ကျွန်တော့် အရိုင်းပန်း အပိုင်း (၁)

ကျွန်တော့် အရိုင်းပန်း အပိုင်း (၁)

ထူးခြား ရေးသားသည္။

အင်းစက်ဇာတ်လမ်း ဖြစ်ပါသည်။

(01)

ကျနော့် နာမည် က မောင်မောင်လွင်၊ တရုပ်နာမည် တော့ ပြောမနေတော့ ဘူး။ ကျနော် တို့ က တရုပ်လူမျိုး တွေ ပီပီ မိန်းမ ကိုလည်း မိဘ တွေက စီစဥ် ပေးစားလို့ ယူခဲ့ ရတာ။ တခြားလူတွေက တော့ ကိုယ်ကြိုက်တာ ကိုယ် ယူမယ်တို့ ဒီခေတ်ကြီးထဲ မိဘပေးစား တာ ယူတဲ့ ခေတ် မဟုတ်တော့ ဘူးလို့၊ ဘယ်လို ပဲ ပြောပြော ကျနော် ကတော့ အဲလို မိဘ ပေးစား လို့တာ ဒေါက်တာစုနွယ်လင်း လို ရုပ်ချော၊ ပညာတတ်၊ ဆက်ဆီဘော်ဒီ နဲ့ အမျိုးသမီး ကို ရခဲ့တာလေ။ ကျနော့် ကိုယ်ပိုင် အရည်အချင်း နဲ့ ဘယ်ရမှာလဲ။ အဲဒါ အပွင့်လင်းဆုံး ဝန်ခံ ချက်ပဲ။

အဲဒါကြောင့် ပဲ မိဘ စကားနားထောင် တယ်ဆိုတာ ဘယ်တော့ မှ မမှားဘူး ဆိုတာ သဘောပေါက်ကြပါ၊ ဟဲဟဲ။

ပထမဆုံး အကြိမ် ကျနော့် မိဘတွေနဲ့ အောင်သွယ်တွေ က စု ရဲ့ ဓါတ်ပုံ ယူလာပြတော့ ကျနော် ချက်ခြင်းပဲ ခေါင်းညိမ့် ခဲ့တာလေ။ နောက်ဆုံး အဆင့်ဆင့် စေ့စပ်ပွဲ မင်္ဂလာဧည့်ခံ ပွဲ ရောက်လာတဲ့ အထိ ကို ကျနော့် မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မယုံနိုင်ခဲ့သေးဘူး။ ရုပ်ရှင်တွေ စီးရီးတွေ ထဲက လို မင်္ဂလာဆောင်တဲ့ နေ့ ကျမှ သူ့ ချစ်သူ ပေါ်လာပြီး မင်္ဂလာပွဲ ပျက်မလား၊ သူတို့သမီး ကပဲ အဆိပ်သောက် သေမလား အဲလိုတွေ တွေးပြီး ရင်တထိတ်ထိတ်နဲ့ ဗျာ။

မင်္ဂလာဧည့်ခံပွဲ ပြီးမှ ပဲ စိတ် နည်းနည်း အေးရတော့ တယ်။ ဒါတောင် ညဘက် အိပ်ရာဝင် ရင် ဘာပြောဦးမလဲ ၊ ဘာတွေ ဖွင့်ဟ ဝန်ခံ ဦးမလဲ ဆိုတာ စိတ်တထင့်ထင့် ပေါ့။ ရှင်းရှင်း ပြောရရင် ကျနော့် ရုပ်ရည်နဲ့ စော်မကြည် ပေမဲ့ ကျနော့် ပိုက်ဆံ နဲ့ တော့ ကပ်လာခဲ့တဲ့ စော်တွေ ရှိပါတယ်။ ရေလျှံ တဲ့ သူ ဆိုတော့ ရေလိုချင်လို့ အဝါးခံ တဲ့သူရှိသလို၊ ကြေးစား ကောင်းကောင်း တွေလည်း ဝါးခဲ့ ဖူး တော့၊ ကာမ ဆက်ဆံတဲ့ နေရာမှာ၊ စကားခပ် ရိုင်းရိုင်း ပြောရရင် လိုးတဲ့ နေရာမှာ ကျနော့် အတွေ့ အကြုံ ကတော့ မနည်း တော့ ဘူးဗျ။ 

ကျနော့် စိတ်ထဲ ဒီလောက် လှ၊ ဒီလောက် ဆက်ဆီ ဖြစ်တဲ့ ကျနော့် မယားလောင်း လေး မှာ အရင် ဘဲတွေ ရှိခဲ့ မှာပဲ။ သူလည်း ဟိုဟာ ဒီဟာလောက် ဒါမှ မဟုတ်လည်း အဆုံးစွန်ထိ နယ်ကျွံတာလောက် ရှိရင် ရှိခဲ့ မှာပဲ။ ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် အရင်က အတိတ်တွေကို ကျနော် ဂရု မစိုက်ဘူး အခု ကျနော် နဲ့ ရပြီး ဒါတွေကို မေ့ ပြစ်လိုက် ရင် ပြီးတာပဲ လို့ တွေးထားခဲ့တယ်။ အဲလို အတွေး တွေ နဲ့ ကျနော် တစ်ယောက် မင်္ဂလာဦး ညမှာ ကိုယ့် မယားက အပျိုစစ်စစ် ဖြစ်နေတာ သိလိုက်ရတော့ ဘယ်လောက် ဝမ်းသာ မလဲ ဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ ပဲ တွေးကြည့် ကြပါတော့ ဗျာ။

ကျနော့် မိန်းမ ကဗျာ တော်တော့် ကို ရိုးတာ၊ ဒါပေမဲ့ ရမက်က တော့ ပြင်းတယ်ဗျ။ ဘာလို့ သိလဲ ဆိုတော့ မင်္ဂလာကုတင် ပေါ် မှာ သူ့ ကို တကိုယ်လုံး နိကပ် ချွတ်တော့ သူ ကိုယ်လေး တုံရီ နေတယ်။ သူ နဲ့ ကိုယ်နဲ့ နိကပ် ကိုယ်လုံးချင်း ပူးကပ် ပြီး သူ့ ကို နူတ်ခမ်းချင်း စုပ်တော့ မျက်လုံးလေး မှေးပြီး တဟင်းဟင်း နဲ့ အဖျားတက် သလို ဖြစ်နေတာဗျ၊ စောက်ဖုတ်ကို ကိုင်ကြည့်လိုက်တော့ စောက်ရည်တွေက တအားရွှဲ နေတာ။ ကျနော် သိပ်တောင် မနူးမနှပ် နိုင်တော့ ဘူး တအားလိုးချင်နေတာနဲ့ သူ့ ပေါင်နှစ်လုံး ကို ဖြဲ ပြီး စောက်ဖုတ်ကို လီးထိုး ထည့် တော့ မလွယ်ဘူးဗျို့ ၊ စောက်ဖုတ်လေးက ကျဥ်းလိုက်တာ၊ သူပြဲ မှာကို ကိုယ်က မပူပေမဲ့ ကိုယ့်လီး နာတာတော့ မခံနိုင်ဘူးဗျ။ စောက်ရည်တွေ တအားရွှဲ နေလို့သာ ဗျာ နို့ မို့ ဆို မလွယ်ဘူး။ ချွေးကို ပြန်ရော ဖြည်းဖြည်းချင်း နှဲ့ သွင်းရတာ၊ သူက လည်း အံလေး ကြိတ်ပြီး ကြိတ်မှိတ်ခံရှာတယ်။ 

စောက်ဖုတ်က လည်း စေးကျပ် နေတာ ဗျာ။ ကောင်းသလားမမေးနဲ့ ကျနော် တောင့် မခံနိုင်ဘူး။ ခနလေး နဲ့ တချီ ပြီးသွား ရတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို  တော်တော်လေး တောင် စိတ်ပျက် သွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူလည်း ခုန ဒုက္ခခံ နေရသလို မျက်နှာ က ရှုံ့ မဲ့ နေပေမဲ့ လရည်နွေးနွေး တွေ ဝင်သွားတော့ အနာသက်သာ သွားပုံ ရတယ်။ ကျနော် လည်း လီးကို သူ့ စောက်ဖုတ်လေး ထဲ စိမ်ပြီး မျက်နှာတွေ ပါးစပ်တွေ နမ်းစုပ် ပေးနေရင်း လီးက ပြန်မာလာတယ်။ အဲဒီ အချီ ကတော့ ဗျာ သူရော ကိုယ်ရော ကောင်းတာပေါ့။ သူကလည်း အထန်မလေး ဗျ။ အဲဒီက စလို့ ကျနော် တို့ နှစ်ယောက် အပေးအယူ တည့်လာတာ ပထမဆုံး သားလေး မွေးကာနီး အထိပေါ့။

ပထမဆုံး သား ကိုယ်ဝန်တည်တော့ သူက ဆရာဝန်မ ပီပီ ပထမ သုံးလေး လလောက် မှာ ကျနော့် ကို ပေးမလုပ်ဘူး။ ဆာနေတဲ့ ကျနော့် ကို သူက ပုလွေပဲ ပေးတယ်။ သုံးလေးလ ကျော် လို့ ကိုယ်ဝန် ခိုင် သွားမှ ပေးလိုးတယ်။ အဲတော့ လည်း ကောင်းတာပေါ့ ဗျာ။ ကိုယ်ဝန်သည် စောက်ဖုတ် ဘယ်လောက် နူးညံ့ ပြီး ဘယ်လောက် လိုးကောင်းတယ် ဆိုတာ လိုးဖူး သူတွေ ပဲ သိမှာ။ ဒါပေမဲ့ အရမ်းရင့် လာတော့ သိပ် အကြမ်းပတမ်း မရတော့ ဘူးပေါ့ ဗျာ။ သူ့ ကို သနားတာလည်း ပါတယ်။ နည်းနည်း ဆင်ခြင်ရတာပေါ့။

ကျနော် တို့ နှစ်ယောက်စလုံး ကလည်း တဦးတည်း သော သား နဲ့ တဦးထည်းသော သမီး လေ။ အဲတော့ နှစ်ဖက် မိဘ တွေက လည်း သူတို့ ရဲ့ ပထမဦးဆုံး သော မြေး ရတော့ မှာ ဆိုတော့ သည်းသည်း လှုပ်ပေါ့။ ခမီးခမက် ချင်းက လည်း အတူ နေလို့ မဖြစ်နိုင် ဘူး ဆိုတော့ ပထမဆုံး မိန်းမ ရဲ့ အမေ ယောက်ခမ ကြီးက လာနေမယ်ဆိုတော့ ၊ လည်း ကျနော့် မိဘ တွေက အင်းပေါ့၊ နောက် တစ်ယောက် ကျမှ ကျနော့် အမေ အလှည့် ပေါ့ ဆိုပြီး ခွင့်ပြု လိုက်တယ်။

