုက်တော့အတော်ပြည့်သွားသည်။
အရေးထဲ လီးမွှေးက သွားကြားငြပ်နေသေးသည် ပါးပေါ်တွင်လည်း လရည်နှင့်ကပ်ပီး လီးမွှေးများ ကပ်နေရာဆရာဖယ်ပေးရသည်။။
" ဟွန်း နော် နောက်ဆို အမွေးရိတ်မထားရင် လီးမစုတ်ပေးဖူး ဒါပဲ" နှုတ်ခမ်းလေးစူကာ ရန်တွေ့နေသောမိမိ ပါးလေးကို လိမ်ဆွဲရင်း
" ဒါ့ကြောင့်မိထက်ကိုချစ်တာ "ဟုပြောကာ မွေးမွေးပေးခံလိုက်ရသည်။
ပေပွနေသော သူမ ကိုဆရာက သဘက်ဖြင့် သေချာသုတ်ပေးနေသည့်အခါ သာယာရပြန်သည် ။ စောက်ဖုတ်နှင့်ဖင်ကိုပါ သုတ်ပေးသည်သာမက စောက်ဖုတ်ထဲသို့ သဘက်အစကိုထည့်ကာ အရည်ကုန်အောင် သေချာ သန့်ရှင်းပေးသည်။
" နောက်တခါ မိထက် စောက်ဖုတ် ဆရာအမွှေးရိတ်ပေးမယ် နော် "
" ဟုတ်ကဲ့ ဆရာ "
ဖင်လုံးကားကား ကောက်ကောက် လေးကိုဖြစ်ညှစ် နေသော ဆရာ့ကိုနှုတ်ဆတ်အနမ်းပေးကာ သူမ၏ ပထမဆုံး လိုးပွဲကိုအောင်မြင်စွာ အဆုံးသတ်လိုက်နိုင်သည်။
ညနေခင်း ဆရာ့ကိုခွင့်တိုင်ကာ ပြန်လာလိုက်သည်။ လူလည်းနုံးချိကာ ကိုင်ရိုက်ထားသလိုဖြစ်နေသည် မို့ ဆရာမက ဆိုင်ကယ်နှင့် ရွာထိလိုက်ပို့ပေးသည်။ အိမ်ရောက်သည်နှင့် အ၀တ်အစားပင်မလဲနိုင်ပဲ ခေါင်းထိုးအိပ်လိုက်ရာ ညနေမှနိုးတော့သည်။
ဒီကြားထဲ ကိုခြိမ့် စက်ဘီးလာပို့ရင်း သတင်းလာမေးနေလို့ ကြည့်ကောင်းအောင်လိမ်ရသေးသည်။
" မိထက် နင်ဂရုစိုက်နော် နင်တခုခုဖြစ်ရင် ငါရင်ကွဲမှာ "
အခွင့်ရတုန်းလေး လာကြူနေသော ကိုခြိမ့်ကို " ဘာမှမဖြစ်ဖူးတော်ရေ ဆရာတက်လုပ်သွားလို့ စဖုတ်ကျိန်းသွားတာ " ဟုပြန်ပြောလိုက်ခြင်သည်။
တကယ်ဆိုသူတို့ လက်နှေးလို့ ကျောင်းဆရာ ဆွဲလိုးတာခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည် ၊ တွေးရင်း စိတ်တိုကာ ထုရိုက်ပစ်လိုက်ခြင်လာသည်။
ကိုခြိမ့်ကတော့မသိ ဒီနေ့မှ မိထက်ပိုလှလာသည်
ဟုသာ တွေးနေမိတော့သည်။
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
အပိုင်း (၂)ဆက်ရန် >>>>>
No comments:
Post a Comment