မိန်းမ ကလည်း ကိုယ်ဝန်ရင့် လာလည်း လိုးကောင်းတုန်း ဆိုတော့ ကျနော် လည်း တည မှ မလွတ်ဘူး။ အနည်းဆုံး တစ်ခါ တော့ ဆွဲဖြစ်တယ်။ သူ့ အမေက လည်း ရိပ်မိပုံပဲဗျ။ ယောက်ခမကြီး နာမည်က နွယ်နီလှိုင်။ မနက်မနက် ဆို သူ့ သမီးကို တီးတိုး တီးတိုး နဲ့ ပြောတယ်။ နောက်တော့ မိန်းမ က ပြန်ပြောတယ်။ နင့်ယောက်ျား က တော်တော် လွန်တယ်တဲ့ ဒီလောက် ကိုယ်ဝန်ရင့်မာ ကြီးတောင် မရှောင်ဘူးတဲ့၊ တနေ့ မှ ကို အနားမပေးဘူးလားတဲ့။ ပေးမလုပ်နဲ့ ဘာညာနဲ့ ဆူတယ်တဲ့။ အဲတော့ မိန်းမ ကလည်း ကျနော့် မှာ လိုနေတာ သူမပေးရင် ကျနော် က ဘယ်လို နေရမလဲတဲ့၊ သူကလေး မွေးပြီးရင် လည်း နောက်ထပ် လေးဆယ့်ငါးရက် လောက် ရှောင်ရဦးမှာ၊ ခု တတ်နိုင်တုန်း ပေးထားလိုက်တာပါလို့ ပြန်ဖြေတယ်တဲ့။

မိန်းမ က အဲလိုမျိုး ပြန်လာပြောတော့ ကျနော်က နောက်သလို ပြောင်သလိုနဲ့၊ သမီးကို သက်သာ စေချင်ရင် သမီးအစား လာအိပ်ပေးလိုက်လေ လို့ စလိုက်တယ်။ မိန်းမ က လည်း ကို က တကယ်ပြောတာလား ဆိုပြီး ပြုံးစစ နဲ့ မေးတယ်။ ကျနော်က လည်း မိန်းမကို ဘယ်လောက်ထိ စလို့ ရမလဲ စမ်းချင်တာနဲ့၊ တကယ်ဆိုရင်ရော ချစ်လေးက ပြောပေး မှာ မို့လို့လားလို့ တွန့်လိုက်တယ်။ မိန်းမ က အင်း ပြောပေးမယ်တဲ့။ ကျနော့် စိတ်ထဲ မှာ မိန်းမ က လည်း ပြန်နောက် နေတာ ပါလို့ ပဲ ထင်ထားလိုက်တယ်။ အဲဒီည မိန်းမ ကို လိုးတော့ စိတ်ထဲ မှာ ယောက်ခမကြီး ကို လိုးရရင် ဘယ်လို နေမလဲ ဆိုတာ တွေးပြီး လိုးလိုက်တာ လီးက လည်း မတရား တောင်ပြီး လိုးလို့ ကလည်း ကောင်းလိုက်တာ။ မိန်းမ ကတောင် ကို ဒီည နည်းနည်း ထူးတယ်နော်လို့ ပြောသေးတယ်။

နောက်တနေ့ ည ကျတော့ မိန်းမ က ကျနော့် ကို အိပ်ယာ အရင် ဝင်နှင့် သူ သူ့ အမေနဲ့ စကားပြောလိုက်ဦးမယ် ဆိုပြီး ပြောတယ်။ အဲဒါနဲ့ ကျနော်လည်း အိပ်ယာထဲ အရင်ဝင်လိုက်တယ်။ အဲဒီ နေ့က မိန်းမ ထူးထူးခြားခြား ပြင်ဆင်ပေးတဲ့ ဘလက်လေဘယ် လေးပက်လောက်နဲ့ အမြှီး ကောင်းကောင်းလေး စားထားတာ ဆိုတော့ အရှိန်လေး ရပြီးနေတာ။ ကုတင်ပေါ် တက်လိုက်တာနဲ့ အိပ်ပျော် သွားတယ်။

တရေးနိုးတော့ အခန်းတခု လုံးက မှောင်မဲနေတယ်။ မိန်းမ ဘာလို့ ညအိပ် မီးလုံး တောင် ပိတ်လိုက်တာလဲ လို့ တွေးမိတယ်။ အိပ်ရေးက လည်း ဝပြီးအားလည်း ပြည့်သလို ဖြစ်နေတယ်။ လီးက လည်း တအားကို ထောင်မတ်နေတယ်။ အဲဒီတုန်းက မိန်းမ က အားတိုး ဆေးတွေ ပါ ထည့် တိုက်ထားတာ မသိခဲ့ဘူး။ အဲဒါနဲ့ မိန်းမ ကိုယ် အနောက်က နေ ကပ်ပြီး လည်ကုတ်  လေး နမ်းလိုက်တယ်။ မိန်းမ လှုပ်တောင် မလှုပ်တော့ အိပ်ပျော် နေပြီလို့ တွေးမိတယ်။ သူအိပ်ရေးမပျက် အောင် နောက်က ပဲ အသာလေး ကြိတ်လိုးတော့မယ်လေ ဆိုပြီး သူ့ညဝတ်ဂါဝန်ရှည် ကြီးကို အောက်ကနေ ဆွဲပြီး ခါးအထိ လှန်တင် လိုက်တယ်။ 

မှောင်ထဲ မှာ မမြင်ရပေမဲ့ ဖင်လုံးကြီးတွေကို စမ်းရင်းက ဖင်အကွဲကြောင်းကြားကနေ စောက်ဖုတ်ကို နိူက်လိုက်တယ်။ စောက်ဖုတ်က တော့ စိုရွှဲ နေတယ်။ စိတ်ထဲ မှာ တခုခု တော့ တမျိုး ဖြစ်နေသလိုပဲ။ အိပ်စုံမှုံမွှား မို နေမှာပါလေ ဆိုပြီး တောင်နေတဲ့ လီးကို သူ့ စောက်ဖုတ်ဝလေး တေ့ လိုက်တယ်။ ပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုးသွင်း လိုက်တယ်။

ခါတိုင်း မိန်းမ စောက်ဖုတ်က ကိုယ်ဝန်သည်မို့ အိပြီး ဖောင်း နေသလို အတွင်းသား တွေက လည်း နူးညံ့ နေတာ။ အခု တခါကျတော့ စောက်ဖုတ်က စေးပြီး ကျပ်နေသလိုပဲ။ အရည်တွေက စိုရွှဲ နေတော့ သိပ်ကြီးတော့ မခက်ပေမဲ့ မတူတာ အမှန်ပဲ။ လီးတန် က စောက်ဖုတ်ထဲ တဝက်လောက် ဝင် သွား တဲ့ အချိန် ငြီးသံလေး ထွက်လာတယ်။ ကျနော့် လက်က ဘာရယ်မဟုတ် မိန်းမ ဘိုက်ကို လှမ်းစမ်းလိုက်တော့ ဟိုက် ကနဲ ဖြစ်သွားတယ်။ မိန်းမ ဘိုက်မရှိတော့ ဘူး။ ဟင် ၊ ဒါ ဆိုရင် မိန်းမ မဟုတ်ဘူးပေါ့။ အဲဒါဆိုရင်။ ဟင် မနေ့ က နောက်သလို ပြောင်သလို ပြောခဲ့တာကို မိန်းမ က တကယ် အတည် လုပ် ပေးလိုက်ပြီလား။ ဒါဆိုရင် အခု ကျနော့် လီးဝင်နေတာက ယောက်ခမကြီး စောက်ဖုတ်လား။ မျက်လုံးလည်း ချက်ခြင်း ကျယ် သွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ မသိချင်ယောင် ဆောင်ပြီး လီးကို ဆုံး အောင် နှဲ့ ပြီး ထည့် လိုက်တယ်။ ယောက်ခမကြီး ဖင်တုံ ကြီးနဲ့ ကျနော့် ဆီးခုံ ထိမိ သွားမှ လီးကို စောက်ဖုတ်ထဲ စိမ်ထားရင်းနဲ့ သူ့ နို့ကြီးတွေကို လှမ်းကိုင် လိုက်တယ်။ 

ယောက်ခမ ကြီးက ဘရာဇီယာ ဝတ်မထားဘူး။ နို့ကြီးတွေက ကျနော့် မိန်းမ လို တင်းမနေပေမဲ့ အရမ်းကြီး ရွဲ နေတာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ကိုင်လို့ ဆုပ်လို့ ညှစ်လို့ ကောင်းသေးတယ်။ နို့သီးခေါင်း တွေက တော့ တင်းမာပြီး ထောင်မတ်နေတယ်။ လုံးပတ်က လည်း ကျနော့် လက်သန်းလုံးလောက် ရှိတော့ လက်မလက်ညိူး ဖြား နှစ်ခု နဲ့ ကိုင်ပြီး ပွတ်ခြေပေးလိုက်တာ အီးအီးအဲအဲ ငြီးသံ ထွက် လာတယ်။ ယောက်ခမကြီးမှန်း သေခြာ သွားတော့ သူ့ ကို စပရိုက် လုပ်ပြီး ကျနော် နဲ့ အရှက် ကုန်အောင် လုပ်ချင် တော့ ညဏ်ဆင်ရတယ်။ လီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွဲထုတ်လိုက်ပြန်ထည့် လိုက်နဲ့ စောက်ရည်တွေ လည်း ရွှဲ သူလည်း အရှိန်ရလာအောင် လိုးပေးရင်းက မှ သူ့ ပေါင်လုံးကြီး တလုံး အောက်က လျိုလို့ သူနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ပုံစံ ရအောင် ပြောင်း လိုက်တယ်။ ပြီးမှ သူ့ အပေါ် က မှောက်လျှက် သူ့ ပေါင်ကြီး နှစ်လုံးကို ဖြဲ ပြီး ခပ်သွက်သွက် လိုးတော့ တာ။ ယောက်ခမ ကြီးပါးစပ်က တဟင်းဟင်း နဲ့ အသံတွေ ထွက်လာတယ်။ စောက်ရည်တွေက လည်း ရွှဲနှင့် လို့ သူ့ လက်တွေက လည်း ကျနော့် ကျော ကို တွယ်ဖက်နေပြီ။ အဲတော့ မှ ကုတင် ခေါင်းရင်း မှာ တန်းလန်းချထားတဲ့ မီးခလုပ်ကြိုးကို မှောင်ထဲက နေ စမ်းပြီး ဖွင့် လိုက်တယ်။

" ဟဲ့ အို မောင်လွင် ဘာလို့ မီးကြီးဖွင့်လိုက်ရတာလဲ"

" အမေ့ မျက်နှာ ကို ကြည့်ပြီး လိုးချင်လို့ပါ အမေရာ"

ယောက်ခမကြီး မျက်နှာက ရှက်ပြီး နီ နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ စောက်ဖုတ် နဲ့ လီးက အကောင်းဆုံး အချိန်ကို ရောက်နေပြီ ဆိုတော့ သူ့ လက်တွေက ကျနော့် ကျော ကို ဖက်တွယ်ထားတာ မလွှတ် ဘူး။ အောက် ကလည်း ဖင်ကြီး ကော့ ကော့ ပေးပြီး တော့ ခံ နေတာ။ ကျနော် သူ့ မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး လိုးနေတာကို ရှက်လို့ ထင်တယ် မျက်လုံးကို တင်းတင်းကြီး ပိတ်ထားတယ်။ ကျနော် က လီးကို သူ့ စောက်ဖုတ်ထဲ အဆုံး ထိ ဖိကပ် သွင်း စိမ်ထားလိုက် တယ်။ သူ့ နူတ်ခမ်းတွေကို ကျနော့် နူတ်ခမ်းနဲ့ ဖိကပ် နမ်းလိုက်တယ်။ သူ့ စောက်ခေါင်းထဲ က အတွင်းသား တွေက မနေနိုင်တော့ ဘူး လှုပ်စိစိ နဲ့ ကျနော့် လီးကြီးကို လာ ဆွနေတယ်။ သူတခုခု ပြောမလို့ မျက်စေ့ ကို ဖွင့် ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်တော့ ကျနော့် လျှာက သူ့ ပါးစပ်ထဲ ဝင်သွားတယ်။ အဲဒီနောက် တော့ သူ လည်း မရတော့ ပါဘူး ။ တဏှာရမက် နောက်ကို စီးမျော ပါသွားပြီး ကျနော့်ကို လည်း ပြန်နမ်းစုပ် လာပါတော့ တယ်။ သူ့ နှုတ်ခမ်းတွေ စုပ်လို့ ဝလို့ ရပ်လိုက်တော့ မှ။

" မောင်လွင်ရယ် ဘာလို့ ရပ်ထားတာလည်း ဆက်တော့လေ"

" ဘာကို ဆက်ရမှာလဲ အမေရ"

" ဆက်လိုးလို့ ပြောတာကွာ ကဲ တကယ်ထဲ သိပ်ကြားချင်နေတယ်မလား"

" ဟားဟား ဟုတ်တယ် အမေ က လိုးပါတော့ လို့ ပြောတာ ကြားချင်လို့ပါဗျာ ကဲကဲ"

" ဖွတ်ဖတ်...ဖတ်..ဖတ်.."

ယောက်ခမကြီး စောက်ဖုတ်က လည်း ကောင်းလိုက်တာ စေးကျပ် နေတာပဲ ဘာတွေများ လုပ်ထားလည်း မသိဘူး ၊ ကျောက်ချဥ်တွေ ဘာတွေများ စိမ်ထားတာလား။ ကလေး တစ်ယောက်မွေးထားတယ်လို့ ကို မထင်ရဘူး။

" အမေ စောက်ဖုတ် က လိုးလို့ ကောင်းလိုက်တာ အမေ့ ယောက်ျားက မလုပ်ဘူးလားဗျာ"

" သူ နဲ့ က မလုပ်ဖြစ်တာ ကြာလှပေါ့၊ ကဲ ပါ လူကို ဒီလောက် လုပ်နေပြီး အမေလို့ ခေါ် မနေပါနဲ့ နားက ကြားလို့ မကောင်းဘူး။"

" ဟုတ် ဒေါ်နွယ်နီလှိုင် ရေ ၊ အဲလို ခေါ်ရမလား"

" ဟယ် လူကို အဖွားကြီးများ မှတ်နေသလား"

" ဟားဟား စတာပါ မမနွယ်နီ ရယ် လိုးလို့ ကောင်းလိုက်တာ ကျနော် ပြီးတော့ မယ်"

" အင်းးးး အင်းးးး တို့ လည်း ပြီးတော့ မယ် အားးးးး အိးးးးးး မြန်းးးးမြန်..."

ကျနော် လည်း လရည်တွေ တပြုံ တပြစ်ကြီး ယောက်ခမ စောက်ဖုတ်ထဲ ပန်းထည့် ပြစ်လိုက်ရင်း ပြီးသွားတယ်။ ယောက်ခမကြီးလည်း ကျနော့် ကို တင်းတင်းကြီးဖက်လို့ ပြီးသွားတယ်။ နှစ်ယောက်သား တယောက်ကို တယောက် ဖက်ရင်း အနားယူနေကြရင်းက မှ ၊

" စု ရော မမနွယ်နီ"

" သမီးက တို့ အခန်း မှာ အိပ်နေပြီ၊ သူက သူ့ အစား လာအိပ်ပေးဆိုလို့ တို့ က လာတာ"

" အင်း စု အိပ်ရေးဝဝ အိပ်ပါစေ မမနွယ်နီရယ်၊ မမနွယ်နီ ဒီညတော့ ဒီမှာပဲ အိပ်လိုက်တော့ နော်"

" အမလေး ခု မှ သူ့ မိန်းမ ကို အိပ်ရေးဝဝ အိပ်ပါစေတဲ့၊ နေ့တိုင်း ဟိုမှာ အိပ်ရေးမဝရှာလို့ လူစားကို ထိုးပေးရရှာတာ"

ကျနော့် လက်တွေက ယောက်ခမကြီး ရဲ့  ကျွဲကောသီး ဆိုက် နို့ကြီးတွေကို ဆုပ်နှယ်ရင်းက၊

" အဲဒီ အစားထိုးလာပေးတဲ့ သူကရော ဒီက ပါဖောင်းမန့်ကို သဘောကျရဲ့လား"

" မသိဘူး သွား ဒီက တာဝန်အရလာရတာ"

" အင်းပါ အင်းပါ မပြောချင်လည်း နေပါ ကြည့်သေးတာပေါ့"

" ခစ်ခစ်"

ယောက်ခမကြီး ရဲ့ အပျိုပေါက် မလေးလို ရှက်သွေးဖြန်းသွားတာ ကြည့်ရင်း ကျနော့် လီးက တဖြည်းဖြည်း ပြန်မာလာခဲ့တယ်။

```````````````````````````````````````````````

(02)

" ဟယ်တော့ ချက်ခြင်းကြီး မြန်လိုက်တာ"

ယောက်ခမကြီးက သူ့ ပေါင်ခွဆုံ မှာ ထိုးထောင်ထောက် လာတဲ့ လီးကြီးအထိ အတွေ့ကို သတိထားမိတယ်။

" မမနွယ်နီ က ချစ်ဖို့ ကောင်းလို့ပါ၊ ဒီတခါ လေးဘက်ထောက်ပေးပါလား၊ ဒေါ့ကီ ဆွဲချင်လို့"

ယောက်ခမကြီးက ဘာမှ ပြန်မပြောပါဘူး၊ မျက်စောင်းတချက်ပဲ ထိုးပြီး အိပ်ယာပေါ် မှာ လေးဘက် ကုန်းကုန်းကြီး ထောက်ပေးပါတယ်။ ကြည့်ရတာ ကြားပဲ ကြားဖူးပြီး တခါမှ အလိုးမခံ ဖူးဘူးလားမသိဘူး။ ကျနော်က သူ့ ခါးလေးကို အသာ ဖိလိုက်မှ ဖင်ကြီးက နောက်ကော့ လာတယ်။ ဖင်ကြီး နှစ်လုံးကြား က ပြူးနေတဲ့စောက်ဖုတ်ကြီး အဝကို လီးနဲ့ တေ့ ပြီး ဖိသွင်းလိုက်တယ်။

" ဖွတ် ဖလွတ် ဗျိ "

" ရှီးးး ကျွတ်စ် ကျွတ်စ်"

ယောက်ခမကြီးက ငြီးလိုက်တယ်။ နာလို့ တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး ကောင်းလို့ပဲ ဖြစ်မယ်လို့ တွေးလိုက်မိတယ်။ နောက်တော့ လည်း တဖတ်ဖတ်၊ တဖုံးဖုံး ပေါ့ ဆော်ပြစ်လိုက်တယ်။ အဲဒီ တချီ ပြီးတော့ တရေးအိပ်ပျော် သွားကြတယ်။ တရေးနိုးတော့ ညသန်းကောင်ကျော် တစ်နာရီလောက် ရှိမယ်။ ရင်ခွင်ထဲ ရောက်နေတာ ယောက်ခမကြီးမှန်း သတိရလိုက်မိတော့ လီးက ပြန်တောင်လာတယ်။ အနောက်က နေ ပေါင်တလုံး မြှောက်ပြီး တပေါင်ကျော် လိုးတာ သူလည်း နိုးလာတယ်။ နောက်ပြန်ကော့ ပေးပြီး ခံတယ်။ အဲဒီ တချီကတော့ စကားမပြောပဲ နဲ့ အစဆုံး အတိုင်အဖေါက်ညီညီ နဲ့ လိုးဖြစ်ကြတယ်။ ပြီးတော့ ပြန်အိပ်ပျော် သွားကြတယ်။ မနက် အိပ်ယာနိုးတော့ အိပ်ခန်းထဲ အလင်းရောင် ရောက်နေပြီ၊ ယောက်ခမကြီးက အိပ်ပျော်နေတုန်း၊ သေးပေါက်ချင်လာတာနဲ့ အသာလေး ခြေဖျားထောက်ပြီး အိမ်သာ သွား သေးပေါက် လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ပြန်လာတော့ ယောက်ခမကြီးက နိုးနေပြီ။

" ဟယ် မိုးတောင် လင်းနေပြီ ထမှ မနက်စာ လုပ်ရဦးမယ်"

" ခနလေး နေပါဦး မမနွယ်နီရဲ့ နာရီဝက်လောက် အချိန်ရပါသေးတယ်"

ယောက်ခမကြီးက တောင်နေတဲ့ ကျနော့် လီးကို ငုံ့ ကြည့်ပြီး၊

" ဟယ်တော့ မနိုင်ပါလား၊ မဖြစ်ဘူး ထင်တယ် တော်ကြာ သမီး နိုးလာရင် ရှက်စရာကြီး"

" အမလေး ခု မှ ရှက်စရာကြီး လုပ်နေတယ်၊ လာပါ မနွယ်နီ ရယ် စု မနိုးခင်လေး တချီလောက်"

အဲဒီ နောက်တော့ လည်း။

" ဖွတ်...ဖတ်....ဖတ်.."

" အ...အ...အီးးးးးးး ဟင်းးးး ရှီးးးးးး"

" ကောင်းလိုက်တာ မနွယ်နီ ရယ်၊ မနွယ်နီ ရော ကောင်းရဲ့လား"

" အင်းးး ဟင်းး"

" ဖွတ်....ဖွတ်..ဖတ်..ဖတ်.."

" အားးးး ကောင်းတယ်..ကောင်းတယ်....အီးးးးး"

အဲလို နဲ့ မနက်ပိုင်း မီးဖိုထဲ မနက်စာ စားကတော့ ကျနော့် မိန်းမ စု က ပြုံးစေ့စေ့ နဲ့ သူ့ အမေ မမြင်အောင် မေးငေါ့ ပြတယ်၊ ဘယ်လိုလဲပေါ့၊ ကျနော် က လက်မ ထောင်ပြလိုက်တယ်၊ အရမ်းကောင်းပေါ့။

နောက် တော့ စု က ပြောတယ်၊ သူ အရမ်း အိပ်ရေးဝ ပြီးတော့ နေလို့ ကောင်းလိုက်တာတဲ့ ၊ အဲလို မျိုး သူ မမွေးခင်အချိန်ထိ နေချင်တယ်တဲ့၊ ကျနော် က စု ကို ချစ်တယ်လေ၊ အဲတော့ အလိုလိုက်ရတာပေါ့ ခိခိ။ ယောက်ခမကြီးကတော့ ဘာပြောသလဲ သိလား။ တပတ်လောက်ကြာတော့ လေ။

" မောင်ရယ်၊ နွယ်နီတော့ မောင့်ကို စွဲသွားပြီ၊ မောင့် မယားငယ်လေး လိုသာ သဘောထားပါတော့."

တဲ့။ ကျနော့် မိန်းမ ကလေး မမွေးခင် နဲ့ မွေးပြီး လေးဆယ့် ငါးရက် အထိ အချိန်တွင်း မှာ ယောက်ခမကြီးကို သူတခါမှ မခံစား ဖူးခဲ့တဲ့ လိင်မှု ပညာ အဝဝ ကို သင်ကြားပေးလိုက်ရတယ်၊ ဟဲဟဲ။ ယောက်ခမကြီးကလည်း စု လိုပါပဲ အတွင်းပုန်း ထန်တာ။ ပုလွေ၊ ဘာဂျာ အကုန်ခံစား တတ်မြောက်သွားတဲ့ အပြင် သူ့ နောက်ပေါက် ပါကင်ပါ ဖေါက်ပေးလိုက်ရတယ်။ အဲလိုအဲလို။

.....................................

ကလေး မွေးပြီး စု လည်း ဆေးခန်းပြန်ဖွင့် ယောက်ခမကြီးလည်း သူ့အိမ် သူပြန်သွားတော့ ကျနော်တို့ မိသားစု ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားကြ ရော ဆိုပါတော့၊ ကလေး တစ်နှစ်သား လောက်မှာ ကျနော်လည်း အလုပ်များ ၊ စု ကလည်း ဆေးခန်း ကို အချိန်ပြည့် နီးပါး ဖွင့် တော့ သားကို ထိန်းဖို့ လူလိုလာရော၊ သူစိမ်း တွေ ငှားရတာလည်း စိတ်မချ၊ ကံကောင်းချင်တော့ ကျနော့် အမေ အထက်တန်း ကျောင်းအုပ် ကနေ လုပ်သက်ပြည့်ပင်စင် ယူပြီး အနားယူ တော့ သူက ထိန်းပေးမယ် လို့ ဆိုတယ်။ ကလေးပစ္စည်း တွေ အမေတို့ အိမ် နဲ့ ကျနော်တို့ အိမ် အသယ်အပို့ အလုပ်များတဲ့ အပြင် ကျနော်တို့ အိမ်မှာ ကလည်း အခန်းပို ရှိနေတာမို့ အမေ ကျနော်တို့ အိမ်လာနေလိုက်တာက အဆင်ပြေဆုံး အစီအစဥ် ဖြစ်မယ် ဆိုပြီး ဆုံးဖြတ် လိုက်ကြတယ်။ အဲတော့ အမေ ကျနော်တို့ အိမ်မှာ ရောက်လာခဲ့တော့ တာပေါ့။ အမေ့ နာမည် က ဒေါ်ခင်သန်းမြင့်။

အဲလို အမေ အိမ်ရောက်ပြီး ရှေးမနှောင်းမှာပဲ။ ကျနော်နဲ့ စု ရဲ့ အိပ်ယာခန်း က နည်းနည်း သွေးအေး သလို ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ ကျနော့် ဖက်က စိတ်မပါလို့ မဟုတ်ဘူး။ စု က တသားမွေး တသွေးလှ ပိုပြီးတောင် ဆက်ဆီ ဖြစ်လာတာ။ အဓိက ကတော့ စု ပေါ့ ၊ အရင်လို တက်တက်ကြွကြွ မရှိတော့ ဘူး။ ဆေးခန်း မှာ ပင်ပန်းတယ် ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်က ပိုများတယ်။ ပင်ပန်းတယ်။ ခေါင်းကိုက်တယ်။ ဖင်နာတယ်နဲ့။ အကြောင်းပြချက်တွေ များပြီး ကျနော်တို့ သိပ်မလိုးဖြစ်ကြတော့ ဘူး။

အဲဒီ အချိန်မှာ တချိန်တုန်းက ယောက်ခမ ကြီးကို လိုးခဲ့ ရတာ ပြန်သတိရနေမိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု အိမ်ရောက်နေတာက အမေလေ။ ဒါပေမဲ့ စိတ်တွေက သိပ်ထန်လာတဲ့ အချိန်မှာ အမေ့ အပေါ် မြင်တဲ့ အမြင်တွေက လည်း တဖြည်းဖြည်း ပြောင်း လာခဲ့တယ်။ နောက်ပြီး အွန်လိုင်း အောကား တွေမှာလည်း အမေလိုးတာတွေက ခနခန မြင်နေရတော့ အင်းစက် ကို လည်း စိတ်ဝင်စားလာတယ်။ နောက်ပို အရေးကြီးတဲ့ အချက်က ကျနော့် အမေက ခုလို စိတ်ပြောင်းသွားလို့ အမေလို့ သဘော မထား ပဲ မိန်းမ တစ်ယောက် အနေနဲ့ ကြည့်လိုက်တော့၊ ယောက်ခမကြီးထက် ရုပ်လည်း ချော ဘော်ဒီက လည်း ပိုတောင့် ပိုဆက်ဆီ ဖြစ်တာကို သတိထားမိတာ။

အဲဒါနဲ့ တကယ်မဟုတ်တောင် အနံ့ခံ အာရုံ ရရုံလောက် ဆိုပြီး အမေ့ နားကို ရောကော သောကော ၊ ပူးပူးကပ်ကပ် စနေမိ တော့ တာပဲ။ အမေနဲ့ ပူးပူးကပ်ကပ် နေမိပြီး တအားတင်းလာရင် ဂွင်းထုထု ပြစ်ရတယ်။ အခု မိန်းမ ကလည်း တလ ကို တခါ လောက်ပဲ ပေးတော့ တယ်။ ဘာဖြစ်နေမှန်းမသိဘူး။ အဲတော့ ပိုတင်းလာရတယ်။ ထူးခြားတာ တခု က အမေ ကလည်း ကျနော် ပူးပူးကပ်ကပ် နေတာကို ဘာမှ မပြောပေမဲ့ သတိထားမိပုံ ရတယ်။ မျက်နှာလေး တခါတခါ နီ နေတတ် တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျနော့်ကို ဘာမှ မပြောဘူး။ သူ ကိုယ်တိုင်လည်း ရမက်သွေး ကြွနေပုံ ရတယ်။ ကိုယ့် အမေ ဆိုတော့ ကျနော်လည်း ဘယ်လို ဂွင်ဖန်ရမှန်း မသိဘူး ဖြစ်နေတယ်။

...................

တနေ့ ကျနော် အလုပ်ထဲ မှာ ရှိနေတုန်း အမေ့ ဆီက ဖုံးလာတယ်။ သားလေး အတွက် လိုအပ်တာ တခု ဝယ်လာပေးဖို့။ ကျနော်လည်း အလုပ်ကိစ္စ နဲ့ အဲဒီစျေးနား သွားရင် ဝယ်လာခဲ့မယ် လို့ ပြောလိုက်တယ်။ အဲဒါအဲဒီ စျေးနားရောက်တော့ စု ဆေးခန်းနဲ့ နီးနေတာ သတိရလိုက်တယ်။ နောက်တခု က အဲဒီ ဟာက စု ဝယ်နေကြ ပစ္စည်း ဆိုတော့ သူ့မှာများ ရှိနေပြီး ပလားဆိုတာ သိချင်လို့ စု ဆီ ဖုံးဆက်ကြည့်လိုက်တယ်။ ဖုံးမကိုင်ဘူး။လူနာတွေနဲ့ အလုပ် ရှုတ် နေတာ ဖြစ်မယ်ဆိုပြီးကြုံ နေတာ ပဲလေ။ လူကိုယ်တိုင်ဝင်လိုက်မယ် ဆိုပြီး ဆေးခန်း ဆီသွားလိုက်တယ်။ ဆေးခန်း ရောက်တော့ ဆေးခန်း တံခါးက ပိတ် ထားတယ်။ နာရီ ကြည့်လိုက်တော့ ဆေးခန်းပိတ်ချိန် တော့ ရောက်နေပြီ။ ဒါပေမဲ့ ခါတိုင်းဆို ဒီထက် နောက်ကျ မှ အိမ်ပြန်ရောက်တတ်တာ၊ ဒီနေ့ အစောကြီး ပြန်သွားတယ်ထင်တယ်လို့ တွေးလိုက်တယ်။

အဲဒါနဲ့ စျေးကိုပဲ သွားတော့ မယ်လို့ လှည့်လိုက်တုန်း မျက်စေ့ ‌ဒေါင့်စွန် က အလင်းရောင် တခု တွေ့လိုက်တယ်။ အဲဒါက နံရံ အမြင့် မှာ လေဝင်ပေါက် မှန်လည်တံခါး အသေးလေး တခု ရှိတယ်၊ အဲဒါက စု ရဲ့ ရုံးခန်း နေရာလေ။ အောက်က ပြူတင်းပေါက် ကတော့ သစ်သားတံခါး ပိတ်ထားတယ်။ အပြင်က လည်း သံပန်းတပ်ထားတာ။ ပုံမှန် ဆေးခန်းပိတ်ချိန် ဆို မီးပိတ်ထားခဲ့တာ၊ မီးပိတ်ဖို့ မေ့ သွားတာလား။ သူခိုးတွေ ဘာတွေ များဝင်နေသလားပေါ့။ အခု ခေတ်မှာ ဆေးတွေက လည်းစျေးကြီးကကြီးနဲ့လေ။ ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဝင်ကြည့်လိုက်တာ မမှားဘူးလေ ဆိုပြီး ဆေးခန်းအဝင်တံခါးကို သော့ဖွင့် ဝင်လိုက်တယ်။ ဟုတ်တယ်။ ကျနော့် မှာ သော့ပို တစ်ချောင်းရှိတယ်လေ။ အရေးအကြောင်းဆို တခါတလေ စု က ပစ္စည်းတွေ ဘာတွေ သွားထားခိုင်းတယ်။ ယူခိုင်းတယ် အဲတော့ ကျနော့် မှာ သော့ အပို ရှိနေတယ်။

သော့ ကို အသံမမြည်အောင် ဖွင့်ပြီး ခြေဖျားထောက်ဝင်လာလိုက်တာ။ စု ရုံးခန်းနား ရောက်တော့ အထဲက အသံတွေ ကြားနေရတယ်။ တံခါးက လုံးဝ ကြီး ပိတ်ထားတာ မဟုတ်ပဲ လက်တလုံးလောက် ဟ နေတယ်။ အဲဒါ နဲ့ အသာ ချောင်း ကြည့်ကြည့်လိုက်တယ်။

ဟိုက် ကျနော် ရင်ထဲ ဒိန်းကနဲ ကို အသံမြည်ပြီး နားတွေ ဘာတွေ အူ သလိုတောင် ဖြစ်သွားတယ်။ အခန်းထဲ မှာ စု က နေ့ခင်းဘက် နားရင် လှဲလေ့ ရှိတဲ့ လယ်သာ အမဲ နဲ့ ဆိုဖာရှည်ကြီးပေါ် မှာ ယောက်ျား နဲ့ မိန်းမ တစုံတွဲစုံတွဲ လိုးနေကြ တယ်။ အခန်းပြူတင်းပေါက် ပိတ်ထားပြီး လေးပေမီးချောင်းကြီးဖွင့်ထားတော့ အခန်းထဲ မှာ ထိန်ထိန်လင်းနေတယ်။ အမျိုးသမီး က ဖင်ဘူးတောင်း ထောင်ပေးထားတာကို အမျိုးသား က အနောက်က နေ ဆောင့် လိုးနေတာ။ အမျိုးသမီး ရဲ့ မျက်နှာ ကို မမြင်ရပေမဲ့ ဘော်ဒီ ရယ် ငြီးနေတဲ့ အသံရယ် ဆံပင်ပုံစံ ရယ် ကြည့်လိုက်တာနဲ့ ကျနော့် မိန်းမ စုနွယ်လင်း မှန်း သိနိုင်တယ်။ တခြား တနေရာမှာ မြင်ရရင်တော့ မျက်နှာ မမြင်ရတာမို့ ကျနော့် မိန်းမ နဲ့ ဆင်တူတယ်လို့ တွေးမိမှာ ဖြစ်ပေမဲ့ ဒါက သူ့ ရုံးခန်း ဆိုတော့ သူ ဆိုတာ တပ်အပ် ပြောနိုင်တာပေါ့။ သူ့ကို အနောက်က လိုးနေတဲ့ ဘဲကြီးကို ဘေးတိုက် မြင်နေရတာ မို့ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ လည်း ကျနော် ချက်ခြင်းသိလိုက်တယ်။

ဘယ်သူ ရှိရမလည်း၊ ဦးယူစွတ် ပေါ့။ မိန်းမ ရဲ့ ဆေးခန်း မှာ အစုံ ခိုင်းလို့ ရအောင် အကူ ခန့်ထားပေးခဲ့တဲ့ ကုလားအဖိုးကြီးလေ။ အဖိုးကြီး ဆိုပေမဲ့ အသက် ၆၀ လောက် နဲ့ သန်သန်မာမာ ကြီး။ သူက ဆေးခန်း ကို သန့်ရှင်းရေးလည်း လုပ်ပေးတယ်။ လုံခြုံရေးလည်း လုပ်ပေးတယ်။ လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်း အရေးပေါ် ဝယ်ပြုခိုင်းလို့ လည်းရတယ်။ မိန်းမ နဲ့ နပ်စ်မ တွေ အကုန်လုံး က မိန်းကလေး တွေ ချည်းပဲ ဆိုတော့ ယောက်ျား အဖေါ် တစ် ယောက် အဟန့်အတား ရအောင် ရယ်ဆိုပြီး ခန့်ထားပေးတာ။ ခု တော့ ကျနော့် မိန်းမ ဆရာဝန်မ ကို တက်လိုး နေပါလား။

ချောင်းကြည့်ရင်း ရင်တွေ တုန်ပြီး ဘာလုပ်ရကိုင်ရမှန်းမသိ၊ အသက်ရူတောင် မမှန်တော့ လို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝအောင် ရူ နေရတဲ့ ကြားက ကျနော့် လီးက အရမ်းကို မာတောင် နေတာ သတိထားမိတယ်။ လက်က ပုဆိုးကို လှန်ပြီး အတွင်းခံ ဘောင်းဘီဆွဲချလိုက်ရတယ်။ နို့မို့ အရမ်းတင်းကျပ် ပြီး နာနေပြီလေ။ လွတ်ကျွတ်သွား တဲ့ လီးကို ကိုယ့် လက်နဲ့ ကိုယ် ဆုပ်ကိုင်ထားမိတယ်။ လီးထဲက သွေးကြောတွေက တဒုတ်ဒုတ်ခုန်နေတာကို လက်ဖဝါးက ခံစား မိနေတယ်။

ဦးယူစွတ် က ဆောင့်လိုက် တာ ဘယ်လောက်တောင် အားပါသလဲ ဆို အသံက လည်း တဖန်းဖန်း မြည် နေတဲ့ အပြင် ကျနော့် မိန်းမ ရဲ့ တအင်းအင်း နဲ့ အော် နေသံက လည်း အကျယ်ကြီး။ ဖွေးဖွေး ဖြူနေတဲ့ ကျနော့် မိန်းမ ပေါင်တန်။ ဖင်လုံး တွေနဲ့ ဖိကပ်နေတဲ့ ဦးယူစွတ်ရဲ့ မဲပြာပြာ အသားအ‌ရောင် နှစ်ခု က လုံးဝကို ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေတယ်။ ကျနော် ကြည့်နေတုန်း မှာ ပဲ ဦးယူစွတ် ဆောင့်ချက်တွေက မြန်လာပြီးတော့ ရုတ်တရက် ရပ်သွားတယ်။ သူ့ ပေါင်ခြံ နဲ့ ကျနော့် မိန်းမ ဖင်လုံး ကို ဖိကပ် ထားတာတွေ့ရတယ်။ သူပြီးသွား ပြီးတော့ လရည်တွေ ကျနော့် မိန်းမ စောက်ဖုတ်ထဲ ညှစ်ထုတ် နေတာ နေမယ်။ တော် ကြာ သူတို့ ထွက်လာရင် ကျနော့် ကို တွေ့သွားရင် ဘယ်လို ဖြေရှင်းရမှန်းမသိတာနဲ့ ကမန်းကတန်း ဆေးခန်း အပြင်ကို ပြန်ထွက် ပြီး တံခါး ပါ လော့ ပြန်ချ ခဲ့လိုက်တယ်။ တကယ်ဆို ကိုယ့် မိန်းမကို သူများ လိုးနေတာ တွေ့ရာ ပစ္စည်းတခုခု နဲ့ ကောက်ကိုင်ပြီး ဝင်ရိုက် ပြစ်ရမှာ။ အခု တော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုတောင် နားမလည် နိုင်တော့ ပါလား။

ဆေးခန်းက ပြန်ထွက်လာပြီး စျေးကို ဝင်လိုက်တယ်။ ကလေး အတွက် အမေမှာတဲ့ ပစ္စည်း လိုက်ရှာနေတုန်း ဖုံးဝင်လာ တယ်။ ကျနော့် မိန်းမ ခေါ်တာပါလား။ ကျနော် လာချောင်းတာများ သူတွေ့ သွားတာလား။ ရင်ထဲ ထိတ်ကနဲ ဖြစ်သွား တယ်။

" ဟဲလို"

" ဟဲလို ကို လား ကိုခုန စု ဆီ ဖုံးခေါ် သေးလား"

" ဟုတ်တယ်"

" အင်း စု အရေးပေါ် လူနာ တယောက်ကြည့်နေလို့ ဖုံးကို အသံပိတ်ထားတော့ လွတ်သွားတာ"

မိန်းမ အသံက နည်းနည်းလေး မောဟိုက်နေတဲ့ အသံ၊ အသက်ရူသံက ဖုံးထဲ မှာတောင် ပြင်းနေတယ်။

" အော် အင်း ရပါတယ် သား အတွက် ပစ္စည်းတခု အမေ မှာလိုက်တာ စု မှာ ကျန်သေးလားလို့"

" အို့ ရှီးးးးးးးးးး"

" ဟင် စု ဘာဖြစ်တာလဲ"

" ဘာမှ မဖြစ်ဘူး ကို စု ကြမ်းပေါ် ချထားတဲ့ ဖန်ပုလင်းတခု ခြေထောက်နဲ့ တိုက်မိလို့"

```````````````````

(03)

ကျနော့် စိတ်မျက်လုံးထဲ မှာတော့ ဖုံးပြောနေတဲ့ ကျနော့် မိန်းမကို ဦးယူစွတ် တခုခု လုပ်လိုက်လို့ ထင်တယ်လို့ ပုံဖေါ် တွေးနေမိတယ်။ ဖုံးကိုင်ထားတဲ့ မိန်းမ အသက်ရူသံ က ပို မြန်လာသလို နားထဲ မှာ တပြတ်ပြတ်တပြွတ်စ်ပြွတ်စ် သံ ခပ်သဲ့သဲ့ ကြားမိသလိုပဲ။

" အော် အင်းအင်း စု ဂရုစိုက်အုန်းနော်၊ ကို ဆေးခန်းလာခဲ့ ရမလား"

" ဟင့်အင်း ဟင့်အင်း မလာခဲ့နဲ့ ကို၊ စု အခုပဲ ဆေးခန်း ပိတ်တော့ မလို့၊ အိုကေ အိမ်မှာ တွေ့ မယ်နော်၊ ဘိုင်ဘိုင်"

ကျနော့် ဘက်က ဘာမှ ပြောချိန်တောင် မရလိုက်ဘူး၊ စု ဖုံး ချသွားတယ်။ ဖုံးကို လက်တဖက်က ကိုင်လို့ ငိုင်နေမိတာက ကျနော်။ ကျနော့် အတွင်းခံ ထဲမှ မာတောင်လာတဲ့ လီးက တင်းကျပ် နေပြီ။ သားအတွက် ပစ္စည်းကို အမြန်ရှာ၊ တောင်းသလောက် ပေးပြီး ဝယ်။ အိမ်ကို အမြန်ပြန်လာခဲ့လိုက်တယ်။

အိမ်ရောက်တော့ စု မရောက်သေးဘူး။ သားအတွက် ဝယ်လာတာတွေကို အမေ့ လက်ထဲ အပ်လိုက်ပြီး ရေချိုးခန်းထဲ အမြန်ဝင်လာလိုက်တယ်။ ရေပန်းကို ဖွင့်ထားလိုက်ပြီး လီးကို ရေစွပ် ဆပ်ပြာလူးလိုက်ပြီး ဂွင်းထုတော့ တယ်။ မျက်စေ့ ကို ပိတ်ပြီး ဦးယူစွတ်နဲ့ ကျနော့် မိန်းမ လိုးနေကြတဲ့ပုံကို ပြန်တွေးရင်းက လီးကို တင်းတင်း ဆုပ်လို့ ထုလိုက်မိတာ ခနလေး နဲ့ လရည် တွေ ရေချိုးခန်း နံရံ ကို ပန်းထွက် ကျကုန်တော့ တယ်။

......................

ညဘက် ကျနော့် မိန်းမ ပြန်လာတော့ ရေမိုးချိုး ထမင်းစား ပြီးတော့ သားလေး နဲ့ ဆော့ ကစား နေတယ်။ သူ့ ကို အကဲခပ် နေတော့ လည်း ဘာမှ ပုံမပျက်ဘူး။ ဦးယူစွတ် နဲ့ ဖြစ်နေတာ ဘယ်လောက် တောင် ကြာသွားပြီလည်း မသိဘူး လို့ တွေး နေမိတယ်။ ကျနော့် ကိုယ် ကျနော်လည်း ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘူး။ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရမှာလား မသိချင်ယောင် ဆောင်နေ ရမှာလား။ တခြား ဘယ်သူတွေ သိသေးလည်း။ မိန်းမ ကို ကြည့်လိုက်တိုင်း သူ့ ကို ဦးယူစွတ် လိုးနေတဲ့ပုံ ပဲ မြင်ယောင် နေမိပြီး ကျနော့် လီးက လည်း တအားတောင် လာတယ်။

ညအိပ်ယာ ဝင်တော့ သားလေးကို ပုခက်ကုတင် ပေါ် တင်ပြီး ကုတင်ပေါ် တက်လာတဲ့ မိန်းမ ကို ကျနော်က လှမ်းဖက် လိုက်တော့။  

" အား ကို ရယ် ဒီနေ့ စု အလုပ် မှာ အရမ်းပင်ပန်းလာလို့၊ နောက်မှ ပဲ နော် ဆောရီး ကိုရယ်"

ဆိုပြီး ပြောတယ်။ ကျနော် တော်တော် စိတ်ပျက် သွားမိတယ်။ အင်း ရပါတယ်။ ဆိုပြီး ကျနော် အိပ်ပျော် အောင် ကြိုးစား တယ်။ ဒါပေမဲ့ အိပ်မရဘူး။ မိန်းမ က ကျနော့် ဘေး မှာ ဟောက်သံ တိုးတိုးလေး ပေးပြီးတော့ အိပ်ပျော် သွားတော့ ကုတင် ပေါ် က ထထိုင်ပြီး ခြေရင်းဘက် အခန်းထောင့် မှာ မိန်းမ အဝတ်ခြင်း ဆီ သွားကြည့်လိုက်တယ်။ နည်းနည်းလေး မွေနှောက် လိုက်တော့ သူ ဒီနေ့ ဝတ်သွားတယ်လို့ ထင်ရတဲ့ အတွင်းခံ ဗေဒါရောင်လေး တွေ့ ရတယ် ကောက်ကြည့်လိုက်တော့ ခွဆုံ မှာ စိုထိုင်းထိုင်း နဲ့ ကွက်နေတယ်။ အဲဒီပင်တီလေးကို လက်ထဲ အသာ လုံးထွေး ယူလိုက်ပြီး မီးဖိုချောင် ဘက်ထွက်လာရင်း ရေချိုးခန်း ဝင်လိုက်တယ်။

ရေချိုးခန်းထဲ ရောက်တော့ ပုဆိုးကို ကွင်းလုံးချွတ်ပြီး တန်းမှာ လွှား လိုက်တယ်။ နောက်တော့ မိန်းမ ရဲ့ ပင်တီ ခွဆုံ လေးကို နမ်းကြည့်တယ်။ စောက်ရည် နံ့ ရော လရည်နံ့ ရော ရောထွေးနေတယ်။ မျက်စေ့ ကို မှိတ်လို့ ပင်တီကို နှာခေါင်းနား ကပ်ရူ ရင်း နဲ့ လက်တဖက်က မာတောင်နေတဲ့ လီးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်တယ်။ စိတ်အာရုံ ထဲမှာ စုနွယ်လင်း ကို ဦးယူစွတ် လိုးနေတာ ပြန်မြင်ယောင် ရင်း နဲ့ ဂွင်း ထု နေမိတော့ တယ်။ လူ က သွေးတွေ ဆူပြီး လီးက လည်း မာတောင် တောင့် တင်းနေတဲ့ အချိန်မှာ ရေချိုးခန်း တံခါး ပွင့်သွားသံ ကြားလို့ ကမန်းကတန်း မျက်လုံးကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့၊

" ဟင် သား မောင်လွင်"

" ဟာ မေမေ"

အမေ က ရေချိုးခန်းတံခါးဝမှာ ကျနော့် မျက်နှာ၊ လက်ကကိုင်ထားတဲ့ ပင်တီ၊ လက်တဖက်က ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ လီး အပြန်အလှန် ကို ပါးစပ် အဟောင်းသား နဲ့ ကြည့်နေတယ်။ ကျနော်လည်း ကမန်းကတန်း နဲ့ လက်က ကိုင်ထားတဲ့ စုနွယ်လင်း ပင်တီကို ရေချိုးခန်း ထောင့် ကို လှမ်းပြစ်ချလိုက်ပြီး တန်းမှာ လှန်းထားတဲ့ ပုဆိုးကို လှမ်းဆွဲ လိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ပုဆိုး က လုံးထွေးပြီး တော်တော် နဲ့ ယူမရဘူး။ မာတောင်တင်း နေတဲ့ လီးကြီးက တရမ်းရမ်း ပေါ့။ အမေ ကလည်း ငေး ကြောင်ပြီး လီးကြီးကို စိုက်ကြည့်နေတယ်။ ကျနော် ပုဆိုးကို ယူလို့ ရသွားလို့ ခေါင်းပေါ် ကနေ ဆွဲချဝတ်နေတဲ့ အချိန်မှာ ပဲ အမေ က လှည့် ထွက် သွားတော့ တယ်။      

ကျနော် လည်း ပုဆိုး ကို ခါးမှာ ဖြစ်သလို ပတ်ပြီး အမေ့ နောက်ကို လိုက်သွားတယ်။ အမေ က သူ့ အိပ်ခန်းထဲကို တန်းဝင် သွားတယ်။ ကျနော် အမေ့ အခန်း ထဲ ရောက်တော့ အမေက ကုတင်စောင်း မှာ ထိုင်နေတယ်။ ကျနော်က အမေ့ ရှေ့ သွား ရပ် တော့ အမေက ကျနော်နဲ့ မျက်လုံးချင်း မဆိုင်ပဲ မျက်နှာကို တဖက် လွဲထားတယ်။

" မေမေ ကျနော် ရှင်းပြပါရစေဦး"

" ဘာကို ရှင်းပြ မှာလည်း သားရယ် မလိုပါဘူး။ အမေ က အံ့သြတာ တခု ပဲ သားက အိမ်ထောင် သည် ဖြစ်နေပြီး အဲလို ဘာလို့ လုပ်ရတာလဲ ဆိုတာ နားမလည်တာတခုပါပဲ"

" သား အဲဒါကို ပဲ ရှင်းပြ ချင်တာပါ မေမေ"

" ပြောလေသား မေမေ နားထောင်နေပါတယ်"

" စု က အခု သား ကို ပေး မအိပ်တာ ကြာပြီ"

ကျနော် အမေ့ ဘေးနား ကုတင်စောင်းမှာ ဝင်ထိုင်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။ စိတ်ထဲက အလိုလို ဝမ်းနည်း သလို ဖြစ်သွားလို့ လည်ချောင်းလည်း ခြောက်ကပ် ပြီး အသံက အက်ကွဲကွဲ ဖြစ်နေတယ်။ အမေက ကျနော့် ကို ဖက်ပြီး သူ့ ရင်ခွင်ကို ဆွဲ ယူလိုက်လို့ ငယ်ငယ်တုန်းက လိုပဲ သူ့ ရင်ခွင်ထဲ ခေါင်းထိုးဝင်လိုက်တယ်။ ငယ်ငယ်တုန်းက နဲ့ မတူတော့ တာက ကျနော့် ပါးပြင်နဲ့ လာဖိကပ်မိတဲ့ အမေ့ နို့လုံးကြီးတွေက အိပြီး အမေ့ နို့သီးခေါင်းတွေက မာတောင် နေတာ သတိထားမိတာပဲ။ အမေက ကျနော့် ခေါင်းက ဆံပင်တွေကို သူ့ လက်ချောင်းလေးတွေ နဲ့ ဖွပေးရင်းက၊

" သားရယ် သူလည်းအခု တလော အလုပ်တွေကပင်ပန်း ပြီး စထရက် ဖြစ်နေလို့ နေမှာပေါ့ကွယ်"

" မဟုတ်ဘူး အမေရယ် အီးး သား ဘယ်လို ပြောရမှန်း မသိတော့ဘူး"

" ပြောချင်သလို ပြောပါ မေမေ နားထောင်ပါမယ်"

" စု က အခု တခြား ယောက်ျား တစ်ယောက် နဲ့ ဖြစ်နေတယ် မေမေ"

" ဟင်"

အမေ့ လက်တွေက ကျနော့် ဆံပင်တွေကို ပွတ်ပေးနေရာက ရပ်သွားတယ်။ ပြီးတော့ ကျနော့် ပါးကို သူ့ လက်ဖဝါးနဲ့ ပွတ်ပေးပြီးတော့ မျက်နှာကို မော့ စေပြီး သူနဲ့ မျက်လုံးချင်းဆိုင် ကြည့်စေတယ်။

" သား က ဘယ်လို သိတာလည်း ဘယ်သူက ပြောတာလဲ"

" ဘယ်သူ မှ မပြောဘူး မေမေ သားကိုယ်တိုင် မျက်စေ့ နဲ့ တပ်အပ် မိတာ"

ကျနော် က နေ့လည်က အဖြစ်အပျက် ကို ပြန်ပြောပြလိုက်တယ်။ အမေ့ မျက်နှာက စိတ်မကောင်းပြီး ကျနော့်ကို သနားတဲ့ ပုံ ပေါ်နေတယ်။

" အင်း ဒါပေမဲ့ သား အလျှင်စလို မဆုံးဖြတ်ပါနဲ့ ဦး ၊ ကိုယ့် မှာလည်း သား တစ်ယောက် ရှိနေပြီ။ ညှိနှိုင်းလို့ ရရင် လည်း ရဦးမှာပါ။ မေမေ ပြောပေးရမလား"

" ဟင့် အင်း မေမေ မပြောနဲ့ ၊ သား ဘာသာ ပြောမယ်၊ လောလောဆယ် သားကိုယ်သားလည်း နားမလည်နိုင်သေးလို့"

" ဘာကို နားမလည်နိုင်တာလည်း သား"

" သား က သူတို့ ဖြစ်နေကြတာကို ကြည့်ပြီး စိတ်မဆိုး ပဲ နဲ့ စိတ်တွေ ထနေတယ်"

" အို သားရယ်၊ အဲဒါဆို သားက ကပ်ကိုး ဖီးလ် ရှိနေတာပေါ့"

" အဲလို ထင်တာပဲ မေမေရယ်၊ "

ကျနော် အဲလို ပြောနေတုန်း ဘယ်လို မှ မထင်မှတ်ထားတာ ဖြစ်ပျက် လာခဲ့ တယ်။ အဲဒါ ကတော့ အမေ့ လက်တဖက်က ကျနော့် လီးကြီးကို ပုဆိုးပေါ် ကနေ အုပ်ကိုင် ပြီး ပွတ်သတ်လာတာကိုပါပဲ။

" မေမေ ဘာ..ဘာ..တွေ လုပ်နေတာလဲ"

" အင်း သား ခုတလော ဖြစ်ပျက် နေတာ မေမေ မသိဘူးထင်လို့လားသား၊ သား မေမေ့ အပေါ် မှာ စိတ်တွေ လာနေတယ် မဟုတ်လား၊ မေမေ က ငယ်ရာက ကြီးလာတဲ့ သူလေ၊ ကိုယ့်သား ဘယ်လို ထူးခြားနေတယ် ဆိုတာ မေမေ သိပါတယ်"

" မေမေ စိတ်မဆိုးဘူးလား"

" ဟင့် အင်း ဘယ်ဆိုးမှာလည်း ဆိုးရင် အဲဒီကတည်းက မေမေ သားကို ပြောပြစ်လိုက်မှာပေါ့၊ မသိချင်ယောင် ဆောင်နေတယ် ဆိုတာ မေမေ ကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်ပါနေလို့ လေ"

" အင်း အာ့ ဆို မေမေ က ခု ကျတော့ ရော"

" ခု ကတော့ သား ကို သနားတာရော ၊ ခုန မြင်ကွင်းက မေမေ့ ကို စိတ်တွေ ထစေလာတာရောကြောင့် လေ"

ကျနော်တို့ နှစ်ယောက် တစ်ယောက်မျက်နှာကို တစ်ယောက် ချစ်ရည်ရွှမ်းလဲ့ တဲ့ အကြည့်တွေ နဲ့ ကြည့်မိကြတယ်။ ကျနော်တို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ နူတ်ခမ်းချင်း ဂဟေဆက်သွားကြတယ်။ လျှာချင်း ပွတ်တိုက်လို့ တစ်ယောက် ရဲ့ သွားရည် တစ်ယောက် စုပ်သောက် မျိုချမိကြတယ်။ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ဘာစကားမှ ဆက်မပြောဖြစ်ကြတော့ ပဲ တယောက် အဝတ်အစား တွေ တစ်ယောက်က ချွတ်ပြစ်လိုက်ကြတယ်။ ခုတော့ နှစ်ဦးသား ကုတင်ပေါ် မှာ ကိုယ်လုံးတီးနဲ့ ဖက်ရက် သား ဖြစ်နေပြီလေ။ မေမေ ရဲ့ စောက်ရည်တွေ နဲ့ စိုရွဲနေတဲ့ စောက်ဖုတ်ဝ ကို ကျနော့် လီးဒစ်ဖူး ကို တေ့ လိုက်တော့၊

" ဖြည်းဖြည်းနော် သား၊ မေမေ အဲဒါ မလုပ်ဖြစ်တာ နှစ်နဲ့ ချီနေပြီ။ သား ဟာကြီးနဲ့ ဆို အရမ်းနာ မလားလို့ လန့်မိတယ်"

" သား မေမေ့ ကို ဘယ်တော့ မှ နာအောင် မလုပ်ပါဘူး မေမေ"

ကောင်းလိုက်တဲ့ စောက်ဖုတ်၊ ကိုယ် အဲဒီ လမ်းကြောင်းကနေ ထွက်ခဲ့တာလို့ တောင် မထင်ရဘူး။ စေးကျပ် နေတာပဲ။ အရည်တွေက စိုရွဲနေလို့သာပဲ။ ညနေ ကျနော့် မိန်းမ ကို သူများ လိုးတာ တွေ့မြင်ခဲ့ ရပြီးကတည်းက တင်းနေခဲ့တဲ့ လီး။ ဂွင်းတခါ ထုပြီးတာတောင် စိတ်က မပြေနိုင်၊ မုန်တိုင်းထန်နေခဲ့ရတဲ့ တဏှာ ရမက်သွေးတွေကြောင့် လည်း ပါမယ်။ ကိုယ့် အမေ အကိတ်ကြီးကို ကိုယ်ပြန်လိုးနေရတယ်ဆိုတဲ့ စိတ်ကလည်း ပါမယ်။ လီးချောင်းတချောင်းလုံး မှာ အရသာ တွေက ဖိန်းရှိန်း နေအောင်ကို ခံစား နေရတယ်။ အမေ ကလည်း အောက်ကနေ ဒူးထောင် ပေါင်ကားရင်း က အစွမ်းကုန် ကော့ ပေးသလို ကျနော်က လည်း အပေါ် ကနေ ဖိဆောင့် လိုးတယ်။ 

ကျနော် ဆောင့်ဆောင့် ပြီး လိုးလိုက်တိုင်း လှုပ်ခါ ယမ်းနေတဲ့ အမေ့ နို့ ကြီးတွေက လည်း အားရစရာကြီး။ ရမက်သွေး တွေ ကြွပြီး နီတာတာ နဲ့ ချစ်စရာ ကောင်းတဲ့ အမေ့ မျက်နှာကို ကြည့် ရင်းမှ ကိုယ့် အမေ ဘယ်လောက် လှမှန်း သတိထားမိတော့ တယ်။ ယောက်ခမကြီးတုန်းက လီးက တအားဆာနေ တာရယ်။ မိန်းမ ရဲ့ အမေ ဆိုတာရယ် ကြောင့်သာ ရုပ်က သိပ်မလာဘူးရယ်။ အမေ က ချောလည်း ချော အသားအရည် ကလည်း ချောမွတ်နေတာ၊ ပေါင်လုံးတွေ ဆို အဆီအရစ် မရှိဘူးရယ်။ အမေကလည်း ထန်သလားမမေးနဲ့။ 

ကျနော့် တဏှာ သွေးက အမေ့ ဆီက များ အမွေရလာသလားမသိဘူး။ နှစ်ယောက်စလုံး က စိတ်တွေ တအားထ နေကြလို့ ပထမဆုံး အချီ က သိပ်တောင် မကြာလှဘူး။ ကျနော့် လရည်တွေ အမေ့ စောက်ခေါင်းထဲ ပန်းထည့် ပြီး ပြီးသွားတော့ နှစ်ယောက်သား ဖက်ပြီး နားနေကြတဲ့ အချိန်၊ ကျနော် နောင်တ ရသွားတယ်။ အမေ့ မျက်နှာ ကို မကြည့်ရဲ တော့ ပဲ သူ့ နို့ကြီးတွေပေါ် မျက်နှာ အပ်ထားလိုက်မိတယ်။

အမေက ကျနော့် ခေါင်းက ဆံပင်တွေကို ပွတ်ပေးနေရင်းက မျက်နှာကို မော့ ပြီး ကြည့်စေတယ်။

" အခု မှ ဘာလို့ ခေါင်းကြီးငုံ့ထားရတာလည်း မေမေ့ မျက်နှာ ကြည့်ပါဦး"

" ဆောရီး ပါ မေမေ"

" ဘာကို ဆောရီးတာလဲ"

" ဟို..ဟိုဟာလေ၊သား မေမေ့ ကို ပြစ်မှားမိလိုက်တာကို ပြောတာပါ"

" အမလေး ခု မှ နောင်တရတာပေါ့ လေ၊ ခုနတုန်းက တော့ လုပ်ချင်ရာလုပ်နေပြီး"

" ဟုတ်ကဲ့ မေမေ သား တိရစ္ဆာန် စိတ်ပေါက် သွားမိပါတယ်။ သားကို ခွင့်လွတ်ပါ"

" ခွင့်လွတ်စေချင်ရင် မေမေ ခိုင်းတာကို လုပ်ပေးရမယ်"

`````````````````

(04)

" ဟုတ်ကဲ့ မေမေ၊ ပြောပါ သား ဘာလုပ်ပေးရမလဲ"

" မေမေ လိုအပ်တဲ့ အချိန်တိုင်း သား လိုးပေးရမယ်"

" ဟာ မေမေ ကလည်း"

" ဘာ ဟာ လည်း မလိုးချင်ဘူးလား"

" ဟို..ဟို.."

" ဘာလဲ မေမေ က အသက်ကြီး နေပြီး လိုးလို့ မကောင်းတော့ လို့လား"

" ဟာ ဘယ်ကလာ မေမေ က အရမ်းကို ကောင်းပါတယ်"

" ဘာကောင်းတာလည်း ရှင်းရှင်းပြောစမ်းပါ"

" လိုး....လိုး...လို့ ကောင်းတာပါ"

" အာ့ ဆိုလည်း ဘာလို့ မလိုးချင်တာလဲ"

" မေမေ က သား အမေ အရင်းလေ"

" အဲတော့ ဘာဖြစ်လဲ"

" အာ မေမေ ကလည်း သိရက်သားနဲ့ သား က အမေကို အဲလို မှ မလုပ်ရတာ"

" အမလေး ခု မှ သား တွေ အမေ တွေ လုပ်နေတယ်။ ခုနတုန်းက တော့ သား မယား လို ကျင့် နေပြီးတော့"

" အဲဒါ သား စိတ်ရိုင်းတွေ ဝင်သွားလို့ပါမေမေရယ်"

" ဒါပေမဲ့ မေမေ က စိတ်ရိုင်းမဝင်ပဲ နဲ့ အလိုးခံတာလေ"

" ဒါဆို မေမေ က စိတ်မဆိုးဘူးပေါ့"

" ဆိုးရင် အဲလို အလိုးခံမှာလား လို့ တခါထဲ သူများကို ပိုးစိုးပက်စက် လိုးပြီးမှ မေမေ၊ မေမေ လာလုပ်နေတယ်"

အမေ့ ရဲ့ ညှတုတု အသံ နဲ့ မျက်စောင်းလေး က ကျနော့် လီးကို တင်းကနဲ့ ဖြစ်သွားစေသလို ၊ သုတ်သွေး ကလည်း ဦးနှောက်ထဲ ရောက်လာပြန်ပြီ ထင်တယ်။ ခုနတုန်းက နောင်တ တွေ ဘယ်မြောင်းထဲ ရောက်သွားပလဲ မသိဘူး။ ခပ်ကြမ်းကြမ်း ပြစ်ပြစ်နစ်နစ် စကားတွေ ပြောချင်လာပြန်တယ်။

" အဲလို မေမေ မခေါ် ရင် ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ"

" အမလေး သူ့ ဟာကြီး က မာလာပြန်ပြီ ခစ်၊ သိဘူး၊ ခေါ်ချင်သလိုခေါ်၊ မေမေ လို့ တော့ မခေါ်နဲ့ လူကို တခါထည်း ကိုယ့်သား ကိုယ် အလိုးခံတဲ့ မိန်းမ လို့ စိတ်ထဲ မှာ ခုတုတု ဖြစ်နေရော"

" အာ့ ဆို မမခင်၊ မမသန်း၊ မမမြင့် အဲလို တခုခု ခေါ် ရမလား"

" ဟင့်အင်း တခု မှ နားထောင်မကောင်းဘူး၊ ခေါ်နဲ့ "

" အာ့ ဆို မိန်းမ ပဲ ခေါ် တော့ မယ်"

" ခေါ် ပေါ့"

" သားကို ရော ဘယ်လိုခေါ် မှာလဲ"

" သူက မိန်းမ လို့ ခေါ် ရင် ဒီကလည်း ယောက်ျား လို့ ခေါ် မှာပေါ့"

ကျနော့် လီးက ဖျင်းကနဲ ကို ဖြစ်သွားပြီး တဆတ်ဆတ် တုံလာတယ်။ မာထောင် ဖူးထ နေတဲ့ ဒစ်ကြီးက အမေ့ ပေါင် ကြား ထဲ ထိုးထောက်မိတယ်၊ ဒစ်ဖူးကက စောက်ဖုတ် အကွဲကြောင်းကို သွားထိုးရာက ချော် ပြီး စောက်စေ့ နေရာကို ခလုပ်တိုက် သွားတော့ အမေ ပါးစပ်က ရှီး ကနဲ ဖြစ်သွားတယ်။

" မိန်းမ ရေ ယောက်ျား နောက်တချီ လောက် လိုးချင်လာပြီ၊ ဒေါ့ ကီလေး ဆွဲရအောင် လေးဘက်ထောက်ပေးပါလား"

" ဟွင့် လူကို လုပ်ချင်သလို လုပ်ပြီးနောက်မှ နောင်တ ရပြီ မပြောနဲ့ နော် "

" မရတော့ ဘူး မိန်းမ ရေ၊ ဒီလောက် ကိတ်ပြီး ဆက်ဆီ ဖြစ်နေတဲ့ မိန်းမကို လိုးနေရလို့ကတော့ ဘယ်တော့ မှ နောင်တ မရတော့ ဘူး ကဲ "

အမေ က အိပ်ယာပေါ် ကထပြီး လေးဘက်ထောက် ကုံးပေးရှာတယ်။ အမေ့ ပေါင်လုံးကြီးတွေက ဖွေးနု ပြီး အသားအရည်က လည်း ချောမွတ်နေတာပဲ။ ဖင်လုံးကြီး နှစ်လုံးက လည်း အားရစရာ ကောင်းသလို၊ ပေါင်နှစ်လုံးကြားကနေ နောက်ကို ပြူးထွက်နေတဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီးက လည်း အရည်တွေ စိုရွှဲလို့။ ကျနော့် လီးကို စောက်ဖုတ်ဝ မှာ တေ့ ပြီး ထိုးထည့် ပြစ်လိုက်မိတယ်။

" အားး ယောက်ျား ဖြည်းဖြည်းကွာ အစ မှာ အဲလို မကြမ်းနဲ့လေ"

"‌ ဆောရီးပါ မိန်းမ ရယ်၊ "

" ဖွတ်..ဖလွတ်..ဗျိ...ဖွတ်..ဖတ်"

" ကောင်းလား မိန်းမရေ၊ ယောက်ျားတော့ အရမ်းကောင်းနေပြီ"

" အင်း ကောင်းတယ် ယောက်ျား မြန်မြန်လေး လုပ်ပါ မိန်းမ ပြီးတော့ မယ်"

အဲဒီ တချီလည်း ကျနော့် လရည်တွေ အမေ့ စောက်ခေါင်းထဲ တပြုံကြီး ပန်းထည့် လိုက်မိပြန်တယ်။

" အား ယောက်ျား လရည် တွေ အများကြီးပဲ၊ မနက်ဖြန်တော့ ဆေးဝယ်သောက်မှ ရတော့ မယ်၊ ဒီအရွယ်ကျမှ ဘိုက်မကြီးချင်တော့ ဘူး။ လူပြောခံရမယ်"

" အင်းပါ၊ တကယ်က မိန်းမ ကို ဘိုက်ကြီးသွားအောင် လိုးပေးချင်တာ"

" အမလေးတော် မလုပ်ပါနဲ့ ဒီအရွယ်ကျမှ သူများ တံတွေးခွက် မမြောချင်တော့ ပါဘူး။ ကိုယ့်ဘာသာ အိပ်ယာထဲ ခံချင်သလို ခံမယ် သူများအပြောတော့ မခံတော့ ဘူး"

အဲဒီည ကနောက်တချီ လိုးပြီးတော့ မှ ကျနော် ကိုယ့်အိပ်ခန်းကို ကိုယ်ပြန်လာခဲ့လိုက်တော့ တယ်။

အိပ်ခန်းထဲ ရောက်တော့ ကျနော့် ဘက်ကို ကျောပေးပြီး အိပ်ပျော် နေတဲ့ ကျနော့်မိန်းမ စုနွယ်လင်း ကို တွေ့ရတယ်။ အမေနဲ့ ယှဥ်လိုက်ရင် တော့ အလုံးအထည်သေးပြီး ဆလင်းလို ဖြစ်သွားပေမဲ့ သူ့ နေရာနဲ့ သူ အဖုအထစ်အရှိုက်အဟိုက် က ရှိနေတော့ ဆက်ဆီက ဖြစ်နေတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ ကို ဦးယူဆွတ် လိုးနေတဲ့ ပုံပဲ ပြန်မြင်ယောင်မိပြီး တော့ လီးက မာချင်လာ တယ်။ဒါပေမဲ့ အမေ့ ကို သုံးချီ လိုးထားတာ ဆိုတော့ တကယ် မမာနိုင်တော့ ဘူး။

ကျနော် က ကုတင်ပေါ် ဖြည်းဖြည်းလေး တက်ပြီး သူ့ ဘေးနား မှာ အသံမမြည်အောင် ကြိုးစား ပြီး လှဲလိုက်ပေမဲ့ မွေ့ယာနဲ့ ကျနော့် ကျောပြင် ချမိတဲ့ အချိန်မှာ စုနွယ်လင်း က သူ့ ကိုယ်ကို တပတ်လှည့် လိုက်ပြီး ကျနော့် ဘက်ကို မျက်နှာမူလိုက် တယ်။

" ကို အတော် မော သွားပလား"

ကျနော့် ရင်ထဲ ထိတ်ကနဲ ဖြစ်သွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဟန်ကိုယ့်ဖို့ ဆိုတဲ့ စကားလို မသိဟန်ဆောင်ပြီး၊

" ဟင်၊ စု ဘာကို ပြောတာလဲ"

" ကို ကလည်း မသိချင်ယောင် ဆောင်မနေပါနဲ့ ၊ စု ခုနက ရူးပေါက်ချင်လို့ တရေးနိုးလာပြီး နောက်ဖေးဘက် သွားတော့ အမေ့ အခန်းနားက ဖြတ်သွားတာ၊ ကို တို့ က တံခါးလည်း သေခြာ မပိတ်ဘူး ခစ်"

ကျနော် အသက်ရူ ပါ မှားသွားတယ်။ စု က ကျနော် သူ့ အမေ နဲ့ တုန်းက သူပဲ လမ်းကြောင်းထွင် ပေးခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ အခု ဟာက ကျနော်တို့ က သားအမိ အရင်းလေ။ သူ့ စိတ်ထဲမှာ အင်းစက်ကို ဘယ်လို သဘောထားမယ်မှန်း ကျနော် မသိဘူး။ စကား အဆုံး မှာ ခစ်ခစ် ဆိုပြီး ရီလိုက်သံ ကြောင့် စု စိတ်မဆိုးဘူး ဆိုတာတော့ သိလိုက်တယ်။ ခေါင်းထဲ မှာ လည်း အလျှင်အမြန် အတွေး တွေ ရှုတ်ကုန်တယ်။ သူက ငါ့ ကို များ အဲဒီ ကိစ္စ လက်ကိုင်ထားပြီး သူနဲ့ ဦးယူစွတ် နဲ့ ကိစ္စ ကို ဖွင့် များ ပြောမလား။ သူ မပြောလာရင်ရော၊ ကျနော် က စမေးရမလား၊ မင်းတို့ ကို ငါတွေ့ ခဲ့တယ်လို့ သူ့ ကို ပြောရမလား။ အတွေးတွေ ထဲ ရှုတ်ထွေး နေပေမဲ့ လည်း သူ့ ကို သေခြာ အောင် ကျနော် က မေးလိုက်ရတယ်။  

" စု စိတ်ထဲ ဘယ်လို မှ မနေဘူးလား၊ စိတ်မဆိုးဘူးလား"

" ဟင့် အင်း ဘာလို့ ဆိုးရမှာလည်း၊ စု အမေ နဲ့ တောင် ကို့ ကို စု က ကြံပေးခဲ့ သေးတာပဲလေ။ ပြောပါဦး ကိုတို့ က ပိရိ လိုက်တာ ဘယ်တုန်းထဲက ဖြစ်နေကြတာလဲ"

" ဒီ ည မှ အမှတ်မထင် ဖြစ်သွားခဲ့ကြတာပါ၊ တကယ် ပထမဆုံး ညပါ စု ရယ်၊ "

" အင်း ပါ ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် စု က ပင်ပန်းပြီး ကို့ ကို မပေးနိုင်တာကို အမေ က ပေးတာ ဆိုတော့ စု က ကျေးဇူးတောင် တင်မိပါသေးတယ်၊ ကဲ အိပ်တော့ ကို မနက်ဖြန် အလုပ်သွားရဦးမှာ မဟုတ်လား"

စု က အဲလို ပြောပြီးတော့ ကျနော့် ကို ကျောပေး လှည့် လိုက်ပြီး ပြန်အိပ်သွားတော့ တယ်။ သူက ဘယ်အချိန် အိပ်ပျော် သွားလဲ မသိဘူး။ ကျနော် ကတော့ နဖူးပေါ် လက်တင်လို့ အတွေးတွေ ခြာလည်ပြီး တော်တော် နဲ့ အိပ်မပျော်ဘူး။ မနက် လင်းကာနီးမှ ပဲ အိပ်ပျော် သွားတော့ တယ်။

..............................

ကျနော် မနက် အိပ်ရာက နိုးလာတော့ နေတောင် မြင့် နေပြီ၊ တော်သေးတယ် ဒီနေ့ အလုပ်က သိပ် အရေးတကြီး သွားစရာ မလိုလို့။ ကျနော့် ဘေးမှာတော့ စုနွယ်လင်း မရှိတော့ ဘူး။ အပြင်ထွက် ပြီး မီးဖိုဘက် ထွက်လာတော့ အမေ က သားလေးကို မနက်စာ ကျွေး နေတာ တွေ့ရတယ်။ စု ကအဝတ်အစား တွေ လဲပြီး နေပြီ ဆေးခန်းသွားမလို့ အသင့် ဖြစ်နေပြီ။

" ကိုအိပ်ပုတ်ကြီး စု တောင် ဆေးခန်းသွားတော့ မယ်၊ စု ဒီနေ့ နေ့ခင်း ပြန်မလာဘူးနော် ဆေးခန်း တွက် လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်း လေးတွေ ဝယ်စရာ ရှိလို့ ညဘက် ဆေးခန်းပိတ်မှ ပြန်လာတော့ မယ်၊ ဘိုင်ဘိုင် မွမွ နော်"

စု က အမေ မမြင်အောင် ကျနော့် ကို မျက်စေ့ မှိတ်ပြပြီး လက်ဖဝါး နဲ့ သူ့ နူတ်ခမ်းကို ကစ် လုပ်ပြရင်း ဖလိုင်းကစ် ပေးလိုက်ပါတယ်။ အပြင်ထွက် ကာနီး ကျနော့် နားကပ်တော့ တိုးတိုးလေး၊

" နေ့ခင်းဘက် သားလေး အိပ်ပလား လာကြည်လိုက်ဦးနော်၊ အိမ်မှာ မေမေ က တယောက်ထည်း အိုကေ"

လို့ ပြောပြီး ပြုံးစေ့စေ့ နဲ့ ထွက်သွားပါတယ်။ ကျနော် လည်း ရေမိုးချိုး ပြီး အဝတ်အစား လဲ ပြီးမှ ထမင်းစားပွဲမှာ အမေ ပြင်ထားတဲ့ မနက်စာ စားဖို့ ပြင်ပါတယ်။ အမေ က သားလေးကို အိမ်ရှေ့ခန်း ကလေး ဆော့ တဲ့ ခြံလေး ထဲ ခနထားခဲ့ ပြီး မီးဖိုထဲ လာ၊ကျနော့် ကို ကော်ဖီ ဖျော်ပေးပါတယ်။ စုနွယ်လင်း ဘာအကြံ အစည်လည်း ဆိုတာ ကျနော် သဘောပေါက် ပါတယ်။ သူ့ ဆေးခန်းက မနက်တပိုင်း ညနေတပိုင်း ဖွင့်တာပါ။ နေ့ခင်းဘက် ဆို အိမ်ကို ပုံမှန်ပြန်လာလေ့ ရှိပါတယ်။ တခါတလေ တော့ ပစ္စည်းဝယ် ဘာဝယ်ဆို ပြန်မလာတတ်ပါဘူး။ အခု ကတော့ သူ့ မျက်နှာ အမူအယာနဲ့ ဆို ကျနော် နဲ့ အမေ နဲ့ နေ့ခင်းဘက် အလုပ်ဖြစ်ချင်ဖြစ်လို့ ရအောင် ရှောင်ပေးတယ် ဆိုတဲ့ ပုံစံ ဖမ်းသွား တာပါ။ ဒါပေမဲ့သူဖေါက်ပြန် နေတာ သိနေတဲ့ ကျနော် ကတော့ သူ နေ့ခင်းဘက် ဦးယူစွတ် အလိုးခံ ဖို့ အကွက်ထွင် သွားတာလို့ ပဲ တွေးမိပါတယ်။

မိန်းမ ဒီနေ့ လည် ဦးယူစွတ် အလိုးခံ ဖို့ ကြံနေပြီ ဆိုတာ တွေးလိုက်မိတာနဲ့ လီးက တောင်လာပါတယ်။ အဲဒီ အချိန်မှာ ပဲ၊ ကျနော့် ဘေး ကော်ဖီ လာချပေးတဲ့ အမေ့ ဖင်လုံးကြီးကို လက်တဖက် နဲ့ လှမ်းဆုပ်ညှစ်လိုက်မိပါတယ်။

" ဟဲ့ သား စောစောစီးစီး ကြီးကွယ်၊ ဘယ့်နယ်ဖြစ်တာတုန်း"

" သား မဟုတ်ဘူး ယောက်ျား ဗျ၊ ယောက်ျား မိန်းမကို ချစ်လို့ မဝ နိုင်လို့"

" အိုကွာ အလွန်အကျွံ တော့ မလုပ်နဲ့ လေကွာ နည်းနည်းပါးပါး တော့ ဆင်ခြင်မှပေါ့"

" မိန်းမ က ဘာလဲ ယောက်ျား ကို မသဒ္ဒါ တော့ ဘူးလား၊ ဒီမှာကြည့် ယောက်ျား ဘာဖြစ်နေလဲ ဆိုတာ"

ကျနော် က ဝတ်ထားတဲ့ လုံခြည်ကို ဖြည်ချပြီး ထိုင်ရာက ထ လိုက်ပါတယ်။ ကျနော့် ပုဆိုးက ကြမ်းပေါ် ကွင်းလုံး ပုံကျ သွားပြီး မာတောင် နေတဲ့ လီးကြီးက ဖြောင်းကနဲ ထောင်တက်လာခဲ့ပါတယ်။

``````````````````````````````

အပိုင်း (၂) ဆက်ရန် >>>>>